Αποκαλυπτική έρευνα της ΕΛΣΤΑΤ αποδεικνύει ότι οι διακοπές έγιναν άπιαστο όνειρο για τους εργαζόμενους

ΘΑΝΑΣΗΣ ΗΛΙΟΔΡΟΜΙΤΗΣ

Έχεις πατρικό σπίτι στο χωριό ή έφτιαξες εξοχικό στα ‘’χρόνια της ευημερίας’’; Θα κάνεις διακοπές!

Έχεις συγγενείς ή φίλους σε χωριό; Εξαρτάται από την καλή τους διάθεση να σε φιλοξενήσουν, για να κάνεις διακοπές!

Έχει κανένα χωραφάκι σε κάποια εξοχή; Εγκατέστησε ένα τροχόσπιτο, για να κάνεις διακοπές!

Δεν έχεις τίποτε από τα παραπάνω και αντέχεις δίχως φως, νερό και τις άλλες σύγχρονες ανέσεις; Στήσε μια σκηνή σε ένα ακρογιάλι και θα κάνεις διακοπές!

Ναι, αυτές είναι οι ‘’εναλλακτικές λύσεις’’ για ολιγοήμερες αποδράσεις από την καθημερινότητα στην Ελλάδα της ύφεσης και των μνημονίων. Η εξοχική κατοικία, το περιφρονημένο πριν λίγα χρόνια πατρικό σπίτι στο χωριό, οι ‘’τυχεροί’’ φίλοι και συγγενείς που διαθέτουν κάποιο οίκημα στο χωριό. Σε έσχατη ανάγκη ένα τροχόσπιτο, μια σκηνή ή ένα sleepingbag για τους νεώτερους και πιο ανθεκτικούς στις κακουχίες…

Οι ελληνικές οικογένειες εξαντλούν όλη την εφευρετικότητά τους για να απαλλαγούν τουλάχιστον από την ανελαστική δαπάνη του τουριστικού καταλύματος. Τα έξοδα διατροφής περικόπτονται με περισσότερη ευκολία, ένα κουζινάκι στο ενοικιαζόμενο δωμάτιο, μια γκαζιέρα στο τροχόσπιτο, λαδερά και σουβλάκια- άντε και κανένα γαβράκι- στις λιγοστές εξόδους στα ταβερνεία και τις ψησταριές της περιοχής. Και η διασκέδαση; Κομμένο το δεύτερο ποτό, καφές για τους μεγάλους, ένα παγωτό για τα παιδιά…

‘’Ποιοτικά χαρακτηριστικά ημεδαπών τουριστών’’, είναι τίτλος της Έρευνας Διακοπών 2015 της ΕΛΣΤΑΤ, η οποία μας παρέχει άφθονα στοιχεία για τα τεχνάσματα που μηχανεύεται η ελληνική οικογένεια προκειμένου να τα καταφέρει να προσφέρει στα μέλη της την ‘’πολυτέλεια’’ των διακοπών. Σύμφωνα με τα ευρήματα αυτής της έρευνας, το 2015 το 64% των ταξιδιών με σκοπό τις διακοπές, είχαν ως προορισμό φιλικά ή συγγενικά σπίτια, αλλά και κάθε άλλου είδους ‘’τσάμπα καταλυμάτων’’. Το ποσοστό των διανυκτερεύσεων σε αυτά έφθασε το 78,4% του συνόλου και των ποσοστό των δαπανώ το 54% του συνόλου.

Να σημειώσουμε ότι η έρευνα αυτή είναι η μοναδική που αναφέρεται στους ‘’ημεδαπούς τουρίστες’’. Βλέπεις η ‘’βαριά βιομηχανία’’ της χώρας εστιάζει το ενδιαφέρον της στους ξένους τουρίστες. Πανηγυρίζουν οι κυβερνήσεις και τα ΜΜΕ για τα ‘’νέα ρεκόρ’’ στις αφίξεις αλλοδαπών τουριστών, ελάχιστα όμως ασχολούνται με το γεγονός ότι τα ‘’ρεκόρ αφίξεων’’ συνοδεύονται από μείωση των εσόδων. Οι τοπικές κοινωνίες υποδέχονται με φολκλόρ παραστάσεις τα κρουαζιερόπλοια, αλλά πολύ λίγα μας λένε για το τι πραγματικά ωφελούνται οι ντόπιοι επιχειρηματίες από αυτές τις αφίξεις.

Δικαιολογημένο το ενδιαφέρον, εισαγόμενο χρήμα είναι αυτό. ‘’Λεπτομέρειες’’ η ποιότητα των αλλοδαπών τουριστών, η υπερσυγκέντρωση του χρήματος σε λίγες μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες με τη μέθοδο του all inclusive (βραχιολάκι).

Ο περιφρονημένος ημεδαπός τουρίστας ελάχιστα απασχολεί τα ΜΜΕ, τις αρμόδιες υπηρεσίες του κράτους και τα μεγάλα τουριστικά πρακτορεία. Η ελληνική οικογένεια, που παρά την τραγική οικονομική της κατάσταση προσπαθεί με αιματηρές οικονομίες να εξασφαλίσει κάποιες ημέρες διακοπών στα παιδιά της, δεν εισάγει χρήμα! Όμως, ο φτωχός και περιφρονημένος ημεδαπός τουρίστας είναι αυτός που λειτουργεί ως ιμάντας μεταφοράς πόρων από τα αστικά κέντρα προς την ελληνική επαρχεία, είναι αυτός που συντηρεί με το υστέρημά του τις χιλιάδες μικρές επιχειρήσεις, που ενισχύει με τον οβολό της τις τοπικές κοινωνίες, που στην πλειονότητά τους ούτε μεγάλα ξενοδοχεία διαθέτουν, ούτε κοσμοπολιτικά τουριστικά θέρετρα είναι. Είναι αυτός που αγοράζει ελληνικά προϊόντα στα καταστήματα λιανικής πώλησης της περιοχής όπου περνά τις διακοπές του, που τρώει στις ταβέρνες και στις ψησταριές και αποτελεί σημαντική πηγή εσόδων για τον κρατικό κορβανά (ΦΠΑ, καύσιμα, φόρος εισοδήματος των επιχειρήσεων κλπ).

Ας αφήσουμε, όμως, τους αριθμούς ‘’να μιλήσουν’’ για την οδύσσεια του Έλληνα τουρίστα στα χρόνια της μεγάλης ύφεσης και των μνημονίων.

• Το 2008 οι ελληνικές οικογένειες δαπάνησαν στις διακοπές τους 5 δις ευρώ. Το 2015 οι αντίστοιχες δαπάνες είχαν περιοριστεί σε 1,6 δις ευρώ! Οι τοπικές οικονομίες απώλεσαν 3,4 δις ευρώ σε ζεστό χρήμα, με το ποσοστό της μείωσης να φθάνει το 68,6%.

Η έρευνα του 2008 δεν περιέχει στοιχεία για ταξίδια διάρκειας 1-3 ημερών. Για λόγους σύγκρισης, λοιπόν, θα χρησιμοποιήσουμε τα στοιχεία για τα ταξίδια με πάνω από 4 διανυκτερεύσεις του 2008 και του 2015.

• Τα ταξίδια αυτής της κατηγορίας μειώθηκαν από 7,8 εκατομμύρια σε 4,2 εκατομμύρια, δηλαδή κατά 46,5%.

• Οι συνολικές διανυκτερεύσεις μειώθηκαν από 94,4 εκατομμύρια σε 51,4 εκατομμύρια, δηλαδή κατά 45,5%.

Το 2008 περισσότεροι από 4,1 εκατομμύρια Έλληνες έκαναν διακοπές διάρκειας πάνω από 4 ημέρες. Το 2015 διακοπές έστω και μιας ημέρας έκαναν μόνο 5,4 εκατομμύρια συμπατριώτες μας. Το ‘’χάσμα’’ είναι τεράστιο αν λάβουμε υπόψη ότι στην έρευνα του 2008 δεν υπάρχουν στοιχεία για τους Έλληνες που έκαναν διακοπές μικρής διάρκειας, 1-3 ημερών.

Αλλά σημαντικές είναι οι διαφορές και από χρόνο σε χρόνο. Έτσι, λοιπόν, το 2015 πραγματοποίησαν ταξίδια με σκοπό τις διακοπές 3.380.945 Έλληνες, 5,5% λιγότεροι σε σχέση με το 2014 (η μεγαλύτερη μείωση σημειώθηκε στις ηλικίες 25-44 ετών και ήταν -11,8%). Τα άτομα αυτά πραγματοποίησαν 5.452.650 ταξίδια (-8,7% σε σχέση με το 2014, με τη μεγαλύτερη πτώση- 30,2%- να σημειώνεται στα ταξίδια για προσκύνημα, αγωγή υγείας κλπ). Μειωμένες 8,8% ήταν οι διανυκτερεύσεις.

Σε ότι αφορά τις δαπάνες, μειώθηκαν από 1,68 σε 1,57 δις, δηλαδή κατά 6,4%. Στην κατηγορία των ταξιδιών για προσκύνημα και αγωγή υγείας, οι δαπάνες μειώθηκαν κατά 30,7%.

Όπως προαναφέραμε, το 2015 οι Έλληνες πραγματοποίησαν 5.452.650 ταξίδια με σκοπό τις διακοπές. Η κατανομή με κριτήριο το κατάλυμα των ταξιδιωτών είναι η εξής:

• 1.289.825 σε ξενοδοχεία, ποσοστό 23,6%.

• 547.247 σε ενοικιαζόμενα δωμάτια και ενοικιαζόμενες κατοικίες, ποσοστό 10%.

• 124.167 σε άλλα καταλύματα (θεραπευτικά κέντρα, κάμπινγκ, κρουαζιερόπλοια κλπ), ποσοστό 2,3%.

• 3.491.411 σε μη ενοικιαζόμενα καταλύματα (εξοχική κατοικία, καταλύματα που προσφέρονται δωρεάν από συγγενείς και φίλους, τροχόσπιτα, σκηνές κλπ), ποσοστό 64%.

Οι διανυκτερεύσεις των Ελλήνων τουριστών ανήλθαν σε 54.975.553, που κατανέμονται ως εξής:

• 6.480.840 σε ξενοδοχεία, μόλις το 10,8%.

• 4.398.005 σε ενοικιαζόμενα δωμάτια και ενοικιαζόμενες κατοικίες, το 8%.

• 1.008.672 σε άλλα καταλύματα, το 1,8%.

• 43.088.036 σε μη ενοικιαζόμενα (δωρεάν) καταλύματα, το 78,4%.

Οι Έλληνες τουρίστες δαπάνησαν συνολικά 1.573.801.076 ευρώ στη διάρκεια των διακοπών τους. Στο κονδύλι αυτό περιλαμβάνονται οι δαπάνες για διαμονή, εστίαση, μεταφορά, ψυχαγωγία, καθώς και για τα κάθε είδους ψώνια στη διάρκεια των διακοπών (ένδυση, υπόδηση, διαρκή αγαθά, τρόφιμα, ποτά, δώρα, σουβενίρ κλπ). Με βάση το κατάλυμα, οι δαπάνες κατανέμονται ως εξής:

• Ξενοδοχεία, 485.197.379 ευρώ ή το 30,8%.

• Σε ενοικιαζόμενα δωμάτια, 198.784.089 ευρώ ή το 12,6%.

• Σε άλλα καταλύματα, 44.670.114 ευρώ ή το 2,8%.

• Σε δωρεάν καταλύματα, 845.149.494 ευρώ ή το 53,7%.

Πριν κάποιες δεκαετίες το πιο σύντομο ανέκδοτο ήταν ‘’Αλβανός τουρίστας στην Ομόνοια’’. Από τότε ‘’πολύ νερό έχει κυλίσει στο αυλάκι των μνημονίων. Και δεν απέχει πλέον πολύ ο καιρός που θα γίνει δυσεύρετο είδος και δακτυλοδεικτούμενος ο ‘’ημεδαπός τουρίστας’’ που κάνει διακοπές πληρώνοντας διαμονή σε ξενοδοχείο ή ενοικιαζόμενο δωμάτιο. Κι αυτός θα είναι ο ‘’άτυχος’’, που δεν διαθέτει διασυνδέσεις στην επαρχία ή το κορμί του δεν αντέχει τις κακουχίες της διαμονής σε σκηνή ή sleeping bag.

Αλλά κι αυτοί οι ‘’άτυχοι’’, ας ανοίξουν τα παλιά τους τεφτέρια, ας ψάξουν καλύτερα τις ‘’ρίζες’’ τους. Όλο και κάποιο ξεχασμένο φίλο σε χωριό μπορεί να έχουν, ή ίσως κανένα λησμονημένο χωραφάκι για να στήσουν τη σκηνή τους…

ΠΗΓΗ: imerodromos.gr

Την επικύρωση της συμφωνίας CETA μεταξύ Ε.Ε. και Καναδά από την Ελλάδα επιβεβαίωσε ο αρμόδιος Υπουργός κος Σταθάκης στη σημερινή συνεδρίαση της Ειδικής Επιτροπής της Βουλής των Ελλήνων για τις διατλαντικές συμφωνίες.

Η Greenpeace καταδικάζει τη στάση της ελληνικής κυβέρνησης και τονίζει ότι κανένας από τους κινδύνους που φέρνει η συμφωνία δεν έχει περιοριστεί. Η ελληνική κυβέρνηση μπορεί και έχει ηθική υποχρέωση να αλλάξει τη στάση της και να ψηφίσει ενάντια στην επικύρωση της ερμηνευτικής δήλωσης της συμφωνίας στο Έκτακτο Συμβούλιο Υπουργών Εμπορίου στις 18 Οκτωβρίου.

Ο κύριος Σταθάκης θεωρεί ότι η ερμηνευτική δήλωση της CETA βελτιώνει σημαντικά το περιεχόμενό της και επιλύει σημαντικά επίμαχα ζητήματα. Επιπλέον αναγνωρίζει οφέλη για την ελληνική οικονομία όπως για τη ναυτιλία και τις επενδύσεις. H ερμηνευτική δήλωση όμως που διέρρευσε χθες⁽¹⁾, δεν περιλαμβάνει καμία πρόβλεψη που να μετατοπίζει τη στόχευση της συμφωνίας από την προώθηση των συμφερόντων των πολυεθνικών στην προάσπιση της δημοκρατίας και των δικαιωμάτων των πολιτών.⁽²⁾

«Καμία συμφωνία που σχεδιάστηκε πίσω από κλειστές πόρτες από και για τις πολυεθνικές και θυσιάζει κεκτημένα δικαιώματα της κοινωνίας των πολιτών, δεν μπορεί να έχει θετικό πρόσημο ούτε επιδέχεται βελτιώσεις της τελευταίας στιγμής. Η ελληνική κυβέρνηση μπορεί ακόμα να πει όχι στη CETA. Ο κος Σταθάκης καλείται να επιλέξει αν θα είναι υπουργός των Ελλήνων ή υπουργός των πολυεθνικών»,

δήλωσε η Ναταλία Τσιγαρίδου, υπεύθυνη της εκστρατείας ενάντια στις TTIP, CETA και TiSA στο ελληνικό γραφείο της Greenpeace.

Σημειώσεις προς συντάκτες

(1) http://www.greenpeace.org/greece/el/news/118508/118517/2016/CETA-leaks/

(2) Ανάλυση των σημείων της ερμηνευτικής δήλωσης: http://www.greenpeace.org/eu-unit/en/News/2016/Leaked-EU-Canada-joint-declaration-has-legal-weight-of-a-holiday-brochure-Greenpeace/

ΠΗΓΗ: greenpeace.org

Πάνω από 1,5 δισ. ευρώ θα χάσουν ασφαλισμένοι και συνταξιούχοι τον επόμενο χρόνο, από μείωση συντάξεων και αύξηση εισφορών.

Του Γιάννη Ζαχαρόπουλου.

Το προσχέδιο του Κρατικού Προϋπολογισμού για το 2017, που δημοσιοποιήθηκε αυτήν τη βδομάδα, επιβεβαιώνει ότι η επίθεση στα ασφαλιστικά δικαιώματα ασφαλισμένων και συνταξιούχων θα συνεχιστεί με αμείωτη ένταση και τον επόμενο χρόνο. Αποδεικνύεται, επίσης, περίτρανα ότι ο νόμος 4387 που ψηφίστηκε τον περασμένο Μάη, όχι μόνο δεν είναι το τέλος των περικοπών στις συντάξεις, αλλά πυροδοτεί έναν νέο μακροχρόνιο κύκλο μειώσεων, τόσο στους νυν, όσο και στους μελλοντικούς συνταξιούχους.

Ταυτόχρονα, καταρρίπτεται η κυβερνητική προπαγάνδα ότι με τον νόμο αυτό αποκαθίσταται δήθεν η «δικαιοσύνη», η «ισονομία» και η «βιωσιμότητα» του ασφαλιστικού συστήματος. Το ύψος των περικοπών σε βάρος των συνταξιούχων, αλλά και των ασφαλισμένων για το 2017, προϋπολογίζεται από την ίδια την κυβέρνηση στο ποσό του 1,5 δισ. ευρώ. Σύμφωνα με το προσχέδιο του κρατικού προϋπολογισμού, οι «δημοσιονομικές παρεμβάσεις» που θα γίνουν στο πλαίσιο εφαρμογής του 3ου μνημονίου και μόνο στον τομέα της Ασφάλισης, θα στοιχίσουν στα λαϊκά στρώματα το ποσό των 1,547 δισ. ευρώ.

Ταυτόχρονα, ο προϋπολογισμός προβλέπει αύξηση της φορολογίας και μεγέθυνση του ΑΕΠ. Επιβεβαιώνεται και μ' αυτόν τον τρόπο ότι η ανάπτυξη που προπαγανδίζει η κυβέρνηση, έχει ως βασική προϋπόθεση τη συντριβή των ασφαλιστικών δικαιωμάτων και δεν αναιρεί ούτε τη φοροληστεία των λαϊκών στρωμάτων. Η ανάπτυξη, δηλαδή, που σχεδιάζει και φιλοδοξεί να επιτύχει η κυβέρνηση μέσα στο επόμενο έτος, όχι μόνο δεν βελτιώνει τη θέση των συνταξιούχων, αλλά οι περικοπές στις συντάξεις, στην Υγεία και την Πρόνοια είναι από εκείνες που θα την τροφοδοτήσουν.

Χαμένοι από παντού

Σε ό,τι αφορά τις συντάξεις, το επόμενο έτος θα περικοπούν 600 εκ. ευρώ στον ιδιωτικό (492 εκ.) και δημόσιο τομέα (108 εκ.). Η μεγάλη «σφαγή» γίνεται στις υφιστάμενες επικουρικές συντάξεις, από τις οποίες - στη βάση του νέου υπολογισμού - η κυβέρνηση θα αφαιρέσει επιπλέον 291,5 εκ. ευρώ. Πρόσθετα, οι νέοι συνταξιούχοι θα χάσουν από τις επικουρικές τους 26,9 εκ. ευρώ.

Ταυτόχρονα, οι ασφαλισμένοι θα καταβάλλουν και το 2017 νέες αυξημένες εισφορές για τις επικουρικές συντάξεις, ύψους 349,9 εκ. ευρώ. Ετσι, το συνολικό κόστος για συνταξιούχους και ασφαλισμένους μόνο το 2017 για τις επικουρικές φτάνει στα 668,3 εκ. ευρώ. Με τον τρόπο αυτό υλοποιείται η περίφημη ...υπόσχεση της κυβέρνησης ότι δεν θα εφαρμόσει στο Ενιαίο Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης (ΕΤΕΑ) τη «ρήτρα μηδενικού ελλείμματος»!

Οι ανατροπές στις συντάξεις χηρείας θα στερήσουν από τις οικογένειες των θανόντων ακόμα 58,8 εκ. ευρώ, ενώ τα νέα χαμηλότερα πλαφόν στις συντάξεις θα κόψουν από τους δικαιούχους άλλα 83,4 εκ. ευρώ.

Οπως βέβαια αναμενόταν, οι χαμηλοσυνταξιούχοι θα είναι για μια χρονιά ακόμα τα μεγάλα θύματα, αφού η σταδιακή κατάργηση του ΕΚΑΣ, της οποίας την πρώτη πικρή γεύση ένιωσαν φέτος περίπου 150.000 δικαιούχοι, το 2017 θα πάρει ακόμα μεγαλύτερες διαστάσεις και θα αφαιρέσει το ποσό των 569,3 εκατ. ευρώ. Σε ανάλογη θέση θα βρεθούν και οι μερισματούχοι του Δημοσίου, των οποίων οι φετινές «αναπροσαρμογές» των μερισμάτων θα τους στοιχίσουν ακόμα 207,5 εκ. ευρώ.

Στο σκέλος των εισφορών, τέλος, οι αγρότες θα επιβαρυνθούν μέσα στο 2017 με επιπλέον 94,8 εκ. ευρώ, ενώ οι αυτοαπασχολούμενοι με επιπλέον 135,6 εκ. ευρώ.

Αναδιανομή της φτώχειας

Όλες οι παραπάνω περικοπές και αυτές που θα ακολουθήσουν τα επόμενα χρόνια ως απόρροια του 3ου μνημονίου συνοδεύονται με την παραπέρα μείωση της κρατικής χρηματοδότησης προς την Κοινωνική Ασφάλιση. Αυτή η υποχρηματοδότηση είναι το υπόβαθρο για να στηριχτούν οι περικοπές του 2017, αλλά και όσες ακολουθήσουν, με την επίκληση της ελλειμματικότητας των Ταμείων.

Έτσι, σύμφωνα με το προσχέδιο του πρώτου προϋπολογισμού για το νέο υπερ-ταμείο, το ΕΦΚΑ, προκύπτει ότι η χρηματοδότηση προς αυτόν περιορίζεται κατά 750 εκ. ευρώ σε σχέση με φέτος. Συγκεκριμένα, από τα 10,342 δισ. ευρώ το 2015, περιορίστηκε στα 9,126 δισ. ευρώ φέτος, ενώ στον ΕΦΚΑ το 2017 έχουν προϋπολογιστεί μόλις 8,376 δισ. ευρώ. Το έλλειμμα, μάλιστα, αυτό προϋπολογίζεται τη στιγμή που θα συνεχίζονται οι ήδη νομοθετημένες περικοπές.

Μάλιστα, δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι η μείωση της κρατικής χρηματοδότησης στον ΕΦΚΑ κατά 750 εκ. ευρώ, αντιστοιχεί στο ποσό που η κυβέρνηση σχεδιάζει να κατευθύνει προς το Κοινωνικό Εισόδημα Αλληλεγγύης (ΚΕΑ) για όσους διαβιούν σε συνθήκες εξαθλίωσης. Αποδεικνύεται, δηλαδή, ότι τη «στήριξη» που υπόσχεται στα πλέον αδύναμα λαϊκά στρώματα, θα την αποσπάσει με τη βία από τις συντάξεις, αλλά και από περικοπές σε Υγεία και Πρόνοια, ανακυκλώνοντας και αναδιανέμοντας τη φτώχεια.

Είναι, μάλιστα, χαρακτηριστικό ότι στο σχέδιο προϋπολογισμού για το 2017, παρουσιάζοντας τις πηγές χρηματοδότησης του ΚΕΑ, η κυβέρνηση ομολογεί πως «αναμένεται να υπάρξουν σημαντικές εξοικονομήσεις πόρων μόνιμου χαρακτήρα που θα προέλθουν από την αναμόρφωση του προνοιακού χάρτη (!) Στην ίδια κατεύθυνση προσανατολίζεται και η σχετική μελέτη της Παγκόσμιας Τράπεζας αναφορικά με τα δεδομένα της κοινωνικής πρόνοιας και την κοινωνικής προστασίας στη χώρα, όπου γίνεται εκτενής αναφορά στο υφιστάμενο κατακερματισμένο σύστημα σε επίπεδο παροχών και κοινωνικών δομών και προτείνονται διάφοροι τρόποι για την βελτίωση της αποδοτικότητας αυτού. Ενδεικτικά αναφέρονται ο εξορθολογισμός των παροχών (επιδομάτων), η ένταξή τους σε σχήμα εγγυημένου εισοδήματος, η καλύτερη στόχευση σε ομάδες πληθυσμού...».

Με σύμβουλο, λοιπόν, την Παγκόσμια Τράπεζα, η κυβέρνηση βάζει μπροστά και την ισοπέδωση όσων προνοιακών επιδομάτων έχουν απομείνει, πάντα στο όνομα του «εξορθολογισμού»...

Πηγή: rizospastis.gr

Η εργατική τάξη χρειάζεται την ενότητα για να νικήσει. Χρειάζεται να ξεπεράσει τον κάθε είδους κατακερματισμό (οικονομικό, οργανωτικό, πολιτικό, ιδεολογικό κλπ) που επιβάλλει το καπιταλιστικό σύστημα. Χωρίς ενότητα είναι αδύνατη η αλλαγή της κοινωνίας. Αυτή είναι μια βασική αρχή του μαρξισμού λενινισμού διατυπωμένη ήδη από το Κομμουνιστικό Μανιφέστο. Έχει επιβεβαιωθεί ιστορικά εκατοντάδες ίσως και χιλιάδες φορές.

Ο λαός (εργατική τάξη, αγρότες, μικροαστοί) χρειάζεται επίσης ενότητα για να νικήσει. Και όχι ενότητα για την ενότητα. Ενότητα σε αντιιμπεριαλιστική, αντιμονοπωλιακή κατεύθυνση.  Δηλαδή, αγωνιστική, ταξική ενότητα για σύγκρουση με την ΕΕ, τις ΗΠΑ και την ντόπια πλουτοκρατία. Με σημερινούς όρους αυτό συγκεκριμένα σημαίνει: ενότητα γύρω από ένα πρόγραμμα διεξόδου που θα περιλαμβάνει τη διαγραφή του χρέους, τη ρήξη – αποδέσμευση από την ΕΕ, την εθνικοποίηση των στρατηγικής σημασίας επιχειρήσεων. Μόνο ένα τέτοιο πρόγραμμα μπορεί να οδηγήσει σε φιλολαϊκή ανάπτυξη. Μόνο ένα τέτοιο πρόγραμμα αποτελεί δρόμο πραγματικής σύγκρουσης με το μονοπωλιακό κεφάλαιο, εγχώριο και ξένο, και όχι απλώς λόγια. Μόνο ένα τέτοιο πρόγραμμα μπορεί να οδηγήσει σε μια άλλη κοινωνικο-οικονομική οργάνωση.

Σήμερα υπάρχουν πάρα πολλοί, είτε ανένταχτοι κομματικά, είτε ενταγμένοι αγωνιστές που βλέπουν την αναγκαιότητα ενός τέτοιου προγράμματος διεξόδου και που κατανοούν την ανάγκη συσπείρωσης κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων γύρω από ένα τέτοιο πρόγραμμα.

Με αυτή την έννοια, τοποθετήσεις, όπως αυτή του ΓΓ του ΚΚΕ Δ. Κουτσούμπα, που θεωρούν τέτοιους αγωνιστές ή πολιτικές οργανώσεις ως συμπλήρωμα του ΣΥΡΙΖΑ και που βάζουν στο ίδιο τσουβάλι διαφορετικά πράγματα, δεν έχουν καμιά λογική βάση. Δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Για παράδειγμα είναι παράλογη και μακριά από την πραγματικότητα η ταύτιση με την ίδια ετικέτα (“οπορτουνισμός”) όσων είναι ενάντιοι στην ιμπεριαλιστική ΕΕ με εκείνους που την ανέχονται ή την υποστηρίζουν. Κυρίως όμως τέτοιες τοποθετήσεις δεν βοηθούν στην ανάπτυξη του λαϊκού και επαναστατικού κινήματος και στη συσπείρωση των αντιιμπεριαλιστικών, αντιμονοπωλιακών δυνάμεων. Το αντίθετο πετυχαίνουν.

Μόνο η συνεργασία των κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων που συμφωνούν στο  παραπάνω πρόγραμμα διεξόδου μπορεί να οδηγήσει σε μια ανάταση αγωνιστική του λαού και στη νίκη του. Σε μια τέτοια συνεργασία, η κάθε πολιτική δύναμη θα έχει την αυτοτέλειά της και εκεί η ζωή θα δείξει ποια δύναμη είναι αταλάντευτη, επαναστατική και ποια αντιπροσωπεύει τις ταλαντευόμενες, ριζοσπαστικοποιημένες μικροαστικές δυνάμεις. Πάντως, και οι μεν και οι δε χρειάζονται στον αγώνα, όπως τότε στο ΕΑΜ που συσπείρωσε τη συντριπτική πλειοψηφία του λαού και που αν είχε εφαρμόσει το πρόγραμμά του (όπως υποστήριζε ο Άρης Βελουχιώτης και πολλοί άλλοι) δεν θα είχαμε την ήττα του λαϊκού κινήματος.

            Ο επίμονος