ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣ

Την απόλυτη φτωχοποίηση της ελληνικής κοινωνίας μετά από έξι μνημονιακά χρόνια καταγράφουν δυο έρευνες που είδαν το φως της δημοσιότητας.

Μετά από τρία μνημόνια και εκατοντάδες αντιλαϊκούς νόμους και ρυθμίσεις, πάνω από το 1/3 της Ελληνικής κοινωνίας ζει σε συνθήκες φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού.

Συγκεκριμένα σύμφωνα με στοιχεία του 2015 που παρουσίασε η Eurostat πάνω από ένας στους τρεις κατοίκους στην Ελλάδα και κατά μέσο όρο ένας στους τέσσερις πολίτες της ΕΕ, βρίσκεται αντιμέτωπος με την απόλυτη φτώχεια.  

Συγκεκριμένα, στην Ελλάδα, το 2015 βρισκόταν αντιμέτωπο με τον κίνδυνο της φτώχειας ή του κοινωνικού αποκλεισμού το 35,7% του πληθυσμού (3,8 εκατ. άνθρωποι), έναντι 28,1% το 2008!

Στην ΕΕ, το αντίστοιχο ποσοστό επανήλθε το 2015 στα επίπεδα του 2008, στο 23,7% που αντιστοιχεί συνολικά σε 118,8 εκατ. άνθρωποι!

Σύμφωνα με τη Eurostat, ένας άνθρωπος βρίσκεται σε κατάσταση φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού όταν αντιμετωπίζει μία ή περισσότερες από τις παρακάτω συνθήκες:

Α) Έχει εισοδήματα μικρότερα του 60% του μέσου εθνικού εισοδήματος.

Β) Στερείται βασικά καταναλωτικά αγαθά ή αδυνατεί να ανταπεξέλθει σε στοιχειώδεις οικονομικές υποχρεώσεις.

Γ) Ζει σε οικογένεια αντιμέτωπη με τον κίνδυνο της ανεργίας (δηλαδή σε οικογένεια που κανένα μέλος της δεν έχει «κανονική δουλειά»).

Σε ότι αφορά ειδικότερα την Ελλάδα, σε συνθήκες φτώχειας βρίσκεται το 21,4% του πληθυσμού, σε συνθήκες ένδοιας το 22,2%, ενώ ζει σε οικογένεια αντιμέτωπη με τον κίνδυνο της ανεργίας το 16,8% του πληθυσμού. Τα αντίστοιχα μέσα ποσοστά στην ΕΕ είναι 17,3%, 8,1% και 10,5%.

Σε χειρότερη θέση από την Ελλάδα, είναι μόνο Βουλγαρία (41,3%) και Ρουμανία (37,3). Στον αντίποδα βρίσκονται η Τσεχία (14%), η Σουηδία (16%), η Ολλανδία και η Φινλανδία (16,8%), η Δανία και η Γαλλία (17,7%).

Περικοπές και στα βασικά…

Τα συγκλονιστικά ευρήματα της Eurostat αποτυπώνονται στην καθημερινότητα των νοικοκυριών της χώρας σε άλλη έρευνα του Ινστιτούτου Έρευνας Λιανεμπορίου Καταναλωτικών Αγαθών (ΙΕΛΚΑ).

Σύμφωνα με αυτή τα ελληνικά νοικοκυριά έχουν πλέον κόψει τις δαπάνες και σε βασικά είδη διατροφής!

Συνολικά η μηνιαία δαπάνη των νοικοκυρών, σύμφωνα με την έρευνα, σε ήδη παντοπωλείου έχει μειωθεί την επταετία 2009-2015 κατά 16,3% ενώ συγκεκριμένα η δαπάνη σε τρόφιμα κατά 12,5%!

Το 2009 το μέσο νοικοκυριό δαπανούσε μηνιαία σε είδη παντοπωλείου 444 ευρώ ενώ το 2015 δαπάνησε 371 ευρώ, δηλαδή 73 ευρώ λιγότερο. Και όλα αυτά όταν τα τελευταία χρόνια ο ΦΠΑ έχει αυξηθεί κατά πέντε μονάδες από το 19% στο 24% και όταν έχουν προστεθεί μια σειρά από έμμεσους φόρους στο προϊόντα.

Συνολικά οι δαπάνες που σχετίζονται με τη διατροφή μειώθηκαν κατά 23,4% την πενταετία 2009-2015. Επίσης οι καταναλωτές, προκειμένου να καλύψουν τη βασικές ανάγκες σε φαγητό στρέφονται σε φθηνότερες επιλογές εναλλακτικών προϊόντων (π.χ. κοτόπουλο αντί για μοσχάρι), σε μικρότερες συσκευασίες και αξιοποίηση προϊόντων ιδιωτικής ετικέτας. Με άλλα λόγια μεγάλο τμήμα της ελληνικής κοινωνίας στερείται πλέον βασικών ειδών διατροφής η επιλέγει να βγάλει από το διατροφολόγιο του, συγκεκριμένες τροφές!

Όπως σημειώνουν μάλιστα στελέχη κοινωνικών φορέων, αν δεν υπήρχαν τα εκατοντάδες συσσίτια ανά την ελληνική επικράτεια που συντηρούν δεκάδες χιλιάδες οικογένειες η κατάσταση θα ήταν ακόμα δραματικότερη.

πηγη: imerodromos.gr

Του ΓΙΑΝΝΗ ΚΟΥΖΗ*  

Η δημοσιοποίηση του πορίσματος της επιτροπής «σοφών» για τα εργασιακά ανοίγει τον δρόμο για τη διαπραγμάτευση που θέτει το τρίτο μνημόνιο. Τα τρία κεντρικά ερωτήματα που γεννώνται συμπυκνώνονται στα ακόλουθα, υπό το βάρος πάντα των ρητών δεσμεύσεων.  

1) Τι ζητούν οι δανειστές;  

2) Τι προβλέπει το πόρισμα της επιτροπής;  

3) Τι διεκδικεί η κυβέρνηση και αν θέτει συγκεκριμένες «κόκκινες» γραμμές; Οι δεσμεύσεις του τρίτου μνημονίου ρητά προβλέπουν

α) την έγκριση των δανειστών για οποιαδήποτε αλλαγή στη νομοθεσία,

β) τη μη επιστροφή στην προ μνημονίων «αντιαναπτυξιακή» νομοθεσία,

γ) την επανεξέταση της νομοθεσίας για τον συνδικαλισμό και τις απεργίες, για τις ομαδικές απολύσεις και τις συλλογικές διαπραγματεύσεις,

δ) την όποια επανεξέταση στη βάση των βέλτιστων ευρωπαϊκών πρακτικών. Το πλαίσιο αυτό είναι ιδιαίτερα ασφυκτικό από την επιβολή της άποψης των δανειστών που δεν αφήνουν περιθώρια κατάργησης των δεκάδων μνημονιακών αντεργατικών διατάξεων.  

Επίσης η επανεξέταση στη βάση των βέλτιστων ευρωπαϊκών πρακτικών, σύμφωνα με την ερμηνεία των δανειστών, παραπέμπει στις πολιτικές εργασιακής απορρύθμισης που βιώνει τις τελευταίες δεκαετίες ο ευρωπαϊκός χώρος, που αποδιαρθρώνουν το ευρωπαϊκό κοινωνικό κεκτημένο χάριν της ανταγωνιστικότητας, με ενδεικτικά τα πρόσφατα παραδείγματα της Γαλλίας και του Βελγίου.  

Παράλληλα αποδεικνύεται ότι η μονομερής καταγγελία των θέσεων του ΔΝΤ στα θέματα της αγοράς εργασίας, αφήνοντας στο απυρόβλητο τις εθνικές και κοινοτικές ευρωπαϊκές ηγεσίες, δέσμιες και αυτές των πολυεθνικών, είναι πολιτικά τουλάχιστον άστοχη.  

Ενόψει της διαπραγμάτευσης οι δανειστές, στέλνοντας σχετικό κείμενο στις αρχές του καλοκαιριού προς την ελληνική πλευρά, γνωστοποιούν τις προθέσεις τους υπερασπιζόμενοι απόλυτα το σύνολο των μνημονιακών μέτρων που ισοπέδωσαν την εργασία. Επιμένουν στη διατήρησή τους ακόμη και για τα θέματα των υπό επανεξέταση συλλογικών συμβάσεων, ενώ ανοίγουν τη συζήτηση για συγκεκριμένες αλλαγές στις ομαδικές απολύσεις και στον συνδικαλιστικό/απεργιακό νόμο.  

Το πόρισμα της επιτροπής των Ευρωπαίων εμπειρογνωμόνων έχει συμβουλευτικό χαρακτήρα για τη διαπραγμάτευση, δεν είναι ομόφωνο, περιλαμβάνοντας και απόψεις ταυτισμένες με εκείνες των δανειστών.  

Επισημαίνει τη μη ανάγκη αλλαγών στον απεργιακό νόμο αποδεχόμενο την ισχύουσα έμμεση εφαρμογή της ανταπεργίας, ενώ για τις ομαδικές απολύσεις προωθεί την αντικατάσταση της έγκρισής τους από το υπουργείο Εργασίας από ένα κοινωνικό σχέδιο για τους απολυμένους ως συνήθη ευρωπαϊκή πρακτική με πολλές επικρίσεις για την ουσιαστική αποτελεσματικότητά της, που ενισχύονται από τις ελλιπέστατες ελληνικές δομές επανένταξης των ανέργων όταν κατά τα ¾ βρίσκονται σε κατάσταση μακροχρόνιας ανεργίας.  

Για τον κατώτατο μισθό, και ανεξάρτητα από τον τρόπο διαμόρφωσής του, αφήνει περιθώρια ευέλικτης διακύμανσης πέραν των αρχικών ορίων ανάλογα με την οικονομική συγκυρία και προτείνει τη διατήρηση της διάκρισης του «υποκατώτατου» μισθού για τους νέους.  

Τέλος, στα θέματα των συλλογικών διαπραγματεύσεων προτείνει εκλεπτυσμένες εκδοχές των μνημονιακών παρεμβάσεων στα κρίσιμα θέματα της επέκτασης, της άρσης της αρχής της εύνοιας, της παράτασης ισχύος των ΣΣΕ και της μετενέργειας, αφήνοντας ανοιχτή την παρουσία της καρικατούρας συλλογικότητας των ενώσεων προσώπων και περιορίζοντας ως «έσχατη λύση» τη μονομερή προσφυγή στη διαιτησία.  

Με διατυπωμένες τις αρχικές θέσεις των δανειστών που δεν συνηθίζουν να ευαισθητοποιούνται από όποια επιστημονική τεκμηρίωση αποκλίνει από τα ιδεολογήματα και τις κρυφές τους προθέσεις, είναι αναμενόμενη η στάση τους κατά τη διαπραγμάτευση, πόσο μάλλον που το σχετικό πόρισμα δεν παρουσιάζει σοβαρές αποκλίσεις από τη λογική τους.  

Σε αυτό το πλαίσιο, ζητούμενη είναι η θέση της κυβέρνησης απέναντι στη διαπραγμάτευση κυρίως ως προς τα συγκεκριμένα σημεία που τίθενται πέραν των γενικόλογων αναφορών. Γιατί, για παράδειγμα, ο στόχος της αποκατάστασης των συλλογικών συμβάσεων χωρίς συγκεκριμένο περιεχόμενο αποτελεί μια απλή διακήρυξη εφόσον και σήμερα συλλογικές συμβάσεις τυπικά υπάρχουν.  

Η ουσία της αποκατάστασης απαιτεί τη συνοχή και τη συνάρθρωση των όρων λειτουργίας τους, όπως επιχείρησε νομοσχέδιο της πρώτης κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, καταργώντας τις 14 μνημονιακές διατάξεις απορρύθμισης του συστήματος και βελτιώνοντας με νέα στοιχεία τα ισχύοντα προ μνημονίων.  

Το νομοσχέδιο αυτό, αποκτώντας ιδιαίτερη δημοσιότητα το πρώτο εξάμηνο του 2015, ως η πρώτη θεσμική παρέμβαση για τη σταδιακή αποκατάσταση των εργασιακών σχέσεων σύμφωνα με τις τότε προεκλογικές εξαγγελίες, ουδέποτε κατατέθηκε στη Βουλή σε μια ευνοϊκότερη πολιτική συγκυρία, λόγω του φόβου των αντιδράσεων των δανειστών, και έκτοτε ως «άταφος νεκρός» παραμένει στα αζήτητα και στη σκόπιμη λήθη.  

Μόνες αντιδράσεις σε αυτή τη λήθη εκείνες του κορυφαίου επιστημονικού περιοδικού «Επιθεώρηση Εργατικού Δικαίου», που πρόσφατα αφιέρωσε χώρο στο ξεχασμένο εγχείρημα (τ. Ιουλ.-Αυγ. 2016), όπως και η δημόσια στήριξη των συναδέλφων καθηγητών Τραυλού-Τζανετάτου και Καζάκου.  

Η θέση της κυβέρνησης είναι προφανέστατα ιδιαίτερα δυσχερής, όμως οφείλει συγκεκριμένες απαντήσεις και δεσμεύσεις, που μέχρι τώρα απουσιάζουν, στα επίμαχα ζητήματα της διαπραγμάτευσης.  

Και βεβαίως, πρωτοβουλίες για εθνικό μέτωπο στα εργασιακά είναι πολιτικά νεφελώδεις, όταν είναι γνωστό ότι οι δανειστές έχουν ισχυρά στηρίγματα σε επιχειρηματικούς κύκλους στην Ελλάδα που, ανεξάρτητα από γενικόλογες τοποθετήσεις, έχουν σημαντικότατη συμβολή στις κρίσιμες λεπτομέρειες…  

*Καθηγητής Εργασιακών Σχέσεων Παντείου Πανεπιστημίου,

*Πηγή: efsyn.gr  

Προς: τις Διοικήσεις των Ναυτεργατικών Σωματείων, της ΠΝΟ και τα Δ.Σ των Συνταξιουχικών Ναυτικών Οργανώσεων, προς όλους τους εν ενεργεία και συνταξιούχους Ναυτεργάτες.

Συνάδελφοι,

Εν όψει της επικείμενης συζήτησης στην Ε.Ε της ΠΝΟ σχετικά με τον σχεδιασμό της δράσης για την περιφρούρηση των δικαιωμάτων μας, σας καταθέτουμε τις παρακάτω θέσεις και προτάσεις μας.

Τα προβλήματα των Ναυτεργατών, εν ενεργεία και συνταξιούχων, βρίσκονται σε μια κρίσιμη καμπή. Στα 6 χρόνια της μνημονιακής λαίλαπας έχουν υπονομευθεί, καταργηθεί και απαξιωθεί το σύνολο των κατακτήσεών μας που κερδήθηκαν με θυσίες και πολύχρονους αγώνες. Η πολιτική αυτή αποτελεί συνέχεια όλης της προηγούμενης εφοπλιστόδουλης ναυτιλιακής πολιτικής η οποία είχε στο επίκεντρο την ανταγωνιστικότητα του εφοπλιστικού κεφαλαίου.

Η διαπίστωση αυτή αφορά τα εργασιακά μας, τις ΣΣΕ, τα κοινωνικοασφαλιστικά μας δικαιώματα ενώ η ανεργία σημειώνει κατακόρυφη άνοδο οδηγώντας στην ανασφάλεια χιλιάδες Ναυτεργάτες ιδιαίτερα των κατωτέρων πληρωμάτων.

Στις συνθήκες που διαμορφώνονται και στην βάση μιας ολομέτωπης και εξελισσόμενης επίθεσης εναντίον των κατακτήσεών μας, γίνεται φανερό ότι χωρίς σχεδιασμό, οργάνωση, πρόγραμμα, δράση και αγώνα από την πλευρά του ναυτεργατικού κινήματος, η βάρβαρη αντιλαϊκή και αντιναυτεργατική πολιτική θα συνεχισθεί και θα κλιμακωθεί το επόμενο χρονικό διάστημα.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΗΣ ΔΡΑΣΗΣ ΜΑΣ

Πρόγραμμα ενημερωτικής καμπάνιας

Αυτό πρέπει να περιλαμβάνει καθημερινές επισκέψεις των μελών της Διοίκησης της ΠΝΟ και της συντονιστικής επιτροπής στα καράβια στην ευρύτερη περιοχή του Πειραιά, σε καφενεία όπου συχνάζουν εν ενεργείακαι συνταξιούχοι Ναυτικοί, ενώ αντίστοιχη δουλειά πρέπει να γίνει μέσω των αντιπροσώπων της ΠΝΟ όπως π.χ στην Πάτρα, επισκέψεις στα καράβια στην Ραφήνα, το Λαύριο κ.λπ.

Πρέπει τα συνταξιουχικά Σωματεία της επαρχίας ή τα παραρτήματα των συνταξιουχικών Σωματείων καθώς και τα τοπικά Ναυτεργατικά Σωματεία να συντονιστούν και να δράσουν στην ίδια κατεύθυνση έτσι ώστε τόσο στο κέντρο (Αθήνα – Πειραιάς) όσο και στην επαρχία να αναπτυχθεί μια συντονισμένη κοινή και ενιαία ενημερωτική εκστρατεία με στόχο την πληροφόρηση για τα προβλήματα αλλά και την εξασφάλιση της συντονισμένης πάλης για την οποία θα αναφερθούμε παρακάτω.

Επίσης τα Ναυτεργατικά Σωματεία να οργανώσουν μέσα από τα γραφεία τους την ενημέρωση των μελών τους, άνεργων – ξέμπαρκων, με συστηματική καθημερινή επαφή έτσι ώστε κανένας Ναυτεργάτης να μην μείνει έξω από αυτήν την αγωνιστική πρωτοβουλία και δράση.

Στο στόχαστρο της κυβερνητικής πολιτικής το επόμενο διάστημα θα βρεθούν οι κύριες συντάξεις μας σύμφωνα με τα προβλεπόμενα του νόμου Κατρούγκαλου (επαναϋπολογισμός συντάξεων – ποσοστό αναπλήρωσης), μεταφορά του ΝΑΤ στον τομέα της κοινωνικής ασφάλισης στον ΕΦΚΑ, τα εργασιακά και ο συνδικαλιστικός νόμος , η δραστική μείωση των εφάπαξ παροχών από τα Ταμεία Πρόνοιας καθώς επίσης και ο ειδικός τρόπος φορολογίας τόσο των Ναυτικών όσο και άλλων επαγγελματικών ομάδων που αποτελεί κοινή στόχευση κυβέρνησης και δανειστών (Ε.Ε – Ε.Κ.Τ – Δ.Ν.Τ).

Για να ματαιωθεί ο σχεδιασμός αυτός κυβέρνησης και δανειστών και η επίθεση του εφοπλιστικού κεφαλαίου, επιβάλλεται το Ναυτεργατικό κίνημα και συνολικά ο ναυτεργατικός μας κόσμος να είναι σε αγωνιστική ετοιμότητα και επαγρύπνηση, χρειάζεται η πιο πλατιά συσπείρωση των εν ενεργεία και συνταξιούχων Ναυτεργατών, με πολύπλευρες και πολύμορφες κινητοποιήσεις που θα κινητοποιούν σε καθημερινή βάση και θα θέτουν σε αγωνιστική δράση όλους τους Ναυτεργάτες.

1. Για τον σκοπό αυτό είναι επιβεβλημένο η υπάρχουσα συντονιστική – οργανωτική επιτροπή της ΠΝΟ να διευρυνθεί με την συμμετοχή ενός εκπροσώπου από κάθε συνταξιουχική συνδικαλιστική οργάνωση.
2. Ταυτόχρονα η επιτροπή αυτή να συμμετέχει στις συνεδριάσεις της Διοίκησης της ΠΝΟ για θέματα που αφορούν την πάλη ενάντια στην κυβερνητική πολιτική στο ασφαλιστικό.

Στα πλαίσια αυτής της καμπάνιας σχεδιάζουμε και βγάζουμε αφίσες , αεροπανό, κοινή ανακοίνωση ΠΝΟ και συνταξιούχων.

Αξιοποιούμε τα ΜΜΕ και ιδιαίτερα το διαδίκτυο για να φτάσει το μήνυμά μας παντού. Απευθυνόμαστε και ενημερώνουμε και το υπόλοιπο συνδικαλιστικό κίνημα του Πειραιά, Εργατικό Κέντρο Πειραιά, Σωματεία του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα και τους καλούμε σε συσπείρωση και κοινό αγώνα.

Παράλληλα απευθυνόμαστε σε όλα τα πολιτικά κόμματα (εκτός Χρυσής Αυγής) και τους ενημερώνουμε για τις θέσεις μας και τα προβλήματά μας. Ζητούμε κοινή συνάντηση της συντονιστικής επιτροπής με τους Υπουργούς Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, Εμπορικής Ναυτιλίας και Οικονομικών.

Αγώνες - Κινητοποιήσεις    

Σε πρώτη φάση διοργανώνουμε ανοιχτή συγκέντρωση στον Πειραιά (οδός 2ας Μεραρχίας) την οποία προτείνουμε να γίνει 15 μέρες μετά την σχετική απόφαση της Διοίκησης της ΠΝΟ η οποία θα συνεδριάσει για τον σκοπό αυτό.

Στο τέλος της συγκέντρωσης αυτής, ανάλογα με την συμμετοχή, να ακολουθήσει πορεία στο ΥΕΝ και παράσταση διαμαρτυρίας των εν ενεργεία και συνταξιούχων Ναυτικών – το κάλεσμα για την συγκέντρωση να αφορά και τις οικογένειες των ναυτικών. Στο ΥΕΝ επιδίδουμε ψήφισμα με τα αιτήματα και τις διεκδικήσεις μας όπως αυτά καταγράφονται στα εξώδικα, τα υπομνήματα και τις σχετικές ανακοινώσεις. Να διαθέσουμε λεωφορεία για την μεταφορά των Ναυτεργατών από Πάτρα – Λαύριο - Ραφήνα κ.λπ.

Την ημέρα της συγκέντρωσης πραγματοποιούμε 4ωρη στάση εργασίας σε όλα τα πλοία του Πειραιά προκειμένου να διευκολύνουμε την προσέλευση και την συμμετοχή των πληρωμάτων σε αυτή.

Σε δεύτερο χρόνο σχεδιάζουμε και οργανώνουμε συγκέντρωση έξω από το Υπουργείο Κοινωνικής Ασφάλισης. Χρόνος πραγματοποίησης μια εβδομάδα μετά την Παναυτεργατική συγκέντρωση του Πειραιά.

Σε τρίτη φάση περί το τέλος του Νοέμβρη 2016 να προγραμματίσουμε 48ωρη προειδοποιητική Πανελλαδική απεργία σε όλες τις κατηγορίες πλοίων ενώ τουλάχιστον την πρώτη μέρα να σχεδιάσουμε συγκέντρωση στην Αθήνα (Πλατεία Κλαυθμώνος), πορεία στην Βουλή και συνάντηση εκεί με τα πολιτικά κόμματα.

Στην ενδιάμεση περίοδο μεταξύ της συγκέντρωσης στον Πειραιά και στο Υπουργείο Κοινωνικής Ασφάλισης με απόφασή μας να προχωρήσουμε σε 24ωρο αποκλεισμό και κατάληψη του ΝΑΤ.

Τέλος το πρώτο 15νθήμερο του Δεκέμβρη του 2016 να εξετάσουμε, με βάση και την πορεία των κινητοποιήσεων και την συμμετοχή σε αυτές, την κλιμάκωση της απεργίας με νέα Πανελλαδική απεργία.

Διεκδικητικό πλαίσιο

Κεντρικά ζητήματα, στόχοι και διεκδικήσεις σε αυτές τις κινητοποιήσεις πρέπει να είναι:

-          Η επαναφορά των δικαιωμάτων στα προ μνημονίου επίπεδα (ασφαλιστικό – Οίκος Ναύτη κ.λπ).

-          Η διατήρηση της αυτοτέλειας του ΝΑΤ και των άλλων ταμείων μας (ΚΕΑΝ – Οίκος Ναύτου – Ταμεία Πρόνοιας).

-          Η πάταξη της μαύρης ανασφάλιστης εργασίας και σειρά προτεραιότητας στην εργασία των ελλήνων Ναυτικών καθώς και η κατοχύρωση ίσων δικαιωμάτων σε όλους τους Ναυτεργάτες στην ποντοπόρο Ναυτιλία. Αναδιοργάνωση του ΓΕΝΕ κ.λπ.

-          Υπογραφή των ΣΣΕ σε όλες τις κατηγορίες πλοίων, κατάργηση των όποιων μειώσεων και περικοπών έχουν γίνει αυθαίρετα από διάφορες ναυτιλιακές εταιρίες

-          Επαναφορά του ειδικού τρόπου φορολογίας των Ναυτικών σύμφωνα με τον ιδρυτικό νόμο.

-          Απόρριψη και απόκρουση του νέου αντεργατικού πακέτου για τα εργασιακά και τον συνδικαλιστικό νόμο.

Το Δ.Σ της ΠΕΝΕΝ εκτιμάει ότι το προτεινόμενο αυτό πλαίσιο μπορεί να αποτελέσει την αφετηρία για μια μεγάλης έκτασης ενότητα, συσπείρωση και κοινή πάλη και κυρίως με την απαραίτητη οργάνωση να κινητοποιήσει και να βγάλει στον δρόμο και στον αγώνας τον Ναυτεργατικό κόσμο παίρνοντας ο ίδιος στα χέρια του την υπόθεση της ανατροπής των παλιών και νέων μνημονιακών πολιτικών και διεκδικώντας με όρους αγωνιστικής δράσης τα δικαιώματά τους.

Με εντολή Διοίκησης

Ο Πρόεδρος                                           Ο Γεν. Γραμματέας

Νταλακογεώργος Αντώνης                   Κροκίδης Νικόλαος