Στη δεύτερη δεκαετία του 21ου αιώνα, καλούμαστε να γυρίσουμε τα ρολόγια μας πίσω. Πολύ πίσω. Σε μια εποχή όπου το κράτος είχε τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο πάνω στα σώματα των γυναικών.

Τα χι­λιό­με­τρα που περ­πά­τη­σαν φε­μι­νί­στριες και φε­μι­νι­στές διεκ­δι­κώ­ντας, οι τόνοι από με­λά­νι που χύ­θη­καν για την υπο­στή­ρι­ξη του αυ­το­νό­η­του, του δι­καιώ­μα­τος αυ­το­διά­θε­σης του γυ­ναι­κεί­ου σώ­μα­τος, μοιά­ζει σα να τα έσβη­σε κά­ποιος με σφουγ­γά­ρι.

Και σή­με­ρα, στην καρ­διά της Ευ­ρώ­πης, στην Πο­λω­νία, η εκεί κυ­βέρ­νη­ση συ­ζη­τά­ει για το πώς θα κάνει ακόμα πιο ασφυ­κτι­κό το –ήδη συ­ντη­ρη­τι­κό- πλαί­σιο στα ανα­πα­ρα­γω­γι­κά δι­καιώ­μα­τα των γυ­ναι­κών.

Όπως ήταν ανα­με­νό­με­νο, όλα ξε­κί­νη­σαν όταν η πα­νί­σχυ­ρη Κα­θο­λι­κή Εκ­κλη­σία της Πο­λω­νί­ας ζή­τη­σε με επι­στο­λή της την απα­γό­ρευ­ση των αμ­βλώ­σε­ων. «Βού­τυ­ρο στο ψωμί» της δε­ξιάς κυ­βέρ­νη­σης του εθνι­κι­στι­κού και ευ­ρω­σκε­πτι­κι­στι­κού κόμ­μα­τος «Νόμος και Δι­καιο­σύ­νη», που δεν έχασε χρόνο και ει­σή­γα­γε στη βουλή σχε­τι­κό νο­μο­σχέ­διο προς συ­ζή­τη­ση. Πρό­θυ­μοι συ­μπα­ρα­στά­τες οι «συ­νή­θεις ύπο­πτοι»: ορ­γα­νώ­σεις «προ­στα­σί­ας της αγέν­νη­της ζωής», που οι φωνές τους λες κι είναι βγαλ­μέ­νες από το πιο βαθύ σκο­τά­δι του πα­ρελ­θό­ντος.

Η έναρ­ξη της σχε­τι­κής συ­ζή­τη­σης στη βουλή πυ­ρο­δό­τη­σε και τις πρώ­τες αντι­δρά­σεις. Τη Δευ­τέ­ρα, 3 Οκτώ­βρη, προ­κη­ρύ­χτη­κε Γε­νι­κή απερ­γία των γυ­ναι­κών, ενώ δια­δη­λώ­σεις δια­μαρ­τυ­ρί­ας έγι­ναν σε Βε­ρο­λί­νο, Βρυ­ξέλ­λες, Ντύ­σελ­ντορφ, Μπέλ­φαστ, Λον­δί­νο και Πα­ρί­σι. Πολ­λές επι­χει­ρή­σεις στην Πο­λω­νία δεν λει­τούρ­γη­σαν και δε­κά­δες χι­λιά­δες γυ­ναί­κες απεί­χαν από την ερ­γα­σία τους ως έν­δει­ξη δια­μαρ­τυ­ρί­ας ενά­ντια σε μια απάν­θρω­πη ρύθ­μι­ση που αντι­με­τω­πί­ζει τις ίδιες ως παι­δο­ποι­η­τι­κές μη­χα­νές έχο­ντας τον από­λυ­το έλεγ­χο πάνω στα κορ­μιά τους.   

Η βροχή δεν τις απέ­τρε­ψε να πλημ­μυ­ρί­σουν τους κε­ντρι­κούς δρό­μους της Βαρ­σο­βί­ας και άλλων με­γά­λων πο­λω­νι­κών πό­λε­ων, φω­νά­ζο­ντας τα συν­θή­μα­τα άλλων δε­κα­ε­τιών, που ξαφ­νι­κά έγι­ναν τρο­μα­κτι­κά επί­και­ρα: «Δικό μου το σώμα, δική μου η επι­λο­γή».

Αυτή τη στιγ­μή σε ολό­κλη­ρη την Ευ­ρώ­πη μόνο η Μάλτα και το –ω, τι έκ­πλη­ξη!- κρά­τος του Βα­τι­κα­νού δια­θέ­τουν πιο αυ­στη­ρές νο­μο­θε­σί­ες από την Πο­λω­νία σε σχέση με την έκτρω­ση. Στην Πο­λω­νία μέχρι σή­με­ρα ο σο­βα­ρός κίν­δυ­νος για τη ζωή της γυ­ναί­κας ή του εμ­βρύ­ου, καθώς και η αι­μο­μι­ξία και ο βια­σμός είναι οι  μο­να­δι­κές πε­ρι­πτώ­σεις εξαί­ρε­σης στον γε­νι­κό κα­νό­να της απα­γό­ρευ­σης.

Εάν υπερ­ψη­φι­στεί το επί­μα­χο νο­μο­σχέ­διο, η απα­γό­ρευ­ση της άμ­βλω­σης γί­νε­ται κα­θο­λι­κή. Χωρίς καμία απο­λύ­τως εξαί­ρε­ση. Ούτε στις πε­ρι­πτώ­σεις που μόλις ανα­φέρ­θη­καν. Ποινή σε πε­ρί­πτω­ση πα­ρα­βί­α­σης; Φυ­λά­κι­ση της γυ­ναί­κας μέχρι 5 χρό­νια, ενώ ανά­λο­γες ποι­νές προ­βλέ­πο­νται για για­τρούς και νο­ση­λευ­τι­κό προ­σω­πι­κό που θα προ­βούν σε επέμ­βα­ση. Και όλα αυτά σε μια εποχή όπου ήδη οι αμ­βλώ­σεις υπο­λο­γί­ζο­νται στις 1.000 κάθε χρόνο. Σύμ­φω­να με το ίδιο νο­μο­σχέ­διο προ­βλέ­πε­ται η ποι­νι­κο­ποί­η­ση της πώ­λη­σης αντι­συλ­λη­πτι­κών χα­πιών και η απα­γό­ρευ­ση προ­γεν­νη­τι­κών ελέγ­χων στις εγκύ­ους, με ό,τι τρα­γι­κό συ­νε­πά­γε­ται μια τέ­τοια πρό­βλε­ψη.

Η μάχη για το δι­καί­ω­μα στην άμ­βλω­ση αφορά τον κα­θέ­να και την κα­θε­μιά μας, μέσα και έξω από την Πο­λω­νία. Επει­δή η επί­θε­ση στα ερ­γα­τι­κά δι­καιώ­μα­τα και τους μι­σθούς στην Πο­λω­νία και σε όλη την Ευ­ρώ­πη έφτια­ξε το κλίμα για την επι­στρο­φή της πο­λι­τι­κής του «όλο σπίτι, κρε­βά­τι, εκ­κλη­σία». Επει­δή η επι­θε­τι­κό­τη­τα προς τους με­τα­νά­στες και οι συρ­μά­τι­νοι φρά­χτες στα σύ­νο­ρα οδή­γη­σαν σε αύ­ξη­ση των δα­πα­νών για στρα­τό και αστυ­νο­μία και πε­ριο­ρι­σμό των ελευ­θε­ριών και των ντό­πιων ερ­γα­τών σε μια σειρά ευ­ρω­παϊ­κές χώρες. Γι’ αυτό ακρι­βώς και η επί­θε­ση στην αυ­το­διά­θε­ση των γυ­ναι­κεί­ων σω­μά­των, αν πε­ρά­σει, θα ση­μά­νει υπο­χώ­ρη­ση για τα δι­καιώ­μα­τα όλων. Η έκ­φρα­ση αλ­λη­λεγ­γύ­ης στις γυ­ναί­κες στην Πο­λω­νία δεν είναι τί­πο­τα λι­γό­τε­ρο από μια συ­νο­λι­κό­τε­ρη μάχη για τις ζωές και τα δι­καιώ­μα­τα όλων μας.

 

ΠΗΓΗ: rproject.gr

Με πληροφορίες από Newsroom ΔΟΛ

ΠΗΓΗ: ergasianet.gr

«Τσουνάμι» ελαστικών σχέσεων έχει κατακλύσει την αγορά εργασίας στη χώρα μας, καθώς συνεχώς υποχωρούν οι θέσεις πλήρους απασχόλησης, σε αντίθεση με τη μερική, η οποία έχει αυξηθεί κατά 71,96% στα χρόνια της ύφεσης. Με βάση τα επίσημα συγκριτικά στοιχεία του ΙΚΑ, μεταξύ του Φεβρουαρίου του 2009 και του Φεβρουαρίου του 2016, οι εργαζόμενοι – ασφαλισμένοι στο ΙΚΑ με πλήρη απασχόληση μειώθηκαν κατά 218.383 άτομα (1.274.622 από 1.493.005) ενώ οι εργαζόμενοι με μερική απασχόληση αυξήθηκαν κατά 220.655 άτομα (527.299 από 306.644).

Χωρίς, ωστόσο, να ανακάμψει ο συνολικός αριθμός των ασφαλισμένων στο ΙΚΑ, αφού τον Φεβρουάριο του 2016 ήταν 1.759.152 έναντι 1.861.900 τον Φεβρουάριο του 2009. Στο ίδιο διάστημα, βέβαια, οι επιχειρήσεις που απασχολούν και δηλώνουν στο ΙΚΑ το προσωπικό τους ήταν μειωμένες κατά 57.529 (το Φεβρουάριο του 2016 ήταν 228.602 έναντι 286.131).

Η «έκρηξη» της «φθηνής εργασίας» εκδηλώθηκε παράλληλα με τη μείωση των μέσων αποδοχών κατά 22,28% για τους μερικώς απασχολούμενους (στα 403 ευρώ μεικτά από 518,55 ευρώ) και κατά 10,44% για τους πλήρως απασχολούμενους (στα 1.219,40 ευρώ από 1.361,53 ευρώ) αποτυπώνοντας τη δύσκολη κατάσταση στην οποία παραμένει η αγορά, όπως εκτιμούν εκπρόσωποι των εργοδοτικών οργανώσεων. Ανησυχητικό είναι, τέλος, το γεγονός ότι η απασχόληση των νέων ηλικίας έως 29 ετών παραμένει σε χαμηλά επίπεδα (δεν ξεπερνά το 21,4% του συνολικού αριθμού των ασφαλισμένων στο ΙΚΑ).

Με πληροφορίες από imerisia.gr

ΠΗΓΗ: ergasianet.gr

Τη Δευτέρα 3 Οκτωβρίου ο Άγγελος Χάγιος έδωσε τηλεφωνική συνέντευξη στον ραδιοσταθμό Real fm. Απαντώντας στις ερωτήσεις του Νίκου Χατζηνικολάου, το στέλεχος του ΝΑΡ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ μίλησε για πολλά θέματα της τρέχουσας πολιτικής επικαιρότητας.

Αναφέρουμε ενδεικτικά:

-Για τις εξελίξεις στην Τουρκία και τις πρόσφατες δηλώσεις του Ερντογάν που αμφισβητούν τη Συνθήκη της Λωζάνης:

«Μια χούντα οικοδομείται μετά την απόπειρα πραξικοπήματος στην Τουρκία. Είναι η χούντα του Ερντογάν, η οποία εκδηλώνει μια πολιτική επικίνδυνη», σχολίασε, αναφερόμενος στην κατάσταση που αντιμετωπίζουν οι λαοί της Τουρκίας, οι εργαζόμενοι και η ευρύτερη περιοχή.

«Η Συρία δοκίμασε ήδη αυτή την αντιδραστική στροφή που επιχειρεί ο Ερντογάν. Στο εσωτερικό της Τουρκίας, πρέπει να σημειώσουμε ότι το κυνηγητό και η αντιδραστική επίθεση δεν περιορίζεται στους οπαδούς του Γκιουλέν. Εκδηλώνεται στους εργαζόμενους, στα σωματεία. Κλείσαν κανάλια και μέσα ενημέρωσης, όχι μόνο των φιλο-πραξικοπηματιών αλλά και της αριστεράς, και των συνδικάτων. Για παράδειγμα, το δορυφορικό κανάλι Hayat, για το οποίο βγάλαμε και σχετική ανακοίνωση. Έχουμε μια αντιδραστική αντεργατική σκλήρυνση με χουντικά χαρακτηριστικά στο εσωτερικό, η οποία εκδηλώνεται και στην εξωτερική πολιτική της Τουρκίας. Η επιθετικότητα στη Συρία, η οποία έχει κύριο στόχο τους Κούρδους, κλιμάκωσε επικίνδυνα τον πόλεμο στην περιοχή δημιουργώντας κινδύνους και για εμάς, δεδομένου ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ συνεχίζει την καταστροφική πολιτική της εμπλοκής στον άξονα Ισραήλ – Αιγύπτου – Κύπρου», προσέθεσε.

Για να σχολιάσει στη συνέχεια ότι και οι κεμαλιστές, αντιδρώντας στις δηλώσεις Ερντογάν που τους χρεώνει τη συνθήκη της Λωζάνης, ανέδειξαν θέμα με νησίδες και βραχονησίδες. «Ο καπιταλισμός της εποχής μας, φέρνει την πολεμική απειλή και τους ανταγωνισμούς και σ’ αυτή την επικίνδυνη επιθετικότητα εμείς αντιπαραθέτουμε την συνεργασία των λαών», προσέθεσε.

-Για την εσωτερική πολιτική επικαιρότητα, και την ένταξη στο Υπερ-ταμείο μιας σειράς δημοσίων επιχειρήσεων και οργανισμών ανάμεσα στις οποίες και οι επιχειρήσεις του Νερού, στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη:

«Ο ΣΥΡΙΖΑ, ενώ μιλάει για αριστερή πολιτική, κάνει την πιο σκληρή δεξιά πολιτική, αυτή που αν την έκανε ο Σαμαράς ή ο Βενιζέλος θα είχαν ξεσηκωθεί και οι πέτρες. Έχει μετατραπεί ο Τσίπρας και το επιτελείο του, ο ΣΥΡΙΖΑ και η Κοινοβουλευτική του Ομάδα, σε όργανο των τεράστιων συμφερόντων αυτών των πολυεθνικών -όχι μόνο των τραπεζιτών όσον αφορά τα θέματα του χρέους ή της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσον αφορά τη συνολική πολιτική, αλλά και των συγκεκριμένων συμφερόντων- κάτω από την ομπρέλα και τη γενική κατεύθυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι όλη αυτή η πολιτική, και των λεγόμενων δανειστών –των τοκογλύφων λέω εγώ. Έχει μετατραπεί σε αυτό το όργανο, γι’ αυτό εκφράζεται με αυτή τη διγλωσσία. Θέλει να εμφανίσει ότι κάνει αριστερή πολιτική. Μάλιστα λέει για το νερό ότι θα το περάσει σε συνταγματική διάταξη. Συνταγματική διάταξη υπάρχει και για την εργασία των Ελλήνων, που πρέπει να έχουν όλοι εργασία και έχουμε 1,5 εκατ. ανέργους. Τέτοια αξία αυτή η διατύπωση του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι μια επικίνδυνη πολιτική. Για το θέμα του νερού θα ξεσηκωθούν και οι πέτρες», απάντησε.

Επικαλούμενος την εμπειρία του από τον χώρο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, ανέφερε: «Σε πρωτεύουσες των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έχουμε μία στροφή, όπου οι ιδιωτικοποιήσεις της δεκαετίας του ’90, όσον αφορά στο νερό, την καθαριότητα, τα μέσα μαζικής μεταφοράς, το πράσινο, αμφισβητούνται και αρχίζει μία τάση ξανά να περνούν στο δημόσιο.»

Επιμένοντας ειδικότερα για το ζήτημα του νερού, είπε: «Επειδή θα αυξηθεί η τιμή του, επειδή θα παλιώσουν οι υποδομές –πουθενά οι ιδιώτες δεν κάνουν ανάπτυξη των υποδομών- επειδή είναι καίριο ζήτημα για τη ζωή, εμείς παλεύουμε να υπάρξει ένα αγωνιστικό μέτωπο όλων των δυνάμεων που αντιδρούν σ’ αυτή την ιδιωτικοποίηση κι εμείς θέτουμε το ζήτημα πιο συνολικά. Είμαστε σε μια κατάσταση όπου η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ συναντά πια όχι απλώς τη διαμαρτυρία αλλά την οργή, την οργή που αποτύπωσε και η δημοσκόπηση στην ΑΥΓΗ.»

-Για την πολυδιάσπαση της πέραν του ΣΥΡΙΖΑ αριστεράς και το αν υπάρχει δυνατότητα αυτή να καθίσει σε ένα τραπέζι και να οργανώσει μια κοινή εκλογική κάθοδο:

«Πριν απ’ την εκλογική κάθοδο, προέχουν όχι μόνο οι προγραμματικές συγκλίσεις αλλά και η κοινή στάση –όχι μόνο στα χαρτιά και τις διακηρύξεις- σ’ αυτή την κοινωνική καταστροφή, αυτή τη γενοκτονία που ιδιαίτερα η νεολαία αντιμετωπίζει με την πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του κεφαλαίου, ελληνικού και ξένου.

Λέγαμε για το νερό προηγουμένως. Έρχονται τα εργασιακά μ’ αυτή την ισοπέδωση που επιχειρείται –εκεί είναι και ο ρατσισμός στον νεανικό μισθό.

Θα πρέπει όλες αυτές οι δυνάμεις, εμείς βάζουμε και το ΚΚΕ, και το ΠΑΜΕ μέσα, να συνεννοηθούν. Εμείς έχουμε απευθύνει σχετική πολιτική πρόταση ως ΑΝΤΑΡΣΥΑ πριν από τις εκλογές. Δεν πείθουμε τον κόσμο σήμερα ότι θα κάνουμε και εμείς ένα εκλογικό σχηματισμό και θα αλλάξουμε το συσχετισμό στη Βουλή, όταν έχει ζήσει στο πετσί του ότι ακόμα και η πιο ‘’αριστερή πλειοψηφία’’ κάνει δεξιά πολιτική. Όλο και λιγότερο περιμένει ο κόσμος τη λύση από το κοινοβούλιο. Η Ιστορία άλλωστε γράφεται με κοινωνικούς αγώνες.

Το πρώτο ζήτημα που προκύπτει για όλες αυτές τις δυνάμεις που αναφέρατε, είναι να συντονιστούν, πολιτικά καταρχήν, για να στηρίξουν ένα κοινό αγώνα που μπορεί να βάλει φραγμό.. Θα είναι ιστορικό γεγονός εάν καταφέρει το ΚΚΕ, με τις δυνάμεις του ΠΑΜΕ, εμείς, ως ΑΝΤΑΡΣΥΑ, η ΛΑΕ, και όλες οι άλλες δυνάμεις στο χώρο της αριστεράς να συντονίσουν τις δυνάμεις τους και να βάλουν φραγμό στην ιδιωτικοποίηση του νερού. Να βάλουν φραγμό στα εργασιακά.

Να πείσουμε τον κόσμο ότι είμαστε μια χρήσιμη αριστερά, ανατρέποντας τις αντεργατικές και αντιλαϊκές αυτές πολιτικές. Αυτό είναι το πρόκριμα. Άλλωστε, στο χαρακτήρα της αριστεράς, στο DNA της ιστορικά –ο ΣΥΡΙΖΑ πια δεν είναι αριστερά, είναι ένα είδος Δημοκρατικού Κόμματος του Ντ’ Αλέμα- είναι στη φιλοσοφία της να πράττει. Ο μαρξισμός είναι φιλοσοφία της πράξης. Να πράττει, να πείθει τους εργαζόμενους και πάνω εκεί να συγκροτεί και τα υποκείμενα και τις πολιτικές παρεμβάσεις.»

Μπορείτε να ακούσετε ολόκληρη την ενδιαφέρουσα συνέντευξη στο βίντεο που ακολουθεί. Το ηχητικό πήραμε από εδώ: real.gr και εδώ: enikos.gr

ΠΗΓΗ: pandiera.gr