Στα πλαίσια του γιορτασμού «Η Αθήνα ελεύθερη 12 Οκτωβρίου 1944», ημέρα της απελευθέρωσης της Αθήνας από τους Γερμανούς κατακτητές, ο Υπουργός Ε.Ν διοργάνωσε εκδήλωση στις 19/10/2016 στο πλοίο «HELLASLIBERTY» το οποίο είναι στο λιμάνι του Πειραιά με θέμα «Κρατήστε τα πλοία εν κινήσει. Η συμβολή των ελλήνων ναυτικών στον Β΄Παγκόσμιο πόλεμο».

Στην εκδήλωση ο Υπουργός Ε.Ν όρισε να κάνει χαιρετισμό ο Γ.Γ του ΥΕΝ Γ. Θεοτοκάς και ομιλητές δύο καθηγητές του Παντείου πανεπιστημίου.

Είναι προφανής η πολιτική σκοπιμότητα αυτής της εκδήλωσης από πλευράς κυβέρνησης θέλοντας να παρουσιαστεί ότι σέβεται, τιμά αλλά και αναγνωρίζει τις θυσίες των ελλήνων ναυτεργατών στον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο και την εκατόμβη νεκρών και τραυματιών που είχε ο ναυτεργατικός κόσμος της χώρας μας.

Όμως δικαιολογημένα εγείρονται μια σειρά ερωτηματικά, όχι για το εάν η κυβέρνηση έχει θεσμικά το δικαίωμα να κάνει αυτήν ή την όποια άλλη εκδήλωση, αλλά κυρίως εάν έχει την πολιτική νομιμοποίηση απέναντι στον Ναυτεργατικό κόσμο, σε μια περίοδο που η πολιτική της τσακίζει και ισοπεδώνει τα δικαιώματα των εργαζομένων και του λαού και εξυπηρετεί τα συμφέροντα των δανειστών και του μεγάλου κεφαλαίου.

Συνιστά υποκρισία του χειρίστου είδους να χύνει η κυβέρνηση κροκοδείλια δάκρυα για τις θυσίες των ελλήνων Ναυτεργατών την στιγμή που επί δύο περίπου συνεχή χρόνια με την πολιτική της στηρίζει, ενισχύει, εδραιώνει και διευρύνει την εφοπλιστική ασυδοσία και ταυτόχρονα υπονομεύει τα δικαιώματα και τις κατακτήσεις του Ναυτεργατικού μας κόσμου.

Είναι θρασύτατη η κυβέρνηση στην προσπάθειά της να καπηλευτεί τους αγώνες και τις θυσίες των Ναυτεργατών πιστεύοντας ότι με τον τρόπο αυτό θα βρει απήχηση στους εν ενεργεία και συνταξιούχους Ναυτεργάτες αλλά και ευρύτερα στην κοινωνία με αυτές τις πρωτοβουλίες της.

Πρέπει να υπογραμμίσουμε ότι κάτι αντίστοιχο επιχειρήθηκε πρόσφατα από κυβερνητικής πλευράς στην Καισαριανή όπου με επικεφαλής τον Πρωθυπουργό την 1/10/2016 προσπάθησε να καπηλευτεί τους αγώνες και τις θυσίες του λαού στην διάρκεια της Γερμανικής κατοχής ενώ δύο μέρες μετά τα Συριζέϊκα ΜΑΤ ψέκαζαν τους απόμαχους της δουλειάς….

Ο ελληνικός λαός, οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα νιώθουν πλέον στο πετσί αλλά και στην τσέπη τους ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ είναι αδίστακτη στην φοροεισπρακτική – αντιασφαλιστική και αντιλαϊκή της πολιτική. Στηρίζει με την πολιτική της το μεγάλο κεφάλαιο, τους εφοπλιστές, τραπεζίτες και βιομηχάνους ενώ για τους εργαζόμενους επιφυλάσσει την σκληρή λιτότητα, τις περικοπές, την ανεργία, την απλήρωτη εργασία, τις ελαστικές μορφές απασχόλησης!

Καθόλου τυχαίο που οι Ναυτεργάτες καθολικά (ούτε ένας δεν συμμετείχε!!!) γύρισαν την πλάτη και απαξίωσαν με την απουσία τους την εκδήλωση – φιέστα που διοργάνωσε το ΥΕΝ για να αναδείξει υποτίθεται την συμβολή τους στον αντιφασιστικό πόλεμο.

Η κυβέρνηση είχε την δυνατότητα από την πρώτη στιγμή, τουλάχιστον να τηρήσει και να υλοποιήσει τις προεκλογικές της εξαγγελίες. Αντίθετα έχει αποδείξει επί μία διετία πλέον με έργα και πράξεις της ότι εκτελεί πιστά την πολιτική της ανταγωνιστικότητας του εφοπλιστικού κεφαλαίου, στηρίζει τα συμφέροντά του ενώ αντίθετα απαξιώνει τον Ναυτεργατικό κόσμο της χώρας.

Με αφορμή τις πρόσφατες κινητοποιήσεις του ΠΑΜΕ για τις ΣΣΕ (17/10/2016) στο Σύνταγμα και αντίστοιχα των συνεργαζόμενων με αυτό συνταξιουχικών οργανώσεων στην Αθήνα (3/10/2016), οι δυνάμεις του κομματικού τόξου που έχουν αναφορά στο ναυτεργατικό κίνημα βρήκαν για άλλη μια φορά την ευκαιρία να ξιφουλκήσουν λασπολογώντας την στάση και την θέση της ΠΕΝΕΝ.

Χαμένος και άδικος ο κόπος τους αφού και αυτήν την φορά παρά τις απεγνωσμένες προσπάθειές τους εν ενεργεία και συνταξιούχοι Ναυτεργάτες τους γύρισαν την πλάτη, τους αγνόησαν και τους περιφρόνησαν περιορίζοντας την λεγόμενη συγκέντρωσή τους σε λίγες δεκάδες ανθρώπους που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα στις 17/10/2016 έξω από το ΝΑΤ ενώ στην κεντρική συγκέντρωσή τους στο Σύνταγμα η παρουσία εν ενεργεία και συνταξιούχων Ναυτεργατών ήταν λίαν επιεικώς τραγική….

Η αναξιοπιστία και ανυποληψία τους αγγίζει πλέον το μηδέν και αντί να προβληματιστούν για την πρωτοφανή απομόνωση στην οποία έχουν περιέλθει από την συντριπτική πλειοψηφία του Ναυτεργατικού μας κόσμου, θεωρούν σε κάθε ευκαιρία και κάθε πρόβλημα υπεύθυνη την ΠΕΝΕΝ και την ηγεσία της…..

Για όλα υπεύθυνη είναι η ηγεσία της ΠΕΝΕΝ, φθάνοντας στο σημείο της αυτογελοιοποίησης στην βοθροφυλλάδα (όπως έχουν καταντήσει την «Ναυτεργατική») να καταλογίζουν στην ΠΕΝΕΝ την ευθύνη για το Μάαστριχτ, την συνθήκη της Λισαβώνας, έτοιμοι είναι να μας κατηγορήσουν ότι εμείς ευθυνόμαστε για το καπιταλιστικό σύστημα της χώρας….

Προφανώς έχοντας ως αντίληψη ότι είναι ιδιοκτήτες του εργατικού κινήματος και πιστεύοντας ότι κατέχουν την μοναδική αλήθεια ή αλλιώς έχοντες το αλάθητο του Πάπα, η ομάδα αυτή δεν δύναται να διανοηθεί ότι αιτία της αποτυχίας τους είναι η γραμμή που ακολουθούν και η δική τους ανεπάρκεια και μετριότητα…….

Χαρακτηριστικό παράδειγμα της πρόσφατης συκοφαντικής επίθεσης ενάντια στην ΠΕΝΕΝ, της οποίας τα στελέχη ήταν αυτά που έβαλαν πλάτη να περάσει η σχετική απόφαση για το σχέδιο νόμου για τις ΣΣΕ στο Δ.Σ του Ε.Κ.Π στις 21/7/2016 με την αυστηρή όμως προϋπόθεση ότι η κινητοποίηση αυτή θα γίνει στα πλαίσια της συνεννόησης με την Διοίκηση του Ε.Κ.Π ενώ το πλαίσιο θα είναι διευρυμένο με το σύνολο των παλιών και νέων μνημονιακών μέτρων (ασφαλιστικό – εργασιακό – ανεργία – ΣΣΕ), στην συνέχεια θεώρησαν ότι υφάρπαξαν την θετική ψήφο του Ε.Κ.Π και απέδειξαν ότι το γράφουν στα παλιά τους τα παπούτσια αφού το αγνόησαν επιδεικτικά και προχώρησαν ερήμην του στον δικό τους σχεδιασμό, καθόρισαν την συγκέντρωση, τα συνθήματα, τα αιτήματα και όλο το οργανωτικό πλαίσιο χωρίς την παραμικρή ενημέρωση – διαβούλευση!!!

Με τον τρόπο αυτό έδειξαν ότι την συνεργασία αυτή την εννοούν με όρους κομματικής συσπείρωσης και περιχαράκωσης ενώ τις άλλες συνδικαλιστικές δυνάμεις τις θεωρούν ικανές για τον ρόλο του νεροκουβαλητή αυτής της συνεργασίας……

Παρά ταύτα αντί να απολογηθούν για την άθλια υπονομευτική στάση τους, έχουν το θράσος να μας εγκαλούν όχι μόνο γιατί δεν συμμετείχαμε στις συγκεντρώσεις αυτές αλλά και γιατί δεν τις στηρίξαμε…..    

Πρόκειται για την πιο γελοία αλλοπρόσαλλη και τυχοδιωκτική τακτική την οποία επιδίωξαν να εγκαινιάσουν με αφορμή την πρωτοβουλία τους για το σχέδιο – νόμου για τις ΣΣΕ. Η συγκέντρωσή τους στο Σύνταγμα όμως ήταν προφανώς αναντίστοιχη των επιδιώξεών τους και πολύ κατώτερη από ανάλογες συγκεντρώσεις που πρόσφατα είχε πραγματοποιήσει το ΠΑΜΕ….

Στην ίδια ανακοίνωση που έβγαλαν καταρρίπτοντας κάθε ίχνος αξιοπιστίας και σοβαρότητας φθάνουν στο κατώτατο επίπεδο αυτογελοιοποίησης αφού κατηγορούν την ΠΕΝΕΝ ότι υπέγραψε ΣΣΕ στην ποντοπόρο ναυτιλία πριν 7 χρόνια ενώ ο συμπορευόμενος με αυτούς πιστός σύμμαχος και πλέον στέλεχός τους (πρώην στέλεχος της ΠΑΣΚΕ, ως Γ.Γ της ΠΕΕΜΑΓΕΝ) υπέγραψε δεκάδες ΣΣΕ σε όλες τις κατηγορίες πλοίων επί σειρά ετών που ήταν στην Διοίκηση και στο Προεδρείο της ΠΕΕΜΑΓΕΝ……

Αλλά αυτό δεν έχει πλέον καμιά σημασία για τους νεόκοπους φωστήρες του κομματικού συνδικαλισμού αφού το πρώην τσιράκι του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού εντάχθηκε στην κολυμβήθρα του ΠΑΜΕ, πράγμα που τον απάλλαξε από όλο το προηγούμενο αμαρτωλό παρελθόν του….

Είναι το ίδιο άτομο ο οποίος πριν τρία χρόνια σε συμμαχία με Χαλά – ΠΕΜΕΝ – ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ αποχώρησε από το Γενικό Συμβούλιο της ΠΝΟ του 2013 (με τρείς αντιπροσώπους της ΠΕΕΜΑΓΕΝ) όταν σε αυτό υπήρχε ισοψηφία στην ψηφοφορία για την έγκριση απολογισμού – προγραμματισμού, παρέχοντας με αυτόν τον τρόπο σανίδα σωτηρίας στην ηγεσία της ΠΝΟ!!!

Αυτή και πολλές ακόμη βρώμικες «δουλειές» και αποστολές είναι που έχουν αναλάβει τα τελευταία χρόνια οι δυνάμεις του κομματικού συνδικαλισμού οι οποίες έχουν μετεξελιχθεί σε άξιους μαθητές του φασίστα και χιτλερικού Γκέμπελς προκειμένου να κατασκευάζουν και να μηχανεύονται ανύπαρκτα γεγονότα ώστε να πετροβολήσουν και να λασπολογήσουν ενάντια στην Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ.

Τέτοιο χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το κατασκευασμένο ψέμα τους ότι δήθεν ο Πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ ψήφισε υπέρ της νομιμοποίησης των αντιπροσώπων της ΠΝΟ στο πρόσφατο συνέδριο της ΓΣΕΕ τον Μάρτη του 2016!!!

Την περίοδο της φασιστικής δικτατορίας, το καθεστώς των συνταγματαρχών όποιος δημοκρατικός, προοδευτικός και αριστερός πολίτης εναντιωνόταν σε αυτούς, τον κατηγορούσαν και τον ενοχοποιούσαν για κομμουνιστή και συνοδοιπόρο του ΚΚΕ!! Αυτή την φασιστική και αντιδραστική θεωρία με άλλους όρους αναπαράγουν σήμερα οι χρεοκοπημένοι και αποτυχημένοι ηγετίσκοι του κομματικού συνδικαλισμού διατυπώνοντας την άποψη όποιος δεν είναι με το ΚΚΕ ή το ΠΑΜΕ ήταν ή είναι ή ανήκει στον ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟ, στον ΣΥΡΙΖΑ, την ΛΑΕ ή την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και σε κάθε περίπτωση ο ρόλος του στο εργατικό κίνημα είναι με το κεφάλαιο, τον ιμπεριαλισμό και τα μονοπώλια!!!

Πρόκειται για ένα τερατώδες αντιδραστικό θεώρημα που η ομάδα αυτή πιστεύει ότι έτσι διασφαλίζει την ενότητα των γραμμών της ενώ με την συκοφαντία και την λασπολογία περιχαρακώνει και την πολιτική της προς τις άλλες αριστερές και κομμουνιστικές δυνάμεις δημιουργώντας ένα εχθρικό υποτίθεται περιβάλλον από τους θανάσιμους εχθρούς του οπορτουνισμού κάθε μορφής….

Τώρα βέβαια εάν οι ίδιοι και οι άθλιες μεθοδεύσεις τους συνιστούν την απαξίωση και την περιφρόνηση των αρχών του κομμουνιστικού κινήματος, λίγο τους απασχολεί. Σε κάθε περίπτωση πρέπει να δικαιωθεί η γραμμή τους και έτσι επιτάσσεται η αρχή «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα» σύμφωνα με την θεωρία του Νικολό Μακιαβέλι.

Αναφορικά με ποιόν στηρίζουν οι εφοπλιστές, ποιος υπηρετεί τα συμφέροντά τους και παίζει τα παιχνίδια τους, ήρθε η ώρα οι Μηχανικοί – Μηχανοδηγοί και το σύνολο των Ναυτεργατών να πληροφορηθεί την αλήθεια. Την επόμενη εβδομάδα θα μιλήσουμε με στοιχεία που δεν επιδέχονται την παραμικρή αμφιβολία για τον άθλιο και βρώμικο ρόλο του κομματικού συνδικαλισμού στον ναυτεργατικό χώρο, ιδιαίτερα τελευταία χρόνια.

Με εντολή Διοίκησης

Ο Πρόεδρος                                           Ο Γεν. Γραμματέας

Νταλακογεώργος Αντώνης                     Κροκίδης Νικόλαος

Η περίοδος ξηρασίας αναμένεται να επιμηκυνθεί κατά ένα μήνα, με ανάλογες αυξήσεις στον αριθμό των ημερών με αυξημένο κίνδυνο πυρκαγιάς.

Η εργατική τάξη χρειάζεται την ενότητα για να νικήσει. Χρειάζεται να ξεπεράσει τον κάθε είδους κατακερματισμό (οικονομικό, οργανωτικό, πολιτικό, ιδεολογικό κλπ) που επιβάλλει το καπιταλιστικό σύστημα. Χωρίς ενότητα είναι αδύνατη η αλλαγή της κοινωνίας. Αυτή είναι μια βασική αρχή του μαρξισμού λενινισμού διατυπωμένη ήδη από το Κομμουνιστικό Μανιφέστο. Έχει επιβεβαιωθεί ιστορικά εκατοντάδες ίσως και χιλιάδες φορές.

Ο λαός (εργατική τάξη, αγρότες, μικροαστοί) χρειάζεται επίσης ενότητα για να νικήσει. Και όχι ενότητα για την ενότητα. Ενότητα σε αντιιμπεριαλιστική, αντιμονοπωλιακή κατεύθυνση.  Δηλαδή, αγωνιστική, ταξική ενότητα για σύγκρουση με την ΕΕ, τις ΗΠΑ και την ντόπια πλουτοκρατία. Με σημερινούς όρους αυτό συγκεκριμένα σημαίνει: ενότητα γύρω από ένα πρόγραμμα διεξόδου που θα περιλαμβάνει τη διαγραφή του χρέους, τη ρήξη – αποδέσμευση από την ΕΕ, την εθνικοποίηση των στρατηγικής σημασίας επιχειρήσεων. Μόνο ένα τέτοιο πρόγραμμα μπορεί να οδηγήσει σε φιλολαϊκή ανάπτυξη. Μόνο ένα τέτοιο πρόγραμμα αποτελεί δρόμο πραγματικής σύγκρουσης με το μονοπωλιακό κεφάλαιο, εγχώριο και ξένο, και όχι απλώς λόγια. Μόνο ένα τέτοιο πρόγραμμα μπορεί να οδηγήσει σε μια άλλη κοινωνικο-οικονομική οργάνωση.

Σήμερα υπάρχουν πάρα πολλοί, είτε ανένταχτοι κομματικά, είτε ενταγμένοι αγωνιστές που βλέπουν την αναγκαιότητα ενός τέτοιου προγράμματος διεξόδου και που κατανοούν την ανάγκη συσπείρωσης κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων γύρω από ένα τέτοιο πρόγραμμα.

Με αυτή την έννοια, τοποθετήσεις, όπως αυτή του ΓΓ του ΚΚΕ Δ. Κουτσούμπα, που θεωρούν τέτοιους αγωνιστές ή πολιτικές οργανώσεις ως συμπλήρωμα του ΣΥΡΙΖΑ και που βάζουν στο ίδιο τσουβάλι διαφορετικά πράγματα, δεν έχουν καμιά λογική βάση. Δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Για παράδειγμα είναι παράλογη και μακριά από την πραγματικότητα η ταύτιση με την ίδια ετικέτα (“οπορτουνισμός”) όσων είναι ενάντιοι στην ιμπεριαλιστική ΕΕ με εκείνους που την ανέχονται ή την υποστηρίζουν. Κυρίως όμως τέτοιες τοποθετήσεις δεν βοηθούν στην ανάπτυξη του λαϊκού και επαναστατικού κινήματος και στη συσπείρωση των αντιιμπεριαλιστικών, αντιμονοπωλιακών δυνάμεων. Το αντίθετο πετυχαίνουν.

Μόνο η συνεργασία των κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων που συμφωνούν στο  παραπάνω πρόγραμμα διεξόδου μπορεί να οδηγήσει σε μια ανάταση αγωνιστική του λαού και στη νίκη του. Σε μια τέτοια συνεργασία, η κάθε πολιτική δύναμη θα έχει την αυτοτέλειά της και εκεί η ζωή θα δείξει ποια δύναμη είναι αταλάντευτη, επαναστατική και ποια αντιπροσωπεύει τις ταλαντευόμενες, ριζοσπαστικοποιημένες μικροαστικές δυνάμεις. Πάντως, και οι μεν και οι δε χρειάζονται στον αγώνα, όπως τότε στο ΕΑΜ που συσπείρωσε τη συντριπτική πλειοψηφία του λαού και που αν είχε εφαρμόσει το πρόγραμμά του (όπως υποστήριζε ο Άρης Βελουχιώτης και πολλοί άλλοι) δεν θα είχαμε την ήττα του λαϊκού κινήματος.

            Ο επίμονος