Με αποδοκιμασίες υποδέχτηκαν εκατοντάδες πλημμυροπαθείς τον Κυριάκο Μητσοτάκη στη Θεσσαλία.

Στον πολύπαθο Παλαμά συγκεντρώθηκαν εκατοντάδες αγρότες στους δρόμους και με πανό και συνθήματα κύκλωσαν το ανακαινισμένο Κέντρο Υγείας που επισκέφθηκε ο πρωθυπουργός.

Περίπου 500 άτομα γέμισαν από νωρίς τον περιβάλλοντα χώρο του Κέντρου Υγείας, ωστόσο οι δυνάμεις της Ελληνικής Αστυνομίας σε λίγα λεπτά έστησαν φραγμό και περιόρισαν τους διαδηλωτές στο προαύλιο της Εκκλησίας, σύμφωνα με το thesstoday.gr

Λίγα μέτρα πιο μακριά αγρότες από την Καρδίτσα, με αρχηγό τον πρόεδρο, Κώστα Τζέλλα έβγαλαν έξω τα τρακτέρ πάνω στα οποία τοποθέτησαν δεσμίδες από άχυρα.

Και σε αυτό το «μέτωπο» η ΕΛΑΣ απάντησε με φραγμό με κλούβα και διμοιρίες των ΜΑΤ, με τους πλημμυροπαθείς να κάνουν λόγο για ημίμετρα, πρόχειρες παρεμβάσεις και εκφράζουν φόβους ότι σε νέα πλημμύρα θα καταστραφούν και πάλι.

Νωρίτερα δεκάδες πλημμυροπαθείς είχαν συγκεντρωθεί ακριβώς απέναντι από το δημαρχείο στη Φαρκαδόνα και φώναξαν συνθήματα όταν πήγε ο πρωθυπουργός, απαιτώντας ουσιαστικές λύσεις και μέτρα για την περιοχή.

Πριν την άφιξη του Κυριάκου Μητσοτάκη, στο δημαρχείο της Φαρκαδόνας, η Αστυνομία είχε εμποδίσει πλημμυροπαθείς να πλησιάσουν.

Συγκεκριμένα λίγο πριν τις 10 το πρωί δεκάδες άτομα από την Επιτροπή Πλημμυροπαθών Φαρκαδόνας προσέγγισαν με τα πόδια το δημαρχείο και βρήκαν απέναντί τους ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις που έκαναν φραγμό στους διαδηλωτές.

Οι διαδηλωτές της Θεσσαλίας θέλουν να εκφράσουν στον Πρωθυπουργό τα παράπονά τους για μια σειρά ζητημάτων, όπως: αποζημιώσεις, αντιπλημμυρικά έργα και θωράκιση της ευρύτερης περιοχής.

Πηγή: documentonews.gr

Τα τελευταία χρόνια η λέξη «τοξικός» έχει κυριαρχήσει στον πολιτικό αλλά και στον καθημερινό λόγο. Δεν είναι ελληνικό φαινόμενο αν σκεφθούμε ότι το 2018 η λέξη «toxic» ανακηρύχθηκε από τις πιο χρησιμοποιημένες στα κοινωνικά δίκτυα. Είναι μια λέξη που συναντάται αρχικά σε λίγες κινηματικές προσεγγίσεις την δεκαετία του 1990 και 2000, αλλά επεκτείνεται ραγδαία μετα την κρίση του 2008. Επειδή είναι απίθανο να πολλαπλασιάστηκε σε τέτοιο βαθμό και σε τόσο λίγο διάστημα η τοξικότητα, αποτελεί παράδοξο γιατί επεκτάθηκε τόσο γρήγορα η χρήση μιας λέξης που σημαίνει τα Πάντα και Τίποτα. Είναι απορίας άξιο πως στην χώρα μας μια λέξη προφανούς πολιτικής και κοινωνικής ασάφειας υποκατέστησε στην καθημερινότητα εκφράσεις όπως εριστικός, ναρκισσιστής, εγωιστής, χειριστικός, ανακατωσούρας, κλπ., ή στο πολιτικό πεδίο όρους όπως πολιτική πόλωση, διχαστική πολιτική, οξεία αντιπαράθεση, δηλητηριώδες σχόλιο, κλπ. Τι σηματοδοτεί λοιπόν σε πολιτικό και κοινωνικό επίπεδο η συνεχής χρήση της λέξης «τοξικό»;

Σε πολιτικό επίπεδο στη χώρα μας η λέξη τοξικό, τοξικότητα, κλπ. επεκτείνεται ραγδαία μετα την κρίση του 2010-2015 μέσα από τον λόγο της ΝΔ και των υπόλοιπων «μνημονιακών» κομμάτων και αποτελεί mainstream χαρακτηρισμό μετα το 2019 σε ό,τι αμφισβητεί την «νέα κανονικότητα» της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Πρόκειται για μια θεώρηση της κοινωνίας σαν έναν ομοιογενή οργανισμό αποτελούμενο από άτομα-κύτταρα, χωρίς αντιτιθέμενα συμφέροντα, που η κυβέρνηση προστατεύει από μια κακόβουλη απειλή. Όπως η τοξίνη είναι μια βλαβερή ουσία που δηλητηριάζει έναν Υγιή Οργανισμό, έτσι και ο πολιτικός λόγος φτιάχνει μια υγειονομική πολιτική ζώνη σε ό,τι αμφισβητεί την κυρίαρχη αντίληψη χαρακτηρίζοντας την σαν τοξική αντιπαράθεση. Οι χαμένοι της κρίσης πρέπει να αποδεχτούν την μοίρα τους, η κοινωνική πόλωση δεν πρέπει να μεταφερθεί στο πολιτικό πεδίο, η οικονομία πρέπει να λειτουργήσει με Business as usual για να καλύψει τις εγγενείς αδυναμίες και «παραδοξότητες» του ελληνικού καπιταλισμού.

Όποιος αμφισβητήσει τα παραπάνω δυναμικά κατατάσσεται στους «τοξικούς». Επισημαίνεται επίσης ότι ιστορικά έχουμε πολλά παραδείγματα αυταρχικής προσέγγισης της πολιτικής όπου τα σύνθετα κοινωνικά προβλήματα αντιμετωπίσθηκαν με όρους «ιατρικής ή βιολογικής θεώρησης» . Είναι γνωστή η επιχειρηματολογία των Ναζί για «αποπαρασίτωση της κοινωνίας». Η Ελληνική Χούντα χρησιμοποιούσε την «θεωρία του γύψου» που έπρεπε να μπει η Δημοκρατία. Στην Σοβιετική Ένωση ήταν γνωστή η τάση να ανάγονται κοινωνικά ή πολιτικά προβλήματα στον τομέα της Ψυχιατρικής, κλπ.

Αν φύγουμε από το πολιτικό πεδίο παρατηρούμε ότι και στο κοινωνικό έχει επικρατήσει η τάση να χαρακτηρίζονται άτομα σαν τοξικά, λέξη για την οποία δεν υπάρχει κανένας αποδεκτά επιστημονικός ορισμός στην Ψυχολογία ή στις Κοινωνικές επιστήμες. Στο κοινωνικό πεδίο η επέκταση της λέξης «τοξικό» και τα παράγωγά της, έχει δυο βασικές παραμέτρους. Η πρώτη αφορά την αδυναμία των υποτελών τάξεων να εξηγήσουν ή να αλλάξουν τις συνθήκες που δημιουργούν το εκάστοτε πρόβλημα και να το προσωποποιούν. Είναι πιο «βολικό» σε έναν εργασιακό χώρο να χαρακτηρίσεις τον προϊστάμενο σαν «τοξικό», παρά να σκεφθείς ότι αυτό προέρχεται από την θέση του στην ιεραρχία, από την εξουσία που διαθέτει, από την επέκταση του διευθυντικού δικαιώματος, από τις πιέσεις που δέχεται από την Διοίκηση και τις μεταβιβάζει προς τα κάτω, κλπ.

Αν αποδεχθείς την άποψη ότι η κοινωνία αποτελείται από άτομα που ανταγωνίζονται διαρκώς μεταξύ τους, είναι πιο εύκολο να προσάψεις στον διπλανό σου ή στον φίλο/η σου, την ιδιότητα του «τοξικού» όταν υπάρχουν αντιπαραθέσεις και ιδιαίτερα όταν αυτές οξύνονται όπως συνέβη μετα την κρίση του 2008-2010. Αυτό δεν σημαίνει ότι ο κάθε χαρακτήρας δεν έχει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, αλλά η αδυναμία ερμηνείας των συνθηκών οδηγεί στον βολικό δρόμο που στην ψυχολογία ονομάζεται «Μετάθεση», δηλαδή η μετάθεση ενός προβλήματος αποκλειστικά στο πρόσωπο του άλλου. Εξάλλου η mainstream αντίληψη, αποκηρύσσει μετα βδελυγμίας κάθε κοινωνική σύγκρουση, δεν εστιάζει στην αλλαγή των συνθηκών αλλά στην «αυτοβελτίωση», όπως υποστηρίζουν εκατοντάδες χιλιάδες γκουρού του YouTube, καθώς και άρθρα «ενάντια στην αρνητική ενέργεια και την τοξικότητα».

Η δεύτερη παράμετρος που στο κοινωνικό πεδίο επεκτείνει την χρήση χαρακτηρισμών περί τοξικότητας, αφορά την επέκταση του ατομισμού. Ο ατομικισμός δημιουργεί μια ιδιωτική σφαίρα αυτοπροσδιορισμού και αυτοϊκανοποίησης η οποία δεν θέλει να διαταραχθεί, οπότε ο όρος «τοξικός» χρησιμοποιείται συχνά διότι η βολική ασάφεια του χρησιμεύει στους ατομικιστές να περιγράψουν οτιδήποτε δεν τους αρέσει η δεν συμφωνούν. Αυτή η τάση εντείνεται από αυτό που στην ψυχολογία αποκαλείται «Προβολή», δηλαδή ο αμυντικός μηχανισμός που ένα άτομο υποσυνείδητα προβάλει τις σκέψεις του, τις ανασφάλειές του, και τις ανεπάρκειες του στον άλλο. Αυτή είναι μια αυτοτροφοδοτούμενη διαδικασία διότι όσο ο ατομικιστής θεωρεί βολικό να χαρακτηρίζει όσους δεν συμφωνεί σαν «τοξικούς» τόσο με την συμπεριφορά του αναπαράγει τους όρους να τον κατηγορήσουν οι υπόλοιποι σαν τοξικό. Η άνοδος όμως του ατομισμού δεν γίνεται σε κοινωνικό κενό ούτε με απουσία πολιτικής. Ενισχύεται σε ιδεολογικό επίπεδο από την αναγωγή των πάντων στην ατομική ευθύνη, από τις ίδιες τις κοινωνικές ανισότητες που επιτρέπουν σε ανώτερα κοινωνικά στρώματα να διατηρούν πιο προστατευμένη την ατομική φούσκα που τους περιβάλλει, από την απουσία μεγάλων αφηγήσεων που θα ενοποιήσουν τις επιμέρους ατομικότητες.

Στο παρελθόν ήταν γνωστό ότι στην Αριστερά υπήρχε η τάση της συνεχούς επίκλησης της λέξης «ταξικό», είτε σαν απόδειξη αριστεροσύνης είτε σαν κατοχύρωση της επιχειρηματολογίας. Μετέπειτα, η υποχώρηση της Αριστεράς σε πολιτικό και ιδεολογικό επίπεδο αναπληρώθηκε εν μέρει από την ανάδειξη επιμέρους θεμάτων που ανάγονταν στο εποικοδόμημα κατά την μαρξιστική προσέγγιση, ή σε ζητήματα δικαιωμάτων και πολιτισμικών προσεγγίσεων. Στα πλαίσια αυτά είναι η Αριστερά που πρώτη χρησιμοποίησε όρους που έχουν συνθετικό την τοξικότητα και παράγωγά της (πχ αρρενωπή τοξικότητα, κλπ.). Όμως η υποχώρηση του ταξικού ζητήματος έδωσε έδαφος στην αστική τάξη να εγκολπώσει μια προσπάθεια εναλλακτικής φρασεολογίας της Αριστεράς και να την μετατρέψει σε στοιχείο έκφρασης του κυρίαρχου λόγου. Έτσι έχουμε το φαινόμενο ο πρωθυπουργός της πιο ταξικής και διεφθαρμένης κυβέρνησης της μεταπολίτευσης, να δηλώνει μετα τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών τον Ιούνιο του 2023 ότι «σήμερα ηττήθηκε ο λαϊκισμός και η τοξικότητα»….

Πηγή: kommon.gr

Η επιχείρηση MOTOR OIL και το λιμάνι των Αγίων Θεοδώρων στην Κόρινθο με τα διυλιστήρια της οικογένειας Βαρδινογιάννη αποδεικνύονται ως βασικός τροφοδότης στον ανεφοδιασμό των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων που επιχειρούν στην Μέση Ανατολή, αλλά και της πολεμικής αεροπορίας του κράτους δολοφόνου, στην σφαγή που διαπράττει σε βάρος του λαού της Παλαιστίνης.

Δεκάδες τυχοδιώκτες εφοπλιστές εξακολουθούν να εφοδιάζουν με καύσιμα και εμπορεύματα τον ισραηλινό κατοχικό στρατό στέλνοντας καθημερινά τα πληρώματα στο στόμα του λύκου, είτε σε ισραηλινά λιμάνια, είτε στην Ερυθρά Θάλασσα και όπου αλλού οσμίζονται τα υπερκέρδη!

Στις εγκαταστάσεις των διυλιστηρίων Βαρδινογιάννη (MOTOR OIL) έχουν πάει για στρατιωτικά καύσιμα τα γνωστά πλέον Δ/Ξ «OVERSEAS SUN COAST» και «OVERSEAS SANTORINI» που ανήκουν στην αμερικανική ναυτιλιακή εταιρία OVERSEAS SHIPHOLDING GROUP.

Είναι τα πλοία του θανάτου που τροφοδοτούν τακτικά με ειδικού τύπου στρατιωτικά καύσιμα την ισραηλινή πολεμική αεροπορία με βάση τη συμφωνία μεταξύ των κυβερνήσεων ΗΠΑ – Ισραήλ.

Η  MOTOR OIL και ο Βαρδινογιάννης έχουν συνάψει πολυετή συμφωνία για την τροφοδότηση καυσίμων προς την υπηρεσία εφοδιασμού Άμυνας του Αμερικανικού Πενταγώνου.

Από το 2008 έως σήμερα η αξία των συμβολαίων που έχει εισπράξει ο Βαρδινογιάννης ξεπερνάει τα 5,5 δισ. δολάρια, ενώ τους τελευταίους 12 μήνες έφθασαν τα 429 εκατ. δολάρια!

Το αγωνιστικό συνδικαλιστικό κίνημα, λαϊκοί φορείς και συλλογικότητες και το κίνημα αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό λαό πρέπει άμεσα να πάρει  πρωτοβουλία, να οργανώσει και να κινητοποιήσει τον λαό ώστε να βάλουμε τέλος στην επαίσχυντη συμφωνία για την τροφοδότηση του γενοκτονικού ισραηλινού στρατού που καθημερινά διαπράττει δεκάδες δολοφονίες αμάχων παιδιών και γυναικών ξεπερνώντας πλέον τους 40.000 νεκρούς, από την έναρξη του πολέμου κατά του παλαιστινιακού λαού στην Γάζα και στην Δυτική όχθη.

Για τον σκοπό αυτό η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ πραγματοποιεί πλατιά σύσκεψη Εργατικών Σωματείων, Συλλογικοτήτων και φορέων στο Εργατικό Κέντρο Πειραιά (Ομηρίδου Σκυλίτση 19, στον 2^ο όροφο) στις 10/9/2024, στις 7:00 μ.μ.

Καλούμε την Διοίκηση του Εργατικού Κέντρου Πειραιά να μπει επικεφαλής αυτής της αγωνιστικής κινητοποίησης.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

Το πλοίο «Κεφαλονιά» της Ναυτιλιακής εταιρείας Levante Ferries εκτελεί δρομολόγια συνδέοντας τα λιμάνια της Πάτρας, της Ιθάκης, της Κεφαλονιάς και της Κυλλήνης. Με βάση τις υπάρχουσες πληροφορίες, τα δρομολόγια αυτά πρόκειται να ολοκληρωθούν στις 04/09/2024, κάτι που σημαίνει τη λήξη του ναυτολογίου του πλοίου.

Θεωρούμε αυτονόητη την διασφάλιση από τις Αρμόδιες Λιμενικές Αρχές ότι οι απολύσεις των μελών του πληρώματος θα πραγματοποιηθούν βάσει της ορθής αιτιολογίας, δηλαδή της διακοπής των δρομολογίων.

 Επιπλέον, πρέπει να βεβαιωθεί ότι όλοι οι Ναυτεργάτες έχουν εξοφληθεί πλήρως και τους έχει καταβληθεί η αποζημίωση που προβλέπεται από τις κείμενες διατάξεις, σε περίπτωση που δεν πραγματοποιηθεί η επαναυτολόγησή τους με τους ίδιους όρους πριν την απόλυσή τους.

Η Ναυτιλιακή εταιρεία Levante Ferries φέρει βεβαρημένο αντεργατικό ιστορικό, καθώς κατ' επανάληψη και με διάφορους τρόπους έχει προβεί σε αυθαιρεσίες εις βάρος των Nαυτεργατών.

 Για την κατάσταση αυτή, οι ευθύνες δεν βαραίνουν μόνο την εταιρεία, αλλά επεκτείνονται και στο Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας, τις Λιμενικές Αρχές και την Πανελλήνια Ναυτική Ομοσπονδία (ΠΝΟ) που  αγνοούν συστηματικά την καταστρατήγηση των Ναυτεργατικών δικαιωμάτων…

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ