Σήμερα: 11/05/2026
Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

2022-04-20_093544.jpg

Την ακριβότερη τιμή στην Ευρώπη συνεχίζει να καταγράφει η Ελλάδα την Παρασκευή 15 Απριλίου, αναφορικά με την χονδρεμπορική τιμή ηλεκτρικής ενέργειας.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τον Ευρωπαϊκό Χάρτη Τιμών Ηλεκτρισμού της Αγοράς Επόμενης Ημέρας η Ελλάδα καταγράφει νέο ορόσημο αφού αγγίζει τα 259,70 ευρώ ανά Μεγαβατώρα (€/MWh), γεγονός που την καθιστά πρώτη στην Ευρώπη.

Μάλιστα, το γεγονός αυτό, καταγγέλλει ο τομεάρχης Ενέργειας του ΣΥΡΙΖΑ, Σωκράτης Φάμελλος, με ανάρτησή του στο facebook, αναφέροντας μεταξύ άλλων ότι «η κυβέρνηση Μητσοτάκη βάζει πλάτη στο καρτέλ της ενέργειας και μεταφέρει όλο το κόστος στους καταναλωτές!».

Χαρακτηριστικά έγραψε «και σήμερα, ακόμα μία μέρα στην 1η θέση ακρίβειας στη χονδρεμπορική τιμή ρεύματος στην Ευρώπη».

«Η ανατροπή τους είναι μονόδρομος» τόνισε ο τομεάρχης Ενέργειας του ΣΥΡΙΖΑ.

πηγη: documentonews.gr

mits-min-750x466.jpg

Γιάννης Ελαφρός

▸ Καθώς η λαϊκή δυσαρέσκεια στην Ελλάδα οξύνεται, η κυβέρνηση της ΝΔ ανησυχεί για την πολιτική στάση των «κάτω»

Μέχρι την Αθήνα έγιναν αισθητές οι σεισμικές δονήσεις στη Γαλλία, με τα αστικά πολιτικά επιτελεία να προσπαθούν, ανήσυχα, να αποκρυπτογραφήσουν τις τάσεις. Δεν είναι μόνο η διαρκής πολιτική και πολιτισμική προσαρμογή που επιδεικνεύει η εγχώρια αστική τάξη προς τα τεκταινόμενα εις Παρισίους, συχνά με ένα βαλκανικό κόμπλεξ. Είναι πολύ περισσότερο το γεγονός πως ξύπνησαν μνήμες Μαΐου 2012, όταν τα κόμματα του παντοδύναμου μέχρι τότε δικομματισμού (ΝΔ και ΠΑΣΟΚ), που συγκέντρωναν παλιότερα άνω του 80% της ψήφου, έπεσαν στο 32% αθροιστικά. Το μνημόνιο και το κοινωνικό ζήτημα αποσάρθρωνε τις κυβερνητικές πλειοψηφίες…

Στη Γαλλία καταγράφηκε ένα διπλό «2012». Πρώτο, τα παραδοσιακά μεγάλα κόμματα (Ρεπουμπλικάνοι, Σοσιαλιστές και Κομμουνιστικό Κόμμα Γαλλίας) εξαϋλώθηκαν. Οι υποψήφιοί τους συγκέντρωσαν αθροιστικά λιγότερο από το 10%! Δεύτερο, το πουλέν των τραπεζιτών και της αστικής τάξης της Γαλλίας αλλά και των ελίτ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ο Εμανουέλ Μακρόν μοιάζει πολύ απομονωμένος, με τον χαρακτηρισμό «ο πρόεδρος των πλουσίων» να τον συνοδεύει. Είναι ένα διπλό πλήγμα αφού δεν γκρεμίζονται μόνο τα «παλιά» κόμματα αλλά και τα «νέα» κατασκευάσματα εμφανίζουν ρωγμές. Ο Μακρόν ήταν μια τεχνοκρατική απάντηση στην κρίση της αστικής πολιτικής, με χαρακτηριστικά «ακραίου κέντρου» (κεντρώος στα λόγια, ιδιαίτερα επιθετικός στην προώθηση της πολιτικής του κεφαλαίου και κατά του κινήματος), που όσο υπερβολικά εξυμνήθηκε το 2017, τόσο γρήγορα ξεθωριάζει.

 

Γι’ αυτό ανησυχούν τα αστικά επιτελεία, βλέποντας ταυτόχρονα πως ήταν το κοινωνικό ζήτημα, η πτώση του βιοτικού επιπέδου των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων στη Γαλλία, που υπέσκαψαν την κυβέρνηση Μακρόν. Πολύ περισσότερο που την ίδια στιγμή στην Ελλάδα η κοινωνική δυσαρέσκεια απογειώνεται, τροφοδοτημένη από την προκλητική ληστεία των τιμών ηλεκτρικού ρεύματος και των ειδών πρώτης ανάγκης, επιταχύνοντας την πτώση της επιρροής της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Το κοινωνικό ζήτημα, η έκρηξη φτώχειας στην Ελλάδα έχει ακόμα πιο εκρηκτικές διαστάσεις απ’ ό,τι στη Γαλλία, μετά από 12 χρόνια μνημονιακής ταπείνωσης και λεηλασίας.

Το αρχικό κυβερνητικό αφήγημα, για να αντιμετωπίσει τις δονήσεις από Γαλλία, είναι πως βρίσκονται αντιμέτωπες η αναγκαία πολιτική, που εκφράζει ο Μακρόν, με τα «άκρα» (ακροδεξιά η Λεπέν, ακροαριστερός ο Μελανσόν) και τον λαϊκισμό, τη συνήθη κατηγορία εναντίον κάθε πολιτικής που αμφισβητεί το «Δεν υπάρχει εναλλακτική» του συστήματος. Τα υπόγεια του Μαξίμου θέλουν να εμφανίσουν την ακροδεξιά με την Αριστερά να συμπλέουν, ενώ είναι ο Μακρόν με τη Λεπέν που «χορεύουν» μαζί, αφού η ύπαρξη του ενός είναι ζωτική και πολύ χρήσιμη για τον/την άλλον/η. Ο Μακρόν δεν θα έπαιρνε αυτά τα ποσοστά εάν δεν υπήρχε η απειλή της Λεπέν, ενώ και η Λεπέν ενισχύθηκε ιδιαίτερα από τον αντιλαϊκό χαρακτήρα της πολιτικής Μακρόν.

Σε πλήρη σύγχυση ο Κ. Μητσοτάκης, μιλώντας την Τρίτη σε εκδήλωση της ΝΔ, είπε πως η αντιπαράθεση μεταξύ Μακρόν και Λεπέν «δεν είναι ιδεολογική μάχη» (μάλλον δεν κατάλαβε τι είπε), αλλά «μάχη μεταξύ δύο διαφορετικών αντιλήψεων περί προόδου και συντήρησης», σημειώνοντας πως «με τον ίδιο τρόπο διαμορφώνονται και τα πολιτικά διλήμματα στη χώρα μας». Ως ένδειξη «προόδου» παρουσίασε τα «ωραία πράγματα» στο… gov.gr, που «δεν είναι ούτε Δεξιά, ούτε Κεντρώα, ούτε Αριστερά. Είναι σωστά και προοδευτικά»! Σε μια κοινωνία που δεν βγάζει τον μήνα και που οι λογαριασμοί του ηλεκτρικού προκαλούν εγκεφαλικά, να πλασσάρεσαι ως προοδευτικός λόγω αυτονόητων ψηφιακών εφαρμογών, προδίδει κοινωνική αφασία.

Ο ΣΥΡΙΖΑ από την άλλη, φορώντας σταθερά το κομφορμιστικό δικομματικό του κουστούμι, μίλησε μόνο για «νεοφιλελεύθερες πολιτικές», προσπαθώντας να πλιατσικολογήσει με το υψηλό ποσοστό Μελανσόν («θετική είδηση»), κάνοντας πως ξεχνάει πως ο επικεφαλής της «Ανυπόταχτης Γαλλίας» είχε χαρακτηρίσει τον Αλέξη Τσίπρα το 2018 «μια από τις ελεεινότερες πολιτικές προσωπικότητες της Ευρώπης», που «πρόδωσε τον λόγο του» (για το δημοψήφισμα), «ξεπουλά τη δημόσια περιουσία και καταστρέφει τη χώρα του»! Τώρα βέβαια ο ΣΥΡΙΖΑ, όχι μόνο καταχωνιάζει τις καταγγελίες του Ζαν-Λικ Μελανσόν αλλά χρησιμοποιεί το αποτέλεσμα για να εγείρει εκλογικούς εκβιασμούς. «Είναι κρίμα που η πολυδιάσπαση της ευρύτερης Αριστεράς δεν επιτρέπει την είσοδό της στο δεύτερο γύρο, αντί της ακροδεξιάς Λεπέν», λέει η Κουμουνδούρου της Προοδευτικής Συμμαχίας και της μετατροπής της Αριστεράς σε φάκα για αφελείς. Κανένα μήνυμα δεν παίρνει ο ΣΥΡΙΖΑ, καμία στροφή στο εργατικό-ταξικό περιεχόμενο, παραμένει κολλημένος με τη νέα σοσιαλδημοκρατία κι ας πήρε 2% η υποψήφια του Σοσιαλιστικού Κόμματος (pasokofication).

 

Η επιτυχία Μελανσόν, τόσο γενικά όσο και στους νέους/ες, στα εργατικά προάστια με την αυξημένη παρουσία μεταναστών και ευρύτερα στις πόλεις, στέλνει μηνύματα και προς τα αριστερά. Πρώτο, δείχνει πως οι συσχετισμοί μπορεί να αλλάζουν και πως υπάρχει δυναμικό εργαζομένων και νεολαίας που αναζητεί απάντηση στην κυρίαρχη πολιτική. Δεύτερο, δείχνει πως ο κόσμος αντιστέκεται με τα όπλα που είναι διαθέσιμα εκείνη τη στιγμή, ακόμα κι αν δεν είναι τα πιο ισχυρά· και βέβαια η γραμμή του Μελανσόν, ένα σύμπλεγμα ριζοσπαστικού ρεφορμισμού και πατριωτικής απάντησης, πάντα μέσα από ένα προσωποπαγές σχήμα, δεν πάει μακριά. Παρ᾽ όλα αυτά, το πολιτικό του στίγμα ήταν πιο κοντά στο κλίμα της εργατικής τάξης και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων και έμοιαζε πιο ανατρεπτικός από την αστική νομιμοφροσύνη των Σοσιαλιστών και τη δεξιά κατολίσθηση του ΚΚΓ. Για να σταθεί μια Αριστερά στη σημερινή εποχή των έντονων αναμετρήσεων, πρέπει να έχει ένα στοιχείο «ανυπόταχτο», αν και ο Μελανσόν έδινε έμφαση στη Γαλλία και όχι στην εργασία.

Υπάρχει ένα σοβαρό ερώτημα για την καθήλωση σε αυτές τις συνθήκες της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς, όπως έδειξαν και οι υποψηφιότητες Φιλίπ Πουτού του Νέου Αντικαπιταλιστικού Κόμματος (0,8%) και Ναταλί Αρτό της Εργατικής Πάλης (0,6%). Η λεγόμενη «άκρα Αριστερά» στη Γαλλία παραμένει ένα υπαρκτό αλλά μικρό ρεύμα, που δίνει ταξικές μάχες. Το πως μπορεί να ξεπεράσει τη στασιμότητα και την πολυδιάσπαση είναι ένα υπαρκτό ερώτημα, που απαιτεί βαθιές πολιτικές απαντήσεις, χωρίς απαξίωση της παρέμβασής της αλλά και χωρίς να μείνουν στο απυρόβλητο λάθος τοποθετήσεις, όπως για παράδειγμα στο ζήτημα του πολέμου στην Ουκρανία και γενικότερα.

πηγη: prin.gr

_πρωτομαγιά.jpg

Αγώνας ενάντια στην ακρίβεια, τον πόλεμο,

το αντεργατικό νομοθετικό οπλοστάσιο και τον νόμο Χατζηδάκη

Υπογραφή ΣΣΕ, ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς,

μέτρα προστασίας για τα λαϊκά εισοδήματα

Η εργατική Πρωτομαγιά διαχρονικά αποτελεί κορυφαίο ορόσημο για την εργατική τάξη και τις οργανώσεις της.

Είναι μέρα απολογισμού των αγώνων, αλληλεγγύης αλλά και αγωνιστική αφετηρία για το ξεδίπλωμα της πάλης για τα οξυμένα προβλήματα, τα αιτήματα και τις εργατικές διεκδικήσεις!

Σε συνθήκες πολέμου – πανδημίας – οικονομικής κρίσης και πρωτοφανούς έξαρσης της ακρίβειας αλλά και μιας βάρβαρης επίθεσης κυβέρνησης – κεφαλαίου και Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι εργαζόμενοι και αυτή την φορά είναι τα μεγάλα θύματα και είναι αυτοί που υφίστανται τις συνέπειες των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, της πολιτικής της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας και των αντεργατικών κυβερνητικών επιλογών που οδηγούν στην καταβαράθρωση των εργατικών δικαιωμάτων και των δημοκρατικών - συνδικαλιστικών ελευθεριών.

Η κυβέρνηση εμπλέκει ολοένα και περισσότερο την χώρα και τον λαό στα επικίνδυνα πολεμικά παιχνίδια ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – Ε.Ε, δίνει ψίχουλα ως αντιστάθμισμα στον λαό από το κύμα των ανατιμήσεων και της εκτίναξης του πληθωρισμού, οδηγεί τους οργανωμένους δίκαιους εργατικούς αγώνες στα δικαστήρια με προφανές στόχο μέσω της καταστολής να χτυπήσει την οργανωμένη αντίσταση και πάλη των εργαζομένων ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική της, δίνει γη και ύδωρ στο κεφάλαιο να αυξήσει την κερδοφορία του.

Στις συνθήκες αυτές η εργατική τάξη, οι Ναυτεργάτες και ευρύτερα τα λαϊκά στρώματα πρέπει να δώσουν την δική τους αγωνιστική απάντηση με την οργάνωση, την ενότητα και τον αγώνα, βάζοντας μπροστά τα αιτήματα και τις διεκδικήσεις τους.

Πολιτικοί αστικοί σωτήρες δεν υπήρχαν και δεν υπάρχουν, η ελπίδα των εργαζομένων βρίσκεται στα δικά τους χέρια, στον δικό τους ανειρήνευτο αγώνα για την διεκδίκηση των σύγχρονων αναγκών τους.

Καλούμε τον κλάδο και όλους τους Ναυτεργάτες να δώσουν και αυτή την φορά το μαχητικό τους παρόν στην πανελλαδική απεργία σε όλη την χώρα, σε όλα τα λιμάνια, σε όλα τα καράβια!

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ καλεί τα μέλη μας στον Πειραιά να δώσουν το μαζικό τους παρόν στην Παμπειραϊκή συγκέντρωση που οργανώνει το Εργατικό Κέντρο Πειραιά στο Πασαλιμάνι στις 11 π.μ.

Με αγώνες τιμούμε την Εργατική Πρωτομαγιά

Όλοι στην απεργία – Όλοι στην συγκέντρωση

Βγαίνουμε μπροστά, παλεύουμε και διεκδικούμε τα δικαιώματά μας

Έναρξη απεργίας 1/5/2022 ώρα 00.01 - Λήξη απεργίας 1/5/2022 ώρα 24.00

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

dei_1.jpg

Άρης Χατζηγεωργίου

Μια κρίσιμη ανασκόπηση για το πώς η (πρώην) δημόσια επιχείρηση, στο όνομα της μείωσης του ποσοστού της στην αγορά, ωθήθηκε να ευνοεί τον αποκλειστικά χρηματιστηριακό καθορισμό της χονδρικής τιμής και τους ανταγωνιστές της και να απολαμβάνει μαζί τους υπερκέρδη και ομοιόμορφες διακυμάνσεις τιμών.
 

Θύματα μιας πολιτικής ανοίγματος του ανταγωνισμού «πάση θυσία» και μείωσης του ποσοστού της ΔΕΗ, χωρίς όμως να μειωθούν τα κέρδη ούτε εκείνης ούτε των ανταγωνιστών της, είναι εκατομμύρια καταναλωτές που δέχονται αλλεπάλληλα τα χτυπήματα των παραφουσκωμένων λογαριασμών ρεύματος.

Παρατηρητές της αγοράς ηλεκτρισμού, στην οποία ήδη δημιουργείται μια «νέα γενιά χρεών», προσπαθούν το τελευταίο διάστημα να εντοπίσουν τα υπόβαθρα πάνω στα οποία πάτησε το ράλι των τιμών. Οι τελευταίοι εκκαθαριστικοί λογαριασμοί που συμπυκνώνουν την τετράμηνη κατανάλωση του χειμώνα δείχνουν υπέρογκες χρεώσεις πολύ πάνω από τα 1.000 ευρώ ακόμη κι αν πρόκειται για ένα μικρό νοικοκυριό με ένα μόνο μέλος μεγάλης ηλικίας που είχε το... θράσος να προσπαθεί να ζεστάνει το σπίτι του με ένα ατομικό αερόθερμο.

 

Η ογκούμενη δυσαρέσκεια και απόγνωση προκαλεί στην κυβέρνηση σπασμωδικές κινήσεις και διαρροές για εφαρμογή μέτρων που λίγο πριν απέρριπτε, αλλά όταν πια είναι ήδη πολύ αργά. Οσοι, πάντως, έχουν την πολυτέλεια να μένουν μακριά από την πολιτική διαχείριση της καταστροφής, συγκλίνουν στην άποψη ότι ένα από τα βασικά υπόβαθρα της κατάστασης σχετίζεται ακριβώς με τους πολιτικούς χειρισμούς που οδήγησαν σε μια ασφαλή αύξηση των ποσοστών των ιδιωτικών εταιρειών:

 

■ Τον όχι και τόσο μακρινό Ιανουάριο του 2016, η ΔΕΗ ξεκίνησε κατέχοντας μερίδιο αγοράς που αντιστοιχούσε στο 94,7% ενώ όλοι οι ανταγωνιστές της είχαν το 5,3%. Με το μνημόνιο του 2015, το Δημόσιο αναλαμβάνει την υποχρέωση να μειώσει το ποσοστό της ΔΕΗ στο 50%.

■ Μέσα στην ίδια χρονιά, το ποσοστό έπεσε κάτω από το 90% αλλά έως το τέλος είχε επιστρέψει στο 90,3% καθώς η τότε διοίκηση θέσπισε τον Ιούλιο έκπτωση 15% για όσους εξοφλούν με συνέπεια.

■ Την ίδια χρονιά, το 2016, ξεκίνησε ένας διάλογος για το πώς θα εφαρμοστεί το νέο μοντέλο της αγοράς (Target Model). Ενα βασικό χαρακτηριστικό του μοντέλου αυτού είναι ο συνδυασμός χρηματιστηριακού καθορισμού της χονδρικής τιμής ρεύματος και ύπαρξης διμερών προθεσμιακών συμβολαίων προμήθειας ρεύματος. Το μοντέλο ξεκίνησε να εφαρμόζεται τον Νοέμβριο του 2020 και έως σήμερα το σύστημα είναι εντελώς μονόπαντο. Οι τιμές του ρεύματος καθορίζονται κατά σχεδόν 100% από τις χρηματιστηριακές τιμές, αυτές που βλέπουμε την Ελλάδα να είναι συχνότατα πρωταθλήτρια Ευρώπης.

■ Αντίθετα, σε όλες τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες, το Χρηματιστήριο Ενέργειας επηρεάζει πολύ κάτω από το 50% τη λιανική αγορά. Αυτό συμβαίνει διότι όσοι παράγουν ρεύμα υπογράφουν διμερή μακρόχρονα συμβόλαια με μεγάλους καταναλωτές ή εταιρείες-παρόχους, οι οποίες με την σειρά τους εξασφαλίζουν σταθερές τιμές και μπορούν να οργανώνουν τις πωλήσεις τους χωρίς να φοβούνται τις διακυμάνσεις από πολεμικές και «ψυχολογικές» διαταραχές.

■ Ενδεικτικό ήταν το σχόλιο που κατέθεσε ο Σύνδεσμος των μεγάλων –πλην ΔΕΗ– παραγωγών ενέργειας (ΕΣΑΗ) τον Σεπτέμβριο του 2016, στη δημόσια διαβούλευση για τις νέες αγορές ηλεκτρισμού: «Το παρόν σχέδιο νόμου θα πρέπει να διασφαλίσει ότι η λειτουργία της Αγοράς Προθεσμιακών Προϊόντων δεν θα επιτρέψει στη μοναδική εταιρεία με διαφοροποιημένο στόλο μονάδων παραγωγής και πολύ υψηλό μερίδιο στη λιανική αγορά (σ.σ. δηλαδή τη ΔΕΗ) να συνάπτει διμερή συμβόλαια για την κάλυψη πελατών που εκπροσωπεί με χρήση των ακριβότερων θερμικών μονάδων (σ.σ. τις λιγνιτικές) που κατέχει και λειτουργεί. Αυτό θα είχε ως αποτέλεσμα οι μονάδες αυτές να ενταχθούν στον προγραμματισμό και να κατανεμηθούν σε πραγματικό χρόνο σε βάρος των πιο σύγχρονων και αποδοτικών μονάδων παραγωγής (σ.σ. του φυσικού αερίου)...».

■ Το 2019 μπήκε με τη ΔΕΗ να κρατά το 79,7% της αγοράς, αλλά τον Οκτώβριο έπεσε στο 71,7%. Είχε προηγηθεί η απότομη αύξηση των τιμολογίων της τον Σεπτέμβριο κατά σχεδόν 25% με πρόσχημα την οικονομική της διάσωση. Αλλά και η ανακοίνωση του πρωθυπουργού ότι θα κλείσουν εσπευσμένα οι λιγνιτικές μονάδες.

■ Το ποσοστό της ΔΕΗ συνέχισε να κατρακυλά έως το 62% μέσα στην πανδημία του 2020 καθώς τα τιμολόγιά της παρέμεναν ψηλά αν και οι τιμές των καυσίμων έπεφταν στα τάρταρα. Αυτές τις χαμηλές τιμές αξιοποιούσαν στο μεταξύ οι ανταγωνιστές λανσάροντας έτσι και τη «ρήτρα αναπροσαρμογής» που σήμερα γκρεμίζει σπίτια, αλλά τότε πρόσφερε εκπτώσεις.

■ Η ΔΕΗ αποφασίζει να εφαρμόσει και εκείνη ρήτρα αναπροσαρμογής, αλλά τον Αύγουστο του 2021 όταν όλα δείχνουν πως οι διεθνείς τιμές θα πάρουν την ανηφόρα. Ετσι, η ΔΕΗ διαφυλάσσει τα έσοδά της και οι ανταγωνιστές δεν έχουν κανένα λόγο να ανησυχούν αφού οι τιμές όλων των «παικτών» ανεβοκατεβαίνουν ταυτόχρονα. Το μερίδιό της παραμένει σήμερα λίγο κάτω από το 65%, παράγοντες της αγοράς μιλούν για καρτέλ και υπερκέρδη, αλλά οι ελεγκτικοί οργανισμοί δεν μπορούν να τα υπολογίσουν και όλα μοιάζουν μαγικά.

πηγη; efsyn.gr

Σελίδα 1347 από 4478
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή