Ο πόνος στις αρθρώσεις μπορεί να γίνει τόσο εξουθενωτικός ώστε να δυσκολεύει την εκτέλεση ακόμη και απλών καθημερινών εργασιών.

Οι αρθρώσεις του σώματος είναι μαλακοί ιστοί που επιτρέπουν την κίνηση και την ευελιξία.

Η κύρια αιτία του πόνου στις αρθρώσεις είναι η βλάβη στην εσωτερική επένδυση της άρθρωσης. Αυτό μπορεί να προκληθεί λόγω υπερβολικής χρήσης ή τραυματισμού.

Οι αρθρώσεις που επηρεάζονται συχνότερα είναι τα γόνατα, οι γοφοί, οι ώμοι και οι αγκώνες.

Οι πόνοι στις αρθρώσεις ξεκινούν συνήθως γύρω στα 40, αλλά μπορούν να εκδηλωθούν σε κάθε ηλικία.

Δοκιμάστε να αντιμετωπίσετε τους πόνους στις αρθρώσεις με φυσικές θεραπείες, όπως περιγράφονται στο βίντεο πoυ ακολουθεί:

πηγη: onmed.gr

▸Οι Αλβανοί εργάτες γης στο χωριό Νερόμυλοι του Δήμου Αγιάς τόλμησαν να διεκδικήσουν συλλογικά και νίκησαν!

Το πρωί της Τετάρτης 25 Μαΐου αρνήθηκαν όλοι τους να ανέβουν στα αγροτικά αυτοκίνητα που θα τους μετέφεραν στα χωράφια για τη συγκομιδή των κερασιών, απαιτώντας να συμφωνηθεί το ημερομίσθιο που θα λάβουν για την εργασία τους. Συγκεκριμένα, ζήτησαν να λάβουν 40 αντί για 35 ευρώ που τους έδιναν ως τώρα. Παρότι οι κερασοπαραγωγοί αρχικά αρνήθηκαν, εν τέλει υποχρεώθηκαν να κάνουν δεκτό το αίτημα των εργατών, καθώς η παραγωγή έπρεπε να μαζευτεί άμεσα, ενώ κατέστη αδύνατο για τους ίδιους να βρουν άλλα πιο φθηνά εργατικά χέρια.

Η κίνηση αυτή των εργατών γης από την Αλβανία δεν ήταν κάτι πρωτόγνωρο για τον Θεσσαλικό κάμπο. Πριν τρία χρόνια, οι εργάτες γης του Τυρνάβου κινητοποιήθηκαν και προχώρησαν σε μαζική πολυήμερη αποχή από τις δουλειές τους, διεκδικώντας βελτίωση των όρων εργασίας και αύξηση στα μεροκάματα.

«Οι εργάτες γης, που αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της παραγωγής του Θεσσαλικού κάμπου, πέφτουν συνεχώς θύματα τρομοκρατίας και απειλών από τα αφεντικά τους. Ζουν και δουλεύουν σε μεσαιωνικές συνθήκες, με το καθεστώς εξαίρεσης από τα εργατικά δικαιώματα να υλοποιείται ακόμη πιο εύκολα, καθώς στη μεγάλη τους πλειοψηφία είναι μετανάστες, για τους οποίους επί χρόνια δημιουργούνται ζώνες ειδικής εκμετάλλευσης», σημειώνει σε ανακοίνωσή της η Αριστερή Παρέμβαση στη Θεσσαλία, εκφράζοντας τη στήριξή της στον αγώνα των Αλβανών εργατών γης.

«Ο αγώνας για το μεροκάματο δεν είναι εκβιασμός», σημειώνει μεταξύ άλλων και καλεί τα «εργατικά κέντρα και τα συνδικάτα να πάρουν θέση και να δώσουν ώθηση στον αγώνα των εργατών γης και συνολικά όλων των εργαζομένων».

πηγη: prin.gr

Είναι συνηθισμένο φαινόμενο στη σύγχρονη πολιτική ιστορία να αποκαλύπτονται τα πιο σκοτεινά σκάνδαλα μέσα από μια λεπτομέρεια που δεν πρόσεξαν ή υποτίμησαν οι δράστες.

Αλλά αυτό που συνέβη αυτές τις μέρες με την υπόθεση της Novartis δεν φανερώνει μόνο όσα επιχειρούσε επί χρόνια η Ν.Δ. ως αντιπολίτευση και ως κυβέρνηση να συγκαλύπτει, αλλά εκθέτει ανεπανόρθωτα και όσους βιάστηκαν να υιοθετήσουν την επίσημη θέση του Κυρ. Μητσοτάκη και των υφισταμένων του ότι όλα έχουν καλώς και ότι η διερεύνηση ευθυνών σε πολιτικά πρόσωπα εντός Ελλάδας αποτελεί προϊόν σκευωρίας του ΣΥΡΙΖΑ.

Η αποκάλυψη της παραποίησης των επίσημων εγγράφων των αμερικανικών αρχών, με την απάλειψη των ονομάτων ενεχόμενων πολιτικών και διευθυντικών στελεχών της Novartis Hellas στο κείμενο της ελληνικής μετάφρασης, γελοιοποιεί τις θεωρίες περί σκευωρίας και τεκμηριώνει την άποψη όσων μιλούσαν για σκάνδαλο και για ποινικές ευθύνες σε κυβερνητικά στελέχη της περιόδου Σαμαρά.

Σε απόλυτη αμηχανία, η κυβέρνηση ψελλίζει τώρα διάφορες δικαιολογίες που εκθέτουν ακόμα περισσότερο όσους τις διατυπώνουν. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος παραπέμπει στο υπουργείο Εξωτερικών και εκείνο αναφέρεται στον τρόπο που άλλαξε η λειτουργία της μεταφραστικής υπηρεσίας του.

Διαμαρτύρεται και το ΠΑΣΟΚ και ζητά «διερεύνηση», χωρίς βέβαια να ζητά εξηγήσεις και από το εμπλεκόμενο στέλεχός του (και υποψήφιο αρχηγό).

Ούτε λέξη για την ουσία της υπόθεσης που είναι μία: με τον πιο σαφή τρόπο η αποκάλυψη αυτή, που δεν είναι δυνατόν να αμφισβητηθεί –εφόσον πρόκειται για δύο επίσημα έγγραφα–, πιστοποιεί το γεγονός ότι υπάρχει κάποιος μηχανισμός που δεν διστάζει να παραχαράξει επίσημα έγγραφα για να εξυπηρετηθεί το επίσημο αφήγημα, να καλυφθούν δηλαδή οι ευθύνες «ξένων αξιωματούχων» (όπως ανέφερε η επίσημη εξωδικαστική διευθέτηση της υπόθεσης από την Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς των ΗΠΑ το 2020).

Με δεδομένα όσα έχουμε παρακολουθήσει σε αυτή την υπόθεση, είναι ασφαλώς αστεία η απόπειρα να αποδοθεί σε «λάθος» κάποιου «ιδιώτη» η απάλειψη των ονομάτων. Εδώ είναι φανερά τα ίχνη κάποιας οργανωμένης και φυσικά παράνομης μεθόδευσης, με σκοπό τη συγκάλυψη ευθυνών συγκεκριμένων προσώπων.

Αυτή η μεθόδευση διαθέτει όλα τα χαρακτηριστικά ενός παρακρατικού μηχανισμού που είχαμε πολλές δεκαετίες να δούμε να γιγαντώνεται στη χώρα μας.

Πηγή: “ΕφΣυν“ -  vathikokkino.gr/

Είναι 11 Σεπτεμβρίου 1922 και η Μικρασιατική Καταστροφή έχει μόλις συντελεστεί. Θα προκαλέσει κίνημα του στρατού και του ναυτικού στη Χίο και τη Λέσβο με αποτέλεσμα να συγκροτηθεί επαναστατική επιτροπή.

Επικεφαλής του επαναστατικού κινήματος για τη Μικρασιατική Καταστροφή είναι οι συνταγματάρχες Νικόλαος Πλαστήρας ως εκπρόσωπος του στρατού της Χίου και Στυλιανός Γονατάς ως εκπρόσωπος του στρατού της Λέσβου, καθώς και ο αντιπλοίαρχος Δημήτριος Φωκάς ως εκπρόσωπος του ναυτικού.

Στις 13 Σεπτεμβρίου 1922 τα πλοία με τον στρατό έφτασαν στο Λαύριο και την επομένη ο βασιλιάς Κωνσταντίνος παραιτήθηκε και έφυγε για την Ιταλία. Βασιλιάς ανακηρύχθηκε ο γιος του και διάδοχος Γεώργιος Β’.

Η επαναστατική επιτροπή ανέθεσε τη διεθνή εκπροσώπηση της χώρας στον Ελευθέριο Βενιζέλο, αλλά την κυβέρνηση ανέλαβε στο τέλος ο Αλέξανδρος Παπαναστασίου, που κήρυξε αβασίλευτη δημοκρατία εντός του επομένου έτους.

Μικρασιατική Καταστροφή: Από τη Σμύρνη στον Πειραιά

Το έργο της αποκατάστασης των προσφύγων έπεσε στους ώμους της Επιτροπής Αποκατάστασης Προσφύγων από τον Οκτώβριο του 1922, ενώ τον Νοέμβριο της ίδιας χρονιάς έγινε η Δίκη των Έξι για τις ευθύνες της Καταστροφής.

Η αποκατάσταση του προσφυγικού πληθυσμού δεν ήταν εύκολη και εκείνοι που βρέθηκαν στον Πειραιά μετά την Καταστροφή αναγκάστηκαν να υποστούν μεγάλες περιπέτειες.

Αυτή την εξαιρετικά ταραγμένη περίοδο, που δείχνει τις άμεσες συνέπειες της απώλειας της Σμύρνης και της κατάρρευσης του μικρασιατικού μετώπου στην κοινωνία και στην οικονομία της επίσης ρημαγμένης Ελλάδας, αναλαμβάνει να εξιστορήσει το κόμικ του Θανάση Πέτρου «1923», το οποίο μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Ίκαρος ως συνέχεια του εικονογραφημένου ιστορικού του μυθιστορήματος «1922» (Ίκαρος, 2021).

Η ιδέα για το «1922» ξεκίνησε από το αμέσως προηγούμενο εικονογραφημένο μυθιστόρημα του Πέτρου, που τιτλοφορείται «Οι όμηροι του Γκαίρλιτς» (Ίκαρος 1920), και το οποίο έχει ως θέμα του τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο και τον Εθνικό Διχασμό.

Μικρασιατική Καταστροφή: Εθνικός Διχασμός

Ολοκληρώνοντας την τριλογία του για το εθνικό τραύμα του Εθνικού Διχασμού και της Μικρασιατικής Καταστροφής, ο Πέτρου ενδιαφέρεται στο καινούργιο του κόμικ πρωτίστως για τον κοινωνικό διασυρμό της προσφυγιάς το 1923.

Εξόριστοι, πάμφτωχοι, ανέστιοι, άστεγοι και δραματικά ασκεπείς, οι πρόσφυγες θα βιώσουν στον Πειραιά την πιο βαριά έκπτωση της ζωής τους.

Και δεν πρόκειται μόνο για τους άσκοπα μετακινούμενους στρατιώτες του μετώπου, που περιφέρονται εξαθλιωμένοι στο λιμάνι, για τους μίζερους χώρους στους οποίους στοιβάζονται άντρες, γυναίκες και παιδιά, ή για το μίσος το οποίο τρέφουν οι ντόπιοι για τους ξενομερίτες, αλλά και για την εκπόρνευση των νεαρών κοριτσιών που πέφτουν στα δίχτυα του πειραιώτικου υπόκοσμου του τζόγου και των Βούρλων (της κατοπινής Τρούμπας).

Μικρασιατική Καταστροφή και Τέχνη

Ο Πέτρου έχει συνεργαστεί, δημοσιεύοντας κόμικς, με μια μεγάλη γκάμα εντύπων: από το «9» της «Ελευθεροτυπίας» μέχρι τη «Βαβέλ» και τη «Γαλέρα». Έχει επιπλέον δημοσιεύσει (για να μείνουμε στις πρόσφατες δουλειές του), σε συνεργασία με τον Δημήτρη Βανέλλη, το graphic novel «Γιαννούλης Χαλεπάς: ο μύθος της νεοελληνικής γλυπτικής» (εκδόσεις Πατάκη, 2019).

Η συνεργασία των δυο είχε ως αποτέλεσμα την κατ’ επανάληψη μεταφορά ελληνικών λογοτεχνικών κειμένων σε κόμικς: από Δημοσθένη Βουτυρά, Κ. Π. Καβάφη και Ανδρέα Καρκαβίτσα μέχρι Κώστα Καρυωτάκη, Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη και Μ. Καραγάτση. Πρόσφατο είναι και το graphic novel «Γρα-Γρου» (εκδόσεις Ίκαρος, 2017), φτιαγμένο σε συνεργασία με τον Τάσο Ζαφειριάδη και τον πεζογράφο Γιάννη Παλαβό.

Στο «1923», ο Πέτρου αναδεικνύει υποδειγματικά το αδιέξοδο του καθημερινού βίου των προσφύγων πίσω από τα μείζονα πολιτικά και ιστορικά γεγονότα. Και αυτό χάρη στα μουντά και μελαγχολικά χρώματα του σκίτσου του, του οποίου οι γραμμές διαταράσσονται όταν πρόκειται να μιλήσουν για τις μαζικές πολιτικές συγκρούσεις της εποχής, με την Αριστερά να αναλαμβάνει πρωταγωνιστικό ρόλο στις εξελίξεις. Κάτι τέτοιο όμως δεν κάνει και η λογοτεχνία με το καυτό ποτάμι της Ιστορίας;

Ο Πέτρου βάζει στο σκίτσο του τις ιστορίες καθημερινών ανθρώπων, οι οποίοι έχοντας ξαφνικά απωλέσει τα πάντα, πρέπει να τα πάρουν όλα από την αρχή. Αν καταφέρουν, βεβαίως, να σταθούν στα πόδια τους και να ανακαλύψουν εκ νέου τις δυνάμεις τους σε έναν περίγυρο όπου τα πάντα είναι έτοιμα να εξαφανιστούν.

Πηγή: ΑΠΕ – ΜΠΕ

πηγη; newsit.gr