Το ρωσικό υπουργείο Άμυνας δήλωσε σήμερα ότι τα πλοία που μεταφέρουν σιτηρά μπορούν να αποπλεύσουν από τα ουκρανικά λιμάνια στη Μαύρη Θάλασσα μέσω «ανθρωπιστικών διαδρόμων» και ότι η Μόσχα είναι έτοιμη να εγγυηθεί την ασφάλειά τους, όπως μεταδίδει το ειδησεογραφικό πρακτορείο Reuters επικαλούμενο το Interfax.

Το ρωσικό υπουργείο Άμυνας υπογραμμίζει επίσης ότι η Μόσχα δεν θα εκμεταλλευθεί την ανθρωπιστική κρίση στην Ουκρανία για τους σκοπούς της «ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης», όπως αποκαλεί την εισβολή της Ρωσίας στη γειτονική της χώρα.

ΠΗΓΗ: theseanation.gr

Μάριος Οικονόμου

Φως στους μηχανισμούς που προωθούν την ανάπτυξη αντίστασης στην ινσουλίνη και διαβήτη σε παχύσαρκα άτομα ρίχνει πρόσφατη μελέτη

Μια ιδιαίτερη σχέση συνδέει την παχυσαρκία με τον σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, με την πρώτη νόσο να ευθύνεται για περισσότερα από τα οκτώ στα δέκα περιστατικά της δεύτερης. Έχει διαπιστωθεί ότι η αυξημένη πρόσληψη σακχάρων και λιπαρών σε συνδυασμό με την ελλιπή σωματική άσκηση επηρεάζουν τον τρόπο που το σώμα μεταβολίζει τη γλυκόζη, αυξάνοντας την αντίσταση του οργανισμού στην ινσουλίνη ενω, σε προχωρημένο στάδιο, η έκκρισή της δεν επαρκεί για να διατηρηθεί η γλυκόζη του αίματος σε φυσιολογικά επίπεδα.

Τα παραπάνω ωστόσο δεν αποτελούν κανόνα και πολλά παχύσαρκα άτομα δεν θα εμφανίσουν ΣΔ2. Το «παράδοξο» βρέθηκε στο μικροσκόπιο ερευνητών από το Πανεπιστήμιο του Όρεγκον και το Εθνικό Ίδρυμα για τον Καρκίνο των ΗΠΑ, ώστε να εντοπιστούν μέσω μιας πρωτοποριακής μεθόδου και μελέτης του εντέρου, το ήπατος, των μυών και του λεκού λιπώδους ιστού σε περιραματόζωα, οι μηχανισμοί που ευθύνονται για την ανάπτυξη αντίστασης στην ινσουλίνη καθώς και τα πιθανώς εμπλεκόμενα όργανα, βιολογικά μονοπάτια και γονίδια. Τα ευρήματά τους δημοσιεύονται στο Journal of Experimental Medicine.

Ο ρόλος του εντερικού μικροβιώματος

Περισσότερα από 1.000 είδη βακτηρίων αποικίζουν το έντερο και κάποια από αυτά σχετίζονται με την αντίσταση στη γλυκόζη. Σύμφωνα με τα ευρήματα της μελέτης, το εντερικό μικροβίωμα όπου αφθονούν τα βακτήρια Oscillibacter -σύνηθες μοτίβο σε άτομα που ακολουθούν διατροφή δυτικού τύπου- συνδέθηκε με αύξηση μακροφάγων στην περιοχή του λευκού λιπώδους ιστού που αξάνουν την αντίσταση στην ινσουλίνη.

Όπως επισημαίνουν οι ερευνητές, τα Oscillibacter και η μεταλλοελαστάση (ΜΜΡ-12) που εκφράζεται κυρίως στα μακροφάγα και συμβάλλει στη διαδικασία μετανάστευσής τους στο σώμα, δεν αποτελούν ίσως τους μοναδικούς υπαίτιους για την αντίσταση στην ινσουλίνη. Στο πλαίσιο παλαιότερης έρευνας, η επιστημονική ομάδα με επικεφαλής τους καθηγητές Andrey Morgun και Natalia Shulzhenko, είχε αναπτύξει μέθοδο για τον εντοπισμό συγκεκριμένων τύπων βακτηρίων που ελέγχουν την έκφραση των γονιδίων σε θηλαστικά και σχετίζονται με παθήσεις όπως ο διαβήτης, η οποία έδειξε ότι τα βακτήρια Romboutsia ilealis αυξάνουν τα επίπεδα γλυκόζης περιορίζοντας την έκκριση ινσουλίνης.

Βλάβες στα μιτοχόνδρια

«Ο διαβήτης που προκαλείται από τη διατροφή δυτικού τύπου χαρακτηρίζεται από βλάβη στα μιτοχόνδρια σχετιζόμενη με τη μικροχλωρίδα του εντέρου» ανέφερε ο Δρ Morgun, αναπληρωτής καθηγητής Φαρμακευτικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο του Όρεγκον, για την επιβλαβή δράση ορισμένων μικροβίων στα «εργοστάσια παραγωγής ενέργειας» των κυττάρων. «Θεραπείες που τροποποιούν το μικροβίωμα του ασθενούς στοχεύοντας στα μακροφάγα  του λιπώδους ιστού που προάγουν την αντίσταση στην ινσουλίνη θα μπορούσαν να αποτελέσουν μια νέα θεραπευτική στρατηγική για τον διαβήτη τύπου 2», κατέληξε.

πηγη; ygeiamou.gr

του Νίκου Γουρλά

Την περίοδο της πανδημίας ένα φαινόμενο που ξεκίνησε από την Αμερική και απλώθηκε και στο υπόλοιπο κόσμο με διαφορετικές μορφές και τρόπους και είχε να κάνει με την μαζική παραίτηση εργαζομένων κατά κύριο λόγο από χαμηλά αμειβόμενες θέσεις εργασίας ονομάστηκε « Η μεγάλη παραίτηση». Περίπου 4,3 εκατ. άτομα εγκατέλειψαν τις θέσεις εργασίας τον Ιανουάριο, νούμερο πολύ κοντά στα επίπεδα ρεκόρ του περυσινού Νοεμβρίου, σύμφωνα με στοιχεία του αμερικανικού υπουργείου Εργασίας. Ενώ στην διάρκεια του έτους πάνω από 48 εκατ. εργαζόμενοι αποχώρησαν από τις θέσεις εργασίας τους. Τα υψηλότερα ποσοστά παραίτησης σημειώνονται σε εργαζόμενους σε ξενοδοχειακές μονάδες, εστίασης, λιανικού εμπορίου και ψυχαγωγίας.Η ίδια τάση άρχισε να εμφανίζεται και στην χώρα μας στην λεγόμενη βαριά βιομηχανία του Τουρισμού. Μόνο που οι αιτίες για την εμφάνιση του φαινομένου στην χώρα μας είναι πολύ διαφορετικές από ότι στην Αμερική.  

Περίπου 100.000 προβλέπεται να είναι οι ελλείψεις εργαζομένων στον τουρισμό κατά την Ομοσπονδία Εργαζομένων στον Επισιτισμό και Τουρισμό  μέχρι το 2023 ενώ μέχρι τώρα τουλάχιστον 60.000 θέσεις παραμένουν ακάλυπτες με αποτέλεσμα να ακυρώνονται κρατήσεις σε μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες λόγω έλλειψης προσωπικού. Αλλά ακόμα και εργαζόμενοι που είχαν ξεκινήσει σεζόν όπως  ανακοίνωσε ο πρόεδρος της ΠΟΕΕΤ, Γιώργος Χότζογλου από  αρχές Ιουνίου έχουν παραιτηθεί μέχρι τώρα 5.000 άτομα.

Εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με την αποχώρηση του εργαζομένου για να αναζητήσει κάτι καλύτερο είτε στην ειδικότητα του είτε για καλύτερες συνθήκες εργασίας. Εδώ οι εργαζόμενοι παραιτούνται γιατί στην κυριολεξία οι συνθήκες εργασίας είναι αυτές μιας ιδιόμορφης εργασιακής σκλαβιάς. Οι δε μισθοί είναι οι χαμηλότεροι σε όλη την Ευρώπη, ενώ η παράνομη εργασία, η κλοπή των υπερωριών και οι άθλιες συνθήκες διαβίωσης δεν είναι η εξαίρεση αλλά ο κανόνας.

Οι ξενοδόχοι είχαν καλομάθει όλα αυτά τα χρόνια. Με την αβάντα όλων των κυβερνήσεων είχαν επιβάλει ένα καθεστώς εργασιακής γαλέρας σε αμοιβές και συνθήκες εργασίας, με εργαζόμενους να λιποθυμούν από τα εξαντλητικά ωράρια ακόμα και να πεθαίνουν από υπερκόπωση. Με μισθούς καθηλωμένους στα επίπεδα του 2012-2013, με την κυβέρνηση να καταργεί τις κλαδικές συλλογικές συμβάσεις, με την ελαστική εργασία να είναι η κυρίαρχη μορφή εργασίας με πιο χαρακτηριστική την υποτιθέμενη «μαθητεία» και τα Voucher τουρισμού.

Αυτές οι μορφές μέχρι πριν την πανδημία είχαν την τάση να αντικαταστήσουν τις παλαιότερες μορφές, ενώ δυναμική είσοδο στον χώρο έκαναν και τα δουλεμπορικά των εταιρειών ενοικίασης εργαζομένων που έκαναν χρυσές δουλειές με τους ξενοδόχους. Η κυβέρνηση διευκόλυνε στο έπακρο τους μεγαλοξενοδόχους καταργώντας στην ουσία τις κλαδικές συμβάσεις δίνοντας τους την δυνατότητα να μην τις εφαρμόζουν.

Οι εργαζόμενοι στον τουρισμό και την εστίαση πέρα από τους μισθούς ψίχουλα, πέρα από τις κλοπές του κόπου τους αναγκάζονταν να διαμένουν σε δωμάτια τρύπες, σε κοντέινερ, σε χώρους χωρίς κλιματισμό και τρεχούμενο νερό, αναγκαζόταν να κάνουν μπάνιο στις ντουζιέρες των παραλιών αργά το βράδυ. Είναι χαρακτηριστικές οι καταγγελίες εργαζομένων σε άρθρο του ThePressProject.

Νίκος

30€ για δωδεκάωρο+ σε κουζίνα (λάντζα, προετοιμασία, ψήσιμο κ.λπ.) και για ύπνο σε σκηνή στο βουνό με την αρκούδα κάπου παραδίπλα. Κυριολεκτικά. Μπάνιο με νερό που έπαιρνα σε μπιτόνια από υδρομάστευση. Ζαγοροχώρια.

Ίριδα

Παροχή του χώρου διαμονής 25 μέρες μετά την έναρξη της σεζόν, μέχρι τότε με την συγκάτοικο και συναδέλφισσα περιμέναμε να «ανακαινιστεί» ο χώρος. Στο δωμάτιο αυτό, που ήταν νησιωτικό σπίτι κάποια θείας του εργοδότη μας, στο οποίο είχε να μείνει άνθρωπος από το ’70, οι ασφάλειες έπεφταν κάθε φορά που ανάβαμε το φως ή τον θερμοσίφωνα για το -εξωτερικό- μας “μπάνιο”, αλλά το καλύτερο ήταν η συγκατοίκηση με ΑΡΟΥΡΑΙΟΥΣ που έμπαιναν στον χώρο που κοιμόμασταν από τον ερειπωμένο χώρο του «σπιτιού».

Κωνσταντίνος

Παραθαλάσσια κωμόπολη Σαλαμίνας. Απαίτησαν τελευταία μέρα να τους επιστρέψω όλα τα δώρα και την αποζημίωση άδειας στο χέρι: 360 ευρώ. Με περίμεναν έξω απ’ την τράπεζα. Με την πρόφαση αρχικά ότι ήταν λογιστικό λάθος κι έπειτα ότι δεν είχαν συμφωνήσει να μου δώσουν δώρα και επιδόματα. Ήμουν για 2 μήνες ο ναυαγοσώστης τους. Θεωρώ ότι είναι πάγια τακτική τους σ’ όλους τους εργαζόμενους τους και σε όποιον πιάσει…

Χρήστος

Είμαι μάγειρας. Στην τελευταία μου σεζόν το ωράριο μου ήταν 10 το πρωί με όποτε αποφάσιζε ο εργοδότης μου να κλείσει το μαγαζί, συνήθως 2 το βράδυ.

Σε αυτές τις συνθήκες αναφέρθηκε ο Γιώργος Στεφανάκης, πρόεδρος του Συνδικάτου Εργατοϋπαλλήλων Επισιτισμού - Τουρισμού και Ξενοδοχείων Ν. Αττικής, μιλώντας σε εκπομπή της ΕΡΤ1.

Πίσω λοιπόν από το λούστρο της πολυτέλειας στην Μύκονο και την Σαντορίνη κρύβονται εξαθλιωμένοι εργαζόμενοι κάθε ειδικότητας οι οποίοι λιώνουν από την υπερεντατικοποίηση, βιώνοντας άθλιες συνθήκες εργασίας. Με αυτά τα «υλικά» στήθηκε η «βαριά βιομηχανία του τουρισμού». Η περίοδος της πανδημίας όμως άλλαξε σε γενικές γραμμές την κατάσταση. Μεγάλο μέρος των εργαζομένων βρεθήκαν άνεργοι ζώντας με τα επιδόματα πείνας των 534 €. Η διαρκούσα ανασφάλεια τους ανάγκασε να εγκαταλείψουν το επάγγελμα αναζητώντας άλλες εργασίες με μεγαλύτερη εργασιακή ασφάλεια και καλύτερες συνθήκες εργασίας.

Το δέλεαρ των αμοιβών με την σεζόν που έφταναν τα 1.500 ή και 2.000 τον μήνα χωρίς ούτε ένα ρεπό και καθόλου υπερωρίες δεν είναι πια ικανή συνθήκη για να αντέξει ο εργαζόμενος τους χειμερινούς μήνες όπου αναγκάζεται να ζήσει με το επίδομα ανεργίας για 3 μήνες μόνο από τους 5 που ήταν προ μνημονίων με 400 ευρώ. Ούτε οι υποσχέσεις της κυβέρνησης ότι θα εφαρμοστεί η σύμβαση εργασίας και θα αυστηροποιηθούν οι έλεγχοι είχαν καμιά τύχη γιατί είναι γνωστό ότι τίποτα από αυτά δεν μπορεί στην πραγματικότητα να εγγυηθεί αφού ο Χατζηδάκης φρόντισε να διαλύσει την επιθεώρηση εργασίας.

Η κυβέρνηση αλλά και οι εκπρόσωποι μεγάλων επιχειρήσεων σε τουρισμό και εστίαση δεν αναγνωρίζουν τίποτα από τις καταγγελίες συνδικαλιστικών φορέων αλλά και των ίδιων των εργαζομένων. Η αιτία για αυτούς είναι ότι οι εργαζόμενοι είναι τεμπέληδες και προτιμούν να ζουν με τα επιδόματα παρά να δουλεύουν. Χαρακτηριστική περίπτωση ο δημοσιογράφος Νίκος Μάνεσης στο ΑΛΦΑ όπου με χυδαιότητες του είδους «Από το να είσαι άνεργος και να ζεις από τα επιδόματα του κόβιντ, πηγαίνεις και δουλεύεις, το πολεμάς εάν αντέχεις, δεν υπάρχουν εύκολες δουλειές εκτός εάν έχεις φίλο πολιτικό και σε βάλει σε ένα γραφείο (παρελθόν, δεν συμβαίνει σήμερα) και βαράς μια σφραγίδα, τι να κάνουμε τώρα, όλες οι δουλειές είναι δύσκολες».

Αυτή ήταν η απάντηση του δημοσιογράφου σε ερώτηση τηλεθεατή πως οι συνθήκες εργασίας είναι δύσκολες.

Συνέχισε λέγοντας «Έχουν ανέβει οι μισθοί, πιάσανε το χιλιάρικο και τα 1.500, ε που αλλού να πάνε, να σε κάνουνε και μέτοχο; ή θες να δουλέψεις ή δεν θέλεις!»

 Ο Μάνεσης και κάθε Μάνεσης μπορεί σήμερα να κλαψουρίζει και να συκοφαντεί του εργαζόμενους μαζί με τους μεγαλοξενοδόχους και τον Χατζηδάκη για την «μεγάλη παραίτηση αλά ελληνικά», κάνοντας ότι δεν καταλαβαίνουν ότι αυτή είναι η λογική αντίδραση ενός σημαντικού τμήματος εργαζομένων στην σύγχρονη σκλαβιά. Είναι η αντίδραση στον χρόνιο εμπαιγμό όλων των κυβερνήσεων που φρόντισαν να εξοπλίσουν τους εργοδότες με εκείνους τους νόμους για να μην εφαρμόζουν την κατά τα άλλα υποχρεωτική ΣΣΕ η οποία εφαρμοζόταν σε μόλις 200 ξενοδοχειακές μονάδες σε σύνολο 10.000, αρνούμενοι να δώσουν ακόμα και αυτά τα 886 ευρώ που προβλεπόταν εδώ και μια δεκαετία. Είναι όλες οι κυβερνήσεις που έδωσαν την δυνατότητα να εφαρμόζονται 14 μορφές ελαστικής εργασίας με αμοιβές που δεν ξεπερνούσαν τα 500 ευρώ παρά την τεράστια εκτίναξη των κερδών τους, τις επενδύσεις και την μεγάλη αύξηση των επισκεπτών τα τελευταία χρόνια προ πανδημίας.

Στην δε προσωρινή κάμψη την περίοδο της πανδημίας και πάλι η κυβέρνηση βρήκε την ευκαιρία για να ξελασπώσει τους ξενοδόχους μέσα από διάφορα προγράμματα όπως τη «Συν-Εργασία» που περιελάβανε μειώσεις μισθών, αποζημιώσεις ψίχουλα και ακόμα μεγαλύτερη εντατικοποίηση .

Ο εργασιακός εφιάλτης διαμορφώθηκε μεθοδικά εδώ και χρόνια, αφού όλες οι κυβερνήσεις φρόντιζαν με τους νόμους τους το «τουριστικό προϊόν» να είναι απαλλαγμένο από εργασιακά δικαιώματα, ώστε να παραμένει «ανταγωνιστικό» για να κερδίζει έδαφος η χώρα ανάμεσα στους διεθνείς προορισμούς. Αυτό το καθεστώς θέλουν να διατηρήσουν επικαλούμενοι την μεγάλη παραίτηση, όχι γιατί ανησυχούν ότι δεν θα βρουν εργαζόμενους -ήδη με την μεσολάβηση της κυβέρνησης γίνονται συζητήσεις για να καλυφτούν οι θέσεις από μετανάστες- Επικαλούνται την μεγάλη παραίτηση γιατί εκθέτουν με αυτό τον τρόπο την αγωνία τους για την αναζήτηση ακόμα πιο φθηνού εργατικού δυναμικού. Αυτή είναι η πραγματικότητα γιατί και πάλι το κεφάλαιο θα βρει τρόπο να μετατρέψει την κρίση σε ακόμα μια ευκαιρία υπερεκμετάλλευσης και συνέχειας του καθεστώτος της γαλέρας…

πηγη: kommon.gr

Ματίνα Παπαχριστούδη

Ο έλεγχος της ενημέρωσης και η χειραγώγηση μίντια και δημοσιογράφων από την οικονομική-πολιτική εξουσία σαφώς δεν είναι ελληνικό φαινόμενο. Υπάρχει, εξελίσσεται και διαρκώς επαναδιαμορφώνεται σε όλο τον κόσμο. Στη χώρα μας, ωστόσο, δεν τίθεται πλέον καν ζήτημα για τα παραπάνω φαινόμενα. Με ευθύνη των κομμάτων εξουσίας, συνδικαλιστικών παρατάξεων και πολύ συγκεκριμένων γνωστών προσώπων, η δημοσιογραφία και τα παραδοσιακά-συστημικά μίντια μετατράπηκαν σε θεραπαινίδες κάθε εξουσίας, με αποκλειστικό ρόλο την υποταγή της κοινωνίας.

Οι δημοσιογράφοι, ως παραγωγοί-δημιουργοί επικοινωνιακής πολιτικής και ενημέρωσης, είναι ολοκληρωτικά υποταγμένοι στις κεντρικές κατευθυντήριες γραμμές: Της ιδιοκτησίας του Μέσου τους, των πολιτικών κομμάτων που στηρίζουν τα Μέσα, των φανερών ή αφανών χορηγών και διαφημιστών τους, της κυβέρνησης που κρατά δέσμια τα μίντια μέσω των κρατικών επιδοτήσεων. Η υποταγή αυτή υπηρετήθηκε συνδικαλιστικά ως κεντρική επιλογή μέσω των δημοσιογραφικών ενώσεων, που είχαν ως αποκλειστικό στρατηγικό στόχο «να σωθούν τα μίντια» των εργοδοτών τους, άνευ όρων όσον αφορά στις εργασιακές συνθήκες των δημοσιογράφων και την αποφασιστική συμμετοχή τους στη «γραμμή παραγωγής» ρεπορτάζ και ενημέρωσης.

Η χειραγώγηση ΜΜΕ-δημοσιογράφων ήταν βασική επιλογή και της προηγούμενης κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Γι’ αυτό και επέλεξε τη συγκεκριμένη διαδικασία τηλεοπτικής αδειοδότησης, γι’ αυτό καθόρισε την κρατική ραδιοτηλεόραση ως ελεγχόμενη από τον υπουργό και το Μαξίμου «κρατική υπηρεσία», διατηρώντας το κέλυφος της ΝΕΡΙΤ, γι’ αυτό αναζήτησε νέους ολιγάρχες για τον χώρο των μίντια.

Ιδιοκτήτες ΜΜΕ και κυβέρνηση ΝΔ τελειοποίησαν τη μέθοδο ολοκληρωτικού ελέγχου μετά το 2019, με πρόσχημα την οικονομική κατάρρευση των μίντια και την πανδημική κρίση, έχοντας αναλάβει σχεδόν εξολοκλήρου την οικονομική τους λειτουργία. Η «συγκυβέρνηση» των δυο κομμάτων εξουσίας, ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ, στον χώρο των ΜΜΕ εξυπηρετείται με ξεκάθαρο τρόπο και χωρίς καμία αυταπάτη στη συνδικαλιστική ένωση της ΕΣΗΕΑ, η οποία σταδιακά μετατρέπεται σε «εταιρεία διαχείρισης» εργατικού δυναμικού στα ΜΜΕ.

Ειδήσεις πίσω από τις κάμερες

Μήνυμα προς τη διοίκηση της ΕΡΤ θεωρείται η απόφαση του Πειθαρχικού Συμβουλίου της ΕΣΗΕΑ να διαγράψει την ηγεσία της με την κατηγορία της «παραπλάνησης» του τηλεοπτικού κοινού στην υπόθεση του ανταποκριτή-«μαϊμού» στη Μόσχα. Διαγράφηκαν προσωρινά για 6 μήνες ο γενικός διευθυντής ειδήσεων και ο προϊστάμενος πολιτικού και για 3 μήνες ο πρόεδρος. Με 2μηνη διαγραφή «τιμωρήθηκε» η προϊσταμένη του διεθνούς ρεπορτάζ.

Η πλειοψηφία του ΔΣ της ΕΣΗΕΑ, που στηρίζεται στη συγκυβέρνηση δυνάμεων ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ, είχε αντιδράσει πολύ χλιαρά στην αποκάλυψη ότι ο ανταποκριτής της Μόσχας έδινε ρεπορτάζ από το γραφείο του στην Αθήνα, χωρίς να ζητηθεί καν η παραίτηση των αρμοδίων για τη συνειδητή παραπλάνηση του κοινού. Στο πειθαρχικό όργανο, στο οποίο οι δυνάμεις ΣΥΡΙΖΑ έχουν την πλειοψηφία, επικράτησε η μέση λύση της προσωρινής διαγραφής των δημοσιογραφικών στελεχών.

Το Μαξίμου, στο μεταξύ, είναι στριμωγμένο όσον αφορά στην πολιτική χειραγώγησης των ΜΜΕ. Μετά τις σαρωτικές αποκαλύψεις των ανεξάρτητων μη ενσωματωμένων μίντια, η πολιτική ελέγχου της ενημέρωσης μπήκε υπό έλεγχο και εποπτεία και από την Κομισιόν, στο πλαίσιο του ελεύθερου ανταγωνισμού. Παρά τις διαψεύσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου, ξεκίνησε υπηρεσιακός έλεγχος για τις λίστες Πέτσα και τη διανομή των κρατικών κονδυλίων.

πηγη: prin.gr