Με όλο αυτό το αντιδραστικό πλέγμα νόμων υλοποιείται ένας στρατηγικός στόχος του νεοφιλελευθερισμού. Το «νέο Ασφαλιστικό» θα είναι έτσι δομημένο ώστε με την παρούσα αγορά εργασίας να δίνει εξαιρετικά χαμηλές συντάξεις-φιλοδωρήματα ύψους 200 ευρώ το μήνα.

Αιχμή του δό­ρα­τος στα ισο­πε­δω­τι­κά μέτρα που προ­βλέ­πει το Μνη­μό­νιο 3 και ήδη έχουν μπει σε εφαρ­μο­γή είναι η αντι­με­ταρ­ρύθ­μι­ση του ασφα­λι­στι­κού συ­στή­μα­τος. Οι πε­ρι­κο­πές που θα αφο­ρούν στις ήδη κα­τα­βαλ­λό­με­νες συ­ντά­ξεις θα είναι με­γά­λες, καθώς η κυ­βέρ­νη­ση έχει δε­σμευ­θεί για με­γά­λη μεί­ω­ση δα­πα­νών που αφο­ρούν την κοι­νω­νι­κή ασφά­λι­ση (0,25% του ΑΕΠ φέτος και 1% του ΑΕΠ το 2016, δη­λα­δή πάνω από 2,2 δισ. ευρώ τη διε­τία). Πα­ράλ­λη­λα, στο νέο ασφα­λι­στι­κό μο­ντέ­λο που σχε­διά­ζουν κυ­βέρ­νη­ση-δα­νει­στές για τον Οκτώ­βριο, η πρό­ω­ρη σύ­ντα­ξη με­τα­τρέ­πε­ται σε «άπια­στο όνει­ρο», ενώ δη­μιουρ­γού­νται οι όροι για συ­ντά­ξεις-φι­λο­δω­ρή­μα­τα ύψους 200 ευρώ το μήνα. 

Μειώ­σεις 

Μέσα στο κα­λο­καί­ρι εφαρ­μό­στη­καν ήδη δύο πρώ­τες μνη­μο­νια­κές πα­ρεμ­βά­σεις που μειώ­νουν τις συ­ντά­ξεις, πέραν των πε­ρι­κο­πών της τάξης του 45% την πε­ρί­ο­δο 2010-15. Στα 392,7 ευρώ (-19,2%) αντί των 486 ευρώ μειώ­νε­ται η κα­τώ­τα­τη σύ­ντα­ξη που θα χο­ρη­γεί­ται σε όσους συ­ντα­ξιο­δο­τη­θούν με δε­κα­πε­ντα­ε­τία, ή λόγω ανα­πη­ρί­ας 80%, ή εξαι­τί­ας ερ­γα­τι­κού ατυ­χή­μα­τος από 1/1/15, καθώς με εγκύ­κλιο του Π. Χαϊ­κά­λη, η οποία υπε­γρά­φη στις 14 Αυ­γού­στου, ενερ­γο­ποιεί­ται διά­τα­ξη του δια­βό­η­του νόμου Κου­τρου­μά­νη-Λο­βέρ­δου (Ν. 3863/2010). Πρό­κει­ται για ισχυ­ρό­τα­το πλήγ­μα κατά των χα­μη­λο­συ­ντα­ξιού­χων και αν­θρώ­πων που δεν μπο­ρούν πλέον να ερ­γα­στούν οπότε ανα­γκα­στι­κά συ­ντα­ξιο­δο­τού­νται. Η πα­ρα­πά­νω κυ­βερ­νη­τι­κή από­φα­ση είναι η πρώτη μιας σει­ράς αντια­σφα­λι­στι­κών πα­ρεμ­βά­σε­ων που επι­χει­ρούν να με­τα­τρέ­ψουν τις συ­ντά­ξεις σε προ­νοια­κό επί­δο­μα. 
Είχε προη­γη­θεί (από τις 30/7) εγκύ­κλιος προς όλους τους ασφα­λι­στι­κούς ορ­γα­νι­σμούς που μειώ­νει τις κύ­ριες συ­ντά­ξεις, μέσω της αύ­ξη­σης των ει­σφο­ρών Υγεί­ας, από 4% σε 6%, ενώ από την ίδια ημε­ρο­μη­νία τί­θε­ται για πρώτη φορά πα­ρα­κρά­τη­ση ύψους 6% επί του κα­τα­βαλ­λό­με­νου ποσού στην επι­κου­ρι­κή σύ­ντα­ξη, όπως άλ­λω­στε προ­έ­βλε­παν τα «προ­α­παι­τού­με­να» του Ιούλη. «Τσά­μπα» η κα­τάρ­γη­ση του 5ευ­ρου στα νο­σο­κο­μεία δη­λα­δή. 

Αλ­λα­γές

Ει­δι­κό­τε­ρα, στο κεί­με­νο του μνη­μο­νί­ου με­τα­ξύ άλλων προ­βλέ­πε­ται:

-Στα­δια­κή αύ­ξη­ση των ορίων ηλι­κί­ας συ­ντα­ξιο­δό­τη­σης με στόχο την κα­τάρ­γη­ση των συ­ντα­ξιο­δο­τή­σε­ων πριν από τα 67 ή τα 62, με 40 έτη ασφά­λι­σης, από την 1η Ια­νουα­ρί­ου 2022. Κα­νέ­νας ασφα­λι­σμέ­νος, στον ιδιω­τι­κό ή τον δη­μό­σιο τομέα, δεν θα μπο­ρεί να συ­ντα­ξιο­δο­τεί­ται πριν από το 67ο έτος της ηλι­κί­ας του. Ήδη δε­κά­δες χι­λιά­δες ερ­γα­ζό­με­νοι που μπο­ρού­σαν να συ­ντα­ξιο­δο­τη­θούν τους επό­με­νους μήνες του 2015 από την ηλι­κία των 50 ετών θα πρέ­πει να ερ­γα­στούν άλλα 5 χρό­νια. Αύ­ξη­ση κατά 10% του πέ­ναλ­τι για την πρό­ω­ρη έξοδο (που ση­μαί­νει ότι όσοι επι­λέ­ξουν την έξοδο θα πά­ρουν σύ­ντα­ξη πολύ χα­μη­λή). 

-Κα­τα­βο­λή μόνο του ποσού που αντι­στοι­χεί στις ει­σφο­ρές που έχουν πλη­ρώ­σει για όσους έχουν κα­τα­θέ­σει αί­τη­ση πρό­ω­ρης συ­ντα­ξιο­δό­τη­σης μετά την 30ή Ιου­νί­ου 2015 και μέχρι τη συ­μπλή­ρω­ση των 67, πράγ­μα το οποίο φέρ­νει συ­ντά­ξεις που μπο­ρεί να κυ­μαί­νο­νται και κάτω από τα 200 ευρώ. Ακόμα και όταν κά­ποιος συ­μπλη­ρώ­σει το 67ο έτος δεν θα του δί­νε­ται αυ­τό­μα­τα η υπό­λοι­πη σύ­ντα­ξη που αντι­στοι­χεί στα κα­τώ­τε­ρα όρια, αλλά θα εξε­τά­ζε­ται σε συ­νάρ­τη­ση με ει­σο­δη­μα­τι­κά και πε­ριου­σια­κά στοι­χεία. Μέχρι τώρα τα Τα­μεία προ­σέ­θε­ταν αυ­τό­μα­τα την αύ­ξη­ση μέχρι να φτά­σει το ποσό της κα­τώ­τα­της σύ­ντα­ξης (ΙΚΑ 486 ευρώ, ΟΑΕΕ 417 ευρώ κ.λπ.). Η συμ­με­το­χή του κρά­τους στα­δια­κά πε­ριο­ρί­ζε­ται στην κα­τα­βο­λή της βα­σι­κής σύ­ντα­ξης, που το 2010 εκτι­μή­θη­κε ότι θα είναι στα 360 ευρώ. Για τους οπα­δούς της ΤΙΝΑ, άλ­λω­στε, οι λε­γό­με­νες «πρό­ω­ρες» συ­ντά­ξεις απο­τε­λούν τρο­χο­πέ­δη για την «αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τα» και οφεί­λουν να εκλεί­ψουν.

-Μέ­χρι την 31η Οκτώ­βρη 2015 θα κα­ταρ­γη­θούν όλοι οι κοι­νω­νι­κοί πόροι (φόροι υπέρ τρί­των σε σύ­ντα­ξη συμ­βο­λαί­ων, ει­σι­τή­ρια θε­α­μά­των κ.ά.) που έφερ­ναν χρή­μα­τα στα ασφα­λι­στι­κά τα­μεία. Υπο­λο­γί­ζε­ται ότι από αυ­τούς τους κοι­νω­νι­κούς πό­ρους ενι­σχυό­ταν με περί το 1,8 δισ. ευρώ τον χρόνο το Σύ­στη­μα Κοι­νω­νι­κής Ασφά­λι­σης.

-Η προ­βλε­πό­με­νη στο νέο μνη­μό­νιο στα­δια­κή κα­τάρ­γη­ση του ΕΚΑΣ μέχρι το 2019, και ει­δι­κά η άμεση κα­τάρ­γη­ση του ΕΚΑΣ για το 20% των δι­καιού­χων με τα ανα­λο­γι­κά με­γα­λύ­τε­ρα ει­σο­δή­μα­τα, συ­νε­πά­γε­ται επι­πλέ­ον μεί­ω­ση συ­ντά­ξε­ων 193 ευρώ κατά μέσο όρο μη­νιαία. Άμεσα πλήτ­το­νται πε­ρί­που 60.000 συ­ντα­ξιού­χοι. 

-Πά­γω­μα των κα­τώ­τα­των συ­ντά­ξε­ων μέχρι το 2021 πα­ντού (καμία αύ­ξη­ση στις συ­ντά­ξεις πεί­νας για του­λά­χι­στον 6 χρό­νια!). 

-Έως τον Οκτώ­βριο όλα τα επι­κου­ρι­κά τα­μεία θα πρέ­πει να εν­σω­μα­τω­θούν στο ΕΤΕΑ ή να με­τα­τρα­πούν σε επαγ­γελ­μα­τι­κά τα­μεία. Η κα­τα­βο­λή των επι­κου­ρι­κών συ­ντά­ξε­ων θα γί­νε­ται μόνο από τα έσοδα του ΕΤΕΑ που δεν θα επι­χο­ρη­γεί­ται πια από το κρά­τος, εφαρ­μό­ζο­ντας τη ρήτρα μη­δε­νι­κού ελ­λείμ­μα­τος, η οποία θα επι­φέ­ρει νέες μειώ­σεις, του­λά­χι­στον 6% στις επι­κου­ρι­κές.

Νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρο μο­ντέ­λο

Είναι φα­νε­ρό ότι η κυ­βέρ­νη­ση προ­χω­ρά στη δη­μιουρ­γία ενός νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρου μο­ντέ­λου κοι­νω­νι­κής ασφά­λι­σης που συν­δέ­ει στε­νό­τε­ρα ει­σφο­ρές και πα­ρο­χές, σύμ­φω­να με το οποίο ο ερ­γα­ζό­με­νος, ύστε­ρα από 40 χρό­νια ερ­γα­σί­ας ή μετά τη συ­μπλή­ρω­ση του 67ου έτους της ηλι­κί­ας του, θα λαμ­βά­νει κύρια σύ­ντα­ξη μι­κρό­τε­ρη από το μισό του μέσου μι­σθού του, όπως ορί­ζει ο Ν. 3863/10 που η κυ­βέρ­νη­ση δε­σμεύ­τη­κε να εφαρ­μό­σει. Αυτό το μο­ντέ­λο ασφά­λι­σης έρ­χε­ται πλέον να ολο­κλη­ρω­θεί με το νέο μνη­μό­νιο, το οποίο ορί­ζει ότι εντός του 2016 θα υλο­ποι­η­θεί όχι μόνο η διοι­κη­τι­κή ενο­ποί­η­ση όλων των Τα­μεί­ων σε ένα, αλλά και η ου­σια­στι­κή ενο­ποί­η­ση των όρων και προ­ϋ­πο­θέ­σε­ων ασφά­λι­σης και λήψης σύ­ντα­ξης, προ­φα­νώς «προς τα κάτω». 

Με όλο αυτό το αντι­δρα­στι­κό πλέγ­μα νόμων υλο­ποιεί­ται ένας στρα­τη­γι­κός στό­χος του νε­ο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σμού. Το «νέο Ασφα­λι­στι­κό» θα είναι έτσι δο­μη­μέ­νο ώστε με την πα­ρού­σα αγορά ερ­γα­σί­ας να δίνει εξαι­ρε­τι­κά χα­μη­λές συ­ντά­ξεις. Οι ερ­γα­ζό­με­νοι είναι αδύ­να­το να εξα­σφα­λί­σουν τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις για τις μειω­μέ­νες συ­ντά­ξεις που προ­βλέ­πο­νται, αφού είναι αδύ­να­το για τη συ­ντρι­πτι­κή πλειο­ψη­φία των ερ­γα­ζο­μέ­νων να δια­σφα­λί­σουν 40 έτη πλή­ρους ασφά­λι­σης, ιδιαί­τε­ρα σε πε­ρι­βάλ­λον υψη­λής ανερ­γί­ας και με δε­δο­μέ­νο ότι πριν από την κρίση του 2009 ο μέσος όρος ασφά­λι­σης στην Ελ­λά­δα έφτα­νε τα 20 μόλις έτη.

Ρι­ζο­σπα­στι­κά μέτρα

Όλα τα αντιερ­γα­τι­κά νο­μο­θε­τή­μα­τα των τε­λευ­ταί­ων χρό­νων -όπως και οι εφαρ­μο­στι­κοί νόμοι του μνη­μο­νί­ου Τσί­πρα- που αφο­ρούν το σύ­στη­μα κοι­νω­νι­κής ασφά­λι­σης επι­διώ­κουν τον δρα­στι­κό πε­ριο­ρι­σμό του δη­μό­σιου-κοι­νω­νι­κού χα­ρα­κτή­ρα του και τη με­τα­τρο­πή του σε ιδιω­τι­κό-κε­φα­λαιο­ποι­η­τι­κό. Το ανα­τρι­χια­στι­κό είναι ότι μια κυ­βέρ­νη­ση με «πυ­ρή­να την Αρι­στε­ρά» (όπως ευαγ­γε­λί­ζε­ται) έχει προ­σχω­ρή­σει στην πα­ρα­πά­νω λο­γι­κή. Και δεν αρκεί να δη­λώ­νεις αρι­στε­ρός/ή. Η πο­λι­τι­κή σου πρα­κτι­κή οφεί­λει να είναι πρώτα και κύρια αρι­στε­ρή. Τα Τα­μεία που έχα­σαν 13 δισ. ευρώ με το πε­ρί­φη­μο PSI, που χά­νουν δε­κά­δες δισ. το χρόνο από τα πο­σο­στά ανερ­γί­ας, από την αδή­λω­τη και ευ­έ­λι­κτη ερ­γα­σία, από την ει­σφο­ρο­δια­φυ­γή και την ει­σφο­ρο­κλο­πή, επι­χει­ρεί­ται να πρι­μο­δο­τη­θούν, για άλλη μια φορά, από το «αίμα» των συ­ντα­ξιού­χων και των ερ­γα­ζο­μέ­νων. 

Για μια κυ­βέρ­νη­ση της Αρι­στε­ράς, μο­νό­δρο­μος θα ήταν μια σειρά ρι­ζο­σπα­στι­κών μέ­τρων, στο πλαί­σιο μιας γε­νι­κό­τε­ρης πο­λι­τι­κής αντι­στρο­φής των πληγ­μά­των που έχουν δε­χτεί τα Τα­μεία από τη δια­χρο­νι­κή τους λη­στεία: Μέ­τρα-ερ­γα­λεία άντλη­σης πόρων για τη χρη­μα­το­δό­τη­ση του συ­στή­μα­τος κοι­νω­νι­κής ασφά­λι­σης, που δεν μπο­ρούν παρά να πλήτ­τουν τον τα­ξι­κό αντί­πα­λο (επα­να­φο­ρά των ερ­γο­δο­τι­κών ει­σφο­ρών, έκτα­κτη φο­ρο­λό­γη­ση σε κά­ποιας μορ­φής δρα­στη­ριό­τη­τα του κε­φα­λαί­ου) και να προ­στα­τεύ­ουν τον κόσμο της ερ­γα­σί­ας (καμία μεί­ω­ση στις κύ­ριες και επι­κου­ρι­κές συ­ντά­ξεις, μεί­ω­ση των προ­ϋ­πο­θέ­σε­ων συ­ντα­ξιο­δό­τη­σης στα πριν από την κρίση επί­πε­δα: 35ε­τία στα 60 ή 37ε­τία χωρίς όριο ηλι­κί­ας), ενι­σχύ­ο­ντας έτσι τον υπο­χρε­ω­τι­κό, κα­θο­λι­κό και ανα­δια­νε­μη­τι­κό χα­ρα­κτή­ρα της κοι­νω­νι­κής ασφά­λι­σης. Γι’ αυτή την προ­ο­πτι­κή έχου­με άμεσο κα­θή­κον να πα­λέ­ψου­με, ξε­κι­νώ­ντας από την απο­τρο­πή ψή­φι­σης του «νέου ασφα­λι­στι­κού οδο­στρω­τή­ρα» μέσα στον Οκτώ­βρη.

πηγη: rproject.gr

Η αλληλεγγύη στους πρόσφυγες πρέπει να απλωθεί παντού, παράλληλα με τις διεκδικήσεις από το κράτος, απέναντι στο ρατσισμό, τις ακροδεξιές αντιλήψεις και την αδιαφορία της πολιτείας

Στη διάρ­κεια του φε­τι­νού κα­λο­και­ριού φά­νη­κε –ακόμα πιο– κα­θα­ρά ότι η Ευ­ρώ­πη-φρού­ριο ως μέ­θο­δος αντι­με­τώ­πι­σης του προ­σφυ­γι­κού ζη­τή­μα­τος δεν μπο­ρεί πια να βοη­θή­σει τις ευ­ρω­παϊ­κές κυ­βερ­νή­σεις να κρύ­βουν τα προ­βλή­μα­τα κάτω από το χαλί. Από τα νησιά του Αι­γαί­ου και τα σύ­νο­ρα της Ελ­λά­δας με τη Μα­κε­δο­νία ως την άλλη άκρη της Ευ­ρώ­πης, το Καλέ στη βό­ρεια Γαλ­λία, τα μη­νύ­μα­τα που έρ­χο­νται είναι σαφή: η απο­τρο­πή δεν δου­λεύ­ει, τα θύ­μα­τα του πο­λέ­μου και των ιμπε­ρια­λι­στι­κών επεμ­βά­σε­ων είναι πια τόσο πολλά και τόσο απελ­πι­σμέ­να που η Ευ­ρώ­πη δεν μπο­ρεί πλέον να κάνει πως δεν βλέ­πει.

Από το Πεδίο του Άρεως στον Ελαιώ­να

Για τους Αφ­γα­νούς πρό­σφυ­γες που κα­τέ­φυ­γαν στο Πεδίο του Άρεως, η αλ­λη­λεγ­γύη του κό­σμου δού­λε­ψε για πάνω από έναν μήνα, δη­μιουρ­γώ­ντας τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις ώστε οι άν­θρω­ποι αυτοί να ζουν υπο­φερ­τά έστω και σε σκη­νές στο πάρκο. Οι ομά­δες που δη­μιουρ­γή­θη­καν –σί­τι­σης, δια­νο­μής, απο­θή­κης, υγεί­ας, κα­θα­ρι­σμού κ.λπ.– συ­ντο­νί­ζο­νταν και λει­τουρ­γού­σαν άψογα, ενώ ο κό­σμος που κα­τευ­θυ­νό­ταν στην Τσα­μα­δού είτε για να φέρει πράγ­μα­τα είτε για να βοη­θή­σει ήταν τόσο πολύς που δεν υπήρ­χε σε γε­νι­κές γραμ­μές έλ­λει­ψη ούτε σε υλικά ούτε σε χέρια. Τα ρούχα ήταν τόσο πολλά που χω­ρί­ζο­νταν, συ­σκευά­ζο­νταν και στέλ­νο­νταν και στα νησιά.

Το εγ­χεί­ρη­μα είχε πολ­λα­πλά θε­τι­κά απο­τε­λέ­σμα­τα. Πρώ­τον το προ­φα­νές, ότι στή­ρι­ξε τις οι­κο­γέ­νειες αυτές που βρί­σκο­νταν σε πολύ δύ­σκο­λη κα­τά­στα­ση και που θα αντι­με­τώ­πι­ζαν σο­βα­ρό­τα­τα προ­βλή­μα­τα αν δεν υπήρ­χαν οι αλ­λη­λέγ­γυοι. Δεύ­τε­ρον, μέσα από τέ­τοιου εί­δους εγ­χει­ρή­μα­τα έρ­χε­ται στο προ­σκή­νιο το θέμα των προ­σφύ­γων με θε­τι­κό τρόπο, ως κάτι στο οποίο οι το­πι­κές κοι­νω­νί­ες μπο­ρούν να έχουν συμ­με­το­χή και να συμ­βάλ­λουν ως έναν βαθμό στη λύση του. Τρί­τον, άσκη­σε πίεση στο κρά­τος και στα αρ­μό­δια υπουρ­γεία να βρουν μια λύση άμεσα.

Κάπως έτσι δη­μιουρ­γή­θη­κε το κέ­ντρο φι­λο­ξε­νί­ας στον Ελαιώ­να, όπου με­τα­φέρ­θη­καν 250 από τους πρό­σφυ­γες του Πε­δί­ου του Άρεως (κά­ποιοι δεν θέ­λη­σαν να πάνε). Συ­νο­λι­κά χω­ρά­νε 720 άν­θρω­ποι, αλλά δεν είναι σαφές αν θα με­τα­φερ­θούν άλλοι πρό­σφυ­γες εκεί και με ποια κρι­τή­ρια θα γίνει η επι­λο­γή. Στο χώρο υπάρ­χουν κο­ντέι­νερ με κλι­μα­τι­στι­κά, ια­τρείο, παι­δό­το­πος και τρα­πε­ζα­ρία. Οι δύο τε­λευ­ταί­οι χώροι είναι στε­γα­σμέ­νοι με τέ­ντες, κάτι που προ­δί­δει και το προ­σω­ρι­νό του εγ­χει­ρή­μα­τος. Εξάλ­λου ο δήμος έχει πα­ρα­χω­ρή­σει το χώρο ως τις 31/12, και παρά τις δια­βε­βαιώ­σεις της υπουρ­γού κ. Χρι­στο­δου­λο­πού­λου ότι θα βρε­θεί στο με­τα­ξύ άλλος χώρος, προς το παρόν δεν υπάρ­χει τί­πο­τα χει­ρο­πια­στό. 

Ομο­λο­γου­μέ­νως πρό­κει­ται για ένα πολύ θε­τι­κό βήμα, έστω κι αν πρό­κει­ται για έναν πρό­χει­ρο κα­ταυ­λι­σμό που δεν μπο­ρεί να στε­γά­σει τον κόσμο για πολύ καιρό, και δεν υπάρ­χει ακόμα χρη­μα­το­δό­τη­ση για να υπο­στη­ρι­χθεί –είναι εν­δει­κτι­κό ότι γί­νο­νται εκ­κλή­σεις στον κόσμο να συ­νει­σφέ­ρει πράγ­μα­τα που είναι σε έλ­λει­ψη. Είναι, όμως, ένα βήμα προς τη σωστή κα­τεύ­θυν­ση, όπως τό­νι­σε η κ. Χρι­στο­δου­λο­πού­λου στη συ­νέ­ντευ­ξη Τύπου που δό­θη­κε μέσα στο χώρο για δη­μο­σιο­γρά­φους στις 19/8, στις πρώ­τες μέρες λει­τουρ­γί­ας του κα­ταυ­λι­σμού. 

Είναι, ωστό­σο, ένα πολύ μικρό βήμα σε σχέση με το μέ­γε­θος του προ­βλή­μα­τος, σε βαθμό που να ξε­νί­ζει ο υπέρ­με­τρος εν­θου­σια­σμός των υπουρ­γών που συμ­με­τεί­χαν στη συ­νέ­ντευ­ξη Τύπου, από τα υπουρ­γεία που συ­νερ­γά­στη­καν για το εγ­χεί­ρη­μα (Εσω­τε­ρι­κών, Ερ­γα­σί­ας, Υγεί­ας και Προ­στα­σί­ας του Πο­λί­τη). Είναι πράγ­μα­τι καλό που συ­ντο­νί­στη­καν τα υπουρ­γεία, που δού­λε­ψαν απο­τε­λε­σμα­τι­κά και κα­τά­φε­ραν ένα απο­τέ­λε­σμα σε λίγο χρόνο. Από την άλλη, όμως, η κα­τά­στα­ση στα νησιά, στην Αθήνα, στην Ει­δο­μέ­νη, σε κάθε σταθ­μό της μα­κριάς και βα­σα­νι­στι­κής πο­ρεί­ας των προ­σφύ­γων στην ανα­ζή­τη­ση αξιο­πρε­πούς ζωής, δεν επι­τρέ­πει πα­νη­γυ­ρι­σμούς, τη στιγ­μή που εί­μα­στε μίλια μα­κριά από οτι­δή­πο­τε θα μπο­ρού­σε να θε­ω­ρη­θεί επαρ­κής λύση.

Η κα­τά­στα­ση στα νησιά

Σύροι –στη με­γά­λη πλειο­ψη­φία τους– πρό­σφυ­γες κα­τα­φθά­νουν κα­θη­με­ρι­νά στα νησιά του ανα­το­λι­κού Αι­γαί­ου, μέσα σε άθλιες και υπερ­φορ­τω­μέ­νες βάρ­κες, χωρίς να τε­λειώ­νουν τα βά­σα­νά τους από τη στιγ­μή που πιά­νουν στε­ριά ζω­ντα­νοί. Οι συν­θή­κες συ­νή­θως είναι πολύ κακές. Στην Κω οι αρχές έφτα­σαν να τους οδη­γή­σουν σε στά­διο, σε συν­θή­κες καύ­σω­να, ώστε να τους κα­τα­γρά­ψουν και να ελέγ­ξουν τα χαρ­τιά τους, με την αστυ­νο­μία να ασκεί βία για να «επι­βά­λει την τάξη». 

Συ­νή­θως μέ­νουν στα νησιά για ένα απροσ­διό­ρι­στο χρο­νι­κό διά­στη­μα, ώσπου να με­τα­φερ­θούν με κά­ποιο τρόπο στην Αθήνα. Όπως με το «Ελευ­θέ­ριος Βε­νι­ζέ­λος», για πα­ρά­δειγ­μα, που τους ζη­τή­θη­κε ναύ­λος 60€, χωρίς να γνω­ρί­ζουν αν ο προ­ο­ρι­σμός θα είναι η Αθήνα ή η Θεσ­σα­λο­νί­κη. Και όταν φτά­νουν στην Αθήνα, ο προ­ο­ρι­σμός είναι η Βό­ρεια Ελ­λά­δα, για να φύ­γουν στη συ­νέ­χεια προς την Ευ­ρώ­πη, όπου θα αντι­με­τω­πί­σουν πα­ρό­μοιες κα­τα­στά­σεις και προ­βλή­μα­τα, όπως για πα­ρά­δειγ­μα στους πρό­χει­ρους κα­ταυ­λι­σμούς του Καλέ. Κάθε σταθ­μός σε αυτό το τα­ξί­δι είναι μαρ­τυ­ρι­κός, οι προ­σπά­θειές τους απαι­τούν με­γά­λο κόπο αλλά και έξοδα, και η επί­τευ­ξη του τε­λι­κού στό­χου είναι αμ­φί­βο­λη. 

Ει­δο­μέ­νη

Η κα­τά­στα­ση που έχει δη­μιουρ­γη­θεί στα ελ­λη­νο­μα­κε­δο­νι­κά σύ­νο­ρα είναι ένα ακόμα πα­ρά­δειγ­μα των απο­τε­λε­σμά­των της Ευ­ρώ­πης-φρού­ριο. Η Ει­δο­μέ­νη του Κιλ­κίς απο­τε­λεί τον τε­λευ­ταίο σταθ­μό στην Ελ­λά­δα για τους πρό­σφυ­γες, από όπου περ­νούν τα σύ­νο­ρα με τη Μα­κε­δο­νία για να συ­νε­χί­σουν την πο­ρεία τους μέσα από τη Σερ­βία και την Ουγ­γα­ρία προς τη Βό­ρεια Ευ­ρώ­πη. Στην ου­δέ­τε­ρη ζώνη ανά­με­σα στις δύο χώρες έχουν εγκλω­βι­στεί εκα­το­ντά­δες άν­θρω­ποι, ανά­με­σά τους πολλά μικρά παι­διά, όπου σε πραγ­μα­τι­κά άθλιες συν­θή­κες, με ελά­χι­στο φα­γη­τό και νερό και εκτε­θει­μέ­νοι στη ζέστη της ημέ­ρας και στο κρύο της νύ­χτας, πε­ρι­μέ­νουν να τους επι­τρα­πεί να πε­ρά­σουν τα σύ­νο­ρα, με την αστυ­νο­μία της Μα­κε­δο­νί­ας να είναι ιδιαί­τε­ρα βίαιη –όπως η ελ­λη­νι­κή στα σύ­νο­ρα με την Τουρ­κία. Και η πο­ρεία τους ανα­μέ­νε­ται να γίνει ακόμα πιο μαρ­τυ­ρι­κή, με την Ουγ­γα­ρία να ανα­κοι­νώ­νει ότι θα κλεί­σει τα σύ­νο­ρά της για τους πρό­σφυ­γες –εξάλ­λου σε εξέ­λι­ξη βρί­σκε­ται η δη­μιουρ­γία φρά­χτη– ενώ χι­λιά­δες Ούγ­γροι αστυ­νο­μι­κοί με­τα­φέρ­θη­καν στα σύ­νο­ρα με τη Σερ­βία. 

Ανοι­χτά σύ­νο­ρα η μόνη λύση

Όσο κι αν οι ευ­ρω­παϊ­κές κυ­βερ­νή­σεις φρο­ντί­ζουν να κά­νουν όλο και πιο δύ­σκο­λο τον αγώνα των προ­σφύ­γων να κα­τευ­θυν­θούν προς την Ευ­ρώ­πη, οι προ­σπά­θειές τους να μειώ­σουν τις προ­σφυ­γι­κές ροές πέ­φτουν στο κενό. Οι άν­θρω­ποι που ξε­φεύ­γουν από τη φρίκη του πο­λέ­μου δεν έχουν τί­πο­τα να χά­σουν, το να ρι­σκά­ρουν τη ζωή τους για μια πι­θα­νό­τη­τα επι­βί­ω­σης είναι αυ­το­νό­η­το γι’ αυ­τούς που στη χώρα τους κιν­δυ­νεύ­ουν κα­θη­με­ρι­νά. Με ημί­με­τρα δεν γί­νε­ται τί­πο­τα. 

Οι συν­θή­κες τύπου Δου­βλί­νου και το συ­νο­ρια­κό κα­θε­στώς της Ευ­ρώ­πης πρέ­πει να ανα­θε­ω­ρη­θούν άμεσα και να δη­μιουρ­γη­θούν ασφα­λείς δί­ο­δοι για τους πρό­σφυ­γες. Οι δια­δι­κα­σί­ες πα­ρο­χής ασύ­λου πρέ­πει να γί­νουν πιο άμε­σες και να πα­ρέ­χε­ται σε όλους στέγη και τροφή για όσο διά­στη­μα πα­ρα­μέ­νουν στη χώρα πρώ­της υπο­δο­χής. Πα­ράλ­λη­λα, οι χώρες της Ευ­ρώ­πης πρέ­πει να δε­χτούν ανα­λο­γι­κά η κα­θε­μία έναν αριθ­μό προ­σφύ­γων τέ­τοιο που να αντι­στοι­χεί στις τόσο αυ­ξη­μέ­νες ανά­γκες της πε­ριό­δου. 

Και αν αυτά είναι τα αι­τή­μα­τά μας προς την ελ­λη­νι­κή και τις ευ­ρω­παϊ­κές κυ­βερ­νή­σεις, οι κι­νή­σεις αλ­λη­λεγ­γύ­ης που ορ­γα­νώ­νο­νται σε διά­φο­ρες πε­ριο­χές της Ελ­λά­δας είναι ση­μα­ντι­κό μέσο πί­ε­σης προς αυτή την κα­τεύ­θυν­ση. Βοη­θούν ώστε να γίνει ορατό το πρό­βλη­μα, με­τα­τρέ­πουν τους πρό­σφυ­γες στα μάτια με­γά­λου μέ­ρους της κοι­νω­νί­ας από αριθ­μούς σε πρό­σω­πα, και ασκούν πίεση στην πο­λι­τεία να αντι­με­τω­πί­σει το ζή­τη­μα έστω και προς το παρόν απο­σπα­σμα­τι­κά. Η αλ­λη­λεγ­γύη στους πρό­σφυ­γες πρέ­πει να απλω­θεί πα­ντού, πα­ράλ­λη­λα με τις διεκ­δι­κή­σεις από το κρά­τος, απέ­να­ντι στο ρα­τσι­σμό, τις ακρο­δε­ξιές αντι­λή­ψεις και την αδια­φο­ρία της πο­λι­τεί­ας.

πηγη: rproject.gr

Ο Αλέξης Τσίπρας παραίτησε «μονομερώς» την κυβέρνησή του και άνοιξε το δρόμο για τις πρόωρες εκλογές. Το πολιτικό επίδικο αυτής της πρωτοβουλίας έγινε σαφές στο διάγγελμά του: θα τηρηθούν οι «δεσμεύσεις» της συμφωνίας της 13ης Ιουλίου, δηλαδή θα εφαρμοστούν τα μέτρα υπερλιτότητας που απαίτησαν οι δανειστές ως αντίδωρο στο νέο δάνειο-μαμούθ προς τους Έλληνες τραπεζίτες και καπιταλιστές.

Το ζη­τού­με­νο των πρό­ω­ρων εκλο­γών είναι, πλέον, να προ­κύ­ψει μια κυ­βέρ­νη­ση (ή μια νέα κυ­βερ­νη­τι­κή συμ­μα­χία) που θα ανα­λά­βει το φορ­τίο της υλο­ποί­η­σης του Μνη­μο­νί­ου 3. Κα­θη­συ­χά­ζο­ντας τον Προ­κό­πη Παυ­λό­που­λο, που εξέ­φρα­σε φό­βους για επι­πλο­κές στις σχέ­σεις με τους δα­νει­στές λόγω της «αστά­θειας» των εκλο­γών, ο Αλ. Τσί­πρας με τη φράση «μην έχετε καμία ανη­συ­χία» ενέ­τα­ξε την ηγε­τι­κή ομάδα του ση­με­ρι­νού ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ στην προ­ο­πτι­κή συ­γκρό­τη­σης μιας νέας, μνη­μο­νια­κής κοι­νο­βου­λευ­τι­κής στα­θε­ρό­τη­τας. 

Ακα­ριαία, οι δα­νει­στές πήραν θέση απέ­να­ντι στην πρω­το­βου­λία του Α. Τσί­πρα, προ­σφέ­ρο­ντας άμεση στή­ρι­ξη. Η φράση της Μέρ­κελ ότι οι έκτα­κτες εκλο­γές στην Ελ­λά­δα θε­ω­ρού­νται από τις ευ­ρω­η­γε­σί­ες ως «μέρος της λύσης, όχι της κρί­σης» ήταν εν­δει­κτι­κή. Με­τα­ξύ άλλων, δια­λύ­ει τις συ­κο­φα­ντί­ες σε βάρος της αρι­στε­ρής πτέ­ρυ­γας του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, δια­λύ­ει τις «διαρ­ρο­ές» που μι­λού­σαν για ταύ­τι­ση της Αρι­στε­ρής Πλατ­φόρ­μας με τον... Σόι­μπλε. 

Από κοντά έσπευ­σαν τα κυ­ρί­αρ­χα ΜΜΕ. Που με μια πα­ροι­μιώ­δη κω­λο­τού­μπα –συ­γκρί­σι­μη με εκεί­νη της κυ­βερ­νη­τι­κής ηγε­σί­ας στις 13 Ιούλη– δια­τυ­μπα­νί­ζουν πλέον σε όλους τους τό­νους ότι υπο­στη­ρί­ζουν ευ­θαρ­σώς τον Α. Τσί­πρα ενά­ντια... στο κόμμα του!

Αυτή η εξέ­λι­ξη προ­κα­λεί προ­φα­νώς ακύ­ρω­ση και διά­λυ­ση του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ. Η απο­χώ­ρη­ση της Αρι­στε­ρής Πλατ­φόρ­μας, η πα­ραί­τη­ση του Τάσου Κο­ρω­νά­κη, οι δη­λώ­σεις από­συρ­σης βου­λευ­τών όπως η Μαρία Κα­νελ­λο­πού­λου και η Ηρώ Διώτη, απο­τε­λούν μόνον την κο­ρυ­φή του πα­γό­βου­νου. Ένα κύμα στε­λε­χών –αν­θρώ­πων που έχτι­σαν και κρά­τη­σαν ζω­ντα­νό τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ– απο­σύ­ρε­ται από το μέχρι χθες ενω­τι­κό εγ­χεί­ρη­μα της ρι­ζο­σπα­στι­κής Αρι­στε­ράς. Και το κενό αυτό δεν κα­λύ­πτε­ται με τη «βίαιη στε­λε­χο­ποί­η­ση» πρώην σο­σιαλ­δη­μο­κρα­τών πο­λι­τευ­τών (όπως ο Σα­γιάς, ο Σπίρ­τζης, ο Μάρ­δας κ.ο.κ.) που ήρθαν νύχτα στον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, ούτε και με νέες «διευ­ρύν­σεις» δη­μα­ρο­πα­σο­κι­κής προ­έ­λευ­σης, όσο και αν προ­σπα­θούν προς αυτήν την κα­τεύ­θυν­ση το «Βήμα» και τα «Νέα». 

Από τον κόσμο που απο­χω­ρεί από τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ τί­θε­νται ήδη οι βά­σεις για τη συ­νέ­χεια του αγώνα. Η Λαϊκή Ενό­τη­τα που συ­γκρο­τή­θη­κε με πρω­το­βου­λία των βου­λευ­τών της Αρι­στε­ρής Πλατ­φόρ­μας ήδη απευ­θύ­νε­ται σε ένα τμήμα της «άλλης» ρι­ζο­σπα­στι­κής-αντι­κα­πι­τα­λι­στι­κής Αρι­στε­ράς (όπως δεί­χνει το «μή­νυ­μα» των 13 εκ­προ­σώ­πων ορ­γα­νώ­σε­ων και πρω­το­βου­λιών), ενώ είναι ανα­γκαίο να συν­δε­θεί με τις ευ­ρύ­τε­ρες ρι­ζο­σπα­στι­κές-αρι­στε­ρές φωνές που, μέσα στον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, αντέ­δρα­σαν στο μνη­μο­νια­κό πρα­ξι­κό­πη­μα. 

Τα θε­μέ­λια έχουν τεθεί για τη συ­γκρό­τη­ση ενός νέου πο­λι­τι­κού φορέα που θα ανα­λά­βει να συ­νε­χί­σει στο δρόμο που εγκα­τέ­λει­ψε η ηγε­σία του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ. Είναι απα­ραί­τη­το αυτή η προ­σπά­θεια να εκ­φρα­στεί με δύ­να­μη και απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τα και στην κάλπη των πρό­ω­ρων εκλο­γών. Γιατί μόνο μια ισχυ­ρή τέ­τοια πα­ρου­σία μπο­ρεί να χα­λά­σει τα σχέ­δια των ντό­πιων και διε­θνών κυ­ρί­αρ­χων κύ­κλων για μνη­μο­νια­κή ανα­σύν­θε­ση του πο­λι­τι­κού σκη­νι­κού. 

Επι­μέ­νου­με Αρι­στε­ρά!

πηγη: rproject.gr

Οργάνωση στους χώρους δουλειάς και αλληλεγγύη τα όπλα μας!

Σημαντικά κρούσματα εργοδοτικής και κρατικής τρομοκρατίας έχουν δει το φως της δημοσιότητας τον τελευταίο μήνα. Σε όλα τα περιστατικά υπάρχει κάτι κοινό: συνδικαλιστές εργαζόμενοι, που ήταν στην πρώτη γραμμή του αγώνα όλο το προηγούμενο διάστημα, βρέθηκαν απολυμένοι ή συνελήφθησαν αναίτια από την αστυνομία σε διαδηλώσεις διαμαρτυρίας.

Ο Σάκης Παπαδόπουλος, πρόεδρος του σωματείου της εταιρείας «Θέμις Κατασκευαστική ΑΕ», ήταν ο μόνος που δεν επαναπροσλήφθηκε στις 27 Ιουλίου 2015, όταν επέστρεψαν στα καθήκοντά τους με το νόμο Κατρούγκαλου όσοι από τους 57 εργαζόμενους είχαν απολυθεί το 2012 με το νόμο για την εργασιακή εφεδρεία. Έτσι αποφάσισε το ΔΣ της εταιρείας, που τώρα ήταν στην εποπτεία του Υπουργείου Δικαιοσύνης. Γιατί το 2012, όταν εξαίρεσαν 27 εργαζόμενους από την εφεδρεία, απολύοντας τους υπόλοιπους, ο συνάδελφος Παπαδόπουλος αρνήθηκε να εξαιρεθεί αν δεν γύριζαν στη δουλειά όλοι οι εργαζόμενοι της εταιρείας! Η περήφανη και αγωνιστική στάση του συνδικαλιστή ήταν η αιτία για την εκδικητική στάση του Υπουργείου, που ισχυρίστηκε ότι ο συνάδελφος αποχώρησε οικειοθελώς!

Στο Ηράκλειο Κρήτης, το φροντιστήριο «Επιλογή» απέλυσε στις αρχές Ιουλίου εργαζόμενη καθηγήτρια, μέλος του ΔΣ του Σωματείου Εκπαιδευτικών Ιδιωτικής Εκπαίδευσης Ηρακλείου «Γαλάτεια Καζαντζάκη», παρά το γεγονός ότι ασκούσε άριστα το καθηγητικό της έργο τα 5,5 χρόνια που εργαζόταν εκεί. Η αιτία ήταν η άρνηση της εργαζόμενης να υπογράψει ότι έλαβε το Δώρο Πάσχα, ενώ δεν το είχε καταβάλει η επιχείρηση, όπως έπραξαν 3 εργαζόμενοι συνολικά και αποδείχθηκε και στην Επιθεώρηση Εργασίας μετά από έλεγχο. Στις 11 Αυγούστου, η συναδέλφισσα κλήθηκε από την αστυνομία να προσέλθει για μια κουβεντούλα στο τμήμα, επειδή η εργοδοσία ενοχλήθηκε από τη δημόσια καταγγελία! Εκτός από την εκδικητική απόλυση, η εργοδοσία προσπαθεί να τρομοκρατήσει την εργαζόμενη και καθέναν που παλεύει το δικαίωμά του στην εργασία. Είναι γνωστό ότι στα φροντιστήρια ανθούν η εργοδοτική τρομοκρατία και οι μεσαιωνικές εργασιακές συνθήκες: ανασφάλιστη και απλήρωτη εργασία, απολύσεις κλπ.

Δεν λείπουν όμως και οι συλλήψεις συνδικαλιστών! Στις 15 Ιουλίου, στη συγκέντρωση σωματείων και ομοσπονδιών ενάντια στην ψήφιση του πρώτου πακέτου μέτρων έξω από τη Βουλή, αστυνομικοί συνέλαβαν εργαζόμενους στο σωρό, μεταξύ των οποίων τον Πρόεδρο του Συλλόγου Υπαλλήλων Βιβλίου Χάρτου κι άλλον έναν συνδικαλιστή. Στη δίκη που προσήχθησαν 3 μέρες μετά με κατηγορίες πλημμελήματα και κακουργήματα, αντίθετα με τη συνήθη πρακτική της αναβολής για ανάλογα θέματα, ο πρόεδρος του ΣΥΒΧΑ αθωώθηκε φυσικά λόγω των αστήρικτων μαρτυριών των ΜΑΤ, όμως καταδικάστηκαν άλλοι συλληφθέντες. Πριν λίγες μέρες, έξω από το Μαξίμου, οι αστυνομικοί προσήγαγαν ναυτικούς και συνδικαλιστές της Πανελλήνιας Ένωσης Ναυτών Εμπορικού Ναυτικού. Απλήρωτοι ναυτεργάτες της ΝΕΛ για 10 μήνες, διαμαρτύρονταν καθημερινά έξω από το πρωθυπουργικό μέγαρο, κι αντί να ευαισθητοποιηθεί η κυβέρνηση και το Υπουργείο Ναυτιλίας, τους πήγαν στο Τμήμα Ακροπόλεως για διατάραξη κοινής ησυχίας! Η ΠΕΝΕΝ ήταν από τα λίγα σωματεία που καλούσαν στις 13 Αυγούστου σε συγκέντρωση ενάντια στο 3ο μνημόνιο, τυχαίο άραγε;

Τα γεγονότα αυτά αποδεικνύουν ότι τους ενοχλεί το συνδικαλιστικό κίνημα που αγωνίζεται αποφασιστικά. Το φοβούνται. Τα μαχητικά συνδικάτα και η οργανωμένη πάλη των εργαζόμενων είναι απειλή για κράτος και κεφάλαιο. Γι αυτό Τρόικα και κυβέρνηση θέλουν να καταργήσουν τις συνδικαλιστικές ελευθερίες και το δικαίωμα στην απεργία! Θέλουν να σπείρουν το φόβο, να διαλύσουν το συνδικαλισμό, να είμαστε μόνοι κι απροστάτευτοι στις ορέξεις τους.

Κάτω τα χέρια από τους συναδέλφους μας! Επαναπρόσληψη των συναγωνιστών μας τώρα! Οργάνωση και αντίσταση σε κάθε χώρο δουλειάς, κόντρα στους πουλημένους συνδικαλιστές που δυσφημούν το συνδικαλιστικό κίνημα. Με αλληλεγγύη και συναδελφικότητα, να περάσουμε στην αντεπίθεση για τα δικαιώματά μας και το συλλογικό αγώνα για τη νίκη!

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ: e-mail:Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε., Ιστοσελίδα:www.protasiprooptikis.blogspot.com

πηγη: pandiera.gr