Από τα συνθήματα που κυριάρχησαν στη συγκέντρωση συμπαράστασης των τριών αγωνιστών: Βία και συλλήψεις στους πλειστηριασμούς, απάντηση θα πάρουν μ’ αγώνες μαζικούς | Εμπρός, λαέ! Ξεσηκωμός! Να σώσουμε τα σπίτια και του λαού το βιος | Δε μας τρομοκρατούν συλλήψεις δακρυγόνα. Νόμος είναι το δίκαιο του αγώνα | Κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη

Με μεγάλη και μαχητική συγκέντρωση υποδέχθηκαν τους τρεις αυθαίρετα συλληφθέντες αγωνιστές κατά των πλειστηριασμών αλληλέγγυοι συναγωνιστές τους στην Σχολή Ευελπίδων, όπου οδηγήθηκαν με χειροπέδες στην εισαγγελέα και από εκεί στο Αυτόφωρο Τριμελές. Μεταξύ των αλληλέγγυων και μέλη του ΜΕΤΑ.

Στην κατάμεστη αίθουσα του δικαστηρίου προξένησε κατάπληξη σε όλους τους παρευρισκόμενους το γεγονός, ότι δεν προσήλθαν οι αστυνομικοί (ψευδο)μάρτυρες του κατηγορητηρίου. Τελικά η δίκη των συλληφθέντων, οι οποίοι είναι και τραυματίες και, ταυτόχρονα, έχουν καταπατηθεί όλα τα δικονομικά δικαιώματά τους, ανεβλήθη για τις 30/3 στις 9 πμ. Πρόκειται για τους Οδυσσέα Χαραλαμπόπουλο και Αλέξανδρο Ρωμανό Αγγελή, μέλη της ΛΑΕ, Θωμά Καρρά, αγωνιστή του κινήματος κατά των πλειστηριασμών. Και οι τρεις τους αφέθησαν ελεύθεροι.

Να σημειωθεί πως σύμφωνα με τους συνηγόρους των «κατηγορουμένων» η δικογραφία είναι ελλιπής, και μάλιστα υπάρχουν ιατρικές γνωματεύσεις των «τραυματισμένων» αστυνομικών, χωρίς ωστόσο να υπάρχει όνομα γιατρού, σφραγίδα και υπογραφή. Μάλιστα, οι «τραυματισμένοι» αστυνομικοί αρνούνται να περάσουν από ιατροδικαστή. Τεράστια εντύπωση, τέλος, προκάλεσε η απουσία μαρτύρων κατηγορίας.

ΠΗΓΗ: ergasianet.gr

Μια νέα μεγάλη διεθνής έρευνα έρχεται να προκαλέσει ανησυχία για το εμφιαλωμένο νερό. Οι έρευνες αποκάλυψαν ότι πάνω από το 90% των μπουκαλιών περιέχουν μικροσκοπικά κομμάτια πλαστικού, που ο καταναλωτής καταπίνει εν αγνοία του.

Τα μικροπλαστικά αυτά είναι σχεδόν διπλάσια σε ποσότητα σε σχέση με αυτά που έχουν βρεθεί στο νερό της βρύσης και υπάρχουν ακόμη και σε δημοφιλή προϊόντα γνωστών εταιρειών.

Οι ερευνητές του Πολιτειακού Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης, με επικεφαλής την καθηγήτρια χημείας Σέρι Μέισον, που ακόμη δεν έχουν κάνει κάποια επιστημονική δημοσίευση, έκαναν την έρευνα για λογαριασμό του δημοσιογραφικού οργανισμού Orb Media, σύμφωνα με το Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, που επικαλείται το BBC και τον Guardian.

Ανέλυσαν δείγματα από 259 μπουκάλια νερού από εννέα χώρες και 11 διαφορετικές μάρκες, ανακαλύπτοντας κατά μέσο όρο δέκα πλαστικά σωματίδια με πλάτος μεγαλύτερο μιας ανθρώπινης τρίχας, δηλαδή άνω των 100 μικρομέτρων (εκατομμυριοστών του χιλιοστού).

Ανιχνεύθηκαν επίσης κατά μέσο όρο 314 μικροσωματίδια πιθανού (αλλά όχι βέβαιου) μικροπλαστικού για κάθε ένα λίτρο νερού, με μέγεθος το κάθε σωματίδιο από 6,5 έως 100 μικρόμετρα.

Σε κάποια μπουκάλια οι συγκεντρώσεις σωματιδίων έφθαναν έως τα 10.000 κομματάκια ανά λίτρο. Από τα 259 μπουκάλια που ελέγχθηκαν, μόνο τα 17 δεν περιείχαν καθόλου ίχνη πλαστικών. Το πιο συχνό είδος πλαστικού μέσα στα εμφιαλωμένα νερά ήταν το πολυπροπυλένιο, αυτό που χρησιμοποιείται και στα πλαστικά καπάκια των μπουκαλιών.

Τα μπουκάλια είχαν αγοραστεί στις ΗΠΑ, Κίνα, Βραζιλία, Ινδία, Ινδονησία, Μεξικό, Λίβανο, Κένυα και Ταϊλάνδη.

Οι μάρκες που αναλύθηκαν ήταν: Aqua (Danone), Aquafina (PepsiCo), Bisleri (Bisleri International), Dasani (Coca-Cola), Epura (PepsiCo), Evian (Danone), Gerolsteiner (Gerolsteiner Brunnen), Minalba (Grupo Edson Queiroz), Nestle, Pure Life, San Pellegrino (Nestle) και Wahaha (Hangzhou Wahaha Group).

Μια δεύτερη -άσχετη με την πρώτη- μελέτη που έγινε στις ΗΠΑ από την οργάνωση Story of Stuff και η οποία εξέτασε 19 διαφορετικές μάρκες εμφιαλωμένων νερών, βρήκε επίσης μεγάλη παρουσία πλαστικών μικροϊνών.

Οι ερευνητές είπαν ότι τα μικροπλαστικά μεταφέρονται και μέσω του αέρα, συνεπώς μπορούν να υπάρχουν στα εργοστάσια εμφιάλωσης και να τρυπώσουν έτσι μέσα στα μπουκάλια.

Οι εταιρείες αντέδρασαν λέγοντας ότι τα προϊόντα τους τηρούν τις υψηλότερες προδιαγραφές ποιότητας και ασφάλειας.

Η Nestle επέκρινε τη μεθοδολογία της πρώτης έρευνας, λέγοντας ότι μπορεί να οδηγήσει σε «ψευδώς θετικά» αποτελέσματα, ενώ και η Danone ανέφερε ότι η μελέτη χρησιμοποιεί μια μέθοδο ανάλυσης που είναι «ασαφής».

Από την άλλη η Coca Cola επισήμανε ότι τα μικροπλαστικά είναι πανταχού παρόντα στο περιβάλλον, γι' αυτό «είναι πιθανό να βρεθούν σε μικροσκοπικά επίπεδα ακόμη και σε προϊόντα υψηλής προστασίας». Και η PepsiCo διαβεβαίωσε ότι τα προϊόντα της είναι «αξιόπιστα ασφαλή».

Η Gerolsteiner δεν απέκλεισε επίσης την ύπαρξη μικροπλαστικών μέσα στα εμφιαλωμένα νερά, τα οποία προέρχονται είτε από τον αέρα είτε από τη διαδικασία εμφιάλωσης. Τόνισε όμως ότι βρίσκονται σε χαμηλότερες συγκεντρώσεις από ό,τι στα φαρμακευτικά προϊόντα.

«Το θέμα δεν είναι να δείξουμε με το δάχτυλο συγκεκριμένες μάρκες, αλλά να αναδείξουμε ότι τα πλαστικά υπάρχουν παντού, έχουν γίνει ένα τόσο διαδεδομένο υλικό στην κοινωνία μας, που διεισδύει και στο νερό, σε όλα αυτά τα προϊόντα που καταναλώνουμε σε πολύ βασικό επίπεδο» δήλωσε η Μέισον.

Μέχρι στιγμής δεν υπάρχουν στοιχεία ότι η κατανάλωση αυτών των μικροπλαστικών από τους ανθρώπους προκαλεί βλάβες, αλλά το θέμα αποτελεί αντικείμενο επιστημονικών μελετών. Προηγούμενες μελέτες έχουν ανακαλύψει μικροπλαστικά στο νερό της βρύσης, αλλά και σε πολλά άλλα προϊόντα, όπως θαλασσινά είδη, αλάτι, μπίρες κ.α.

Η πλήρης μελέτη υπάρχει στη διεύθυνση www.OrbMedia.org

ΠΗΓΗ: newsbeast.gr

Έφτασε το 21,2% έναντι 20,2% το προηγούμενο τρίμηνο - Πάνω από 1 εκατ. οι άνεργοι

Αύξηση σημείωσε η ανεργία το τέταρτο τρίμηνο του 2017 καθώς σύμφωνα με την Ελληνική Στατιστική Αρχή έφτασε στο 21,2% έναντι 20,2% το τρίτο τρίμηνο του έτους.

Σύμφωνα με την έρευνα εργατικού δυναμικού που ανακοινώθηκε την Πέμπτη:

- Ο αριθμός των απασχολούμενων ανήλθε σε 3.736.333 άτομα και των ανέργων σε 1.006.844 άτομα.

-Το ποσοστό ανεργίας ήταν 21,2%, έναντι 20,2% του προηγούμενου τριμήνου (Γ' τρίμηνο του 2017) και 23,6% το αντίστοιχο τρίμηνο του προηγούμενου έτους (Δ' τρίμηνο 2016).

-Η απασχόληση μειώθηκε κατά 2,3%, σε σχέση με το προηγούμενο τρίμηνο, και αυξήθηκε κατά 2,4%, σε σχέση με το αντίστοιχο τρίμηνο του προηγούμενου έτους.

-Ο αριθμός των ανέργων αυξήθηκε κατά 3,8%, σε σχέση με το προηγούμενο τρίμηνο, και μειώθηκε κατά 10,4%, σε σχέση με το αντίστοιχο τρίμηνο του προηγούμενου έτους.

Τα υψηλότερα ποσοστά ανεργίας παρατηρούνται στις γυναίκες, στα άτομα ηλικίας 15 - 19 ετών, στη Δυτική Μακεδονία και στα άτομα που έχουν ολοκληρώσει έως λίγες τάξεις Δημοτικού.

ΠΗΓΗ: protothema.gr

του Αλέκου Αναγνωστάκη

Γεννήθηκε στην 300η επέτειο του θανάτου του Γαλιλαίου, στις 8 Ιανουαρίου του 1942 και πέθανε σήμερα, την ίδια ημερομηνία με τον Μαρξ (14 Μαρτίου 1883) και την ημερομηνία γέννησης του Αϊνστάιν (14 Μαρτίου 1879).

Ο σκοπός του Στίβεν Χόκινγκ ήταν σαφής και απλός: η ερμηνεία του σύμπαντος. Πώς και γιατί αυτό υπάρχει, όπως υπάρχει.

Τον γοήτευε αυτή η παράξενη κβαντική πραγματικότητα.

Η πραγματικότητα στην οποία τα ατομικά κβαντικά σωματίδια μπορούν ταυτοχρόνως να βρίσκονται σε δύο ή και περισσότερα διαφορετικά σημεία ή να απλώνονται σε μια ολόκληρη περιοχή ή να χορεύουν σαν ένα κύμα.

Αυτή η τόσο ιδιότυπη «πραγματικότητα του απειροστού», η πραγματικότητα του κόσμου των μικροσωματιδίων την οποία η κβαντική θεωρία μας ζητάει να πιστέψουμε, απέχει τόσο πολύ από αυτό στο οποίο είμαστε συνηθισμένοι, από τον κόσμο που ζούμε και το μεγάκοσμο του σύμπαντος ώστε θα λέγαμε πως μας οδηγεί στο να ξεχάσουμε την ίδια την έννοια της πραγματικότητας.

Αλλά ταυτόχρονα τον έθελγε η γενική θεωρία της σχετικότητας, η θεωρία που σε αντίθεση με την κβαντομηχανική, διεισδύει και μάλιστα με επιτυχία στο μεγάκοσμο, στον κόσμο που ζούμε και στο σύμπαν.

Έτσι δεν είναι περίεργο που ο Χόκινγκ ήταν ο πρώτος που εξέθεσε μια κοσμολογία που εξηγήθηκε από ένα συνδυασμό της γενικής θεωρίας της σχετικότητας και της κβαντικής μηχανικής.

Τελικά βέβαια, ανάμεσα στη σωματιδιακή φυσική, η οποία μελετά τη συμπεριφορά των απειροστών σωματιδίων του ατόμου, και την κοσμολογία, η οποία μελετά το άπειρα μεγάλο σύμπαν στο σύνολό του, επέλεξε οριστικά τη δεύτερη.

Ήταν τολμηρός, δεν …κώλωνε. Το 1981 σε μια διάσκεψη του Βατικανού παρουσίασε μελέτες που πρότειναν ότι μπορεί να μην υπάρχει κανένα όριο — αρχή ή τέλος — στο Σύμπαν.

Ήταν συλλογικός.

Μαζί με τον Τζιμ Χαρτλ (Jim Hartle) εμπνεύστηκαν τη συνολική θεωρία του απέραντου σύμπαντος το 1983.

Οι δύο ερευνητές συνέδεσαν τις έννοιες της κβαντικής μηχανικής με τη γενική σχετικότητα του Αϊνστάιν για τη βαρύτητα.

Μεταξύ των σημαντικών επιστημονικών εργασιών του ήταν μια συνεργασία με τον Ρότζερ Πένροουζ (Roger Penrose) επάνω σε θεωρήματα βαρύτητας ιδιομορφιών στα πλαίσια γενικής σχετικότητας.

Ασχολήθηκε ιδιαίτερα με τις «μαύρες τρύπες», τα αστέρια στα οποία ότι πέφτει σε αυτά αιχμαλωτίζεται αιώνια γιατί η ταχύτητα διαφυγής από αυτά δεν μπορεί να υπάρξει αφού πρέπει να είναι μεγαλύτερη από την ταχύτητα του φωτός, δηλαδή το άπειρο των ταχυτήτων.

Η συλλογική του αντίληψη και η δουλειά του σε αυτόν τον τομέα τον οδήγησε σε μια επίσκεψη στη Μόσχα και σε συζητήσεις με τους περίφημους φυσικούς – κοσμολόγους Γιάκοφ Μπορίσοβιτς Ζέλντοβιτς και τον Αλεξάντερ Σταρομπίνσκι, του οποίου η εργασία έδειξε ότι σύμφωνα με την αρχή της αβεβαιότητας οι περιστρεφόμενες μαύρες τρύπες εκπέμπουν σωματίδια.

Η ακτινοβολία, αποτέλεσμα της θεωρητικής του εμβάθυνσης ότι οι μαύρες τρύπες εκπέμπουν ακτινοβολία, καλείται ακτινοβολία Χόκινγκ.

Με τον Τζέιμς Μπαρντίν (James M. Bardeen) και τον Μπράντον Κάρτερ (Brandon Carter), πρότεινε τους τέσσερις νόμους της μηχανικής των μαύρων τρυπών, που αντλούσαν μια αναλογία με την θερμοδυναμική.

Παράλληλα με την επιστήμη παρενέβαινε στις κοινωνικές εξελίξεις από τη σκοπιά των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σύμφωνα με τις εκπληκτικές δυνατότητες της σύγχρονης επιστημονικής και τεχνολογικής προόδου.

Είναι συμβολικό πως χρησιμοποίησε ένα ολόγραμμα για να απευθυνθεί, πριν ένα περίπου χρόνο, στο κοινό που είχε συγκεντρωθεί σε αμφιθέατρο του Χονγκ Κονγκ και να υπογραμμίζει την αξία της τεχνολογίας της οποίας η επιρροή στην οργάνωση της εργασίας και στο περιεχόμενο της εργασίας, στους ρυθμούς και στον όγκο απόσπασης υπεραξίας είναι καταλυτική.

«Εάν οι μηχανές παράγουν ό, τι χρειαζόμαστε το αποτέλεσμα θα εξαρτηθεί από το πώς τα πράγματα είναι κατανεμημένα . Ο καθένας θα μπορούσε να απολαύσει μια πολυτελή ζωή αν ο πλούτος που θα παρήγαγαν οι μηχανές μοιραζόταν ή περισσότεροι άνθρωποι θα κατέληγαν σε μια οικτρή φτώχεια αν οι ιδιοκτήτες των μηχανών συνασπιστούν επιτυχώς εναντίον της αναδιανομής του πλούτου. Μέχρι στιγμής, η τάση φαίνεται να είναι προς τη δεύτερη επιλογή, και η τεχνολογία να αυξάνει συνεχώς την ανισότητα», δήλωνε τον Οκτώβρη του 2015.

«Το ωραιότερο πράγμα που μπορούμε να αισθανθούμε είναι το μυστήριο. Είναι το θεμελιώδες συναίσθημα που κυριαρχεί στην αληθινή τέχνη και την αληθινή επιστήμη. Αυτός που δεν το γνωρίζει και δεν μπορεί να το θαυμάσει ούτε να νιώσει δέος είναι σαν ένας νεκρός, ένα σβησμένο κερί. Η εμπειρία του μυστηρίου - ακόμη και αναμεμειγμένη με φόβο- ήταν αυτή που γέννησε τη θρησκεία. Για μένα είναι αρκετό το μυστήριο της αιωνιότητας της ζωής και ο πόθος της θαυμάσιας δομής της πραγματικότητας, μαζί με την προσπάθεια να καταλάβω ένα μέρος, όσο μικρό και αν είναι, της λογικής που διέπει τη φύση» του (μας) έγραφε ο Αϊνστάιν.

Για την ερμηνεία του σύμπαντος «δεν είχε ανάγκη κανενός Θεού» σημείωνε ο Χόκινγκ δίχως να αρνείται με σαφήνεια την ύπαρξη αλλά και την ανυπαρξία του Θεού.

Παντρεύτηκε, έκανε παιδιά, χώρισε και ξανάσμιξε με την πρώτη του γυναίκα.

Επίτιμος Συνεργάτης της Βασιλικής Κοινωνίας των Τεχνών, ισόβιο μέλος στην Επισκοπική Ακαδημία Επιστημών, τιμήθηκε με το Προεδρικό μετάλλιο της Ελευθερίας, το υψηλότερο πολιτικό βραβείο στις Ηνωμένες Πολιτείες. Καθηγητής Μαθηματικών στο πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ μεταξύ 1979 και 2009, λάτρης της άποψης πως το μέλλον την ανθρώπινης φυλής είναι στο Διάστημα και της χρήσης των φυσικών του πόρων για την επιβίωση, μας επισημαίνει έμπρακτα και διαρκώς – σε συνδυασμό με την κατάσταση της υγείας του- πως δύναμη της ζωής είναι η ίδια η ζωή.

Προτεινόμενα έργα του:

Μαύρες τρύπες, σύμπαντα-βρέφη, και άλλα δοκίμια,, εκδ. Κάτοπτρο, Αθήνα 1993

Η φύση του χώρου και του χρόνου, Εκδ. Γκοβόστη, Αθήνα 1996,

Το μυστικό κλειδί του Τζορτζ για το Σύμπαν, Λιβάνη, Αθήνα 2008, 343 σελ.

Το χρονικό της ζωής μου(My Brief History, αυτοβιογραφία), εκδ. Τραυλός, Αθήνα 2013.

ΠΗΓΗ: kommon.gr