Οι ειδήσεις και τα γεγονότα που… «δεν πρέπει να μάθει» ο πολίτης των χωρών της Δύσης, συνήθως είναι αυτά που έχουν το περισσότερο «ζουμί» και αυτά που, με τον τρόπο τους, υποχρεώνουν τον αναγνώστη – θεατή τους να σκεφτεί σε δεύτερο επίπεδο τα βαθύτερα αίτια που τα προκαλούν.

Μία τέτοια είδηση, η οποία αγνοήθηκε «πανηγυρικά» από τα δυτικά συστημικά ΜΜΕ (συνεπώς δεν έφτασε ποτέ στον μέσο πολίτη – αναγνώστη των χωρών της Δύσης) ήταν το briefing που διοργανώθηκε την Πέμπτη 26/4 στην Χάγη της Ολλανδίας, έδρα του Οργανισμού για την Απαγόρευση των Χημικών Όπλων (ΟΑΧΟ), όπου έχουν καταφτάσει εδώ και μερικές μέρες 17, συνολικά, Σύροι πολίτες (μεταξύ των οποίων και 3 παιδιά) και δίνουν τις δικές τους μαρτυρικές καταθέσεις ενώπιον των εμπειρογνωμόνων του Οργανισμού. Το briefing διοργανώθηκε για τους εκπροσώπους του Τύπου από τις μόνιμες αντιπροσωπείες της Ρωσίας και της Συρίας στον ΟΑΧΟ και ήταν ανοιχτό σε όλα τα Μέσα Ενημέρωσης απ’ όλον τον κόσμο. Και είχε, σύμφωνα με τον μόνιμο αντιπρόσωπο της Ρωσίας στον ΟΑΧΟ Αλεξάντρ Σουλγκίν, «ευρύτατη απήχηση και ιδιαίτερα θετικές αντιδράσεις. Στην αίθουσα παρευρέθηκαν δεκάδες αντιπροσωπείες κρατών-μελών της Εκτελεστικής Επιτροπής του ΟΑΧΟ, όπως επίσης και κράτη-παρατηρητές και κράτη που έχουν συνυπογράψει την Συμφωνία για την Απαγόρευση των Χημικών Όπλων». Έθεσαν μάλιστα, σύμφωνα με τον Ρώσο διπλωμάτη πλήθος ερωτήσεων. «Δυστυχώς, όμως», συνέχισε ο Αλ. Σουλγκίν, «στην αίθουσα δεν υπήρχαν εκπρόσωποι από τις ΗΠΑ, τη Γαλλία, τη Βρετανία, όπως επίσης και από άλλες χώρες της ΕΕ και του ΝΑΤΟ και από κάποιες συμμάχους των ΗΠΑ από την Ασία», υπονοώντας κυρίως την Ιαπωνία.

«Αποφάσισαν να μην έρθουν σε αυτό το briefing», συνέχισε ο Αλ. Σουλγκίν. «Προφανώς φοβούνται να κοιτάξουν την αλήθεια κατά πρόσωπο. Φοβούνται να κοιτάξουν στα μάτια τον μικρό Χασάν (στγ: τον 12χρονο Σύριο Χασάν Ντιάμπ, τον οποίο χρησιμοποίησαν τα «Λευκά Κράνη» ως έναν από τους πολλούς «κομπάρσους» στο φιλμάκι τους για την δήθεν «χημική επίθεση» στην Ντούμα, περιχύνοντάς τον με… νερό, για να τον «σώσουν» από τα «χημικά»!!!). Αφού δημιούργησαν την «ανακατωσούρα», στη συνέχεια έκαναν στην άκρη και τώρα κάθονται ήσυχα στη γωνίτσα τους, δήθεν επειδή η υπόθεση αυτή δεν τους αφορά.

Όμως η αλήθεια με τον ένα ή τον άλλο τρόπο φανερώνεται», υπογράμμισε ο Ρώσος διπλωμάτης. Είναι πολύ σημαντικό να συμβεί αυτό, ώστε να αποφευχθούν ανάλογες προβοκάτσιες στο μέλλον. Και αυτό είναι δυνατό να συμβεί, επειδή οι Αμερικανοί μας ‘’εταίροι’’» (στγ: η έκφραση αυτή χρησιμοποιείται εδώ και χρόνια με ειρωνικό ύφος από πολλούς Ρώσους πολιτικούς και διπλωμάτες για ευνόητους λόγους) απειλούν και πάλι την εθνικά κυρίαρχη Συρία με χρήση όπλων εναντίον της. Όμως εμείς δεν θα επιτρέψουμε κάτι τέτοιο».

Από την άλλη πλευρά, τα περισσότερα δυτικά ΜΜΕ που παρέστησαν στην εν λόγω ενημέρωση, δια των δημοσιογράφων-εκπροσώπων τους ήταν αρκούντως επιθετικά προς τους Σύρους που αποφάσισαν ν’ αποκαλύψουν την αλήθεια για τις διαβόητες δήθεν «χημικές επιθέσεις» στην Ντούμα (Ανατολική Γούτα). Και η ήρεμη και ψύχραιμη αντιμετώπιση των προκλητικών ερωτήσεων περί δήθεν «εξαναγκασμού» τους από την συριακή κυβέρνηση να πουν «ψέματα» από μέρους των Σύρων μαρτύρων, μάλλον πρέπει να ξάφνιασε, αν όχι να εκνεύρισε περισσότερο τους εκπροσώπους των δυτικών ΜΜΕ, που δεν περίμεναν, μάλλον, ν’ ακούσουν ότι ουδείς εξαναγκάστηκε να πει ή να κάνει οτιδήποτε, αλλά ότι όλοι/-ες προσφέρθηκαν από μόνοι τους να πουν τα πράγματα όπως έγιναν και όχι όπως τα κατασκεύασαν τα «Λευκά Κράνη» και τα επικοινωνιακά «παπαγαλάκια» των κυβερνήσεων της ιμπεριαλιστικής Δύσης.

Τι είπαν οι Σύριοι αυτόπτες μάρτυρες

Μεταξύ των 17 αυτοπτών μαρτύρων των γεγονότων στην Ντούμα που μετέβησαν στην Χάγη, βρίσκονται τόσο απλοί πολίτες που έτυχε, για διάφορους λόγους, να βρεθούν επιτόπου, όσο και εργαζόμενοι στο νοσοκομείο της πόλης (γιατροί, νοσοκόμοι κλπ.), που είναι και το μοναδικό σε αυτήν, οι οποίοι αντιμετώπισαν τα ιατρικά περιστατικά της ημέρας.

Ο μικρός Χασάν Ντιάμπ βρέθηκε στο νοσοκομείο, επειδή κάποιοι, άγνωστοι σ’ αυτόν, «κύριοι» βγήκαν στους δρόμους γύρω από το κτήριο του νοσοκομείου και άρχισαν να καλούν τον κόσμο να πάει εκεί. «Φοβηθήκαμε και πήγαμε στο νοσοκομείο μέσω τούνελ. Όταν φτάσαμε εκεί, άρχισαν να με περιλούζουν με κρύο νερό, δεν ξέρω γιατί. Και μετά με οδήγησαν σε ένα άλλο μέρος», συνέχισε ο μικρός Σύρος.

Ο γιατρός του νοσοκομείου της Ντούμα Χαλίλ Αλ Τζέις ανάφερε, ότι εκείνη τη μέρα, 7 Απριλίου, εργαζόταν στο τμήμα άμεσης βοήθειας και υποδεχόταν ασθενείς και τραυματίες από τους βομβαρδισμούς της πόλης.

«Γύρω στις 7 το βράδυ άρχισαν να μας έρχονται ασθενείς με συμπτώματα δύσπνοιας, γύρω στα 15 άτομα, τα οποία είχαν εισπνεύσει μεγάλες ποσότητες καπνού και σκόνης. Τα συμπτώματά τους είχαν σχέση με δυσκολία στην αναπνοή, δεν είχαν κανενός άλλου είδους συμπτώματα. Αυτό συνέβη εξαιτίας του βομβαρδισμού που υπέστησαν τα γειτονικά προς το νοσοκομείο κτήρια», είπε ο Σύρος γιατρός. «Τα συμπτώματα δύσπνοιας ήταν μέσης και ελαφράς μορφής και εμείς λάβαμε όλα τα απαραίτητα μέτρα, όμως μετά από αυτό ήρθε ένας άνδρας από τα «Λευκά Κράνη» και άρχισε να φωνάζει, ότι είχε γίνει χρήση χημικών όπλων. Μετά από αυτό άρχισαν να εμφανίζονται αρκετοί άγνωστοι, οι οποίοι άρχισαν να δημιουργούν χάος και να περιλούζουν τους παρευρισκόμενους με νερό.

Εμείς δεν το πιστέψαμε όλο αυτό, γιατί οι άνθρωποι που μας ήρθαν στο νοσοκομείο δεν έφεραν συμπτώματα από χρήση χημικών όπλων. Όλοι δέχθηκαν την απαραίτητη ιατρική βοήθεια και μετά από μερικές ώρες πήραν εξιτήριο και πήγαν σπίτια τους. Δεν υπήρξε ούτε ένα περιστατικό θανάτου ή απειλής για την ζωή κάποιου (από αυτούς)», υπογράμμισε ο Σύρος γιατρός. Τα συμπεράσματα δικά σας…

Συνάντηση Lavrov – Χριστοδουλίδη: Τι δεν γράφτηκε στον ελληνόφωνο Τύπο

Την Παρασκευή (27/4) πραγματοποιήθηκε στη Μόσχα συνάντηση ανάμεσα στους Υπουργούς Εξωτερικών της Ρωσίας, Sergey Lavrov και της Κύπρου, Νίκου Χριστοδουλίδη. Στα ελληνόφωνα Μέσα Ενημέρωσης αναπαράχθηκε το τηλεγράφημα του Αθηναϊκού-Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων (ΑΠΕ-ΜΠΕ), όπου δόθηκε έμφαση στην στήριξη που παρέχει η Ρωσία προς την Κυπριακή Δημοκρατία στο ζήτημα της επίλυσης του Κυπριακού, όπως επίσης και η ενημέρωση που παρείχε ο Κύπριος Υπ.Εξ.στον Ρώσο ομόλογό του γύρω από τα θέματα της κυπριακής ΑΟΖ και των τουρκικών παραβιάσεων, όπως επίσης και την ανησυχία της Κύπρου για τον Ατομική Ηλεκτρικό Σταθμό που κατασκευάζεται από ρωσικές εταιρείες στο Akkuyu, απέναντι ακριβώς από την Κύπρο, στις νότιες ακτές της Τουρκίας.

Στην τελευταία παράγραφο του κειμένου του ΑΠΕ-ΜΠΕ, το οποίο αναπαράγει εν μέρει την επίσημη ανακοίνωση του κυπριακού Υπουργείου Εξωτερικών, αναφέρεται ότι «στη συνάντηση των Υπουργών Εξωτερικών Ρωσίας και Κύπρου συζητήθηκαν, επίσης, περιφερειακές και διεθνείς εξελίξεις με έμφαση στο Συριακό».

Αυτό που «λησμονεί», ωστόσο, το επίσημο κρατικό ειδησεογραφικό πρακτορείο της χώρας μας να αναφέρει, είναι τις ευχαριστίες που παρείχε ο Ρώσος Υπ.Εξ. στον Κύπριο ομόλογό του σχετικά με την παρουσία της Κύπρου στο briefing στο οποίο αναφερθήκαμε στο πρώτο μέρος του άρθρου. Αντιγράφουμε από το αντίστοιχο τηλεγράφημα για την ίδια είδηση του ρωσικού κρατικού πρακτορείου ειδήσεων TASS:

«Η Ρωσία ευγνωμονεί την Κύπρο και μια σειρά από άλλες χώρες της ΕΕ, οι οποίες απέστειλαν εκπροσώπους τους στο briefing των μόνιμων αντιπροσωπειών της Ρωσικής Ομοσπονδίας και της Συρίας στον ΟΑΧΟ σε σχέση με την κατάσταση στη συριακή πόλη Ντούμα.

Αυτό δήλωσε την Παρασκευή (27/4) ο Υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας Sergey Lavrov, κάνοντας απολογισμό των συνομιλιών του με τον ομόλογό του της Κύπρου Νίκο Χριστοδουλίδη.

‘’Υποστηρίζουμε τη θέση, ότι οποιεσδήποτε κατηγορίες για χρήση χημικών όπλων, όπου και να έχει συμβεί αυτό, θα πρέπει να εξετάζονται πάνω σε μια στέρεα βάση Διεθνούς Δικαίου που θα δημιουργεί και νομικές υποχρεώσεις, ειδικά στα πλαίσια του ΟΑΧΟ. Γι’ αυτό οι κατηγορίες, οι οποίες εκτοξεύτηκαν από μια σειρά Δυτικών εταίρων μας προς την συριακή κυβέρνηση περί δήθεν χρήσης χημικών όπλων στις 7 Απριλίου στην πόλη Ντούμα έγιναν αντικείμενο συζήτησης κατά το χθεσινό (στγ: Πέμπτη 26/4 ) briefing στη Χάγη, το οποίο διοργάνωσαν η ρωσική και η συριακή πλευρά με τη συμμετοχή αυτοπτών μαρτύρων των συγκεκριμένων γεγονότων, οι οποίοι και επιβεβαίωσαν τον «σκηνοθετημένο» χαρακτήρα τους’’, σημείωσε ο Lavrov. ‘’Είμαστε ευγνώμονες προς εκείνες της χώρες της ΕΕ, μεταξύ των οποίων και η Κυπριακή Δημοκρατία, οι οποίες απέστειλαν εκπροσώπους τους σε αυτό το briefing’’.

Ο (Ρώσος) Υπουργός παρατήρησε, ότι η Μόσχα και η Λευκωσία έχουν κοινή θέση για την Συρία: ‘’Είναι απαραίτητη η εφαρμογή της Απόφασης του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ αρ. 2254».

Στη συνέχεια του ρεπορτάζ του το ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων αναφέρεται και σε άλλες παραμέτρους των δηλώσεων του Ρώσου Υπ.Εξ., όπως στην αναφορά του στις σχέσεις Ρωσίας – ΕΕ, στο Ουκρανικό, αλλά και στη θέση της Ρωσίας για το Κυπριακό, για το οποίο ήδη μιλήσαμε πιο πάνω.

Αυτό που γίνεται φανερό, είναι ότι τα ελληνόφωνα συστημικά ΜΜΕ κάνουν συνειδητά (αυτή είναι η άποψη του γράφοντος) επιλεκτική «ενημέρωση» του κοινού τους, κόβοντας από τα ρεπορτάζ τους είτε ολόκληρες ειδήσεις, είτε εκείνα τα τμήματά τους που είναι πιθανό «να χαλάσουν την ωραία ιστοριούλα τους», κατά την ρήση που ο γράφων έχει αναφέρει και σε άλλα του άρθρα και η οποία αποδίδεται, μάλλον, στο μεγάλο Αμερικανό συγγραφέα Mark Twayne (κατ’ άλλους στον άλλοτε ιδιοκτήτη της Washington Post Eugene Meyer).

Κάπως έτσι δημιουργείται σε αρκετό κόσμο η εντύπωση ότι η Ρωσία είναι, δήθεν, «απομονωμένη» στην διεθνή πολιτική σκηνή, ειδικά στην «καθ’ ημάς» Δύση, ενώ τα γεγονότα μαρτυρούν, ότι στο δυτικό στρατόπεδο υπάρχουν πολλά και σημαντικά «ρήγματα» στην δήθεν «ενιαία» στάση απέναντι στη Ρωσία, ειδικά δε στο ζήτημα της επιβολής πολιτικών και οικονομικών κυρώσεων σε βάρος της, υπό διάφορα προσχήματα (δήθεν «επιθετικότητα» προς την Ουκρανία, δήθεν «κατάληψη» της Κριμαίας, δήθεν «χρήση χημικών όπλων» στη Συρία κοκ).

Η Ρωσική Ομοσπονδία, χωρίς σπασμωδικές κινήσεις και χωρίς τις «κρίσεις πανικού» που χαρακτηρίζουν τις πολιτικές ηγεσίες πολλών χωρών της Δύσης, κινείται μεθοδικά σε διεθνές διπλωματικό επίπεδο, επικαλούμενη και χρησιμοποιώντας κάτι, που οι δυτικοί ιμπεριαλιστές προσπαθούν να μετατρέψουν σε «κουρέλι», αφού ακόμη και αυτό τους κάνει πλέον να ασφυκτυούν: το Διεθνές Δίκαιο. Και, βεβαίως, βελτιστοποιώντας και εκσυγχρονίζοντας το οπλοστάσιό της, ακολουθώντας το παλιό ρωμαϊκό ρητό: «Si vis pacem, para bellum» («Εάν θέλεις ειρήνη, ας προετοιμάζεσαι για πόλεμο»). Όχι επειδή αποτελεί σήμερα μια «πολεμοχαρή» και «αιμοδιψή» δύναμη, όπως την παρουσιάζουν τα δυτικά συστημικά ΜΜΕ, αλλά για λόγους καθαρά αμυντικούς και προστασίας της ακεραιότητας της δικής της και των συμμάχων της.

*Ο Βασίλης Μακρίδης είναι δημοσιογράφος και μεταφραστής ρωσικής γλώσσας, απόφοιτος του Πανεπιστημίου του Ροστόβ-να-Ντονού (Ρωσία) και μέλος του Τμήματος Εξωτερικής Πολιτικής της ΛΑ.Ε.

ΠΗΓΗ: iskra.gr

Τη δημιουργία ενός μηχανισμού ελάφρυνσης του ελληνικού χρέους που θα ενεργοποιείται μόνον αν η Ελλάδα τηρεί τις δημοσιονομικές και άλλες δεσμεύσεις της, μετά το τέλος του προγράμματος, υποστηρίζει το γερμανικό υπουργείο Οικονομικών, σύμφωνα με έγγραφα που αποκάλυψε χθες η εφημερίδα Handelsblatt.

Μόνο αρνητικές εξελίξεις έχει να περιμένει η Αθήνα από την ανακοίνωση του Ταγίπ Ερντογάν για προκήρυξη πρόωρων εκλογών στην Τουρκία στις 24 Ιουνίου.

Σε αντιδιαστολή με αναγνώσεις των εξελίξεων που τις αποκωδικοποιούν ως το τέλος των κλιμακούμενων τουρκικών προκλήσεων σε βάρος της Ελλάδας, η διενέργεια των εκλογών θα οπλίσει τον Ταγίπ Ερντογάν ενάμισι χρόνο νωρίτερα με όλες εκείνες τις υπερεξουσίες που ζήτησε και πήρε, βοηθούσης φυσικά και της εκτεταμένης νοθείας, με το δημοψήφισμα τον Απρίλιο του 2017. Αιτίες υπήρχαν πολλές για να μην περιμένει μέχρι το Νοέμβριο του 2019, οπότε ήταν προγραμματισμένη η προσφυγή στις κάλπες, ο Ερντογάν, μία ωστόσο είναι η σημαντικότερη κατά την άποψή μας: Η ενδυνάμωση του με όλες εκείνες τις αρμοδιότητες που θα του λύσουν τα χέρια ώστε η κατάσταση έκτακτης ανάγκης να μην ανανεώνεται στο εξής κάθε τρεις και λίγο όπως συμβαίνει από τον Ιούλιο του 2016, αλλά να παγιωθεί αποκτώντας μόνιμο και οργανικό χαρακτήρα. Ζητούμενο φυσικά για τον Ερντογάν δεν είναι τίποτε άλλο, ειδικά μετά την απρόσμενη νίκη στο Αφρίν, από την εξόντωση των ορκισμένων εχθρών του, των Γκιουλενιστών. Σε αυτό το σκοπό, που έχει λάβει χαρακτήρα ζωής και θανάτου για τους τούρκους Ισλαμιστές, υποτάσσεται κάθε πολιτική του πρωτοβουλία, εντός κι εκτός συνόρων. Κατά συνέπεια, η καταστολή στο εσωτερικό της χώρας που μέχρι στιγμής έχει οδηγήσει σε 150.000 προσαγωγές και 78.000 συλλήψεις θα ενταθεί στο έπακρο, παρασέρνοντας Κούρδους, αριστερούς, φιλειρηνιστές κι όποιον διαφωνεί με την πολιτική του.

Η ανυπομονησία του τούρκου ηγέτη να ενεργοποιήσει τις νέες προεδρικές αρμοδιότητες (που για να είμαστε ειλικρινείς δε απέχουν σημαντικά από τις εξουσίες πολλών προέδρων άλλων δυτικοευρωπαϊκών δημοκρατιών) είναι τέτοια ώστε δεν μπορούσε να περιμένει καν την ημερομηνία της 26^ης Αυγούστου την οποία πρότεινε ο ηγέτης των Γκρίζων Λύκων, που για την περίσταση μεταμορφώθηκε σε γκρίζο λαγό, ώστε οι εκλογές να συμπέσουν  με τη μάχη του Ματζικέρ, όταν οι Σελτζούκοι συνέτριψαν το στρατό της Βυζαντινής αυτοκρατορίας. Το εξπρές του μεσονυκτίου δεν μπορεί να περιμένει…

Κι ούτε πιθανά να χρειαζόταν κι άλλες ενέσεις μεγαλοτουρκικού ιδεασμού το εκλογικό σώμα της γείτονος, που πρέπει να έχει πάρει τη μορφή συλλογικής ψύχωσης μετά τις εξελίξεις στο Αφρίν όταν η παράδοση της επαρχίας από τους Κούρδους στην Τουρκία, (μένοντας να αποδειχθεί κατά πόσο έγινε μετά από υπόδειξη των Αμερικάνων και στο πλαίσιο μιας συμφωνίας με άγνωστα ανταλλάγματα) χάρισε στον Ερντογάν έναν ανέλπιστο θρίαμβο. Που πολύ σύντομα θα πυροδοτήσει νέα επιθετικότητα κατά των Κούρδων στην ανατολική Συρία, με ορατό πια κίνδυνο η Τουρκία να επιτύχει εντός του 2018 μια στρατηγική νίκη επί των Κούρδων σε όλη τη γραμμή του μετώπου. Ο Ερτογάν επομένως θα «πουλήσει» και μάλιστα στους ψηφοφόρους του την τεράστιας συμβολικής σημασίας εκθεμελίωση του αγάλματος του κούρδου επαναστάτη σιδερά Κάουα από το κέντρο της Αφρίν ως κάτι που δεν πέτυχαν ούτε οι Κεμαλιστές την εποχή της παντοκρατορίας τους.

Σημαντικότατο ρόλο στην απόφαση του να προκηρύξει πρόωρες εκλογές διαδραμάτισαν κι οι εξελίξεις στην τουρκική οικονομία, που όσο κι αν είναι ένας συγκερασμός δομικών εξελίξεων από τη μια και αυθαίρετων πολιτικών αποφάσεων που δοκιμάζουν τις αντοχές του συστήματος αμφισβητώντας τη μηχανική του από την άλλη, είναι σε ένα βαθμό υποκινούμενες κι από το εξωτερικό. Χαρακτηριστικό κι όχι μοναδικό περιστατικό είναι η υποβάθμιση της αξιολόγησης του δημοσίου χρέους στις 8 Μαρτίου από την Moody’s κατά μία μονάδα όταν αυτό παραμένει σε επίπεδα που θα ζήλευαν όλες οι ανεπτυγμένες καπιταλιστικές χώρες, στο 53,3% του ΑΕΠ, έστω κι αν αυξήθηκε από το 2016 (όταν ήταν 47,4%) κατά 6 σχεδόν ποσοστιαίες μονάδες.

Σημάδια ανησυχίας ωστόσο στην Τουρκική οικονομία όχι μόνο υπάρχουν αλλά και πληθύνονται το τελευταίο διάστημα. Κορυφή του παγόβουνου είναι η πτώση της συναλλαγματικής ισοτιμίας της τουρκικής λίρας κατά 12% από την αρχή του έτους, η αύξηση  του πληθωρισμού στο 11% και, το πιο ανησυχητικό, είναι ένα διαρκώς αυξανόμενο έλλειμμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών που από 3,8% το 2016 έφθασε στο 5,6% του ΑΕΠ το 2017. Στη βάση αυτού του εκτροχιασμού βρίσκονται οι εντολές του Ερντογάν προς την κεντρική τράπεζα να διατηρεί τα επιτόκια χαμηλά, έτσι ώστε να βοηθούν στην επέκταση της οικονομίας, μέσω φθηνών δανειοδοτήσεων. Λίγο – πολύ ότι κάνουν σε ΗΠΑ κι Ευρώπη οι κεντρικές τους τράπεζες. Εκεί όμως υπάρχει μια μεγάλη διαφορά: η οικονομία βρίσκεται σε άλλη φάση του οικονομικού κύκλου. Ο Ερντογάν αν δε θέλει η τουρκική οικονομία σε λίγους μήνες να βρεθεί στον πολύ γνωστό της φαύλο κύκλο υπερπληθωρισμού – ραγδαίας υποτίμησης του εθνικού της νομίσματος, που οδηγεί στο εξ ίσου καλά γνώριμο της ΔΝΤ πρέπει άμεσα να επιβάλει περιοριστικά μέτρα στην οικονομία. Να μαζέψει δηλαδή τη φούσκα μιας εικονικής ανάπτυξης πριν αυτή σπάσει και τότε οδηγηθεί σε συμβιβασμούς και ταπεινωτικές υποχωρήσεις απέναντι στους Αμερικάνους για να αποφύγει την κατάρρευση και τη χρεοκοπία της οικονομίας του. Υπό το βάρος αυτών των εξελίξεων προσφεύγει σε πρόωρες εκλογές ώστε την επομένη κιόλας να αναγγείλει μέτρα λιτότητας στο εσωτερικό, που γνωρίζει ότι θα σημάνουν το πρόωρο τέλος του ιδιότυπου ισλαμικού συμβολαίου όχι μόνο με μεσαία, αλλά και με λαϊκά στρώματα τα οποία ωφελήθηκαν από την ταχεία και απρόσκοπτη ανάπτυξη της οικονομίας την τελευταία δεκαετία, με μοναδική εξαίρεση το 2009 όταν συρρικνώθηκε κατά 4,7% για να ακολουθήσει μια άνοδο το 2010 κατά 8,5%. Τα παραμύθια όμως κάποτε τελειώνουν και καλύτερα είναι τότε να μην επίκεινται εκλογές…

Πηγή: Εφημερίδα Νέα Σελίδα