Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Η διακίνηση επιβατών και εμπορευμάτων στους ελληνικούς λιμένες
Η Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΛΣΤΑΤ) ανακοίνωσε τα αποτελέσματα διακίνησης επιβατών, εμπορευμάτων και κινητών μονάδων στους Ελληνικούς λιμένες του δ’ τριμήνου 2019. Ειδικότερα:
• Η συνολική διακίνηση επιβατών στους Ελληνικούς λιμένες το δ΄ τρίμηνο 2019 σε σύγκριση με το δ΄ τρίμηνο του 2018 παρουσίασε αύξηση κατά 4,1%, ενώ κατά την αντίστοιχη σύγκριση του δ΄ τριμήνου 2018 προς το δ΄ τρίμηνο 2017 παρατηρήθηκε αύξηση κατά 3,1% (Πίνακας 1).
• Η συνολική διακίνηση εμπορευμάτων στους Ελληνικούς λιμένες το δ΄ τρίμηνο 2019 σε σύγκριση με το δ΄ τρίμηνο του 2018 παρουσίασε αύξηση κατά 0,7%, ενώ κατά την αντίστοιχη σύγκριση του δ΄ τριμήνου 2018 προς το δ΄ τρίμηνο 2017 παρατηρήθηκε αύξηση κατά 5,8%
(Πίνακας 2).
• Η συνολική διακίνηση κινητών μονάδων (τροχοφόρων) στους Ελληνικούς λιμένες το δ’ τρίμηνο 2019 σε σύγκριση με το δ΄ τρίμηνο του 2018 παρουσίασε αύξηση 2,9%, ενώ κατά την αντίστοιχη σύγκριση του δ΄ τριμήνου 2018 προς το δ΄ τρίμηνο 2017 σημειώθηκε αύξηση κατά 1,5% (Πίνακας 3).
Φωτό: Ναυτικά Χρονικά
πηγη: naftikachronika.gr
Αναγραφή θερμίδων στα μενού εστιατορίων: Πόσο μειώνει τις καρδιοπάθειες και τους θανάτους
Η αναγραφή του αριθμού των θερμίδων στους καταλόγους των εστιατορίων αλυσίδας στις ΗΠΑ, θα μπορούσε να σώσει δεκάδες χιλιάδες ζωές και να μειώσει κατά πολλά δισεκατομμύρια δολάρια το κόστος υγειονομικής περίθαλψης.
Οι ερευνητές δημιούργησαν ένα μοντέλο για να διαπιστώσουν εάν η αναγραφή των θερμίδων οδηγούσε σε μειωμένη πρόσληψη για ένα εκατομμύριο Αμερικανών, ηλικίας 35 έως 80 ετών.
Κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι μεταξύ του 2018 -όταν τέθηκε σε ισχύ ο νόμος- και του 2023, οι πιο υγιεινές επιλογές στα μενού των εστιατορίων θα μπορούσαν να αποτρέψουν 14.698 νέες περιπτώσεις καρδιακών παθήσεων (συμπεριλαμβανομένων 1.575 θανάτων) και 21.522 νέων περιπτώσεων διαβήτη τύπου 2. Οι πιο υγιεινές επιλογές μενού θα μπορούσαν να προσθέσουν 8.749 χρόνια ζωής με καλή υγεία.
Κατά τη διάρκεια μιας ζωής, οι πιο υγιεινές επιλογές μενού θα μπορούσαν να αποτρέψουν 135.781 νέες καρδιοπάθειες (συμπεριλαμβανομένων 27.646 θανάτων) και 99.736 περιπτώσεις διαβήτη τύπου 2 και να προσθέσουν 367.450 χρόνια ζωής με καλή υγεία, σύμφωνα με τους ερευνητές.
Αυτό μεταφράζεται σε εξοικονόμηση έως και 14 δισεκατομμυρίων δολαρίων στο κόστος υγειονομικής περίθαλψης, καθώς και 5 δισεκατομμυρίων δολαρίων λόγω απώλειας παραγωγικότητας σε περίπτωση νόσησης.
«Προ COVID-19, οι Αμερικανοί λάμβαναν το 20% των θερμίδων από τα φαγητά εστιατορίων. Πιθανότατα, αυτό θα γίνεται και στο μέλλον. Η μελέτη μας δείχνει ότι η αναγραφή των θερμίδων στους καταλόγους των εστιατορίων μπορεί να αποτρέψει σοβαρές ασθένειες και να εξοικονομήσει δισεκατομμύρια δολάρια από το κόστος υγειονομικής περίθαλψης», δήλωσε ο συν-συγγραφέας της μελέτης Δρ. Dariush Mozaffarian, πρύτανης Διατροφικής Επιστήμης και Πολιτικής της Διατροφής στο Πανεπιστήμιο Tufts της Βοστώνης.
Με βάση προηγούμενες μελέτες για τη διατροφική σήμανση, το μοντέλο υποδεικνύει ότι η αναγραφή των θερμίδων στα μενού θα είχε ως αποτέλεσμα οι άνθρωποι να παίρνουν κατά μέσο όρο 7% λιγότερες θερμίδες από ένα γεύμα εστιατορίου.
Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό έντυπο Circulation: Cardiovascular Quality and Outcome.
Πηγή: healthday.com - onmed.gr
Αντεργατική «Συν-Εργασία»
Με την έναρξη του προγράμματος «Συν-Εργασία», η κυβέρνηση δίνει στην εργοδοσία ένα ακόμα όπλο για το μαζικό τσάκισμα των μισθών και το παραπέρα χτύπημα της πλήρους απασχόλησης. Εργαζόμενοι σε μια σειρά από κλάδους βλέπουν τις συμβάσεις τους να μετατρέπονται σε μερικής απασχόλησης και εκ περιτροπής εργασίας, με τους μισθούς τους να πετσοκόβονται ανάλογα.
Δίπλα στις δεκάδες χιλιάδες απολύσεις του προηγούμενου διαστήματος, στην ανεργία εκατοντάδων χιλιάδων εποχικών εργαζομένων που δεν επαναπροσλαμβάνονται, στις μειώσεις μισθών και τις άλλες δυσμενείς μεταβολές συμβάσεων, δίπλα στους εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους «σε αναστολή», που υποχρεώθηκαν να τα βγάλουν πέρα με 530 ευρώ το μήνα, δίπλα στο παραπέρα ξεχείλωμα του ωραρίου, στη γενίκευση της τηλεργασίας και τη συνδυασμένη χρήση όλων των αντεργατικών μέτρων που προωθήθηκαν από την αρχή της πανδημίας, το πρόγραμμα «Συν-Εργασία» έρχεται να «κουμπώσει» στο αντεργατικό οπλοστάσιο που διασφάλισαν στο κεφάλαιο όλες διαχρονικά οι κυβερνήσεις ΝΔ - ΣΥΡΙΖΑ - ΠΑΣΟΚ.
Οι προβλέψεις του νέου μηχανισμού είναι χαρακτηριστικές:
- Η εργοδοσία μπορεί να μετατρέπει μονομερώς τις συμβάσεις πλήρους απασχόλησης σε μερική και εκ περιτροπής εργασία, με μείωση του ωραρίου και του μισθού που καταβάλλει μέχρι και κατά 50%.
- Οι μισθοί μειώνονται έως και 20%, αφού η προσωρινή κρατική κάλυψη θα αφορά μόνο το 60% των απωλειών των εργαζομένων, ενώ η σχετική επιβάρυνση θα γυρνά και πάλι στην πλάτη τους μέσω της αντιλαϊκής φοροληστείας και νέων περικοπών.
- Ενώ η κυβέρνηση αναμασά τα περί «διατήρησης των θέσεων εργασίας», το νέο πρόγραμμα διασφαλίζει ότι οι επιχειρήσεις θα μπορούν με τη λήξη του να απολύουν ελεύθερα τους εργαζόμενους που ενέταξαν σε αυτό, ενώ και κατά τη διάρκεια εφαρμογής του η εργοδοσία μπορεί ελεύθερα να απολύει άλλους εργαζόμενους της επιχείρησης.
- Γίνεται λόγος για «κρατική εγγύηση του κατώτατου μισθού» στο πλαίσιο του προγράμματος, ωστόσο στην πραγματικότητα ο νέος μηχανισμός, μαζί με όλες τις προηγούμενες ανατροπές, είναι ένα ακόμα εργαλείο για να συμπιεστεί η συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων στις αμοιβές - ψίχουλα του κατώτατου μισθού (550 ευρώ καθαρά).
Μάλιστα, η εφαρμογή του «Συν-Εργασία» θα γίνεται συνδυασμένα με όλα τα υπόλοιπα αντεργατικά μέτρα. Ηδη οι καταγγελίες από χώρους δουλειάς είναι αποκαλυπτικές: Σε συνέχεια του συνδυασμού των «αναστολών» συμβάσεων σε ένα τμήμα των εργαζομένων και της απογείωσης της εντατικοποίησης σε άλλους της ίδιας επιχείρησης, εργαζόμενοι που εντάσσονται στο νέο πρόγραμμα με πετσόκομμα ωραρίων και μισθών, ενημερώνονται από την εργοδοσία ότι... με τις μειωμένες βάρδιες «δεν βγαίνει» να πάρουν την καλοκαιρινή τους άδεια!
Ο νέος αντεργατικός μηχανισμός και όλα τα υπόλοιπα τάχα «προσωρινά» μέτρα ήρθαν για να μείνουν, ακριβώς γιατί ικανοποιούν πάγιες απαιτήσεις του κεφαλαίου που αξιώνει σήμερα, στις συνθήκες της νέας οικονομικής κρίσης, να προωθηθούν πιο επιθετικά όσα δεν πρόλαβαν να περάσουν οι κυβερνήσεις του κατά τη διάρκεια της προηγούμενης.
Για να θωρακίσουν το κεφάλαιο απέναντι στην όποια χασούρα, αφού πρώτα «έσκασε» στα κέρδη, προσφέρουν στη μεγαλοεργοδοσία μια τεράστια βεντάλια αντεργατικών μέτρων «ευελιξίας» και «μείωσης του κόστους», ενώ ταυτόχρονα καλούν τους εργαζόμενους να προσαρμόσουν τη ζωή και τις απαιτήσεις τους στα ψίχουλα και τα τσακισμένα δικαιώματα. Κυβέρνηση και εργοδοσία διαμορφώνουν αυτήν την περίοδο ένα τετελεσμένο που θα βρουν οι εργαζόμενοι μπροστά τους.
Μέσα σε όλα τα παραπάνω, είναι προκλητική η προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ να ξαναμοστράρει «φιλεργατικό» προσωπείο, όταν ως κυβέρνηση «απογείωσε» το σχετικό οπλοστάσιο του κεφαλαίου με όλα τα αντεργατικά μέτρα του 3ου μνημονίου, ενώ σήμερα ως αντιπολίτευση προσπαθεί να πείσει ότι υπάρχει... «καλή ευελιξία» που θα ωφελεί ταυτόχρονα τη μεγαλοεργοδοσία και τους εργαζόμενους, διαφημίζοντας μάλιστα ότι με τις δικές του προτάσεις «ο εργοδότης ελαφρύνεται πολύ περισσότερο»!
Η «επόμενη μέρα» της ολομέτωπης επίθεσης στους εργαζόμενους είναι ήδη εδώ και δεν χωρά καμιά επανάπαυση. Απέναντι στην αντεργατική επίθεση που προχωρά ενιαία, είτε με περιοριστικά είτε με επεκτατικά μέτρα διαχείρισης της κρίσης, υπάρχει συσσωρευμένη πείρα, υπάρχει αποκούμπι, το ταξικό εργατικό κίνημα και οι αγώνες που αναπτύσσει σε όλη τη χώρα, σε κλάδους και χώρους δουλειάς, η οργάνωση και η παραπέρα ενίσχυση των οποίων πρέπει να γίνει υπόθεση των ίδιων των εργαζομένων, για να μην πληρώσουν ξανά την κρίση!
Το άρθρο αυτό αναδημοσιεύεται από την στήλη «Η Άποψή μας» του Ριζοσπάστη της Τετάρτης 17 Ιούνη 2020.
πηγη: 902.gr
Ουρά 1,5 χλμ. για δωρεάν φαγητό σε μια από τις πλουσιότερες πόλεις του κόσμου
Ξενοδοχεία, εστιατόρια, οικογένειες απέλυσαν καθαρίστριες, σερβιτόρους, νταντάδες λόγω lockdown. Και χιλιάδες σκληρά εργαζόμενοι αναγκάστηκαν να γίνουν αποδέκτες ελεημοσύνης για να επιβιώσουν.
Η πόλη αριθμεί περί τους 500.000 κατοίκους και είναι μία από τις πλουσιότερες στον κόσμο όπως φυσικά και της χώρας των 8,5 εκατ κατοίκων στην οποία ανήκει, όπου το κεφαλήν ετήσιο εισόδημα ανέρχεται περίπου στα 67.500 δολάρια το χρόνο.
Αναφερόμαστε φυσικά στη Γενεύη της Ελβετίας, διάσημη για την ουδετερότητά της, τις σοκολάτες, τα τυριά, τα ρολόγια και τις τράπεζές της. Επίσης είναι μια από τις τις χώρες της Ευρώπης που δεν επλήγη τόσο όσο άλλες από την πανδημία κορονοϊού αφού μέχρι σήμερα έχει περί τα 31.000 κρούσματα και περί τους 1.900 νεκρούς ενώ πλέον ο αριθμός των νέων κρουσμάτων και θανάτων είναι πολύ χαμηλός (ενδεικτικά την Πέμπτη 33 νέες περιπτώσεις και ένας θάνατος). Οι επιδόσεις της στην αντιμετώπιση της πανδημίας ήταν σχετικά καλές.
Κι όμως η πλούσια Ελβετία αποτυγχάνει σε αυτό που θα περίμενε κανείς να της είναι πιο εύκολο να διαχειριστεί: την στήριξη των πιο αδύναμων που επλήγησαν περισσότερο από την πανδημία. Απόδειξη της αποτυχίας είναι η κατάσταση που έχει δημιουργηθεί στην Γενεύη.
Ουρά 1,5χλμ από τις 2π.μ.
«Οι πρώτοι έφτασαν πριν τις 2 π.μ. Στις 4 π.μ., περισσότερα από 100 άτομα περίμεναν στο σκοτάδι έξω από το γήπεδο χόκεϊ επί πάγου. Μέχρι τις 7 π.μ., η ουρά είχε φτάσει το ένα μίλι (1,6χλμ) βόρεια προς το ποτάμι, στη συνέχεια δυτικά κάτω από την όχθη του ποταμού, μετά γύρω από ένα χώρο στάθμευσης αθλητικών κέντρων, πέρα από τα γήπεδα σκουός, το box club, το θέατρο, κάτω από το Pont de Saint-Georges…».
Αυτή είναι η περιγραφή στους New York Times για την ατελείωτη ουρά που είχαν σχηματίσει για μια ακόμη φορά το περασμένο Σάββατο περί τα 3.000 άτομα, κάτοικοι Γενεύης-μιας από τις πλουσιότερες πόλεις στον κόσμο- προκειμένου να λάβουν ένα πακέτο με τρόφιμα αξίας 25 δολαρίων. Μεταξύ αυτών μητέρες με μωρά στα χέρια, κάποιοι σε αναπηρικά αμαξίδια. Πολλοί χρειάζεται να περιμένουν ακόμη και έξι ώρες για να λάβουν τη βοήθεια.
Είναι οι χαμηλόμισθοι, οι εργαζόμενοι χωρίς χαρτιά ή/και ασφάλιση, εκείνοι που βρίσκονται στο τελευταίο σκαλοπάτι της εργατικής τάξης και οι περισσότεροι στην πόλη συχνά ξεχνούν την ύπαρξή τους. Ή προτιμούν να μην τους θυμούνται.
Πρόκειται για χιλιάδες ανθρώπους που εργάζονται στο περιθώριο της ελβετικής οικονομίας και έχασαν τις δουλειές τους μέσα σε μία νύχτα τον Μάρτιο όταν ξενοδοχεία, εστιατόρια και εύπορες οικογένειες απέλυσαν καθαρίστριες, υπηρέτριες, σερβιτόρους που εργάζονταν για αυτούς όταν επιβλήθηκε το lockdown.
Μη έχοντας τα απαραίτητα έγγραφα για να λάβουν κρατική στήριξη οι περισσότεροι αναγκάστηκαν να καταφύγουν στην φιλανθρωπία για να επιβιώσουν. Οι ανάγκες ήταν τόσο μεγάλες που τελικά ομάδες εθελοντών και τοπικοί αξιωματούχοι αποφάσισαν να λειτουργήσουν μια φορά την εβδομάδα, μια τράπεζα τροφίμων.
Χρήμα, χρήμα, χρήμα…αλλά και πείνα
«Αν θέλατε να καταγράψετε με μια κάμερα τη Γενεύη τι εικόνες θα επιλέγατε; Χρήμα, χρήμα, χρήμα…οκ και τυρί και σοκολάτα. Ο Covid-19 όμως ανέδειξε μια άλλη πλευρά» σχολιάζει η Λώρα Κότον ελβετο-βρετανή διακοσμήτρια νοσοκομείων και εθελόντρια στην τράπεζα τροφίμων που εδρεύει στο γήπεδο χόκεϊ επί πάγου.
Ο 38χρονος Σούκι Σινεντόρ από τη Μογγολία ζούσε ήδη στα όρια της φτώχειας πριν ο κορονοϊός «χτυπήσει» την Ελβετία. Κέρδιζε 1.600 δολάρια το μήνα καθαρίζοντας ένα εστιατόριο και ήταν μετά βίας αρκετά για να μπορεί να ταΐζει τα παιδιά του στην πανάκριβη Γενεύη.
Τον Μάρτιο το εστιατόριο όπου εργαζόταν έκλεισε και το αφεντικό του τον απέλυσε. Τώρα φοβάται πως θα χάσει και το διαμέρισμα όπου ζει ενώ βασίζεται στην τράπεζα τροφίμων για να καλύψει τις βασικές ανάγκες του ίδιου και των παιδιών του.
Το Σάββατο, ξύπνησε στη 1 π.μ. και περπάτησε 3χλμ για να φτάσει στο γήπεδο και να εξασφαλίσει μια καλή θέση στην ουρά. Κι όμως ήδη είχαν συγκεντρωθεί πολλοί.
«Είναι μια καταστροφή», σχολιάζει για την κατάσταση που βιώνει ενώ πίσω του, μέσα στο σκοτάδι, ένα γιγαντιαίο λογότυπο της Rolex ξεπροβάλλει από τα κεντρικά της εταιρείας.
Οι κρυμμένες ανισότητες που βγήκαν στο φως
Οι εικόνες αυτές με τις ατελείωτες ουρές ανάγκασε ορισμένους κατοίκους της Γενεύης να αναγνωρίσουν χωρίς περιστροφές τις βαθείες ανισότητες που κρύβει η πόλη τους και που παλαιότερα αγνοούσαν ή αρνούνταν να αποδεχθούν.
Παράδοξο θα έλεγε κανείς καθώς η Γενεύη φιλοξενεί υπηρεσίες του ΟΗΕ, του ΠΟΥ, το Διεθνούς Οργανισμού Μετανάστευσης, της Ύπατης Αρμοστείας. Και όμως το πνεύμα και οι αξίες αυτών των οργανισμών αυτών δεν φαίνεται να έχουν διαποτίσει πολλούς από τους ανθρώπους της πόλης.
Ενώ οι Ελβετοί πολίτες και οι επιχειρήσεις έλαβαν οικονομική στήριξη από το κράτος κατά το lockdown οι αλλοδαποί εργαζόμενοι, και πλέον ευάλωτοι, αφέθηκαν στην τύχη τους.
Ακόμη και αλλοδαποί εργαζόμενοι με νόμιμες άδειες φοβούνταν να υποβάλλουν αιτήσεις για την κρατική βοήθεια, μήπως στη συνέχεια δεν τους τις ανανέωναν. Άλλοι πάλι δεν ήξεραν καν πως είχαν δικαίωμα να λάβουν την κρατική βοήθεια.
Η Νουμπιάνι Ρόχα, είναι έγκυος και όμως στις 5 τα ξημερώματα στέκεται στην ατελείωτη ουρά μαζί με την 8χρονη κόρη της. Είναι κάτοχος νόμιμης άδειας εργασίας και δούλευε ως νταντά. Μέχρι τώρα ουδείς όμως της είχε πει πως δικαιούται της κρατικής βοήθειας.
Η αλληλεγγύη των ακτιβιστών
Οι πρώτοι που δραστηριοποιήθηκαν στη Γενύη, εντοπίζοντας το οξύ επισιτιστικό πρόβλημα που υπήρχε ήταν, περί τα τέλη Μαρτίου, τα μέλη του Caravane De Solidarité, μιας ομάδας που ιδρύθηκε αρχικά ως απάντηση στην προσφυγική κρίση του 2015.
Άρχισαν να μοιράζουν τρόφιμα στο δρόμο κάτι που οδήγησε στη σύλληψή ενός εκ των επικεφαλής της ομάδας. Η κατηγορία ήταν για μη τήρηση των απαραίτητων αποστάσεων, λόγω πανδημίας.
Το θέμα όμως πήρε διαστάσεις και υπήρξαν αντιδράσεις. Έτσι οι αρχές της πόλης επέτρεψαν τη διανομή τροφίμων μέσα σε σχολεία που παρέμεναν κλειστά Όμως, καθώς οι γραμμές έξω από τα σχολεία συνέχιζαν να μεγαλώνουν, ήταν σαφές ότι υπήρχε ανάγκη για μεγαλύτερο χώρο.
Στις αρχές Μαΐου, οι τοπικές αρχές επέτρεψαν στους εθελοντές να εγκατασταθούν στο Patinoire des Vernets, ένα παγοδρόμιο ακριβώς έξω από το κέντρο της πόλης.
Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα έσπευσαν να συνδράμουν προσφέροντας πολύτιμη εμπειρία για την οργάνωση της όλης προσπάθειας και την καλύτερη διαχείριση της κατάστασης.
«Είναι πολύ περίεργο», σχολιάζει ο η δρ. Ρομπέρτα Πετρούτσι ιατρική συντονίστρια για τους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα. «Δεν πίστευα ποτέ πως θα δω κάτι τέτοιο λίγα μέτρα μακριά από εκεί που μένω», προσθέτοντας πως συνήθως εργάζεται στο πεδίο σε χώρες όπως η Συρία, η Υεμένη, το Ιράκ, το Κογκό και η Λιβερία.
Λίγο πιο μακριά λειτουργεί πλέον ένα καταφύγιο για άστεγους. Αρχικά δημιουργήθηκε για να παράσχει βοήθεια σε όσους ήδη ζούσαν στο δρόμο αλλά τώρα καταφεύγουν σε αυτό και νέοι επισκέπτες. Άνθρωποι που έχασαν τα σπίτια τους ως αποτέλεσμα της ανεργίας που έφεραν τα μέτρα για την πανδημία και η αδιαφορία της Πολιτείας.
Ξεφορτώνοντας τρόφιμα από την Porsche
Η όλη δράση στο γήπεδο του χόκεϊ και η διανομή τροφίμων, «αφηγείται» βέβαια και μια άλλη πιο αισιόδοξη πλευρά της σκληρής αυτής πόλης όπως θέλει να πιστεύει ο συνιδρυτής του Caravane De Solidarité, Τσαρμελέιν Χερνάντεζ.
Η όλη δράση βασίζεται αποκλειστικά στην σκληρή δουλειά εθελοντών και στις δωρεές και είναι προϊόν, όπως τονίζει, δεκαετιών ακτιβιστικής δράσης στην Γενεύη που ανέπτυξε μια πιο ανεκτική κουλτούρα συγκριτικά με άλλα καντόνια στην Ελβετία.
Μεταξύ των δωρητών στην τράπεζα τροφίμων είναι μερικοί από τους πλουσιότερους κατοίκους της πόλης οι οποίοι ξεφορτώνουν πράγματα από αυτοκίνητα Porsche, Tesla, Mercedes.
Στο μεταξύ ο άνεργος Σούκι από τη Μογγολία που είχε πάει στο στάδιο από τη 1πμ, έφυγε στις 8 το πρωί με μια τσάντα τρόφιμα στα χέρια και όπως είπε θα περνούσε τις επόμενες 12 ώρες περπατώντας στην πόλη, πηγαίνοντας από πόρτα σε πόρτα για να ζητήσει δουλειά.
Πηγή: huffingtonpost.gr - vathikokkino.gr
- Τελευταια
- Δημοφιλή