Τους τελευταίους 3 μήνες, διανύουμε μια εντελώς διαφορετική και πρωτόγνωρη περίοδο, με την υποχρεωτική εργασία μας από το σπίτι και την επιστροφή ενός πολύ μικρού μέρους συναδέλφων στα γραφεία, λόγω της επιδημίας του Covid-19.

Το Σωματείο μας παρ’ όλη την απομόνωση και την έλλειψη φυσικής επαφής με τα μέλη του, συνέχισε όλο αυτό το διάστημα να είναι δραστήριο με αναβαθμισμένο ρόλο λόγω της πανδημίας, συνέχισε να θέτει τα ζητήματα που μας απασχολούν ως εργαζόμενους και να διεκδικεί από τη διοίκηση της εταιρίας αλλά και από το επίσημο κράτος. Τον προηγούμενο καιρό το Σωματείο επεσήμανε τα πρώτα και κύρια ζητήματα, τα Μέτρα Ασφαλείας και τα προβλήματα που αναδείχθηκαν λόγω της τηλε-εργασίας, ζητώντας επιτακτικά λύσεις από την διοίκηση και ενημερώνοντας κάθε φορά όλους τους συναδέλφους. Παρότι κάποια εισακούστηκαν, η διοίκηση δεν δέχτηκε τα αιτήματα μας για επίδομα Ίντερνετ σε όλους τους συναδέλφους που δουλεύουν υποχρεωτικά από το σπίτι και επέκταση της ειδικής άδειας για γονείς με μικρότερα παιδιά από την ηλικία που έθεσε το κράτος (ανεξαρτήτα από την εγγραφή τους σε σχολείο/παιδικό σταθμό).

Αυτή την στιγμή όμως, με το πλάνο επιστροφής εν εξελίξει, θεωρούμε ως πιο σημαντικό ζήτημα απ’ όλα τις απολύσεις λόγω αναδιάρθρωσης. Η με το σταγονόμετρο ενημέρωση του Σωματείου από την καινούργια διοίκηση λέει πως υπάρχουν 13 συνάδελφοι που θα απολυθούν ως το τέλος χρόνου εκ των οποίων 8 ως τέλος Ιουνίου.

Θεωρούμε απαράδεκτο και προκλητικό από την μεριά της διοίκησης να προχωρήσει σε απολύσεις την στιγμή που υπάρχουν συνάδελφοι μηχανικοί με skills που απέκτησαν τόσα χρόνια από την δουλειά τους στη ΝΟΚΙΑ που αναζητούν εσωτερικά θέσεις και απορρίπτονται συνεχώς, ενώ παράλληλα υπάρχουν ανοιχτές θέσεις εργασίας ανακοινωμένες στο linkedIn και αλλού και η εταιρία προχωράει σε νέες εξωτερικές προσλήψεις. Η μόνιμη καραμέλα περί ταιριάσματος μηχανικού (ή άλλου ρόλου) – ανοικτής θέσεις καταρρίπτεται εύκολα αν σκεφτούμε πόσες φορές αλλάξαμε θέση/προϊόν με ευθύνη της εταιρείας και χωρίς πρότερη εμπειρία, αλλά εκπαιδευτήκαμε για να μπορούμε να ανταποκριθούμε στις νέες απαιτήσεις. Επίσης μιλάμε και για συναδέλφους με χρόνια εμπειρία.

Ενημερώνουμε λοιπόν πως 8 συνάδελφοί μας θα απολυθούν στις 30 του Ιούνη με ανοιχτές θέσεις στην εταιρία, και θεωρούμε υπεύθυνη για αυτό την διοίκηση της εταιρίας, που παίζει παιχνίδια στις πλάτες των εργαζομένων σε ευθυγράμμιση με τους/τις hiring managers. ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΕΤΣΙ.

Καλούμε όλους τους συναδέλφους και συναδέλφισσες που βρίσκονται υπό απόλυση και δεν έχουν επικοινωνήσει ακόμα, να μην περιμένουν την τελευταία στιγμή και να έρθουν σε άμεση επαφή με το σωματείο. Αυτές οι απολύσεις μπορούν να αποφευχθούν. Μπορούμε να τις σταματήσουμε!

Ξεκινάμε με μια πρώτη προειδοποιητική δίωρη στάση εργασίας την Πέμπτη στις 18 Ιουνίου 15:00 – 17:00, με παράλληλη ανοιχτή συζήτηση των μελών του Σωματείου μέσω Webex. Περισσότερες πληροφορίες θα σταλούν τις επόμενες μέρες. Κατανοώντας τις δυσκολίες να βρεθούμε λόγω του περιορισμού στα γραφεία, προκρίνουμε αυτή τη λύση ώστε να καταφέρουμε να αντιδράσουμε όλοι μαζί με την στάση εργασίας , είτε από το γραφείο είτε από το σπίτι αλλά και να συζητήσουμε για να δούμε πώς μπορούμε να αποτρέψουμε το επερχόμενο κύμα απολύσεων.

Η συμμετοχή και η αλληλεγγύη όλων μας είναι απαραίτητη. Δεν θα αφήσουμε κανέναν συνάδελφο μόνο του.

πηγη:  ergasianet.gr

Το πλήρες κείμενο της εισήγησης της Γεν. Διεύθυνσης Τεχνικών Υπηρεσιών και Εργων του Δήμου Αθήνας

Ο “Ημεροδρόμος” δημοσιοποιεί το πλήρες κείμενο της εισήγησης της Γενικής Διεύθυνσης Τεχνικών Υπηρεσιών και Εργων του Δήμου Αθήνας με τίτλο “προμήθεια και τοποθέτηση Αστικού Εξοπλισμού και φυτών για την εφαρμογή προσωρινών κυκλοφοριακών μέτρων και ρυθμίσεων αύξησης του χώρου για την εξυπηρέτηση των πεζών και των μετακινούμενων με ήπιες μορφές μετακίνησης στην περιοχή του κέντρου της Αθήνας προς αντιμετώπιση του κινδύνου διασποράς του κορονοιού Covid-19” που από τα τέλη Μαίου αποτελεί απόφαση της δημοτικής αρχής. 

Η συγκεκριμένη απόφαση που ψηφίστηκε στην οικονομική επιτροπή από την πλειοψηφία της παράταξης του δημάρχου κ.Μπακογιάννη, αφορά σε μέτρα που θα ισχύσουν προσωρινά και έως ένα εξάμηνο και θα έχει χαρακτήρα πιλοτικής εφαρμογής για την μετάβαση στο λεγόμενο “σχέδιο του Μεγάλου Περιπάτου”, το οποίο εγκρίθηκε στο δημοτικό συμβούλιο με τις ψήφους των παρατάξεων του κ.Μπακογιάννη, του κ.Ηλιόπουλου, του κ.Γερουλάνου, του κ.Βουλγαράκη, του κ.Καπερνάρου . 

Παρατήρηση 1η: Η δαπάνη του “ενδεικτικού προυπολογισμού” ανερχόταν στα 1.108.165 ευρώ και μετά τον διαγωνισμό που έγινε διαμορφώθηκε στο 1.020.560 ευρώ. 

Παρατήρηση 2η: Μετά τον διαγωνισμό και τις εκπτώσεις που εξασφαλίστηκαν το παγκάκι με ζαρντινιέρα, για παράδειγμα, δεν θα κοστίσει στον Αθηναίο πολίτη 5.700 ευρώ (το τεμάχιο) αλλά 5.249,7 ευρώ, ή η ζαρντινιέρα 300χ300χ100cm δεν θα κοστίσει 5.000 ευρώ αλλά 4.605 ευρώ (η μία), ενώ η καλωπιστική δαμασκηνιά δεν θα κοστίσει 600 ευρώ αλλά 552,6 ευρώ (η μια).    

Παρατήρηση 3η: Μιλώντας στον ΣΚΑΪ (Τετάρτη 17/6/2020) ο δήμαρχος Αθήνας Κώστας Μπακογιάννης ανέφερε ότι οι τιμές βρίσκονται σε αυτά τα ύψη επειδή πρόκειται για ειδικές κατασκευές, με ειδικές προδιαγραφές αντοχής στην φθορά, τα γκράφιτι και τους βανδαλισμούς και μεγάλο βάρος ώστε να μην μετατρέπονται σε πολεμοφόδια. Παράγοντες, δε, του Δήμου έλεγαν οι τιμές στους ενδεικτικούς προϋπολογισμούς είναι πάντοτε υψηλές σε σχέση με εκείνες που συναντά κανείς στην αγορά αλλά στην προκειμένη περίπτωση η απόφαση κατακύρωσης έγινε μέσα σε λίγες μέρες με αποτέλεσμα ο μειοδότης να δώσει έκπτωση μόλις 7,9%(https://www.ethnos.gr/ellada/111073_megalos-peripatos-athinas-allages-sto-arhiko-shedio-ti-ishyei-me-ta-pagkakia-ton-5700).

Παρατήρηση 4η: Ο “Ημεροδρόμος” παραθέτει τόσο τα επίσημα στοιχεία όσο και τις αναφορές του δημάρχου χωρίς κανένα σχόλιο. 

Παρατήρηση 5η: Τα σχόλια δικά σας. 

Σελίδα 1/30

πηγη: imerodromos.gr

Όπως εξηγούσε ο δημοσιογράφος Γιάννης Κιμπουρόπουλος στηνΕφημερίδα των Συντακτών, «στο νομοσχέδιο “Διυπηρεσιακή Μονάδα Ελέγχου Αγοράς, διατάξεις για την ανάπτυξη, την έρευνα και την καινοτομία” του υπουργείου Ανάπτυξης, είχε περιληφθεί διάταξη που τροποποιεί τους δικαιούχους χρηματοδότησης από το Ελληνικό Ίδρυμα Έρευνας και Καινοτομίας (ΕΛΙΔΕΚ)».

Θυμίζουμε ότι το ΕΛΙΔΕΚ χρηματοδοτεί ΑΕΙ, διδάκτορες και μεταδιδακτορικούς ερευνητές με βασικό στόχο να αποτρέψει το λεγόμενο braindrain, δηλαδή την έξοδο επιστημόνων από τη χώρα.

Στο άρθρο 44 λοιπόν του νομοσχεδίου διαβάζουμε ότι πέρα από πανεπιστήμια, ΤΕΙ και άλλα σχετικά ιδρύματα θα χρηματοδοτούνταν και το ΕΛΙΑΜΕΠ (αλλά κανένα άλλο αντίστοιχο ίδρυμα μελετών). Να σημειωθεί ότι ακόμη και στα σχόλια του νομοσχεδίου του υπουργείου Ανάπτυξης προτείνονταν η απόσυρση της αμφιλεγόμενης διάταξης, που είχε ήδη προκαλέσει ποικίλες αντιδράσεις.

Το ερώτημα είναι γιατί το υπουργείο του Άδωνι Γεωργιάδη, επέλεξε να στείλει χρήματα των Ελλήνων φορολογούμενων, στο συγκεκριμένο thinktank.

Είναι γνωστό ότι το ΕΛΙΑΜΕΠ αποτελεί το πλέον φιλοαμερικανικό ιδιωτικό ίδρυμα της χώρας και ποτέ δεν έκρυψε τις σχέσεις του με την αμερικανική πρεσβεία.

Τα ονόματα των στελεχών και των διευθυντών του φιγουράρουν πολύ συχνά σταδιαβαθμισμένα τηλεγραφήματατης αμερικανικής πρεσβείας που κυκλοφόρησαν από το Wikileaks. Σε ένα από αυτά μάλιστα ο Αμερικανός πρέσβης κατέτασσε τον πρώην πρόεδρο του ΕΛΙΑΜΕΠ, Θεόδωρο Κουλουμπή, και τον σημερινό αντιπρόεδρο, Θάνο Βερέμη στην κατηγορία «protect», που χρησιμοποιείται για πηγές της πρεσβείας η ταυτότητα των οποίων δεν πρέπει να γίνει γνωστή.

Παρεμπιπτόντως το συγκεκριμένο τηλεγράφημα σχετίζονταν με τη διαρκή και ασφυκτική πίεση της αμερικανικής πρεσβείας να επιτραπεί η είσοδος αμερικανικών πανεπιστημίων στην Ελλάδα – σχέδιο για το οποίο το ΕΛΙΑΜΕΠ λειτουργούσε, όπως φαίνεται σαν άτυπος  σύμβουλοςκαι διαμεσολαβητής των Αμερικανών διπλωματών.

Δεν προκαλεί φυσικά έκπληξη ότι τo αμερικανικό ίδρυμα Stratfor (το οποίο χαρακτηρίζεται από αμερικανικά ΜΜΕ σαν«η σκιά της CIA», σε εσωτερικά του e-mail που διέρρευσαν στο Wikileaks,αναφέρεται συνεχώςμε διθυραμβικά σχόλια στα μέλη του ΕΛΙΑΜΕΠ.  

Εδώ και χρόνια το ΕΛΙΑΜΕΠ διοργανώνει εκδηλώσεις που λειτουργούν σαν σημεία συνάντησης αξιωματούχων της αμερικανικής αλλά και της ισραηλινής πρεσβείας με Έλληνες πολιτικούς και δημοσιογράφους.

Οι θέσεις του εκφράζουν πάντα με σαφήνεια τις επιδιώξεις της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής σε σχέση με την εξωτερική πολιτική της Ελλάδας.

Ο Άδωνις Γεωργιάδης και η κυβέρνηση Μητσοτάκη αποδεικνύουν για άλλη μια φορά ότι λεφτά υπάρχουν, αν πρόκειται για ιδιωτικά νοσοκομεία, ιδιωτικά πανεπιστήμια, ιδιωτικά ΜΜΕ και… τη φωνή της αμερικανικής πρεσβείας.

Φωτογραφία από τα γενέθλια του υπουργού ανάπτυξης στην κατοικία του Αμερικανού πρέσβη στην Αθήνα

πηγη: kommon.gr

Η «προοδευτική» αθώωση των Αμερικανών…

Γράφει ο Δημήτρης Κόκκος.  

Με ενδιαφέρον διαβάσαμε πριν λίγες μέρες στο The Press Project το άρθρο με τίτλο «Σχέδιο Μάρσαλ, covid-19 και η ανάγκη παγκόσμιας συστράτευσης» που υπογράφει η Φωτεινή Μπακοδήμα βουλευτής του ΜέΡΑ25.

Δε θα σταθούμε εδώ σε μια ολοκληρωμένη τοποθέτηση για το Σχέδιο Μάρσαλ, καθώς έχουν γραφτεί αρκετά εδώ και χρόνια, ώστε ο αναγνώστης να είναι σε θέση να βγάλει ολοκληρωμένα συμπεράσματα. Θα αρκεστούμε να σχολιάσουμε ωστόσο ορισμένες πλευρές, από τη τοποθέτηση της κας Μπακαδήμα. Γράφει λοιπόν «Αφενός στήριζε τις ευρωπαϊκές, κυρίως, οικονομίες για να αποκατασταθούν οι αποδεκατισμένες περιοχές και να εκσυγχρονιστεί η βιομηχανία, προσφέροντας τους τεράστια στήριξη κι αφετέρου εξυπηρετούσε άμεσα την αμερικανική εξωτερική πολιτική, που επιθυμούσε να αποφευχθεί ο κίνδυνος να περιέλθουν οι χώρες αυτές, εξαιτίας της ανέχειας, στη σφαίρα επιρροής της Σοβιετικής Ένωσης».

Η γνώμη μας διαφέρει από τη δική της. Τα συνολικά ποσά του Σχέδιου κυμαίνονται σύμφωνα με τις πιο έγκυρες εκτιμήσεις, από 12,5 έως 17 δις δολάρια. Αν στήριζε ολόκληρη την ευρωπαϊκή ήπειρο, γιατί το 60% περίπου των ποσών κατευθύνθηκε σε μόλις 4 χώρες, την Βρετανία, την Γαλλία, την Ιταλία και την Γερμανία, από τις συνολικά 16 χώρες οι οποίες συμμετείχαν; Και γιατί, κανένα ποσό δεν κατευθύνθηκε στις χώρες της ανατολικής Ευρώπης, οι οποίες είχαν ανυπολόγιστες καταστροφές από τον πόλεμο; Η προφανής απάντηση, είναι ότι οι Αμερικάνοι, δεν ήθελαν να ενισχύσουν την ΕΣΣΔ και τις χώρες που πέρναγαν εκείνη τη περίοδο στο σοσιαλιστικό στρατόπεδο. Αυτό ωστόσο μάλλον η κα Μπακαδήμα το αντιμετωπίζει ως κάτι το «προφανές» το οποίο για εκείνη δεν έχει μεγάλη σημασία.

Παρακάτω γράφει «Πολλοί αναλυτές αντιμετωπίζουν εν γένει το Σχέδιο Μάρσαλ ως “αμερικανικό οικονομικό ιμπεριαλισμό” και απαρχή των “προγραμμάτων βοήθειας” που επιφέρουν καταστροφικά αποτελέσματα, όμως, δεν είναι δυνατόν να λειτουργούμε τόσο αφοριστικά, παραβλέποντας μια βασική παράμετρο που διαχωρίζει το συγκεκριμένο σχέδιο από το υπόλοιπα προγράμματα στήριξης, το γεγονός πως το Σχέδιο Μάρσαλ δεν ήταν δάνειο, ήταν χρηματικές ενισχύσεις προς τα ευρωπαϊκά κράτη και συνακόλουθα κουρέματα χρεών». Δεν ξέρουμε αν θα μπορούσε να «ξεπλυθεί» καλύτερα ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός και η πολιτική της ξενοδουλείας και της υποτέλειας της άρχουσας τάξης, από «προοδευτική» σκοπιά. Δυστυχώς για εκείνη, ακόμα και οι Αμερικάνοι αξιωματούχοι της περιόδου, την διαψεύδουν.

Σε συνέντευξη του στη «Καθημερινή» στις 17.6.2007 ο Τζέιμς Γουόρεν, ηγετικό στέλεχος της αμερικανικής οικονομικής αποστολής που υλοποίησε το σχέδιο Μάρσαλ στην Ελλάδα έλεγε: «(…)Κατέληξαν με την κυβέρνηση Τσαλδάρη σε μια πολύ αυστηρή συμφωνία, πολλές πτυχές της οποίας αποτελούσαν σαφή παρέμβαση στα εσωτερικά της Ελλάδας. Μπορεί κάλλιστα να πει κανείς ότι επρόκειτο όχι για απλή παρέμβαση, αλλά για επέμβαση στην εθνική κυριαρχία της χώρας.(…) Για τα επόμενα χρόνια η Ελλάδα έπρεπε να καταπιεί την περηφάνια της και να αποδεχθεί ευρείες παρεμβάσεις. Αυτό ήταν το πνεύμα της συμφωνίας μεταξύ των δύο χωρών» (1). Όσον αφορά την «ανάπτυξη» που έφεραν τα παραπάνω από 2 δις δολάρια της αμερικάνικης βοήθειας από το 1944 έως το 1951 (2) έχουμε να κάνουμε δύο παρατηρήσεις. Η πρώτη έχει να κάνει με το πώς καθόριζαν οι ίδιοι οι Αμερικάνοι τη φύση της βοήθειας στην Ελλάδα πριν την εφαρμογή του Σχεδίου, δηλαδή έβαζαν ως προτεραιότητες την εθνική ασφάλεια της χώρας, τη συγκράτηση του πληθωρισμού και την «κοινωνική αντιμετώπιση» του κομμουνιστικού κινδύνου (3). Κατά δεύτερον, σε πλειάδα περιπτώσεων η «φούρια» που είχαν οι ΗΠΑ να ελέγξουν την Ευρώπη και οι ασφυκτικοί συστηματικοί όροι που επέβαλαν δεν έπαιρναν πολλές φορές υπόψιν ούτε τις βασικές (καπιταλιστικές) ανάγκες που είχαν οι επιμέρους χώρες.

Σε ό,τι αφορά την Ελλάδα, αποκαλυπτική είναι η έκθεση Βαρβαρέσου (4). Αξιοσημείωτη είναι επίσης η έκθεση του Tenebaum. Αναφέρεται εκεί: «Μία ειλικρινής και έγκυρη αξιολόγηση των πολιτικών που ακολουθήσαμε στο παρελθόν, οδηγεί αναπόφευκτα στο συμπέρασμα ότι τα αποτελέσματά τους είναι αρνητικά. Σταματήσαμε τον κομμουνισμό. Αλλά δεν έχουμε τίποτα βιώσιμο στη θέση του. Δώσαμε πολύ βοήθεια στην Ελλάδα Αλλά ελάχιστη έφθασε στους Έλληνες που την χρειάζονται περισσότερο. Πληρώσαμε για ακριβές επενδύσεις. Αλλά όσο τις εξετάζουμε, τόσο λιγότερο νόημα φαίνεται να έχουν. (...) Αποκαταστήσαμε την τάξη. Αλλά αυτή η τάξη προστατεύεται από διαδοχικές αδύνατες κυβερνήσεις, αντιδημοφιλείς, αναξιόπιστες, και διαβρωμένες από τη διαφθορά Προκαλέσαμε την ανασυγκρότηση, στα χαρτιά Αλλά η Ελλάδα δεν δείχνει ακόμα σημάδια ότι (...) μπορεί να στηρίξει τον εαυτό της στο μέλλον. Χτίσαμε δρόμους - σύντομα θα καταρρεύσουν. Αυξήσαμε τους μισθούς - οι τιμές αυξήθηκαν πιο γρήγορα. Δώσαμε πλοία - τα έσοδά τους δεν επιστρέφουν στην Ελλάδα Συνοπτικά, στην Ελλάδα έχουμε ό,τι είχαμε και στην Κίνα - μια χώρα διαλυμένη από τον πόλεμο, με τεράστια κοινωνικά προβλήματα και χωρίς θεμελιακές αλλαγές, που αντιμετωπίζει έναν διογκωμένο πληθωρισμό και συνεχίζει να επιβιώνει με τη δική μας συνεχιζόμενη βοήθεια» (5). Δεν γνωρίζουμε πώς από «προοδευτική» μπάντα η κα Μπακαδήμα κατέληξε στα δικά της συμπεράσματα, ωστόσο ελπίζουμε να είναι απλώς η ελλιπής γνώση της για αυτά που καταπιάστηκε να γράψει και η προσπάθεια της να κάνει πολιτική «χρήση» της ιστορίας.

…και ο «ρεαλισμός» της υποταγής

Ύστερα από την ιστορική αναδρομή, η αρθρογράφος καταπιάνεται με την συζήτηση που υπάρχει διεθνώς για ένα «νέο Σχέδιο Μάρσαλ» αυτή τη φορά από την ΕΕ. Ανεξάρτητα από τις προθέσεις, η βουλευτής του ΜέΡΑ25 επιχειρεί να αθωώσει στην ουσία, να «μασκαρέψει» τον χαρακτήρα της ΕΕ, ως Ένωσης των μονοπωλίων, που κουμάντο κάνουν τα πιο ισχυρά από τα μονοπώλια, δηλαδή αυτά της Γαλλίας και της Γερμανίας πλέον, του ιμπεριαλιστικού κέντρου, και έχουν ως συνοδοιπόρους τα υπόλοιπα. Αφήνει να εννοείται ότι η ΕΕ μετασχηματίζεται, είναι δυνατόν να αποκτήσει «φιλολαϊκά» χαρακτηριστικά, αν κάποιες «προοδευτικές δυνάμεις» πάρουν το «πάνω χέρι» μέσα στον ιμπεριαλιστικό οργανισμό. Δικαίωμα της να το πιστεύει.

Η πραγματικότητα, και δη η πρόσφατη, της τελευταίας 30ετίας δηλαδή, συνηγορεί στο αντίθετο. Το Μάαστριχτ ούτε ωφέλησε την χώρα και τις πλούσιες δυνατότητες που έχει, κι ούτε πρόκειται να το κάνει. Η πλασματική ευημερία της περιόδου 2000-2007, ήρθε να πέσει με πάταγο στα μνημόνια που επέβαλε η ΕΕ με την πλήρη συμφωνία και συμμετοχή της άρχουσας τάξης και την καταστροφή που αυτά έφεραν στο λαό και τον τόπο.

Το «μέτωπο» στο οποίο μας καλεί το ΜέΡΑ25, ενάντια στα «πολιτικά και ολιγαρχικά συμφέροντα» δεν είναι παρά μια «παλιά συνταγή» δοκιμασμένη ήδη από τον «αντιμνημονιακό» ΣΥΡΙΖΑ, η οποία σκοπίμως δεν αγγίζει τον πραγματικό αντίπαλο, την ΕΕ και τον αμερικανικό παράγοντα που διαφεντεύει τον τόπο και την εξουσία των ντόπιων μονοπωλίων και των πολιτικών εκπροσώπων τους. Η προηγούμενη δεκαετή πείρα συνηγορεί στα γραφόμενα μας. Διότι «σκίσιμο μνημονίων» και «φιλολαϊκή ανάπτυξη» μέσα στην ΕΕ δεν γίνεται.

Απέναντι στον «ρεαλισμό της υποταγής» της «τίμιας διαπραγμάτευσης» και τον ευρωμονόδρομο οι κομμουνιστές, οι προοδευτικοί και οι αριστεροί άνθρωποι, ο λαϊκός παράγοντας και οι μαζικές του οργανώσεις πρέπει να προτάξουν τον αγώνα για την άμεση έξοδο από την ΕΕ, την στάση πληρωμών του χρέους, την απειθαρχία στις κατευθύνσεις και διαταγές του Μάαστριχτ, στη κατεύθυνση ενός άλλου δρόμου ανάπτυξης, ενάντια στον ιμπεριαλισμό και τα μονοπώλια, με γνώμονα τις λαϊκές ανάγκες και τις παραγωγικές δυνατότητες του τόπου. Εκεί βρίσκεται συνολικά «το κλειδί» ώστε να πάρει «ανάσα» ο λαός και να χτίσει ένα καλύτερο μέλλον για εκείνον και τα παιδιά του.

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ

1. «Το Σχέδιο Μάρσαλ άλλαξε την Ελλάδα», Καθημερινή 17/6/2007.
2. "ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΜΑΡΣΑΛ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ - Ο ΠΛΗΡΗΣ ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΒΟΗΘΕΙΑΣ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΜΑΡΣΑΛ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, ΙΟΥΛΙΟΣ 1948 - ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 1952", σελ. 11
3. Report of the Economic Adviser of the American Mission for Aid to Greece on the Economic and Financial Condition of Greece December 1, 1947, RG 59 LOT 24, box 19 Records of the Office of Greek, Turkish and Iranian Affairs, “Economic and Financial Clay Reports”.
4. ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΤΑΘΑΚΗΣ, ΤΟ ΔΟΓΜΑ ΤΡΟΥΜΑΝ ΚΑΙ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΜΑΡΣΑΛ Η ιστορία της αμερικανικής βοήθειας στην Ελλάδα, εκδόσεις Βιβλιόραμα, Α' έκδοση Μάιος 2004, σ. 408-414
5. O' Donell (Secretary of Bisell) to P. Porter, (Chief-European Office of MSA), The Tenenbaum Report, December 29, 1951 (Special Representative to Europe, Country Files: Greece), σ. 4. Περιέχεται στο: ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΤΑΘΑΚΗΣ, ΤΟ ΔΟΓΜΑ ΤΡΟΥΜΑΝ ΚΑΙ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΜΑΡΣΑΛ Η ιστορία της αμερικανικής βοήθειας στην Ελλάδα, εκδόσεις Βιβλιόραμα, Α' έκδοση Μάιος 2004

πηγη: ergatikosagwnas.gr