Δημήτρης Γρηγορόπουλος

▸ Συνέχεια του αγώνα για συνολική ακύρωση του master plan

Το τελευταίο διάστημα έχει ενταθεί η πάλη του πειραϊκού λαού κατά της Κόσκο και του πολιτικού συστήματος που τη στηρίζει. Ήδη έχει σημειωθεί μια σημαντική επιτυχία των κατοίκων που αγωνίζονται ενάντια στο καταστροφικό έργο του κινεζικού κολοσσού. Το Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ) στις 11 Ιουνίου εξέδωσε προσωρινή διαταγή αναστολής εργασιών τόσο της βυθοκόρησης στην Πειραϊκή όσο και της απόρριψης των βυθοκορημάτων. Αυτή η διαταγή ήρθε μετά την αίτηση αναστολής που κατέθεσαν στις 22/5 το Εργατικό Κέντρο Πειραιά (ΕΚΠ) μαζί με 95 κατοίκους που στην πλειοψηφία τους συμμετέχουν σε αγωνιστικές συλλογικότητες του Πειραιά.

Κερδήθηκε μια νίκη, όχι όμως κι ο πόλεμος. Αυτή η νίκη όμως αποδεικνύει ότι οι αγώνες έχουν αποτελέσματα. Επιβεβαιώνεται ότι τα μεγάλα κοινωνικά προβλήματα δεν λύνονται στα πλαίσια των αστικών θεσμών αλλά με τους αγώνες. Μόνο επιμέρους πλευρά του προβλήματος μπορεί να λυθεί στα πλαίσια των θεσμών, αλλά μόνον υπό την προϋπόθεση της ανάπτυξης ισχυρού και επικίνδυνου για το σύστημα κινήματος.
Μετά την έκδοση της προσωρινής διαταγής αναστολής της βυθοκόρησης απ’ το ΣτΕ, οι κυρίαρχες πολιτικές δυνάμεις με τους εκπροσώπους τους στην Περιφέρεια Αττικής (Πατούλης, Δούρου), επιχείρησαν με περισσό θράσος να ιδιοποιηθούν αυτή τη θετική εξέλιξη, μιλώντας για δικαίωσή τους! Ωστόσο, με εξαίρεση κάποιες πλατωνικές διαμαρτυρίες τους, στην πράξη δεν κατέθεσαν στο ΣτΕ αίτηση διακοπής της βυθοκόρησης, παρά το ότι η Κόσκο αποθρασυμένη παρανομούσε, αφού προχώρησε σε βυθοκορήσεις, χωρίς καν να έχει εξασφαλίσει τις απαιτούμενες εγκρίσεις για την Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) και χωρίς να έχει καταθέσει την απαιτούμενη απ’ τον νόμο Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΣΜΠΕ).

Μόνον οι ταξικές δυνάμεις, συνδικαλιστικές, κινηματικές, πολιτικές αντιδρούσαν κινητοποιώντας όλο και περισσότερους κατοίκους και εργαζόμενους στο πεδίο της πάλης. Μετά την αναστολή της βυθοκόρησης, οι συστημικές δυνάμεις θεοποιούν τα «περιβαλλοντικά μέτρα», αδιαφορώντας όμως για το αν θα είναι επαρκή, για το αν και κατά πόσο θα τηρούνται και για το ότι η περιβαλλοντική επιβάρυνση που προκαλεί η Κόσκο, δεν προέρχεται μόνον απ’ τις βυθοκορήσεις, αλλά και από άλλες πηγές, όπως η υπέρμετρη εκπομπή ρύπων, καρκινογόνων τοξικών αερίων και σωματιδίων. Απεναντίας, οι κινηματικές δυνάμεις, ακόμη κι αν εγκριθεί η ΜΠΕ, δεν θα εφησυχάσουν. Θα επιτηρούν την τήρησή της, θα εξακολουθούν ν’ αγωνίζονται για την αποτροπή των περιβαλλοντικών και των λοιπών επιβαρύνσεων που προκαλεί το φαραωνικό έργο της Κόσκο και γενικά θ’ αγωνίζονται για τη φιλολαϊκή λύση του ζητήματος και τη συνολική ακύρωση του master plan.

Παραφωνία, ως μη όφειλε, στην πρώτη νίκη του κινήματος με την αναστολή των βυθοκορήσεων, αποτελεί η στάση της Δημοκρατικής Ενωτικής Συνδικαλιστικής Κίνησης (ΔΕΣΚ) και των μελών της στο ΔΣ του ΕΚΠ, με επικεφαλής τον πρόεδρό του. Οι δυνάμεις της ΔΕΣΚ (ΠΑΜΕ) εξέφρασαν τη διαφωνία τους σε δύο καίριες θέσεις που ενέκρινε το διοικητικό συμβούλιο: Τη θέση για το δημόσιο λιμάνι με πρόσχημα τις αυταπάτες που καλλιεργεί και την πρωτοβουλία του ΕΚΠ για τη δικαστική προσφυγή και τον παμπειραϊκό συντονισμό του αγώνα των εργαζομένων, ενάντια στο master plan της Κόσκο.
Στη συνέχεια, κατέστησαν σαφές ότι δεν θα συμμετάσχουν σε οποιαδήποτε δράση αποφάσισε το ΔΣ του ΕΚΠ, επεκτείνοντας τις διαφωνίες τους στο σύνολο των αγωνιστικών πρωτοβουλιών του ΕΚΠ και ανακοινώνοντας ότι μέσω των σωματείων τους θα προχωρήσουν σε κινητοποιήσεις μέσα από ένα άλλο πλαίσιο, στο οποίο, όπως προκύπτει, το master plan της Κόσκο έχει παντελώς εξαφανιστεί…

Παμπειραϊκό συλλαλητήριο στην πλατεία Κοραή

ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ την Πεμπτη

Oι κάτοικοι του Πειραιά, παρά την απόφαση του ΣτΕ για προσωρινή παύση των εργασιών της Κόσκο, δεν εφησυχάζουν και δεν «παγώνουν» σε καμία περίπτωση τον αγώνα τους. Αντιθέτως την ερχόμενη Πέμπτη 25 Ιουνίου, μετά από απόφαση της μαζικής σύσκεψης που κάλεσε το Εργατικό Κέντρο Πειραιά στις 9 Ιουνίου στον Πολυχώρο των Λιπασμάτων Δραπετσώνας με τη συμμετοχή εργατικών σωματείων ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, κινήσεων πολιτών, συλλογικοτήτων και άλλων φορέων, προχωρούν σε νέα δυναμική κινητοποίηση. Το αγωνιστικό ραντεβού έχει δοθεί στις 7 μ.μ., στην πλατεία Κοραή στο κέντρο του Πειραιά, ενώ θα πραγματοποιηθεί και πορεία στους κεντρικούς δρόμους της πόλης, μέχρι και την Ακτή Θεμιστοκλέους στην Πειραϊκή, όπου μέχρι πρότινος βρίσκονταν σε εξέλιξη τα έργα της Κόσκο. Στην κινητοποίηση, μεταξύ άλλων, καλεί και η Αγωνιστική Πρωτοβουλία Πειραιά-«SOS Πειραιάς». Μάλιστα το απόγευμα της Πέμπτης η πρωτοβουλία, μετά τα τελευταία γεγονότα και εν όψει της κινητοποίησης στις 25 Ιουνίου, πραγματοποίησε ανοιχτή συνέλευση στην αίθουσα συνελεύσεων της ΠΝΟ. Κατά την διάρκεια της σύσκεψης υπήρξε ενημέρωση για τις εξελίξεις στο μέτωπο της Πειραϊκής και συνολικά του master plan της Κόσκο, έγινε αποτίμηση των μέχρι τώρα κινητοποιήσεων ενώ τέθηκε επί τάπητος και ο σχεδιασμός της δράσης της πρωτοβουλίας το επόμενο διάστημα. Ο αγώνας συνεχίζεται μέχρι την οριστική διακοπή των έργων που καταστρέφουν τον Πειραιά.

ΕΚΠ: Διασπαστική στάση της ΔΕΣΚ

Παράλληλα, στα πλαίσια κλιμάκωσης της επιχείρησης υπονόμευσης της νέας πλειοψηφίας στη διοίκηση του ΕΚΠ, η ΔΕΣΚ προσπαθεί μέσα στο κατακαλόκαιρο να οργανώσει έκτακτο συνέδριο (όπως δικαιούται βέβαια), με θέμα τον προγραμματισμό δράσης, καθιστώντας σαφές ότι θα κάνει τα πάντα, ώστε οι αγωνιστικές κινητοποιήσεις του ΕΚΠ ενάντια στο καταστροφικό master plan της Κόσκο να υπονομευθούν ή και να ακυρωθούν. Αυτή η προσπάθεια της ΔΕΣΚ να διασπάσει και να υπονομεύσει τις πρωτοβουλίες πάλης του ΕΚΠ σε συνδυασμό με το λαϊκό κίνημα και ριζοσπαστικές πολιτικές δυνάμεις μπορεί να εκπλήσσει μόνον όποιον αγνοεί ότι τα τελευταία χρόνια το ΕΚΠ ακολουθεί μια τακτική αγωνιστικού παροπλισμού, την οποία επιχειρεί να ανατρέψει η πλειοψηφία του ΔΣ του ΕΚΠ με τις αγωνιστικές πρωτοβουλίες κατά της Κόσκο.

Επίσης, η υποτονική σε γενικές γραμμές στάση της ηγεσίας του ΚΚΕ κατά της Κόσκο, μπορεί να προκαλεί έκπληξη μόνο σ’ όποιον αγνοεί ότι η ηγεσία του ΚΚΕ διατηρεί άριστες σχέσεις με το αστικοποιημένο Κομμουνιστικό Κόμμα Κίνας, στο οποίο αποφεύγει να ασκήσει ριζική ταξική κριτική. Η απροθυμία του ΚΚΕ για αποφασιστική αναμέτρηση με την Κόσκο τεκμαίρεται όχι μόνον απ’ τις ιδεολογικοπολιτικές διαφωνίες του, αναπόφευκτες εξάλλου στο κίνημα, αλλά απ’ την πρωτοφανή αυταρχική επίθεση της παράταξης του ΚΚΕ (ΔΕΣΚ) κατά της διοίκησης του ΕΚΠ για την υπονόμευση ή και αποτροπή των αγωνιστικών πρωτοβουλιών κατά της Κόσκο, που έχει εξαγγείλει το Εργατικό Κέντρο.

Αυτή η αυταρχική επίθεση υπερβαίνει ακόμη και τα αστικά εσκαμμένα, αφού η άρχουσα τάξη ασκεί την αυταρχική παρέμβασή της με διαστρεβλώσεις των κειμένων νόμων ή με την ψήφιση νέων, εντός πάντως του αστικού νομικού πλαισίου. Η δυσάρεστη έκπληξη είναι ότι η ΔΕΣΚ παραβιάζει ανοιχτά και κραυγαλέα και την κατακτημένη συνδικαλιστική νομιμότητα, κάτι που δεν αποτολμά ούτε η αστική τάξη. Ενάντια σε κάθε δημοκρατική και συνδικαλιστική πρακτική, ο πρόεδρος του ΔΣ του ΕΚΠ έχει υφαρπάξει τη σφραγίδα του ΕΚΠ, αρνείται να προωθήσει τις σχετικές με τις αγωνιστικές κινητοποιήσεις αποφάσεις του ∆Σ, παρεμβάλλει εμπόδια στη γνωστοποίηση και διακίνηση των θέσεων του διοικητικού συμβουλίου απ’ τις αρμόδιες υπηρεσίες του ΕΚΠ… Δίκαια αναρωτιέται κανείς: Αν αυτά δεν είναι συνειδητή υπονόμευση των εργατικών και λαϊκών αγώνων, τι είναι άραγε;

Δ.Γ.

πηγη: prin.gr

του Παναγιώτη Παπαδομανωλάκη

Σε μια ιστορική στάση εργασίας στις 19 Ιουνίου, τα μέλη της Διεθνούς Ένωσης Longshore and Warehouse (ILWU) έκλεισαν 29 λιμάνια κατά μήκος της Δυτικής Ακτής σε αλληλεγγύη με το κίνημα κατά της αστυνομικής  βίας σε ολόκληρη τη χώρα. Πρόκειται για την μεγαλύτερη συντονισμένη στάση εργασίας της ILWU την τελευταία δεκαετία, η οποία έλαβε χώρα ανήμερα της γιορτής μνήμης για το τέλος της δουλείας στις ΗΠΑ. 19 Ιουνίου 1865 είναι η ημερομηνία κατά την οποία ο στρατηγός της Ένωσης Γκόρντον Γκράνγκερ ανακοίνωσε τις ομοσπονδιακές εντολές σχετικά με την κατάργηση της δουλείας στο Τέξας. Παρότι η δουλεία είχε τεθεί επισήμως εκτός νόμου δυόμισι χρόνια νωρίτερα κατά την Διακήρυξη της Χειραφέτησης του Αβραάμ Λίνκολν, το Τέξας ως η πιο απομακρυσμένη πολιτεία σκλάβων, είχε χαμηλή παρουσία στρατευμάτων της Ένωσης μετά το τέλος του αμερικανικού εμφύλιου πολέμου, με αποτέλεσμα η επιβολή να είναι αργή και ασυνεπής πριν από την ανακοίνωση του Γκράνγκερ.

Της κινητοποίησης της 19ης Ιουνίου, είχε προηγηθεί μια προηγούμενη στάση εργασίας στις 9 Ιουνίου, όπου τα μέλη του συνδικάτου κατέβασαν εργαλεία για οκτώ λεπτά και 46 δευτερόλεπτα σε έναν σιωπηλό φόρο τιμής στον Τζορτζ Φλόιντ κατά τη διάρκεια της κηδείας του. Τόση ήταν η διάρκεια κατά την οποία το γόνατο  του πρώην αστυνομικός των ΗΠΑ Ντέρεκ Τσάβιν πατούσε το λαιμό του Φλόιντ, προκαλώντας του ασφυξία.

Η αντιρατσιστική ιστορία της ILWU

Στην ανακοίνωσή της, η ILWU συνδέει την καταπολέμηση της αστυνομικής τρομοκρατίας με τον συστημικό ρατσισμό στην ιστορία και τους θεσμούς των ΗΠΑ,  ο οποίος έχει αποκαλυφθεί παγκοσμίως εν μέσω αυτής της άνευ προηγουμένου πανδημίας και οικονομικής κρίσης. Σύμφωνα με τον  Trent Willis, πρόεδρο της ILWU Local 10 στο Σαν Φρανσίσκο, η παραπάνω κίνηση είναι σύμφωνη με την ιστορία της ένωσης, καθώς αγωνίστηκε από την ίδρυσή της για την φυλετική ισότητα, ως μια από τις πρώτες εργατικές ενώσεις που διέλυσε τις φυλετικές οργανώσεις εντάσσοντας τους Αφροαμερικάνους και τις άλλες μειονότητες στα σωματεία της.

Το 1918, η προκάτοχός της, International Longshoreman's Association (ILA), άνοιξε τις τάξεις της σε άνδρες κάθε φυλής. Είχε προηγηθεί η μεγάλη απεργία του 1934, όπου μαύροι και λευκοί εργαζόμενοι συγκρούστηκαν με την Ένωση Εργοδοτών Πλοίων(WEA), με τη νίκη της οποίας αυξήθηκε η φυλετική αλληλεγγύη μεταξύ λευκών και μαύρων εργαζομένων. Όταν η ILWU αποχώρησε από το ILA το 1937, έκανε περαιτέρω βήματα για να συμπεριλάβει τους εργαζόμενους κάθε χρώματος. Στα τέλη της δεκαετίας του 1940, όταν οι μαύροι αποκλείστηκαν από τα περισσότερα συνδικάτα, η ILWU διεκδίκησε πως τα «δικαιώματα μιας ένωσης να επιλέγει τα δικά της μέλη δεν σχετίζονται απλώς με τις κοινωνικές σχέσεις, αλλά επηρεάζουν το θεμελιώδες δικαίωμα στην εργασία για τα προς το ζην», αναγκάζοντας μέσα από Ανώτατο Δικαστήριο της Καλιφόρνια τα λευκά συνδικάτα να ανοίξουν προς όλους τους ναυτεργάτες, ανεξαρτήτως χρώματος. Παιδί της απεργίας του 1934, ο Frank Jenkins, ήταν από τους πρώτους Αφροαμερικανούς που κατείχε ηγετικές θέσεις στην ένωση και διακρίθηκε τις επόμενες δεκαετίες στους συνδικαλιστικούς αγώνες και τους αγώνες πολικών δικαιωμάτων.

Η ILWU διατήρησε αυτή τη μαχητική κληρονομιά, συνδέοντας τους εργατικούς αγώνες με ευρύτερα κοινωνικά κινήματα σε όλο τον κόσμο, από την άρνηση επεξεργασίας αγαθών από το απαρτχάιντ της Νότιας Αφρικής έως την άρνηση εκφόρτωσης φορτίου που προορίζεται για την Ιταλία υπό την αιγίδα του Μουσολίνι στην Αιθιοπία. Στην πιο πρόσφατη ιστορία, η ILWU οργάνωσε διαδηλώσεις στην Καλιφόρνια για να διαμαρτυρηθεί για τον πόλεμο του Ιράκ και αρνήθηκε να εκφορτώσει ένα πλοίο από το Ισραήλ σε αλληλεγγύη προς την Παλαιστίνη.

Πανό για τη διαμαρτυρία της αστυνομικής τρομοκρατίας, τον συστηματικό ρατσισμό και την ιδιωτικοποίηση του λιμένα του Όκλαντ από την GAP ιδιοκτησίας του Τζον Φίσερ.

 «Όλος ο κόσμος παρακολουθεί το Οκλαντ»

Στο Σιάτλ , οι εργαζόμενοι συμμετείχαν σε μια πορεία με κοινωνικές οργανώσεις και το Εργαστήριο Luther King, το οποίο διέγραψε πρόσφατα τα μέλη των αστυνομικών ενώσεων από τις λίστες του, μετά την λήξη τελεσίγραφου προς το Συνδικάτο Αστυνομικών του Σιάτλ(SPOG) στο οποίο το καλούσε να δεσμευτεί σε αντιρατσιστικές θέσεις. Στο δυτικό Όκλαντ, κόσμος συγκεντρώθηκε στο Πάρκο deFremery για μια διαμαρτυρία που οργανώθηκε από τη Μαύρη Νεολαία για την Απελευθέρωση του Λαού, όπου η 17χρονη ακτιβίστρια Isha Clarke έκανε λόγο για την μαύρη ιστορία και τους αγώνες της περιοχής, ενώ δήλωσε, πως «η λευκή υπεροχή, η αποικιοκρατία και ο καπιταλισμός δεν είναι βιώσιμα». Το πάρκο είναι γνωστό ως Bobby Hutton Park προς τιμήν του Hutton, ο οποίος στα 16 του έγινε ο πρώτος νεοσύλλεκτος και ταμίας του Κόμματος ΜαύροI Πάνθηρες το 1966. Το 1968 σκοτώθηκε από αξιωματικούς της Αστυνομικής Υπηρεσίας του Όκλαντ, ενώ προσπαθούσε να παραδοθεί μετά από ανταλλαγή πυροβολισμών μεταξύ μελών του κόμματος και αστυνομικών. Στην κινητοποίηση οι λιμενεργάτες διαμαρτυρήθηκαν και για την ιδιωτικοποίηση του λιμανιού, προς όφελος της GAP του δισεκατομμυριούχου Τζον Φίσερ.

Στο Golden Gate Park, διαδηλωτές έριξαν το άγαλμα του Junipero Serra, ο οποίος επέβλεψε την υποδούλωση και τα βασανιστήρια δεκάδων χιλιάδων ιθαγενών Αμερικανών και που παρά τις ενστάσεις, αγιοποιήθηκε το 2015 στο Εθνικό Ιερό στην Ουάσινγκτον από τον Πάπα Φραγκίσκο κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στις ΗΠΑ. Στις διαμαρτυρίες συμμετείχε η ένωση νοσηλευτών Καλιφόρνιας σε αλληλεγγύη με τις μαύρες νοσοκόμες, ενώ κόσμος συγκεντρώθηκε γύρω από τα αγάλματα των πρώην Ολυμπιακών Αγώνων Τόμι Σμιθ και Τζον Κάρλος στο Πανεπιστήμιο του Σαν Χοσέ σε μια ανοιχτή συζήτηση για την ιστορία της δουλείας. Ο Σμιθ και ο Κάρλος, πρώην φοιτητές του Πανεπιστημίου, έγιναν σύμβολα όταν σήκωσαν τις γροθιές τους σε ένα χαιρετισμό της Μαύρης Δύναμης πάνω στο βάθρο της νίκης κατά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1968.

«Κατά την διάρκεια της πορείας μας, ας θυμηθούμε τον George Floyd», δήλωσε ο William  Adams, ο οποίος είναι ο πρώτος Μαύρος πρόεδρος της ILWU. «Πλήρωσε το τελευταίο τίμημα με τη ζωή του. Επομένως, πρέπει να συνεχίσουμε αυτό το κίνημα. Επειδή τα μάτια του κόσμου σας βλέπουν σήμερα εδώ στο Όκλαντ. Όλος ο κόσμος παρακολουθεί. Δεν είναι αυτό που λέμε, είναι αυτό που κάνουμε».

Άντζελα Ντέιβις: «Δεν υπάρχει καπιταλισμός χωρίς ρατσισμό»

Η πολιτική ακτιβίστρια, ακαδημαϊκός και συγγραφέας  Άντζελα Ντέιβις, η οποία πρωτοστάτησε στο πλευρό των Μαύρων Πανθήρων και του ΚΚ Αμερικής κατά την δεκαετία του ’60, αν και ανοσοκατεσταλμένη, έσπασε την αυτοαπομόνωσή της για συμμετέχει στην διαδήλωση. «Είναι μια εξαιρετική στιγμή η οποία έχει φέρει στην επιφάνεια ένα πλήθος θεμάτων», ανέφερε. «Δεν γνωρίζω εάν θα είχε εξελιχθεί όπως συνέβη εάν δεν είχε λάβει χώρα η τρομερή πανδημία του COVID-19, η οποία μας έδωσε την ευκαιρία να γίνουμε συλλογικά μάρτυρες ενός από τα πιο βάναυσα παραδείγματα κρατικής βίας». Για εκατοντάδες χρόνια, οι Μαύροι έχουν περάσει αυτή τη συλλογική λαχτάρα για ελευθερία από τη μια γενιά στην άλλη», λέει. «Κάνουμε τώρα αυτό που θα έπρεπε να είχε γίνει μετά τη δουλεία».

Πριν από την εξάλειψη του ρατσισμού, η Ντέιβις πιστεύει ότι πρέπει να εξαλείψουμε τον φυλετικό καπιταλισμό - έναν όρο που χρησιμοποιεί για να ενθαρρύνει τους ανθρώπους να συλλογιστούν «τους τρόπους με τους οποίους συνδέονται ο καπιταλισμός και ο ρατσισμός». Η Ντέιβις χαιρέτισε την στάση εργασίας δηλώνοντας πως «όποτε η ILWU παίρνει θέση, ο κόσμος αντηχεί» και κάλεσε σε κατάργηση της αστυνομίας όπως την γνωρίζουμε και επαναπροσδιορισμό της έννοιασ της ασφάλειας. «Εάν δεν είχα γίνει καθηγητής, η επόμενη επιλογή μου πιθανώς θα ήταν να γίνω λιμενεργάτης ή εργάτης αποθήκης προκειμένου να γίνω μέλος της πιο ριζοσπαστικής ένωσης στη χώρα: της ILWU», δήλωσε η Ντέιβις. «Αντιπροσωπεύετε τις δυνατότητες και τη δύναμη του εργατικού κινήματος. Ας ελπίσουμε ότι αυτή η δράση θα επηρεάσει άλλα συνδικάτα να ξεσηκωθούν και να πουν όχι στο ρατσισμό και ναι στην κατάργηση της αστυνομίας όπως την γνωρίζουμε».

Η δύναμη των εργατών

Η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Εργαζομένων Μεταφορών (ETF) και τη Διεθνής Ομοσπονδία Εργαζομένων Μεταφορών (ITF), ανακοίνωσαν την συμπαράστασή τους  στον αγώνα των Αμερικάνων ναυτεργατών για φυλετική ισότητα και κοινωνική δικαιοσύνη. Στην Ιταλία, οι λιμενεργάτες προχώρησαν σε κινητοποιήσεις αλληλεγγύης, με αίτημα το τερματισμό του θεσμικού ρατσισμού, της αστυνομικής βίας και της οικονομικής ανισότητας: «Είμαστε αλληλέγγυοι με τις αδερφές και τους αδελφούς μας στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά και καλούμε για τερματισμό της φυλετικής αδικίας που βλέπουμε στις ΗΠΑ και σε ολόκληρο τον κόσμο. Οι συνδικαλιστικοί φορείς έχουν μακρά ιστορία αγώνα για δικαιοσύνη, και θα συνεχίσουμε να εναντιωνόμαστε σε όλες τις μορφές μίσους, μισαλλοδοξίας και αδικίας όχι μόνο στα λιμάνια αλλά σε κάθε πόλη και περιοχή». Στο Παρίσι και το Λονδίνο, χιλιάδες βγήκαν στους δρόμους για να διαδηλώσουν κατά της ρατσιστικής αστυνομικής βίας.

Όπως διαπιστώνει η ιστοσελίδα Left Voice, η χθεσινή στάση εργασίας μπορεί σηματοδοτήσει μια κρίσιμη φάση σε αυτήν την ιστορική στιγμή, που «θα μπορούσε να συνδέσει τον αγώνα ενάντια στην αστυνομική τρομοκρατία και το συστημικό ρατσισμό στους δρόμους με την στρατηγική δύναμη των εργαζομένων στο εργατικό κίνημα». Μόνο η χθεσινή μέρα θα κοστίσει στις αμερικανικές εταιρείες και το κράτος που υπερασπίζεται τα κέρδη τους, δισεκατομμύρια δολάρια. «Φανταστείτε τι θα μπορούσε να συμβεί αν οι λιμενεργάτες, οι εργαζόμενοι στις μεταφορές και σε άλλους βασικούς τομείς άρχιζαν να διακόπτουν την εργασία τους από ακτή σε ακτή και να ενωθούν με τις εκατοντάδες χιλιάδες νέους που διαμαρτύρονται στους δρόμους». «Μια τέτοια συμμαχία», διαπιστώνει, «θα χτυπούσε αυτό το σύστημα εκμετάλλευσης που κερδοσκοπεί από τις ζωές των Μαύρων ανθρώπων σε όλο τον κόσμο, εκεί όπου πονάει περισσότερο».

Όπως έγραψαν, τα μέλη της ILWU στον πρόεδρο της ένωσης, η ανταπόκριση των συνδικαλιστικών φορέων της εργατικής τάξης στην άνοδο του ρατσισμού είναι ζήτημα ζωής και θανάτου.

πηγη: kommon.gr

ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Από τη μια η ΝΔ. Η ΝΔ του μαύρου στην ΕΡΤ. Του κ. Σαμαρά που έκανε τις ερωτήσεις, έδινε τις απαντήσεις και «σκηνοθετούσε» ο ίδιος συνεντεύξεις του. Του κ. Μητσοτάκη ή ή άλλως πως γνωστός από τα φίλια Μέσα του και ως «Μωυσής», «Ηρακλής», «ηγέτης του 21ου αιώνα» και άλλα τέτοια διασκεδαστικά. Του κ. Πέτσα που πριν λάμψει δια της κορωνο-λίστας του είχε καταφέρει να γίνει “είδηση” για το πως κουρευόταν επί καραντίνας… (Η αναλυτική θέση του Ημεροδρόμου για την συγκεκριμένη κυβερνητική αθλιότητα ΕΔΩ: https://www.imerodromos.gr/ke-petsa-eycharistoyme-poy-o-imerodromos-den-pliroi-ta-kritiria-sas/)

Από την άλλη ο ΣΥΡΙΖΑ. Ο ΣΥΡΙΖΑ των δικών του μεγαλουργημάτων στην ΕΡΤ. Που η δική του «κιβωτός του Νώε» της ενημέρωσης είχε για σημαιούλα την «τιτάνια διαπραγμάτευση» των …17 ωρών του κ. Τσίπρα. Που ο «σεβασμός» στην ενημέρωση των δικών του παπαγάλων είχε έμβλημα για 4 χρόνια τα Μπρεστ Λιτόφσκ (!) των …«αριστερών» μνημονίων και για σήμα κατατεθέν τον εκθειασμό των «όχι» που έγιναν όλα «ναι»!

Η ΝΔ και ο ΣΥΡΙΖΑ των ίδιων τηλεοπτικών αδειών στην ίδια ολιγαρχία. Του μοιράσματος της ίδιας σημαδεμένης μιντιακής τράπουλας. Της αναπαραγωγής του ίδιου καθεστώτος των βαρονιών στον Τύπο με αφέντη πάντα το μεγάλο κεφάλαιο, τους εφοπλιστές, τους βιομήχανους, τους εργολάβους. Της ίδιας εργασιακής γαλέρας για χιλιάδες δημοσιογράφους.  

Αυτοί οι δύο είναι που τσακώνονται σήμερα για το ποιος σέβεται την ενημέρωση και κατ’επέκταση την αλήθεια! Ποιος έχει περί πολλού τη δημοσιογραφία. Και ποιος υπηρετεί τη διαφάνεια στις σχέσεις του Τύπου με την εκάστοτε κυβερνητική εξουσία.

Ποιος είπε ότι η υποκρισία τους έχει πάτο; Εχει; Ούτε καν οι πιο κοντινοί τους στα πλέον φιλικά ΜΜΕ και του ενός και του άλλου, δεν θα μπορούσαν να μεταδώσουν ένα τέτοιο fake news.

πηγη: imerodromos.gr

Τρεις μήνες νωρίτερα θα γίνει η πληρωμή των αναδρομικών των επικουρικών συντάξεων. Ειδικότερα, σύμφωνα με τον Ελεύθερο Τύπο, το υπουργείο Εργασίας ετοιμάζει την καταβολή αναδρομικών στις 9 Ιουλίου αντί για τον Οκτώβριο που ήταν προγραμματισμένο. Η επιστροφή των αναδρομικών αφορά 245.000 δικαιούχους με τον μέσο όρο του ποσού που θα δοθεί να υπολογίζεται περί τα 800 ευρώ.

Όπως αναφέρει ο Ελεύθερος Τύπος της Κυριακής, από τα 21 Ταμεία που αφορούν οι επιστροφές υπάρχουν και αναδρομικά που φτάνουν σε μέσο όρο στα 1.894 ευρώ, καθαρά μετά τον φόρο, που σημαίνει ότι στα εν λόγω Ταμεία (κυρίως τραπεζών) θα πληρωθούν και αναδρομικά πάνω από τον μέσο όρο με ποσά ακόμη και 2.500 ευρώ

Για ποιους

Αναδρομικά θα πάρουν όσοι είδαν την αυξημένη επικουρική σύνταξη στις 2 Ιουνίου, δηλαδή οι 245.000 συνταξιούχοι που είχαν άθροισμα κύριας και επικουρικής σύνταξης πάνω από 1.300 ευρώ και με αυτό το κριτήριο ήρθε ο ΣΥΡΙΖΑ τον Ιούνιο του 2016 και τους έκοψε τις επικουρικές συντάξεις με τον νόμο Κατρούγκαλου. Οι περικοπές τότε έφτασαν στο 55% και ήταν οι μεγαλύτερες μειώσεις που έγιναν στις συντάξεις σε σύγκριση με όσες είχαν προηγηθεί. Για τον λόγο αυτόν το Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ) έκρινε τις μειώσεις αντισυνταγματικές και τις ακύρωσε γιατί δεν είχαν τεκμηρίωση βάσει μελέτης. Η απόφαση του ΣτΕ ενσωματώθηκε στην ασφαλιστική μεταρρύθμιση της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας με τον νόμο 4670/2020 και τώρα είναι η ώρα της αποκατάστασης των περικοπών. Οι μειώσεις ακυρώθηκαν και οι επικουρικές αυξήθηκαν από τις 2 Ιουνίου και ακολουθούν τα αναδρομικά 8 μηνών, γιατί οι αυξήσεις μετρούν από τον Οκτώβριο του 2019 που το ΣτΕ ακύρωσε τις μειώσεις, μέχρι και τον Μάιο του 2020.

Τι θα δηλωθεί στην εφορία

Τα ποσά που θα λάβουν οι συνταξιούχοι θα έχουν φόρο 20%, αλλά ένα μέρος του φόρου θα τους επιστραφεί καθώς θα υπολογιστεί αναλογικά για το τμήμα των αναδρομικών που αφορούν στο 2019 και σε αυτά που αφορούν στο 2020.

Οσοι συνταξιούχοι δεν υπέβαλαν δήλωση φέτος μπορούν -λόγω και της παράτασης έως τις 30 Ιουλίου- να δηλώσουν στα εισοδήματα του 2019 και τα αντίστοιχα αναδρομικά για τους μήνες Οκτώβριο, Νοέμβριο και Δεκέμβριο 2019. Ο διαχωρισμός των αναδρομικών θα γίνει αυτόματα στον ΕΦΚΑ και οι συνταξιούχοι θα δουν τις σχετικές βεβαιώσεις με τα ποσά που θα πάνε στο 2019 και στο 2020.

Οσοι υπέβαλαν τις δηλώσεις τους μπορούν να κάνουν τροποποιητική δήλωση συμπληρώνοντας στο εισόδημα του 2019 και τα αναδρομικά του τριμήνου Οκτωβρίου, Νοεμβρίου και Δεκεμβρίου 2019 σύμφωνα με τη βεβαίωση αποδοχών. Τα ποσά αναδρομικών που αφορούν στη χρήση του 2020, δηλαδή τους μήνες Ιανουάριο, Φεβρουάριο, Μάρτιο, Απρίλιο και Μάιο, θα αναφέρονται στις βεβαιώσεις αποδοχών που θα χρησιμοποιηθούν στις φορολογικές δηλώσεις του 2021.

Οσοι κάνουν τροποποιητικές δηλώσεις φέτος θα έχουν και νέα εκκαθάριση φόρου και στην ουσία θα πάρουν πίσω ένα μέρος από το 20% του φόρου που θα τους παρακρατηθεί από το σύνολο των αναδρομικών τους.

Πηγή: Ελεύθερος Τύπος - enikos.gr