Εκτός από τις γνωστές και μη εξαιρετέες επιπτώσεις της ζάχαρης στο σώμα, σημαντικό είναι να γνωρίζουμε και τον τρόπο που επηρεάζει την ψυχική υγεία και την πνευματική λειτουργία - Τι δείχνουν οι μελέτες και τι προτείνουν οι επιστήμονες για τον περιορισμό της ζάχαρης στη διατροφή

Οι επιβλαβείς επιδράσεις της ζάχαρης στο σώμα έχουν μελετηθεί εκτενώς τα τελευταία χρόνια, γι’αυτό και η επιστημονική κοινότητα συστήνει τον περιορισμό της στο πλαίσιο της απώλειας βάρους και της μείωσης του κινδύνου διάφορων παθήσεων.

Και παρόλο που ο περιορισμός της ζάχαρης μπορεί πράγματι να μας κάνει πιο υγιείς, η επίδρασή της στην ψυχική μας υγεία αξίζει μια περαιτέρω ανάλυση.

1. Προκαλεί συναισθηματικές μεταπτώσεις
Αν είστε από τους ανθρώπους που χρειάζονται κάτι γλυκό όταν βιώνουν έντονο στρες, τότε σίγουρα γνωρίζετε τι περιλαμβάνει η εγρήγορση που προκαλεί η ζάχαρη. Και παρόλο που οι περισσότεροι βιώνουν αυτή την εγρήγορση και την επακόλουθη πτώση με μικρή δυσφορία, υπάρχουν και αρκετοί που πληρώνουν ακριβά το τίμημα της υπερβολικής κατανάλωσης ζάχαρης.

Αυτό συμβαίνει επειδή η κατανάλωση μεγάλης ποσότητας επεξεργασμένης ζάχαρης μπορεί να επιτείνει συναισθήματα ανησυχίας, ενόχλησης και θλίψης.

Η διαδικασία που προκαλεί όλες αυτές τις μεταπτώσεις στον οργανισμό αφορά στην απελευθέρωση της ινσουλίνης από το σώμα, η οποία βοηθά στην απορρόφηση της πλεονάζουσας γλυκόζης στη ροή του αίματος και στη σταθεροποίηση των επιπέδων σακχάρου στο αίμα. Με λίγα λόγια, το σώμα δουλεύει σκληρά για να επανέλθει στα φυσιολογικά επίπεδα ορμονών και στοιχείων, με αποτέλεσμα η απότομη αυτή εναλλαγή να προκαλεί τη νευρικότητα και την ενόχληση.

Αν, μάλιστα, βιώνετε έντονο άγχος, τότε γνωρίζετε πόσο καταστροφική μπορεί να γίνει η υπερβολική κατανάλωση ζάχαρης. Οι αυξομειώσεις του σακχάρου στο αίμα και οι συνακόλουθες συναισθηματικές μεταπτώσεις που αναφέραμε παραπάνω, μαζί με το τρέμουλο και την ένταση, είναι παρενέργειες της ζάχαρης που μπορούν να επιδεινώσουν το άγχος, αλλά και να μειώσουν την ικανότητα του σώματος να ανταποκριθεί στο στρες.

2. Αυξάνει τον κίνδυνο καταθλιπτικής συμπεριφοράς
Για τους ανθρώπους που βρίσκονται αντιμέτωποι με την κατάθλιψη, το φαγητό -και ειδικά τα γλυκά- μπορεί πολλές φορές να αποτελέσει μια μορφή ανακούφισης από τα συμπτώματα. Στην πραγματικότητα, όμως, η τάση αυτή συνιστά έναν φαύλο κύκλο που επιδεινώνει συμπτώματα όπως η θλίψη, η κούραση και η απαισιοδοξία.

Η υπερκατανάλωση ζάχαρης προκαλεί ανισορροπία σε ορισμένες χημικές ουσίες του εγκεφάλου, η οποία με τη σειρά της οδηγεί στην κατάθλιψη και μπορεί ακόμα να αυξήσει τον μακροπρόθεσμο κίνδυνο ανάπτυξης διαταραχών στην ψυχική υγεία κάποιων ανθρώπων.

Μια μελέτη του 2017, μάλιστα, διαπίστωσε ότι οι άνδρες που κατανάλωναν μεγάλη ποσότητα ζάχαρης (πάνω από 67 γρ. την ημέρα) ήταν 23% πιο πιθανό να λάβουν διάγνωση κλινικής κατάθλιψης εντός πέντε ετών.
Βέβαια, επειδή η ζάχαρη είναι εθιστική, η πλήρης αποχή από την κατανάλωσή της έχει συνδεθεί σε κάποιες περιπτώσεις με κρίσεις πανικού και συμπτώματα στέρησης. Ωστόσο, τέτοια περιστατικά θεωρούνται σπάνια και αφορούν κυρίως άτομα που βιώνουν τη μετάβαση από την υπερβολική κατανάλωση στην πλήρη διακοπή.

3. Επιβραδύνει τη λειτουργία του εγκεφάλου
Σε πρόσφατη μελέτη τους, ερευνητές του UCLA βρήκαν ότι μια διατροφή με σταθερά υψηλή περιεκτικότητα σε φρουκτόζη προερχόμενη από σακχαρούχα προϊόντα όπως αναψυκτικά επιβραδύνει τη λειτουργία του εγκεφάλου, πράγμα που μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τη μνήμη και τη μάθηση. Συγκεκριμένα, οι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι κάποια γονίδια στον εγκέφαλο μπορούν να υποστούν βλάβη λόγω της φρουκτόζης, με αποτελέσματα που σχετίζονται ακόμα και με τη νόσο Αλτσχάιμερ, τον διαβήτη και τις καρδιακές παθήσεις.

ΠΗΓΗ: ygeiamou.gr

Σωματείο Εργαζομένων Public

Την Παρασκευή 19/06 το σωματείο μας προχώρησε σε νέα διαμαρτυρία ενάντια στη διευρυμένη επιβολή σπαστών ωραρίων στους εργαζόμενους/ες στα καταστήματα Public – Media Markt.

Το Σωματείο Εργαζομένων στα Public καθώς και το κλαδικό μας σωματείο, ο Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου – Ψηφιακών Μέσων Αττικής (ΣΥΒΧΨΑ), εξασφάλισαν την από κοινού δυναμική παρέμβαση ενάντια στην διευθυντική αυθαιρεσία και την εργοδοτική αδιαλλαξία ως προς τις μισθολογικές και βιοποριστικές ανάγκες μας. Εκατοντάδες κείμενα του σωματείου μας μοιράστηκαν σε εργαζόμενους και πελάτες απαιτώντας την υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας και την κατάργηση των σπαστών ωραρίων στη Public – Media Markt.

Το σωματείο μας θα συνεχίσει τις δυναμικές κινητοποιήσεις ενάντια στη λεηλασία της ζωής μας.

Το σπαστό ωράριο είναι αίτια πολέμου.

Επόμενος σταθμός είναι η συμμετοχή του σωματείου μας στην Εργατική Διαδήλωση τη Τρίτη 23/06 στις 19,00 στα Χαυτεία, που καλούν κλαδικά και επιχειρησιακά σωματεία

Το σωματείο καλεί όλες τις εργαζόμενες και όλους τους εργαζόμενους της εταιρείας Public-Media Markt να οργανωθούν στο σωματείο τους για να προετοιμάσουμε τον αγώνα μας για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων μας.

Διεκδικούμε:

Συλλογική Σύμβαση Εργασίας – αυξήσεις στους μισθούς, επίδομα παιδιού, γάμου, ταμείου.

Κάτω τα σπαστά ωράρια. Ποτέ δουλειά τη Κυριακή!

Κάτω τα χέρια από τα εργατικά δικαιώματα και κατακτήσεις. Κάτω τα χέρια από τα σωματεία.

Καμία μείωση μισθού στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα.

Σ’ αυτόν τον πόλεμο που μας έχουν κηρύξει, η νίκη για μας βρίσκεται στην ενότητά μας.

Σωματείο Εργαζομένων στην Εταιρία Retail World A.E.- Καταστήματα Public

ΠΗΓΗ:  pandiera.gr

Γράφει ο Κώστας Γρηγοριάδης.

Με αφορμή το βίντεο-σποτ που κυκλοφόρησε πριν λίγες ημέρες από τον ΣΥΡΙΖΑ, και αφορά την κρατική χρηματοδότηση για την καμπάνια “μένουμε σπίτι”, και “μένουμε ασφαλείς”, μπορούν να εξαχθούν ορισμένα συμπεράσματα και παρατηρήσεις.

Γενικότερα ή ειδικότερα δεν έχει σημασία, αλλά πάνω από όλα, συμπεράσματα αντίληψης της πολιτικής συσχέτισης διαπλοκής ΜΜΕ και οικονομικών συμφερόντων.

Ας δούμε κατ’ αρχήν τι περιγράφει σεναριακά και σκηνοθετικά το συγκεκριμένο βίντεο.

Είναι χωρισμένο σε δύο μέρη. Στα πρώτα 33 δευτερόλεπτα εμφανίζεται μια ηθοποιός που παριστάνει τη δημοσιογράφο να ξεκινάει το ρεπορτάζ της με θέμα τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, με ύφος σοβαρό και... αδέκαστο.

Πριν προλάβει όμως να αρθρώσει τις πρώτες λέξεις της, αρχίζει να βρέχει 50ευρα.

Τότε η δημοσιογράφος αρχίζει να μεταστρέφει το ύφος της και να προσπαθεί να αρπάξει τα 50ευρα, αναφωνώντας όλο γλύκα «ο Κυριάκος μας», «ο Κυριάκος»!

Με δυο λόγια, βάσει σεναρίου και σκηνοθεσίας, το σποτ του ΣΥΡΙΖΑ, καταλήγει στο συμπέρασμα (κι αυτό δεν επιδέχεται διαφωνίας γιατί είναι εμφανέστατο), ότι μόλις ο δημοσιογράφος δει να πέφτει χρήμα, πετάει στο καλάθι των αχρήστων, κάθε δημοσιογραφική δεοντολογία.

Ο σκηνοθέτης δεν κάνει τον κόπο να συμβολίσει και να στοχεύσει σε ποια μεριά δημοσιογράφων αναφέρεται.

Μας λένε οι υποστηρικτές του σποτ πως ο ΣΥΡΙΖΑ στοχεύει τους μεγαλοδημοσιογράφους.
Μα, το ντύσιμο της ηθοποιού που κάνει την δημοσιογράφο, είναι απλό. Επίσης δε φοράει κανένα κόσμημα.

Ένα σακάκι απλό, ένα παντελόνι απλό, με ένα επίσης ψευτολαμέ μπλουζάκι από μέσα φοράει όλα κι όλα.

Προσδίδει η εμφάνιση αυτή μεγαλοδημοσιογράφο, όταν οι ακριβοπληρωμένες αντίστοιχες γυναίκες μεγαλοδημοσιογράφοι-παρουσιάστριες είναι ντυμένες με ακριβότατα ταγέρ, και τα κοσμήματά τους, κοστίζουν μερικές εκατοντάδες μισθών απλών χαμηλόμισθων δημοσιογράφων, προδίδοντας έτσι την οικονομική τους άνεση;
Αφού λοιπόν ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει να κάνει κριτική σε εκείνους τους δημοσιογράφους που μετατρέπονται σε πιόνια για να υπηρετήσουν τους αφέντες καναλάρχες, γιατί δεν ξεκαθάρισε (τον τρόπο αν θες τον βρίσκεις εκτός αν είσαι ατάλαντος), ότι ο στόχος είναι οι ακριβοπληρωμένοι δημοσιογράφοι και ΜΟΝΟ αυτοί;
Ο μέσος πολίτης, καθισμένος στον καναπέ του, αυτό που βλέπει είναι το δημοσιογράφο να τα πιάνει και οδηγείται στο απλουστευμένο συμπέρασμα ότι «όλοι χρηματίζονται».

Κι αυτό είναι τελικά το μήνυμα του σποτ όσο και να φωνάζουν οι υποστηρικτές του ότι δεν είναι έτσι.

Στο δεύτερο μέρος του σποτ τα πράγματα είναι ξεκάθαρα, τόσο με την εικόνα όσο και με την αφήγηση του σεναρίου σε τι αναφέρεται.

Η ζημιά όμως έχει γίνει, και αυτό που έχει προηγηθεί μένει χαραγμένο ως μήνυμα.

Με την έλευση της ιδιωτικής τηλεόρασης και την κατοχή των καναλιών από εφοπλιστές και ανθρώπους του κεφαλαίου, το τοπίο στην ενημέρωση άλλαξε.

Κάθε κανάλι-μέσο είχε ως κίνητρο του την αύξηση των κερδών, μιας και πρόκειται για ΑΕ που θέλει έσοδα για να πληρώσει κάθε έξοδό της αλλά και να βάλει στην... άκρη.

Δεν είχε με δυο λόγια τον σκοπό και τα κίνητρα της δημόσιας τηλεόρασης.

Υψηλά κασέ, πέρα από τις συμβάσεις της ΕΣΗΕΑ, εργαζόμενους πολλών ταχυτήτων, άρα και υπερεκμετάλλευση.

Το πού κατάληξε η ιδιωτική τηλεόραση με ευθύνη αποκλειστικά των πλουσίων μετόχων τους, αρκεί να ρίξει κανείς μια ματιά πού κατέληξε το ΑΛΤΕΡ ή το ΜΕΓΚΑ.

Χιλιάδες απλούς δημοσιογράφους και τεχνικούς στο δρόμο και την ανεργία, ενώ οι ακριβοπληρωμένοι τηλεαστέρες δημοσιογράφοι να παίρνουν μεταγραφή για άλλα κανάλια με υψηλό κασέ και πάλι. Όσο για το υπόλοιπο ιδιωτικό τηλεοπτικό τοπίο να έχει πλήρως απαξιωθεί από κάθε άποψη.

Πάντα μιλάμε για τον τομέα της ενημέρωσης, δεν μας αφορά σε τούτο το κείμενο το κομμάτι του προγράμματος ψυχαγωγίας.

Ταυτόχρονα με την ιδιωτική τηλεόραση, ή λίγα χρόνια πριν, είχε ξεκινήσει να εμφανίζεται και μια δημοσιογραφία «lifestyle» και καινούργιων ηθών την εποχή της παντοκρατορίας του ΠΑΣΟΚ, με περιοδικά όπως το «ΚΛΙΚ», το «ΝΙΤΡΟ» κ.α.

Αυτό όλο το... φούντωμα lifestyleπεριοδικών και ιδιωτικής τηλεόρασης μετέστρεψε και τους σκοπούς και την αποστολή της δημοσιογραφίας, που δεν είναι άλλοι από την αποκάλυψη της αλήθειας μέσω της διασταυρωμένης είδησης και την αποστασιοποίηση από κάθε μορφή εξουσίας, πολιτική ή οικονομική.

Καλύτερο παράδειγμα διαπλοκής συμφερόντων και ΜΜΕ και μετατροπής μέρους της δημοσιογραφίας σε χειραγώγηση της κοινής γνώμης, είναι η περίοδος των μνημονίων.
Τότε που κυριολεκτικά το ΔΝΤ εκπαίδευσε πολλά... παπαγαλάκια για να πουν πως τα μέτρα επιβολής οικονομικής λιτότητας, είναι απαραίτητα, μιας και τα μνημόνια είναι ευτυχία για τον τόπο:

Γιάννης Πρετεντέρης: «Λέγαμε στην κυβέρνηση ότι το χρέος δεν είναι βιώσιμο και μας λέγανε: Να λέτε ότι είναι βιώσιμο. Και εμείς το λέγαμε και κοροϊδεύαμε τον κόσμο»!

Μαρία Σπυράκη: «Τον Μάιο–Ιούνιο του 2012 ο κόσμος έπαιρνε τα λεφτά του από τις τράπεζες και η κυβέρνηση κάθε μέρα έστελνε από την Ελευσίνα ένα αεροπλάνο και ερχόταν γεμάτο λεφτά. Αυτό το ξέραμε και το κρύβαμε».

Αυτά τα είπαν χωρίς ίχνος ντροπής δύο δημοσιογράφοι.
Ο ένας συνεχίζει να δημοσιογραφεί σε μέσο μεγαλοεκδότη, η άλλη είναι ευρωβουλευτής της ΝΔ από το 2014.

Άλλος δημοσιογράφος ο Μπάμπης Παπαδημητρίου, του ΣΚΑΙ, είπε ότι «χρειαζόμαστε μια σοβαρή “Xρυσή αυγή”», και έγινε βουλευτής της ΝΔ, ενώ στο ίδιο κόμμα τον ακολούθησε κι ο Κ. Μπογδάνος που καλούσε τα τανκς να μπούνε στην ΕΡΤ.

Επίσης έχουμε και γυρολόγους δημοσιογράφους που αναζητούν πολιτική στέγη κάθε εκλογική περίοδο.

Όλα αυτά που περιγράφουμε, αφορούν όμως κάποιους συγκεκριμένους με ονοματεπώνυμο, που αν τους μαζέψεις όλους μαζί άντε να βγουν καμιά πεντακοσαριά.

Είναι η απόλυτη μειοψηφία στον όγκο των εγγεγραμμένων μελών των δημοσιογραφικών ενώσεων σε όλη την Ελλάδα, που πασχίζουν να υπηρετήσουν την ενημέρωση με χαμηλούς μισθούς και δύσκολες συνθήκες.

Δημοσιογράφοι στις μέρες μας καταθέτουν ως μάρτυρες κατηγορίας στη δίκη της «Χρυσής αυγής», δημοσιογράφοι μένουν ανάπηροι από κροτίδες κρότου λάμψης την ώρα που κάνουν ρεπορτάζ και φωτορεπόρτερ τραμπουκίζονται από δυνάμεις καταστολής.

Δημοσιογράφοι αρνούνται να υπογράψουν αλλαγή συλλογικής σύμβασης εργασίας και απολύονται με το κεφάλι ψηλά κλπ κλπ.

Όλοι αυτοί, είναι η πλειοψηφία και είναι απέναντι στους ακριβοπληρωμένους τηλεαστέρες χειραγωγούς της κοινής γνώμης.

Όσο για την ΕΣΗΕΑ, τη βαραίνουν πολλές αμαρτίες εδώ και πολλά χρόνια, επειδή μένει άπραγη σε σοβαρά πολιτικά προβλήματα του δημοσιογραφικού χώρου σε σχέση με τη διαπλοκή με οικονομικά συμφέροντα.
Ξαφνικά άρχισε να μιλάει για ισοπέδωση όλου του κλάδου από το σποτ του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ τήρησε σιγή ιχθύος για τον αποκλεισμό ΜΜΕ από την κρατική χρηματοδότηση.

Επανερχόμενοι στο σποτ του ΣΥΡΙΖΑ για τα 20 εκατομύρια της κυβέρνησης προς ΜΜΕ, κλείνοντας θα λέγαμε κάτι απλό.

Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι πολιτικό κόμμα και θα μπορούσε να πει τα πράγματα για τον χρηματισμό δημοσιογράφων και ΜΜΕ ακόμη πιο ξεκάθαρα. Τι φοβήθηκε;
Μέσω ενός σποτ κάκιστης αισθητικής και σεναριακού αποπροσανατολισμού, προτίμησε αντί να μιλήσει ή να αναδείξει λιτά και ουσιαστικά το συνολικό πρόβλημα του τύπου, να λαϊκίσει.

«Ο δημοσιογράφος μόλις δει 50ευρω τρέχει να το πιάσει» συμπεραίνει κανείς βλέποντάς το. Ξεχνά όμως πως για την συντριπτική πλειοψηφία των εργατών του τύπου, ισχύει η ρήση «δημοσίευσις είναι η ψυχή της δικαιοσύνης».

ΠΗΓΗ: ergatikosagwnas.gr