Σε εξαιρετικά υψηλά επίπεδα εξακολουθούν να βρίσκονται τα ποσοστά των μακροχρόνια ανέργων, δηλαδή των ατόμων που είναι εκτός αγοράς εργασίας για περισσότερους από 12 μήνες παρά την αισθητή μείωση που παρουσιάζουν τα συνολικά ποσοστά των ανέργων τα τρία τελευταία χρόνια.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ του δευτέρου τριμήνου του 2017 οι μακροχρόνια άνεργοι ανέρχονται σε 752.000 άτομα -ποσοστό 74%- επί του συνολικού αριθμού του 1.016.600 ανέργων. Αποτελεί το δεύτερο υψηλότερο ποσοστό των μακροχρόνια ανέργων που έχουν καταγραφεί στο δεύτερο τρίμηνο του έτους τα 10 τελευταία έτη, δηλαδή την περίοδο 2008-2017.

Συγκεκριμένα, το 2014 στο δεύτερο τρίμηνο του έτους το ποσοστό των μακροχρόνια ανέργων είχε ανέλθει στο 74,4% του συνόλου. Από τα ίδια στοιχεία προκύπτει ότι ένα πολύ μεγάλο ποσοστό, δηλαδή το 35,3% του συνολικού αριθμού των ανέργων, δηλαδή 359.700 άτομα, είναι εκτός αγοράς εργασίας για περισσότερα από τέσσερα έτη.

Αποκλεισμός και «αποθάρρυνση»

Η διαμόρφωση ενός σκληρού πυρήνα ανέργων, με περισσότερους από 350.000 να βρίσκονται εκτός αγοράς εργασίας για τουλάχιστον τέσσερα χρόνια, εμπεριέχει όλα εκείνα τα στοιχεία τα οποία σύμφωνα με τους μελετητές διαμορφώνουν ένα στεγανό και αδιαπέραστο πλαίσιο «αποθάρρυνσης» του ανέργου. Δηλαδή, διαμορφώνεται η πεποίθηση στον άνεργο πως δεν πρόκειται ποτέ να εργαστεί ξανά.

Αυτή η «αποθάρρυνση» είναι απόρροια της συσσώρευσης αρνητικών εμπειριών και επαναλαμβανόμενων αποτυχιών κατά την αναζήτηση εργασίας για πολλά χρόνια. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται σε έρευνα του παρατηρητηρίου Εργασίας της ΓΣΕΕ, υπήρξε περίπτωση άνεργης γυναίκας η οποία από τον Σεπτέμβριο του 2011 μέχρι τον Ιανουάριο του 2013 είχε αποστείλει 212 βιογραφικά προκειμένου να βρει δουλειά, χωρίς όμως να έχει κάποιο αποτέλεσμα.

Τα δεδομένα της παρατεταμένης – μακροχρόνιας ανεργίας δημιουργούν έντονο προβληματισμό και στους αρμόδιους φορείς του υπουργείου Εργασίας, καθώς στη συντριπτική τους πλειονότητα οι σχετικές έρευνες επισημαίνουν το αδιέξοδο στο οποίο οδηγούνται οι άνεργοι οι οποίοι βρίσκονται για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα εκτός εργασίας.

Δηλαδή, όσο μεγαλώνει η διάρκεια ανεργίας τόσο περισσότερο επιδεινώνονται οι δεξιότητές του και τόσο πιο δύσκολο γίνεται να βρει δουλειά στο μέλλον. Ουσιαστικά πρόκειται τις περισσότερες φορές για ανέργους άνω των 40 – 45 ετών, οι οποίοι βιώνουν με έντονο τρόπο τον αποκλεισμό τους από μια αγορά εργασίας η οποία, σύμφωνα με όλες τις έρευνες, επιλέγει να προσλαμβάνει πολύ νεότερους σε ηλικία.

Πηγή: ergasianet.gr

Την Τετάρτη 20 Σεπτεμβρίου 2017, δύο μόλις μέρες μετά την επέτειο της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα από τα τάγματα εφόδου της Χρυσής Αυγής, το υπόδικο ναζιστικό κόμμα προχώρησε σε προκλητική συγκέντρωση στο Πέραμα, με παρουσία σχεδόν όλης της κοινοβουλευτικής της ομάδας.

Η αστυνομία και η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ με το σχεδιασμό της παρέδωσε την πόλη στους τραμπούκους και προχώρησε σε συντονισμένη επίθεση στην αντιφασιστική συγκέντρωση που πραγματοποιούταν.

Το ταξικό εργατικό κίνημα δεν πρόκειται να μείνει με σταυρωμένα τα χέρια στη νέα προσπάθεια της φασιστικής συμμορίας να εισβάλλει σε παραδοσιακές εργατικές γειτονιές.

Δεν ξεχνάμε την παρακρατική επίθεση στα μέλη του ΠΑΜΕ το 2013, γιατί το εργοδοτικό σωματείο του Αγίου Νικολάου παραμένει σε λειτουργία συσπειρώνοντας το κάθε κατακάθι της περιοχής. Εξάλλου η εισβολή του Λαγού στο σχολείο του Ικόνιου που φιλοξενεί προσφυγόπουλα το περασμένο Ιανουάριο που τρομοκράτησε γονείς και καθηγητές, μας έδειξε για άλλη μια φορά το εφιαλτικό «όραμα» που μας ετοιμάζουν.

Οι ναζί δημιουργούν θύλακες σε λαϊκές γειτονιές για να χρησιμοποιηθούν σαν πρώτη γραμμή κρούσης υπέρ των αφεντικών. Η προηγούμενη προσπάθεια τους να φτιάξουν «οχυρό» στη Νίκαια, συντρίφτηκε από το αντιφασιστικό κίνημα. Τα «εργατικά» σωματεία και παρατάξεις τους, απομονώνονται αποφασιστικά από το εργατικό κίνημα.

Δεν εφησυχαζόμαστε! Η ακροδεξιά παραμονεύει για να συντρίψει την εργατική αντίσταση, αν αποτύχουν οι μνημνονιακές κυβερνήσεις τους.

Στην «γραμμή» του ευρύτερου Πειραιά υπάρχουν 3 τοπικά γραφεία της Χρυσής Αυγής (Σαλαμίνα, Πέραμα, Πειραιά) καθώς και αυτό του λακέδικου σωματείου της Ναυπηγοεπισκευστικής Ζώνης, που λειτουργούν σαν ορμητήρια – γιάφκες τρομοκράτησης του λαϊκού κινήματος. Πρέπει να πιάσουμε το νήμα να ξηλώσουμε την όποια ναζιστική δράση και επιρροή στην περιοχή.

Σαν πρώτη κίνηση καλούμε κάθε εργατικό σωματείο, νεολαιίστικη ένωση, μαθητική ή φοιτητική ομάδα, τοπικά στέκια, συλλογικότητες, κόμματα, οργανώσεις και συλλογικότητες του ταξικού κινήματος σε σύσκεψη της Πέμπτη 28/9 6.30μμ στο Εργατικό Κέντρο Πειραιά για να διοργανωθεί ένα μεγάλο λαϊκό συλλαλητήριο στο Πέραμα.

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΜΑΧΗΤΙΚΟΥ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΜΟΥ (OP.M.A.)

EPΓATIKH ΛEΣXH KEPATΣINIOY– ΔPAΠETΣΩNAΣ

ENΩTIKH AΓΩNIΣTIKH ΣYNEPΓAΣIA– E.ΘE.Λ. (E.A.Σ.-E.ΘE.Λ.)

ΠANEΛΛHNIA ENΩΣH NAYTΩN ΕΜΠΟΡΙΚΟΥ ΝΑΥΤΙΚΟΥ (Π.E.N.E.N.)

Με απόλυτη επιτυχία πραγματοποιήθηκε το διήμερο 23-24 Σεπτέμβρη 2017 η 11^η αντιρατσιστική γιορτή που διοργάνωσαν από κοινού το «Κυριακάτικο Σχολείο Μεταναστών» και η «Κίνηση απελάστε τον ρατσισμό».

Την Κυριακή 24/9/2017 δεύτερη μέρα των εκδηλώσεων έγινε ανοιχτή συζήτηση με θέμα: «Αντιρατσισμός και αντιφασισμός στους χώρους δουλειάς».

Προσκεκλημένος στην συζήτηση ήταν ο Πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ ο οποίος πήρε μέρος με άλλους συνδικαλιστές που εκπροσωπούσαν Σωματεία και χώρους δουλειάς όπως είναι οι υγειονομικοί, οι εκπαιδευτικοί, δημόσιες υπηρεσίες και ΠΡΟΣΠΕΡΤ.

Στην παρέμβασή του ο Πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ Αντώνης Νταλακογεώργος σημείωσε μεταξύ των άλλων και τα παρακάτω:

Τα τελευταία χρόνια η επιθετικότητα των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων ΗΠΑ – ΝΑΤΟ σε ανταγωνισμό με τις αντίστοιχες δυνάμεις Ρωσίας, Κίνας προσπαθούν να διευρύνουν την γεωστρατηγική τους επιρροή αλλά και την κατάκτηση νέων πλουτοπαραγωγικών πηγών σε διάφορες χώρες του κόσμου. Η ένταση αυτή των ανταγωνισμών τις καθιστά ποιο επιθετικές και επικίνδυνες.

Επίκεντρο αυτών των επεμβάσεων και ανταγωνισμών βρίσκονται οι χώρες της νοτιοανατολικής Μεσογείου και άλλες αραβικές χώρες οι οποίες διαθέτουν πλούσια κοιτάσματα σε πετρέλαια υδρογονάνθρακες ενώ τον τελευταίο χρόνο ιδιαίτερα μετά την εκλογή του ακροδεξιού δισεκατομμυριούχου Τραμπ στις ΗΠΑ στο στόχαστρό του έχει βάλει την Βόρεια Κορέα, την Βενεζουέλα αλλά και το Ιράν.

Οι εξελίξεις αυτές διαμορφώνουν όχι μόνο ένα μόνιμο και επικίνδυνο σκηνικό έντασης και αντιπαράθεσης αλλά σηματοδοτούν θανάσιμο κίνδυνο ενός θερμοπυρηνικού πολέμου ευρείας έκτασης και κατά συνέπεια διαμορφώνουν συνθήκες επικίνδυνες για την ειρήνη σε όλο τον κόσμο.

Παράλληλα οι επιθετικοί ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι στην περιοχή μας έχουν οδηγήσει εκατομμύρια ανθρώπους να εγκαταλείψουν τις χώρες τους και τα σπίτια τους και να αναζητήσουν διέξοδο ασφάλειας και εργασίας σε άλλες χώρες.

Ιράκ, Συρία, Λιβύη, Αφγανιστάν αλλά και χώρες όπου επικρατούν συνθήκες φτώχειας και εξαθλίωσης εξωθούν τους λαούς αυτών των χωρών στην μαζική έξοδο.

Τα τελευταία χρόνια η Μεσόγειος έχει μετατραπεί σε ένα απέραντο νεκροταφείο χιλιάδων ανθρώπων στην προσπάθειά τους να ξεφύγουν και να απομακρυνθούν από τις χώρες που μαίνονται οι πολεμικές συγκρούσεις.

Η Ευρώπη ως απάντηση επέλεξε την ρατσιστική πολιτική των κλειστών συνόρων και ταυτόχρονα σε συμφωνία με την Τουρκία η ελληνική κυβέρνηση έχει αναλάβει το θλιβερό και άθλιο ρόλο των απελάσεων και των επαναπροωθήσεων των προσφύγων.

Ταυτόχρονα η ελληνική κυβέρνηση αντί της φιλοξενίας και της ενσωμάτωσης των προσφύγων στους οικιστικούς ιστούς και τις κοινωνικές δομές επέλεξε τα στρατόπεδα συγκέντρωσης για τον εγκλεισμό των προσφύγων – μεταναστών.

Η εργατική τάξη της χώρας μας αλλά και ευρύτερα τα λαϊκά και κοινωνικά στρώματα επιφύλαξαν την υποδοχή που έπρεπε στους πρόσφυγες, έδειξαν και δείχνουν υψηλό επίπεδο αλληλεγγύης, στηρίζουν ολόθερμα τα αιτήματα και τις δίκαιες διεκδικήσεις τους και παλεύουν από κοινού να κατακτήσουν και να κατοχυρώσουν τα ίδια δικαιώματα με τους έλληνες στην εκπαίδευση, στην υγεία, στην δουλειά, στην στέγαση.

Η μαχόμενη αριστερά στο σύνολό της, το αγωνιστικό ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα, οι αντιφασιστικές και αντιρατσιστικές οργανώσεις πρωτοστάτησαν στην έκφραση συμπαράστασης προς τους πρόσφυγες και μετανάστες.

Απέκρουσαν τις φασιστικές κραυγές της ξενοφοβίας, του ρατσισμού και της ισλαμοφοβίας οι οποίες είχαν ως πρωταγωνιστές την νεοναζιστική Χρυσή Αυγή αλλά και άλλες δυνάμεις που καλλιεργούσαν κυρίως ρατσιστικού τύπου αντιλήψεις περί αποκλεισμού και απομόνωσης των προσφύγων και ανοιχτά φλερτάρουν με την ξενοφοβία.

Οι συνθήκες που διαμορφώθηκαν στην χώρα μας, ιδιαίτερα την περίοδο των μνημονιακών πολιτικών, η σκληρή και ανελέητη επίθεση σε βάρος των εργαζομένων, των συνταξιούχων, των λαϊκών στρωμάτων, η κατακόρυφη αύξηση της ανεργίας, οι δρακόντιες περικοπές και μειώσεις μισθών, συντάξεων, ΕΚΑΣ σε συνδυασμό με μια πρωτοφανή αντιλαϊκή φορομπηχτική πολιτική που εξουθενώνει, εξαθλιώνει και φτωχοποιεί μεγάλα τμήματα λαϊκών και εργατικών μαζών, ήταν το έδαφος πάνω στο οποίο αναπτύχθηκε η νεοφασιστική προπαγάνδα της Χρυσής Αυγής στην προσπάθειά της να αποκτήσει λαϊκά και εργατικά ερείσματα στις λαϊκές και εργατικές συνοικίες. Είχε προηγηθεί μια ασύδοτη σε εγκληματικό επίπεδο δράση, κυρίως εναντίον προσφύγων και μεταναστών στην Αθήνα, στον Πειραιά και σε άλλες περιοχές της Ελλάδας.

Ήταν η περίοδος που μέρος των συστημικών πολιτικών κομμάτων, επιχειρηματίες, εφοπλιστές, ΜΜΕ έμμεσα πλην σαφώς πρόβαλαν τις θεάρεστες πρακτικές των νεοναζιστών. Ήταν η περίοδος που αστυνομικές δυνάμεις έδιναν χέρι βοηθείας στην δολοφονική οργάνωση, ήταν η περίοδος που παρά την δημοσιότητα των επιθέσεων των ταγμάτων εφόδου των νεοναζιστών η «ανεξάρτητη» δικαιοσύνη σιωπούσε, αδρανούσε και αδιαφορούσε για το εγκληματικό «έργο» της Χρυσής Αυγής.

Η εν ψυχρώ δολοφονία του Παύλου Φύσσα τον Σεπτέμβρη του 2013 που αποτέλεσε και το αποκορύφωμα της εγκληματικής δράσης της Χρυσής Αυγής, έβαλε τέλος σε αυτήν την ιδιότυπη ανοχή του επίσημου θεσμικού και πολιτικού συστήματος.

Η ιστορία όμως έχει καταγράψει ότι η εγκληματική φασιστική οργάνωση ανδρώθηκε, αναπτύχθηκε και απέκτησε ισχυρές προσβάσεις σε λαϊκές και εργατικές συνοικίες στηριζόμενη στην προβολή των ΜΜΕ, στην κρυφή χρηματοδότηση διάφορων επιχειρηματιών και εφοπλιστών και το πολιτικό σύστημα με την στάση του συνέβαλε τα μέγιστα να αποκτήσει και κοινοβουλευτική νομιμότητα.

Ο ρατσισμός και ο φασισμός είναι όψεις του ιδίου νομίσματος, η εγκληματική δράση της Χρυσής Αυγής είναι συνέπεια της φασιστικής πολιτικής και ιδεολογίας της, έχει αποδειχθεί ότι τμήματα του μεγάλου κεφαλαίου την στήριξαν και την ενίσχυσαν, ενώ οι νεοφασίστες, σε ανταπόδοση των υπηρεσιών τους, τους στήριξαν με τις θέσεις τους στην Βουλή όπως για παράδειγμα το εφοπλιστικό κεφάλαιο για την διεύρυνση των προνομίων του.

Στα εργατικά συνδικάτα εκτός λίγων εξαιρέσεων δεν έχουν ακόμη λειτουργήσει τα αντιφασιστικά και αντιρατσιστικά αντανακλαστικά τους.

Πολλοί θεωρούν ότι η πάλη ενάντια στον φασισμό, τον ρατσισμό, την ξενοφοβία είναι και πρέπει να είναι υπόθεση των πολιτικών κομμάτων και όχι των συνδικάτων. Υποτιμούν τον ρόλο αλλά και τον κίνδυνο από την φασιστική απειλή στους χώρους δουλειάς και στις συνδικαλιστικές οργανώσεις.

Χρειάζεται τα εργατικά συνδικάτα να εντάξουν ως αναπόσπαστο στοιχείο της δράσης τους την πάλη ενάντια στον φασισμό και τον ρατσισμό, επιβάλλεται η ενημέρωση, η τεκμηριωμένη και θεμελιωμένη απάντηση του τι εκφράζει και εκπροσωπεί το νεοφασιστικό ρεύμα στην κοινωνία και στους εργαζόμενους στους χώρους δουλειάς.

Επιβάλλεται να συγκροτηθεί ένα ισχυρό μέτωπο των αντιφασιστικών – αντιρατσιστικών – αντιμπεριαλιστικών και αντιπολεμικών οργανώσεων με τα εργατικά συνδικάτα που θα στοχεύει ιδεολογικά, πολιτικά, οργανωτικά και κινηματικά στην απομόνωση του φασιστικού μορφώματος, της δολοφονικής του δράσης αλλά και στην καταδίκη του από την δικαιοσύνη για τις εγκληματικές πρακτικές του.

Από αυτή την σκοπιά η πάλη και οι στόχοι αυτοί θα πρέπει να αναδειχθούν το επόμενο διάστημα και να αναληφθεί συγκεκριμένη δράση .

Στην υπόθεση αυτή η θέση και ο ρόλος της ριζοσπαστικής, αντικαπιταλιστικής και κομμουνιστικής αριστεράς θα πρέπει να είναι καθοριστικός.

Νέες και μεγαλύτερες θυσίες, της τάξεως των 2,5 δισ. ευρώ (ή 1,4% του ΑΕΠ), με αυξήσεις φόρων και περικοπές συντάξεων και επιδομάτων για το 2018 κρύβει το προσχέδιο του νέου κρατικού προϋπολογισμού που άρχισαν ήδη να επεξεργάζονται τα τεχνικά κλιμάκια του υπουργείου Οικονομικών και των δανειστών.

Σε σχέση με φέτος -και πριν καν εξασφαλίσει πώς θα συγκεντρώσει τα έσοδα της χρονιάς- η κυβέρνηση καλείται να πείσει τους δανειστές με ποια μέτρα θα βάλει στα κρατικά ταμεία 1,15 δισ. επιπλέον από φόρους το 2018, ενώ παράλληλα θα εξοικονομήσει και άλλα 1,4 δισ. από περικοπές δαπανών.

Οι φόροι θα αυξηθούν και πάλι λόγω της κατάργησης της έκπτωσης του ειδικού καθεστώτος ΦΠΑ στα νησιά, της κατάργησης της έκπτωσης φόρου λόγω ιατρικών δαπανών, αλλά και της έκπτωσης του 1,5% στην παρακράτηση φόρου. Μεγάλοι χαμένοι του 2018 βγαίνουν οι συνταξιούχοι και οι δικαιούχοι ΕΚΑΣ, καθώς τα επιδόματα θα «εξορθολογιστούν», με πρώτο και καλύτερο το επίδομα θέρμανσης.

«Ματωμένο» πλεόνασμα

Τα μέτρα 2,5 δισ. ευρώ απαιτείται να ληφθούν για να επιτύχει η κυβέρνηση το 2018 διπλάσιο πρωτογενές πλεόνασμα (3,5% του ΑΕΠ έναντι 1,75% φέτος). Με όλα τα μέτρα που έχει έως τώρα λάβει, για το 2017 η κυβέρνηση έχει δεσμευτεί να πετύχει πρωτογενές πλεόνασμα 3,171 δισ. ευρώ, αλλά το 2018 πρέπει να το αυξήσει στα 6,571 δισ. όπως προβλέπεται στο Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα που ψήφισε η Βουλή τον Ιούνιο.

Ο λογαριασμός, όμως, μπορεί να ανέβει. Η κυβέρνηση υποστηρίζει μεν ότι θα καταφέρει να πιάσει ή και να ξεπεράσει τελικά τους στόχους, αλλά οι δανειστές εντοπίζουν υστερήσεις στη βεβαίωση φόρων του 2017 λόγω της μείωσης των εισοδημάτων το 2016. Το γεγονός αυτό από μόνο του δημιουργεί περιθώριο για πιέσεις και για νέα μέτρα του 2018, καθώς μάλιστα η Κομισιόν βλέπει δημοσιονομική τρύπα έναντι των στόχων στο μνημόνιο κατά τουλάχιστον 200 (ή έως και 400) εκατ. ευρώ - και πολύ μεγαλύτερη το ΔΝΤ.

Θυσία οι αδύναμοι

Συνολικά τα κρατικά έσοδα (με ιδιωτικοποιήσεις κ.λπ.) θα πρέπει το 2018 να ενισχυθούν κατά τουλάχιστον 1,8 δισ. ευρώ έναντι του 2017, ενώ οι πρωτογενείς δαπάνες θα πρέπει να συμπιεστούν κατά 1,4 δισ. ευρώ, πρωτίστως μέσα από την περικοπή της συνταξιοδοτικής δαπάνης. Ακόμα και αν η κυβέρνηση καταφέρει έχει έσοδα από ιδιωτικοποιήσεις ή την εθελοντική αποκάλυψη αδήλωτων εισοδημάτων, οι δανειστές θέλουν μόνιμες εξοικονομήσεις, ιδίως από περικοπές δαπανών των υπουργείων. Κορυφαίος υπουργός δεν κρύβει ότι ανησυχεί ιδιαίτερα για περαιτέρω μειώσεις στις κοινωνικές και προνοιακές δαπάνες. «Μας πιέζουν πολύ στην αξιολόγηση δαπανών», μας είπε χαρακτηριστικά, ενώ αρμόδιες πηγές λένε ότι φοβούνται νέες περικοπές τουλάχιστον 200 εκατ. ευρώ στα κοινωνικά κονδύλια.

Τα σίγουρα μέτρα

Σε κάθε περίπτωση, η κυβέρνηση καλείται να σχεδιάσει τον πιο κρίσιμο Προϋπολογισμό των τελευταίων ετών, ποντάροντας ότι θα εισπράξει ακόμη περισσότερα από φόρους, τη στιγμή που ψαλιδίζει εισοδήματα, κυρίως των συνταξιούχων.

Καθώς το 2018 πρέπει να επιτευχθεί στην οικονομία πρωτογενές πλεόνασμα κατά 3,4 δισ. ευρώ μεγαλύτερο συγκριτικά με το 2017 -και αυτό υπό την προϋπόθεση ότι ο φετινός Προϋπολογισμός θα εκτελεστεί κατά γράμμα-, για την επόμενη χρονιά προβλέπονται τουλάχιστον 11 νέα εισπρακτικά μέτρα και περικοπές. Το σίγουρο είναι ότι το διαθέσιμο εισόδημα θα μειωθεί και πάλι, ιδιαίτερα για τους δικαιούχους του ΕΚΑΣ, τους νέους συνταξιούχους και τις συντάξεις χηρείας. Το προσχέδιο που θα κατατεθεί στη Βουλή στις 2 Οκτωβρίου περιλαμβάνει τουλάχιστον μια ντουζίνα πρόσθετα μέτρα λιτότητας..

8+1 μέτρα λιτότητας για το 2018

1 Η αλλαγή στα κριτήρια χορήγησης του ΕΚΑΣ μέσω της οποίας δεκάδες χιλιάδες συνταξιούχοι θα στερηθούν ακόμη και 1.400 ευρώ τον χρόνο. Στους δικαιούχους ΕΚΑΣ θα διατεθούν μόλις 80 εκατ. ευρώ, από 900 εκατ. που δίνονταν πριν από το 3ο μνημόνιο και 320 εκατ. ευρώ που δόθηκαν φέτος.

2 Από 1/1/2018 αλλάζει ο ΕΝΦΙΑ. Επειδή θα ισχύσουν νέες αντικειμενικές αξίες που θα προσεγγίσουν τις πραγματικές, η κυβέρνηση θα αλλάξει το σύστημα υπολογισμού του φόρου ώστε το 2018 να επιβάλει φόρους τουλάχιστον 3,3 δισ. ευρώ στους ιδιοκτήτες ακινήτων.

3 Η κατάργηση της έκπτωσης των ιατρικών δαπανών, η οποία θα φορτώσει συνταξιούχους και φορολογούμενους που αντιμετωπίζουν προβλήματα υγείας με πρόσθετους φόρους 121 εκατ. ευρώ. Αυτό σημαίνει ότι κατά την εκκαθάριση φόρου εισοδήματος το 2018 δεν θα αναγνωριστούν οι αποδείξεις φαρμάκων και ιατρικών δαπανών που εκδόθηκαν ή θα εκδοθούν μέσα στο 2017.

4 Η αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών για ελεύθερους επαγγελματίες και επιτηδευματίες κατά 661 εκατ. ευρώ! Από 1/1/2018 οι εισφορές θα υπολογίζονται επί των καθαρών κερδών του επαγγελματία ή της επιχείρησης, προσαυξημένες με τις ασφαλιστικές εισφορές που έχουν καταβληθεί κατά τη διάρκεια του 2017. Δηλαδή θα πληρώνουν ασφαλιστικές εισφορές και για αυτές που ήδη πλήρωσαν, χωρίς να αφαιρούνται όπως ισχύει σήμερα. Ειδικά για το 2018, ως πρώτο έτος εφαρμογής του μέτρου, η εισφορά θα υπολογιστεί με έκπτωση 20%. Από το 2019 όμως η έκπτωση καταργείται και τότε θα προκύψει και νέα επιβάρυνση.

5 Η εφαρμογή αντικινήτρων για πρόωρη συνταξιοδότηση και η σταδιακή αύξηση των ορίων ηλικίας για εξοικονόμηση 123 εκατ. ευρώ ετησίως.

6 Περικόπτεται κατά 30 εκατ. το επίδομα πετρελαίου θέρμανσης που θα δοθεί τον Ιανουάριο. Οι εναπομείναντες δικαιούχοι θα μειωθούν, καθώς το υπουργείο Οικονομικών αναμένεται να εκδώσει νέα απόφαση αυστηροποίησης των κριτηρίων χορήγησης του επιδόματος θέρμανσης. Από τον Ιανουάριο κάποιοι θα χάσουν εντελώς το επίδομα, ενώ δεν αποκλείεται και η μείωση του επιδόματος ανά λίτρο πετρελαίου (και ανάλογα με τη γεωγραφική περιοχή).

7 Κατάργηση της έκπτωσης στην παρακράτηση φόρου που οδηγεί σε περαιτέρω μείωση των καθαρών αποδοχών για μισθωτούς και συνταξιούχους από 1/1/2018. Μισθωτοί και συνταξιούχοι θα χάσουν περίπου 5 ευρώ ο καθένας ή 68 εκατ. ευρώ συνολικά μέσα στο 2018.

8 Ενεργοποιείται το νέο πακέτο φορολογικών μέτρων στον τουρισμό. Ξεκινά η επιβολή του τέλους διανυκτερεύσεων αλλά και το νέο καθεστώς φορολόγησης στις βραχυχρόνιες ενοικιάσεις (τύπου Airbnb) με στόχο να εισπραχθούν περίπου 122 εκατ. ευρώ επιπλέον φόροι.

+1 Κατάργηση του μειωμένου συντελεστή ΦΠΑ στα υπόλοιπα 32 νησιά του Αιγαίου. Ο ΦΠΑ θα αυξηθεί κατά 50% στα μικρά νησιά και στα νησιά των Νομών Εβρου, Λέσβου, Χίου, Σάμου και Δωδεκανήσου (πλην Ρόδου και Καρπάθου) που έχουν πληγεί από τη μεταναστευτική κρίση.

Πηγή: newmoney.gr