«Αυτό που εγώ ξέρω είναι ότι η αναδιανομή του πλούτου, η κοινωνική προστασία, η στήριξη των μικρών απέναντι στους μεγάλους, των ανίσχυρων απέναντι στους ισχυρούς αποτελούν κατακτήσεις του σύγχρονου πολιτισμού μας», είπε ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, χθες, από το Ηράκλειο Κρήτης, όπου μίλησε στο Περιφερειακό Συνέδριο – προπαγανδιστική, κομματική φιέστα για την Παραγωγική Ανασυγκρότηση της Κρήτης, σε συνέχεια ανάλογων συνεδρίων που έχει ξεκινήσει σε όλη την Ελλάδα ο ΣΥΡΙΖΑ.

Κατά τον πρωθυπουργό της χώρας, «αυτές είναι κατακτήσεις πολύ μεταγενέστερες από τον πρωτόγονο νεοφιλελευθερισμό τύπου ζούγκλας, στον οποίον ο ισχυρότερος τρώει τον πιο αδύναμο». Αυτόν τον… πρωτόγονο νεοφιλελευθερισμό τύπου ζούγκλας, είπε, «επαγγέλλεται ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης ως αναπτυξιακή προοπτική και μοντέλο σταθερό για την χώρα». Δηλαδή, το 3ο και 4ο μνημόνιο και τα συμπαρουμαρτούντα τους (μνημονιακοί νόμοι, εφαρμοστικές εγκύκλιοι), κατά τον Αλέξη Τσίπρα δεν είναι… πρωτόγονος νεοφιλελευθερισμός τύπου ζούγκλας· είναι «δίκαιη ανάπτυξη» και «Αριστερά».

«Εμείς είμαστε εδώ για να κινήσουμε προς τα μπρός το τροχό της ιστορίας. Για να παλέψουμε ενάντια στις ανισότητες», σημείωσε ολοκληρώνοντας, αλλά κάπου εδώ χάλασε το μικρόφωνο και έγινε σαμποτάζ στον ήχο, ώστε να μην ακουστεί για εναντίον ποιανού ανισότητες παλεύει: του κεφαλαίου, των ολιγαρχών.

Παραφράζοντας λίγο μια λαϊκή παροιμία, ο ταξικός «αποστάτης» θα ήθελε να πει στον πρωθυπουργό πως… η Αριστερά ξέρει τι ποιεί η Δεξιά, όπως επίσης γνωρίζει και τη λαϊκή ρήση «δείξε μου τον (πολιτικό) φίλο σου, για να σου πω ποιος είσαι».

Να σημειωθεί πως προτού ξεκινήσει η ομιλία του σε κεντρικό ξενοδοχείο της πόλης, οργανώθηκε διαδήλωση από 55 εργατικά σωματεία και συνδικαλιστικούς φορείς ενάντια στην κυβερνητική πολιτική. Η ανοχή και η υπομονή τελείωσαν, ενδυναμώνει το «κύμα» για την ανατροπή σου, του είπαν, μέσα σε πρωτοφανή μέτρα ασφάλειας από την αστυνομία.

Πηγή: ergasianet.gr

Στις 21 Σεπτεμβρίου του 1933, στις 9 το πρωί, άρχισε στο IV Ποινικό Δικαστήριο του Ράιχ στη Λειψία η δίκη για τον εμπρησμό του Ράιχσταγκ (γερμανικό Κοινοβούλιο), που είχε γίνει στις 27 Φεβρουαρίου του ιδίου έτους. Στο εδώλιο του κατηγορουμένου βρισκόταν ο Γκεόργκι Δημητρώφ, ηγετικό στέλεχος του Βουλγαρικού Κομμουνιστικού Κόμματος και της Κομμουνιστικής Διεθνούς, οι Βούλγαροι κομμουνιστές Μπλάγκοϊ Ποπόφ και Βασίλι Τάνεφ και ο αρχηγός της κοινοβουλευτικής ομάδας του Γερμανικού Κομμουνιστικού Κόμματος στο Ράιχσταγκ Ερνστ Τόργκλερ.

Tη νύχτα της 26ης προς την 27η του Φεβρουαρίου 1933, οι ναζί πυρπόλησαν το Ράιχσταγκ , με στόχο την ενοχοποίηση των κομμουνιστών.

Το ναζιστικό καθεστώς είχε τοποθετήσει στη θέση του κατηγορούμενου και το μίσθαρνο όργανό του, τον προβοκάτορα – όπως περίτρανα αποδείχτηκε – Μαρίνους Βαν ντερ Λούμπε, τον οποίο είχε χρησιμοποιήσει για να στήσει όλη αυτή την προβοκάτσια του εμπρησμού του Ράιχσταγκ σε βάρος του γερμανικού και του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος.

Η δίκη κράτησε ως τις 23 του Δεκέμβρη του 1933. Σ’ όλη τη διάρκειά της, αλλά και πριν απ’ αυτήν, όταν ο Δημητρώφ και οι σύντροφοί του ήταν προφυλακισμένοι, ένα τεράστιο αντιφασιστικό κίνημα αλληλεγγύης ξεσηκώθηκε σ’ ολόκληρο τον κόσμο. Μοναδικό υπήρξε αυτό το κίνημα και στην Ελλάδα.

Ο γερμανικός φασισμός βγήκε ηττημένος από τη δίκη της Λειψίας και στη διάρκειά της οι ρόλοι αντιστράφηκαν. Ο Δημητρώφ και οι σύντροφοί του μεταβλήθηκαν σε κατηγόρους και στη θέση του κατηγορούμενου βρέθηκαν οι φασίστες. Ανυπέρβλητη υπήρξε η στάση του Δημητρώφ σ’ όλη τη διάρκεια της δίκης και μοναδική η απολογία του, όπου, αφού ξεγύμνωσε το φασισμό, καταλήγοντας είπε:

Ο Δημητρώφ απευθύνεται προς το δικαστήριο

«Εμείς οι κομμουνιστές μπορούμε σήμερα, όχι λιγότερο αποφασιστικά από το γέρο Γαλιλαίο να πούμε:

Κι όμως γυρίζει! Ο τροχός της ιστορίας γυρίζει προς τα μπρος, προς μια Σοβιετική Ευρώπη, προς μια παγκόσμια Ενωση των Σοβιετικών Δημοκρατιών! Κι ο τροχός αυτός, κινούμενος από το προλεταριάτο, κάτω από την καθοδήγηση της Κομμουνιστικής Διεθνούς, δε σταματιέται με κανένα μέτρο ξεκληρίσματος, ούτε με ποινές φυλάκισης και θανατικές καταδίκες. Ο τροχός αυτός γυρίζει και θα γυρίζει μέχρι την ολοκληρωτική νίκη του κομμουνισμού!».

Οι φασίστες δεν τόλμησαν να βγάλουν καταδικαστική απόφαση. Ο Δημητρώφ και οι σύντροφοί του αθωώθηκαν πανηγυρικά και ύστερα από αυστηρή διακοίνωση της σοβιετικής κυβέρνησης, το Φλεβάρη του 1934, η κυβέρνηση του Χίτλερ υποχρεώθηκε να τους απελευθερώσει και να τους επιτρέψει να μεταβούν στην ΕΣΣΔ, όπως και έγινε.

Επρόκειτο για μια μεγάλη νίκη του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος, που έμελλε να αποτελέσει παγκόσμιο σύμβολο στον αγώνα κατά του φασισμού.

Πηγή: imerodromos.gr

Το θέμα της «Ελ Ντοράντο» έγινε αφορμή να έλθει στο προσκήνιο το ζήτημα της ανάπτυξης και των ξένων επενδύσεων. Παρατηρείται μάλιστα ένας ιδιόμορφος ανταγωνισμός μεταξύ μνημονιακών κομμάτων της αντιπολίτευσης, με πρωταγωνιστή τη ΝΔ και εκπροσώπους επιχειρηματικών ενώσεων, ποιος θα υπερασπιστεί καλύτερα την «Ελ Ντοράντο», ενώ προβάλλονται μονότονα τα «πλεονεκτήματα» των ξένων επενδύσεων στην αναπτυξιακή διαδικασία.

Ο μύθος της ανάπτυξης με ξένες επενδύσεις

Δυστυχώς τη μαγική εικόνα των «ξένων άμεσων επενδύσεων» (ΞΑΕ) στην ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας, την καλλιεργεί σταθερά και η κυβέρνηση με αποκορύφωμα το Gr-Ιnvest του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ. Ωστόσο πρόκειται για παραπλάνηση του ελληνικού λαού για να εξωραϊστούν τα παρατεταμένα αναπτυξιακά αδιέξοδα και η εκρηκτική αύξηση της ανεργίας, από τα ακραία μέτρα λιτότητας και την «πάση θυσία» παραμονή στην ευρωζώνη που ακολουθεί η κυβέρνηση όπως και οι προηγούμενες ΝΔ και ΠΑΣΟΚ. Όμως με βάση την ιστορική πείρα ιδιαίτερα της τελευταίας δεκαετίας, οι ΞΑΕ δεν δικαιώνουν το μύθο του «οχήματος» ανάπτυξης που καλλιεργούν οι εκπρόσωποι της εγχώριας ολιγαρχίας και των πολιτικών δυνάμεων του Μνημονιακού τόξου. Διότι, πρώτον, το ύψος τους στην ελληνική οικονομία την τελευταία δεκαετία ήταν ένα μικρό μέρος των συνολικών επενδύσεων (κατά μέσο όρο 3 δις το χρόνο ή 10% του συνόλου των δημόσιων και ιδιωτικών επενδύσεων). Δεύτερον, οι ξένες επενδύσεις δεν είναι κατά κανόνα νέες παραγωγικές επενδύσεις, αλλά αφορούν ιδιωτικοποιήσεις ΔΕΚΟ, δημόσιας περιουσίας, τραπεζών, κερδοφόρων ιδιωτικών μονάδων, ακίνητα, κά.

Τρίτον και σημαντικότερο, αποσιωπάται η αντίστροφη όψη των ΞΑΕ, δηλ. τις επενδύσεις ελλήνων κεφαλαιούχων στο εξωτερικό (ελληνικές ΞΑΕ), οι οποίες υπερβαίνουν το ύψος των εγχώριων επενδύσεων. Σύμφωνα με στοιχεία της Τράπεζας Ελλάδος, το 2015 οι ελληνικές ΞΑΕ ήταν 25 δις (12 δις Βαλκάνια, 8 δις σε χ-μ ΕΕ και 5 δις άλλες χώρες), στερώντας την Ελλάδα από πολύτιμους πόρους για δημιουργία θέσεων εργασίας και παραγωγή εισοδήματος. Στην ουσία οι ΞΑΕ είναι κέρδη από τον ιδρώτα των εργαζόμενων που μετακομίζουν «επίσημα» εκτός χώρας, χωρίς να υπολογίσουμε αυτά που φυγαδεύονται με υπόγειους τρόπους (λίστες Λαγκάρντ, Μπόγιαρνς κά). Αυτήν την αλήθεια αποσιωπούν συστηματικά κυβέρνηση, μνημονιακά κόμματα, αργυρώνητοι δημοσιογράφοι και οικονομική ελίτ. Για το «σουρεαλιστικό» του θέματος (στην ουσία χλευασμός), είναι το σχόλιο του προέδρου των γερμανών βιομηχάνων, Χ.Π.Καϊτέλ, την άνοιξη 2012, ότι …«δεν μπορεί από τη μια πλευρά να έρχονται Γερμανοί επενδυτές στην Ελλάδα και στα σύνορα να συναντούν Έλληνες, οι οποίοι επιδιώκουν να μεταφέρουν τα χρήματά τους εκτός Ελλάδας».!!

Τέλος στο κρίσιμο ερώτημα αν είναι επιθυμητές οι ξένες επενδύσεις, η απάντηση είναι «ναι ….ΑΛΛΑ»… Ναι στη βάση της ισότιμης συνεργασίας και του αμοιβαίου οφέλους, ναι με τήρηση της εγχώριας νομοθεσίας σε εργασιακά και περιβαλλοντικά θέματα, όχι σε ασυδοσία, εκβιασμούς, δίκτυα διαπλοκής κά. Με άλλα λόγια στο βαθμό που οι ΞΑΕ είναι παραγωγικές και γίνονται με επωφελείς όρους, συμβάλλουν στην αύξηση του ΑΕΠ και της απασχόλησης, μεταφορά τεχνολογίας, αύξηση εξαγωγών, κά. Αντίθετα οι ΞΑΕ με χαρακτήρα «αρπαχτής» και ανεξέλεγκτης δράσης, οι οποίες έχουν ως όραμα το πλαίσιο των «ελευθέρων συμφωνιών εμπορίου και επενδύσεων» τύπου Τ.Τ.Ι.Ρ. και CETA, με δυνατότητα να σέρνουν κυρίαρχα κράτη σε ειδικά δικαστήρια (ISDS και ICS) δεν είναι επωφελείς.

Ειδικότερα η «Ελ Ντοράντο» επιδιώκει να αποφύγει δέσμευση αποτροπής αρνητικών επιπτώσεων της επένδυσης στο περιβάλλον, στην υγεία των κατοίκων και σε άλλες οικονομικές δραστηριότητες (τουρισμός, γεωργία). Θέλει να αποφύγει την καθετοποίηση της παραγωγής χρυσού και άλλων μετάλλων και τη δημιουργία «αλυσίδων αξίας», το σεβασμό της κείμενης νομοθεσίας και την επίλυση διαφορών στη διαιτησία. Από την άλλη πρέπει να διασφαλιστούν οι σημερινές θέσεις εργασίας και τα δικαιώματα των εργαζόμενων, οι οποίοι προφανώς στηρίζουν μια επένδυση που είναι επωφελής για τον ελληνικό λαό και τη χώρα, αποφεύγοντας αλλότρια συμφέροντα να παίξουν παιγνίδια στις πλάτες τους. Όσον για τους όψιμους υπερασπιστές των εργατικών συμφερόντων, τα τελευταία έχουν «αρχή, μέση και τέλος», αντί επίκλησης κατά το δοκούν (όπως κάνουν τα μνημονιακά κόμματα, οι γραφειοκρατική ηγεσία της ΓΣΕΕ, ο Σύνδεσμος Βιομηχάνων Βορείου Ελλάδος, κά), βάζοντας «μαξιλαράκι» στήριξης της «Ελ Ντοράντο».

Ωστόσο αυτά δεν αρκούν. Χρειάζεται συνολική πολιτική φιλολαϊκής εξόδου από την κρίση, παραγωγικής ανόρθωσης και οικολογικού μετασχηματισμού της οικονομίας, δραστικής μείωσης ανεργίας, διασφάλισης θεμελιωδών εργασιακών δικαιωμάτων και διανομής εισοδήματος με βάση τη συμβολή του καθενός στη δημιουργία του υλικού και πνευματικού πλούτου. Αυτό είναι σήμερα το κρίσιμο ζητούμενο. Βασικό εμπόδιο οι μνημονιακές πολιτικές και η ευρωζωνική επιτροπεία μαζί και οι δυνάμεις που τις στηρίζουν.

(*) δημοσιεύτηκε στην «Εφημερίδα των Συντακτών», στις 20.9.19

Στο πρόσφατο νομοσχέδιο για τα εργασιακά που ψηφίστηκε στην Βουλή, η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ και η αρμόδια Υπουργός Εργασίας κ. Έφη Αχτσιόγλου μέσα από φωτογραφική διάταξη και με την μέθοδο της ατόπου απαγωγής μεθόδευσε την αρπαγή του συνόλου της ακίνητης περιουσίας του ΝΑΤ.

Ειδικότερα όπως προκύπτει στο άρθρο 55 του νόμου 4488/17 μόνο το κτήριο που είναι εγκατεστημένες υπηρεσίες του ΝΑΤ στον Πειραιά παραμένει στην ιδιοκτησία του ιστορικού μας ταμείου!!

Με την ρύθμιση αυτή παρακάμπτεται η διάταξη της παραγράφου 3β του άρθρου 70 του 4387/16 που προέβλεπε οικονομική μελέτη για τον διαχωρισμό της ακίνητης περιουσίας των φορέων που παραμένουν για την άσκηση των ασφαλιστικών αρμοδιοτήτων και με τον τρόπο αυτόν μεταφέρεται όλη η ακίνητη περιουσία (πλην του κτηρίου του ΝΑΤ) στον ΕΦΚΑ!!

Παράλληλα σύμφωνα με απόλυτα διασταυρωμένες πληροφορίες, τα καλύτερα ακίνητα που ανήκουν στο ΝΑΤ στο Κολωνάκι (Ζαλοκώστα και Κριεζώτου) μαζί με άλλα 24 κτήρια του ΕΦΚΑ θα ενταχθούν σε ενιαίο πακέτο για το οποίο ακολούθως θα γίνει διεθνής διαγωνισμός για την «αξιοποίησή» τους….

Στην πραγματικότητα η κυβέρνηση θα τα βγάλει στο σφυρί και θα ξεπουληθούν!!

Σημειώνουμε ότι το ΝΑΤ έχει στην κατοχή του 20 ακίνητα μεταξύ των οποίων του ΝΙΕΝ και τις κατασκηνώσεις στον Άγιο Ανδρέα τα οποία θεωρούνται ειδικού σκοπού για τις ανάγκες των Ναυτεργατών και των οικογενειών τους.

Πρέπει να υπογραμμίσουμε ότι ομόφωνα τόσο τα Ναυτεργατικά Σωματεία και οι αντίστοιχες οργανώσεις των Συνταξιούχων όσο και το Δ.Σ του ΝΑΤ έχουν αποφασίσει η ακίνητη αυτή περιουσία να παραμείνει στα χέρια τους.

Από τις παραπάνω κυβερνητικές μεθοδεύσεις καθίσταται σαφές ότι η κυβέρνηση έχει δρομολογήσει την αρπαγή της ακίνητης περιουσίας των Ναυτικών και το ξεπούλημά της σε ιδιωτικά συμφέροντα….

Αυτή είναι η αξιοποίηση που επαγγέλλεται η κυβέρνηση σχετικά με την ακίνητη περιουσία των ασφαλιστικών ταμείων…..

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ καλεί τα Ναυτεργατικά Σωματεία και τους απόμαχους της δουλειάς σε αγωνιστική ετοιμότητα ώστε από κοινού να παλέψουμε για να ματαιώσουμε τους κυβερνητικούς σχεδιασμούς για το ξεπούλημα της ακίνητης περιουσίας των Ναυτεργατών

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ.