Δύσκολα ξεκίνησε σήμερα η χρονιά για τον Γάλλο πρόεδρο, ο οποίος αντιμετωπίζει το κύμα οργής και την πίεση των συνδικάτων, που πραγματοποιούν απεργίες σε όλη τη χώρα από τις 5 Δεκεμβρίου και οι οποίες έχουν παραλύσει τις δημόσιες μεταφορές, προκειμένου να εγκαταλείψει την αναθεώρηση του συνταξιοδοτικού 

Χθες κατά τη διάρκεια του πρωτοχρονιάτικου μηνύματός του ο ίδιος επέμεινε ότι το νέο σύστημα θα είναι πιο δίκαιο και οικονομικά βιώσιμο. «Η μόνη πυξίδα είναι το συμφέρον της χώρας μας», υποστήριξε.

Και σημείωσε πως αναμένει η κυβέρνησή του να καταλήξει σύντομα σε συμβιβασμό με τα συνδικάτα ως προς την μεταρρύθμιση, η οποία όμως δεν θα αποκλείνει από τις αρχές που έχουν ορίσει οι υπουργοί. Μία από αυτές είναι η αύξηση του ηλικιακού ορίου συνταξιοδότησης από τα 62 στα 64 έτη. 

«Είχα την εντύπωση ότι έχω ακούσει αυτά τα λόγια χίλιες φορές. Ακόμη δεν βλέπω τίποτα καινούργιο στη θέση της κυβέρνησης» απάντησε ο επικεφαλής του CGT, Φιλίπ Μαρτίνες, μιλώντας στο κανάλι BFM.

«Ο συναγερμός πρέπει να ηχεί δυνατότερα, χρειαζόμαστε απεργίες παντού. Αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να μας καταλάβουν», είπε ο Μαρτίνες και πρόσθεσε ότι το συνδικάτο του θα συμμετάσχει στη συνάντηση ανάμεσα στα συνδικάτα και την κυβέρνηση στις 7 Ιανουαρίου.

Τα συνδικάτα προγραμματίζουν νέο γύρο κινητοποίησεων την επόμενη εβδομάδα, όταν θα επαναληφθούν οι διαπραγματεύσεις και θα ξανανοίξουν τα σχολεία μετά τις διακοπές των Χριστουγέννων.

Τέλος, ο ηγέτης της γαλλικής Αριστεράς, Ζαν-Λικ Μελανσόν καταδίκασε τη «δήλωση πολέμου», όπως τη χαρακτήρισε, «ενάντια στα εκατομμύρια των Γάλλων που αρνούνται τη μεταρρύθμισή του».

πηγη: efsyn.gr

Σήμερα είναι Κυριακή και η μοναδική πνευμονολογική κλινική που εφημερεύει σε δημόσιο νοσοκομείο της Αττικής (εδώ οι εφημερίες) είναι αυτή του «Σωτηρία».

Η αναμονή των ασθενών είναι εξαντλητική και την υπομένουν, προφανώς, διότι δεν έχουν τη δυνατότητα έκτακτα να πληρώσουν για άμεσες εξετάσεις σε ιδιωτικό νοσοκομείο. Ακόμα, δε, κι αν ακόμα αναγκαστούν να το κάνουν θα πρέπει να κόψουν μέρες επιβίωσης από τον μηνιάτικο μισθό τους (εάν αυτός υπάρχει).

Το παράδειγμα μας είναι συγκεκριμένο: 3,5 ώρες αναμονή στην πνευμονολογική κλινική του «Σωτηρία» και η εκτίμηση 5 ώρες αναμονή επιπλέον.  

Οι «άριστοι» της κυβέρνησης μπορούν να αντιληφθούν ότι αυτά δεν είναι και τόσο «απλά» προβλήματα για τον «απλό λαό»; 

Ο υπουργός Υγείας, κύριος Κικίλιας, φανταζόμαστε ότι θα συμφωνήσει πως για την κατάσταση (γενικότερα στα νοσοκομεία) δεν ευθύνονται γιατροί, νοσηλευτές και εργαζόμενοι που είναι, κυριολεκτικά, οι ήρωες της δημόσιας Υγείας που η κυβέρνηση θέλει να την «μοιράσει» παραπάνω στους εμπόρους της Υγείας. 

Και τώρα το ερώτημα: Καμία «Σωτηρία», κύριε Κικίλια, εάν δεν έχεις να πληρώσεις;

Το καταλαβαίνεται το ερώτημα ή θέλετε κάποια μετάφραση για «αρίστους»;

πηγη: imerodromos.gr

Με τον καθηγητή ιστορίας Αντώνη Λιάκο δεν έχουμε και πολλά κοινά. Δεν συμμεριζόμαστε τις αντιλήψεις του για την ιστορία και πολύ περισσότερο για την πολιτική, για την Ανατολική Μεσόγειο και τις ελληνοτουρκικές σχέσεις.

Ο Α. Λιάκος έκανε μία ανάρτηση στο facebook θέτοντας την άποψή του για την τριμερή συμφωνία κατασκευής του αγωγού EastMent. Θεωρεί ότι η συμφωνία αυτή μπορεί να αποβεί μοιραία διότι θα εντείνει τις αντιπαραθέσεις με την Τουρκία, καθώς η Τουρκία δεν μπορεί να αποκλειστεί από τα όποια κοιτάσματα φυσικού αερίου εξορυχτούν στην Ανατολική Μεσόγειο. Ο κύριος Λιάκος, προφανώς μετά από τις επιθέσεις που δέχτηκε για την ανάρτηση του αυτή, την κατέβασε.

Αμέσως μπήκαν σε δράση οι «πατριωτικές» φυλλάδες «Δημοκρατία» και «Εστία» με ύφος, χαρακτηρισμούς και φράσεις εντελώς απαράδεκτες, ύβρεις χωρίς κανένα επιχείρημα.

Η «Εστία» μάλιστα έφτασε στον τίτλο του άρθρου της να αναφερθεί σε προδοσία, υποστηρίζοντας ότι ο συγκεκριμένος ιστορικός αμείβεται ως καθηγητής πανεπιστημίου από τον κρατικό προϋπολογισμό και άρα, κατά την αντίληψή της, δεν μπορεί να λέει τη γνώμη του. Η εφημερίδα έγραψε ότι ο Α. Λ. επαναλαμβάνει τα επιχειρήματα του Ερντογάν και, αφού τον χαρακτηρίζει «εθνομηδενιστή», αναρωτιέται «τι είδους Έλλην είναι αυτός».

Η «Εστία» όμως δεν ενδιαφέρεται καθόλου να αντικρούσει αυτή την άποψη ή παρόμοιες απόψεις, δεν θέλει να ομολογήσει ότι την άποψη για συμβιβασμό και συνεκμετάλλευση προωθούν επί της ουσίας και τα δύο μεγάλα κόμματα ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ και ολόκληρος ο αστικός πολιτικός κόσμος. Αυτό όχι από κάποιο ρεαλισμό ή από κάποια αίσθηση δικαίου, αλλά διότι οι κυρίαρχοι ΗΠΑ και ΕΕ, στους οποίους ο ΣΥΡΙΖΑ και η ΝΔ πειθαρχούν απόλυτα, αυτή τη θέση προωθούν: μία λύση συμβιβασμού με το μερίδιο του λέοντος στις πολυεθνικές της ενέργειας που θα αναλάβουν την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων και στις ΗΠΑ ολόκληρο τον έλεγχο της ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής. Βεβαίως κάτι θα ωφεληθούν και τα ελληνικά μονοπώλια, πάντα υπάρχει κάτι στο τραπέζι για τους πρόθυμους.

Δεν θέλει η «Εστία» να ομολογήσει ότι στην ίδια γραμμή (λύση υπό την επιδιαιτησία των ΗΠΑ και της ΕΕ) κινείται ο τύπος και οι πολιτικοί παράγοντες που παριστάνουν τους πολεμοχαρείς, υπερπατριώτες που ζητούν εξοπλισμούς εδώ και τώρα, ούτε ένα βήμα πίσω, να παρέμβει η Ελλάδα στρατιωτικά για τα «εθνικά της δίκαια».

Στη γραμμή όμως του συμβιβασμού κινείται ολόκληρη η αστική τάξη και το πολιτικό προσωπικό της και όλα τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Διότι τι διαφορετικό από συμβιβασμό και συνεκμετάλλευση προτείνει ο Κ. Μητσοτάκης με την πρόσφατη συνέντευξη του, που αναφέρει με σαφήνεια για διάλογο με την Τουρκία και εάν δεν υπάρξει συμφωνία συνυποσχετικό και προσφυγή στο διεθνές δικαστήριο της Χάγης; Τι διαφορετικό προτείνουν ο Κ. Σημίτης, η Ν. Μπακογιάννη, ο σύμβουλος εθνικής ασφάλειας του πρωθυπουργού και δημόσια ο μισός ΣΥΡΙΖΑ; Διάλογος με την Τουρκία σημαίνει συμβιβασμός, δηλαδή συμφωνία επωφελής για την Τουρκία, δηλαδή συνεκμετάλλευση. Και εάν δεν καταστεί δυνατός ο διάλογος να προσφύγουν από κοινού στο διεθνές δικαστήριο της Χάγης που όμως πάντα δίνει λύσεις συμβιβαστικές και κατά βάση υπέρ των ισχυρών, δηλαδή συνεκμετάλλευση όλων μαζί επ’ ωφελεία κυρίως των πολυεθνικών και των μεγάλων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων.

Ακόμη και η ίδια η «Εστία» σε αυτή τη λογική κινείται και αυτή τη λύση προωθεί. Συγκεκριμένα γράφει: «Το ζήτημα είναι ποια μηνύματα στέλνεις απέναντι όταν αρχίζει υποτίθεται η διαπραγμάτευση. Κατεβάζεις τα παντελόνια με το καλημέρα; Εγκαταλείπεις τη θέση σου; Συμβιβάζεσαι αμέσως; Όλη η διαφορά λοιπόν κατά την Εστία βρίσκεται στο αν γίνει τώρα αμέσως ο συμβιβασμός ή λίγο αργότερα. Δεν πρέπει όμως να ανησυχεί διότι μάλλον θα πάει κάπως αργότερα»….

Η επιδίωξή τους είναι φανερή: να το παίξουν πούροι πατριώτες έτοιμοι να αντισταθούν για «τα δίκαια μας»,. Βάζουν και λίγο Ίωνα Δραγούμη και μπόλικη εθνικοφροσύνη, ξεχνούν όμως τη μικρασιατική εκστρατεία και καταστροφή, το ξεκλήρισμα δύο εκατομμυρίων Ελλήνων από τις εστίες τους υπηρετώντας και τότε τα συμφέροντα των μεγάλων συμμάχων μας. Η στάση των συμμάχων τότε δεν  δίδαξε τίποτε στην αστική παράταξη, αφού προστασία αναζητούσε και εξυπηρέτηση των στενών ιδιοτελών συμφερόντων της τότε, το ίδιο κάνει και σήμερα, πάντα στους ισχυρούς σε βάρος του ελληνικού λαού και των λαών της περιοχής.

Ο στόχος είναι σαφής: να χαϊδέψουν τα αυτιά των εθνικιστών και των ακροδεξιών, να αποπροσανατολίσουν έναν κόσμο που ενδιαφέρεται γνήσια για την πατρίδα του, να ανεβάσουν στα ύψη τον εθνικισμό και το σοβινισμό και να απομονώσουν ακόμα και να προτρέψουν στην άσκηση βίας σε βάρος όσων διαφωνούν. Για αυτό ακριβώς το λόγο ο μπαξές του αστικού τύπου τα περιλαμβάνει όλα, ολόκληρο το φάσμα των δυνατών συμπεριφορών από τις καθωσπρέπει εφημερίδες «Καθημερινή» και «Βήμα» ως τις ακραία αντιδραστικές «Εστία» και «Δημοκρατία» που βαφτίζουν όποιον διαφωνεί «προδότη».

Η πολιτική υποταγής στις ΗΠΑ και την ΕΕ δεν έχει καμία σχέση με την υπεράσπιση των συμφερόντων του λαού και της χώρας. Έστω κι αν δώσουν κάποια συμβιβαστική λύση σήμερα η ασφάλεια, η Ειρήνη και η συνεννόηση μεταξύ των λαών της περιοχής δεν πρόκειται να έρθουν. Επειδή ακριβώς η λύση αυτή θα είναι άδικη, επειδή θα εκτινάξει τις αντιπαραθέσεις μεταξύ των μεγάλων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων και σε βάρος των λαών της περιοχής, επειδή θα σπείρει το εθνικιστικό δηλητήριο, θα προετοιμάζει τον επόμενο γύρο που θα είναι πολύ χειρότερος.

Ο αγώνας για την ανατροπή των ιμπεριαλιστικών σχεδίων για την συνεννόηση των λαών για ένα ισχυρό αντιπολεμικό κίνημα ειρήνης στην περιοχή ολόκληρη, η πάλι για την υπεράσπιση των δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών μπορεί να ανοίξει προοπτική.

Τ. Δ

πηγη: ergatikosagwnas.gr

Γιώργος Παυλόπουλος

Το μήνυμα που έστειλαν οι Αμερικανοί προς το Ιράν –και όχι μόνο– με τη δολοφονία του Κασέμ Σουλεϊμανί, ενός στρατιωτικού που αποτελούσε σύμβολο για τη χώρα και τους συμμάχους της στη Μέση Ανατολή, είναι σαφές: Έχουμε τη δυνατότητα και θα χτυπάμε όπου, όποτε και όποιους θέλουμε, όσο ψηλά και αν βρίσκονται, όσο καλά κι αν φυλάγονται. Γι’ αυτό καλά θα κάνετε να συνταχθείτε μαζί μας και να υπογράψετε τις συμφωνίες που θέλουμε, διότι, σε διαφορετική περίπτωση, μπορεί και να έχετε την τύχη του επικεφαλής της επίλεκτης ομάδας αλ-Κουντς, ο οποίος φέρεται να συντόνιζε τις κινήσεις όλων των φιλοϊρανικών δυνάμεων στην ευρύτερη περιοχή και, κυρίως, στη Συρία, το Ιράκ και τον Λίβανο.

Η ενέργεια αυτή είναι απολύτως συνεπής με τις γενικότερες θέσεις του Τραμπ, ο οποίος έχει δηλώσει επανειλημμένως ότι μπορεί να αποσύρει τα αμερικανικά στρατεύματα από την πρώτη γραμμή (αν και για την ώρα στέλνει και άλλα…), αυτό όμως δεν σημαίνει πως δεν θα πραγματοποιεί κατά βούληση στοχευμένες επεμβάσεις και «χειρουργικά» πλήγματα. Ειδικά, όταν πρόκειται για την εξολόθρευση προσώπων ή οργανώσεων που έχουν χαρακτηριστεί τρομοκρατικές — όπως η αλ-Κουντς και ο Σουλεϊμανί από την περασμένη άνοιξη. Πρόκειται, άλλωστε, για δοκιμασμένη τακτική, ιδιαιτέρως προσφιλή σε όλα τα κράτη-τρομοκράτες, όπως είναι στη γειτονιά μας το Ισραήλ και η Τουρκία.
Το επιτελείο του Τραμπ ελπίζει έτσι να πετύχει με ένα σμπάρο δύο τριγόνια: Αφενός, να εξωθήσει την Τεχεράνη σε μια κίνηση, η οποία θα δώσει στις ΗΠΑ την αφορμή για να της καταφέρουν ένα ακόμη πιο ισχυρό πλήγμα — καθώς, εάν δεν απαντήσει και μάλιστα σχετικά σύντομα, θα φανεί αδύναμη και ευάλωτη, με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται, σε μια περίοδο έντονων κοινωνικών αναταράξεων, τόσο εντός του Ιράν όσο και σε χώρες όπου έχει επιρροή. Αφετέρου, να φανεί στην πορεία προς τις προεδρικές εκλογές του Νοεμβρίου ότι είναι ο πιο αποφασιστικός ηγέτης που θα μπορούσαν να έχουν οι ΗΠΑ, σε αντίθεση με τους «φλώρους» των Δημοκρατικών.

Ποιο είναι το συμπέρασμα από όλα αυτά; Ότι η πλάστιγγα έχει γείρει ακόμη περισσότερο προς την πλευρά του πολέμου και ο κίνδυνος μεγαλώνει για τους λαούς — ακόμη και γι’ αυτούς που νομίζουν ότι η υπόθεση δεν τους αφορά άμεσα.

πηγη:  prin.gr