Του Χρήστου Επαμ. Κυργιάκη

– Άντε βρε Χρήστο μου τι θα γίνει; Ακόμα να ετοιμαστείς; Όπου να’ ναι θα έρθει το παιδί κι εσύ είσαι ακόμα με τις πυτζάμες; Όχι τίποτε άλλο αλλά το ξέρεις εκείνο το βλέμμα της νύφης μας. Σκέτο δηλητήριο! Ίδιο με της μάνας της.

– Σάμπως ο πατέρας της; Μας κοκορεύεται επειδή ταξίδεψε δέκα φορές στο εξωτερικό, ο μπουρτζόβλαχος, που μέχρι να πάει φαντάρος νόμιζε πως το Καρπενήσι είναι νησί καρπερό. Μωρέ, αν δεν ήταν ξάδερφος του Αρτέμη ακόμα στα κατσάβραχα θα ήταν να μιμείται τα βελάσματα των γιδιών. Το γίδι!

– Μη μου συγχύζεσαι χρυσέ μου. Σε παρακαλώ, τώρα που θα έρθουν, κοίτα να είσαι ψύχραιμος. Μην τσακωθείτε πάλι. Θα κάνεις ρυτίδες στα μάτια και δεν θα “γράφεις” στην τηλεόραση.

– Δεν πειράζει Ματίνα μου. Θα πούμε ότι οφείλεται στην κούραση της καθημερινής δουλειάς για το καλό του τόπου.

– Πώς το σκέφτηκες πάλι αυτό; Πολύ έξυπνο!

– Ο πρέσβης μου το είπε. Το ανέφερε ο πρόεδρος σε μία συνέντευξή του στους Times. Για πες μου, πώς σου φαίνομαι; Θα σκάσει ο αγροίκος μόλις το δει.

– Γιατί; Καταλαβαίνει από υψηλή ραπτική; Αν μπορούσε, ακόμα με τα γουρουνοτσάρουχα θα ήταν.

– Βλέπω Ματίνα μου. Τα γνωρίζεις τα γουρουνοτσάρουχα. Δεν ξεχνιέται η ρημάδα η παιδική ηλικία με τα τραύματά της!

– Να αφήσεις ήσυχη την παιδική μου ηλικία. Δεν σε πείραξε όταν κάνατε την κομπίνα με τις βαμβακοσυλλεκτικές μηχανές του μπαμπά.

– Καλά. Άστα αυτά τώρα και πες στην Γιασμίν να ανοίξει. Χτυπάει το κουδούνι.
– Γιασμίιιιν! Άνοιξε παιδί μου. Κουφάθηκες κι εσύ;

Ο γιος, η νύφη και τα συμπεθέρια, εισέρχονται στη βίλα του υπουργού.

– Γεια σου Κίτσο! Που είσαι βρε παιδί μου; Χρόνια πολλά και ευχές πολλές από τον Αρτέμη. Είναι στην Πολωνία. Πήγε να παραλάβει δύο πλοία. Θα τα στείλει κι αυτά στην Κολομβία. Ξέρεις, ο “καφές” έχει μεγάλη ζήτηση. Χα, χα! Καταλαβαίνεις έτσι;

– Καταλαβαίνω Δημήτρη μου, καταλαβαίνω. Δεν χρειάζονται παραπάνω λεπτομέρειες.

– Άιντε πάλι, “Δημήτρη μου” και “Δημήτρη μου”. Εμένα όλος ο κόσμος με φωνάζει Μήτσο. Μην το αλλάξουμε τώρα.

– Ελάτε! Χρήστο, Δημήτρη! Ελάτε να πάρουμε ένα ποτό πριν το φαγητό. Έλα κι εσύ Ευτέρπη μου.

– Έφη, Σταματίνα μου. Έφη.

– Κι εσύ Ευτέρπη μου βλέπω ότι ξεχνάς. Ματίνα είπαμε. Άκου Σταματίνα!

– Κορίτσια, αφήστε τα τώρα αυτά με τα ονόματα. Πάμε μέσα να δούμε και τον εγγονό. Που είσαι βρε Μητσάρα;

– Χρήστο το βαφτίσαμε το παιδί Δημήτρη.

– Χρήστο-Δημήτρη το βαφτίσαμε το παιδί αν θυμάμαι καλά. Εγώ την πλήρωσα τη βάφτιση. Μήπως το ξέχασες;

– Ας είναι. Δεν θα τα χαλάσουμε τώρα για το όνομα.

– Δε μου λες Κίτσο, τι θα κάνουμε με την περίπτωση του “Δάσκαλου”;

– Ποιου Δάσκαλου;

– Δε σε πήραν από το γραφείο του Αρτέμη; Κάτι πρέπει να κάνουμε με την “τυφλή”. Εντάξει. Είχε ανάγκες ο άνθρωπος όταν έβαλε χέρι στα λεφτά. Είχε σκοπό να τα επιστρέψει στη θέση τους. Μετά τον πήρε η κρίση από κάτω. Τι θα κάνουμε τώρα; Τα δικαστήρια δεν μπορούν να κάνουν, λέει, κάτι. Πρέπει να του δώσεις χάρη.

– Τι είναι αυτά που λες Δημήτρη; Θα μας βγάλουν στα κανάλια και στις εφημερίδες. Σκάνδαλο θα γίνει.

– Ποια κανάλια; Δικά μας είναι; Μη σε νοιάζει. Θα παίζουν την καπνοαπαγόρευση. Κανείς δεν θα πάρει χαμπάρι. Είναι ευκαιρία. Να απαλλάξουμε και τους νεαρούς με το ηλεκτρικό και να βγάλουμε και τα “καλόπαιδα” από το γύψο. Εντάξει, έμειναν εκτός “θεάτρου”, αλλά μη χάσουν και τα λεφτά. Πρέπει να μπορούν να κινούνται κι αυτοί. Ο “μαριονέτας” δεν έχει πρόβλημα.

– Καλά, αυτός τι πρόβλημα να έχει. Δεν χρεώνεται με πολιτικό κόστος.

– Εγώ Κίτσο δεν τα καταλαβαίνω αυτά τα πολιτικά κόστη. Άμα μια δουλειά πρέπει να γίνει, θα γίνει. Αν δεν μπορεί να γίνει νόμιμα με την “τυφλή”, θα πρέπει να την κάνετε εσείς. Υπουργικές αποφάσεις. Γι’ αυτό υπάρχουν. Αν πάλι δεν μπορείς εσύ, να αναλάβει άλλος.

– Δεν είπα τέτοιο πράγμα. Απλά, έπεσαν πολλά μαζεμένα. Έχουμε ανοίξει πολλά μέτωπα και ο πρόεδρος φοβάται μην ξεσπάσει ο κόσμος. Καταλήψεις, άσυλο, ξυλοδαρμοί, υδρογονάνθρακες. Έχουμε να μοιράσουμε και το πλεόνασμα. Έχουν μπει στη σειρά και ζητάνε.

– Α, δε θέλω τέτοια. Γι’ αυτό βγήκατε. Το έργο πρέπει να συνεχιστεί, να υπάρχει μια συνέχεια. Έτσι δεν είναι; Άλλες φορές με το μαλακό, άλλες με το άγριο. Τι να κάνουμε; Στη βράση κολλάει το σίδερο. Ασφάλεια, τάξη κι ανάπτυξη. Όλα πάνε καλά. Αν δεν μπορείτε να αναλάβουν οι άλλοι πάλι.

– Εντάξει, θα μιλήσω με τον πρόεδρο μόλις επιστρέψει από τις διακοπές.

– Που πήγε; Πήρε πάλι τα βουνά;

– Μπα στη θάλασσα πήγε. Θα γυρίσει αύριο και θα του πω.

– Καλά, πάμε να φάμε τώρα γιατί μας περιμένει και ο Μητσάρας ο μικρότερος.
Τέτοιες μέρες πρέπει να τις περνάμε με τις οικογένειές μας. Ξέρεις πόσο στεναχωριέμαι όταν σκέφτομαι όλους αυτούς που αναγκάζονται χρονιάρες μέρες να δουλεύουν μέχρι αργά, μακριά από τους δικούς τους;

– Κι εγώ Δημήτρη το ίδιο. Το έγραψα και στην εορταστική επιστολή που μοίρασα στις εφημερίδες. Ας όψεται αυτή η κρίση. Πού θα πάει όμως, θα την ξεπεράσουμε. Αρκεί να είμαστε όλοι ενωμένοι. Δεν έχει πλούσιος και φτωχός. Προέχει το καλό του τόπου και του έθνους. Αυτά έγραφα πάνω-κάτω και στην επιστολή.

– Γεια σου ρε Κιτσάρα. Γι’ αυτό σε αγαπάω, κι εγώ κι ο Αρτέμης, γιατί είσαι μεγάλη καρδιά και πάνω απ’ όλα βάζεις το κοινό καλό.
Άντε, ας αρχίσουμε το φαγοπότι.
Καλή μας όρεξη!

πηγη: pandiera.gr

Γράφει ο mitsos175

Τράπεζα Πειραιώς: Το συγκεκριμένο μαγαζί την Πρωτοχρονιά χρέωσε αυτόματα χιλιάδες χρήστες e-banking με 5 ευρώ! Έστειλε ένα e-mail χωρίς να προβεί σε περισσότερες λεπτομέρειες.
Ο εκπρόσωπος της Άδωνις – Μπουμπούκος – Γεωργιάδης είπε πως “επρόκειτο περί λάθους του συστήματος θα υπάρξει αντιλογισμός του ποσού άμεσα σε όσους υπήρξε χρέωση και δεν θα υπάρχει καμία νέα επιπλέον χρέωση”.

Μετά φυσικά την κατακραυγή η Τράπεζα δια μέσω του υπαλλήλου της είπε “λάθος”. Αν τώρα από δω και στο εξής σας βουτήξει κάποιος χρήματα αλλά σας πει “λάθος” και σας τα δώσει πίσω, δεν τρέχει τίποτα.
Να το πείτε και στους μπάτσους μην τον συλλάβουν και τον δείρουν άδικα.

Περίεργο λάθος. Πολύ οργανωμένο για λάθος. Με το e-mail του, την Πρωτοχρονιά, που είναι κλειστές οι Τράπεζες, μόνο σε όσους έχουν e-banking... Αν τώρα εγώ υποθέσω πως ήταν πείραμα; Θα θεωρηθώ καχύποπτος; Μπορεί.

Ξέρουμε ότι επί Μητσοτάκη οι Τράπεζες και όλοι γενικά οι κεφαλαιούχοι έχουν ξεσαλώσει. Μαζί με τους μπάτσους και τους φασίστες. Έτσι γίνονται πολλές “μεμονωμένες περιπτώσεις” και “λάθη”. Οι εταιρείες τηλεφωνίας πχ αυξάνουν τις τιμές. Επίτηδες για να κερδίσουν. Τουλάχιστο εκεί δεν κρύβονται.

Κι αν, λέμε αν, δεν ήταν λάθος; Τι να ήταν; Δόλωμα! Απόπειρα να μετρήσουν αντιδράσεις. Να βάλουν όσες χρεώσεις γουστάρουν και μετά, αν τους μουτζώνουν ομαδικά κι είναι έτοιμοι να τους δείρουν, να πουν “ένα λαθάκι κάναμε ρε σεις, πως κάνετε έτσι”;

Να μας πουν πως ήρθε στο μηχάνημα η ιδέα να κάνει κάτι τέτοιο. Γιατί τα μηχανήματα εκτελούν εντολές ανθρώπων. Γιατί συγκεκριμένα σε όσους έχουν e-banking, γιατί στρογγυλό ποσό κι όχι ένα τυχαίο ποσό 3,58 πχ σε ένα τυχαίο λογαριασμό. Αυτό θα ήταν λάθος. Που πάλι πρέπει να δοθούν εξηγήσεις, στον ενδιαφερόμενο, για να μην επαναληφθεί σε άλλους.

Ας έχουν κάποιοι υπόψη τα εξής:

Οι τράπεζες είναι ιδιωτικά μαγαζιά. Τα χρήματα στους λογαριασμούς είναι δικά μας δεν είναι της Τράπεζας. Κάτω τα κουλά λοιπόν, μη σας τα κόψει ο κόσμος.

Ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο; Ας αναρωτηθούν οι νεοδημοκράτες. Μπορεί μια ιδιωτική εταιρεία να βάζει χαράτσια; Επί ΝΔ μπορεί!

Ας βάλει λοιπόν κι ο κάθε μικρομεσαίος το δικό του χαράτσι. Κι εγώ πρόστιμο στους Έλληνες εφοπλιστές, που έχουν ξένη σημαία τα πλοία τους. Μπορώ; Όχι! Τότε πως μπορούν αυτοί;
Και ακόμα χειρότερα, ο υπουργός, αντί να εγκαλεί την Τράπεζα και να διατάζει λεπτομερή έρευνα, υιοθετεί τις δικαιολογίες της!

Σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat, το ποσοστό των χρηστών internet banking στην Ελλάδα το 2017 ανήλθε σε 25%. Κλαίνε, που δεν είναι μεγαλύτερο. Να υποθέσω πως με κάτι τέτοια θα αυξηθεί;
5 ευρώ από 2 εκατομμύρια λογαριασμούς πχ είναι 10.000.000 ευρώ τα οποία θα διαχειρίζονται και θα τοκίζονται μέχρι να επιστραφούν. Από ποιους;

Προσωπικά γλίτωσα το πρωτοχρονιάτικο έμφραγμα, γιατί δεν έχω ευρώ, πόσο μάλλον e-banking. Χάρη στον Κούλη φέτος φάγαμε γαλοπούλα ζωγραφιστή, όχι γεμιστή.

Αλλά δεν μου αρέσει ο τρόπος που σκέφτονται. Από τις πρώτες μέρες της γαλάζιας ορδής αυξήσεις σε όλους τους λογαριασμούς. Στα διόδια, στις τραπεζικές συναλλαγές, στα τηλέφωνα, παντού κάνουν κυριολεκτικά ότι γουστάρουν. Και μονό επειδή συναντούν μεγάλη αγανάκτηση κι οργή κάπου αναδιπλώνονται, για να χαρατσώσουν στο μέλλον δριμύτεροι!

Κατά τα άλλα μας φταίνε οι αναρχικοί, οι πρόσφυγες, και πρόσφατα οι οδηγοί.

Κούλη, συμμάζεψε τους φίλους σου, γιατί θα τους πάρει ο διάολος. Και αυτούς και σένα. Γιατί με τις δικές σου πλάτες τα κάνουν

πηγη:  tsak-giorgis.blogspot.com

Τα επαναλαμβανόμενα κρούσματα πειρατείας σε ελληνικά και ελληνόκτητα πλοία το τελευταίο χρονικό διάστημα, η απαγωγή Ναυτεργατών και οι κίνδυνοι που διαμορφώνονται για την ίδια την ζωή τους, φέρνουν για άλλη μια φορά στο προσκήνιο τους τεράστιους κινδύνους με τους οποίους είναι αντιμέτωποι οι Ναυτεργάτες στην άσκηση του ναυτικού επαγγέλματος.

Το φαινόμενο της ναυτικής πειρατείας είναι σε πλήρη εξέλιξη ιδιαίτερα την τελευταία 20ετία. Οι περιοχές στις οποίες αναπτύσσεται η δράση των παράνομων οργανωμένων και ένοπλων ομάδων είναι γνωστή στην διεθνή ναυτιλιακή κοινότητα.

Τα κρούσματα που είναι καταγεγραμμένα είναι πολλές εκατοντάδες και ο τραγικός επίλογος είναι η απώλεια ζωής πολλών Ναυτεργατών που δυστυχώς επειδή δεν είναι έλληνες περνούν στα ψιλά των ελληνικών ΜΜΕ.

Στην διάρκεια αυτής της χρονικής περιόδου, σε αυτές τις επιθέσεις έχουν εμπλακεί πάνω από 100 πλοία ελληνικής πλοιοκτησίας σε διάφορες περιοχές του κόσμου, κυρίως στην κινέζικη θάλασσα (Κίνα - Ινδονησία - Φιλιππίνες - Σιγκαπούρη), στην θάλασσα της Σομαλίας, στην Ανατολική Αφρική, στον κόλπο της Γουϊνέας και στην Δυτική Αφρική.

Τα μέτρα που έως τώρα έχουν ληφθεί σε διεθνές επίπεδο (IMO) και σε περιφερειακό επίπεδο (Ε.Ε) είναι αναποτελεσματικά αφού παρά την σχετική μείωση που παρουσιάζουν τα σχετικά στατιστικά στοιχεία, οι επιθέσεις συνεχίζονται και οι κίνδυνοι για τους Ναυτεργάτες παραμένουν αυξημένοι.

Οι πολιτικές που έχουν εκπονηθεί και υλοποιούνται στα πλαίσια του IMO είναι η εγκατάσταση στα πλοία που ταξιδεύουν στις επικίνδυνες περιοχές ενόπλων φρουρών και η εμπλοκή ΗΠΑ - ΝΑΤΟ με την παρουσία πολεμικών πλοίων στην θαλάσσια περιοχή (Περσικός κόλπος - κόλπος του Άντεν).

Όπως προκύπτει η αποκόμιση ισχυρών και μεγάλων οικονομικών ανταλλαγμάτων, μέσω των λύτρων που εισπράττουν σε αντάλλαγμα των απαχθέντων Ναυτεργατών και πλοίων, έχει καταστήσει τις ένοπλες πειρατικές ομάδες καλύτερα εξοπλισμένες σε πλωτά μέσα, αλλά και σύγχρονο και πιο επικίνδυνο στρατιωτικό εξοπλισμό, με αποτέλεσμα να επιχειρούν επιθέσεις καταμεσής του Ινδικού ωκεανού και προφανώς οι επιχειρήσεις τους να είναι πολύ πιο αποτελεσματικές.

Λύσεις που μετατρέπουν το ΝΑΤΟ σε παγκόσμιο "φρουρό - προστάτη" των θαλάσσιων εμπορικών κόμβων και νομιμοποιούν την στρατιωτική παρουσία του σε διάφορες χώρες και περιοχές του κόσμου είναι εξαιρετικά επικίνδυνες.

Αντίθετα η συνεργασία των διεθνών οργανισμών, της Ε.Ε και των εθνικών ναυτιλιακών χωρών με τις αντίστοιχες χώρες που σημειώνονται και αναπτύσσονται οι επιθέσεις, αποτελεί ένα εξαιρετικό παράδειγμα που πρέπει να ακολουθηθεί για την αντιμετώπιση του μεγάλου αυτού προβλήματος.

Παράλληλα από την σκοπιά των Ναυτεργατικών συμφερόντων και των αξιώσεών μας να προστατευθεί πάση θυσία η ανθρώπινη ζωή στα πλοία και στην θάλασσα, προβάλουμε και διεκδικούμε το αίτημα οι Ναυτεργάτες να έχουν το δικαίωμα εφόσον τα πλοία έχουν ρότα τις επικίνδυνες περιοχές να τους κατοχυρώνεται η δυνατότητα της παλιννόστησης με δαπάνη των εταιριών.

Αυτό είναι το βασικό μέτρο που αφορά την ουσιαστική προστασία των Ναυτεργατών και την αποτροπή της όποιας εμπλοκής σε υπαρκτούς κινδύνους που πρέπει το συνδικαλιστικό κίνημα να παρέμβει.

Ταυτόχρονα, επειδή είναι προφανές ότι σε κάθε περίπτωση δεν πρόκειται να διακοπεί η ναυσιπλοΐα από αυτές τις περιοχές, επιβάλλεται άμεσα η υπογραφή μιας τέτοιας ΣΣΕ που πρέπει να διαμορφώνει εντελώς διαφορετικά μισθολόγια τα οποία θα συνάδουν με τους κινδύνους που διαμορφώνονται για την σωματική ακεραιότητα εκείνων των Ναυτεργατών, που κάτω από το βάρος πιεστικών οικονομικών αναγκών επιθυμούν να ταξιδέψουν στις επικίνδυνες ζώνες, περιοχές και χώρες.

Εφοπλιστές, κυβέρνηση - ΥΕΝ και τα παπαγαλάκια τους στα ΜΜΕ με αφορμή τις τελευταίες απαγωγές ελλήνων Ναυτεργατών έχουν ξεσηκώσει έναν μεγάλο θόρυβο ταυτίζοντας τις απαγωγές και ομηρίες των Ναυτεργατών και τους κινδύνους που αυτοί θα αντιμετωπίσουν με τους εφοπλιστές, οι οποίοι επί το πλείστον, ιδιαίτερα αυτές τις μέρες, απολαμβάνουν τις χριστουγεννιάτικες διακοπές τους στα πολυτελή - χλιδάτα σαλέ της Αυστρο-Ελβετίας.

Τι σχέση μπορεί να έχουν οι απαχθέντες Ναυτεργάτες με τον πλούτο, την προκλητική χλιδή και την ασφάλεια των μεγαλοσχήμονων του παρασιτικού εφοπλιστικού κεφαλαίου;

Από την άλλη οι εφοπλιστές, μέσα στους οποίους πρωταγωνιστικό ρόλο έχουν οι έλληνες, εισπράττουν ιλιγγιώδη ναύλα με τα πλοία τους που ναυλώνονται σε αυτές τις επικίνδυνες περιοχές, έχουν επίσης εξασφαλισμένες τις ρήτρες στις ασφάλειες για την περίπτωση πειρατειών και τελικά τα θύματα ήταν και είναι μόνο οι Ναυτεργάτες που είναι εκτεθειμένοι σε τεράστιους κινδύνους για να επωφελούνται και να αυγατίζουν τα κέρδη των εφοπλιστών.

Ο λαλίστατος Βενιάμης και οι συν αυτώ έχουν επιλέξει την ένοχη σιωπή για το μεγάλο αυτό πρόβλημα, ενώ αντίθετα έχουν σηκώσει παντιέρα να διατηρήσουν τα βρώμικα ναυτιλιακά καύσιμα που επιβαρύνουν δραματικά το περιβάλλον, ώστε να αποφύγουν το νέο σύστημα καθαρισμού, που επιτρέπει την χρήση καυσίμου υψηλής περιεκτικότητας σε θείο (scrubbers), είτε να στραφούν σε καύσιμα χαμηλής περιεκτικότητας σε θείο (0,5%).

Στην μάχη αυτή επιστράτευσαν τους πρώην Υπουργούς Ναυτιλίας του ΣΥΡΙΖΑ, τώρα της Ν.Δ (Πλακιωτάκης) και χώρες δορυφόρους με μηδενική Ναυτιλία αλλά με σημαία ευκαιρίας όπως Μάλτα, Νησιά Μάρσαλ, Κύπρος, Λιβερία κ.λπ.

Η αναπόφευκτη επιβάρυνση από την εισαγωγή των νέων συστημάτων έχει οικονομικό κόστος και για άλλη μια φορά απέδειξαν τον αντιδραστικό αναχρονιστικό χαρακτήρα τους δίνοντας μια μάχη που, όπως όλα δείχνουν και όπως είχαμε προβλέψει, θα την χάσουν....

Είναι ο Βενιάμης και οι ακόλουθοί του οι οποίοι πιέζουν, εκβιάζουν και το υπηρετικό πολιτικό σύστημα υιοθετεί και μεθοδεύει την κατάργηση των υφιστάμενων ΣΣΕ στην ποντοπόρο Ναυτιλία με σκοπό οι έλληνες να εξισωθούν μισθολογικά - εργασιακά με τους αντίστοιχους αλλοδαπούς Ναυτικούς των τρίτων χωρών οι οποίοι είναι αντικείμενο αισχρής εκμετάλλευσης και εργασιακών συνθηκών γαλέρας.

Είναι ο Βενιάμης και η παρέα του που αναπτύσσουν και επιβάλουν ένα ασφυκτικό καθεστώς ελέγχου στην ΠΝΟ για να επιβάλουν το μοντέλο της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας τους και στην κατεύθυνση αυτή έχουν και την συνδικαλιστική στήριξη σε αυτή την στρατηγική υπέρ των συμφερόντων τους.

Είναι ο Βενιάμης, το ΥΕΝ και οι κλακαδόροι τους που απέδειξαν περίτρανα πόσο νοιάζονται για τους Ναυτεργάτες με την στάση και την πρακτική τους στο εγκαταλελειμμένο επί πέντε μήνες πλήρωμα του πλοίου «Πτολεμαίος» στο Τζιμπουντί.

Είναι οι ίδιοι αυτοί παράγοντες που βάζουν φαρδιά πλατιά την υπογραφή και την σφραγίδα τους πίσω από τις τελευταίες εξελίξεις στην ΠΝΟ....

Είναι φανερό ότι ούτε από τους εφοπλιστές, ούτε από τις κυβερνήσεις τους, ούτε από τους εγκάθετους στο ναυτεργατικό συνδικαλιστικό κίνημα πρόκειται να παρθεί κάποιο θετικό μέτρο για την προστασία της ζωής των Ναυτεργατών και τους κινδύνους που διαμορφώνονται από τις πειρατικές ενέργειες.

Ο δρόμος είναι η οργάνωση, η συσπείρωση και ο αγώνας για να ληφθούν αυτά και άλλα μέτρα που θα διασφαλίζουν και θα προστατεύουν την ανθρώπινη ζωή στα καράβια και στην θάλασσα.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

Τέλος εποχής για την ιστορική βιομηχανία Χαλυβουργική μετά από 93 χρόνια λειτουργίας, καθώς ο βασικός μέτοχος της εταιρείας, επιχειρηματίας Κωνσταντίνος Αγγελόπουλος αποφάσισε να βάλει λουκέτο.

Το σύνολο των εργαζομένων και η διοίκηση της Χαλυβουργικής αποχώρησαν και οι τράπεζες πλέον θα λάβουν τις αποφάσεις για τον τρόπο που θα εκποιήσουν τα περιουσιακά της στοιχεία.

Η εργοδοσία έχει αναγκάσει σε «εθελούσιες αποχωρήσεις» τους περίπου 150 εναπομείναντες εργάτες, ενώ ο πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων Χαλυβουργικής Γιώργος Γάκης υποστηρίζει ότι δεν κατάφεραν να αντέξουν παρά τον αγώνα των δύο ετών και υπέκυψαν στους εκβιασμούς, πως το μέλλον των εργαζόμενων είναι αβέβαιο και επισημαίνει ότι ήρθαν αντιμέτωποι και με την αδιαφορία της κυβέρνησης της Ν.Δ. και του Υπουργείου Εργασίας.

Έτσι, ανοίγει ο δρόμος για την αίτηση υπαγωγής της βιομηχανίας σε καθεστώς ειδικής διαχείρισης, ή την πτώχευση ή την κατάσχεση και τον πλειστηριασμό προς εξόφληση των οφειλών στις τράπεζες.

Η εταιρεία διαθέτει μεγάλη ακίνητη περιουσία η οποία περιλαμβάνει την έκταση που φιλοξενεί την παραγωγική της μονάδα στην Ελευσίνα και ιδιόκτητες λιμενικές εγκαταστάσεις αλλά και άδεια ηλεκτροπαραγωγής της τάξης των 880 MW.

Παράλληλα, στα ρευστοποιήσιμα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας που διαθέτει η Χαλυβουργική είναι και τα δικαιώματα ρύπων 2,5 εκατ. ευρώ, τα οποία λέει ότι θα καλύψουν τις οφειλές προς τα ασφαλιστικά ταμεία και τον φόρο μισθωτών υπηρεσιών.

ΠΗΓΗ: iskra.gr