ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΜΑΙΚΛ ΧΑΝΤΣΟΝ ΣΤΗΝ ΕΦΣΥΝ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΤΑΣΟ ΤΣΑΚΙΡΟΓΛΟΥ

Ο καθηγητής οικονομικών, Μάικλ Χάντσον, στο Πανεπιστήμιο του Μισούρι, κρίνει ότι η παραμονή στο ευρώ θα οδηγήσει το Βερολίνο στην επίτευξη του στόχου του που δεν είναι άλλος από το να συντρίψει την Ελλάδα

Ο Μάικλ Χάντσον θεωρεί ότι καλύτερη επιλογή για το χρέος είναι να προσφύγει η Ελλάδα νομικά στο Διεθνές Δικαστήριο καταγγέλλοντάς το ως απεχθές και στο διάστημα μέχρι να βγει η απόφαση, να προετοιμαστεί για την έξοδο από το ευρώ, καθώς κρίνει ότι η παραμονή σ’ αυτό θα οδηγήσει στην επίτευξη του στόχου του Βερολίνου: να συντρίψει την Ελλάδα.

Η κυβέρνηση Παπανδρέου πήρε το δάνειο χωρίς να ρωτήσει τους πολίτες. Η Ελλάδα θα έπρεπε να το κυνηγήσει αυτό νομικά. Δηλαδή ότι δεν πρέπει να πληρώσει την τρόικα. Η υπόθεση θα χρειαστεί από πέντε έως δέκα χρόνια στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Σ’ αυτό το διάστημα θα έχει τον χρόνο να προετοιμαστεί για να εγκαταλείψει το ευρώ και να ανακτήσει τις δυνάμεις και την ανάπτυξή της

• Ποια είναι η αποτίμησή σας για τη συμφωνία ανάμεσα στην ελληνική κυβέρνηση και τους δανειστές;

Μοιάζει σαν η Ελλάδα να παραδόθηκε έπειτα από μια στρατιωτική επέμβαση, η οποία έχει στόχο τα εδάφη σας, τα «ασημικά» σας, αλλά και τον δημόσιο τομέα. Το δίλημμα ήταν «παραδοθείτε τώρα, διότι αργότερα θα είναι χειρότερα». Έτσι, ο Τσίπρας παραδόθηκε ολοκληρωτικά.

Ομως δεν έπρεπε να το κάνει αυτό. Πίστευε ότι θα ήταν πολύ δύσκολο να εγκαταλείψει το ευρώ. Ωστόσο, όπως του έλεγαν ο Βαρουφάκης και ο Αμερικανός σύμβουλός του, Τζέιμς Γκαλμπρέιθ, δεν ήταν τόσο δύσκολο να βγείτε από το ευρώ. Θα υπήρχε μια μεταβατική περίοδος, στη διάρκεια της οποίας η ελληνική κυβέρνηση θα έπρεπε να αναλάβει τον έλεγχο των τραπεζών που θα κατέρρεαν. Η ανάληψη αυτού του ελέγχου δεν είναι καθόλου κακή ιδέα.

Εάν η κυβέρνηση το είχε κάνει και τις είχε εθνικοποιήσει, τότε θα είχε εξασφαλίσει τα μέσα πληρωμής κατά τη διάρκεια μετάβασης και έτσι θα έσωζε τον δημόσιο τομέα, τις συντάξεις και την περιουσία της χώρας. Έπρεπε να πει [στους δανειστές], «εάν δεν καταλήξουμε σε συμφωνία, θα αποκηρύξουμε το χρέος προς το ΔΝΤ, την ΕΚΤ και την τρόικα».

Αυτό το χρέος ήταν απεχθές, όπως είπε και η Επιτροπή Αλήθειας για το Χρέος που συστάθηκε από τη Βουλή. Το ΔΝΤ παραδέχτηκε ότι η συμφωνία για το δάνειο του 2010 δεν θα έπρεπε να έχει υπογραφεί. Η διεφθαρμένη ηγεσία του ΔΝΤ και ο Στρος-Καν παρέκαμψαν τους δικούς του κανόνες και η ελληνική κυβέρνηση έπρεπε να υποστηρίξει ότι αυτό ήταν λάθος και εξαιτίας αυτού ο λαός υπέφερε πολλά δεινά.

• Δεδομένου ότι η πρόσφατη έκθεση του ΔΝΤ αποδεικνύει ότι η συνέχιση της λιτότητας κάνει τα πράγματα χειρότερα, πιστεύετε ότι η Ελλάδα θα βρεθεί και πάλι αντιμέτωπη με μια κρίση χρέους;

Θα είναι μια πολύ χειρότερη κρίση από την προηγούμενη. Το κόστος ζωής θα αυξηθεί για τους Έλληνες περί το 30%, οι φόροι θα αυξηθούν επιπλέον γύρω στο 20% και το στύψιμο αυτό θα αναγκάσει σχεδόν το ένα πέμπτο του πληθυσμού να μεταναστεύσει πολύ γρήγορα.

Πρόθεση της Ευρώπης είναι να συντρίψει παντελώς την Ελλάδα. Ισως και ένα εκατομμύριο Έλληνες εργάτες θα αναγκαστούν να πάνε στη Γερμανία και σε άλλες χώρες και θα συμβάλουν στην πτώση των μισθών πανευρωπαϊκά. Είναι ένας ταξικός πόλεμος ενάντια στους εργαζόμενους της Ευρώπης.

• Τι σημαίνει αυτό για τη δημοκρατία στην Ευρώπη;

Προφανώς, με τους όρους αυτής της διάσωσης, η δημοκρατία είναι απλά σκουπίδια, όπως γράφτηκε σ’ ένα πρόσφατο άρθρο. Θυμάστε πως όταν ο Παπανδρέου ήταν να θέσει τους όρους για το πρώτο δάνειο σε δημοψήφισμα, αμέσως η Μέρκελ και ο Σαρκοζί του είπαν ότι δεν μπορεί να το κάνει, διότι όλοι [οι δανειστές] ήταν ενάντια.

Αυτός είναι ένας επιπλέον λόγος που κάνει το χρέος απεχθές, διότι η κυβέρνηση πήρε το δάνειο χωρίς να ρωτήσει τους πολίτες, οι οποίοι εκείνη την περίοδο ήταν στους δρόμους και διαμαρτύρονταν. Η Ελλάδα θα έπρεπε να το κυνηγήσει αυτό και νομικά. Δηλαδή ότι δεν πρέπει να πληρώσει την τρόικα. Η υπόθεση θα χρειαστεί από πέντε έως δέκα χρόνια στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο.

Σ’ αυτό το διάστημα η Ελλάδα θα έχει τον χρόνο να προετοιμαστεί για να εγκαταλείψει το ευρώ και να ανακτήσει τις δυνάμεις της και την ανάπτυξή της. Τώρα όμως δεν υπάρχει καμία ελπίδα ανάκαμψης, καθώς έχεις μια ξένη χώρα η οποία έρχεται και σου αφαιρεί περιουσία και δημόσια αγαθά και μετατρέπει τις υποδομές σου και τις υπηρεσίες σου σε είδη προς πώληση. Είναι προφανές ότι οι ξένοι επενδυτές θέλουν να αγοράσουν προϊόντα όπως η εταιρεία ηλεκτρισμού, προκειμένου να κάνουν αυξήσεις και να έχουν κέρδη.

Το κόστος ζωής στην Ελλάδα θα αυξηθεί δραματικά. Αυτή είναι η κατεύθυνση πανευρωπαϊκά. Δεν είναι μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ. Και άλλα αριστερόστροφα κόμματα οδηγούνται σε προγράμματα που μας γυρίζουν στον περασμένο αιώνα. Αυτή είναι η επιλογή των Γερμανών και της τρόικας μέσω των μαζικών ιδιωτικοποιήσεων. Πρόκειται για λεηλασία του δημόσιου πλούτου.

• Πιστεύετε ότι η γερμανική ηγεσία, με την παρούσα τακτική της ταπείνωσης της Ελλάδας, αναβιώνει, κατά κάποιον τρόπο, τη Συνθήκη των Βερσαλιών, η οποία επέβαλε βαρύτατους όρους στη Γερμανία;

Αυτό συνέβη τη δεκαετία του 1920. Η διαφορά είναι ότι από το 1929 όλος ο κόσμος αναγνώριζε ότι η Γερμανία δεν μπορούσε να πληρώσει τις πολεμικές επανορθώσεις. Ετσι, η Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών και οι Σύμμαχοι αποφάσισαν ότι δεν μπορούσαν να αναγκάσουν μια χώρα να πληρώσει πάνω από τις δυνάμεις της. Σήμερα αυτή η βασική αρχή απορρίπτεται και αγνοείται το γεγονός ότι η Ελλάδα δεν έχει τα αναγκαία έσοδα ώστε να αποπληρώσει τα δάνεια. Ετσι της λένε: «Εάν δεν έχετε να πληρώσετε, δεν πειράζει. Να δώσετε την περιουσία σας».

Ομως, σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο, κανένα κυρίαρχο κράτος δεν μπορεί να στερηθεί την περιουσία του. Εδώ δεν είναι μόνο το ότι γίνεται υπέρβαση της δημοκρατίας, αλλά απορρίπτεται ο ίδιος ο ορισμός του κυρίαρχου κράτους σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο. Αρα είναι κάτι πολύ πιο σοβαρό από μια επίθεση στη δημοκρατία. Είναι ένας διευρωπαϊκός πόλεμος. Και ο Τσίπρας δεν το αντιλαμβάνεται αυτό, όπως και η Αριστερά σε άλλες χώρες, π.χ. στην Ισπανία, στην Πορτογαλία, ακόμα και στην ίδια τη Γερμανία. Δεν αντιλαμβάνονται ότι πρόκειται για έναν οικονομικό πόλεμο.

• Ποιος είναι ο ρόλος της ΕΚΤ και του Μάριο Ντράγκι στη διάρκεια της χρηματοπιστωτικής κρίσης και κυρίως στο «ελληνικό πρόβλημα»;

Ο ρόλος της ΕΚΤ είναι να εκπροσωπεί το συμβούλιο των προέδρων των εμπορικών τραπεζών, οι οποίες δίνουν δάνεια σε ανθρώπους που ενδιαφέρονται να αγοράσουν τις ελληνικές υποδομές που θα ξεπουληθούν. Ετσι, η ΕΚΤ προσπαθεί να δημιουργήσει μια αγορά για τους πελάτες της. Είναι ο μόνος κοινός ευρωπαϊκός οικονομικός οργανισμός. Δεν υπάρχει άλλος κοινός νομοθετικός ή φορολογικός οργανισμός. Αυτό σημαίνει ότι η Ε.Ε. διοικείται από τους τραπεζίτες. Περνάει η δική τους αντίληψη για το πώς λειτουργεί η οικονομία.

Πιστεύουν ότι το όποιο δάνειο μπορεί να αποπληρωθεί μόνο κόβοντας τους μισθούς. Αυτό κάνουν και στην Ελλάδα και έτσι ενισχύουν τη μετανάστευση. Είναι η ίδια πολιτική που ακολουθήθηκε και τη δεκαετία του 1920 και οι θεωρίες που απορρίφθηκαν από τον Τζον Μέιναρντ Κέινς. Ολα σήμερα υποτάσσονται στη νεοφιλελεύθερη ιδεολογία των γερμανικών και γαλλικών τραπεζών.

Ο νεοφιλελευθερισμός είναι μέρος της πλύσης εγκεφάλου που μας επιβάλλουν. Η ΕΚΤ έχει τη νεοφιλελεύθερη ιδεολογία της μείωσης των μισθών για την αποπληρωμή των χρεών και της αύξησης των επιτοκίων, ώστε αυτά να γίνεται αδύνατο να αποπληρωθούν. Και όλο αυτό μέχρι να αναγκαστούν οι Ελληνες να δουλεύουν σχεδόν τσάμπα, άρα να μην μπορούν να αποπληρώσουν το χρέος.

• Πιστεύετε ότι υπάρχει ελπίδα να επανακτήσει η πολιτική τον έλεγχο από το χρηματοπιστωτικό σύστημα;

Οχι, διότι, για παράδειγμα, οι πολιτικοί των Βαλτικών Χωρών έχουν μεταφέρει τις προεκλογικές συζητήσεις από τα οικονομικά θέματα στις εθνικιστικές ταυτότητες. Εχουν στρέψει τους Λιθουανούς ή τους Λετονούς και τους Εσθονούς εναντίον των Ρώσων, μετατρέποντας τη συζήτηση σε μια μάχη κατά του σταλινισμού. Ετσι, οι λαοί δεν ασχολούνται με τον νεοφιλελευθερισμό και δεν αντιλαμβάνονται τι φταίει για τη μετανάστευση. Περίπου το 20% των Λετονών έχουν μεταναστεύσει.

*Πηγή : efsyn.gr

Τρίτη 21 Ιουλίου 2015

Του ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΚΑΠΑΚΤΣΗ*

Ένα σημαντικό ζήτημα που αναφέρεται σε αρκετές διαφορετικές περιπτώσεις-εδάφια στη συμφωνία Τσίπρα και δανειστών είναι οι σχετικές αναφορές για τις τράπεζες. Είναι σημαντικό ζήτημα και εξαιτίας του ρόλου που παίζουν στη λειτουργία του καπιταλιστικού συστήματος και επειδή αποτελούν την ισχυρότερη μερίδα των ελλήνων κεφαλαιοκρατών και για το γεγονός ότι η χρηματοδότηση τους μέχρι τώρα με εγγυήσεις και ρευστό ύψους 211,5 δις [1] δεν έφθασε και απαιτούνται άλλα 10-25 δις.

Η συμφωνία λοιπόν απαιτεί τη «μεταφορά στο εθνικό δίκαιο της οδηγίας για τη θέσπιση πλαισίου για την ανάκαμψη και την εξυγίανση πιστωτικών ιδρυμάτων και επιχειρήσεων επενδύσεων (BRRD) με τη συνδρομή της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.» Η οδηγία είναι ένα κείμενο 159 σελίδων, εξειδικευμένο ώστε να χάνεται μέσα στο λαβύρινθο του ο μη ειδικός, που συντάχθηκε με την ευθύνη των μεγάλων τραπεζών και του διευθυντηρίου. Η πιο γνωστή του «καινοτομία» είναι ότι θεσμοθετεί την ευθύνη των καταθετών στη διάσωση των τραπεζών. Η εγγύηση καταθέσεων είναι έως 100.000 ευρώ. Αυτό το έως έχει τη σημασία του. Προεργασία σύνταξης νόμου υπάρχει με τη συμβολή ιδιωτικής εταιρείας-συμβούλου από την εποχή Χαρδούβελη. Οι πρόθυμοι να την ψηφίσουν βουλευτές την έχουν διαβάσει; Και αν το έχουν κάνει τι κατάλαβαν; Θα έχουμε πάλι τα φαινόμενα Μιχάλη Χρυσοχοΐδη και λοιπών;

Τι πάει να πει «με τη συνδρομή της Ευρωπαϊκής επιτροπής»; Τι θα κάνει αυτή πέρα από την υποχρέωση απόφασης για την ενσωμάτωση της οδηγίας στο εθνικό δίκαιο; Επειδή δεν μπαίνει τίποτα τυχαία μένει να το δούμε συγκεκριμένα. Τίποτα καλό όμως δεν προμηνύει.

Η συμφωνία ακόμη απαιτεί » να πραγματοποιήσει (η ελληνική πλευρά) τα απαραίτητα βήματα για την ενίσχυση του χρηματοπιστωτικού τομέα, συμπεριλαμβανομένων τόσο αποφασιστικής δράσης για τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια όσο και μέτρων για την ενδυνάμωση της διακυβέρνησης του ΤΧΣ και των τραπεζών, ιδίως με την εξάλειψη κάθε πιθανότητας πολιτικών παρεμβάσεων, ιδιαίτερα στις διαδικασίες διορισμού.» Εδώ έχουμε πολλά μαζί. Πρώτα από όλα για να ενισχυθεί ο χρηματοπιστωτικός τομέας πρέπει να δοθεί λύση στα μη εξυπηρετούμενα δάνεια. Δηλαδή πλειστηριασμοί πρώτης κατοικίας και σβήσιμο επιχειρηματικών χρεών για να μην επιβαρύνουν τους ισολογισμούς και την εικόνα των τραπεζών. Ακόμη, για την ενδυνάμωση της διακυβέρνησης, να μην μπαίνουν στις διοικήσεις πολιτικά πρόσωπα, πολύ περισσότερο εκπρόσωποι των εργαζομένων αλλά άνθρωποι των τραπεζών.

Πρόσφατο χαρακτηριστικό παράδειγμα ο διορισμός του κ. Άρη Ξενόφος που έχει διατελέσει ανώτατο διοικητικό στέλεχος σε πολλές Εταιρείες Διαχείρισης Κεφαλαίων στην Ελλάδα, στην Κεντρική & Νοτιοανατολική Ευρώπη και μέλος Διοικητικών Επιτροπών σε ιδιωτικές Ελληνικές Τράπεζες, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό. Το ίδιο βέβαια και στις διοικήσεις των τραπεζών που ενώ ανήκουν στον ελληνικό λαό με τον πακτωλό των δις που έχουν λάβει από αυτόν συνεχίζουν να τις κάνουν κουμάντο οι ιδιώτες μέτοχοι γεγονός που πρέπει να συνεχίζεται εσαεί.

Τρίτη αναφορά στις τράπεζες γίνεται σε σχέση με το υπό σύσταση ταμείο διαχείρισης δημόσιας περιουσίας: «Η ρευστοποίηση των περιουσιακών στοιχείων θα αποτελέσει μια πηγή για την πραγματοποίηση της προγραμματισμένης εξόφλησης του νέου δανείου του ΕΜΣ και θα αποφέρει κατά τη διάρκεια του νέου δανείου επιδιωκόμενο συνολικό ποσό 50 δισεκ. ευρώ, εκ των οποίων τα 25 δισεκ. ευρώ θα χρησιμοποιηθούν για την επιστροφή της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών…» Στα περιουσιακά στοιχεία του ταμείου θα μπουν και οι τραπεζικές μετοχές του ελληνικού δημοσίου; Όπως ορίζει η συμφωνία: «ελληνικά περιουσιακά στοιχεία μεγάλης αξίας θα μεταφερθούν σε ανεξάρτητο ταμείο, το οποίο θα τα ρευστοποιήσει με ιδιωτικοποιήσεις και άλλους τρόπους. Η ρευστοποίηση των περιουσιακών στοιχείων θα αποτελέσει μια πηγή για την πραγματοποίηση της προγραμματισμένης εξόφλησης του νέου δανείου του ΕΜΣ και θα αποφέρει κατά τη διάρκεια του νέου δανείου επιδιωκόμενο συνολικό ποσό 50 δισεκ. ευρώ…»

Το ξεπούλημα τους (έως 25 δις;) θα αποτελέσει το όχημα για την επαναφορά του πλήρους ελέγχου τους στους ιδιώτες ή θα ξεπουληθούν αντί πινακίου φακής σε ξένους τραπεζίτες ανταγωνιστές ή συνεταίρους; Πως να το ερμηνεύσουμε όταν ξέρουμε ότι είναι πολλά τα λεφτά για να μην υπάρχει σχεδιασμός και υπολογισμοί από πίσω.

Τέταρτη αναφορά στη συμφωνία: «Λόγω των σοβαρότατων προκλήσεων που αντιμετωπίζει ο ελληνικός χρηματοπιστωτικός τομέας, ο συνολικός φάκελος του πιθανού νέου προγράμματος του ΕΜΣ θα πρέπει να περιλάβει τη δημιουργία αποθεματικού ασφάλειας ύψους 10 έως 25 δισεκ. για τον τραπεζικό τομέα, ώστε να αντιμετωπιστούν οι πιθανές ανάγκες για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και το κόστος εξυγίανσης, εκ του οποίου αναμένεται να είναι άμεσα διαθέσιμο ποσό ύψους 10 δισεκ. ευρώ σε διαχωρισμένο λογαριασμό στον ΕΜΣ.» Δεν ξέρουμε που θα μας βγάλει η υπόθεση γι αυτό ας πάρουμε για να έχουμε. Ο λαός θα χρεωθεί και οι ξένοι του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Στήριξης θα έχουν στο ταμείο τους, το δικό τους ταμείο, τα λεφτά. Μη τυχόν και έχουμε καμιά ανατροπή και τα βάλουν στο χέρι οι κουρελήδες ζητιάνοι και τα χρησιμοποιήσουν αλλιώς, όπως για παράδειγμα, να εξασφαλίσουν ψωμί για τα παιδιά τους και φάρμακα για τους αρρώστους!

Και τέλος » Η σύνοδος κορυφής για το ευρώ έχει επίγνωση ότι η ταχεία λήψη απόφασης επί νέου προγράμματος αποτελεί προϋπόθεση για να ανοίξουν πάλι οι τράπεζες, ώστε να αποφευχθεί με τον τρόπο αυτό η αύξηση του συνολικού χρηματοδοτικού φακέλου.» Βιάζονται, πολύ βιάζονται! Για το καλό μας… Με τον εκβιασμό μην φουσκώσουν και άλλο τον λογαριασμό προτρέπουν: πάρτε αποφάσεις, υποκύψτε και θα σας έρθει φθηνότερα, μην πολυκοιτάτε το εμπόρευμα έτσι και αλλιώς δεν έχετε εναλλακτικό δρόμο… Δεν φθάνει μόνο να βιαστούμε γι αυτό. Έχουν πρόθεση να πιάσουν αμέσως δουλειά. Μετά τις διακοπές βεβαίως βεβαίως. «Η ΕΚΤ και ο ΕΕΜ θα διενεργήσουν συνολική αξιολόγηση μετά το καλοκαίρι. Το συνολικό αποθεματικό ασφάλειας θα καλύψει τις πιθανές κεφαλαιακές ελλείψεις μετά τη συνολική αξιολόγηση αφού εφαρμοστεί το νομοθετικό πλαίσιο.» Να ξέρουν πόσο και τι είδους κουστούμι θα κόψουν.

Αυτό που κάνει εντύπωση είναι η σιγή των Ελλήνων τραπεζιτών. Η μόνη δήλωση που έγινε με απαράμιλλη ψυχραιμία Βούδα σαν να μην τρέχει τίποτα για τα συμφέροντα τους είναι του κ. Σάλλα στις 16-7-2015. Ξέρει κάτι και τι ξέρει ο κ. Σάλλας που δεν δημοσιοποιείται; Αντίθετα ωσάν πατριάρχης του γένους μπορεί να εξαγγέλλει γενικές αρχές της νέας πανεθνικής προσπάθειας: «Η χώρα έχει ανάγκη από ένα νέο αφήγημα, από μια νέα αρχή.

Πρέπει να δούμε όλοι, και του Ναι και του Όχι, τη νέα Συμφωνία ως ευκαιρία για την εξυγίανση των Δημόσιων Οικονομικών και την ενίσχυση του ανταγωνισμού της χώρας.

Είναι ανάγκη να τεθούν οι βάσεις για τον εκσυγχρονισμό και την ανάκαμψη της οικονομίας. Όλο το βάρος πλέον πρέπει να δοθεί στις επενδύσεις για την αναβάθμιση και την ανάπτυξη του τόπου και κυρίως για την αντιμετώπιση της ανεργίας. Οφείλουμε να δώσουμε προοπτική στους νέους και το επιστημονικό δυναμικό της χώρας.

Σήμερα καλούνται όλοι οι Έλληνες και πρώτη η επιχειρηματική κοινότητα, να δώσουν το παρών για την επανεκκίνηση της οικονομίας»[2].

Δημοσιεύματα αναφέρουν ότι ισχυρό θεωρούν στελέχη των κορυφαίων επενδυτικών οργανισμών το σενάριο της συγχώνευσης στον ελληνικό τραπεζικό χώρο, μετά τα αποτελέσματα των stress tests από την ΕΚΤ και σύμφωνα με όσα πιστεύουν οι τέσσερις συστημικές τράπεζες, θα γίνουν τελικά τρεις ή ακόμα και δύο! Η Eurobank διεκδικείται από Εθνική και Άλφα με τις πλάτες από το Κατάρ. Τα funds που έχουν επενδύσει στη τράπεζα αυτή τελευταία και έχουν κεφάλαια διαθέσιμα φαίνεται να συμφωνούν γιατί προβλέπουν ότι με την αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου θα καταλάβουν ισχυρές θέσεις.

Το πιθανότερο σενάριο που εκτιμούν ότι θα τεθεί στο τραπέζι περιλαμβάνει την Εθνική και τη Eurobank, ενώ σημειώνουν ότι το Fairfax εξ αρχής στο ενοποιημένο σχήμα επιθυμούσε να τοποθετήσει περί του 1 δισ. ευρώ. Τα πάντα ωστόσο θα εξαρτηθούν από τις κεφαλαιακές ανάγκες που θα προκύψουν και από το ποσό που θα κληθεί να καλυφθεί είτε ξεχωριστά στις τράπεζες, είτε σε υπό συγχώνευση σχήματα. Την ίδια στιγμή, σημειώνεται, το καναδικό Fairfax (έχει αγοράσει μετοχές της Eurobank κοψοχρονιάς με αρχικό κόστος κτήσης 0,31 ευρώ και μέσω κόστος κτήσης περίπου στα 0,16 ευρώ) που έχει μεγάλη έκθεση στο ελληνικό χρηματιστήριο και με 13% της Eurobank, περί τα 2 δισεκ. μετοχές, είναι προφανές ότι έχει αποφασίσει να στηρίξει την επένδυση του συμμετέχοντας και στην νέα αύξηση μετοχικού κεφαλαίου.

Αν και είναι ακόμη δεν είναι σαφείς οι προϋποθέσεις, το ύψος και οι όροι των αυξήσεων κεφαλαίου πληροφορίες αναφέρουν ότι το lobbying δηλαδή οι μαζικές παρεμβάσεις των μεγάλων ξένων επενδυτών στην Ελλάδα, προς τους θεσμούς και τους μηχανισμούς των Βρυξελλών έχουν πυκνώσει [3]. “Όπως κάθε λογικά σκεπτόμενος επενδυτής που επενδύει σε τράπεζες, οι πελάτες μας θα εξετάσουν σοβαρά το ενδεχόμενο αύξησης των δεσμεύσεών τους προς την Εθνική Τράπεζα, υπό συγκεκριμένες συνθήκες”, επιβεβαιώνει η νομική εταιρεία Shearman & Sterling LLP που αντιπροσωπεύει την Εθνική Τράπεζα, σε επιστολή της, ημερομηνίας 17 Ιουλίου, που εστάλη προς τους δανειστές.“Οι πελάτες μας σκοπεύουν να διασφαλίσουν πως τα δικαιώματά τους προστατεύονται πλήρως από την υφιστάμενη νομοθεσία”, επισημαίνεται ακόμη στην ίδια επιστολή.

Εν τω μεταξύ σε εξαγορά του δικτύου καταστημάτων της Alpha Bank στη Βουλγαρία έναντι συμβολικού τιμήματος 1 ευρώ θα προχωρήσει η Eurobank. Τα διοικητικά συμβούλια των δυο τραπεζών επικύρωσαν τη συναλλαγή.

Με την εξαγορά αυτή η Eurobank αποκτά ένα επιπλέον δίκτυο 83 καταστημάτων τα οποία προστίθενται στα 180 καταστήματα που έχει η Eurobank στη Βουλγαρία (ελέγχει την Postbank, δηλαδή το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο της Βουλγαρίας) [4]. Με την εξαγορά αυτή η Eurobank θα γίνει η τέταρτη μεγαλύτερη τράπεζα στη Βουλγαρία. Τι συμβαίνει με τα διαμάντια στο στέμμα των ελληνικών τραπεζών που είναι οι θυγατρικές στο εξωτερικό; Τα ξαναμοιράζονται ή στήνονται αδιαφανή παζάρια και συμφωνίες με ευρύτερες στοχεύσεις;

Ανακεφαλαιώνοντας. Θα πληρώσουμε ξανά ακριβά το μάρμαρο των τραπεζών για να εξασφαλιστούν τα συμφέροντα ντόπιων και ξένων τραπεζιτών και πιστωτών. Η συμφωνία έχει ανοίξει το δρόμο ακόμη και για κούρεμα των καταθέσεων. Οι τράπεζες θα συνεχίσουν να είναι στα χέρια του κεφαλαίου παρόλο που έχουν εξαγορασθεί πολλές φορές την αξία τους από το υστέρημα του ελληνικού λαού. Θα συνεχίσουν να είναι τα τανκς ισοπέδωσης της λαϊκής βούλησης και μηχανισμός στραγγαλισμού του πολιτικού συστήματος. Η κρατικοποίηση τους με εργατικό έλεγχο είναι καθήκον πρώτης γραμμής για να αποκρουστούν οι εκβιασμοί και να ανοίξει ένας άλλος δρόμος ξεπεράσματος της κρίσης προς όφελος των εργαζομένων και του λαού. Από μόνη της αυτή η επιλογή δεν αρκεί αλλά και χωρίς αυτή είναι σχεδόν αδύνατον να επιτευχθεί μια ανατροπή.

[1] Πηγή: Του Λευτέρη Χαραλαμπόπουλου – «Unfollow» 05/04/2014 ''Για πόσο θα πληρώνουμε τους τραπεζίτες Σάλλα, Κωστόπουλο, Λάτση'';

[2] Δελτίο τύπου της τράπεζας Πειραιώς.

[3] www.bankingnews.gr 20-7-2015

[4] Τα Νέα 20-7-2015

*Αναδημοσίευση από pandiera.gr

Πέμπτη 23 Ιουίου 2015

ΕΙΔΙΚΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΤΗ  

Από τη συμφωνία – κοινό ανακοινωθέν των Βρυξελλών, που ενσωματώθηκε και στο νόμο με τα πρώτα προαπαιτούμενα για το μνημόνιο 3 (ΦΕΚ 80Α/2015), προκύπτει σαφώς ακυρώνεται η προγραμματική θέση του ΣΥΡΙΖΑ για άσκηση δημόσιου και κοινωνικού ελέγχου στις τράπεζες, με ό,τι σημαίνει αυτό για την τραπεζική λειτουργία σε σχέση με τα συμφέροντα της κοινωνίας.

Δεν επιτρέπονται πλέον οι πολιτικές - κυβερνητικές παρεμβάσεις στις διοικήσεις των τραπεζών, κυρίως σε ό,τι έχει να κάνει με την πρόσληψη ανώτερων διοικητικών στελεχών.

Επιπλέον, υπάρχει δέσμευση, ότι τελικός στόχος θα πρέπει να είναι η ολοκληρωτική επανιδιωτικοποίηση των τραπεζών με το πέρας του προγράμματος, παρότι σήμερα στις τρεις συστημικές, μέσω των μετοχών του ΤΧΣ, το δημόσιο κατέχει πλειοψηφικό πακέτο, ενώ και στη Eurobank διατηρεί σημαντικό μερίδιο. Επίσης, προαλείφεται νέος κύκλος ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών (αυτό δεν συμβαίνει λόγω άμεσων προβλημάτων κεφαλαιακής επάρκειας, το πρόβλημα είναι στη ρευστότητα όχι στα κεφάλαια).

Η αδυναμία άσκησης ουσιαστικού ελέγχου αναπαράγει τις στρεβλώσεις που υπάρχουν στη χρηματοδοτική λειτουργία των τραπεζών, η οποία προσανατολίζεται στην εξυπηρέτηση συμφερόντων και όχι στην υποστήριξη ενός πλάνου παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας. Σε συνδυασμό με την αύξηση της προκαταβολής φόρου και για τις μικρές επιχειρήσεις, αναμένεται να παραμείνουν κλειστοί οι «τραπεζικοί κρουνοί» για αυτές (με ό,τι αυτό σημαίνει για το προσωπικό τους), και τα διαθέσιμα να κατευθυνθούν για άλλη μια φορά σε γνωστούς γιγάντιους ομίλους του εσωτερικού και του εξωτερικού.

• Ομαδικές απολύσεις, ελαστικές σχέσεις εργασίας στις τράπεζες

Επιπλέον, παραμένουν σε ισχύ τα πλάνα αναδιάρθρωσης (restructuring plans) των τραπεζών, που αποτελούν έγγραφες δεσμεύσεις με προαπαιτούμενα στρατηγικού και ποσοτικού χαρακτήρα, έναντι των κεφαλαίων που έλαβαν για την πρώτη ανακεφαλαιοποίησή τους. Ως επίπτωση αυτών, αναμένεται περαιτέρω μείωση των θέσεων εργασίας στον κλάδο, η οποία λόγω της δέσμευσης για νομοθέτηση νέου πλαισίου για τις ομαδικές απολύσεις, μπορεί να συμβεί πλέον με αυτήν τη μορφή και όχι με τις γνωστές «εθελούσιες». Ταυτόχρονα, αναμένεται επέκταση των ελαστικών σχέσεων εργασίας. Τέλος, η προτεινόμενη απομείωση του ενεργητικού των τραπεζών οδηγεί σε εκποίηση φιλέτων (π.χ., ασφαλιστικές εταιρίες, θυγατρικές εξωτερικού).

• Πρόβλημα στην επικουρική ασφάλιση των τραπεζοϋπαλλήλων

Η ενοποίηση όλων των ταμείων επικουρικής ασφάλισης στο ΙΚΑ/ΕΤΑΜ εγείρει τεράστια ζητήματα για τους τραπεζοϋπάλληλους, πολλοί από τους οποίους υπάγονται στο ΕΤΑΤ, με όρους ακόμη και προσυνταξιοδοτικών παροχών. Σημειώνεται ότι τα ταμεία του κλάδου χαρακτηρίζονταν διαχρονικά από υψηλότερες εισφορές εργαζόμενου και εργοδότη σε σχέση με τα βασικά ισχύοντα, κάτι που αιτιολογούσε και τους διαφορετικούς όρους ασφάλισης. Η μείωση των θέσεων εργασίας, αφενός, και η αλλαγή του καθεστώτος επικουρικής ασφάλισης το 2005, προκάλεσε την προβληματική κατάσταση των Ταμείων, η οποία θα αντιμετωπιστεί σε βάρος των ασφαλισμένων για ακόμη μία φορά.

• «Κόκκινα δάνεια»

Στη συμφωνία, γίνεται ρητή αναφορά στην ανάγκη αντιμετώπισης των «κόκκινων δανείων», που υπολογίζονται πλέον σε 120 δισ. ευρώ, κάτι που προφανώς προκαλεί ζήτημα βιωσιμότητας για τις ελληνικές τράπεζες. Τη μελέτη για το φορέα που θα χειριστεί τα προβληματικά χαρτοφυλάκια των τραπεζών αναλαμβάνει η πολυεθνική «Nomura», που ευθύνεται για χιλιάδες κατασχέσεις κατοικιών στην Ισπανία. Σημειώνεται, ότι η δέσμευση για αλλαγές στον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας αποσκοπούν ακριβώς στην επιτάχυνση των διαδικασιών πλειστηριασμού, ενώ από πουθενά δεν προκύπτει ότι πρόκειται να επεκταθεί το μέτρο της προστασίας της πρώτης κατοικίας από πλειστηριασμούς (άλλωστε, οι επίσημες δηλώσεις μιλούν για προστασία μέχρι το τέλος του τρέχοντος έτους). Υπάρχει ρητή δέσμευση ότι τα απαιτούμενα κεφάλαια των 25 δις. θα αποπληρωθούν από ισόποσες ιδιωτικοποιήσεις εθνικού πλούτου μέσω του νέου ΤΑΙΠΕΔ.

• Αγροτικός τομέας

Μια άλλη κοινωνική διάσταση αφορά στον αγροτικό τομέα. Με δεδομένη την αλλαγή του φορολογικού καθεστώτος για τους αγρότες (παρά το ότι η κυβέρνηση επισήμως το διέψευσε, αν και ευρωπαίος αξιωματούχος το ανέφερε), προκύπτουν πολλά ερωτηματικά για τη δυνατότητα αποπληρωμής από μέρους τους των δανειακών υποχρεώσεων, οι οποίες στις περισσότερες περιπτώσεις καλύπτονται από υποθήκευση αγροτικής γης, με όρους συγκέντρωσης κυρίως στην Τράπεζα Πειραιώς (αυτή που πήρε το «καλό» κομμάτι της Αγροτικής, που συνταράσσεται πλέον από σκάνδαλο με τα «θαλασσοδάνεια»).

• «Μαρτύριο της σταγόνας»

Αξίζει τέλος να επισημανθεί ότι η όποια ομαλοποίηση της λειτουργίας του τραπεζικού συστήματος με βάση τη συμφωνία δεν προκύπτει αυτόματα. Βρίσκεται υπό την αίρεση της επιστροφής στις τράπεζες της ρευστότητας που έχει αποτραβηχτεί τους προηγούμενους μήνες, και αφετέρου της επέκτασης της παροχής ρευστότητας μέσω ELA. Ειδικά στη δεύτερη περίπτωση, φαίνεται ότι το «μαρτύριο της σταγόνας» θα συνεχιστεί. Διότι, παρά τη διαμορφωμένη κατάσταση, η ΕΚΤ αποφάσισε πριν λίγες ημέρες να αυξήσει το όριο μόνο κατά 900 εκατ. ευρώ.

Πέμπτη 23 Ιουλίου 2015

Την φράση με την οποία επί της ουσίας προανήγγειλε την δολοφονική επίθεση Τάγματος Εφόδου της Χρυσής Αυγής κατά συνδικαλιστών του ΠΑΜΕ στο Πέραμα, τον Σεπτέμβριο του 2013, επανέλαβε αυτολεξί ο βουλευτής της νεοναζιστικής οργάνωσης, Γιάννης Λαγός.

Σε διαδικτυακή εκπομπή της Χρυσής Αυγής, που παρουσίασε μαζί με τον Ηλία Παναγιώταρο στις 07/07/2015, πριν το Συμβούλιο Εφετών αποφασίσει την εκ νέου προφυλάκισή του λόγω παραβίασης των περιοριστικών όρων, γίνεται αναφορά στο εργοδοτικό «σωματείο εργαζομένων» με την επωνυμία «Άγιος Νικόλαος», που έστησε η Χρυσή Αυγή στη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη του Περάματος, το οποίο τα συνδικάτα της Ζώνης και του Πειραιά καταγγέλλουν ως δουλεμπορικό γραφείο.

«Να επαναλάβω για μια ακόμα φορά τη δήλωση που έχω κάνει και τους έχει πειράξει πολύ, οι λακέδες του ΠΑΜΕ και του ΚΚΕ θα εξαφανιστούν από το λιμάνι», ακούγεται να λέει το υπόδικο στέλεχος της Χρυσής Αυγής.

«Οι λακέδες του ΠΑΜΕ και του ΚΚΕ (…) θα εξαφανιστούν από εδώ πέρα», ήταν η δήλωση του από την Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη, λίγες μέρες πριν τη δολοφονική επίθεση κατά των μελών του ΠΑΜΕ, που περιλαμβάνεται στη δικογραφία βάση της οποίας ασκήθηκε δίωξη για σύσταση και διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης κατά του ηγετικού πυρήνα της ΧΑ.

Συναντήσεις με εφοπλιστές

 Στο μεταξύ, σύμφωνα με τα όσα αναφέρουν Παναγιώταρος και Λαγός στο επίμαχο βίντεο, εφοπλιστές έχουν ζητήσει να έρθουν σε επαφή με εκπροσώπους του «σωματείου», παρ’ ότι είναι γνωστό ότι στήθηκε και καθοδηγείται από μία οργάνωση που διώκεται ως εγκληματική, με «δομή, ιεραρχία και ναζιστικού τύπου πρακτική, που διέπραττε προς επίτευξη των πολιτικών της στοχεύσεων σωρεία εγκληματικών πράξεων».

«Μάς έχουν ζητήσει συνάντηση κάτω, άνθρωποι που είναι διατεθειμένοι να φέρουνε πλοία, είναι τρεις διαφορετικές περιπτώσεις, θα κάνουμε συνάντηση μαζί τους πιθανόν και μέσα στην εβδομάδα, θα καταφέρουμε έτσι ώστε να ξεκινήσει η δουλειά», αναφέρουν τα στελέχη της Χρυσής Αυγής.

Δείτε το επίμαχο απόσπασμα της εκπομπής, που εντόπισε και απομόνωσε η πρωτοβουλία Δικηγόρων για την Πολιτική Αγωγή στη δίκη της Χρυσής Αυγής, jailgoldendawn.com

Παίρνοντας θάρρος από το προκλητικότατο «χάιδεμα» του δικαστηρίου, τη διάψευση των ελπίδων (ή, πιο σωστά, αυταπατών) πολλών εργαζομένων και ανέργων για τον ΣΥΡΙΖΑ και την εμπέδωση της μνημονιακής κόλασης, οι φασίστες προσπαθούν να αναδειχθούν ως μια «ρεαλιστική» λύση ενάντια στην ακραία φτώχεια.

«Δεχτείτε να δουλεύετε σαν σκλάβοι κι εμείς θα σας εξασφαλίσουμε δουλειά», είναι το μήνυμα προς τους χιλιάδες ανέργους, τους οποίους προσφέρει ως καύσιμη ύλη μέσω των δουλεμπορικών γραφείων στο κεφάλαιο, εν προκειμένω στους εφοπλιστές.

Μια πρόταση που βρίσκει μόνο ανάχωμα τα ταξικά συνδικάτα και την Αριστερά, τον μόνο αντίπαλο που είναι ικανός να αναμετρηθεί με τους φασίστες και τα αφεντικά τους – και να νικήσει.

Γ.Μ.

Ανατιμήσεις στα εισιτήρια των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς φέρνει το πρώτο πακέτο προαπαιτούμενων μέτρων για το 3ο Μνημόνιο, που ψηφίστηκε την προηγούμενη Τετάρτη από ΣΥΡΙΖΑ – Ποτάμι – ΝΔ – ΠΑΣΟΚ, καθώς πλέον υπάγονται στον αυξημένο συντελεστή ΦΠΑ 23%.

Αυξήσεις που όμως ενδέχεται να μην εφαρμοστούν ενιαία και οριζόντια αλλά με… ισοδύναμα μέτρα, σε μια προσπάθεια να κρυφτεί κάτω απ’ το χαλί η νέα επιβάρυνση των εργαζομένων.

Μιλώντας το πρωί της Τρίτης στην ΕΡΤ ο υπουργός Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων Χρήστος Σπίρτζης ανέφερε πως το υπουργείο εξετάζει τη δυνατότητα εφαρμογής «ζωνών» στα εισιτήρια, που θα σχετίζονται με την απόσταση που διανύει ο επιβάτης καθώς και την ώρα της ημέρας που το χρησιμοποιεί (πρωί, μεσημέρι, απόγευμα, βράδυ).

Η διαίρεση του λεκανοπεδίου σε ζώνες και η χιλιομετρική – χρονική χρέωση βέβαια όχι απλώς δεν συνιστούν οποιουδήποτε είδους «απάλυνση» της κλοπής του εισοδήματος των εργαζομένων για το στοιχειώδες αγαθό της μετακίνησης, αλλά ρίχνουν μεγαλύτερα βάρη στους κατοίκους των λαϊκών συνοικιών που βρίσκονται σε μεγάλη απόσταση από το κέντρο και που κάθε μέρα είναι υποχρεωμένοι να διανύουν μεγάλες αποστάσεις με το – έτσι κι αλλιώς ανεπαρκέστατο, ιδιαίτερα σε αυτές τις γειτονιές – δίκτυο των ΜΜΜ.

Το ίδιο προκλητική είναι και η αναφορά του υπουργού, ότι  «δεν είναι δυνατό, παραδείγματος χάριν στη ζώνη 5 με 7 και μισή που μετακινούνται οι εργαζόμενοι – δεν πηγαίνει κανείς βόλτα εκείνη την ώρα – να έχεις την ίδια τιμή εισιτηρίου με το μεσημέρι, το απόγευμα και τα λοιπά».

Επί της ουσίας ο Χρ. Σπίρτζης λέει στους εργαζόμενους ότι ο μόνος δικαιολογημένος λόγος μετακίνησης από τα σπίτια τους είναι η εργασία – κάθε άλλη δραστηριότητα θα… φορολογείται, μέσω ακριβότερων εισιτηρίων για τα ΜΜΜ!

Το χάπι της νέας ανατίμησης – πολλοστής μέσα στα τελευταία χρόνια – των κομίστρων των ΜΜΜ η κυβέρνηση προσπαθεί να το χρυσώσει μέσω της κατοχύρωσης της δωρεάν μετακίνησης για τους ανέργους.

Μέτρο που διεκδικούσε το κίνημα των ανέργων, όχι όμως με τη λογική της μετακύλισης του κόστους σε όσους έχουν την «τύχη» να εργάζονται στις απέραντες «γαλέρες» της μνημονιακής Ελλάδας, αλλά υπό το πρίσμα το κόστος της μετακίνησης εργαζομένων και ανέργων να φορτωθεί το κεφάλαιο και το κράτος του, που κερδίζουν από κάθε δραστηριότητα, είτε πρόκειται για εργασία είτε για εκπαίδευση και ψυχαγωγία, μέσα στην καπιταλιστική μητρόπολη.

Γ.Μ.

πηγη: pandiera.gr

Ύστερα από τον ΦΠΑ και το ταμείο ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας, έρχεται η σειρά των πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας και της νέας «σωτηρίας» των τραπεζών –η «βολή» κατά των αγροτών και των πρόωρων συντάξεων μετατίθεται για τα θερινά τμήματα της Βουλής. Βήμα το βήμα, γίνεται αντιληπτό το περιεχόμενο του τρίτου μνημονίου και οι καταστροφικές κοινωνικές του συνέπειες, ενώ παράλληλα αποκαλύπτεται το σχέδιο της ελληνικής αστικής τάξης και των δανειστών.

Tου ΚΩΣΤΑ ΛΑΠΑΒΙΤΣΑ*  

O ΣΥΡΙΖΑ κέρδισε τις εκλογές έχοντας ως στρατηγική του να πετύχει ριζοσπαστική αλλαγή στην Ελλάδα και την Ευρώπη μέσα στα πλαίσια του ευρώ. Στη λογική αυτή, η κυβέρνηση έκανε πεντάμηνες διαπραγματεύσεις με τους «εταίρους» με στόχο έναν «έντιμο συμβιβασμό».  

Η στρατηγική αυτή δυστυχώς αποδείχθηκε τελείως αποτυχημένη γιατί ριζοσπαστική αλλαγή εντός του ευρώ είναι αδύνατη. Η ΟΝΕ διέπεται από δομική προσκόλληση στη λιτότητα.

Οι διαπραγματεύσεις κατέληξαν σε ένα εντελώς προβλέψιμο εκβιασμό, ο οποίος οδήγησε σε μία απολύτως ετεροβαρή συμφωνία για την Ελλάδα, βάση για το τρίτο μνημόνιο.  

Πέντε στοιχεία είναι χαρακτηριστικά:  

1. Η συμφωνία επιβάλλει μεγάλη αύξηση της φορολογίας, που υπολογίζεται σε 3,8 δις ετησίως, δηλαδή περίπου 2% του ΑΕΠ. Από το ποσό αυτό προβλέπεται ότι 3,2 δις θα προκύψουν «παραμετρικά», δηλαδή από φόρους εγνωσμένης απόδοσης και μόλις 600 εκ από την υποτιθέμενη σύλληψη της φοροδιαφυγής. Τα 2,3 από τα «παραμετρικά» δις θα έρθουν από την αύξηση του ΦΠΑ και τα 400 εκ από την αύξηση της φορολογίας επιχειρήσεων. Τα υπόλοιπα 500 εκ από ένα πλέγμα άλλων φόρων, μερικοί εκ των οποίων έχουν κάποιο αναδιανεμητικό περιεχόμενο, όπως ο φόρος πολυτελούς διαβίωσης που αναμένεται να αποδώσει 50 εκ. Ο κύριος όγκος των εσόδων όμως θα προκύψει από τον ΦΠΑ που είναι έμμεσος και εγγενώς άδικος φόρος. Το χτύπημα στην κατανάλωση και τις επενδύσεις θα είναι μεγάλο, οδηγώντας την οικονομία σε ύφεση το 2015-6.  

2. Η συμφωνία επιτείνει την κοινωνική ανισότητα γιατί

Ι) η αύξηση των φόρων θα προκύψει κατά κύριο λόγο από τον ΦΠΑ,

ΙΙ) θα πληγούν οι συνταξιούχοι με απάλειψη των ΄πρόωρων’ συνταξιοδοτήσεων και επέκταση του ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης στα 67, με μειώσεις στις κατώτερες συντάξεις γήρατος, με κατάργηση του ΕΚΑΣ, με μείωση των επικουρικών και αύξηση των δαπανών για την περίθαλψη. Επίσης, θα ενεργοποιηθεί η ρήτρα μηδενικού ελλείμματος στα ταμεία από τον Οκτώβριο του 2015.

ΙΙΙ) θα υπάρξει αύξηση της ανεργίας λόγω της ύφεσης.  

3. Η συμφωνία διογκώνει περαιτέρω το δημόσιο χρέος της χώρας γιατί με το νέο μνημόνιο η Ελλάδα θα δανειστεί περίπου 85 δις την τριετία 2015-8, κατά κύριο λόγο από τον ESM. Σχεδόν 50 από αυτά θα χρησιμοποιηθούν για να αποπληρωθεί το υπάρχον χρέος στην ΕΚΤ και το ΔΝΤ. Θα αλλάξει έτσι και η συνολική δομή του ελληνικού χρέους, με κάποια επιμήκυνση της μέσης διάρκειας και μείωση των μέσων επιτοκίων. Αλλά δεν πρόκειται να υπάρξει διαγραφή της ονομαστικής αξίας του χρέους. Παράλληλα, οι δανειστές έκαναν μια γενικόλογη δήλωση ότι θα επανεξετάσουν την αναδιάρθρωση του μεγάλου μέρους του χρέους που έχει δεκαετή περίοδο χάριτος και θα αρχίσει να αποπληρώνεται μετά το 2022.  

4. Η συμφωνία δεν έχει αναπτυξιακό περιεχόμενο γιατί τα 35 δις που υποτίθεται ότι θα διατεθούν στην Ελλάδα σε 3 με 5 χρόνια δεν είναι νέα ποσά, αλλά ένας συνδυασμός από κονδύλια της ΕΕ που ήδη έχουν εγκριθεί για τη χώρα μας. Είναι άκρως αμφίβολο ότι τα ποσά αυτά θα μπορέσουν να εκταμιευθούν εμπροσθοβαρώς για να τονωθούν οι επενδύσεις.  

5. Η συμφωνία έχει νεοαποικιακό χαρακτήρα, χωρίς προηγούμενο στην ΕΕ, γιατί:  

Ι) Η Ελλάδα εξαναγκάζεται σε μεταβολή του κώδικα πολιτικής δικονομίας πράγμα που θα έχει επιπτώσεις στο σύστημα δικαιοσύνης και σε θέματα προστασίας της πρώτης κατοικίας.  

ΙΙ) Η Ελλάδα αποδέχεται πρόγραμμα βαθιάς αλλαγής της δημόσιας διοίκησης, το οποίο θα διαμορφωθεί και θα εποπτεύεται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

ΙΙΙ) Η Ελλάδα θα σχηματίσει ανεξάρτητο ταμείο ύψους 50 δις, υπό την εποπτεία των ευρωπαϊκών θεσμών, το οποίο θα εκποιεί δημόσια περιουσία μέσω ιδιωτικοποιήσεων. Τα πρώτα 25 δις θα χρησιμοποιηθούν για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Αν προκύψει κάτι πέραν αυτών, το 50% θα πάει στην αποπληρωμή του χρέους και το άλλο 50% για επενδύσεις. Στην πράξη η ρευστοποιημένη δημόσια περιουσία θα πάει στις τράπεζες.  

ΙV) Η Ελλάδα αποδέχεται αλλαγή στο καθεστώς διοίκησης της ΕΛΣΤΑΤ που μετατρέπεται σε όργανο ελέγχου και αστυνόμευσης των υποχρεώσεων της χώρας.  

Είναι φανερό ότι η συμφωνία που αποδέχθηκε η ελληνική κυβέρνηση διέπεται από τα οικονομικά της τρέλας και θα πλήξει βαρύτατα τον παραγωγικό τομέα. Ειδικότερα οι αγρότες θα περιέλθουν σε απόγνωση, καθώς η φορολόγησή τους θα εκτιναχθεί από το 13% στο 26%, θα κληθούν να προκαταβάλουν το 100% των φόρων του επόμενου έτους και θα απαλειφθεί η επιδότηση στο πετρέλαιο κίνησης. Ο μόνος ωφελημένος από τη συμφωνία θα είναι οι τράπεζες, οι οποίες αναμένεται να εξασφαλίσουν από 10 έως 25 δις για την ανακεφαλαιοποίησή τους. Τέλος, το χρέος θα παραμείνει ο βραχνάς της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας για πολλά χρόνια. Το ίδιο το ΔΝΤ εκτιμά ότι ο λόγος χρέους προς ΑΕΠ το αμέσως επόμενο διάστημα θα προσεγγίσει το 200%.  

Το παράδοξο είναι ότι η ελληνική κυβέρνηση διατρανώνει σε όλους τους τόνους ότι πρόκειται για μια πολύ κακή συμφωνία. Θεωρεί όμως ότι είναι αναγκασμένη να την αποδεχθεί γιατί η εναλλακτική επιλογή θα ήταν, λέει, μια άτακτη χρεοκοπία και έξοδος από το ευρώ, που θα έφερνε απόλυτη καταστροφή στη χώρα και στο λαό. Ζητά μάλιστα επιτακτικά από όσους ασκούν κριτική να δηλώσουν τις άλλες ρεαλιστικές εναλλακτικές που υπήρχαν το βράδυ πριν την υπογραφή της συμφωνίας. Λέει, τέλος, ότι η συμφωνία κερδίζει χρόνο κρατώντας την κυβέρνηση της Αριστεράς ζωντανή ώστε να αγωνιστεί για την ελάφρυνση των επιπτώσεων στα λαϊκά στρώματα, ίσως με τη θεσμοθέτηση «αντίρροπων» μέτρων.  

Είναι, φυσικά, απολύτως παράδοξο να προβάλλεται ο ωμός εκβιασμός των δανειστών ως λόγος για να συγκατανεύσουν αυτοί που τον είχαν προβλέψει. Γιατί επέτρεψε η κυβέρνηση στον εαυτό της να φτάσει στο σημείο της απόλυτης ασφυξίας, ενώ είχαν υπάρξει δεκάδες προειδοποιήσεις και προτάσεις για μια άλλη πορεία;  

Αλλά το πραγματικό πρόβλημα με τη θέση της κυβέρνησης είναι αλλού. Η λογική της «ρεαλιστικής» αποδοχής της συμφωνίας είναι τελείως εσφαλμένη και δείχνει ότι το μάθημα από την κατάρρευση της προηγούμενης στρατηγικής δεν έγινε αντιληπτό. Δεν πρόκειται να υπάρξει κερδισμένος χρόνος, ούτε θα βρεθούν «αντίρροπα» μέτρα που θα απαλύνουν τις τραγικές επιπτώσεις της συμφωνίας.  

Οι δανειστές επιδιώκουν την ομαλή εξυπηρέτηση του τεράστιου χρέους, πράγμα που σημαίνει ότι η χώρα θα αναγκαστεί να στοχεύει σε πρωτογενή πλεονάσματα, τα οποία δεν θα μπορεί να πετύχει χωρίς να αυξάνει τους φόρους, ή να περικόπτει τις δαπάνες. Δεν υπάρχουν «αντίρροπα» μέτρα ελάφρυνσης στο πλαίσιο αυτό. Επιπλέον, η επιτήρηση από πλευράς τρόικας θα είναι τόσο σκληρή και συνεχής που δεν θα είναι δυνατόν να αφεθούν τα μέτρα να ατονήσουν στην πράξη, κατά τον γνωστό ελληνικό τρόπο.  

Ο χρόνος θα λειτουργεί κατά της κυβέρνησης γιατί οι επιπτώσεις της συμφωνίας στο εισόδημα, την απασχόληση, την επιχειρηματική δραστηριότητα, κλπ., θα είναι τόσο αρνητικές που οι λαϊκές αντιδράσεις δεν θα αργήσουν. Η προοπτική, τέλος, να αντισταθμιστεί ο αρνητικός αντίκτυπος με μια επίθεση κατά της διαφθοράς και της διαπλοκής φέρνει χαμόγελο στα χείλη. Το μνημονιακό διαπλεκόμενο στρατόπεδο πανηγυρίζει για τη συμφωνία γιατί γνωρίζει ότι θριάμβευσε η στρατηγική της παραμονής στην ΟΝΕ μέσω λιτότητας. Αυτός είναι και ο ασφαλέστερος τρόπος για να προασπίσει τα στενά του συμφέροντα. Η διεφθαρμένη ελίτ που κατέστρεψε τη χώρα μας τις τελευταίες δεκαετίες δεν κινδυνεύει καθόλου στις συνθήκες του τρίτου μνημονίου.  

Το πλέον παράλογο όμως είναι ότι η συμφωνία είναι τόσο οικονομικά ανερμάτιστη που πιθανότατα θα αποδειχθεί ανεφάρμοστη στην πράξη. Η Ελλάδα θα συνεχίσει να κυνηγάει την ουρά της, επιβάλλοντας μέτρα και επιδιώκοντας πλεονάσματα, καθώς η οικονομία και η κοινωνία της θα αποσυντίθενται. Οι επιπτώσεις στην κρατική μηχανή και τις δυνάμεις ασφαλείας θα είναι καταλυτικές. Η προοπτική εξόδου από την ΟΝΕ θα προκύψει ξανά στην πράξη και σύντομα.  

Στο πλαίσιο αυτό η πραγματική εναλλακτική είναι μια: προετοιμασία για συντεταγμένη και ασφαλή έξοδο από την ΟΝΕ, ώστε να μπορέσουν να εφαρμοστούν οι απαραίτητες ριζοσπαστικές αλλαγές στη χώρα. Ο χρόνος είναι λίγος – μερικοί μήνες μέσα στους οποίους θα αρχίσουν να φαίνονται τα αποτελέσματα της συμφωνίας και να υπάρχουν αντιδράσεις. Στο διάστημα αυτό η κυβέρνηση θα διαπραγματεύεται παράλληλα το νέο μνημόνιο με του δανειστές.  

Οι κοινοβουλευτικές και κομματικές συλλογικότητες του ΣΥΡΙΖΑ μπορούν ακόμη να παίξουν πολύ σημαντικό ρόλο στο έργο αυτό, αρκεί να υπάρξει ενότητα και κοινή στόχευση. Η προετοιμασία του εναλλακτικού σχεδίου πρέπει να αρχίσει αμέσως, καθώς η βάση υπάρχει και είναι επεξεργασμένη. Απομένει η πολιτική βούληση, έστω και τώρα.

*Πηγή: costaslapavitsas.blogspot.gr

Τετάρτη 22 Ιουλίου 2015

Όχι στη λιτότητα, στο μνημόνιο 3, στο νεοφιλελευθερισμό! Η πάλη των εργαζομένων και των λαϊκών δυνάμεων, η πάλη της Αριστεράς, μπορεί να ανοίξει τον εναλλακτικό δρόμο, με μεταβατική πολιτική προς τη σοσιαλιστική απελευθέρωση. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί και δεν πρέπει να γίνει μνημονιακό κόμμα.

Της Αριάδνης Αλαβάνου