Σήμερα: 13/05/2026

c6cc8653a2d1ab0297db1dc5c83099fb_M.jpg

Του Τάσου Σταυρόπουλου.

  • Η τελευταία πράξη της φαρσοκωμωδίας ξετυλίχθηκε πανηγυρικά το βράδυ των εκλογών της 25ης   Ιανουαρίου στα Προπύλαια   «δια χειρός Τσίπρα». Ούτε υποταγή, ούτε ρήξη.   Τα επόμενα βήματα του Α. Τσίπρα  θα τον οδηγούσαν στις ράγες του τρένου της Μέρκελ και ας έβαζαν κόκκινες γραμμές οι Υπουργοί της αριστερής πλατφόρμας.
  • Η αλήθεια είναι ότι οι όροι του παιγνιδιού από τον Σύριζα – πολιτική απάτη ή πολιτικός τυχοδιωκτισμός, κατά τη γνώμη μου- είχαν προσδιορισθεί πολύ πριν: Υπόσχεση Α. Τσίπρα ότι θα καταργήσει τα μνημόνια και τη λιτότητα μέσα στην ευρωζώνη και Ε.Ε. Επιθυμία του λαού για απαλλαγή από την άθλια διακυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου. Ήταν δε τόσο μεγάλη που δεν άφηνε περιθώρια να ακουσθεί και η άλλη πρόταση: Ότι μνημόνια και ευρωζώνη ταυτίζονται. Ότι παραμονή στην ευρωζώνη σημαίνει αιώνια λιτότητα, κατάλυση της δημοκρατίας και της λαϊκής κυριαρχίας. Όσοι υποστήριζαν μια τέτοια άποψη, χαρακτηρίζονταν συλλήβδην γραφικοί. Το ευρώ απολάμβανε της εμπιστοσύνης του 80% του λαού . Και ήταν διαβατήριο για την κυβέρνηση Σύριζα για οποιαδήποτε διαπραγμάτευση εντός ευρωζώνης. Η συμπαγής αυτή «ενότητα» φαινόταν ότι δεν μπορούσε να διαρραγεί. Στις ευρωεκλογές τα κόμματα κατά του ευρώ και Ε.Ε δοκιμάστηκαν και ηττήθηκαν. Η πολιτική Α. Τσίπρα πρόσφερε στο πιάτο την κατάργηση των μνημονίων και την παραμονή στην ευρωζώνη. Μία πρόταση που έμοιαζε με τετραγωνισμό του κύκλου , αλλά την εμφάνισε ως λύση. Και έχει μεγάλη ευθύνη ο Σύριζα γι’ αυτή την τυχοδιωκτική πολιτική.
  • Το τρίτο μνημόνιο δεν έπεσε σαν κεραυνός. Είχε προηγηθεί η εν πολλοίς αμαρτήμασι συμφωνία της 20ης Φεβρουαρίου , με τη δημιουργική ασάφεια του Βαρουφάκη. Σκόπιμα η συμφωνία δεν ήρθε στη Βουλή με ό, τι αυτό συνεπάγεται για το ήθος της αριστεράς. Τα όσα περιελάμβανε η συμφωνία αυτή, έπρεπε να είχαν σημάνει    συναγερμό στην αριστερή πλατφόρμα: «αξιοσημείωτες προσπάθειες για την οικονομική προσαρμογή κατέβαλε τα τελευταία πέντε χρόνια ο ελληνικός λαός» .   «Ο ελληνικές αρχές τιμούν τις οικονομικές υποχρεώσεις της Ελλάδας προς όλους τους πιστωτές και θα εργαστούν για την επίτευξη της βιωσιμότητας του χρέους»….. Στο κείμενο της συμφωνίας  δηλώνεται ότι η χώρα μας δε θα πάρει το 1,9δις. ευρώ από τους τόκους που οφείλει η ΕΚΤ και ακόμη ότι θα επιστρέψουμε τα 10,9 δις του ΤΧΣ που προορίζονταν για ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Όπερ και εγένετο.
  • Συναγερμό έπρεπε να σημάνει η συμφωνία και στην εντεύθεν του Σύριζα αριστερά( εξωκοινοβουλευτική, αντικαπιταλιστική, αντιιμπεριαλιστική, κομμουνιστική ή μη κλπ) που συμμετείχε στα συλλαλητήρια στο Σύνταγμα για να μην ……..υποκύψει στις διαπραγματεύσεις η κυβέρνηση Σύριζα,  για να κάνει τι; Ο Α. Τσίπρας είχε δηλώσει ευθαρσώς ότι επεδίωκε έναν έντιμο(;) συμβιβασμό. Δεν πρέπει να παραβλέψουμε ότι η ιδέα μιας αριστερής κυβέρνησης που πρόβαλε ο Σύριζα   ασκούσε κάποια γοητεία σε μεγάλα κομμάτια της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς. Στις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου τα κομμάτια αυτά πρόσφεραν κριτική υποστήριξη στον Σύριζα δηλ. ψήφισαν Σύριζα, και ας έδινε διαβεβαιώσεις   ο Α. Τσίπρας από τον Πάπα μέχρι τον Ατλαντικό ότι θα κινηθεί εντός ευρωζώνης και Ε.Ε και δε θα κάνει καμία ανατροπή.
  • Κάποιες σκηνές υπολείπονταν για να κλείσει ο Α. Τσίπρας το θέατρο που έπαιζε επί πέντε μήνες. Η συμφωνία της 20ης Φεβρουαρίου έληγε ( 30 Ιουνίου). Μη μπορώντας να περάσει το τρίτο μνημόνιο που ίδιος είχε προτείνει (κείμενο 47 σελίδων), καταφεύγει στο δημοψήφισμα με την κρυφή ίσως επιθυμία να το χάσει. Ο λαός είπε το δικό του όχι απέναντι στους εκβιασμούς της Ευρώπης με το ηρωικό 62% , αλλά ο Τσίπρας έντρομος το ίδιο βράδυ του δημοψηφίσματος ακυρώνει το αποτέλεσμα, συγκαλώντας συμβούλιο πολιτικών αρχηγών για την επόμενη ημέρα, με σκοπό να προτείνει….τις δικές του προτάσεις στην τρόικα και να μη δεχθεί τις προτάσεις των δανειστών. Η αντιπολίτευση που αντελήφθη το μέγεθος της κωλοτούμπαςσυμφώνησε αμέσως.
  • Ο Α. Τσίπρας και οι συνεργάτες δέχθηκαν στις 13 Ιουλίου το τρίτο μνημόνιο, αλλά γλύτωσαν(!) τα χειρότερα όπως είπε ο πρωθυπουργός. Ένα μνημόνιο πιο σκληρό από τα δύο προηγούμενα.
  • Με την υπογραφή του τρίτου μνημονίου από τον Πρωθυπουργό,   ολοκληρώνεται η ταφή της βραχύβιας κυβέρνησης στο όνομα της αριστεράς, στην οποία πολλοί, είναι αλήθεια,  είχαν επενδύσει πολλά. Το χειρότερο απ’ όλα είναι ότι η πολιτική Α. Τσίπρα στέλνει το μήνυμα σ’ όλους ότι δεν υπάρχει άλλη λύση από αυτή που ακολούθησαν οι Γ.Παπανδρέου, Σαμαράς, Βενιζέλος. Το επόμενο βήμα είναι να βγει στα ΜΜΕ ο Α. Τσίπρας και να ζητήσει συγνώμη από ΠΑΣΟΚ και ΝΔ όχι μόνο γιατί ακολουθεί τη δική τους πολιτική που επέκρινε σκληρά ως αντιπολίτευση, αλλά γιατί δέχθηκε να ακολουθήσει  πιο σκληρή αντιλαϊκή πολιτική από τη δική τους.
  • Με την υπογραφή μιας «αριστερής» κυβέρνησης ο λαός με το τρίτο μνημόνιο θα γονατίσει. Παρά τη μεγάλη απογοήτευση,   ελπίδα υπάρχει. Και έχει ευθύνη η αριστερά που δεν παρασύρθηκε από τα μεγάλα λόγια τα παχιά, από τις προσποιήσειςτου Τσίπρα για κατάργηση μνημονίων και πράσινα άλογα, μαζί με τις αστείρευτες δυνάμεις του λαού, να καλέσει σε συστράτευση για τη συγκρότηση ενός Πολιτικού Μετώπου για την έξοδο των εργαζομένων   από την κρίση. Για την αφαίρεση της θηλιάς από το λαιμό του λαού που του έχουν περάσει Ε.Ε και ΔΝΤ με τη βοήθεια όλων των μνημονιακών κυβερνήσεων. Ας αναλάβουν τώρα όλοι τις ευθύνες τους χωρίς ηγεμονίες και μικροκομματικές σκοπιμότητες. Η αριστερά ή θα σηκώσει τώρα το γάντι και θα συγκροτήσει το αναγκαίο Πολιτικό Μέτωπο, ή δε θα έχει λόγο ύπαρξης, όπως έγινε στη Δ. Ευρώπη. Οι καιροί ου μενετοί. Τα Μέτωπα συγκροτούνται με το minimumαναγκαίο πρόγραμμα: Έξοδο από ευρωζώνη και επιστροφή σε εθνικό νόμισμα, εθνικοποίηση τραπεζών και στρατηγικών τομέων της οικονομίας, παύση πληρωμών, ανασυγκρότηση της οικονομίας με γνώμονα τις λαϊκές ανάγκες. Ένα τέτοιο πρόγραμμα θα οδηγήσει ασφαλώς σε σύγκρουση και ρήξη με Ε.Ε.  Το πολιτικό κενό είναι αισθητό. Ο λαός βλέπει την αναγκαιότητα του Μετώπου, αλλά δε βλέπει φως. Η εποχή των συνθημάτων και των αδιέξοδων αντιπαραθέσεων δε συγκινούν κανένα.
  • Η Αριστερή Πλατφόρμα , αν εμμείνει στη θέση της ότι απορρίπτει το μνημόνιο, αλλά στηρίζει την κυβέρνηση που στηρίζει το μνημόνιο που η ίδια συμφώνησε με την τρόικα, είναι σα να βάζει βούτυρο στο ψωμί της Χρυσής Αυγής. Όπως στη Δ. Ευρώπη, το κενό από την κατάρρευση της Αριστεράς   εκφράζεται από την ακροδεξιά (Λεπέν,Γαλλία), με τον ίδιο   τρόπο και στη δική μας Βουλή η αμφισβήτηση θα παραχωρηθεί defacto   στη Χρυσή Αυγή.   Μέσα στη Βουλή έχουν ευθύνη όλοι όσοι στηρίζουν την τέταρτη μνημονιακή κυβέρνηση. Ο φόβος μήπως καταρρεύσει μια «αριστερή» κυβέρνηση που μεταμορφώθηκε στο ακριβώς αντίθετο και ανέλαβε να περάσει το τρίτο μνημόνιο και που καμία κυβέρνηση δεν τολμούσε να το φέρει στη Βουλή και να εφαρμόσει, δεν αντέχει στην κοινή λογική.

ΠΗΓΗ: sxedio-b.gr

3102e507c3049db2daf135e36367dea6_M.jpg

του Τζον Πίλτζερ

Βαρύ το ατόπημα του Α. Τσίπρα που , στη συνέντευξή του σε δημοσιογράφους της ΕΡΤ (14/7/2015), χαρακτήρισε την αντίσταση μερίδας του κόμματός του στο νέο καταστροφικό υπερμνημόνιο που ο ίδιος προωθεί και το οποίο απέρριψε ο ελληνικός λαός, ως επιλογή μιας πολιτικής “υπέρ των πλουσίων”, χρησιμοποιώντας επιχειρήματα της χυδαίας δημοσιογραφικής αγοράς όσον αφορά την έξοδο από το ευρώ. Ακόμη χειρότερο ήταν το ότι παρουσίασε τη δική του μνημονιακή επιλογή ως “πραγματικά αριστερή”. Η παράδοση της ελληνικής κυβέρνησης στην τρόικα έχει δημιουργήσει αποδοκιμασία , καθώς προοδευτικοί άνθρωποι σ' όλο τον κόσμο παρακολουθούν την πρακτική προσαρμογή της ηγεσίας του Σύριζα στο νεοφιλελευθερισμό . Χαρακτηριστικό το παρακάτω άρθρο του δημοσιογράφου Τζον Πίλτζερ.

Μια ιστορική προδοσία καταβρόχθισε την Ελλάδα. Βάζοντας στην άκρη την εντολή του ελληνικού λαού, η κυβέρνηση του Σύριζα πρόθυμα αγνόησε το συντριπτικό “Όχι” της περασμένης εβδομάδας και συμφώνησε μυστικά σε ένα πλήθος αντιδραστικών μέτρων εκπτώχευσης ως αντάλλαγμα για μια “διάσωση” που συνεπάγεται εγκληματικό ξένο έλεγχο και συνιστά μια προειδοποίηση προς τον υπόλοιπο κόσμο.

Ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας προώθησε στο κοινοβούλιο μια πρόταση δημοσιονομικών περικοπών τουλάχιστον 13 δισ. ευρώ – 4 δισ. ευρώ παραπάνω από το “σχέδιο λιτότητας” το οποίο απέρριψε με συντριπτικά ποσοστά ο ελληνικός λαός στο δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου.

Η συμφωνία αυτή με τους δανειστές περιλαμβάνει αύξηση 50% των εισφορών υγείας για τους συνταξιούχους, εκ των οποίων το 40% ζει κάτω από το όριο φτώχειας. Πλήρη ιδιωτικοποίηση δημόσιων εγκαταστάσεων, όπως τα αεροδρόμια και τα λιμάνια. Αύξηση του ΦΠΑ στο 23% στα ελληνικά νησιά όπου πολύς κόσμος αγωνίζεται να τα βγάλει πέρα. Και έρχονται ακόμη περισσότερα.

Η εφημερίδα Guardian  μετά τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου, ανάγγελλε με πρωτοσέλιδους τίτλους: “Το κόμμα κατά της λιτότητας σάρωσε”. “Ριζοσπάστες αριστερούς” χαρακτήριζε η ίδια εφημερίδα τον κ. Τσίπρα και τους εντυπωσιακά μορφωμένους συνεργάτες του. Δεν φορούσαν γραβάτες και ο υπουργός Οικονομικών μετακινιόταν με μοτοσικλέτα, ενώ τα ΜΜΕ τον περιέγραφαν ως “ροκ σταρ των οικονομικών”. Ήταν μια βιτρίνα. Δεν ήταν ριζοσπάστες με καμία έννοια αυτού του κλισέ, ούτε “εναντίον της λιτότητας”.

Επί έξι μήνες ο Τσίπρας και ο πρόσφατα αποπεμφθείς υπουργός Οικονομικών , Γιάννης Βαρουφάκης, πηγαινοέρχονταν μεταξύ Αθήνας και Βρυξελλών, Βερολίνου και των άλλων ευρωπαϊκών κέντρων χρηματοπιστωτικής ισχύος. Αντί για κοινωνική δικαιοσύνη , έφεραν νέο χρέος στην Ελλάδα, μεγαλύτερη φτώχεια που απλώς θα αντικαταστήσει τη συστημική διαφθορά που βασίζεται στην κλοπή των φορολογικών εσόδων από τους Έλληνες υπερ-πλούσιους – σύμφωνα με τις ευρωπαϊκές “νεοφιλελεύθερες” αξίες-- και φθηνά, εξαιρετικά κερδοφόρα δάνεια για όσους θέλουν να γδάρουν την Ελλάδα.

Το ελληνικό χρέος, αναφέρει ο έλεγχος που πραγματοποίησε επιτροπή του ελληνικού κοινοβουλίου, “είναι παράνομο και επονείδιστο”. Αναλογικά, είναι 30% λιγότερο του χρέους της Γερμανίας που είναι ο μεγαλύτερος πιστωτής της Ελλάδας. Είναι μικρότερο του χρέους των ευρωπαϊκών τραπεζών, η “διάσωση “ των οποίων το 2007-8 ήταν αμφιλεγόμενη και έμεινε ατιμώρητη.

Για μια μικρή χώρα όπως η Ελλάδα, το ευρώ είναι ένα αποικιοκρατικό νόμισμα: μια λαβή της καπιταλιστικής ιδεολογίας τόσο ακραία που ακόμη και ο πάπας την χαρακτήρισε “μη ανεκτή” και “περίττωμα του διαβόλου”. Το ευρώ είναι για την Ελλάδα ό,τι το δολάριο για απόμακρα εδάφη του Ειρηνικού, όπου η εξάρτησή τους διαιωνίζει τη φτώχεια και την υποδούλωση.

Στα ταξίδια τους στις αυλές των ισχυρών στις Βρυξέλλες και στο Βερολίνο, ο Τσίπρας και ο Βαρουφάκης δεν παρουσιάστηκαν ούτε ως ριζοσπάστες ούτε ως “αριστεροί” ούτε καν ως έντιμοι σοσιαλδημοκράτες, αλλά ως δύο, ελαφρώς υποκριτές, ικέτες με τις εκκλήσεις και τα αιτήματά τους. Χωρίς να υποτιμούμε την εχθρότητα που αντιμετώπισαν, είναι ακριβές να πούμε ότι δεν επέδειξαν πολιτικό θάρρος. Περισσότερο από μία φορά, ο ελληνικός λαός έμαθε για τα “μυστικά τους σχέδια λιτότητας” από διαρροές στα ΜΜΕ, όπως η επιστολή που δημοσιεύτηκε στις 30 Ιουνίου στους Financial Times, με την οποία ο Τσίπρας υποσχόταν στους επικεφαλής της ΕΕ, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και του ΔΝΤ πως θα δεχθεί τις βασικές, βάναυσες απαιτήσεις τους – τις οποίες και δέχθηκε με τη συμφωνία στην οποία κατέληξε.

Όταν οι Έλληνες ψήφισαν “Όχι” στις 5 Ιουλίου απορρίπτοντας μια πανομοιότυπη συμφωνία, ο Τσίπρας είπε: “Τη Δευτέρα, η ελληνική κυβέρνηση θα βρίσκεται στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με καλύτερους όρους για τον ελληνικό λαό, μετά το δημοψήφισμα”. Οι Έλληνες δεν είχαν ψηφίσει για “καλύτερους όρους”. Είχαν ψηφίσει για δικαιοσύνη και εθνική κυριαρχία, όπως και στις 25 Ιανουαρίου.

Την επομένη των εκλογών του Ιανουαρίου, μια αληθινά δημοκρατική και, ναι, ριζοσπαστική κυβέρνηση θα είχε σταματήσει κάθε ευρώ που έφευγε από τη χώρα, θα αποκήρυσσε το “παράνομο και επονείδιστο χρέος” --όπως έκανε επιτυχώς η Αργεντινή-- και θα εκπονούσε ένα σχέδιο αποχώρησης από την ανάπηρη Ευρωζώνη. Αλλά δεν υπήρχε σχέδιο. Υπήρχε μόνο η προθυμία να “κάτσουν στο τραπέζι” αναζητώντας “καλύτερους όρους”.

Ο αληθινός χαρακτήρας του Σύριζα σπανίως εξετάζεται και εξηγείται. Για τα ξένα ΜΜΕ δεν είναι παρά “αριστερός”, “ακραία αριστερός” ή “σκληροπυρηνικός” -- το σύνηθες παραπλανητικό στόλισμα. Ορισμένοι από τους διεθνείς υποστηρικτές του Σύριζα κατά καιρούς έφτασαν σε επίπεδα χειροκροτητών που θυμίζουν την άνοδο του Μπαράκ Ομπάμα. Ελάχιστοι ρώτησαν: Ποιοι είναι αυτοί οι “ριζοσπάστες”; Σε τι πιστεύουν;

Το 2013, ο Γιάννης Βαρουφάκης έγραψε: “ Θα έπρεπε να υποδεχθούμε αυτή την κρίση του ευρωπαϊκού καπιταλισμού σαν μια ευκαιρία να τον αντικαταστήσουμε με ένα καλύτερο σύστημα; Ή θα έπρεπε να ανησυχήσουμε τόσο γι' αυτήν ώστε να ξεκινήσουμε μια εκστρατεία για τη σταθεροποίηση του ευρωπαϊκού καπιταλισμού; Για εμένα η απάντηση είναι καθαρή. Η ευρωπαϊκή κρίση είναι λιγότερο πιθανό να γεννήσει μια εναλλακτική καλύτερη από τον τον καπιταλισμό.... Κλίνω προς την κριτική που έχω υποστηρίξει βάσει της ατζέντας η οποία θεμελιώνεται στην παραδοχή ότι η αριστερά ήταν και παραμένει εντελώς ηττημένη ... Ναι, θα μου άρεσε να προωθήσω μια ριζοσπαστική ατζέντα. Αλλά, όχι, δεν είμαι έτοιμος να διαπράξω [το λάθος του βρετανικού Εργατικού Κόμματος μετά τη νίκη της Θάτσερ]. ... Τι καλό πετύχαμε στη Βρετανία στις αρχές της δεκαετίας του 1980 προωθώντας μια ατζέντα κοινωνικής αλλαγής που η βρετανική κοινωνία περιφρονούσε, πέφτοντας με τα μούτρα στη νεοφιλελεύθερη παγίδα της Θάτσερ; Απολύτως τίποτα. Τι καλό θα γίνει σήμερα αν καλέσουμε σε μια διάλυση της Ευρωζώνης και της ίδιας της Ευρωπαϊκή Ένωσης [όταν ο ευρωπαϊκός καπιταλισμός βάζει τα δυνατά του για να υπονομεύσει, στην πραγματικότητα μόνος του, την Ευρωζώνη και την Ευρωπαϊκή Ένωση;” (http://www.theguardian.com/news/2015/feb/18/yanis-varoufakis-how-i-became-an-erratic-marxist)

Ο Βαρουφάκης, όμως, παραλείπει κάθε αναφορά στο Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα που διαίρεσε τις ψήφους του Εργατικού και οδήγησε στον μπλερισμό. Λέγοντας ότι στη Βρετανία ο λαός “περιφρονούσε την κοινωνική αλλαγή” --τη στιγμή που δεν του δόθηκε καν η πραγματική ευκαιρία να φέρει αυτή την αλλαγή-- απηχεί τον μπλερισμό.

Οι ηγέτες του Σύριζα είναι επαναστάτες ενός ορισμένου είδους – αλλά η επανάστασή τους είναι ο διεστραμμένος, γνωστός σφετερισμός των σοσιαλδημοκρατικών και κοινοβουλευτικών κινημάτων από τους φιλελεύθερους που προετοιμάζονται να συμμορφωθούν με τις νεοφιλελεύθερες μωρολογίες και την κοινωνική μηχανική, που αντιπροσωπεύει αυθεντικά ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, ένας ιμπεριαλιστής κακοποιός. Όπως το Εργατικό Κόμμα στη Βρετανία και τα ομόλογά του ανάμεσα στα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα, σαν το Εργατικό της Αυστραλίας, που ακόμη αυτοπεριγράφονται ως “φιλελεύθερα” ή ακόμη και “αριστερά”, ο Σύριζα είναι προϊόν μιας εύπορης, εξαιρετικά προνομιούχου και μορφωμένης μεσαίας τάξης, “διαπαιδαγωγημένης στον μεταμοντερνισμό”, όπως έγραψε ο Αλέξ Λαντιέ.

Για τον Σύριζα, η τάξη είναι μια κοινωνική κατηγορία που δεν αναφέρεται, πολύ περισσότερο δεν αναφέρεται ο διαρκής αγώνας, παρά την πραγματικότητα της ζωής των περισσότερων ανθρώπων. Οι αστέρες του Σύριζα ευπρεπίζονται , δεν οδηγούν στην αντίσταση που λαχταρούν οι απλοί άνθρωποι όπως έδειξε ο ελληνικός λαός τόσο γενναία, αλλά αναζητούν “καλύτερους όρους” σε ένα αργυρώνητο status quo που αιχμαλωτίζει και τιμωρεί τους φτωχούς. Όταν όλα αυτά συγχωνευθούν με την “πολιτική των ταυτοτήτων” και τους ύπουλους περισπασμούς της, το αποτέλεσμα δεν είναι η αντίσταση, αλλά η δουλικότητα. Η κατεστημένη πολιτική ζωή στη Βρετανία αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα.

Δεν είναι αναπόφευκτη αυτή η εξέλιξη, κάτι συντελεσμένο, εάν ξεσηκωθούμε από το μακροχρόνιο, μεταμοντέρνο κώμα, απορρίψουμε τους μύθους και τις απάτες αυτών που ισχυρίζονται ότι μας εκπροσωπούν και αγωνιστούμε.

Πηγή: Counterpunch 13/7/2015.

Μετάφραση: Αριάδνη Αλαβάνου

katsanevas.jpg

Του ΘΟΔΩΡΟΥ ΚΑΤΣΑΝΕΒΑ

Ο μονόδρομος της διαπραγματευτικής τακτικής του «πάση θυσία στο ευρώ», οδήγησε στην άνευ όρων παράδοση της χώρας στις μαστιγωτικές απαιτήσεις του Ευρωιερατείου. Εκτός των βάρβαρων υφεσιακών μέτρων που μας οδηγούν σε απέραντη φτωχοποίηση και υποτέλεια, ξεχωριστή θέση έχει η δημιουργία του Φορέα Ιδιωτικοποίησης (Greek Assets Fund) για τη συλλογή 50 δις ευρώ από τα υπάρχοντα ή τα μελλοντικά περιουσιακά μας στοιχεία. Οι δανειστές τελικά εδέησαν ο Φορέας να εδρεύει στην Αθήνα και όχι στο Λουξεμβούργο όπως επέμεναν αρχικά. Όμως, αδιευκρίνιστο παραμένει ποιος θα τον ελέγχει στην ουσία. Όπως αναφέρθηκε αόριστα, η διοίκηση του θα είναι ελληνική και ο έλεγχός του θα ασκείται από τους δανειστές. Ελάχιστη αμφιβολία υπάρχει ότι, οι δανειστές θα είναι εκείνοι που θα κάνουν κουμάντο στην πραγματικότητα.

Με το Greek Assets Fund των 50 δις που αντιπροσωπεύει περίπου το 1/3 του συνολικού ΑΕΠ της χώρας, θα ξεπουληθούν με αστραπιαίες και κατά συνέπεια ευτελιστικές, αδιαφανείς και μεροληπτικές διαδικασίες, τα πιο σημαντικά "ασημικά" της χώρας. Αφού μας ξεγυμνώσουν από το μεγαλύτερο μέρος της εθνικής μας περιουσίας, τότε θα αμολήσουν το σκοινί για να κατρακυλήσουμε στον πάτο της απόλυτης καταστροφής . Τότε το προγραμματιζόμενο Grexit και η μετάβαση στη δραχμή, θα είναι πολύ δύσκολο να αναστρέψει τον επερχόμενο όλεθρο.

Στον όρο Greek Assets που αναφέρεται στη σχετική συμφωνία του τρίτου μνημονίου, περιλαμβάνονται ή μπορεί να περιληφθούν όλα τα σημερινά ή μελλοντικά περιουσιακά μας στοιχεία , μεταξύ άλλων και τα ακόλουθα:

Περισσότερα από 80 χιλιάδες ακίνητα και ειδικότερα το Ελληνικό που είναι μεγαλύτερο από το Central Park με 3,5 χιλ ακτής.

Ακίνητα δημόσιας ιδιοκτησίας στην Πλάκα και σε διάφορα σημεία της χώρας,.

Ακίνητα Εξωτερικού Νέα Υόρκη , Ουάσιγκτον , Προτόρια, Βελιγράδι Λιουμπλιάνα κλπ.

Ολυμπιακά Ακίνητα όπως Κωπηλατοδρόμιο, Ιππικό Κέντρο Μαρκοπούλου κλπ , κέντρο πάλης Νίκαιας, κλπ.

Ξενοδοχεία, όλα τα Ξενία Έδεσσας ,Κοζάνης ,Πλαταμώνα ,Θάσου ,Κομοτηνής ,Βυτίνας ,Άνδρου, Αστέρας Βουλιαγμένης ,Golf Κασσάνδρας κλπ.

Λιμάνια,ΟΛΠ, ΟΛΘ και άλλα 10 περιφερειακά λιμάνια.

Διεθνής αερολιμένας Αθηνών και περίπου δέκα περιφερικά αεροδρόμια

Μαρίνες Αλίμου, Χίου ,Επιδαύρου,Ύδρας, Πόρου, Εγνατία Οδός, έσοδα από εθνικές οδούς

ΔΕΗ, ΟΤΕ, ΟΔΙΕ, ΕΥΔΑΠ, ΕΥΑΘ, ΕΛΤΑ, ΟΤΕ, ΤΡΑΙΝΟΣΕ, Ελληνικά Πετρέλαια, , Φυσικό Αέριο, Αστικές Συγκοινωνίες

Νησιά , βραχονησίδες δημόσιες εκτάσεις και παραλίες ,

Τρέχοντα και μελλοντικά έσοδα από εκμετάλλευση παραγωγικών πόρων όπως οι υδρογονάνθρακες αλλά και διάφορες πηγές κρατικών εσόδων, όπως λχ. οι φόροι σε ποτά και τσιγάρα.

Παράλληλα, με γοργούς ρυθμούς προωθείται και η υποχρεωτική πώληση με ταχύτατες διαδικασίες όλων των περιουσιακών στοιχείων ελληνικών τραπεζών ( θυγατρικές τράπεζες, ασφαλιστικές και διάφορες επιχειρήσεις) στο εξωτερικό και ιδιαίτερα στα Βαλκάνια, στην Τουρκία, Αίγυπτο, κλπ.

Αυτός ο τρομακτικός εφιάλτης του ξεπουλήματος, φτωχοποίησης και υποτέλειας της χώρας, δεν μπορεί και δεν πρέπει να γίνει πραγματικότητα. Οι ευθύνες των πραγματικών αριστερών, πατριωτικών, δημοκρατικών δυνάμεων είναι τεράστιες. Η ώρα της κρίσης πλησιάζει και το κάλεσμα της ιστορίας δεν μπορεί να περιμένει.

Δευτέρα 20 Ιουλίου 2015

ΠΗΓΗ: ISKRA.GR

---trakosas.jpg

Του ΚΩΣΤΑ ΤΡΑΚΟΣΑ*

Την ώρα που τα ρολά των τραπεζών έχουν «κατέβει» και ενώ η τραπεζική αργία και τα capital controls αποτελούν μια καθημερινότητα, στο παρασκήνιο πραγματοποιούνται έντονες διαβουλεύσεις για το μέλλον του τραπεζικού συστήματος. Ασφαλώς, είναι ακόμη πολύ νωρίς για εκτιμήσεις, αλλά, είναι σχεδόν βέβαιο ότι τους επόμενους μήνες θα υπάρχουν σοβαρές εξελίξεις στον τραπεζικό «χάρτη» της χώρας, στην κατεύθυνση της παραπέρα συγκέντρωσης και συγκεντροποίησης κεφαλαίων.

Ωστόσο, υπάρχουν ήδη «κινήσεις» που δείχνουν πως οι ανακατατάξεις έρχονται γρήγορα.

Πρώτον. Μόλις σήμερα, έγινε γνωστό -σύμφωνα με ρεπορτάζ του capital.gr- ότι η Eurobank θα προχωρήσει, ακόμη και εντός της ημέρας, σε εξαγορά του δικτύου καταστημάτων της Alpha Bank στη Βουλγαρία έναντι συμβολικού τιμήματος 1 ευρώ. Με την εξαγορά αυτή η Eurobank αποκτά ένα επιπλέον δίκτυο 83 καταστημάτων τα οποία προστίθενται στα 180 καταστήματα που έχει η Eurobank στη Βουλγαρία. Με την εξαγορά αυτή η Eurobank θα γίνει η τέταρτη μεγαλύτερη τράπεζα στη Βουλγαρία.

Δεύτερον. Με βάση τη νέα συμφωνία που υπέγραψε η κυβέρνηση με τους εταίρους θα υπάρξει άμεση κεφαλαιακή ενίσχυση των τραπεζών με 10 δισ. ευρώ, ενώ συνολικά δημιουργείται αποθεματικό ασφαλείας ύψους έως 25 δισ. ευρώ για τον τραπεζικό τομέα, ώστε να αντιμετωπιστούν οι πιθανές ανάγκες για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και το κόστος εξυγίανσης των χαρτοφυλακίων τους.

Το ενδιαφέρον, όμως, είναι ότι αυτά τα 25 δισ. ευρώ (δηλαδή, το μεγαλύτερο μέρος της δανειακής σύμβασης με τους εταίρους), είναι αρκετά πιθανό να μη φτάσει για την αντιμετώπιση των σοβαρών επισφαλειών που αντιμετωπίζουν οι ελληνικές τράπεζες. Σε αυτό το πλαίσιο και για τον ακριβή προσδιορισμό των κεφαλαιακών αναγκών κάθε τράπεζας προβλέπεται να γίνουν μετά το καλοκαίρι stress tests. Με βάση τη μελέτη της BlackRock, σε αυτά θα ελεγχθούν: (α) τα νέα δεδομένα για την εξέλιξη των μη εξυπηρετούμενων δανείων, τα οποία έχουν αυξηθεί και (β) το δυσμενές σενάριο για την πορεία της ελληνική οικονομίας.

Σε αυτό το πλαίσιο και ενόψει των stress tests, οι τέσσερις συστημικές τράπεζες, προχωρούν σε ταχύτατες κινήσεις, προκειμένου να βρεθούν σε «θέση ισχύος».

Τρίτον. Τα μηνύματα από το εξωτερικό κάθε άλλο παρά ευνοϊκά μπορούν να χαρακτηριστούν. Σε χθεσινές δηλώσεις του ο Κλάους Ρέγκλινγκ, επικεφαλής του ESM τόνισε ότι οι μεγαλύτερες τράπεζες της Ελλάδας θα διέτρεχαν σοβαρό κίνδυνο, εάν δεν στηριχθεί η χώρα. «Πρέπει να δει κανείς ότι εάν η Ελλάδα δεν πάρει ένα τρίτο πακέτο, εάν αυτό αποτύχει, τότε το ελληνικό τραπεζικό σύστημα θα καταρρεύσει», είπε και συμπλήρωσε: «Εάν οι τέσσερις μεγαλύτερες συστημικά σημαντικές τράπεζες μιας χώρας δεν λειτουργούν πλέον, τότε αυτό έχει σοβαρές συνέπειες όχι μόνο για την Ελλάδα, όπου ασφαλώς θα είχε καταστροφικές συνέπειες, αλλά επίσης και για το σύνολο της ευρωζώνης».

Αυτό μας οδηγεί αυτομάτως, στο κυριότερο σημείο.

Τέταρτον. Για να αποφευχθεί ένα τέτοιο ενδεχόμενο (δηλαδή, της οριστικής κατάρρευσης των συστημικών τραπεζών, κάτι που θα είχε όπως είπε ο Ρέγκλινγκ καταστροφικές συνέπειες), στη νέα συμφωνία υπάρχουν σημαντικές προβλέψεις.

Σύμφωνα με το πρακτορείο Reuters: «Μία από τις προϋποθέσεις που επιβλήθηκαν στην Ελλάδα για τη συμφωνία είναι ότι αποδέχεται τους ευρωπαϊκούς κανόνες που θα θέσουν τις αρχές της Ευρωζώνης (ΕΚΤ και Βρυξέλλες), υπεύθυνες για τον εντοπισμό και το κλείσιμο ή τη διάλυση των «άρρωστων» τραπεζών, παρά την Αθήνα. Αυτό με τη σειρά του θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια αναδιοργάνωση του τομέα που θα μπορούσε να σημαίνει το κλείσιμο κάποιων τραπεζών, με τις απώλειες να «πληρώνουν» οι ομολογιούχοι και, ενδεχομένως, ακόμη και μεγάλοι καταθέτες. Σε μια τέτοια περίπτωση, η Αθήνα δε θα μπορούσε να κάνει πολλά για να το αποτρέψει. Ένας κοινοτικός υπάλληλος είπε στο Reuters ότι ο αριθμός των μεγάλων τραπεζών της χώρας θα μπορούσε να μειωθεί από τέσσερις – Εθνική Τράπεζα, Πειραιώς, Eurobank και Alpha – σε μόλις δύο».

Πώς, όμως, η ευρωζώνη, η ΕΚΤ και οι Βρυξέλλες εν γένει, αποκτούν την ευθύνη για το κλείσιμο ή τη διάλυση των «άρρωστων» ελληνικών τραπεζών;

Αυτό συμβαίνει διότι η χρηματοδότηση των τραπεζών από την ΕΚΤ, μέσω του ELA, είχε μία πολύ ενδιαφέρουσα παράμετρο: Πρακτικά, επί των ελληνικών τραπεζών έχουν υπεισέλθει δικαιώματα «κυριαρχίας» από την ΕΚΤ! Δηλαδή, η εξουσία του ελληνικού δημοσίου επί των τραπεζών είναι «ανυπόστατη» – κάτι που θα πάρει ακόμη μεγαλύτερες διαστάσεις μετά την επικύρωση της συμφωνίας και τις περαιτέρω «ενέσεις ρευστότητας».

Στον παρακάτω πίνακα βλέπουμε τη σταδιακή αύξηση του ELA από την ΕΚΤ στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα.

Ακόμη πιο σημαντική, όμως, είναι η αποκάλυψη που έκανε ο Ντράγκι στις 16 Ιουλίου ότι η συνολική έκθεση της ΕΚΤ στις ελληνικές τράπεζες ανέρχεται σήμερα σε συνολικά 130 δισεκατομμύρια ευρώ που περιλαμβάνει τον EFSF και διάφορες άλλες απαιτήσεις. Από την άλλη το σύνολο των ελληνικών καταθέσεων ήταν κατά την τελευταία εκτίμηση περίπου 120 δισ. ευρώ.

Με άλλα λόγια, η ΕΚΤ έχει πλέον τον πλήρη έλεγχο των ελληνικών τραπεζών, που τον απέκτησε μέσω της «υποστήριξης» που έδωσε.

Πέμπτον. Μετά τα παραπάνω, αλήθεια, πόσο τυχαία είναι η αναφορά του γνωστού think tank «Thinking Ahead For Europe», η οποία έχει ως εξής: «Οποιοδήποτε νέο πρόγραμμα πρέπει να περιλαμβάνει ανακεφαλαιοποίηση, η οποία περιλαμβάνει πιθανώς και bail-in και αναδιάρθρωση για να μπορέσει το τραπεζικό σύστημα να λειτουργήσει ξανά. Έχοντας μόλις ένα μικρό μέρος των assets που δεν είναι βεβαρημένα και με μια κυβέρνηση με άδειες τσέπες, οι καταθέτες ίσως θα πρέπει να αναλάβουν ένα μεγάλο μέρος του φορτίου»…

*Πηγή: imerodromos.gr

Σάββατο 18 Ιουλίου 2015

estia_naytikon.jpg

Πειραιάς 22/7/2015

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Η Εστία Ναυτικών στην προσπάθεια της να υλοποιεί κατά τον πλέον αποτελεσματικό τρόπο τονσκοπό για τον οποίο συστάθηκε (την προαγωγή της πνευματικής & κοινωνικής κατάστασης τωνΕλλήνων Ναυτικών), προσαρμόζοντας πάντοτε τη δράση της στις εκάστοτε ανάγκες των ναυτικών,αφού έλαβε υπόψη τις σημερινές δύσκολες για τις ελληνικές οικογένειες κοινωνικο-οικονομικέςσυνθήκες, αποφάσισε να δημιουργήσει Ομάδες Σχολών Γονέων, προσφέροντας στις Οικογένειεςτων Ναυτικών τη δυνατότητα δωρεάν συμμετοχής σε αυτές, με σκοπό:

ü  Να διευρύνουν τη γνώση των γονέων

ü  Να βοηθήσουν τους γονείς να συνειδητοποιήσουν ότι οι ανάγκες των παιδιώνδιαφοροποιούνται ανάλογα με το αναπτυξιακό στάδιο

ü  Να ενθαρρύνουν τους γονείς να αναπτύξουν δεξιότητες για τη βελτίωση του γονικού τουςρόλου

ü  Να τους βοηθήσουν να αξιοποιήσουν τις δεξιότητές τους

ü  Να βοηθήσουν τους γονείς να επαναξιολογήσουν με αποτελεσματικό τρόπο τιςπεποιθήσεις τους

ü  Να τους βοηθήσουν να εκτιμήσουν τη σημασία της γονικής εμπειρίας

ü  Να εμπλουτίσουν την εμπειρία των γονέων.

Οι Ομάδες Σχολών Γονέων, Θα λειτουργήσουν στο πλαίσιο δράσης της Κοινωνικής Υπηρεσίας τηςΕστίας Ναυτικών και καλούμε τις Οικογένειες των Ναυτικών που επιθυμούν να συμμετάσχουν στιςΟμάδες Σχολών Γονέων να απευθύνονται για περισσότερες πληροφορίες, στο τηλέφωνο2104178993 (εσωτ. 110) κ. Φαίδρα Μπαρουτά, από Δευτέρα έως Παρασκευή (08:ΟΟπμ - 14:ΟΟπμ).

Φίλωνος 97-99, 185 35, ΠειραιάςΤηλ. Κέντρο: 210 4178993

www.estian.gr

82_0.jpg

Οι επιστήμονες βρήκαν νέες ενδείξεις ότι οι μεγάλες εκρήξεις ηφαιστείων ευθύνονταν για τις μεγάλες πτώσεις της θερμοκρασίας που καταγράφηκαν στη Γη, από την προχριστιανική εποχή, πράγμα που μετέβαλε καθοριστικά όχι μόνο το κλίμα, αλλά και την πορεία της ανθρώπινης ιστορίας.

Αυτό είναι το συμπέρασμα μιας νέας διεθνούς επιστημονικής μελέτης, που ανέλυσε -με μεγαλύτερη χρονολογική ακρίβεια από κάθε άλλη φορά- τις συνέπειες σχεδόν 300 ηφαιστειακών εκρήξεων, οι οποίες έλαβαν χώρα σε διάφορες περιοχές του πλανήτη κατά τα τελευταία 2.500 χρόνια.

Οι 24 ερευνητές από έξι χώρες, με επικεφαλής τον επίκουρο καθηγητή Μίκαελ Σιγκλ του ελβετικού Ινστιτούτου Πάουλ Σέρερ και του αμερικανικού Ερευνητικού Ινστιτούτου Ερήμων, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό "Nature", ανέλυσαν τα διαθέσιμα στοιχεία και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι 15 από τα 16 πιο κρύα καλοκαίρια που καταγράφηκαν μεταξύ 500 π.Χ. και 1.000 μ.Χ., ακολούθησαν μετά από μεγάλες ηφαιστειακές εκρήξεις.

Οι επιστήμονες μελέτησαν πάνω από 20 πυρήνες πάγου, που συλλέχθηκαν από το υπέδαφος της Γροιλανδίας και της Ανταρκτικής, όπου διατηρούνται ακόμη τα ίχνη των παρελθόντων ηφαιστειακών εκρήξεων. Αυτά τα παγωμένα «αρχεία» παρέχουν μια ιστορία της γήινης ατμόσφαιρας χρόνο με το χρόνο, επιτρέποντας έτσι τη χρονολογική συσχέτιση των μεταβολών της θερμοκρασίας με τη δράση των ηφαιστείων οπουδήποτε στη Γη.

Η ανάλυση αυτή επιβεβαίωσε ότι κάθε φορά που λαμβάνει χώρα μια ισχυρή έκρηξη ηφαιστείου, ένα στρώμα τέφρας και άλλων σωματιδίων διαχέεται στην ανώτερη ατμόσφαιρα και ταξιδεύει σε όλο τον κόσμο, δημιουργώντας μια «ομπρέλα» που εμποδίζει επί μήνες ή και χρόνια την ηλιακή ακτινοβολία να φθάσει στην επιφάνεια του πλανήτη, με συνέπεια να πέφτει η θερμοκρασία.

Οι ερευνητές μελέτησαν ιστορικά αρχεία της Ευρώπης, της Κίνας και της Βαβυλώνας (Ιράκ), επιβεβαιώνοντας ότι τα ηφαίστεια αφήνουν το «στίγμα» τους και στην ανθρώπινη ιστορία. Οι κατά καιρούς συνέπειες μετά από μια μεγάλη ηφαιστειακή έκρηξη έχουν υπάρξει έντονες και πολυδιάστατες, περιλαμβάνοντας μείωση της αγροτικής παραγωγής, λιμούς, επιδημίες, κοινωνικές αναταραχές κ.α.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, μακρινές εκρήξεις ηφαιστείων, που συνέβησαν στη Βόρεια Αμερική και στην Ισλανδία κατά τα έτη 536, 626 και 939 μ.Χ., είχαν σοβαρές επιπτώσεις στην Ευρώπη. Ένα μυστηριώδες νέφος σκόνης, που επί 18 μήνες κάλυπτε την Μεσόγειο, αποδίδεται στην έκρηξη ενός ηφαιστείου το 536 μ.Χ. κάπου στο βόρειο ημισφαίριο. Όπως έγραψε ο ιστορικός Προκόπιος, ο Ήλιος δεν φώτιζε τη μέρα περισσότερο από ό,τι η Σελήνη τη νύχτα.

Η ξηρασία και η πείνα που ακολούθησαν στην περιοχή του Βυζαντίου, εκτιμάται ότι έπαιξαν ρόλο για την εμφάνιση της πανώλους του Ιουστινιανού, η οποία εξαπλώθηκε σε όλη την Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία μεταξύ 541-543 μ.Χ.

Επίσης, η περίοδος των λεγόμενων «Μεγάλων Μεταναστεύσεων» στην Ευρώπη τον 6ο αιώνα μ.Χ. αποδίδεται και στις επιπτώσεις των δύο σχεδόν ταυτόχρονων ηφαιστειακών εκρήξεων -με διαφορά περίπου τεσσάρων ετών- σε δύο διαφορετικά μέρη της Γης (μία στη Β. Αμερική στο τέλος του 535 μ.Χ. ή στις αρχές του 536 μ.Χ. και μία στους τροπικούς το 539 μ.Χ.), που είχαν ως συνέπειες την πείνα, τις λοιμώδεις νόσους και την κατάλυση της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας από τους βαρβάρους.

Ανάμεσα στις πιο διάσημες εκρήξεις ηφαιστείων στην ιστορία είναι της Θήρας (γύρω στο 1600 π.Χ.), του Βεζούβιου (979 μ.Χ.) και πιο πρόσφατα της Ταμπόρα στην Ινδονησία (1815).

πηγη: left.gr

09_11.jpg

Ο πάγος λιώνει, τα ψάρια έρχονται

Οι κυβερνήσεις των πέντε χωρών που περιβάλλουν τον Αρκτικό Ωκεανό συμφώνησαν να απαγορεύσουν την αλιεία στα διεθνή ύδατα της Αρκτικής μέχρι να μελετηθούν οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στα ιχθυαποθέματα.

Αλιευτική δραστηριότητα δεν υπάρχει ακόμα σε αυτή την περιοχή του Αρκτικού Ωκεανού, καθώς ο πάγος συνεχίζει να φράζει το δρόμο των αλιευτικών. Ωστόσο η παγκόσμια θέρμανση σταδιακά ανοίγει το δρόμο -σε λίγα χρόνια, ο ωκεανός θα μένει ελεύθερος από πάγο τα καλοκαίρια.

Επιπλέον, η αύξηση της θερμοκρασίας αναγκάζει πληθυσμούς ψαριών να μεταναστεύουν βορειότερα, και η αλιευτική βιομηχανία δεν θα έχανε την ευκαιρία να απλώσει δίχτυα στο βορρά.

Αυτό πρέπει να εμποδιστεί μέχρι να ολοκληρωθούν επιστημονικές μελέτες και να καθοριστεί διεθνές ρυθμιστικό πλαίσιο, συμφώνησαν την Πέμπτη στο Όσλο οι ΗΠΑ, η Ρωσία, ο Καναδάς, η Νορβηγία και η Δανία, στην οποία υπάγεται το αρκτικό νησί της Γροιλανδίας.

Η συμφωνία έρχεται λίγο μετά την ανακοίνωση της Αμερικανικής Εταιρείας Μετεωρολογίας και της Υπηρεσίας Ωκεανών και Ατμόσφαιρας στις ΗΠΑ ότι η επιφανειακή θερμοκρασία των ωκεανών βρίσκεται στα ανώτερα επίπεδα που έχουν καταγραφεί από τότε που άρχισαν οι μετρήσεις πριν από 135 χρόνια.

«Η κλιματική αλλαγή αλλάζει τα μοτίβα της μετανάστευσης ιχθυαποθεμάτων» δήλωσε ο νορβηγός υπουργός εξωτερικών κατά την υπογραφή της διακήρυξης στην νορβηγική πρωτεύουσα.

Η συμφωνία δεν απαγορεύει πάντως την αλιεία σε χωρικά ύδατα, όπως τη θάλασσα του Μπάρενς στην οποία επιχειρούν ρωσικά αλιευτικά.

Πέρα από τη διακήρυξη του Όσλο, μια άλλη θετική εξέλιξη ήρθε τον Μάιο, όταν ο Διεθνής Οργανισμός Ναυτιλίας υιοθέτησε μια σειρά πρωτοκόλλων για τα πλοία που περνούν από την Αρκτική και την Ανταρκτική και αφορούν μεταξύ άλλων το σχεδιασμό των σκαφών και την απόρριψη ρυπογόνων ουσιών.

πηγη: left.gr

Τετάρτη, 22 Ιουλίου 2015 00:00

FAST TRACK KAI «ΜΠΙΡ ΠΑΡΑ» ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΙ ΑΚΙΝΗΤΩΝ

Γράφτηκε από τον

01pleistiriasmoi.jpg

ΣΕ ΑΜΕΣΟ ΚΙΝΔΥΝΟ Η ΠΡΩΤΗ ΚΑΤΟΙΚΙΑ ΤΩΝ ΝΟΙΚΟΚΥΡΙΩΝ

ΧΑΝΟΥΝ ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ, ΚΕΡΔΙΖΟΥΝ ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΕΣ

Πλειστηριασμούς ακινήτων με βάση την εμπορική αξία, διεύρυνση της δυνατότητας κατασχέσεων αλλά και αλλαγή του υφιστάμενου καθεστώτος προνομιακής ικανοποίησης των εργαζομένων σε περιπτώσεις αναγκαστικής εκτέλεσης και πλειστηριασμών, προβλέπει το νομοσχέδιο με το νέο Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας που κατατέθηκε στη Βουλή.

Οι ρυθμίσεις αυτές παρά τις άσφαιρες διαβεβαιώσεις της κυβέρνησης κινδυνεύουν να ανοίξουν άμεσα το δρόμο σε πλειστηριασμούς ακόμα και πρώτης κατοικίας. 

Πέρα από το ίδιο το περιεχόμενο του η fast-track διαδικασία συζήτησης και ψήφισης στη Βουλή ενός νομοσχεδίου με συνολικό όγκο άνω των 900(!) σελίδων παραπέμπει στις πλέον αντιδημοκρατικές πρακτικές των μνημονιακών κυβερνήσεων.  

Όπως έχει γίνει ήδη γνωστό, το νομοσχέδιο δεν περιλαμβάνει τα μέτρα – «καρμανιόλα» για την φορολόγηση των αγροτών και τις αντιλαϊκές απoρρυθμίσεις του ασφαλιστικού. Σύμφωνα με ευρωπαίο αξιωματούχο, τον οποίο επικαλείται το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, οι δύο αυτές ρυθμίσεις δεν ήταν μέσα στα προαπαιτούμενα της 22ας Ιουλίου, αλλά θα πρέπει, σε κάθε περίπτωση, να ψηφιστούν στο επόμενο πακέτο μέτρων στις αρχές Αυγούστου.

Από την πλευρά της κυβέρνησης, πάντως διαμηνύεται ότι οι διατάξεις που αφορούν τη φορολογία των αγροτών δεν αποτελούν "προαπαιτούμενα" μέτρα της συμφωνίας. Η ανησυχία, ωστόσο, στον αγροτικό κόσμο αλλά και γενικότερα συντηρείται, αφού δεν ξεκαθαρίζεται αν αποσύρονται πλήρως από το τραπέζι τα εν λόγω μέτρα.

Η συγκεκριμένη απόφαση της κυβέρνησης να αφαιρέσει τις δύο ρυθμίσεις από το πολυνομοσχέδιο με τα "προαπαιτούμενα" για την επανεκκίνηση των διαπραγματεύσεων, με στόχο την καταληκτική συμφωνία για το νέο τριετές μνημόνιο, εύλογα ερμηνεύεται ως κίνηση – ελιγμού προκειμένου να αποφύγει ακόμα μεγαλύτερες σε αριθμό διαφοροποιήσεις, από αυτές της περασμένης Τετάρτης στη Βουλή.

ΣΕ ΑΜΕΣΟ ΚΙΝΔΥΝΟ Η ΠΡΩΤΗ ΚΑΤΟΙΚΙΑ ΤΩΝ ΝΟΙΚΟΚΥΡΙΩΝ - ΚΕΡΔΙΣΜΕΝΕΣ ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΕΣ

Με βάση το σχέδιο νόμου για τον νέο Κώδικα, οι πλειστηριασμοί ακινήτων θα διενεργούνται πλέον με τιμή πρώτης προσφοράς την εμπορική αξία του ακινήτου όπως αυτή προσδιορίστηκε κατά το χρόνο της κατάσχεσης, και όχι την αντικειμενική του τιμή, όπως ισχύει σήμερα.

Με τον τρόπο αυτό επιδιώκεται να «διευκολυνθεί» προκλητικά η διαδικασία των πλειστηριασμών η οποία προβλέπει τιμή πρώτης προσφοράς την αντικειμενική αξία και προϋποθέτει δύο άγονους πλειστηριασμούς για να κάνει δεκτό το αρμόδιο δικαστήριο τη μείωση της τιμής εκκίνησης.

Επιπρόσθετα, διευρύνεται και επιταχύνεται η δυνατότητα κατάσχεσης περιουσιακών στοιχείων οφειλετών καθώς καταργείται η απαρίθμηση των ακατάσχετων πραγμάτων και αντικαθίσταται από μια γενικής έννοιας διατύπωση.

Αλλαγές προκύπτουν και ως προς την κατάταξη των προνομιούχων πιστωτών. Καταργείται η πρόβλεψη ότι η διαίρεση του πλειστηριάσματος σε ποσοστά, σύμφωνα με το άρθρο 977 (συρροή γενικών και ειδικών προνομίων), διενεργείται μετά την ικανοποίηση των απαιτήσεων που έχουν τα ασφαλιστικά ταμεία που υπάγονται στην αρμοδιότητα της γενικής γραμματείας κοινωνικών ασφαλίσεων.

Στη διαδικασία αναγκαστικής εκτέλεσης προηγούνται πλέον οι τράπεζες έναντι των εργαζομένων!!!

Στην περίπτωση πτώχευσης επιχειρήσεων και εκποίησης ακινήτων τους, το ποσοστό ικανοποίησης των εργαζομένων συρρικνούται στο 25%, ενώ των τραπεζών διευρύνεται στο 65%. Το υπόλοιπο 10% από το εκπλειστηρίασμα δίνεται στους μη προνομιούχους πιστωτές.

Στην περίπτωση που δεν υπάρχουν μη προνομιούχες απαιτήσεις, η διαίρεση του πλειστηριάσματος μεταξύ γενικών και ειδικών προνομίων εξακολουθεί να έχει ως σήμερα (1/3 και 2/3 αντίστοιχα). Επίσης, καθορίζεται ο τρόπος ικανοποίησης σε περίπτωση συρροής δύο εκ των τριών κατηγοριών απαιτήσεων.

Επίσης αυξάνονται οι χρηματικές ποινές που επιβάλλονται από το αρμόδιο δικαστήριο κατ' εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 204, 205, 232 και 607 του Κώδικα, οι οποίες αποτελούν εφεξής δημόσιο έσοδο. (Σήμερα, τα ποσά αυτά αποτελούν έσοδο του Ενιαίου Ταμείου Ανεξάρτητα Απασχολουμένων - Τομέα Ασφάλισης Νομικών/φορέας της Γενικής Κυβέρνησης).

Επανακαθορίζεται η σειρά κατάταξης των δανειστών στον πίνακα των γενικών προνομίων (άρθρο 975) και ορίζεται ότι κατατάσσονται στην τρίτη σειρά, οι απαιτήσεις του Δημοσίου από φόρο προστιθέμενης αξίας και τους λοιπούς παρακρατούμενους και επιρριπτόμενους φόρους με τις προσαυξήσεις κάθε φύσης, τους τόκους και τα πρόστιμα εκπρόθεσμης καταβολής που επιβαρύνουν τις απαιτήσεις αυτές.

Σήμερα, σύμφωνα με το άρθρο 61 του ΚΕΔΕ, για τις ληξιπρόθεσμες οφειλές από φόρο προστιθέμενης αξίας, με τις κάθε φύσεις προσαυξήσεις, το Δημόσιο κατατάσσεται στην δεύτερη σειρά του άρθρου 975 του Κ.Πολ.Δ. και πριν την ικανοποίηση των απαιτήσεων του άρθρου 976 (ειδικά προνόμια)].

ΣΕ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΑΓΡΥΠΝΙΣΗ ΟΙ ΔΙΚΗΓΟΡΟΙ  

Σε κατάσταση αγωνιστικής επαγρύπνισης βρίσκεται σε πανελλαδικό επίπεδο ο δικηγορικός κόσμος , για το τελικό περιεχόμενο του νέου Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας που κατατέθηκε χθες βράδυ στην Βουλή από την κυβέρνηση.

Υπενθυμίζουμε ότι η εσπευσμένη – fast track κατάθεση και ψήφιση από τη Βουλή, ενός σχεδίου Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, ήταν προαπαιτούμενο για την έναρξη διαπραγμάτευσης και επίτευξης συμφωνίας με τον Eυρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης (ESM).

Το κείμενο του νέου Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας κινείται και είναι μέσα στο πνεύμα και το πλαίσιο των «θεσμών», κάτι που κάνει πολύ δυσκολότερη την οριστικοποίηση του τελικού κειμένου.

Μάλιστα γίνεται πολύ δυσκολότερη η οριστικοποίηση του τελικού κείμενου, τη στιγμή που υπάρχουν δύο νομοσχέδια Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας και το υπουργείο Δικαιοσύνης προσπαθεί να εντάξει μέσα και τις απαιτήσεις των «θεσμών».

Με άλλα λόγια, επί υπουργίας του Χαράλαμπου Αθανασίου η νομοπαρασκευαστική επιτροπή με πρόεδρο τον αρεοπαγίτη Ιωάννη Χαμηλοθώρη είχε ολοκληρώσει το κείμενο του νέου Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας που το περιεχόμενό του είχε προκαλέσεις τις έντονες αντιδράσεις των Δικηγορικών Συλλόγων.

Ειδικότερα, οι δικηγόροι στις 2 και 3 Δεκεμβρίου 2014 πραγματοποίησαν πανελλαδικό δημοψήφισμα με το οποίο απέρριψαν με ποσοστό 93% το τότε, πρώτο, σχέδιο Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας και ο νομικός κόσμος καταδίκασε το περιεχόμενό του, καθώς παραβίαζε ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα, αλλά και τις αρχές της δίκαιης δίκης!

Οι δικηγόροι κατέληξαν ότι το σχέδιο Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας της επιτροπής Χαμηλοθώρη, «περιέχει, μεταξύ άλλων, διατάξεις για την αναγκαστική εκτέλεση που φαλκιδεύουν τα δικαιώματα των οφειλετών των Τραπεζών, ιδίως σε ζητήματα πλειστηριασμών ακινήτων, ενισχύουν δε τα προνόμια των Τραπεζών και περιορίζουν τα εν γένει δικαιώματα εργαζομένων, δημοσίων υπαλλήλων, ασφαλιστικών οργανισμών, υπέρ των προνομίων των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων».

Έτσι, οι δικηγόροι κατήλθαν σε πανελλαδική αποχή από τα καθήκοντά τους μέχρι να ανακληθεί το νέο κείμενο του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας της νομοπαρασκευαστικής επιτροπής Χαμηλοθώρη.

Η απεργία ανεστάλη λόγω των βουλευτικών εκλογών του περασμένου Ιανουαρίου.

Ωστόσο, στο μεσοδιάστημα ο υπουργός Δικαιοσύνης Νικόλαος Παρασκευόπουλος, συγκρότησε νέα νομοπαρασκευαστική επιτροπή για τη σύνταξη νέου Κώδικά Πολιτικής Δικονομίας, με πρόεδρο τον αρεοπαγίτη Δημήτριο Κράνη. Στην επιτροπή αυτή συμμετείχαν και εκπρόσωποι των δικηγόρων.

Το νέο σχέδιο του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας της επιτροπής Κράνη δεν πρόλαβε να κατατεθεί στη Βουλή, καθώς πρόλαβε ο Eυρωπαϊκός Μηχανισμός Στήριξης (ESM) να θέσει τους δικούς του όρους.

Με τη γνωστοποίηση των απαιτήσεων του ESM, κινητοποιήθηκε αμέσως ο δικηγορικος κόσμος της χώρας.

Ο πρόεδρος της Ολομέλειας των Δικηγορικών Συλλόγων και πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών Βασίλης Αλεξανδρής ζήτησε με επιστολή του από τον υπουργό Δικαιοσύνης -«παρά τη διαφαινόμενη χρονική πίεση»- επίσημη ενημέρωση και αποστολή του σχετικού σχεδίου νόμου προ της καταθέσεως στη Βουλή, προκειμένου το δικηγορικό σώμα να ανταποκριθεί ουσιαστικά στο θεσμικό του ρόλο συμβάλλοντας δημιουργικά και τεκμηριωμένα στην εν λόγω διαδικασία.

Η επιστολή του κ. Αλεξανδρή δεν βρήκε ανταπόκριση στην ηγεσία του υπουργείου Δικαιοσύνης.

Κάτω από αυτό το καθεστώς συγκλήθηκε εκτάκτως την περασμένη Παρασκευή στην Αθήνα η Ολομέλεια των προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων του κράτους.

Κατά τις εργασίες της Ολομέλειας ο κ. Αλεξανδρής ενημέρωσε το δικηγορικό κόσμο ότι ο κ. Παρασκευόπουλος είχε στείλει επιστολή, στην οποία μεταξύ των άλλων ανέφερε ότι «η προσφάτως συγκροτηθείσα νομοπαρασκευαστική επιτροπή συνεχίζει το έργο της και ότι γίνεται προσπάθεια να συντεθούν άμεσα συγκεκριμένες επίμαχες διατάξεις, οι οποίες θα επιτρέψουν την ομαλή εναρμόνιση με τις αρχές του δικονομικού μας συστήματος».

Η Ολομέλεια εξουσιοδότησε την συντονιστική επιτροπή να συγκληθεί, ευθύς αμέσως μόλις γνωστοποιηθεί το υπό κατάθεση νομοσχέδιο προκειμένου να το αξιολογήσει και να καθορίσει την περαιτέρω στάση του δικηγορικού σώματος.

Ακόμη, κατά την Ολομέλεια το δικηγορικό σώμα «εξέφρασε για μια ακόμη φορά την πλήρη και κατηγορηματική αντίθεσή του, στο προηγούμενο νομοσχέδιο που είχε κατατεθεί για ψήφιση στη Βουλή, τον παρελθόντα Νοέμβριο» (επιτροπής Χαμηλοθώρη).

Την ίδια στιγμή, η Ολομέλεια κάλεσε τόσο την κυβέρνηση όσο και τον υπουργό Δικαιοσύνης να «αφουγκραστούν την ομόθυμη θέση του νομικού κόσμου της χώρας και να υιοθετήσουν» τις ρυθμίσεις στις οποίες κατέληξε η πρόσφατη νομοπαρασκευαστική επιτροπή Κράνη και συνέπραξε με εκπροσώπησή του, το δικηγορικό σώμα.

Στο υπουργείο Δικαιοσύνης έχει αρχίσει εδώ και μερικές μέρες ένας αγώνας δρόμου για να συνταχθεί ένα νέο, τρίτο κείμενο Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας.

Σύμφωνα με δικηγορικούς κύκλους, το νέο κείμενο που θα κατατεθεί στην Βουλή θα έχει ως βάση τον Κώδικά Πολιτικής Δικονομίας της Επιτροπής Χαμηλοθώρη, ενώ θα έχουν ενταχθεί και όλες οι απαιτήσεις των θεσμών.

Ο Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας θα ψηφιστεί στην Βουλή με την διαδικασία των Κωδίκων. Δηλαδή θα ψηφιστεί σε μια συνεδρίαση της Βουλής στο σύνολο του και όχι κατ΄ άρθρον, όπως γίνεται με τα άλλα νομοσχέδια.

Πάντως, εάν τελικά επιβεβαιωθούν οι ισχυρισμοί των δικηγορικών κύκλων, τότε αναβιώνει το δημοψήφισμα του περασμένου Δεκεμβρίου και ο δικηγορικός κόσμος κατέρχεται σε νέα πανελλαδική απόχη και αγωνιστικές κινητοποιήσεις.

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ Η ΕΝΣΩΜΑΤΩΣΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΙΚΗΣ ΟΔΗΓΙΑΣ BRRD

Ενσωματώνεται στην εσωτερική έννομη τάξη η οδηγία 2014/59/ΕΕ, που θεσπίζει το ευρωπαϊκό νομικό πλαίσιο για την δήθεν ανάκαμψη και εξυγίανση των πιστωτικών ιδρυμάτων και επιχειρήσεων επενδύσεων και λαμβάνονται μέτρα για τα διατήρηση των τραπεζών υπό ιδιωτικό ιδιοκτησιακό καθεστώς, με τις εξής κατά βάση κατηγορίες ρυθμίσεων:

α. Σχεδιασμός, υλοποίηση και αξιολόγηση της διαδικασίας ανάκαμψης και της διαδικασίας εξυγίανσης των οριζόμενων οντοτήτων του χρηματοοικονομικού και χρηματοπιστωτικού τομέα, σε αντιστοιχία με τα μακροοικονομικά δεδομένα της εκάστοτε οικονομικής συγκυρίας,

β. Ενδοομιλική χρηματοδοτική στήριξη.

γ. Μέτρα έγκαιρης παρέμβασης και εξουσίες αρμόδιων αρχών για τη λήψη τους.

δ. Εξουσίες αρχής εξυγίανσης και αρμοδιότητες Υπουργού Οικονομικών (παροχή σύμφωνης γνώμης στις οριζόμενες περιπτώσεις καθώς και για κάθε απόφαση της αρχής εξυγίανσης που έχει άμεσο δημοσιονομικό αντίκτυπο ή συστημικές συνέπειες).

ε. Προϋποθέσεις ισχύος της δυνατότητας εξυγίανσης ιδρύματος, προσδιορισμός διαδικασίας και κριτηρίων αξιολόγησης της δυνατότητας εξυγίανσης και αντιμετώπιση-εξάλειψη των ενδεχόμενων εμποδίων στη δυνατότητα εξυγίανσης με εφαρμογή κατάλληλων μέτρων,

στ. Προϋποθέσεις για την εφαρμογή ενεργειών εξυγίανσης σε ένα πιστωτικό ή χρηματοδοτικό ίδρυμα, ή σε μία εταιρία συμμετοχών,

ζ. Μέτρα εξυγίανσης στα οποία μπορεί να προβεί μεμονωμένα ή συνδυαστικά η αρχή εξυγίανσης [εντολή μεταβίβασης, σύσταση μεταβατικού ιδρύματος, διαχωρισμός περιουσιακών στοιχείων (συνδυαστικά με άλλο μέτρο) και αναδιάρθρωση παθητικού, στο πλαίσιο της οποίας η αρχή εξυγίανσης ασκεί εξουσίες απομείωσης και μετατροπής των κεφαλαιακών μέσων σε μετοχές ή άλλους τίτλους ιδιοκτησίας των ιδρυμάτων και οντοτήτων].

η. Αναγκαίες διασφαλίσεις των δικαιωμάτων των μετόχων και πιστωτών κατά την εφαρμογή των μέτρων εξυγίανσης,

θ. Προϋποθέσεις:

- συμμετοχής του Δημοσίου στην ανακεφαλαιοποίηση. Επιπλέον, καθορίζεται ότι η διοίκηση και διαχείριση του ιδρύματος ή οντότητας που μετέχει το Δημόσιο ασκείται με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, εφόσον αυτό επιτρέπεται από το ύψος συμμετοχής του στο μετοχικό κεφάλαιο αυτών, και ότι η συμμετοχή του Δημοσίου μεταφέρεται στον ιδιωτικό τομέα αμέσως μόλις το επιτρέψουν οι εμπορικές και χρηματοπιστωτικές συνθήκες

- θέσης ενός ιδρύματος ή οντότητας υπό προσωρινό δημόσιο έλεγχο με την έκδοση μιας ή περισσότερων εντολών μεταβίβασης μετοχών, με εκδοχέα εντολοδόχο το Δημόσιο ή εταιρεία που ανήκει και ελέγχεται πλήρως από αυτό.

ι. Υποχρεώσεις πιστωτικών ιδρυμάτων (πλήρωση ανά πάσα στιγμή της ελάχιστης απαίτησης ιδίων κεφαλαίων και επιλέξιμων υποχρεώσεων με προσδιορισμό του τρόπου υπολογισμού τους).

ια. Συγκρότηση Σωμάτων Αρχών Εξυγίανσης και Ευρωπαϊκού Σώματος Εξυγίανσης για τις οριζόμενες περιπτώσεις.

ιβ. Ορισμός ως Ταμείου Εξυγίανσης για τα πιστωτικά ιδρύματα του Σκέλους Εξυγίανσης του Ταμείου Εγγύησης Καταθέσεων και Επενδύσεων (ΤΕΚΕ) και για τις επιχειρήσεις επενδύσεων του Σκέλους Εξυγίανσης του Συνεγγυητικού Κεφαλαίου Εξασφάλισης Επενδυτικών Υπηρεσιών. Το Ταμείο Εξυγίανσης χρησιμοποιεί τους επαρκείς χρηματοδοτικούς πόρους που πρέπει να διαθέτει μετά από απόφαση της αρχής εξυγίανσης και μόνο στο βαθμό που είναι αναγκαίο να διασφαλιστεί αποτελεσματική εφαρμογή των μέτρων εξυγίανσης κ.λπ.

 

*Δείτε το νομοσχέδιο για τον νέο Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας εδώ

ΘΑΝ. ΤΡΙΚΚΗΣ

Τρίτη 21 Ιουλίου 2015

πηγη: iskra.gr

---------------------------------------------000000000000000000aaaaaaoxi.jpg

Η συμφωνία που επικύρωσε η ελληνική Βουλή στις 15/7/2015 αποτελεί τη βάση για ένα τρίτο μνημόνιο και βρίσκεται σε πλήρη αντίθεση με τις προγραμματικές θέσεις του Σύριζα. Είναι υφεσιακή, αντιαναπτυξιακή, επιτείνει τις κοινωνικές ανισότητες, δεν προσφέρει καμία ουσιαστική ελάφρυνση του χρέους και βάζει τη χώρα σε καθεστώς εποπτείας και εξάρτησης νεοαποικιακού τύπου. Πρέπει επειγόντως να αποσυρθεί. Αυτό το νόημα του δικού μας όχι στη Βουλή, ένα όχι που ανοίγει θετική προοπτική: αυτήν που επιτρέψει την επιστροφή της κυβέρνησης του Σύριζα στις προγραμματικές της δεσμεύσεις, στους αντίποδες κάθε είδους μνημονιακής πολιτικής.

ΎΦΕΣΗ ΚΑΙ ΑΝΙΣΟΤΗΤΕΣ

Η συμφωνία είναι υφεσιακή γιατί στοχεύει σε σημαντικά πρωτογενή πλεονάσματα σε μια στιγμή που ελληνική οικονομία είναι εξαιρετικά ευπαθής. Θα επιφέρει μείωση της κατανάλωσης και των επενδύσεων, άρα θα ωθήσει την οικονομία σε ύφεση, με συρρίκνωση του ΑΕΠ και άνοδο της ανεργίας.

Ο κυριότερος παράγων ύφεσης είναι η προβλεπόμενη μεγάλη αύξηση των φόρων, με κύριο στοιχείο την αύξηση και τροποποίηση του ΦΠΑ. Για να γίνει αντιληπτό το μέγεθος και ο χαρακτήρας της φορολογικής καταιγίδας, πρέπει να σημειωθεί ότι η προβλεπόμενη αύξηση των εσόδων από φόρους είναι συνολικά 3,2 δις ετησίως, δηλαδή σχεδόν 2% του ΑΕΠ. Από αυτά, 2,4 δις θα προέλθουν από τον ΦΠΑ, δηλαδή από τους έμμεσους φόρους στα είδη ευρείας κατανάλωσης των χαμηλών και μεσαίων εισοδημάτων.

Περίπου 400 εκ. προβλέπεται να προέλθουν από την αύξηση της φορολογίας στις επιχειρήσεις από 26% στο 29%, ένα μέτρο που θα μπορούσε στις σημερινές έκτακτες συνθήκες να ήταν θετικό αν αφορούσε τις μεγάλες επιχειρήσεις και όχι και μικρομεσαίες πολλές εκ των οποίων είναι σε δεινή θέση πλήττοντας τους μικρομεσαίους. Το ίδιο ισχύει και με την 100% προκαταβολή του φόρου για το επόμενο έτος.

Οι αγρότες θα πληγούν σκληρότατα, καθώς η φορολόγησή τους θα εκτιναχθεί από το 13% στο 26%, θα κληθούν να προκαταβάλουν το 100% των φόρων του επόμενου έτους και θα απαλειφθεί η επιδότηση στο πετρέλαιο κίνησης. Να σημειωθεί ότι το αγροτικό εισόδημα που εμφανίζεται ως καθαρό και άρα φορολογείται κατά κανόνα εμπεριέχει εργατικό κόστος το οποίο έχει ήδη πληρωθεί και άρα θα φορολογηθεί εκ νέου.

Τα μέτρα αυτά θα έχουν πολύ σκληρές επιπτώσεις στην οικονομική δραστηριότητα, ιδίως στον πρωτογενή και δευτερογενή τομέα. Είναι επίσης βαθιά άδικα διότι θα χτυπήσουν κατά κύριο λόγο τα χαμηλά και μεσαία εισοδήματα. Να σημειωθεί ότι δεν θα υπάρξει ουσιαστική επίπτωση για τα ανώτερα κοινωνικά στρώματα, καθώς μόλις 50 εκ προβλέπεται να προέλθουν από την επιβολή φόρου πολυτελούς διαβίωσης και 250 εκατομμύρια από την ειδική εισφορά στα ‘υψηλά’ εισοδήματα, που συχνά στην πράξη δεν θα είναι πραγματικά υψηλά.

Οι επιπτώσεις θα είναι τόσο σκληρές στην ήδη γονατισμένη ελληνική οικονομία που καθίσταται άκρως αμφίβολο αν θα μπορέσει όντως η κυβέρνηση να πετύχει τον στόχο των 3,2 δις σε πρόσθετα φορολογικά έσοδα. Είναι πολύ πιθανό η συμφωνία να αποδειχθεί ανεφάρμοστη. Ακόμη πιθανότερο είναι να αποδειχθεί ανεφάρμοστη η πρόβλεψη για αύξηση των φορολογικών εσόδων κατά επιπλέον 600 εκ από τη σύλληψη της φοροδιαφυγής, κάτι που υποτίθεται ότι θα ανέβαζε τα συνολικά πρόσθετα έσοδα στα 3,8 δις.

ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ

Τα μέτρα είναι επίσης υφεσιακά και θα διευρύνουν τις κοινωνικές ανισότητες διότι επιβαρύνουν τους συνταξιούχους κατά τουλάχιστον 800 εκ. Πολύ συνοπτικά, προβλέπεται απάλειψη των ΄πρόωρων’ συνταξιοδοτήσεων και επέκταση του ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης στα 67, μειώσεις στις κατώτερες συντάξεις γήρατος, κατάργηση του ΕΚΑΣ, μείωση των επικουρικών και αύξηση των δαπανών για την περίθαλψη των συνταξιούχων. Επίσης, θα ενεργοποιηθεί η ρήτρα μηδενικού ελλείμματος στα ταμεία από τον Οκτώβριο του 2015.

Το αποτέλεσμα θα είναι περαιτέρω ανισότητα και ακόμη μεγαλύτερη φτωχοποίηση, που ήδη χτυπάει σκληρά τους συνταξιούχους.

ΧΡΕΟΣ

Η συμφωνία δεν περιλαμβάνει καμία ουσιαστική αναδιάρθρωση του χρέους και δηλώνεται ρητά ότι δεν θα υπάρχει καμία διαγραφή της ονομαστικής αξίας του χρέους, που θα πληρωθεί πλήρως και εγκαίρως. Θα αλλάξει όμως η δομή του χρέους γιατί την τριετία 2015-2018 η Ελλάδα θα δανειστεί περίπου 50 δις από τον ESM με τα οποία θα αποπληρώσει το υπάρχον χρέος της στην ΕΚΤ και το ΔΝΤ.

Το χρέος προς τον ESM θα έχει μακρότερη διάρκεια και χαμηλότερο επιτόκιο, θα υπόκειται όμως σε ξένη νομοθεσία σε αντίθεση με το χρέος που τώρα κατέχει η ΕΚΤ και το οποίο υπόκειται στην ελληνική νομοθεσία. Η επίπτωση στη βιωσιμότητα του χρέους από τη μακρότερη διάρκεια και τα χαμηλότερα επιτόκια του ESM θα είναι παντελώς αμελητέα.

Οι δανειστές έκαναν επίσης μια γενικόλογη δήλωση ότι θα επανεξετάσουν την αναδιάρθρωση του μεγάλου κομματιού του χρέους που αρχίζει να αποπληρώνεται από το 2022 και μετά. Αλλά και πάλι δεν πρόκειται να υπάρξει κάτι περισσότερο από μια επιμήκυνση, ή περαιτέρω μείωση των επιτοκίων. Πρόκειται για ρυθμίσεις που ούτως ή άλλως ελάχιστα μπορούν να αποφέρουν καθότι τα επιτόκια είναι ήδη χαμηλά και η περίοδος αποπληρωμής μακρά.

Το χρέος θα παραμείνει ο βραχνάς της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας, τη στιγμή που το ίδιο το ΔΝΤ τονίζει ότι το ελληνικό χρέου\ς δεν είναι βιώσιμο και ότι θα χρειαστεί βαθιά μείωση. Το ΔΝΤ επίσης εκτιμά ότι η ανοδική πορεία του χρέους σε σχέση με το ΑΕΠ το αμέσως επόμενο διάστημα θα συνεχιστεί και, καθώς μάλιστα το ΑΕΠ θα συρρικνωθεί, το χρέος αναμένεται να προσεγγίσει το 200% σε κοντινό μέλλον.

ΑΝΑΠΤΥΞΗ

Η συμφωνία δεν περιέχει κανένα αναπτυξιακό μέτρο το οποίο θα μπορούσε ενδεχομένως να αντισταθμίσει την επιβάρυνση των υπόλοιπων μέτρων. Τα 35 δις που υποτίθεται ότι θα διατεθούν στην Ελλάδα σε 3 με 5 χρόνια δεν είναι καινούρια χρήματα, αλλά ένας συνδυασμός από ταμεία της ΕΕ που ήδη έχουν εγκριθεί και ίσως ενός ποσού που δυνάμει θα μπορούσε να προέλθει από το πακέτο Juncker. Να σημειωθεί ότι το πακέτο Juncker δεν έχει εξασφαλισμένη χρηματοδότηση και προβλέπει να φτάσει το στόχο του μέσα από μόχλευση της μόχλευσης.

ΤΡΑΠΕΖΕΣ

Ο ωφελημένος από τη συμφωνία θα είναι οι τράπεζες οι οποίες αναμένεται να εξασφαλίσουν από 10 έως 25 δις για την ανακεφαλαιοποίησή τους. Ακόμη κι εκεί όμως το πρόγραμμα ενέχει σημαντικούς κινδύνους για το καθεστώς ιδιοκτησίας των τραπεζών και ως προς τον κίνδυνο κουρέματος των καταθέσεων. Ο λόγος είναι ότι η συμφωνία επιτάσσει τη μεταφορά της οδηγίας BRRD η οποία προβλέπει ότι σε περίπτωση αποτυχίας και εκκαθάρισης των τραπεζών επιλαμβάνονται οι μηχανισμοί της ΕΕ.

ΕΠΟΠΤΕΙΑ, ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΝΕΟΑΠΟΙΚΙΑΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ

Η συμφωνία έχει ξεκάθαρα νεοαποικιακό χαρακτήρα με έλεγχο ενός κράτους-μέλους από τα άλλα με τρόπο με τρόπο που δεν έχει προηγούμενο και αποτελεί άμεση υπονόμευση της εθνικής κυριαρχίας. Η Ελλάδα εξαναγκάζεται κατ’αρχήν σε τροποίηση του κώδικα πολιτικής δικονομίας πράγμα που θα έχει επιπτώσεις στο σύστημα δικαιοσύνης και ενδεχομένως σε θέματα προστασίας της πρώτης κατοικίας. Πέραν τούτου η Ελλάδα αποδέχεται πρόγραμμα βαθιάς αλλαγής της δημόσιας διοίκησης το οποία θα διαμορφωθεί και θα εποπτεύεται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Το βαρύτερο στοιχείο απώλειας εθνικής κυριαρχίας και αξιοπρέπειας είναι η πρόβλεψη για ανεξάρτητο ταμείο που θα ρευστοποιεί δημόσια περιουσία μέσω ιδιωτικοποιήσεων. Ο στόχος είναι η δημιουργία ταμείου 50 δις που θα λειτουργεί από την εποπτεία των ευρωπαϊκών θεσμών εκ των οποίων τα πρώτα 25 δις θα χρησιμοποιηθούν για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και από ότι προκύψει πέραν των 25 δις, 50% θα πάει στην αποπληρωμή του χρέους και 50% για επενδύσεις. Στην πράξη μεγάλο μέρος της δημόσιας περιουσίας θα πάει στις τράπεζες.

Το πρόγραμμα των εντατικοποιημένων ιδιωτικοποιήσεων θα περιλαμβάνει τον τομέα της ενέργειας και ειδικότερα την διανομή του ηλεκτρικού ρεύματος με την ιδιωτικοποίηση του ΑΔΜΗΕ.

Θα μετατραπεί το καθεστώς διοίκησης της ΕΛΣΤΑΤ που στην ουσία θα μεταβάλλει την ελληνική στατιστική υπηρεσία σε όργανο ελέγχου των δανειστών και αστυνόμευσης της υλοποίησης των υποχρεώσεων που αναλαμβάνει η Ελλάδα.

Η συμφωνία προβλέπει επίσης την τροποποίηση της νομοθεσίας που έχει ήδη εισαγάγει η κυβέρνηση Σύριζα. Είναι βέβαιο ότι θα υπάρξει τροποποίηση των ρυθμίσεων για το 2014 και 2015 για την πληρωμή των χρεών προς το Δημόσιο, κυρίως των ‘100 δόσεων’.

ΑΠΟΣΥΡΣΗ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ

Η λεόντεια και αποικιακού χαρακτήρα συμφωνία θα οδηγήσει σε νέο Μνημόνιο, το οποίο θα είναι ακόμη σκληρότερο και θα απαιτήσει νέες διαπραγματεύσεις. Δεν πρόκειται για ‘τακτικό ελιγμό’, ή ‘κερδισμένο χρόνο’ που θα επιτρέψει στην κυβέρνηση Σύριζα να προχωρήσει σε ριζοσπαστικές τομές στο εσωτερικό. Ο έλεγχος από πλευράς δανειστών θα είναι χωρίς προηγούμενο και δεν θα δοθεί η δυνατότητα στην κυβέρνηση να ελαφρύνει το βάρος στα εργατικά και λαϊκά στρώματα, ούτε να προχωρήσει σε μέτρα κατά της διαφθοράς και διαπλοκής. Ακόμη μικρότερο περιθώριο θα υπάρχει για τομές στο κράτος, τους θεσμούς και τα ΜΜΕ μέσα στο νεοαποικιακό πλαίσιο του νέου μνημονίου.

Η κυβέρνηση Σύριζα οφείλει να αποσύρει τη συμφωνία και να επιστρέψει στο πρόγραμμα με το οποίο ο Σύριζα κέρδισε τις εκλογές και το ιστορικό ΟΧΙ στο δημοψήφισμα της 5 Ιουλίου. Το μνημόνιο και η υπερλιτότητα δεν είναι μονόδρομος. Υπάρχει εναλλακτική πορεία, η οποία όμως απαιτεί ρήξη με το ασφυκτικό και εκβιαστικό πλαίσιο της ΟΝΕ. Ο Σύριζα πρέπει αμέσως να σχεδιάσει τη νέα πορεία για τη χώρα, την κυβέρνηση και το κόμμα.

Κυριακή 19 Ιουλίου 2015

πηγη: iskra.gr ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΕΙΔΙΚΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΤΗ

alavvva.jpg

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΑΛ. ΑΛΑΒΑΝΟΥ ΣΤΑ ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ Κ. ΞΕΝΑΚΗ

- «Υποδεχθήκατε» την συμφωνία των Βρυξελλών με πολύ σκληρούς χαρακτηρισμούς. Μιλήσατε για Ημέρα προδοσίας του λαού». Τώρα που έχουν περάσει μερικά εικοσιτετράωρα αν σας ρωτούσα θα επιμένατε σε αυτή την τόσο αιχμηρή τοποθέτηση και γιατί; 

Στο δημοψήφισμα το ερώτημα ήταν σαφές: Ναι ή όχι στο σχέδιο Γιούνκερ. Και το μήνυμα του λαού ήταν σαφές :πανηγυρικό όχι. Μια εβδομάδα μετά η κυβέρνηση υπέγραφε το Μνημόνιο Τσίπρα δύο φορές χειρότερο από το σχέδιο Γιούνκερ. Ας φαντασθούμε ότι το 1974 που ο λαός  πανηγυρικά στο δημοψήφισμα είπε όχι στη βασιλεία και μια εβδομάδα μετά επιστρέφει ο Κωνσταντίνος, όχι απλά ως συνταγματικός βασιλέας αλλά ως αυτοκράτορας. Αν δεν είναι αυτό προδοσία τι είναι ;

- Πολλοί λένε ότι αυτό που πέτυχε ο κ. Τσίπρας ήταν ότι καλύτερο μπορούσε με τις συνθήκες που δημιουργήθηκαν. Εσάς ποια είναι η δική σας άποψη.  

Ναι ακούω κεντρικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ να λένε ότι λειτούργησαν σε συνθήκες «πραξικοπήματος». Εγώ ξέρω ότι το 1967 όταν έγινε πραξικόπημα η Αριστερά ήταν η πρώτη που αντέδρασε με τίμημα ανθρώπινες ζωές , βασανιστήρια, εξορίες, φυλακίσεις. Είναι εντελώς παράλογο να εμφανίζει ως υπερασπιστικό λόγο η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ ένα « πραξικόπημα» των Γερμανών και άλλων. Αυτά ήταν προβλέψιμα, είχαν γίνει και με τον Παπανδρέου στις Κάννες. Ο Σαρκοζί τον είχε πιάσει από το γιακά.

- Τι άλλη επιλογή είχε ο πρωθυπουργός την περασμένη Κυριακή απέναντι σε τόσες αντιδράσεις  και ποιες συνέπειες θα είχε αυτή η άλλη επιλογή για την Ελλάδα;

Όλη πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ από το 2012 και μετά, όταν εγκατέλειψε τη θέση «το ευρώ δεν είναι ταμπού» στηριζόταν σε ένα κυνικό ψέμα : Μπορούμε να καταργήσουμε την λιτότητα και να μείνουμε στο ευρώ. Αυτό οδήγησε σε μια πολιτική αρεστή στο λαό γιατί δεν είχε ρήξεις, εντελώς όμως απραγματοποίητη. Αυτή η πολιτική, για την οποία φέρουν ακέραιη την ευθύνη θα οδηγούσε αναγκαστικά σε μια τέτοια «συννεφιασμένη Κυριακή».

- Κι όμως, ακόμα και μετά από αυτό το Τρίτο Μνημόνιο, ο πρωθυπουργός δείχνει να απολαμβάνει της εμπιστοσύνης ενός μεγάλου μέρους του κόμματος του αλλά και της ανοχής ακόμα και της αντιπολίτευσης...

Μη βιάζεσθε. Ο λαός τα έχει χαμένα, νιώθει μια μεγάλη απογοήτευση γιατί η ελπίδα και η αναθάρρηση των πρώτων εβδομάδων διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ εξελίσσεται σε μια άγρια μνημονιακή κατάσταση. Ας τον αφήσουμε να σκεφτεί.

- Είστε από εκείνους που θεωρούν ότι ο πρωθυπουργός παρασύρθηκε από τον κ. Βαρουφάκη; Του έδωσε πολύ χώρο ενώ δεν έπρεπε;

Ασφαλώς τα πρόσωπα παίζουν σημαντικό ρόλο, ειδικά σε περιόδους διαπραγματεύσεων, που απαιτούν ευφυΐα, επινοητικότητα, ικανότητα για φιλίες, σοβαρότητα και κυρίως σαφείς στόχους και ύπαρξη εναλλακτικού σχεδίου. Η σπασμωδικότητα, το σκωτσέζικο ντους, τα άλλα λόγια έξω και άλλα λόγια μέσα στο κόμμα, η απουσία σαφούς πολιτικής και σχεδίου β δεν ήταν χαρακτηριστικά μόνο ενός κυβερνητικού παίκτη αλλά συνολικά της κυβερνητικής πολιτικής.

- Γνωρίζετε πολύ καλά τον χώρο της Αριστεράς. Εκτιμάτε ότι θα υπάρξουν εξελίξεις που θα οδηγήσουν σε πολυδιάσπαση;

Το αντίθετο. Πιστεύω ότι επιτέλους, ασυγχώρητα καθυστερημένα μάλιστα, αυτό το ρεύμα μέσα στην κοινωνία, που οι έρευνες το ανεβάζουν στο 30% με 40%, θα μπορέσει να εκφρασθεί μέσα από ένα ενωμένο μέτωπο του λαού για την απελευθέρωση της χώρας μας από την ευρωζώνη, για την σωτηρία και την ανασυγκρότησή της, για το δικαίωμα στην εργασία.

- Τι λέτε για τα σενάρια κυβέρνησης εθνικής συνεννόησης;

Την «εθνική συνεννόηση» την έχουμε ήδη. Η κυβερνώσα πλειοψηφία αυτή τη στιγμή που μιλάμε είναι ένα τμήμα, το μεγαλύτερο του ΣΥΡΙΖΑ, η ακροδεξιοί των ΑΝΕΛ, η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ, το ΠΟΤΑΜΙ. Έχουμε ήδη πάρει μια γεύση από τους πικρούς καρπούς. Ακόμη ίσως πιο στυφή από αυτή που είχαμε με την εθνική ενότητα της ΔΗΜΑΡ, άλλου ενός κόμματος αριστερής προέλευσης, της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Η εμπειρία της Ελλάδας δείχνει ότι το ευρώ κατασπαράσσει κάθε κόμμα του το στηρίζει ακόμα και όταν λειτούργει σε συνθήκες εθνικής ενότητας.

- Πιστεύετε ότι ο κ. Τσίπρας θα προσπαθήσει να κάνει μια στροφή προς την  Κεντροαριστερά και να γίνει ηγετική φυσιογνωμία σε αυτό το χώρο που υπάρχει πρόβλημα ηγεσίας.

Πιστεύω ότι δεν υπάρχει δυνατότητα όχι μόνο για αριστερή αλλά ούτε καν για κεντροαριστερή ούτε και για σοσιαλδημοκρατική πολιτική. Το ευρώ, το χρέος και το μνημόνιο επιβάλουν αδίστακτες πολιτικές απέναντι σε μια κοινωνία που διψάει για θέσεις εργασίας, αξιοπρεπές εισόδημα, επαρκή περίθαλψη, ποιοτική παιδεία.

- Ήσασταν ο πρώτος πολιτικός που μίλησε για την ανάγκη επιστροφής στη εθνικό νόμισμα. Εκτιμάτε ότι προς τα εκεί πρέπει να κινηθεί η Ελλάδα παρά το ότι στις δημοσκοπήσεις ο κόσμος στην πλειοψηφία του  πιστεύει πως το ευρώ είναι μονόδρομος;

Δυστυχώς έχετε δίκιο σε αυτό που λέτε για τον κόσμο. Ξέρετε κάθε κυρίαρχη οικονομική και πολιτική τάξη έχει μια κυρίαρχη αφήγηση. Όταν αυτή η τάξη είναι σε φάση ανάπτυξης η αφήγηση αυτή είναι θετική όπως με τον παλιό Καραμανλή τη δεκαετία του 80 και το ευρωπαϊκό όραμα. Όταν η τάξη αυτή καταρρέει η αφήγηση της είναι μόνο αρνητική, προσπαθεί να ενσπείρει τον τρόμο στην εναλλακτική λύση. Το ότι  έξω από το ευρώ θα γυρίσουμε στην λίθινη εποχή το ακούμε ακατάπαυστα από τον Μπάρακ Ομπάμα μέχρι τον Παύλο Τσίμα. Ο κόσμος όμως με την επεξεργασία που θα κάνει και στις νέες εμπειρίες απελευθερώνεται. Γι αυτήν την άλλη λύση εμείς στο Σχέδιο β δεν διεκδικούμε καμία πρωτιά. Έχουμε όμως τη συνείδηση μας ήσυχη γιατί είμαστε σε προχωρημένη επεξεργασία, με βάση κυρίως τις εξαιρετικά αξιόλογες μελέτες του «Ινστιτούτου Μπάτσης», μιας εναλλακτικής κυβερνητικής πολιτική έξω από το ευρώ.

 Δευτέρα 20 Ιουλίου 2015

πηγη: iskra.gr

Σελίδα 1442 από 1527
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή