Ανήμερα της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα ο Νίκος Χατζηνικολάου, στο πλαίσιο της ίσης προεκλογικής μεταχείρισης των κομμάτων, συνομίλησε με τον Νίκο Μιχαλολιάκο.

Ακόμα και τυχαίο να ήταν, δεν έχει απολύτως καμιά δικαιολογία. Όφειλε να γνωρίζει ότι μπορεί να άκουγαν σήμερα την εκπομπή του οι συγγενείς του Παύλου, οι φίλοι του και όλοι οι αντιφασίστες της Ελλάδας. Ήταν απλά ντροπή!

Δεν ήταν όμως ούτε καλά διαβασμένος ο εκδότης και αναφέρθηκε μόνο στα φιλοναζιστικά προτάγματα της Χρυσής Αυγής στη διάρκεια της δεκαετίας του '80.

Τα πρόσφατα δημοσιεύματα, τα βίντεο και τις ομιλίες δεν πρόλαβε ίσως να τα διαβάσει ή να τα ακούσει ο αντικειμενικός κ. Χατζηνικολάου κι έτσι κατάπιε αμάσητα όσα ψέματα του σέρβιρε ο Φίρερ.

Δεν είχε τον χρόνο να πληροφορηθεί ότι τα περισσότερα ευρωπαϊκά κόμματα χαρακτηρίζουν τη Χρυσή Αυγή σαν ένα από τα πλέον επικίνδυνα φαινόμενα στην Ευρώπη. Δεν είχε φροντίσει να διαβάσει το πώς οι ναζιστές στοχοποιούν Έλληνες και αλλοδαπούς. Δεν πρόλαβε να καταλάβει και να αρθρώσει μια λέξη στη ζυγαριά Μιχαλολιάκου μεταξύ του σφαγέα των 6 εκατ. Εβραίων και των κομμουνιστών.

Δεν θυμήθηκε καν τη δολοφονία Λουκμάν από χρυσαυγίτες ούτε τις δολοφονικές επιθέσεις των ταγμάτων εφόδου.

Όλα για την αντικειμενική ενημέρωση!

Α.Ψ.

πηγη; efsyn.gr

Γράφει ο Βασίλης Χρυσικός

Το τελευταίο διάστημα το πρόβλημα των προσφύγων έχει πάρει τεράστιες διαστάσεις σε Ελλάδα και Ευρώπη.

Υπάρχουν προσπάθειες ανακούφισης και περίθαλψης των ταλαιπωρημένων αυτών ανθρώπων και δάκρυα συγκίνησης και συμπαράστασης από απλούς ανθρώπους στα νησιά μας, στην Αθήνα σε όλη την Ελλάδα αλλά και σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες.

Υπάρχουν όμως και κροκοδείλια δάκρυα αλλά και απάνθρωπες συμπεριφορές από ακροδεξιές φασιστικές οργανώσεις και ορισμένες αντιδραστικές κυβερνήσεις.

Τα ηλεκτρονικά μέσα ενημέρωσης κι ο Τύπος περιγράφουν το πρόβλημα, μοιράζουν ευθύνες σχετικά με τη διακίνηση του φαινομένου. Τα κόμματα ανταλλάσσουν κατηγορίες. Η ΕΕ δίνει κάποια χρήματα. Τα σύνορα των κρατών ανοίγουν και κλείνουν.

Ακούγονται προστάσεις για τη διαχείριση των προσφύγων, σκεπάζονται όμως επιμελώς κι έτσι δεν αναδείχνονται οι αιτίες και οι υπεύθυνοι.

Δεν αναδείχνονται και δεν καταδικάζονται οι στρατιωτικές επιχειρήσεις των Γάλλων και των Αμερικανών στη Λιβύη και σε άλλες αφρικανικές χώρες, οι επεμβάσεις των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ στο Αφγανιστάν και το Ιράκ, ο εξοπλισμός των διάφορων τζιχαντιστικών ομάδων από Αμερικάνους κι Ευρωπαίους ιμπεριαλιστές, από τα πιο αντιδραστικά αραβικά καθεστώτα μαζί με την Τουρκία για την ανατροπή του Άσαντ.

Είναι δικαίωμα του καθενός να έχει όποια γνώμη θεωρεί σωστή για τον Άσαντ και το καθεστώς του. Δε μπορεί όμως να μη σημειωθεί ότι επί σειρά ετών ζούσαν αρμονικά διάφορες ισλαμικές και χριστιανικές αιρέσεις, ότι υπάρχουν κόμματα, ότι γενικά η Συρία είναι μια πολιτισμένη κοινωνία.

Κυρίως όμως δε μπορεί να είναι ανεκτή από τους προοδευτικούς ανθρώπους, τα κινήματα και τα κόμματα η ξένη επέμβαση σε μια χώρα που στόχο έχει τη διαμόρφωση καθεστώτων της αρεσκείας των ιμπεριαλιστών, όπως συμβαίνει και στη Συρία.

Αν οι παραπάνω σκέψεις είναι σωστές –και είναι- υπάρχει το ερώτημα: «πόσες κινητοποιήσεις έγιναν στη χώρα το προηγούμενο διάστημα; Πέρσι;». Καμία. Δεν είναι ώρα για επιμερισμό ευθυνών που υπάρχουν και είναι πολλές. Θα αρκεστώ μόνο να θυμίσω ότι τα ράσα δεν κάνουν τον παπά.

Κι ενώ φαίνονται ξεκάθαρα η αφετηρία και οι αιτίες του προβλήματος, παρουσιάστηκε γενική αναστάτωση γιατί η Ρωσία υπέβαλε αίτημα να περάσουν από τον εναέριο χώρο της Ελλάδας αεροπλάνα της με προορισμό τη Συρία που βρίσκεται σε αποκλεισμό.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το πρόβλημα συνολικά των προσφύγων και μεταναστών είναι τεράστιο και πολύπλευρο. Ταυτόχρονα και πολύ απλό: Να σταματήσουν οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και να αρθεί άμεσα ο αποκλεισμός στη Συρία. Αν αυτό γίνει, όχι βέβαια σε 24 ώρες αλλά σε 24 μέρες θα είναι άλλη η κατάσταση και σύντομα θα υπάρξει ρεύμα παλινοστούντων Σύρων προσφύγων,

Τέρμα τα δάκρυα! Απαιτείται περίθαλψη των προσφύγων με κάθε μέσο και κυρίως η διεκδίκηση βιώσιμης λύσης. Όλα αυτά απαιτούν ένα ισχυρό αντιιμπεριαλιστικό κίνημα για να χτυπιέται το κακό στη ρίζα του.

πηγη: ergatikosagwnas.gr

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ- ΒΟΜΒΑ ΑΦΗΝΕΙ ΕΚΘΕΤΟ ΤΟΝ ΤΣΙΠΡΑ

Με συνέντευξή του στο πρακτορείο Reuters, ο αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) Βίτορ Κονστάνσιο ομολογεί αυτό που κάθε ψύχραιμος παρατηρητής μπορούσε να υποψιαστεί: Ότι το περίφημο «σχέδιο Σόιμπλε» για Grexit δεν υπήρξε ποτέ «στ' αλήθεια»! Με άλλα λόγια, ότι δεν ήταν τίποτα άλλο από μια μπλόφα, με στόχο να οδηγήσει την κυβέρνηση Τσίπρα σε μια ταπεινωτική παράδοση άνευ όρων, υπό το κράτος του εκφοβισμού.

«Δεν υπήρξε ποτέ καμία αμφιβολία ανάμεσα στην πλειοψηφία των κρατών- μελών», δήλωσε ο Κονστάνσιο. «Νομικά, δεν υπάρχει τρόπος για να εξωθηθεί μια χώρα εκτός ευρωζώνης. Δεν υπήρξε ποτέ στ' αλήθεια προοπτική να συμβεί κάτι τέτοιο».

Η ομολογία του Κονστάνσιο αφήνει έκθετο τον Αλέξη Τσίπρα και την ηγετική ομάδα της κυβέρνησης, που χρησιμοποίησαν τη μπλόφα του Σόιμπλε για να δικαιολογήσουν το τρίτο, καταστροφικό Μνημόνιο. Αλλά και για να διαβάλουν την αριστερή πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ και όλες τις ριζοσπαστικές δυνάμεις, εμφανίζοντας την εναλλακτική τους λύση, που περιλαμβάνει έξοδο από το ευρώ, ως ταυτόσημη, τάχα, με την ανύπαρκτη, όπως αποδείχθηκε, «πρόταση Σόιμπλε».

'Όπως σχολιάζει η γαλλική εφημερίδα La Tribune: «Στην πραγματικότητα, μπορούμε πλέον να είμαστε βέβαιοι ότι, αν ο Αλέξης Τσίπρας δεν είχε υποχωρήσει... η ισορροπία του φόβου θα είχε αλλάξει στρατόπεδο. Αν οι δανειστές πίστευαν στ' αλήθεια ότι υπήρχε προοπτική Grexit, θα υπήρχαν βάσιμες ελπίδες για έναν πιο ευνοϊκό (για την Ελλάδα) συμβιβασμό... Άσχημα νέα για τον ηγέτη του ΣΥΡΙΖΑ, τέσσερις μέρες πριν από τις εκλογές της Κυριακής».

Η ομολογία- βόμβα αποκαλύπτει επίσης την παντελή αναξιοπιστία της Ε.Ε. στον ελληνικό λαό και σε όλο τον κόσμο. Μια από τις δύο μεγαλύτερες κεντρικές τράπεζες του πλανήτη, και οι ηγέτες της Ε.Ε. συμπεριφέρονται σαν μπλοφαδόροι της πόκας και κοινοί εκβιαστές απέναντι σε έναν ολόκληρο λαό, που έχει υποφέρει τα πάνδεινα από τις εξοντωτικές πολιτικές τους. Οι Έλληνες πολίτες καλούνται να βγάλουν τα συμπεράσματά τους και να απαντήσουν, την Κυριακή, με την ψήφο τους.

Πέμπτη 17 Σεπτεμβρίου 2015

πηγη: iskra.gr

Άρθρο του Άγγελου Χάγιου στην Εφημερίδα των Συντακτών(15.9.2015)

Είναι γεγονός ότι σε αυτές τις εκλογές δεν υπάρχει ουσιαστικό ερώτημα για το πρόγραμμα της επόμενης κυβέρνησης, αφού αυτό θα είναι το Μνημόνιο που ψήφισαν ο ΣΥΡΙΖΑ με ΑΝ.ΕΛΛ., Ν.Δ., ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι. Δεν υπάρχει, επίσης, πρόβλημα συγκρότησης κυβέρνησης αφού όλα αυτά τα κόμματα, με διάφορους συνδυασμούς συνεργασιών, είναι πρόθυμα να αναλάβουν το έργο της υλοποίησης της «λίστας των φρικαλεοτήτων», όπως χαρακτήρισε ο Spiegel το τρίτο Μνημόνιο.

Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ιστορική ευθύνη διότι με τη μνημονιακή αστική μετάλλαξή του τροφοδοτεί τη δημαγωγία των μνημονιακών βρικολάκων Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ αλλά και της συστημικής ναζιστικής Χ.Α. Και είναι τουλάχιστον προκλητική η προπαγάνδα του, την ώρα που η «διαπραγμάτευση» στον λάκκο των λεόντων αποδείχτηκε θανατηφόρα αυταπάτη ότι θα διαπραγματευτεί να εφαρμόσει με «κοινωνικά δίκαιο» τρόπο τα σφαγιαστικά μέτρα.

Το πραγματικό ερώτημα, και στις εκλογές, είναι τι να κάνουμε για να αντιμετωπίσουμε τη νέα καταστροφή που μας απειλεί. Η δική μας απάντηση είναι συγκεκριμένη: Για να ζήσουν με αξιοπρέπεια, με κοινωνικά δικαιώματα και ελευθερίες οι εργαζόμενοι και η νεολαία, είναι ανάγκη να επιλέξουν τον δρόμο της ρήξης με το κεφάλαιο και της εξόδου από ευρωζώνη και Ε.Ε.

Σε σύγκρουση με το τέρας του μνημονιακού τόξου, τον κοινοβουλευτικό ολοκληρωτισμό, τη δικτατορία των ΜΜΕ, την εργοδοτική ασυδοσία, την κρατική επιδρομή σε βάρος των λαϊκών ελευθεριών, τη φασιστική απειλή. Σε έναν δρόμο κλονισμού της οικονομικής δύναμης και της εξουσίας της αστικής τάξης, στο πλαίσιο μιας αντικαπιταλιστικής ανατροπής. Οχι με κάποια ουδέτερη παραγωγική ανασυγκρότηση, ούτε «βλέποντας και κάνοντας», αλλά με επιλογή, σχέδιο και αποφασιστικό αγώνα.

Αυτό που είναι επείγον, σήμερα, είναι να συγκροτηθεί και να ενισχυθεί στον λαό και τη Βουλή μια αντιπολίτευση εργατική, λαϊκή, αριστερή για να προετοιμάσει και να δώσει τη μάχη της απελευθέρωσης του λαού από τα μνημόνια, το χρέος και την επιδρομή κεφαλαίου – Ε.Ε. – ΔΝΤ. Αυτό το αντίπαλο δέος δεν μπορούν να το πραγματοποιήσουν ούτε κόμματα παντογνώστες (ΚΚΕ) ούτε εκλογικά μέτωπα (όπως η ΛΑ.Ε.), που αναπαράγουν τελικά αυταπάτες που ηττήθηκαν.

Είναι πρωτίστως υπόθεση συνειδητοποίησης, οργάνωσης και αγώνα του λαού, με πυρήνα ένα νέο ταξικό εργατικό κίνημα σε ρήξη με τη γραφειοκρατία των ΝΑΙνέκων της ΓΣΕΕ. Με μάχιμη δύναμη το πολύμορφο κίνημα της ανυπότακτης νεολαίας και της νέας εργατικής βάρδιας. Με πρωτοβουλίες, συνελεύσεις, επιτροπές διεκδίκησης και επιβολής της λαϊκής θέλησης που θα ακυρώνουν και θα υπερβαίνουν, με όρους εργατικής δημοκρατίας, το σάπιο πολιτικό σύστημα.

Σε αυτή την προσπάθεια καλούμε να συμβάλουν όλες οι μαχόμενες δυνάμεις του κινήματος και της Αριστεράς, από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και την εκτός των τειχών Αριστερά μέχρι το ΚΚΕ, τη ΛΑΕ και άλλες διαφοροποιήσεις από τον ΣΥΡΙΖΑ. Να υπερβούμε, όλοι μας, τις όποιες αναστολές. Να συντονιστούμε και πολιτικά σε πρωτοβουλίες και επιτροπές τού ΟΧΙ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ, για την ανατροπή της κοινωνικής γενοκτονίας που μας απειλεί.

Εμείς για αυτή την ενότητα δράσης και σκληρού αγώνα μέσα στο κίνημα δίνουμε όλες μας τις δυνάμεις.

Η πολιτική γραμμή αυτή μπορεί να είναι νικηφόρα. Εχουμε, ταυτόχρονα, επίγνωση ότι είναι ιστορική η ανεπάρκεια τόσο της ρεφορμιστικής όσο και της διαχειριστικής Αριστεράς απέναντι στη στρατηγική επίθεση του κεφαλαίου, σε μια εποχή καθολικής καπιταλιστικής κρίσης. Απέναντι στη συστράτευση του αστικού κόσμου στην Ελλάδα και στη συμμαχία του με τους οικονομικούς δολοφόνους ιμπεριαλιστές των Βρυξελλών, της Φρανκφούρτης και της Ουάσινγκτον.

Το οικοδόμημα, ωστόσο, στην Αριστερά κλονίζεται ήδη συθέμελα. Είναι ανάγκη των καιρών να αλλάξει και ο συσχετισμός. Με μια επαναστατική Αριστερά που θα τολμά να κοιτάξει τον αντίπαλο στα μάτια και να μετασχηματίσει σε συνολική ρήξη τα ρήγματα που άνοιξαν ο εργατικός αγώνας και το λαϊκό «όχι».

Σε έναν δρόμο κατάκτησης των δικαιωμάτων και ελευθεριών του, για την απελευθέρωσή του από την Ε.Ε. και το ευρώ, από δυνάστες και εκμεταλλευτές ντόπιους και ξένους. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, με όποιες ανεπάρκειες, είναι ένα βήμα για τη μετωπική συγκρότηση και ισχυροποίηση μιας αντικαπιταλιστικής, αντιιμπεριαλιστικής ανατρεπτικής Αριστεράς με σύγχρονη κομμουνιστική προοπτική.

Αυτή την αναγκαιότητα υπηρετούν οι πρωτοβουλίες της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για την πολιτική συνεργασία για μια άλλη Αριστερά. Με νέα αυτοπεποίθηση τώρα που φάνηκε πιο καθαρά ότι ούτε μια κυβερνητική πλειοψηφία ούτε η κομματική επιβεβαίωση μπορούν να λύσουν τα προβλήματα. Χαμένη υπόθεση αποδείχτηκαν οι μεταρρυθμιστικές ουτοπίες σε έναν καπιταλισμό με ανθρώπινο πρόσωπο, αλλά και η άρνηση οποιασδήποτε ανατρεπτικής συμμαχίας και η προσκόλληση σε γραφειοκρατικά πρότυπα και όχι η μάχη για την υπέρβασή τους.

Η ψήφος στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ-εκλογική συνεργασία με ΕΕΚ και ανένταχτους-ες αγωνιστές-στριες είναι χρήσιμη γιατί είναι ψήφος εργατικής και νεολαιίστικης ανταρσίας, ενότητας και προοπτικής.

Ο Άγγελος Χάγιος είναι υποψήφιος Β’ Αθήνας με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ – εκλογική συνεργασία με Ε.Ε.Κ. και ανένταχτους αγωνιστές-ανένταχτες αγωνίστριες

Πηγή: efsyn.gr

Βασίλης Μορέλλας:

Δεν ήξερα ότι ο Φλαμπουράρης ήταν εκατομμυριούχος εργολάβος, παρόλο που ήμουν μέλος του ΣΥΡΙΖΑ από την ίδρυσή του. Αφέλεια; Μάλλον δεν θα με ενδιέφερε και τόσο αν αποδεικνυόταν πολιτικά αξιόπιστος.

Τώρα όμως, εκ των υστέ­ρων, σχη­μα­τί­ζε­ται κα­λύ­τε­ρα ένα συ­μπέ­ρα­σμα. Προ­τι­μώ να απο­τυ­πώ­σω με ερω­τή­μα­τα. Είναι ηθικό να διο­ρί­ζε­ται υπουρ­γός αρι­στε­ρής κυ­βέρ­νη­σης (και να δέ­χε­ται τη θέση) κά­ποιος που βγά­ζει εκα­τομ­μύ­ρια από ερ­γο­λα­βί­ες του Δη­μο­σί­ου; Ει­δι­κά όταν αυτός ψη­φί­ζει Μνη­μό­νια που κό­βουν τις συ­ντά­ξεις για να πλη­ρώ­νε­ται το κρα­τι­κό χρέος -και- στους ερ­γο­λά­βους; Εκα­τομ­μυ­ριού­χος υπουρ­γός δη­λώ­νει αρι­στε­ρός ρι­ζο­σπά­στης και ψη­φί­ζει Μνη­μό­νιο. Ίσως είναι νό­μι­μο. Κατά τα άλλα, ακού­γε­ται εντά­ξει αυτή η αλυ­σί­δα γε­γο­νό­των;

Το να στη­ρί­ζεις το Μνη­μό­νιο είναι ούτως ή άλλως εγκλη­μα­τι­κό. Ωστό­σο, είναι ένα πράγ­μα το έγκλη­μα “από αμέ­λεια”, από λάθος εκτί­μη­ση, από αυ­τα­πά­τες για τα δήθεν “ισο­δύ­να­μα” ή από την αφο­μοί­ω­ση της ήττας, την ητ­το­πά­θεια της ΤΙΝΑ. Όσα μέτρα και συ­γκυ­βερ­νή­σεις ακο­λου­θή­σουν, θα ξε­μπερ­δέ­ψουν πολ­λούς απ'αυ­τούς που κά­νουν τέ­τοιο σο­βα­ρό σφάλ­μα. Άλλο πράγ­μα όμως είναι το έγκλη­μα “από πρό­θε­ση”, από υλικό συμ­φέ­ρον.

Ο κ. Φλα­μπου­ρά­ρης, εκα­τομ­μυ­ριού­χος ερ­γο­λά­βος όντας, δεν ανή­κει στην ερ­γα­τι­κή τάξη. Είναι με­γα­λο­α­στός κα­πι­τα­λι­στής. Θα μπο­ρού­σε να προ­δώ­σει την τάξη του για το συμ­φέ­ρον της κοι­νω­νι­κής πλειο­ψη­φί­ας, όπως άλλοι έχουν κάνει κα­τ'ε­ξαί­ρε­ση στο μα­κρι­νό και κο­ντι­νό πα­ρελ­θόν. Δεν το έκανε, υπε­ρα­σπι­ζό­με­νος μέχρι τε­λι­κής πτώ­σε­ως τον δήθεν μο­νό­δρο­μο του τρί­του και φαρ­μα­κε­ρού Μνη­μο­νί­ου. Δεν ανήκε στις εξαι­ρέ­σεις, αλλά στον κα­νό­να. Σε αυ­τούς που βά­ζουν το δικό τους συμ­φέ­ρον πάνω από το κοινό. Το “μέλι” δεν βρί­σκε­ται μόνο στο “βάζο” των υπουρ­γι­κών θώκων.

Όταν λοι­πόν ανα­κα­τεύ­ε­ται κα­νείς με τα εκα­τομ­μύ­ρια, τον τρώνε οι... εκα­τομ­μυ­ριού­χοι. Ίσως είναι μια προει­δο­ποί­η­ση του συ­στή­μα­τος να εξα­κο­λου­θή­σουν να υπα­κούν χωρίς... “λαϊ­κι­σμούς” οι νε­ο­μνη­μο­νια­κοί ευ­έλ­πι­δες και να προ­σα­να­το­λι­στούν σε μια σι­δε­ρέ­νια μνη­μο­νια­κή πο­λι­τι­κή άνευ αρι­στε­ρών φρα­μπα­λά­δων. Ίσως αρ­χί­σουν να βγαί­νουν σι­γά-σι­γά κι άλλα τέ­τοια μικρά ή με­γά­λα σκάν­δα­λα, με τρα­πε­ζι­κά δά­νεια κομ­μά­των και μπίζ­νες στε­λε­χών, για να ξε­φτι­λι­στεί η λέξη “Αρι­στε­ρά”.

Όμως, αν επι­διώ­κουν το τε­λευ­ταίο, δεν θα το κα­τα­φέ­ρουν. Μέσα από την πα­νω­λε­θρία των εντι­μο­συμ­βι­βα­σμέ­νων, υπάρ­χουν ήδη άλλοι που δεν φά­νη­καν “πρό­θυ­μοι”, δεν με­ταλ­λά­χθη­καν και πέ­ρα­σαν τις εξε­τά­σεις. Ανή­κουν στο νε­ο­πα­γές και ελ­πι­δο­φό­ρο μέ­τω­πο της Λαϊ­κής Ενό­τη­τας. Εκεί κυ­ρί­ως θα κρι­θεί το μέλ­λον της ελ­λη­νι­κής Αρι­στε­ράς, των κοι­νω­νι­κών αγώ­νων και της σο­σια­λι­στι­κής επι­και­ρό­τη­τας. Όχι στα κα­μώ­μα­τα των φλα­μπου­ρά­ρη­δων και τις πο­λυ­παιγ­μέ­νες φαμ­φά­ρες για πά­τα­ξη της... δια­πλο­κής.

πηγη; rproject.gr

πηγη: ergatikosagwnas.gr

"Χρυσωρυχείο" για τα άδεια δημόσια ταμεία μπορούν να αποβούν η λίστα Λαγκάρντ και άλλες αντίστοιχες που βρίσκονται στη διάθεση της πολιτείας, υπό την προϋπόθεση να υπάρξει η πολιτική βούληση. Στο "Κόκκινο" και τον Κώστα Αρβανίτη μίλησε ο Νίκος Μανεσιώτης, εκδότης της εφημερίδας "F&M Voice" για τα ντοκουμέντα με όσους περιλαμβάνονται στη λίστα και έσπευσαν να πληρώσουν τα πρόστιμά τους, τα οποία φέρνει στο φως της δημοσιότητας το σημερινό (17/9) φύλλο.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της «F&M Voice», από την ολοκλήρωση των φορολογικών ελέγχων σε 1.727 φυσικά και νομικά πρόσωπα της λίστας προκύπτουν προς καταβολή φόροι άνω του 1 δισ. ευρώ. Και αυτό το, διόλου ευκαταφρόνητο ποσό αφορά σε μία μόνο και, μάλιστα όχι ολόκληρη, από τις αρκετές λίστες που έχουν περιέλθει τα τελευταία χρόνια σε γνώση των ελληνικών αρχών.

Το γεγονός ότι στους επτά μήνες της κυβέρνησης Τσίπρα προχώρησαν για πρώτη φορά οι έλεγχοι αυτοί και, μάλιστα, ήδη γνωστά ονόματα του επιχειρηματικού κόσμου κατέβαλαν περίπου 15 εκατ. ευρώ, για να αποφύγουν τις περαιτέρω νομικές συνέπειες, αποδεικνύει ξεκάθαρα ότι, με την κατάλληλη πολιτική βούληση, όλες αυτές οι λίστες που στα χρόνια των συγκυβερνήσεων Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ περιφέρονταν από συρτάρι σε συρτάρι ή από στικάκι σε στικάκι, αποτελούν το πρώτο και καλύτερο «ισοδύναμο» για την αποτροπή άδικων φορολογικών μέτρων σε βάρος των γνωστών υποζυγίων.

Μοναδική παραφωνία, το γεγονός ότι όσοι έχουν περάσει, μέχρι στιγμής, από το… ταμείο, γλίτωσαν πάνω από 10 εκατ. ευρώ προστίμων και προσαυξήσεων, κάνοντας χρήση των ευνοϊκών διατάξεων του ν. 4321/2015. Θα μπορούσε να έχει υπάρξει η πρόβλεψη, οι ευνοϊκές ρυθμίσεις να μην επεκτείνονται σε τέτοιες περιπτώσεις.

Στο παρά πέντε, πάντως, των εκλογών, είναι σκόπιμο να σημειώσουμε ότι η κυβέρνηση που θα αναδείξει η κάλπη της Κυριακής θα κρίνει, εκτός των άλλων, και το αν θα υπάρξει συνέχεια ή όχι σε αυτή την προσπάθεια. Μην ξεχνάμε, ότι όπως έγραψε προ ημερών και ο Στάθης Σχινάς στην fmvoice.gr, στο τέλος του χρόνου οι υποθέσεις της «Λίστας Λαγκάρντ» βαίνουν προς παραγραφή, κάτι που πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπ' όψιν.

Ποιοι πλήρωσαν

Είκοσι τρία φυσικά πρόσωπα, που περιλαμβάνονται στην περίφημη «Λίστα Λαγκάρντ», μεταξύ των οποίων γνωστοί εφοπλιστές, μεγαλοεκδότες και άλλοι επιχειρηματίες, ελεύθεροι επαγγελματίες και εισοδηματίες, ελέχθησαν ήδη από τις αρμόδιες φορολογικές αρχές, εντοπίστηκαν να έχουν αποκρύψει εισοδήματα σημαντικού ύψους και υποχρεώθηκαν να καταβάλουν συνολικά πάνω από 14,7 εκατ. ευρώ στο ελληνικό Δημόσιο.

Τα στοιχεία που αποκαλύπτει σήμερα η «F&M Voice» δείχνουν ότι κάθε φυσικό πρόσωπο της «Λίστας Λαγκάρντ», που έχει ήδη ελεγχθεί από τις αρμόδιες φοροελεγκτικές υπηρεσίες, έχει πληρώσει κατά μέσο όρο φόρους 639.000 ευρώ και, μάλιστα, μετά από διαγραφές προσαυξήσεων εκπρόθεσμης καταβολής, λόγω υπαγωγής στις ευνοϊκές ρυθμίσεις του ν. 4321/2015.

Αυτό σημαίνει ότι από την πραγματοποίηση και την ολοκλήρωση των φορολογικών ελέγχων σε 1.727 φυσικά και νομικά πρόσωπα της «Λίστας Λαγκάρντ», τα οποία έχουν ήδη ταυτοποιηθεί σε επίπεδο ΑΦΜ, το Δημόσιο μπορεί να εισπράξει φόρους συνολικού ύψους άνω του 1,1 δισ. ευρώ! Ωστόσο το ζητούμενο είναι να επιταχυνθούν και να ολοκληρωθούν σύντομα οι έλεγχοι σε όλα τα φυσικά και νομικά πρόσωπα της «Λίστας Λαγκάρντ», ώστε η είσπραξη του ποσού αυτού να επιτευχθεί το συντομότερο δυνατό, ο κρατικός προϋπολογισμός να ενισχυθεί και να αποφευχθεί η εφαρμογή μεγάλου αριθμού επαχθών φοροεισπρακτικών μέτρων που περιλαμβάνονται στο τρίτο μνημόνιο.

Τι γλίτωσαν

Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχει στη διάθεσή της και παρουσιάζει σήμερα η «F&M Voice», το Κέντρο Ελέγχου Φορολογουμένων Μεγάλου Πλούτου (ΚΕΦΟΜΕΠ) και οι άλλες αρμόδιες φοροελεγκτικές υπηρεσίες που έχουν επιληφθεί των ελέγχων στα φυσικά και νομικά πρόσωπα της «Λίστας Λαγκάρντ», βεβαίωσαν, μέχρι στιγμής, φόρους, πρόστιμα και προσαυξήσεις συνολικού ύψους άνω των 26 εκατ. ευρώ σε 23 περιπτώσεις.

Από το ποσό αυτό, όμως, εισπράχθηκαν περίπου 14,7 εκατ. ευρώ, καθώς οι περισσότεροι από τους ελεγχθέντες φορολογουμένους έκαναν χρήση των ευνοϊκών ρυθμίσεων του ν. 4321/2015 που προέβλεπαν διαγραφή του συνόλου των προστίμων, των τόκων, των πρόσθετων φόρων και των προσαυξήσεων εκπρόθεσμης καταβολής σε περίπτωση εφάπαξ εξόφλησης των βασικών φορολογικών τους οφειλών ή διαγραφή μεγάλου μέρους των πρόσθετων αυτών επιβαρύνσεων σε περίπτωση τμηματικής εξόφλησης των οφειλών κι έτσι γλίτωσαν από την πληρωμή ποσών συνολικού ύψους άνω των 11 εκατ. ευρώ.

Αναλυτικά τα ονόματα και τα ποσά που κατέβαλαν στην εφημερίδα Finance & Markets Voice, της Πέμπτης 17 Σεπτεμβρίου, που κυκλοφορεί στα περίπτερα όλης της χώρας.

πηγη: avgi.gr

Με αφορμή την κυνική και προκλητική απόφαση της ΕΕ για χρήση στρατιωτικής βίας προς απώθηση των προσφύγων και μεταναστών , το γραφείο τύπου της Λαϊκής Ενότητας εξέδωσε ανακοίνωση, στην οποία στηλιτεύει τη στάση τους.

Ολόκληρη η σχετική ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου της Λαϊκής Ενότητας, έχει ως εξής:

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΛΑΪΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΤΑΣΗ ΤΗΣ Ε.Ε. ΣΤΟ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ

Μνημείο κυνισμού και υποκρισίας αποτελεί η στάση των κυρίαρχων δυνάμεων της Ε.Ε. στην προσφυγική κρίση που συγκλονίζει όλη την πολιτισμένη ανθρωπότητα.

Παρά τα κροκοδείλια δάκρυα που χύνουν αυτοί που γιγάντωσαν το προσφυγικό κύμα με τις στρατιωτικές επεμβάσεις τους σε Συρία και Λιβύη, το συμβούλιο των υπουργών Εσωτερικών έστειλε στις ελληνικές καλένδες ακόμη και την πρόταση για μετεγκατάσταση 120.000 προσφύγων από Ελλάδα, Ιταλία και Ουγγαρία σε άλλες χώρες.

Το αποκρουστικό πρόσωπο της υπαρκτής Ε.Ε. αποκαλύπτεται μπροστά σε όλο τον κόσμο: Φράχτες, έφιπποι συνοριοφύλακες και έκτατα, διαρκή στρατοδικεία μεταναστών στην Ουγγαρία. Επαναφορά συνοριακών ελέγχων, με αναστολή της συνθήκης Σέγκεν, από τη Γερμανία, με τη Γαλλία έτοιμη να ακολουθήσει. Πράσινο φως για χρήση στρατιωτικής βίας, από ευρωπαϊκά πολεμικά πλοία, υποτίθεται εναντίον των δουλεμπόρων- μια απόφαση που είναι μαθηματικά βέβαιο ότι θα στοιχίσει τη ζωή πολλών απελπισμένων μεταναστών.

Τα γεγονότα βοούν. Οι σύγχρονοι «έμποροι των εθνών», που βομβαρδίζουν τις υπερχρεωμένες χώρες της Ευρώπης με Μνημόνια και προκαλούν το μεγάλο προσφυγικό κύμα νέων, μορφωμένων ανθρώπων προς τις χώρες του Βορρά, είναι οι ίδιοι μ' αυτούς που είναι έτοιμοι να βομβαρδίσουν με πραγματικά πυρά τους πρόσφυγες των δικών τους, ιμπεριαλιστικών πολέμων.

Οι κυρίαρχες χώρες του Βορρά, που απαιτούν την απαρέγκλιτη πειθαρχία της αλυσοδεμένης Ελλάδας στις μνημονιακές συνθήκες, είναι οι ίδιες που παραβιάζουν πρώτες τις ευρωπαϊκές συνθήκες, είτε πρόκειται για το Δημοσιονομικό Σύμφωνο, είτε για τη συνθήκη Σέγκεν, όταν δεν τους βολεύουν.

Αυτή είναι η «ενωμένη Ευρώπη» που εκθειάζουν στην Ελλάδα τα πέντε κόμματα του μνημονιακού τόξου: Μια Ευρώπη που κατοχυρώνει την ελευθερία κίνησης των αρπακτικών κεφαλαίων και των υπερκερδών, ενώ υψώνει φράχτες και «εκτελεί» την ελευθερία των ανθρώπων και την κυριαρχία των λαών. Μια άλλη Ευρώπη, της αλληλεγγύης και της δικαιοσύνης, δεν μπορεί να δημιουργηθεί παρά μόνο σε ρήξη με αυτό το απολυταρχικό οικοδόμημα.

Τρίτη 15 Σεπτεμβρίου 2015

πηγη: iskra.gr

2.000.000 ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ ΣΤΑ ΠΑΡΑΛΙΑ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ

 Του ΑΝΔΡΕΑ ΖΑΦΕΙΡΗ 

Καταρχήν  έχει σημασία  να δούμε τον αριθμό , το «προφίλ» και τη «ροή» των προσφύγων.  

Συνολικά έχουν διαφύγει προς τη Τουρκία 3.000.000 Σύριοι. Τον Αύγουστο του 2014 είχαν καταγραφεί επίσημα  832.000. Τον Αύγουστο του 2015 είχαν φτάσει στο 1.939.000.  

Το 20% είναι παιδιά έως 5 και άλλο ένα 20% 5-10 χρονών. Συνολικά το 40%. Και άλλο ένα 10% έως 17 χρονών. Το 50% επομένως είναι παιδιά και έφηβοι (τυπικά σε μη παραγωγική ηλικία).  Σε στρατεύσιμη ηλικία (άντρες 18-60) είναι το 25% των προσφύγων. Η εικόνα όμως είναι ψευδής. Το μεγάλο ποσοστό «μη καταγεγραμμένων» είναι άντρες 18-60.  

Παρά την λανθασμένη εντύπωση (σα αποτέλεσμα της δράσης των ΜΜΕ) ότι η πλειοψηφία τους ζει σε στρατόπεδα, στη πραγματικότητα εκεί ζουν 217.000 άτομα, περιορισμένα σε 8 camps (Kilis Oncupinar ,Islahiye ,K. Maras ,Osmaniye ,Nizip ,Karkamis ,Akcakale ,Ceylanpinar-Telhamut), κατά μέσο όρο 27.000 σε κάθε στρατόπεδο. Στη πραγματικότητα υπάρχει μεγάλη ανισοκατανομή-υπάρχουν «μικρά» στρατόπεδα, όπως το Nizip με 10.500 (!) άτομα, και άλλα πολύ μεγαλύτερα.  

Όσοι μένουν σε αυτά είναι κυρίως μεγαλύτερης ηλικίας ,συχνά μαζί με ορφανά , που περιμένουν να γυρίσουν πίσω στη Συρία, όταν τελειώσει ο πόλεμος. «Επιχορηγούνται» με 85 τουρκικές λίρες (25 ευρώ ) το μήνα. Λιγότερο από 1 ευρώ την ημέρα. Και δικαιούνται και έξοδο. 15.00 -19.00 κάθε μέρα.  

58 εκ. ευρώ το χρόνο είναι το κόστος των «παροχών» για το Τουρκικό κράτος. Και άλλα 40 (υπερτιμολογημένα) εκ. ευρώ το κόστος υποδομών. Συνολικά 98 εκ. ε.

800.000 επιπλέον Σύριοι πρόσφυγες  ζουν στη περιοχή κοντά στα στρατόπεδα.  Τα υπόλοιπα 2.000.000 έχουν εγκατασταθεί σε πόλεις στα δυτικά της χώρας. Εκεί «αξιοποιούνται» σαν φθηνό εργατικό δυναμικό- κυρίως στο κλάδο των κατασκευών, προσπαθώντας να συγκεντρώσουν χρήματα γα να περάσουν στην Ευρώπη. Το μεροκάματο για τους  οικοδόμους  ήταν πριν 80 λίρες (23 ευρώ) και τώρα για τους πρόσφυγες  20 (5,9 ευρώ). Σε άλλους τομείς υπάρχουν ακόμη  πιο χαμηλά μεροκάματα. Το σύγχρονο τουρκικό οικονομικό θαύμα.  

Στη πραγματικότητα οι περισσότεροι που μπορούν τελικά να πληρώσουν άμεσα το ταξίδι της ελπίδας, είχαν φέρει ήδη μαζί τους χρήματα ή πολύτιμα αντικείμενα. Ακόμη και  στην έσχατη εξαθλίωση, τα ταξικά φίλτρα δεν δείχνουν έλεος.  

Στη γειτονιά του Basmane, της Σμύρνης εκατοντάδες άνθρωποι ζουν σε σκηνές στις πλατείες , μέσα σε συνθήκες ακραίας εξαθλίωσης, περιμένοντας κι αυτοί να περάσουν στην Ευρώπη. Στις φωτογραφίες δε ξεχωρίζεις εάν είναι  η Σμύρνη ή η πλατεία Βικτωρίας.  

Οι ΗΠΑ «χορηγούν», μέσω της Ύπατης αρμοστείας  στην Ιορδανία  50, 1 εκ. ευρώ (διαθέτει 3 στρατόπεδα -Azraq refugee  ,Mrajeeb Al Fhood ,Zaatari )  στο Λίβανο (με 2 στρατόπεδα –Shatila (η χιλιοματωμένη) ,Ain al-Hilweh ) 77,3 εκ. ευρώ (!) και στη Τουρκία(με τα  8 μεγαλύτερα στρατόπεδα) 39 εκ. ευρώ.  

Στη πραγματικότητα αυτά τα χρήματα έχουν ελάχιστη σχέση με το δράμα των προσφύγων.

Σύμφωνα με στοιχεία του ΟΗΕ «Από τις αρχές του 2015, το πραγματικό οικονομικό κόστος της συντήρησης των προσφύγων είχε  φθάσει στα  5  δις δολ.»  Αν συγκρίνουμε αυτό το ποσό με το πραγματικό ποσό που διαθέτει η τουρκική κυβέρνηση ( 58 εκ ευρώ)μπορεί να βγάλει κανείς αρκετά συμπεράσματα.  

θα περίμενε κανείς  ο υπερ-διπλασιασμός των προσφύγων ( από τον Αύγουστο του ΄14 στον  Αύγουστο του ΄15 - 832.000 - 1.939.000.)  να ήταν ο βασικός λόγος του μεγάλου κύματος που παρατηρείται το τελευταίο  διάστημα.  

Δεν είναι όμως έτσι. Δεν υπάρχει απόλυτη ούτε σχετική αναλογία μεταξύ του αριθμού των προσφύγων και της «ροής» τους.  

Απόδειξη γι αυτό  είναι ότι ήδη από τον Ιανουάριο ο αριθμός ήταν 1.553.000, ενώ το Μάιο του 2015 (μήνας που πλέον η θαλάσσια διέλευση είναι εφικτή) 1.760.000. Παρ όλα αυτά δεν υπήρχε μια αντίστοιχη ροή. Αν δεν είναι ο αριθμός των προσφύγων ο μοναδικός παράγοντας που τροφοδοτεί ,τότε τι είναι;  

Στη πραγματικότητα αυτός που ελέγχει , σε μεγάλο βαθμό, τη «ροή» είναι το ΝΑΤΟ. Σε πρωτογενές επίπεδο (μέσω του χρηματοδοτούμενο από αυτό ISIS που έχει σα βασική του αποστολή τη τρομοκρατία-ο Γκυ Ντεμπόρ  στην υπηρεσία του Προφήτη- και το «άδειασμα» ολόκληρων περιοχών από το πληθυσμό τους).  

Ασκεί όμως έλεγχο και στη συνέχεια. Μέσω της «χρηματοδότησης» (κα άρα τον ουσιαστικό έλεγχο) των στρατοπέδων αλλά και μέσω των παραδοσιακών του δεσμών με τμήματα του κράτους (Στρατός-Αστυνομία) αλλά και του ισχυρού παρακράτους.

Ουσιαστικά ελέγχει τις πύλες του Αιγαίου, μέσω του κυκλώματος δουλέμποροι, ΜΚΟ, διεφθαρμένο κράτος, στρατός, αστυνομία, αξιοποιώντας τη μαζική ανθρώπινη τραγωδία, που το ίδιο έχει προκαλέσει , σα μοχλό πίεσης σε διάφορες κατευθύνσεις. Η ζώνη της ευρύτερης Βαλκανικής (από τη Τουρκία έως τη Σερβία) καλείται να μετατραπεί σε ένα τεράστιο στρατόπεδο προσφύγων.  

Το δράμα των προσφύγων , προσωρινά , μπορεί να αντιμετωπιστεί μέσω του  ανθρωπισμού και της –πραγματικά συγκινητικής- αλληλεγγύης. Με την αλληλεγγύη στο πρόσωπο, στο περιστατικό, στο  συγκεκριμένο. Σύντομα όμως θα αποκτήσει και άλλες διαστάσεις.  

Και τότε ή ένα αντιφασιστικό, αντιμπεριαλστικό, αντιπολεμικό κίνημα θα δώσει τις απαντήσεις, βρίσκοντας το κόκκινο νήμα που συνδέει Συρία (Μέση Ανατολή), Βαλκάνια, Ουκρανία (και επομένωςένα κίνημα ουσιαστικά διεθνιστικό ), που θα χτίζει πραγματικές συμμαχίες ισχύος ή τις απαντήσεις θα τις δώσει η εφεδρεία του ευρωατλαντικού σχεδίου : ο φασισμός.

Δευτέρα 14 Σεπτεμβρίου 2015

πηγη: iskra.gr

Ισχυρή αντικαπιταλιστική Αριστερά, με κορμό την ΑΝΤΑΡΣΥΑ

του Νίκου Στραβελάκη*

Στις επικείμενες εκλογές πολλοί τονίζουν την ανάγκη οι αριστερές δυνάμεις στο σύνολό τους να αντιληφθούν τι πραγματικά παίζεται. Να προσπαθήσουν να πιάσουν το σφυγμό του κόσμου, να αναδείξουν το πολιτικό επίδικο. Είναι ξεκάθαρο ότι εκλογές κάνουμε διότι χρεοκόπησε η πολιτική γραμμή του ΣΥΡΙΖΑ. Χρεοκόπησε η άποψη που έλεγε ότι διαπραγματευόμενοι με την ΕΕ θα κατορθώσουμε να εφαρμόσουμε έστω ένα «λάιτ» σοσιαλδημοκρατικό πρόγραμμα ανακούφισης του λαού, όπως ήταν το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης. Άρα οι εκλογές είναι προϊόν πολιτικής κρίσης.

Η κρίση συνοψίζεται στο ότι το σύστημα ψαχνει το σχήμα που θα εφαρμόσει το μνημόνιο, ενώ ο λαός έχει ψηφίσει πρόσφατα «Όχι» στα μνημόνια, μια ψήφος που είχε και κοινωνικό/ ταξικό περιεχόμενο.

Όπως σε όλες τις μεγάλες πολιτικές κρίσεις το σύστημα προκρίνει ως λύση, μεγάλους συνασπισμούς αστικών κομμάτων. Γνωρίζοντας ότι και το τρίτο μνημόνιο είναι υφεσιακό και οι κοινωνικές αντιθέσεις θα οξυνθούν παραπέρα, θεωρεί ότι εάν έχει ένα συμμαχικό σχήμα με 200 και βάλε βουλευτές να στηρίζει την εφαρμογή του μνημονίου, τότε θα επιτύχει μια προσωρινή έστω πολιτική σταθερότητα. Άρα το πρώτο πολιτικό επίδικο των εκλογών είναι να μαυριστούν τα κόμματα του μνημονίου και ιδιαίτερα ο ΣΥΡΙΖΑ που πρέπει να καταδικαστεί οριστικά στη συνείδηση του λαού.

Οι τελευταίοι επτά μήνες και η κατάρρευση της γραμμής ΣΥΡΙΖΑ οδηγούν αβίαστα σε ένα πολιτικό συμπέρασμα: εντός ευρώ και ΕΕ υπάρχουν μόνο μνημόνια. Άρα προυπόθεση για την όποια φιλολαϊκή λύση είναι η ρήξη και η αποδέσμευση από ευρώ και ΕΕ. Επειδή κινούμαστε στο έδαφος μιας μεγάλης παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης, το πολιτικό πρόγραμμα της αριστεράς δεν μπορεί παρά να απαντά σε λαϊκά συμφέροντα και ανάγκες.
Με άλλα λόγια είναι ένα μεταβατικό πρόγραμμα και όχι ένα ιδεολογικό πρόγραμμα, όπως προκρίνει το ΚΚΕ. Από την άλλη είναι μεταβατικό με την έννοια ότι φέρνει πιό κοντά τις οριστικές ταξικές συγκρούσεις, διευκολύνοντας τη μετάβαση σε μια άλλη κοινωνία.

Άρα δεν μπορεί να καλλιεργεί αυταπάτες όπως το πρόγραμμα του παλαιού ΣΥΡΙΖΑ το Γενάρη ή της ΛΑΕ σήμερα που λέει «εμείς δεν θέτουμε θέμα αποδέσμευσης από την ΕΕ, αλλά θέτουμε θέμα μετ’ επιτάσεως ριζικής αλλαγής των ασκούμενων νεοφιλελεύθερων και άλλων επιλογών που έχει κάνει σήμερα η Ευρωπαϊκή Ένωση» (Λαφαζάνης).

Είναι εντυπωσιακό μια αριστερή δύναμη, όπως η ΛΑΕ που ξέρει από πρώτο χέρι την πορεία της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ να ταλαντεύεται όσον αφορά την έξοδο από το ευρώ και να ονειροβατεί ότι μπορεί η Ελλάδα να παραμείνει στην ΕΕ με εθνικό νόμισμα, χωρίς έστω δημοσιονομικούς και νομισματικούς περιορισμούς. Είναι σαν να προωθούν το σχέδιο Σόιμπλε ως λύση. Το τελευταίο είναι και το μόνο σχήμα που επιτρέπει έξοδο από το ευρώ με παράλληλη παραμονή στην ΕΕ.

Οι επικείμενες εκλογές μπορούν να δημιουργήσουν προυποθέσεις για τη συγκρότηση ενός μετώπου ρήξης και αποδέσμευσης που θα αμφισβητεί τη μνημονιακή συναίνεση. Να ανοίξουν δρόμους για να εκφραστεί πολιτικά το «Όχι» του λαού μας. Οι μόνες δυνάμεις που μπορούν να συμβάλλουν σήμερα σε αυτή την κατεύθυνση είναι οι δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς, με κορμό την ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Ο κόσμος του «Όχι» στέκει αμήχανος απέναντι στις εξελίξεις, όπως φαίνεται και από τις τελευταίες δημοσκοπήσεις. Αυτός ο κόσμος δεν πρέπει να παραμείνει στην αποστοίχιση, να υποταχτεί στην πολιτική του ευρωμονόδρομου ή να εμπλακεί σε νέες αυταπάτες. Αυτό είναι το επίδικο. Η πολιτική ζύμωση γύρω από ένα πρόγραμμα εξόδου από την ευρωζώνη με έμφαση σε άμεσες κρατικοποιήσεις τραπεζών και στατηγικών κλάδων με κοινωνικό έλεγχο στην προοπτική της αποδέσμευσης από την ΕΕ αγγίζει το σφυγμό αυτού του κόσμου, όπως έχει δείξει και η μέχρι τώρα εμπειρία.

Θαρρετά λοιπόν στο δρόμο της ρήξης και της ανατροπής με την αυτοπεποίηθηση των δυνάμεων που στάθηκαν απέναντι και στις αυταπάτες του ΣΥΡΙΖΑ και στην παραλυτική πολιτική γραμμή του ΚΚΕ.

*Ο Νίκος Στραβελάκης είναι οικονομολόγος, λέκτορας πανεπιστημίου Αθηνών

Πηγή: ΠΡΙΝ