Δημήτρης Σταμούλης

Μετά την αναστολή της ΕΓΣΣΕΕ το 2012,  που μείωσε τον κατώτερο μισθό, πάνω από 100.000 άτομα προστέθηκαν με σχέση πλήρους απασχόλησης στο εργατικό δυναμικό. Αντί όμως το σύνολο του κόστους μισθοδοσίας να αυξηθεί, μειώθηκε, αφού περισσότεροι εργαζόμενοι αμείφθηκαν με λιγότερα κατά μέσο όρο.

Εκτίναξη των ελαστικών σχέσεων εργασίας σε απόλυτους αριθμούς και ποσοστά, και παράλληλα μείωση του μέσου μηνιαίου μισθού σχεδόν κατά 15,5% για τις θέσεις πλήρους απασχόλησης και κατά 34% για τις θέσεις μερικής απασχόλησης, μέσα στα τελευταία τέσσερα χρόνια (2012-2016), προκύπτει από τη σύγκριση των αντίστοιχων στοιχείων του ΙΚΑ για την απασχόληση. Το έτος 2012 ξεκίνησε η υλοποίηση της περίφημης Πράξης Υπουργικού Συμβουλίου (ΠΥΣ) 6/2012 από την κυβέρνηση Παπαδήμα, η οποία ανέστειλε την Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας που ίσχυε έως τότε και καθιέρωσε μισθό 586 και 511 ευρώ μεικτά για τους πάνω και κάτω από 25 χρόνων, αντίστοιχα. Η μείωση του κατώτατου μισθού έφτασε στο 32% για τους εργαζόμενους κάτω των 25 ετών και στο 22% για τους εργαζόμενους από 25 ετών και άνω.

Όλο το αντεργατικό καθεστώς που έστησαν οι προηγούμενες μνημονιακές κυβερνήσεις όλων των αποχρώσεων, διατηρείται αλώβητο και από τη σημερινή κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, αποδίδοντας ανάλογους «καρπούς» από τον κόπο των εργαζόμενων, όπως θα δούμε και από τα στοιχεία του ενός χρόνου διακυβέρνησης Τσίπρα.

Τα στοιχεία που εκδίδει το ΙΚΑ βασίζονται στις ΑΠΔ που καταθέτουν οι λεγόμενες «κοινές επιχειρήσεις» (δεν συμπεριλαμβάνονται τα οικοδομοτεχνικά έργα), οι οποίες συγκεντρώνουν τη συντριπτική πλειοψηφία των μισθωτών.

Οι θέσεις πλήρους απασχόλησης μεταξύ των ετών 2012-2016 μπορεί να παρουσίασαν αύξηση κατά 102.525 (8,69%), ωστόσο το σύνολο της μισθοδοσίας, την ίδια περίοδο, μειώθηκε κατά 8,08%, από 1,7 δισ. ευρώ το 2012 σε 1,56 δισ. ευρώ το 2016. Δηλαδή, μετά την υπογραφή της ΠΥΣ που μείωσε τον κατώτερο μισθό, πάνω από 100.000 άτομα προστέθηκαν με σχέση πλήρους απασχόλησης στο εργατικό δυναμικό. Αντί όμως το σύνολο του κόστους μισθοδοσίας να αυξηθεί, παρουσίασε σημαντική μείωση, δηλαδή περισσότεροι εργαζόμενοι αμείφθηκαν με λιγότερα κατά μέσο όρο.

Απόρροια της κατάστασης αυτής είναι και η μείωση του μέσου μισθού των θέσεων πλήρους απασχόλησης κατά 15,43%, την περίοδο 2012-2016. Το 2012 (Ιανουάριος) ο μέσος μηνιαίος μισθός ήταν 1.442,39 ευρώ μεικτά (περίπου 1.200 ευρώ) και το 2016 έπεσε στα 1.219,16 ευρώ μεικτά (περίπου 1.000 ευρώ καθαρά).

Εντυπωσιακή είναι και η άνοδος της μερικής απασχόλησης μεταξύ των ετών 2012-2016. Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΙΚΑ, η μερική απασχόληση αυξήθηκε κατά 73,85%. Τον Ιανουάριο του 2012, οι θέσεις μερικής απασχόλησης ήταν 294.886, για να ξεπεράσουν τον Ιανουάριο του 2016 το μισό εκατομμύριο, φτάνοντας τις 512.684!

Εάν λάβουμε υπόψη τα στοιχεία του συστήματος ΕΡΓΑΝΗ που υπολογίζουν τις προσλήψεις πλήρους, μερικής και εκ περιτροπής απασχόλησης σε ετήσια βάση, προκύπτουν ανάλογες τάσεις:

Το 2013, οι νέες συμβάσεις πλήρους απασχόλησης ανήλθαν σε 612.530 ενώ οι μερικής και εκ περιτροπής (αθροιστικά) ανήλθαν σε 523.000, το 2014 η σχέση αντιστράφηκε, με 775.000 συμβάσεις πλήρους απασχόλησης και 790.000 συμβάσεις ελαστικής απασχόλησης και το 2015 η τάση αυτή παγιοποιήθηκε με 805.064 συμβάσεις πλήρους απασχόλησης, ενώ για πρώτη φορά οι συμβάσεις μερικής και εκ περιτροπής απασχόλησης έσπασαν το όριο του ενός εκατομμυρίου!

Η επέκταση της ελαστικής απασχόλησης είναι από τους βασικότερους λόγους αύξησης της απασχόλησης, μόνο που αυτό σημαίνει ότι μια θέση πλήρους απασχόλησης μοιράστηκε σε δύο και τρεις εργαζόμενους. Επίσης προκύπτει το προφανές συμπέρασμα της ραγδαίας επέκτασης και κυριαρχίας των ευέλικτων μορφών απασχόλησης.

Από το 2008, ο εργατικός μισθός έχει πέσει σήμερα πολύ πιο κάτω και από την έναρξη της κρίσης

Η «μοίρα» των θέσεων μερικής απασχόλησης ως προς τις αποδοχές είναι ακόμα χειρότερη από αυτή των θέσεων πλήρους απασχόλησης. Τον Ιανουάριο του 2012, ο μέσος μηνιαίος μισθός για μια θέση μερικής απασχόλησης ήταν 604,22 μεικτά (περίπου 500 ευρώ καθαρά), για να φτάσει τον Ιανουάριο του 2016 τα 400,84 ευρώ μεικτά (περίπου 345 ευρώ καθαρά). Δηλαδή μειώθηκε 203,88 ευρώ ή κατά 33,88%.

Εκ πρώτης όψεως, η συνολική δαπάνη για τη μισθοδοσία, που αφορά στις θέσεις μερικής απασχόλησης αυξήθηκε μεταξύ των ετών 2012-2016 κατά 15,33%, Αυτό όμως δεν οφείλεται σε αύξηση των αποδοχών (όπως φαίνεται και από την πτώση του μέσου μηνιαίου μισθού), αλλά στην τεράστια αύξηση των θέσεων κατά 73,85%.

Εάν εξεταστεί η εξέλιξη της μισθολογικής δαπάνης που αφορά το σύνολο των θέσεων πλήρους και μερικής απασχόλησης, από το 2008 προκύπτει ότι ο εργατικός μισθός έχει πέσει σήμερα σε επίπεδα πολύ πιο κάτω και από την έναρξη της κρίσης.

Στο σύνολο των κοινών επιχειρήσεων (πλην κατασκευών), σε ασφαλισμένους με πλήρη απασχόληση, τον Ιανουάριο του 2008 –στοιχεία ΙΚΑ- το μέσο (μεικτό) ημερομίσθιο ανερχόταν σε 55 ευρώ και ο μέσος (μεικτός) μισθός σε 1349 ευρώ ενώ για ασφαλισμένους με μερική απασχόληση τα αντίστοιχα ποσά ήταν 29,3 ευρώ και 538,9 ευρώ.

Τον ίδιο μήνα του 2012 καταγράφηκε μια μικρή αύξηση στο μέσο ημερομίσθιο με 60,5 ευρώ και το μέσο μισθό με 1442 ευρώ για πλήρη απασχόληση, και με 31,4 ευρώ και 604 ευρώ για μερική απασχόληση. Το 2016 εργαζόμενος πλήρους απασχόλησης αμειβόταν με μειωμένο κατά 13% μέσο ημερομίσθιο (52,25 ευρώ) και μειωμένο κατά 15% μέσο μισθό (1.219,69 ευρώ). Αλλά και ο εργαζόμενους μερικής απασχόλησης αμειβόταν με μειωμένο ημερομίσθιο κατά 25% (23,5 ευρώ) και μειωμένο μισθό κατά 33% (400,84 ευρώ).

Ένα άλλο σημαντικό στοιχείο προκύπτει από το σύνολο της μισθοδοσίας. Τον Ιανουάριο του 2009, το σύνολο των εργατικών μισθών υπολογιζόταν σε 2,21 δισ. ευρώ και αντιστοιχούσε σε 1,81 εκατ. εργαζόμενους. Τον Ιανουάριο του 2016, το σύνολο της μισθοδοσίας έπεσε στα 1,76 δισ. ευρώ για 1,79 εκατ. εργαζόμενους. Με άλλα λόγια, το κεφάλαιο αφαίρεσε από το σύνολο του εργατικού εισοδήματος μισό δισ. ευρώ το μήνα ή 7 δισ. ευρώ το χρόνο, επιπλέον όσων αφαιρούσαν το 2009.

Τεράστια πτώση της απασχόλησης και των μισθών είναι τα βασικά χαρακτηριστικά και σε ό,τι αφορά τον κλάδο της οικοδομής, σύμφωνα με τα στοιχεία που δίνει το ΙΚΑ.

Πιο συγκεκριμένα, ο αριθμός των ασφαλισμένων οικοδόμων τον Ιανουάριο του 2009 ήταν 119.242 και τον Ιανουάριο του 2016 ήταν μόλις 30.907, που σημαίνει μείωση 75%! Το μέσο ημερομίσθιο τον Ιανουάριο του 2009 ήταν 66,87 ευρώ μεικτά και τον Ιανουάριο του 2016 έφτασε μόλις τα 41,19 ευρώ μεικτά (πτώση 38,4%)!

Δυσμενέστερη είναι η θέση των εργαζόμενων και κατά τη διάρκεια του ενός χρόνου διακυβέρνησης από τη συμμαχία ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.

Συγκρίνοντας τα βασικά μεγέθη Ιανουαρίου 2016 και Ιανουαρίου 2015, και παρά το ότι ο αριθμός των ασφαλισμένων στις κοινές επιχειρήσεις αυξήθηκε κατά 5,08%, στα οικοδομοτεχνικά έργα κατά 2,88% και στο σύνολο των επιχειρήσεων κατά 5,04% (με πλήρη απασχόληση η αύξηση ήταν 3,98%, ενώ με μερική απασχόληση 9,54%), το μέσο ημερομίσθιο στις κοινές επιχειρήσεις μειώθηκε κατά 1,86%, στα οικοδομοτεχνικά έργα  μειώθηκε κατά 2,92%  και στο σύνολο κατά 1,89%.  Αντίστοιχα, μειώθηκε ο μέσος μισθός μειώθηκε στις κοινές επιχειρήσεις κατά 3,51% και στα οικοδομοτεχνικά έργα κατά 2,20%.

Δημοσιεύθηκε στο ΠΡΙΝ, 11.9.2016

Μπαίνοντας στο φθινόπωρο έκαναν την εμφάνισή τους στα μέσα μαζικής ενημέρωσης και οι πρώτες δημοσκοπήσεις. Τα τελευταία χρόνια η αρνητική διάθεση του λαού απέναντι τους είναι εμφανής, ως συνέπεια όχι απλώς των λαθών τους των τελευταίων ετών, ότι «έπεσαν έξω», αλλά κυρίως γιατί ο στόχος τους δεν είναι η καταγραφή της κοινής γνώμης, των διαθέσεων και της συμπεριφοράς των πολιτών, αλλά η επεξεργασία και διαμόρφωση τους. Λειτουργούν ως προπαγανδιστικό μέσο διαμόρφωσης της πολιτικής συμπεριφοράς.

Στο Βήμα της Κυριακής 11/9 δημοσιεύθηκε δημοσκόπηση της Κάπα Research. Εκτός των ποσοστών που καταγράφονται ως επιρροή κάθε κόμματος και η περιβόητη αναγωγή της αδιευκρίνιστης ψήφου, τα οποία έχουν σχετική αξία, καταγράφεται και ένα βασικό συμπέρασμα, αξιοπρόσεκτο, παρότι δεν είναι κάτι καινούργιο. Η εφημερίδα το περιγράφει ως εξής: Η έρευνα αναδεικνύει αντιθέσεις και μια Ελλάδα διχασμένη που δεν εμπιστεύεται το πολιτικό της σύστημα και αναζητεί πυξίδα. Σήμερα δεν παράγεται κανένα πρόγραμμα συντεταγμένης πορείας και η χώρα τείνει να μετατραπεί σε παρακολούθημα των αξιολογήσεων της τρόικας».

Το 42,3% των ερωτηθέντων δηλώνει ότι έχει βαρεθεί να εκφράζει τη διαμαρτυρία του και αδιαφορεί για όλα. Η κυβέρνηση αντιμετωπίζει ογκούμενη δυσαρέσκεια και η Ν.Δ. δεν πείθει, προβάλλει αδύναμη να συσπειρώσει τους δυσαρεστημένους καταθέτοντας εναλλακτικό σχέδιο διακυβέρνησης. Και η κυβέρνηση και Ν.Δ. και όχι μόνο πρόγραμμά τους έχουν το μνημόνιο και τις εκάστοτε αξιολογήσεις.

Για το δικομματισμό με ποσοστά 75% για το ΣΥΡΙΖΑ και 70,5% για τη Ν.Δ. οι κρίσεις είναι αρνητικές. Οι πολίτες θεωρούν ότι κανένα από τα κόμματα αυτά δεν έχει εναλλακτική πρόταση διεξόδου από την κρίση που να απηχεί σ’ ένα βαθμό τα συμφέροντα του και οι εκάστοτε κυβερνήσεις ακολουθούν τις αξιολογήσεις και εφαρμόζουν τους σχεδιασμούς της τρόικας.

Ένας στους τρεις πολίτες είναι μετέωρος, καταγράφεται ως αδιευκρίνιστη ψήφος.

Αυτά αποτυπώνει η δημοσκόπηση και είμαστε όλοι βέβαιοι ότι δεν απέχουν πολύ από την πραγματικότητα.

Τουλάχιστον από το 2012 ή το 2013 η κατάσταση είναι παρόμοια. Οι πολίτες με βάση αυτές τις εμπειρίες που έχουν συσσωρεύσει, επιλέγουν στις εκλογές κάποιο κόμμα το οποίο δεν τους πείθει και από το οποίο πρακτικά δεν περιμένουν κάτι ουσιαστικό, δεν εκτιμούν τη στάση του και την πολιτική του, αλλά στην δεδομένη στιγμή το θεωρούν ως μικρότερο κακό, χωρίς να λείπουν και οι περιπτώσεις ανοιχτής εξαπάτησης του λαού, όπως από το Σαμαρά ως τις εκλογές του 2012 και τον Τσίπρα ωσότου έγινε κυβέρνηση. Όσο δε για την καθημερινή πολιτική και συνδικαλιστική δραστηριότητα και τις διεκδικήσεις, τη συμμετοχή στα σωματεία και στις μαζικές οργανώσεις απέχουν μαζικά.

Όσοι πίστευαν και πιστεύουν ότι τα οξυμένα λαϊκά προβλήματα, η ένδεια και η πείνα, τα αδιέξοδα των νέων και εκατοντάδων χιλιάδων οικογενειών θα ριζοσπαστικοποιούσαν πλατιά τμήματα του λαού, θα τα έσπρωχναν στην καταδίκη των πολιτικών δυνάμεων που ευθύνονται για αυτή την κατάσταση και θα τα έβγαζαν στο δρόμο, θα τα οδηγούσαν στην απόρριψη συνολικά του συστήματος απογοητεύτηκαν.

Μόνο οι δύσκολες αντικειμενικές συνθήκες δεν ριζοσπαστικοποιούν. Αντίθετα μπορεί να σπρώξουν μεγάλα λαϊκά τμήματα ακόμα και στην αντίδραση. Για να ριζοσπαστικοποιηθεί και να στραφεί στην Αριστερά ο λαός, να πυκνώσει τις γραμμές του λαϊκού κινήματος χρειάζονται και άλλα πράγματα πέρα από τις δύσκολες συνθήκες ζωής του. Απαιτείται η διαμόρφωση φιλολαϊκής εναλλακτικής πρότασης που θα γίνει πλατιά αποδεκτή, είναι αναγκαίο να αναδειχθεί και να βγει μπροστά η πολιτική δύναμη που θα αναλάβει το βάρος γι’ αυτό, θα έχει τα εφόδια να πείσει, να συνεγείρει, να συνενώσει και να κινητοποιήσει το λαό.

Όσο αυτές οι προϋποθέσεις δεν εκπληρώνονται η ζωή θα συνεχίζεται όπως μέχρι τώρα. Ο λαός θα απέχει από την πολιτική και τη δράση, θα απορρίπτει τα αστικά πολιτικά κόμματα αλλά με βαριά καρδιά θα δίνει την ψήφο του και ο κίνδυνος της ακροδεξιάς θα καραδοκεί.

Για τα λαϊκά συμφέροντα και τις πολιτικές δυνάμεις που διεκδικούν την αντιπροσώπευση τους δεν θα ανοίγει δρόμος για το μέλλον.

Ν. Π.

ΠΗΓΗ: ergatikosagwnas.gr

του Γιώργου Παυλόπουλου

Σε μια επιχείρηση παραπλάνησης και εξαπάτησης της κοινωνίας, αλλά και μαζικής εξαγοράς συνειδήσεων (δυνάμει και ψήφων…) επιδίδονται συστηματικά μετά το καλοκαίρι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και προσωπικά ο πρωθυπουργός, με αποκορύφωμα την παρουσία και τις «εξαγγελίες» Τσίπρα στη ΔΕΘ. Το παραμύθι τους δεν έχει δράκους αλλά συνάξεις κορυφής και κορδέλες σε μεγάλα έργα, επίδειξη δύναμης στα ΜΜΕ με τους καναλάρχες αλλά και ψίχουλα παροχών στις κοινωνικές ομάδες που έχουν εξαθλιώσει με την πολιτική τους, μαζί με φιλοδωρήματα σε χιλιάδες μακροχρόνια άνεργους οι οποίοι αναζητούν εναγωνίως έστω ένα προσωρινό και αναξιοπρεπές μεροκάματο.

Προφανής στόχος της κυβέρνησης είναι να γίνουν οι απαραίτητες …αβαρίες στο κυβερνητικό καράβι, το οποίο μπάζει νερά από παντού μετά τη λαίλαπα που έχει εξαπολύσει η «πρώτη φορά Αριστερά» εδώ και ενάμιση χρόνο και ειδικά μετά τις εκλογές του περασμένου Σεπτεμβρίου. Από τη στιγμή, δηλαδή, που άρχισε να εφαρμόζει με το νι και με το σίγμα το τρίτο μνημόνιο το οποίο η ίδια υπέγραψε, ξεπουλώντας τις ελπίδες των ψηφοφόρων της και το μεγαλειώδες λαϊκό «Όχι» στο δημοψήφισμα. Επειδή όμως η ΕΕ, το ΔΝΤ και το εγχώριο κεφάλαιο θα της επιβάλουν να πιει μέχρι τέλους το πικρό ποτήρι, είναι φανερό ότι αυτή τη επιχείρηση κρίθηκε ως απολύτως αναγκαία προκειμένου το σκαρί να μη διαλυθεί εις τα εξ ων συνετέθη στις πολιτικές και κοινωνικές θύελλες που έρχονται. Πολύ περισσότερο καθώς, όπως κατέστη απολύτως σαφές και στο Γιούρογκρουπ της Παρασκευής, το ζήτημα της «ελάφρυνσης του χρέους», το δήθεν μεγάλο αντάλλαγμα που είχε δοθεί πέρυσι το καλοκαίρι για να υπογραφεί το τρίτο μνημόνιο, δεν υπάρχει στον ορίζοντα. Ούτε της ΕΕ, ούτε φυσικά των Γερμανών και των Γάλλων που έχουν μπει σε προεκλογική περίοδο και αποκλείεται να κάνουν τέτοιου είδους χάρες.

Σε κάθε περίπτωση, η ταχεία ολοκλήρωση των προαπαιτουμένων της πρώτης αξιολόγησης και κυρίως η αντιδραστική μεταρρύθμιση των λεγόμενων «εργασιακών» που αποτελεί τον πυρήνα της δεύτερης αξιολόγησης, η οποία ξεκινά αμέσως μετά, προμηνύουν έντονους και επικίνδυνους κλυδωνισμούς τους επόμενους μήνες. Όπως παραδέχθηκε και ο εξωνημένος πρόεδρος της πουλημένης ΓΣΕΕ, Γ. Παναγόπουλος, «οι δανειστές θα φτάσουν τη χώρα στα άκρα» σε αυτή τη διαπραγμάτευση –κι αυτό, πολύ απλά, σημαίνει ότι το τελικό αποτέλεσμα θα είναι πολύ χειρότερο του αναμενομένου, καθώς στο τέλος, η κυβέρνηση θα υπογράψει τα πάντα.
Το σχέδιό τους λοιπόν είναι απλό και προφανές, ενώ αναμφίβολα δεν αντέχει στην κριτική των «μυημένων». Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι δεν θα έχει επίδραση στη μεγάλη μάζα της κοινωνίας, η οποία παραμένει σε κατάσταση σοκ και απόγνωσης, αναζητώντας οπουδήποτε σανίδες σωτηρίας, έστω και …σάπιες. Έτσι, για παράδειγμα, δεν είναι σωστή η εκτίμηση πως δεν πιάνει τόπο ο ισχυρισμός του Τσίπρα, του Παππά και των υπόλοιπων κυβερνητικών στελεχών ότι κατάφεραν να κλείσουν επί σχεδόν τρία 24ωρα στην απομόνωση τους πιο ισχυρούς «παίκτες» της ελληνικής ολιγαρχίας για να τους δώσουν μια τηλεοπτική άδεια. Πολύ περισσότερο καθώς τα 246 εκατ. που μάζεψαν θεωρητικά από το τραπέζι (χωρίς, βεβαίως, να έχουν πάρει ακόμη ούτε ευρώ…) μετατράπηκαν σε υποσχετικές για κάποιες μικροπαροχές.

Το ίδιο ισχύει και για την απαξίωση της συνάντησης των «6» στην Αθήνα, τη φιέστα των υπουργών Εξωτερικών που οργάνωσε ο Κοτζιάς στη Ρόδο και άλλα παρόμοια «πανηγύρια». Αν και είναι αλήθεια πως δεν προσφέρουν καμία ουσιαστική ανάσα στον λαό (και πώς θα μπορούσαν, εξάλλου, να το κάνουν οι μισητοί στους δικούς τους λαούς Ολάντ και Ρέντσι…), δεν πρέπει να παραγνωρίζεται το γεγονός ότι μεγάλο τμήμα της κοινωνίας κάνει αυτομάτως τη σύγκριση με τα όσα συνέβαιναν πριν μερικούς μήνες, όταν η Αθήνα και η κυβέρνησή της αποτελούσαν τον αποδιοπομπαίο τράγο στην Ευρώπη. Όσο για τα ψίχουλα και τα φιλοδωρήματα των πάσης φύσης επιδοτούμενων προγραμμάτων για τους άνεργους, όσοι έχουν βρεθεί σε αυτή τη θέση για καιρό ασφαλώς κατανοούν ότι κάνουν καλά και ύπουλα τη δουλειά τους.

Με άλλα λόγια: Για να μην αντέξουν τα φτιασιδώματα στο κυβερνητικό καράβι και να αποκαλυφθεί ξανά γρήγορα η σκουριά που ήρθαν να κρύψουν, πρέπει οι κοινωνικές και πολιτικές φουρτούνες να είναι ισχυρές, διαρκείας –και αντικαπιταλιστικές! «Χωρίς μισόλογα, συμβιβασμούς, χωρίς νέες αυταπάτες, με εμπιστοσύνη στη δική μας δύναμη, με μια δυνατή αντικαπιταλιστική αριστερά μπορούμε να ανατρέψουμε την επίθεση να ανοίξουμε τον δρόμο για μια κοινωνία που ο πλούτος και η εξουσία θα είναι στα χέρια των εργαζομένων», όπως σημειώνει και η ανακοίνωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για τη ΔΕΘ.

ΠΗΓΗ: prin.gr

Είναι γυναίκα, μάνα, καπετάνισσα και ηρωίδα! Η Captain Radhika Menon από την Ινδία, είναι η πρώτη γυναίκα πλοίαρχος, που θα της απονεμηθεί, σε ειδική τελετή, στις 21 Νοεμβρίου, το βραβείο του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού (ΙΜΟ) Εξαιρετικής Γενναιότητας στη Θάλασσα για την διάσωση 7 ψαράδων, μετά από τη βύθιση του σκάφους τους μέσα σε σφοδρή κακοκαιρία.

Η Captain Radhika, λίγο μεγαλύτερη από 40 χρονών, κατέκτησε, το 2011, άλλη μια πρωτιά, αφού έγινε η πρώτη γυναίκα στο Ινδικό Εμπορικό Ναυτικό με το βαθμό του πλοίαρχου Α’ και τον Ιούνιο του 2015 ήταν πλοίαρχος στο ινδικό δεξαμενόπλοιο, μεταφοράς παραγώγων πετρελαίου (oil products tanker) «Suvarna Swarajya», χωρητικότητας 32.902 τόνων.

Αυτό το μήνα, που επικρατούν οι μουσώνες (τοπικοί, ισχυροί νοτιοδυτικοί άνεμοι), ο Ινδικός ωκεανός είναι εξαιρετικά επικίνδυνος. Μέσα σε μια τέτοια κακοκαιρία βρέθηκε, στις 22 Ιουνίου 2015, το ινδικό αλιευτικό «Durgamma» όταν σημειώθηκε μηχανική βλάβη στο κινητήρα του και έχασε την άγκυρά του.
Τα τρόφιμα και το νερό είχαν χαθεί στη θάλασσα και το 7μελες πλήρωμα ήταν παγωμένο σε ένα κρύο αποθηκευτικό χώρο.

Το Κέντρο Έρευνας και Διάσωσης της Ινδίας είχε δώσει εντολή στα παραπλέοντα πλοία για την διάσωση του αλιευτικού.

Τα κύματα είχαν ύψος πάνω από 8 μέτρα, ο άνεμος είχε ταχύτητα άνω των 60 κόμβων και έπεφτε καταρρακτώδης βροχή, όταν ο ανθυποπλοίαρχος βάρδιας ενημέρωσε την Captain Radhika ότι εντόπισε το σκάφος σε απόσταση περίπου 2,5 χιλιομέτρων, ανοιχτά από τις ακτές της Gopalpur, στον κόλπο της Βεγγάζης, στο νότιο τμήμα του Ινδικής επαρχίας Odisha.

Η καπετάνισσα και η επιχείρηση διάσωσης

Η Captain Radhika από τα μαθητικά χρόνια της ήταν αποφασισμένη ότι δεν θα ζήσει σε μια «βαλτωμένη», στη καθημερινότητα, ζωή, με μια δουλειά με ωράριο 9 με 5. Έτσι, αποφάσισε να εργαστεί στο εμπορικό ναυτικό και το 1991, αφού έδωσε εξετάσεις σε 12 μαθήματα, ολοκλήρωσε με επιτυχία την εκπαίδευσή της.

Αρχικά, πήρε ειδικότητα σχετική με τα συστήματα επικοινωνίας του πλοίου. Ήταν η πρώτη γυναίκα από την Ινδία, ασυρματίστρια σε πλοίο. Ωστόσο, συνεχίζοντας να «μπαρκάρει» και να δίνει εξετάσεις πήρε το δίπλωμα του πλοιάρχου Α’ και ανέλαβε, το 2010, για πρώτη φορά καπετάνιος στο δεξαμενόπλοιο «Suvarna Swarajya».

Όμως, η Radhika δεν περιορίστηκε στην επαγγελματική σταδιοδρομία. Αντίθετα, επέλεξε να κάνει και οικογένεια.
Έτσι, όταν γνώρισε το σημερινό σύζυγό της, που ήταν και αυτός ασυρματιστής στα πλοία, αποφάσισαν να παντρευτούν και να αποκτήσουν ένα αγόρι, που σήμερα είναι 17 χρονών. Θεωρεί τον εαυτό της τυχερό διότι ο σύζυγός της γνώριζε από «πρώτο χέρι» τις ιδιαιτερότητες και τις δυσκολίες του ναυτικού επαγγέλματος και ταυτόχρονα είχε τη δυνατότητα να παίρνει κοντά της σε ταξίδια τον ίδιο και τον γιό τους, μειώνοντας το διάστημα της απουσίας της από το σπίτι.

Με την ίδια αποφασιστικότητα, που επέδειξε η καπετάνισσα όταν επέλεξε να σταδιοδρομήσει σε έναν αυστηρά- για την πατρίδα της- ανδρικό χώρο, έτσι κινήθηκε μόλις άκουσε από τον ανθυποπλοίαρχο να αναφέρει ότι εντόπισε το αλιευτικό που κινδύνευε.

Αμέσως η Captain Menon διέταξε να ξεκινήσει η επιχείρηση διάσωσης, θέτοντας σε ετοιμότητα για χρήση μια ανεμόσκαλα, σωσίβια γιλέκα  και σημαδούρες.

Όμως, ο σφοδρός άνεμος, η βροχή και τα κύματα έκαναν την προσπάθεια της πρόσδεσης του αλιευτικού εξαιρετικά δύσκολη και επικίνδυνη.

Η Ινδή καπετάνισσα ήταν όμως αποφασισμένη και τελικά μετά από τρεις επίπονες προσπάθειες οι 7 εξασθενημένοι και πεινασμένοι αλιείς βρίσκονταν ασφαλείς στο πλοίο.

Οι συγγενείς τους θεωρούσαν ότι είχαν χαθεί οριστικά. Όμως, χάρη στην Captain Radhika Menon και το πλήρωμά της οι 7 αλιείς βρίσκονταν, λίγες ημέρες αργότερα, κοντά στους δικούς τους.

«Πρόκειται για μια θαλάσσια υποχρέωση η διάσωση των ψυχών, που βρίσκονται σε κίνδυνο στη θάλασσα και ως ναυτικός και πλοίαρχος έκανα ακριβώς το καθήκον μου», είπε η ίδια στην εφημερίδα «Times of India».

Αναγνώριση και καταξίωση

Η καπετάν Radhika Menon μιλάει, με τη ταπεινότητα, που αρμόζει σε μια επιτυχημένη επαγγελματία αλλά και οικογενειάρχη καθώς μπορεί για τις περισσότερες γυναίκες η πολύμηνη απουσία από το σπίτι να ήταν ένας βασικός ανασταλτικός παράγοντας στη ναυτική σταδιοδρομία αλλά εκείνη- όπως λέει oneindia.com- το εξάμηνο που βρίσκεται στο σπίτι προσπαθεί να αναπληρώνει την απουσία της.

Άλλωστε, για να βρίσκεται κοντά στην οικογένειά της επέλεξε να ταξιδεύει με πλοία, που κάνουν ταξίδια κοντά στις Ινδικές ακτές.
Και όπως «κρατάει» την οικογένειά της, έτσι «κρατάει» και το πλοίο, αφού το υπόλοιπο πλήρωμα μόλις αντιλήφθηκε πόσο καλή είναι στην δουλειά της την αποδέχτηκε ως καπετάνιο. Δεν άργησαν, μάλιστα, να διαπιστώσουν ότι είναι και πολύ καλύτερη από πολλούς άνδρες συναδέλφους της.

Όμως, τώρα, ήρθε και η διεθνής αναγνώριση.

Η κυβέρνηση της Ινδίας πρότεινε την Captain Radhika για το ετήσια μεγάλη διάκριση του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού. Πρόκειται για ένα βραβείο, που έχει θεσμοθετηθεί από τον ΙΜΟ για να παρέχεται διεθνής αναγνώριση για εκείνους που, με κίνδυνο να χάσουν τη ζωή τους, εκτελούν πράξεις εξαιρετικής γενναιότητας, εμφανίζοντας μεγάλο κουράγιο στην προσπάθεια να σώσουν τη ζωή στη θάλασσα ή στην προσπάθεια για την πρόληψη ή τον μετριασμό βλάβης στο θαλάσσιο περιβάλλον.

Φέτος, υπήρξαν 23 υποψηφιότητες από 9 κράτη και έναν διακυβερνητικό Οργανισμό, που αξιολογήθηκαν από μια επιτροπή κριτών.

Πραγματικά, το Συμβούλιο του ΙΜΟ στην 116η Σύνοδό του στο Λονδίνο αποδέχτηκε την εισήγηση των επιτροπής κριτών για τη βράβευση της καπετάνισσας «για τη μεγάλη αποφασιστικότητα και το θάρρος, που επέδειξε στη δύσκολη επιχείρηση διάσωσης»

Η τελετή απονομής προγραμματίζεται να πραγματοποιηθεί στα κεντρικά γραφεία του ΙΜΟ, στις 21 Νοεμβρίου, στο τέλος της πρώτης ημέρας της Συνόδου της Επιτροπής Ναυτικής Ασφάλειας (MSC), οπότε θα παραλάβει η καπετάνισσα ένα μετάλλιο και ένα πιστοποιητικό, στο οποίο θα αναφέρεται η πράξη εξαιρετικής γενναιότητάς της.

πηγη: pireas2day.gr

Τα 14 «ψαλίδια» του ασφαλιστικού Κατρούγκαλου - Από τους λογαριασμούς των συνταξιούχων θα κάνουν φτερά έως το τέλος του χρόνου πάνω από 800 εκατ. ευρώ

Οι μισοί συνταξιούχοι (1,2 εκατ. άτομα) είδαν μειώσεις στο εισόδημά τους από λίγα ευρώ έως 230 ευρώ (κατάργηση ΕΚΑΣ) από το Μάιο που άρχισε η εφαρμογή του νέου ασφαλιστικού. Η αλήθεια των αριθμών ακυρώνει το επίτευγμα του τετραγωνισμού του κύκλου για το οποίο έκανε λόγο ο πρωθυπουργός στη συνέντευξη τύπου στη ΔΕΘ και οι μικρές «ανάσες»  που υποσχέθηκε η κυβέρνηση (πάγωμα οφειλών, αντισταθμιστικά για ΕΚΑΣ, πλαφόν στην παρακράτηση των αναδρομικών) τελούν υπό την αίρεση των δανειστών.  

Παρά τις εμφατικές δηλώσεις του Αλέξη Τσίπρα και του υπουργού Εργασίας ότι το 90% των συνταξιούχων έμεινε αλώβητο και ότι δεν πρόκειται να μειωθούν οι συντάξεις (άθροισμα κύριας και επικουρικής) κάτω από 1300 ευρώ, από τους λογαριασμούς των συνταξιούχων θα κάνουν φτερά έως το τέλος του χρόνου πάνω από 800 εκατ. ευρώ . Αναλυτικά:

- Περισσότεροι από 150.000 χαμηλοσυνταξιούχοι έχασαν το ΕΚΑΣ ή λαμβάνουν μειωμένο ποσό. Στην εκπνοή του χρόνου, στις 31 Δεκεμβρίου άλλοι 150.000 θα υποστούν ανάλογο τσεκούρι καθώς α) αποφασίστηκε η εμπροσθοβαρής εξοικονόμηση 400 εκ. ευρώ  για το 2017 από τη δαπάνη του ΕΚΑΣ β) η κυβέρνηση δεν επιθυμεί τη συσσώρευση αναδρομικών μετά το σάλο που προκλήθηκε τους τελευταίους μήνες.

- 250.000 δικαιούχοι επικουρικών υπέστησαν απώλειες έως  50%  . Οι 100.000 έχασαν 100 έως 150 ευρώ μηνιαίως .

- 280.000 συνταξιούχοι του δημοσίου έχασαν περίπου 70 ευρώ το μήνα από τη δραματική περικοπή του μερίσματος.

- Ολοι οι συνταξιούχοι είδαν περικοπή στο καθαρό ποσό της σύνταξης λόγω της αύξησης της εισφοράς υπέρ ΕΟΠΠΥ στις κύριες και τις επικουρικές συντάξεις . Η παρακράτηση  6% υπέρ ΕΟΠΠΥ εδώ και ένα χρόνο που εφαρμόζεται επιφέρει μείωση  πάνω από 100 ευρώ το μήνα στις υψηλές  κύριες συντάξεις ενώ οι απώλειες είναι βαρύτερες για δικαιούχους δύο συντάξεων , οι περισσότεροι από τους οποίους δεν είναι προνομιούχοι αλλά συνταξιούχοι λόγω χηρείας. Για παράδειγμα  μία χήρα λαμβάνει  σήμερα 700 ευρώ σύνταξη από ίδιο δικαίωμα και 600 ευρώ σύνταξη χηρείας . Σύνολο 1300 ευρώ. Με το νέο ασφαλιστικό που ορίζει η παρακράτηση να υπολογίζεται στο άθροισμα αντί να της παρακρατούν 36 ευρώ υπέρ υγείας , της παρακρατούν 78 ευρώ το μήνα. 

- Οι μέσες και υψηλές συντάξεις υπέστησαν περικοπές  λόγω της μείωσης του αφορολόγητου. Στα 1000 ευρώ καθαρό εισόδημα από σύνταξη , η παρακράτηση είναι 10 ευρώ.

- 150.000 νέοι συνταξιούχοι που θα βγουν  με το νέο καθεστώς  αναμένουν μειωμένο ποσό κατά  20%.

- Χιλιάδες συνταξιούχοι είδαν μείωση στο εφάπαξ μεσοσταθμικά 18%.

- Μειώθηκαν οι συντάξεις χηρείας (τέθηκε ηλικιακό όριο) οι αναπηρικές και οι προσωρινές συντάξεις.

- Στο τέλος του μήνα βαρύς θα πέσει ο πέλεκυς (αναδρομικά από τον Ιούνιο ) σε κάθε κύρια σύνταξη που ξεπερνά τα 2.000 ευρώ μεικτά (1.820 καθαρά) η οποία θα μειωθεί κατά το υπερβάλλον ποσό και θα δίνεται πλέον μειωμένη μέχρι 31/12/2018. Αντίστοιχα, απώλειες θα δουν όσοι εισπράττουν από συντάξεις (κύριες, επικουρικές, μερίσματα κλπ) πάνω από 3.000 ευρώ καθαρά, καθώς οτιδήποτε εισπράττει ο συνταξιούχος πάνω από τα 3.000 θα «κουρεύεται».

- Μειωμένη έως και 21% θα είναι και οι συντάξεις του Οκτωβρίου για 11.000 τραπεζουπαλλήλους.

Από τον επόμενο μήνα το  τελικό ποσό που θα πιστωθεί στους λογαριασμούς  θα είναι ακόμα χαμηλότερο έως και 10% καθώς θα αρχίσει η παρακράτηση των αναδρομικών  2- 4 μηνών.
Μέχρι το τέλος του χρόνου με την εφαρμογή του νέου ασφαλιστικού   υπολογίζεται ότι θα εξοικονομηθούν:

- 22 εκατ. ευρώ από τις νέες μειωμένες συντάξεις που θα απονεμηθούν
-360 εκατ. από τις μειώσεις στις επικουρικές
-168 εκατ. ευρώ από την κατάργηση του ΕΚΑΣ .
-170 εκατ. ευρώ από τη μείωση του μερίσματος για 280.000 συνταξιούχους του δημοσίου
- 30 εκατ. ευρώ από τη μείωση του εφάπαξ
-22 εκατ. ευρώ από τη μείωση του πλαφόν για τις υψηλές συντάξεις
-11 εκατ. ευρώ από την περικοπή των συντάξεων χηρείας.

πηγη: protothema.gr

Η μεγαλύτερη συγκέντρωση των τελευταίων χρόνων πραγματοποιήθηκε από τα συνδικάτα αλλά και τις πολιτικές δυνάμεις της αριστεράς με αφορμή τα εγκαίνια και την ομιλία του Πρωθυπουργού στην 81^η ΔΕΘ στις 10/9/2016.

Στην συγκέντρωση των συνδικάτων του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα πήραν μέρος χιλιάδες εργαζόμενοι – εργαζόμενες, συνταξιούχοι και άλλα μικρομεσαία στρώματα.

Στο επίκεντρο των αγωνιστικών συνθημάτων ήταν η κατηγορηματική καταδίκη των παλιών και νέων μνημονιακών πολιτικών, η διαγραφή του χρέους, η έξοδος από την Ε.Ε και την ευρωζώνη, η

εθνικοποίηση των τραπεζών, η ανατροπή των πολιτικών της λιτότητας κ.λπ.

Στην πόλη της Θεσσαλονίκης έγιναν τρεις συγκεντρώσεις του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης με την συμμετοχή των συνδικάτων του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, του ΠΑΜΕ και των δυνάμεων του ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Όλες οι συγκεντρώσεις ήταν σαφώς ανώτερες σε σύγκριση με τις αντίστοιχες των προηγούμενων χρόνων.

Δυναμική παρουσία είχαν και οι δυνάμεις της ΠΕΝΕΝ με δικό τους πανό στο οποίο δέσποζε το σύνθημα: «Όχι στα παλιά και νέα μνημόνια – αγώνας διαρκείας για την ανατροπή τους», με επικεφαλής τον Γ.Γ της ΠΕΝΕΝ Νίκο Κροκίδη και μέλη της Ένωσής μας.

Η μαζική – μαχητική συγκέντρωση και πορεία έδειξε ότι ολοένα και περισσότεροι εργαζόμενοι συνειδητοποιούν την ανάγκη να παλέψουν ενάντια στην αντιλαϊκή κυβερνητική πολιτική η οποία υπηρετεί τα συμφέροντα των δανειστών, του ξένου και ντόπιου μεγάλου κεφαλαίου.

Το ένα δέκατο περίπου των εκτάσεων έρημης και άγριας φύσης στην Γη έχει χαθεί κατά την τελευταία εικοσαετία. Οι επιστήμονες μάλιστα προειδοποιούν ότι σε 100 χρόνια η άγρια φύση δεν θα υπάρχει πια. 

Επιστήμονες από διάφορες χώρες σε συνεργασία παρουσίασαν ένα νέο χάρτη, που δείχνει ότι στον πλανήτη μας οι περιοχές άγριας φύσης καταλαμβάνουν μια συνολική έκταση 30,1 εκατομμυρίων τετραγωνικών χιλιομέτρων (το 23% της ξηράς). 

Το μεγαλύτερο μέρος τους βρίσκεται στην Β. Αμερική, στην Β. Ασία, στην Β. Αφρική και στην Αυστραλία.

Σε σχέση με τη δεκαετία του '90, έχουν χαθεί γύρω στα 3,3 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα άγριας φύσης ή σχεδόν το 10% του συνόλου. 

Η χαμένη έκταση είναι διπλάσια σε μέγεθος από την Αλάσκα ή όσο η μισή αχανής λεκάνη του Αμαζονίου.

Ο χάρτης της καταστροφής

Οι μεγαλύτερες απώλειες έχουν υπάρξει στην περιοχή του Αμαζονίου στην Ν. Αμερική (μείωση 30% των εκτάσεων άγριας φύσης) και στην Κεντρική Αφρική (μείωση 14%).

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Τζέημς Γουότσον του αυστραλιανού Πανεπιστημίου της Κουίνσλαντ, που έκαναν την σχετική δημοσίευση στο περιοδικό βιολογίας «Current Biology», επεσήμαναν την ανάγκη να εφαρμοσθούν άμεσα διεθνείς πολιτικές για την προστασία των έρημων φυσικών περιοχών και της βιοποικιλότητας. 

Όπως εκτιμούν, υπάρχει ακόμη ένα χρονικό περιθώριο μίας έως δύο δεκαετιών για να αναστραφεί η κατάσταση, ώστε να μη γίνει οριστικά μη αναστρέψιμη.
 
Ως άγρια φύση θεωρούνται περιοχές βιολογικά και οικολογικά ανέπαφες από οποιαδήποτε ανθρώπινη όχληση ή παρέμβαση (γεωργία, εξόρυξη, κυνήγι, τουρισμός κ.α.). 

Οι περισσότερες, δηλαδή το 82%, έχουν έκταση άνω των 10.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων η κάθε μία.

ΠΗΓΗ: tvxs.gr

Αυτή τη φορά στη ΔΕΘ ο κ. Τσίπρας (στην ομιλία του και στη συνέντευξη Τύπου) έταξε λίγα και τον πίστεψαν, μάλλον, λιγότεροι από κάθε άλλη φορά…  Ακόμα και η υπόσχεση για «πάγωμα» (όχι διαγραφή) των ασφαλιστικών οφειλών των ελεύθερων επαγγελματικών και των αυτοαπασχολούμενων, που καθίστανται ληξιπρόθεσμες έως και τις 31.12.2016, μένει να αποδειχθεί πώς κι εάν θα γίνει.

Ο πρωθυπουργός, λοιπόν, αυτή τη φορά δεν έταξε πολλά. Έκανε, όμως, κάτι άλλο: Έναν απολογισμό του έργου της κυβέρνησης του και των υποσχέσεων του. Κατάφερε να βρει το θράσος να κινηθεί σε μια γραμμή που συμπυκνώνεται στο «τα είπαμε – τα κάναμε»!  Δεν χρειάζονται και πολλά για να αντιληφθεί κάποιος τι έκανε, σε σχέση με αυτά που υποσχέθηκε. Αρκεί να δει τις εξαγγελίες του πριν τις τελευταίες εκλογές, αλλά και το περιβόητο πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης του ΣΥΡΙΖΑ, το 2014. 

Όσο για την περιγραφή της πραγματικότητας στη χώρα, με βάση τα στοιχεία που παρουσίασε ο κ. Τσίπρας, τι να πει κανείς; Θα μπορούσε να αναρωτηθεί αν ζει στην Ελλάδα ο πρωθυπουργός, αλλά αυτό μάλλον θα του έδινε το άλλοθι πως είναι εκτός τόπου (και χρόνου). Μια χαρά γνωρίζει ο πρωθυπουργός τι γίνεται στη χώρα. Γνωρίζει, επίσης, πως μόνο αυτός και η κυβέρνηση του πιστεύουν πως  «Η εικόνα της Ελλάδας αλλάζει». Η εικόνα της Ελλάδας για τη ζωή των εργαζομένων, των ανέργων, και των αυτοαπασχολούμενων, αν αλλάζει, αλλάζει προς το χειρότερο. 

Από εκεί και πέρα ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ ήταν ένας συνηθισμένος μνημονιακός πρωθυπουργός, όπως οι προηγούμενοι. Έταξε ανάπτυξη, προσθέτοντας και τη λέξη «δίκαιη» (όπως συνηθίζει), περιμένει να κλείσει θετικά η αξιολόγηση κ. ο.κ. Παράλληλα συνέχισε τη ρητορεία για το χρέος και έφερε ξανά (στα λόγια) το θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων. Η εκλογολογία και ο ανασχηματισμός δεν έλειψαν, όπως δεν ξεχάστηκε και η απαραίτητη δήλωση: «Δεν είμαστε εχθροί, είμαστε φίλοι της επιχειρηματικότητας». Ο κ. Τσιπρας ήξερε σε ποιο κοινό απευθύνθηκε…

Τέλος, εκείνο το οποίο προκαλεί θυμηδία είναι ένα σημείο στην ομιλία του πρωθυπουργού. Συγκεκριμένα, όταν παραδέχτηκε πως ο απολογισμός που έκανε δεν ήταν σύντομος και πρόσθεσε: «Αλλά δεν φταίω εγώ, γιατί κάναμε αρκετά αυτόν τον χρόνο»!…

Κανονικά, το τηλεοπτικό πρόγραμμα από τη Θεσσαλονίκη, τις ημέρες της ΔΕΘ, θα πρέπει να συνοδεύεται από ένα έκτακτο και πρωτότυπο σήμα καταλληλότητας των εικόνων, που φιλοξενούν οι τηλεοπτικοί μας δέκτες, ειδικά σχεδιασμένο για τις περιστάσεις.

Όπως για πα­ρά­δειγ­μα υπάρ­χει το ση­μα­τά­κι «κα­τάλ­λη­λο, επι­θυ­μη­τή η γο­νι­κή συ­ναί­νε­ση», θα έπρε­πε να υπάρ­χει ένα σύγ­χρο­νο ση­μα­τά­κι, μια έν­δει­ξη που θα ση­μαί­νει «κα­τάλ­λη­λο, υπο­χρε­ω­τι­κή η συ­ναί­νε­ση της τρόι­κας» ή ένα ση­μα­τά­κι, μια έν­δει­ξη που θα ση­μαί­νει «ακα­τάλ­λη­λο για αλ­λερ­γι­κούς στο ψέμα, την εξα­πά­τη­ση και τους πο­λι­τι­κούς Πι­νό­κιο του μνη­μο­νια­κού φά­σμα­τος».

Ει­δι­κά το θέαμα, η ει­κό­να του πρω­θυ­πουρ­γού, Αλέξη Τσί­πρα το τε­λευ­ταίο δι­ή­με­ρο, τόσο στην ομι­λία των εγκαι­νί­ων όσο και στη συ­νέ­ντευ­ξη Τύπου, θα έπρε­πε να συ­νο­δεύ­ε­ται και από ορι­σμέ­να καρ­τούν, τα οποία θα περ­πα­τού­σαν δια­δο­χι­κά στο κάτω μέρος της οθό­νης, όποτε ο Τσί­πρας άνοι­ξε το στόμα του και βγή­καν τα πολλά, παλιά και νέα, σκου­ρια­σμέ­να και φρέ­σκα, αυ­τα­πό­δει­κτα και αυ­το­δια­ψευ­σμέ­να ψέ­μα­τα, για τις συ­ντά­ξεις, την πρώτη κα­τοι­κία, τον «επα­να­σχε­δια­σμό» του ΕΝΦΙΑ, την... ανα­κού­φι­ση (!) των φτω­χών με τα λεφτά από τις τη­λε­ο­πτι­κές άδειες, την... ανάσα - φιλί της ζωής (ή μήπως φιλί του Ιούδα;) για τις οφει­λές αυ­τα­πα­σχο­λού­με­νων και ελεύ­θε­ρων επαγ­γελ­μα­τιών - οφει­λές που αφο­ρούν σε με­γά­λο βαθμό στους νέους επαγ­γελ­μα­τί­ες ή ου­σια­στι­κά μι­σθω­τούς που απα­σχο­λού­νται με δελ­τία πα­ρο­χής υπη­ρε­σιών (μπλο­κά­κι).

Εκεί­νες τις στιγ­μές, λοι­πόν, τις στιγ­μές των με­γά­λων ψε­μά­των, θα έπρε­πε να εμ­φα­νί­ζο­νται με­ρι­κοί κι­νού­με­νοι λαγοί με πε­τρα­χή­λια, με ποι­μα­ντο­ρι­κές ρά­βδους και μή­τρες στο κε­φά­λι τους, προ­κει­μέ­νου να κα­τα­λα­βαί­νει και ο τε­λευ­ταί­ος τη­λε­θε­α­τής τη βα­σι­μό­τη­τα, τη... βιω­σι­μό­τη­τα και την αλή­θεια των λόγων του πρω­θυ­πουρ­γού - όσο θα βρε­θεί ποτέ, λαγός να δια­φε­ντεύ­ει την Ιερά Σύ­νο­δο, τόσο θα εκ­πλη­ρω­θούν και οι «υπο­σχέ­σεις» Τσί­πρα από τη ΔΕΘ.

Το κυ­βερ­νη­τι­κό κα­ρα­βά­νι συ­νε­χί­ζει να βα­δί­ζει, με απο­κλει­στι­κό σύμ­βου­λο τον οδικό χάρτη της κοι­νω­νι­κής κα­τα­στρο­φής, με πυ­ξί­δα την πιστή τή­ρη­ση του Μνη­μο­νί­ου, της λι­τό­τη­τας και της βί­αι­ης κα­πι­τα­λι­στι­κής ανα­διάρ­θρω­σης και θα συ­νε­χί­σει να το κάνει για τα επό­με­να, δύο του­λά­χι­στον χρό­νια, εφό­σον έως τότε πα­ρα­μεί­νει στις κυ­βερ­νη­τι­κές κα­ρέ­κλες και τις άμα­ξες της εξου­σί­ας. Σε αυτόν τον οδικό χάρτη και με αυτή την πυ­ξί­δα, πα­ρεκ­κλί­σεις τύπου «προ­γράμ­μα­τος της Θεσ­σα­λο­νί­κης» του 2014, «πα­ράλ­λη­λου προ­γράμ­μα­τος» του 2015, και προ­γράμ­μα­τος «λαγοί με πε­τρα­χή­λια σε ορί­ζο­ντα διε­τί­ας» φέτος, πολύ απλά, δεν χω­ρά­νε, δεν υφί­στα­νται, δεν υλο­ποιού­νται - τόσο απλά.

Ας πε­ρά­σου­με σε ορι­σμέ­να κρί­σι­μα ση­μεία, όσων ισχυ­ρί­στη­κε ο Τσί­πρας, στη διάρ­κεια της συ­νέ­ντευ­ξης Τύπου.

Με­γά­λος εμπαιγ­μός, για τους τε­λευ­ταί­ους, πι­στούς ΣΥ­ΡΙ­ΖΑί­ους, ήταν η απο­στρο­φή του, για τη δήθεν «συλ­λο­γι­κή λήψη των απο­φά­σε­ων», την οποία ο ίδιος ο Τσί­πρας εγ­γυά­ται (!!!) και την πα­ρα­πο­μπή κρί­σι­μων απο­φά­σε­ων στο Συ­νέ­δριο, το οποίο έχει προ­γραμ­μα­τι­στεί για τον Οκτώ­βριο, όταν είναι πολύ πρό­σφα­τα τα δείγ­μα­τα «σε­βα­σμού» των συ­νε­δρια­κών απο­φά­σε­ων του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, με τον Τσί­πρα, το κα­λο­καί­ρι του 2015, αντί να σκί­ζει τα μνη­μό­νια, να σκί­ζει το κα­τα­στα­τι­κό και τις πο­λι­τι­κές απο­φά­σεις τόσο των Συ­νε­δρί­ων όσο και των Κε­ντρι­κών Πο­λι­τι­κών Επι­τρο­πών, προ­κει­μέ­νου να προσ­δε­θεί στο ευ­ρω­ε­νω­σια­κό άρμα της λι­τό­τη­τας και της κοι­νω­νι­κής εξου­θέ­νω­σης και συ­ντρι­βής.

Στο θέμα της ΕΛ­ΣΤΑΤ, προ­σπά­θη­σε άγαρ­μπα να ισορ­ρο­πή­σει ανά­με­σα στο τότε και το σή­με­ρα, το τότε, του 2009-2010, όταν ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ ήταν πο­λι­τι­κό «βα­τρά­χι» ανά­με­σα στη δια­μά­χη των «βου­βα­λιών» ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, οπότε, κατά την λο­γι­κή Τσί­πρα, ο «μι­κρός» ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ ήταν αθώος του αί­μα­τος, που έρρεε στη μάχη των «με­γά­λων», και ενώ πα­ρα­δέ­χθη­κε ότι η κυ­βέρ­νη­ση του, σή­με­ρα, δεν αμ­φι­σβη­τεί τα στοι­χεία που έχουν επι­κυ­ρω­θεί από την Eurostat. Από την άλλη, είπε ότι η ελ­λη­νι­κή δι­καιο­σύ­νη πρέ­πει να προ­χω­ρή­σει στη διε­ρεύ­νη­ση - και με τον χω­ρο­φύ­λα­κα, και με τον αστυ­φύ­λα­κα, στο ση­μείο αυτό ο Τσί­πρας.

Δεν αμ­φι­σβή­τη­σε επί­σης τον στόχο των πρω­το­γε­νών πλε­ο­να­σμά­των (ακόμη και του 3,5%), στόχο που θε­ώ­ρη­σε «εφι­κτό», για τον οποί­ον «η κυ­βέρ­νη­ση θα σφί­ξει τα δό­ντια προ­κει­μέ­νου να τον πε­τύ­χει», επει­δή δήθεν έρ­χε­ται με γορ­γούς ρυθ­μούς το... ρη­μπά­ουντ της ανά­πτυ­ξης και της εκτί­να­ξης των δει­κτών της οι­κο­νο­μι­κής απο­δο­τι­κό­τη­τας.  

Υπε­ρα­σπί­στη­κε πλή­ρως την κα­τά­πτυ­στη και απάν­θρω­πη με­τα­χεί­ρι­ση των προ­σφύ­γων σε ελ­λη­νι­κό έδα­φος, με βάση τις προ­βλέ­ψεις της συμ­φω­νί­ας με την Τουρ­κία, και εξέ­φρα­σε την απο­γο­ή­τευ­ση του, επει­δή από ελ­λη­νι­κής πλευ­ράς, δεν έχουν προ­χω­ρή­σει με πιο γορ­γούς ρυθ­μούς, οι δια­δι­κα­σί­ες επα­να­προ­ώ­θη­σης και επα­νε­γκα­τά­στα­σης στην Τουρ­κία - ου­σια­στι­κά δί­νε­ται πρά­σι­νο φως για την πε­ραι­τέ­ρω στρα­τιω­τι­κο­ποί­η­ση του ζη­τή­μα­τος και άμεση απέ­λα­ση αγε­λη­δόν των προ­σφύ­γων.

Με αφορ­μή την ερώ­τη­ση - το­πο­θέ­τη­ση από τη δη­μο­σιο­γρά­φο του ALPHA [ο σταθ­μός δεν πήρε τη­λε­ο­πτι­κή άδεια, ο Κο­ντο­μη­νάς έχει πε­ρά­σει όψιμα στην αντι­κυ­βερ­νη­τι­κή πλευ­ρά, με ασπί­δα και την τύχη των ερ­γα­ζό­με­νων, ενώ πα­ράλ­λη­λα κάνει δια­πραγ­μα­τεύ­σεις με τον Κα­λο­γρί­τσα για την πα­ρα­χώ­ρη­ση του σταθ­μού και προ­χω­ρά σε δι­κα­στι­κά μέσα ενα­ντί­ον του Ιβάν Σαβ­βί­δη, λόγω των δη­λώ­σε­ων του ότι υπήρ­ξε ‘’λα­γό­ς’’(χωρίς... πε­τρα­χή­λι) για τα τε­λι­κά τι­μή­μα­τα], ο Τσί­πρας ισχυ­ρί­στη­κε χωρίς αιδώ ότι η κυ­βέρ­νη­ση που συ­νε­χί­ζει στον δρόμο και τον οδικό χάρτη της κοι­νω­νι­κής κα­τα­στρο­φής, «υπε­ρα­σπί­ζε­ται όλες τις θέ­σεις ερ­γα­σί­ας στη χώρα». Μά­λι­στα, ρητά πα­ρέ­πεμ­ψε το θέμα της κα­τα­πο­λέ­μη­σης της ανερ­γί­ας στον κλάδο του Τύπου - και συ­νο­λι­κά της ανερ­γί­ας στη χώρα - στην αυ­τορ­ρύθ­μι­ση της αγο­ράς (και της τη­λε­ο­πτι­κής) και στα υπο­τι­θέ­με­να «κί­νη­τρα» απα­σχό­λη­σης μέσω της επι­δό­τη­σης ασφά­λι­σης και απο­λα­βών μόνο στους τέσ­σε­ρις, αδειο­δο­τη­μέ­νους σταθ­μούς και απο­κλει­στι­κά για τα δύο, επό­με­να χρό­νια. (Πα­ρέν­θε­ση : Όλοι θυ­μό­μα­στε την... αυ­τορ­ρύθ­μι­ση της αγο­ράς όταν έρ­χο­νταν τα αλ­λε­πάλ­λη­λα, στο­χευ­μέ­να προ­ε­δρι­κά δια­τάγ­μα­τα και οι μνη­μο­νια­κές, υπουρ­γι­κές απο­φά­σεις από το 2010 και μετά, είτε για τον κα­τώ­τα­το μισθό, είτε για την κα­τα­στρα­τή­γη­ση των συλ­λο­γι­κών συμ­βά­σε­ων, είτε για την ασφα­λι­στι­κή κα­τά­στα­ση, είτε για τις απο­λα­βές, τα δώρα και τις ωρι­μάν­σεις, στον δη­μό­σιο και τον ιδιω­τι­κό τομέα).

Επέ­μει­νε στο ψέμα ότι τα έσοδα από τις τη­λε­ο­πτι­κές άδειες είναι «έκτα­κτα» (εξ ου και δήθεν θα κα­τευ­θυν­θούν σε «έκτα­κτες» δρά­σεις) και επο­μέ­νως δεν έχουν συ­νυ­πο­λο­γι­στεί στους μνη­μο­νια­κούς προ­ϋ­πο­λο­γι­σμούς, δεν προ­ο­ρί­ζο­νται για την εξυ­πη­ρέ­τη­ση του χρέ­ους και δεν προ­α­παι­τεί­ται η έγκρι­ση των δα­νει­στών για την οποια­δή­πο­τε άλλη χρήση τους - πρω­θυ­πουρ­γι­κά ψεύδη που κα­ταρ­ρί­πτο­νται από το κεί­με­νο του Με­σο­πρό­θε­σμου Προ­γράμ­μα­τος του 2011, τα συ­νο­δευ­τι­κά έγ­γρα­φα των προ­ϋ­πο­λο­γι­σμών από το 2012 έως σή­με­ρα και τις δη­λώ­σεις των εκ­προ­σώ­πων της Κο­μι­σιόν ήδη από τον πε­ρα­σμέ­νο Φε­βρουά­ριο, όταν η Επι­τρο­πή ανέ­με­νε να δει τι θα ει­σπρά­ξει η κυ­βέρ­νη­ση από τις δη­μο­πρα­σί­ες (καθώς τα δυ­νη­τι­κά έσοδα από τις άδειες δεν ολο­κλη­ρώ­νο­νται με τη δη­μο­πρά­τη­ση μόνο των εθνι­κής εμ­βέ­λειας και γε­νι­κού πε­ριε­χο­μέ­νου τη­λε­ο­πτι­κών σταθ­μών).

Εν­δια­φέ­ρον είχε η ερώ­τη­ση - το­πο­θέ­τη­ση της δη­μο­σιο­γρά­φου, Ελέ­νης Κα­λο­γε­ρο­πού­λου (Πα­ρα­πο­λι­τι­κά), καθώς η ατάκα της ότι «εμείς πή­ρα­με (τη­λε­ο­πτι­κή) άδεια», για να σπεύ­σει να συ­μπλη­ρώ­σει ότι το εμείς αφορά «στους Πει­ραιώ­τες», απο­κα­λύ­πτει πολύ ανοι­κτά και κα­θα­ρά, αφε­νός τις εκλε­κτι­κές, οι­κο­νο­μι­κές και όχι απλώς φι­λι­κές σχέ­σεις του Βαγ­γέ­λη Μα­ρι­νά­κη με τον Γιάν­νη Κουρ­τά­κη και τον όμιλο ΜΜΕ που δια­τη­ρεί με πυ­ρή­να την εφη­με­ρί­δα «Πα­ρα­πο­λι­τι­κά» και αφε­τέ­ρου το σύ­νο­λο των δρα­στη­ριο­τή­των και των πλο­κα­μιών, που έχει απλώ­σει στην πόλη του Πει­ραιά, ο εφο­πλι­στής κα­τη­γο­ρού­με­νος για την εγκλη­μα­τι­κή ορ­γά­νω­ση στο πο­δό­σφαι­ρο. Πα­ράλ­λη­λα, ο Τσί­πρας απέ­φυ­γε να απα­ντή­σει κα­θα­ρά στο τι θα πρά­ξει η κυ­βέρ­νη­ση, την επό­με­νη μέρα, αν ο νόμος 4339/2015 (ο νόμος Παππά) κα­τα­πέ­σει στο Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τεί­ας ως αντι­συ­νταγ­μα­τι­κός, στη συ­ζή­τη­ση επί των προ­σφυ­γών και των ασφα­λι­στι­κών μέ­τρων της προ­σε­χούς Πα­ρα­σκευ­ής.

Για την τύχη της ΕΥΔΑΠ και της ΕΥΔΑΘ, υπεν­θύ­μι­σε την πρό­τα­ση για την κα­το­χύ­ρω­ση στο Σύ­νταγ­μα του δη­μό­σιου ελέγ­χου στο νερό, σπεύ­δο­ντας, όμως να το­νί­σει ότι αυτό «δεν θα ση­μαί­νει ότι δεν ανα­ζη­τού­με στρα­τη­γι­κούς επεν­δυ­τές. Ζούμε στην εποχή της ελεύ­θε­ρης οι­κο­νο­μί­ας της αγο­ράς, και πρέ­πει να το κα­τα­λά­βουν όλοι» - κα­τα­λά­βα­με ποια θα είναι η τύχη των νερών και των δη­μό­σιων επι­χει­ρή­σε­ων συ­νο­λι­κά, στον κα­τά­λο­γο ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σε­ων, που έχει στα χέρια του το ΔΣ του ΤΑΙ­ΠΕΔ, από το φθι­νό­πω­ρο του 2015, και την επι­και­ρο­ποί­η­ση του, την πε­ρα­σμέ­νη άνοι­ξη.

Στην τε­λευ­ταία ερώ­τη­ση, που αφο­ρού­σε στην εν­δε­χό­με­νη, διεύ­ρυν­ση και συ­νερ­γα­σία της κυ­βέρ­νη­σης με­τα­ξύ άλλων με το ΠΑΣΟΚ, ο Τσί­πρας, ου­σια­στι­κά και τε­λε­σί­δι­κα, πλα­σα­ρί­στη­κε αυτός, προ­σω­πι­κά, ως το νέο πρό­σω­πο της ευ­ρω­παϊ­κής νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρης Σο­σιαλ­δη­μο­κρα­τί­ας στην Ελ­λά­δα, χωρίς όμως να κλεί­σει την πόρτα σε «προ­σω­πι­κό­τη­τες» ή άλ­λους πο­λι­τι­κούς ορ­γα­νι­σμούς, αν και ισχυ­ρί­στη­κε ότι «δεν υπάρ­χει θέμα κυ­βερ­νη­τι­κής στα­θε­ρό­τη­τας».

Η συ­νέ­χεια, όχι στην οθόνη, αλλά στους δρό­μους και τα συλ­λα­λη­τή­ρια, ενό­ψει των μέ­τρων στα Ερ­γα­σια­κά και το νέο πα­κέ­το φο­ρο­λο­γι­κής αφαί­μα­ξης της ερ­γα­τι­κής τάξης και των πλα­τιών, λαϊ­κών στρω­μά­των.

ΠΗΓΗ: rproject.gr