Γράφει ο Γιώργος Λαμπίρης
Φωτογραφίες: Γιάννης Κέμμος

Πώς φτάσαμε από το κυνήγι «επιβλαβών θηραμάτων», στα κατασπαραγμένα ζώα της Πάρνηθας

Ένας αδρανής νόμος του 1969 κατέτασσε τους λύκους στα «επιβλαβή θηράματα». Επέτρεπε μάλιστα το κυνήγι των μεγαλόσωμων θηρευτών από τις 20 Αυγούστου και μετά. Το υπουργείο Γεωργίας της εποχής καθόριζε ταυτόχρονα τα ποσά των αμοιβών που λάμβαναν οι κυνηγοί των... επιβλαβών θηραμάτων, στη λίστα των οποίων περιλαμβανόταν και ο λύκος.

Οι κυνηγοί ζωικών κεφαλών εντόπιζαν τα θύματά τους, τα σκότωναν και παρέδιδαν μέλη του ζώου στο δασαρχείο. Εκείνο στη συνέχεια αναλάμβανε την καταβολή της προβλεπόμενης αμοιβής, κάτι που σταμάτησε οριστικά το 1983 με τη ευρωπαϊκή σύμβαση της Βέρνης, την οποία επικύρωσε και η Ελλάδα. Η συνθήκη απαγόρευε τόσο τη σύλληψη, όσο και τη θανάτωση των συγκεκριμένων ζώων. Πολλά χρόνια μετά, άρχισαν να καταφθάνουν με συχνότητα στις δασικές υπηρεσίες, μαρτυρίες για επανεμφάνιση λύκων στην Αττική.

Όπως λέει ο Γιώργος Ζαρείφης, δασολόγος στο δασαρχείο Πάρνηθας, «το 2011 είχαμε αναφορές κτηνοτρόφων, για ζώα τα οποία βρέθηκαν κατασπαραγμένα. Στη συνέχεια εντοπίσαμε σκοτωμένα ελάφια, τα οποία κατά πάσα πιθανότητα είχαν δεχθεί επίθεση από λύκο. Αυτά ήταν τα πρώτα δείγματα που μας έκαναν να προβληματιστούμε. Γι' αυτό και το 2012 στείλαμε ένα έγγραφο σε όλους τους δήμους της περιοχής, ενώ η ίδια επιστολή έφτασε και σε περιβαλλοντικές οργανώσεις. Ζητούσαμε να μας πληροφορήσουν εάν είχαν συγκεκριμένα δείγματα παρουσίας λύκων στο λεκανοπέδιο της Αττικής. Επειδή όμως δεν ήταν εύκολο να εντοπίσουμε ένα λύκο, ζητήσαμε τη συμβολή της περιβαλλοντικής οργάνωσης Καλλιστώ, η οποία ειδικεύεται στη μελέτη του συγκεκριμένου ζώου».

Έτσι, οι υπεύθυνοι της Καλλιστώ τοποθέτησαν κάμερες στην Πάρνηθα για να πιστοποιήσουν ή να απορρίψουν την ύπαρξη λύκων.

«Αργότερα βρήκαμε ένα κουφάρι ζώου σε πλαγιά της Πάρνηθας, το οποίο έμοιαζε με λύκο. Ήταν μουμιοποιημένο. Γι' αυτό το λόγο στείλαμε έγγραφο στην Καλλιστώ, ζητώντας της να επιβεβαιώσει εάν επρόκειτο για λύκο ή όχι. Με τη βοήθεια θερμικών καμερών, επιβεβαίωσε πράγματι ότι υπάρχουν λύκοι στο βουνό. Μάλιστα σε μία από αυτές, είχαμε ταυτόχρονα οκτώ εμφανίσεις», λέει ο κύριος Ζαρείφης.

Η διαδρομή του λύκου προς το λεκανοπέδιο

Όπως εξηγεί, η εξάπλωση πληθυσμών λύκου έως και τη Λαμία -κυρίως στην περιοχή του Παρνασσού- είναι αρκετά έντονη τα τελευταία χρόνια. Ωστόσο το φαινόμενο εκδηλώθηκε σταδιακά. «Από τον Παρνασσό οι λύκοι έφτασαν στον Κιθαιρώνα, στα Γεράνια, κατόπιν στην Πάρνηθα», λέει ο δασολόγος περιγράφοντας τη διαδρομή του ζώου προς το λεκανοπέδιο.

Αυτή τη στιγμή οι δασικές υπηρεσίες της Αττικής, της Κορίνθου, της Λαμίας, η Καλλιστώ, αλλά και το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας αναπτύσσουν το πρόγραμμα Life με σκοπό να διερευνήσουν μεθόδους αντιμετώπισης ζημιών από τους λύκους σε κοπάδια. Ως αντίμετρο προτείνεται η χορήγηση ελληνικών ποιμενικών στους κτηνοτρόφους, αλλά και η άμεση αποζημίωση των ζημιών ώστε να μην υπάρχουν... συγκρούσεις των ανθρώπων με τους λύκους. Μέσα από το πρόγραμμα οι συγκεκριμένοι φορείς προσπαθούν επίσης να καταγράψουν τις διατροφικές, αλλά και τις ευρύτερες συνήθειες των λύκων που κινούνται στην Αττική.

Γιατί δεν πρέπει να ταΐζουμε τα άγρια ζώα

«Το πιο βασικό είναι η ενημέρωση του κόσμου», τονίζει ο δασολόγος. «Εξάλλου το ζώο αποφεύγει την ημέρα και τον άνθρωπο. Σε κάθε περίπτωση όταν συναντήσουμε ένα λύκο, απαγορεύεται είτε να τον ταΐζουμε, είτε να τον πλησιάζουμε, όπως ισχύει και για όλα τα άγρια ζώα. Κάποιοι παρόλ' αυτά σπεύδουν να το κάνουν, δίνοντας ακόμα και κρουασάν ή ψωμί αλλά και γλυκά. Το φαινόμενα παρατηρείται κυρίως με τα ελάφια, των οποίων ο πληθυσμός εμφανίζεται αρκετά εκτεταμένος στην Πάρνηθα, ενώ τα ζώα είναι πολύ κοινωνικά. Ωστόσο οι συγκεκριμένες τροφές δεν ταιριάζουν με το πεπτικό σύστημα ενός άγριου ζώου. Επίσης, εάν για παράδειγμα ταΐσουμε το λύκο, αλλάζουν οι συνήθειές του, καθότι ο ίδιος διανύει πολλά χιλιόμετρα για να βρει τροφή. Εάν του προσφέρουμε τροφή μία ή δύο φορές, δεν αποκλείεται να συναντήσει κάποιον άνθρωπο στη συνέχεια, αναζητώντας φαγητό. Εάν εκείνος δεν έχει ή δεν θέλει να του δώσει, οι συνέπειες από την αντίδραση του ζώου μπορεί να είναι απρόβλεπτες».

Ανάμεσα στα άγρια ζώα που διαβιούν στην Πάρνηθα είναι το προστατευόμενο κόκκινο ελάφι, που συναντάται αποκλειστικά στην Αττική. Αγριογούρουνα, φίδια δηλητηριώδη -ή όχι-, χελώνες, γεράκια και αρκετά ακόμα άγρια ζώα και πτηνά κατοικοεδρεύουν και συνυπάρχουν στον αττικό ορεινό όγκο.

Η συνάντηση με το λύκο

Ο Βασίλης Φίλος, δασοπόνος στην Πάρνηθα και υπάλληλος του φορέα διαχείρισης του Εθνικού Δρυμού, συνάντησε πριν από περίπου δυόμισι χρόνια ένα λύκο. Με ιδιαίτερη σπουδή, οι άνθρωποι που εργάζονται καθημερινά στην Πάρνηθα, κατάφεραν να τον φωτογραφήσουν από μακρινή απόσταση, όπως φαίνεται στις λήψεις που ακολουθούν.

«Η συνάντηση έγινε στις 5 Μαΐου του 2014. Από τότε ακολούθησαν συνεχείς ενημερώσεις, τόσο από πολίτες όσο και από φορείς, οι οποίοι επισκέπτονται το βουνό και ανέφεραν την παρουσία λύκων», λέει ο κύριος Φίλος.

«Όταν βρήκαμε το λύκο, κατευθυνόμαστε προς ένα από τα σημεία, από το οποίο παρακολουθούμε τα ελάφια. Είχε έντονη ομίχλη και ήταν σαν να είχε νυχτώσει. Τον είδαμε σε αρκετά μεγάλη απόσταση, παρά την περιορισμένη ορατότητα και την έντονη βροχή. Παρόλ' αυτά το γεγονός ότι τον συναντήσαμε μέρα, είναι που συμβαίνει σπάνια, καθότι συνήθως κινείται στη διάρκεια της νύχτας. Ωστόσο στην Πάρνηθα, όσο αυξάνεται ο πληθυσμός τους, αυξάνονται και οι πιθανότητες να τους συναντήσει κανείς στη διάρκεια της ημέρας», καταλήγει ο δασοπόνος.

Σημείωση: Τις φωτογραφίες στις οποίες εικονίζεται ο λύκος φωτογραφημένος από μεγάλη απόσταση, παραχώρησαν τα στελέχη του φορέα διαχείρισης Εθνικού Δρυμού Πάρνηθας, Φίλος Βασίλειος, δασοπόνος, Βοτάκη Γεωργία, ξεναγός, Κατσούλας Παντελεήμων, οδηγός.     

πηγη: newsbeast.gr

Παναγιώτης Μαυροειδής

Ας τα πάρουμε με τη σειρά…

Τι θέλει ο Τσίπρας στο σκοπευτήριο Καισαριανής;

 Ο πρωθυπουργός μίλησε πρόσφατα σε εκδήλωση  «για την παραχώρηση του χώρου θυσίας του Σκοπευτηρίου Καισαριανής στον Δήμο και τον λαό της περιοχής για 40 χρόνια».

Θα μπορούσε να πει κανείς ότι μια κυβέρνηση της «αριστεράς» δε θα ζητούσε από τους κατοίκους μιας περιοχής παλαμάκια με παράτες, για μια αυτοδίκαιη πράξη που οι ίδιοι διεκδικούσαν δεκαετίες τώρα, ειδικά για το χώρο της μέγιστης θυσίας κομμουνιστών στη διάρκεια της αντίστασης και του ένοπλου αγώνα κατά της κατοχής.

Δεν είναι όμως αυτό το βασικό. Ο Τσίπρας δεν πήγε εκεί ως βλαχο-δήμαρχος ή βλαχο-πρωθυπουργός, μόνο για να κόψει κορδέλες και να μαζέψει ψήφους

Η μεγάλη ληστεία και η σκόνη αποπροσανατολισμού

Για να δούμε τις πραγματικές επιδιώξεις της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, θα προτιμήσουμε να δώσουμε το λόγο  σε υποστηρικτή της κυβέρνησης και συγκεκριμένα στον Χρήστο Καπάταη, αντιπεριφερειάρχη Αττικής, κάποιες μέρες πριν, με αφορμή την αντίστοιχη «παραχώρηση» του φαληρικού Δέλτα:

«Η παραχώρηση αυτή, επισημαίνει ο κ. Χρήστος  Καπάταης, μαζί με τις πρόσφατες, τα Προσφυγικά, τον Ασύρματο, τα Λιπάσματα και το Σκοπευτήριο Καισαριανής προς τους ΟΤΑ, σηματοδοτούν μια διαφορετική πορεία από αυτήν που γνωρίζαμε μέχρι σήμερα στην διαχείριση της δημόσιας περιουσίας. Ενώ έως σήμερα η δημόσια περιουσία παραχωρείται ή πωλείται σε ιδιώτες, στις παραπάνω περιπτώσεις ακολουθείται αντίθετη πορεία, για πρώτη φορά μετά από χρόνια. Η Κεντρική Διοίκηση παραχωρεί σε Περιφέρειες και Δήμους δημόσια περιουσία και ζωτικό χώρο για τους πολίτες, δικαιώνοντας έτσι πολύχρονους, διεκδικητικούς ως προς τους χώρους, αγώνες των πολιτών. H παραπάνω διαχείριση και αντιμετώπιση της δημόσιας περιουσίας είναι ουσιώδης πολιτική διαφοροποίηση από νεοφιλελεύθερες αντιλήψεις και πρακτικές».

Κατανοητό;

Ο ΣΥΡΙΖΑ αναζητεί εναγωνίως από κάπου να πιαστεί. Όντας μέσα στη λάσπη του Τρίτου Μνημονίου του, της εξαφάνισης των συντάξεων και του αμόκ ιδιωτικοποιήσεων, της δουλικής υποταγής στο σχέδιο κοινωνικής γενοκτονίας που συντονίζει η  ΕΕ και στη μηχανή πολέμου του ΝΑΤΟ, θέλει να βρει «κάτι» για να πει «κάνουμε και κάτι αριστερό, κάτι καλό και χρήσιμο, κάπου διαφέρουμε από τους δεξιούς».

Δεν είναι ωστόσο χωρίς σημασία  τι διαλέγει και σε ποια στιγμή…

Η «μεγάλη εικόνα» του Υπερ-Ταμείου Ιδιωτικοποιήσεων

Ο ΣΥΡΙΖΑ σηκώνει τη σκόνη αποπροσανατολισμού περί δήθεν απόδοσης περιουσίας για δημόσια χρήση, ακριβώς τη στιγμή που στον τομέα αυτό, υλοποιεί γιγαντιαίο πρόγραμμα ιδιωτικοποίησης και ξεπουλήματος σε κεφάλαιο (‘’επενδυτές» τους λένε στα μνημονιακά) και στην τρόικα της ΕΕ. Το Υπερ-Ταμείο Ιδιωτικοποιήσεων θα έχει διάρκεια 99 χρόνια και θα διαχειριστεί  όλα τα «φιλέτα» του Δημοσίου: το ΤΧΣ (κρατική συμμετοχή στις τράπεζες), το ΤΑΙΠΕΔ, την Εταιρεία ακινήτων του Δημοσίου καθώς και την Εταιρεία Δημοσίων Συμμετοχών (ΕΔΗΣ), τον υπό σύσταση φορέα όπου θα ενταχθούν όλες οι συμμετοχές του κράτους σε ΔΕΚΟ.

Για να μη θυμίσουμε την πώληση του τεράστιου χώρου του πρώην Αεροδρομίου Ελληνικού με τιμές του πιο φτηνού οικοπέδου στην Αττική, για να φυτευτούν εκεί οικοδομικά εκτρώματα, καταναλωτικές κακόγουστες χαβούζες και τελικά …ευρουλιές για το Λάτση

Η κυβέρνηση με το μεγαλύτερο θράσος

Ο ιστορικός του μέλλοντος πιθανόν να ασχοληθεί με τη μακάβρια σύγκριση: ποια κυβέρνηση αλήθεια, αυτή των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ή κάποια εκ των ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, κατάφερε να εφαρμόσει τα περισσότερα αντεργατικά μνημονιακά μέτρα και με τον πιο αποτελεσματικό τρόπο;

Το μόνο σίγουρο είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα πάρει το βραβείο στο διαγωνισμό του θράσους.

Ο Τσακαλώτος ξεχείλιζε από ιερή αγανάχτηση στη Βουλή:

«Μα που βλέπετε αλήθεια το ξεπούλημα και την ιδιωτικοποίηση, όταν ο μοναδικός μέτοχος στη νέα εταιρεία θα είναι το ελληνικό δημόσιο;»

Η ουσία βέβαια είναι στο σκοπό αυτής της εταιρείας, ο οποίο αν μη τι άλλο εξασφαλίζεται απόλυτα με τον έλεγχο του Εποπτικού της Συμβουλίου από τους δανειστές. Να λοιπόν γιατί φτιάχνεται:

«η ρευστοποίηση των περιουσιακών στοιχείων θα αποτελέσει μια πηγή για την πραγματοποίηση της προγραμματισμένης εξόφλησης του νέου δανείου του ΕΜΣ και θα αποφέρει κατά τη διάρκεια του νέου δανείου επιδιωκόμενο συνολικό ποσό 50 δισ. ευρώ, εκ των οποίων τα 25 δισ. ευρώ θα χρησιμοποιηθούν για την επιστροφή της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών και άλλων περιουσιακών στοιχείων και το 50% κάθε εναπομένοντος ευρώ (τουτέστιν, 50% των 25 δισεκ. ευρώ) θα χρησιμοποιηθεί για τη μείωση της αναλογίας χρέους/ΑΕΠ…» (από την αρχική μνημονιακή συμφωνία που υπέγραψε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ).

Κατά τα άλλα, ας μη ξεχνιόμαστε: Και το κράτος «δημόσιο» είναι, μόνο που έχει αναλάβει εργολαβικά μέσω και των κυβερνήσεων το ρόλο του υπηρέτη του «ιδιωτικού» τομέα. Άσε που δε θα ενθουσιαστούν και πολλοί με  τα κριτήρια «δημόσιας πολιτικής» με τα οποία θα κινηθεί η Περιφέρεια Αττικής, με βάση και τα πεπραγμένα της.

Όχι στο όνομα όσων επέλεξαν ρήξη, αντίσταση και επανάσταση!

Ο ΣΥΡΙΖΑ τόλμησε να πει με αφορμή τη δήλωση του Δημάρχου Καισαριανής ότι δε θα συμμετάσχει στη φιέστα εξιλέωσης της κυβερνητικής πολιτικής, ότι  θέλει «να δημιουργήσει εντυπώσεις, τις οποίες ο ιστορικός του μέλλοντος δε θα θυμάται».

Πιθανόν να είναι έτσι, καθώς σίγουρα δεν είναι και σπουδαίο γεγονός η παράτα που οργανώνει ο ΣΥΡΙΖΑ.

Αυτό που έχει ξεχάσει ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά δεν έχει διαγράψει ο ιστορικός και η λαϊκή μνήμη, είναι το γιατί μένουν αθάνατοι και δεν ξεχνιούνται ποτέ οι 200 κομμουνιστές που εκτελέστηκαν στην Καισαριανή: Είχαν διαλέξει τη ρήξη, την αντίσταση, μαζί και την ένοπλη πάλη («επανάσταση να διώξουμε τη σκλαβιά», που έλεγε και το αντάρτικο τραγούδι). Δεν ήταν κακομοίρηδες και θλιβεροί διαχειριστές της κατοχής όπως οι κυβερνητικοί δωσίλογοι και ταγματασφαλίτες, αλλά λαϊκοί αγωνιστές και επαναστάτες.

Ο ΣΥΡΙΖΑ όπως έκανε αυτοσκοπό «να είναι στην κυβέρνηση», ανεξάρτητα από το αν θα εφαρμόζει την πιο δεξιά πολιτική, διατηρεί και το δικαίωμα να αναζητά εξιλέωση για αυτήν. Είναι  ωστόσο μέγιστη πρόκληση και ιεροσυλία να το κάνει στο όνομα της θυσίας της Καισαριανής. Και αυτό δεν πρέπει να μείνει αναπάντητο.

Δεν μπορεί επίσης κανείς να απαγορεύσει στο ΣΥΡΙΖΑ να έχει αναφορά στο ΕΑΜ και την Εθνική Αντίσταση. Άλλωστε, αυτό  το είχε  κάνει  επιστήμη ο Ανδρέας Παπανδρέου.

Του αντιστοιχούν όμως  οι χειρότερες και όχι οι καλύτερες παραδόσεις από αυτή την εποποιία.

Αν θέλει  ο πρωθυπουργός κάποια αναμνηστική φωτογραφία που να τον συνδέει με την εποχή της κατοχής και της αντίστασης, αποτελεί καλύτερη λύση η Βάρκιζα και όχι η Καισαριανή.

Δε θα ήταν μάλιστα κακή ιδέα να φωνάξει και τους Μέρκελ, Γιουνκέρ και Ολάντ.

Γιατί όχι και τον Μπαρόζο  πρώην πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και νυν στέλεχος της Goldman Sachs, που ξέρει τόσο καλά το παιχνίδι της αλλαγής ρόλων χωρίς τύψεις και σεμνοτυφίες;

Και φυσικά και τον πρόεδρο του Υπερ-Ταμείου Ιδιωτικοποιήσεων ο οποίος κατά (μνημονιακό) νόμο ορίζεται από την Τρόικα…

πηγη: pandiera.gr

Αποδοχές που μετά φόρων βρίσκονται κάτω από το επίδομα ανεργίας λαμβάνουν περισσότεροι από μισό εκατομμύριο εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα, σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα το ΙΚΑ, για τον μήνα Φεβρουάριο, όπως μετέδωσε τηλεοπτικός σταθμός. 

Ο μέσος μεικτός μισθός για τους εργαζόμενους με καθεστώς μερικής απασχόλησης διαμορφώθηκε στα 403 ευρώ, δηλαδή περίπου 338 ευρώ καθαρά, χαμηλότερος από το ελάχιστο επίδομα ανεργίας των 360 ευρώ.

​Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΙΚΑ, σε καθεστώς μερικής απασχόλησης βρίσκονταν 527.299 άνθρωποι, δηλαδή σχεδόν τρεις στους δέκα ασφαλισμένους στο ΤαμείοΤο ποσό καταδεικνύει ότι οι αποδοχές για τους μερικώς απασχολούμενους στην Ελλάδα είναι τόσο χαμηλές που δεν υπερβαίνουν το ελάχιστο όριο για να λειτουργούν ως κίνητρο για εργασία (το αποκαλούμενο reservation wage), καθώς ένας άνεργος μπορεί να εξασφαλίσει εφάμιλλα ή περισσότερα χρήματα απλά εισπράττοντας το επίδομα.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΙΚΑ, σε καθεστώς μερικής απασχόλησης βρίσκονταν 527.299 άνθρωποι, δηλαδή σχεδόν τρεις στους δέκα ασφαλισμένους στο Ταμείο.

Ο μέσος μισθός στο σύνολο του ιδιωτικού τομέα, συμπεριλαμβανομένης της πλήρους και της μερικής απασχόλησης, είναι 981 ευρώ μικτά. Ο μέσος μισθός για τους εργαζόμενους με πλήρη απασχόληση ανέρχεται στα 1.219,40 ευρώ.

Συγκεκριμένα, τον Φεβρουάριο υποβλήθηκαν και επεξεργάστηκαν Αναλυτικές Περιοδικές Δηλώσεις από 218.656 κοινές επιχειρήσεις και 9.946 από οικοδομοτεχνικά έργα. Ο αριθμός των ασφαλισμένων οι οποίοι έχουν δηλωθεί στις ΑΠΔ ανέρχεται σε 1.759.152, εκ των οποίων 1.725.349 σε κοινές επιχειρήσεις και 33.803 σε οικοδομοτεχνικά έργα.

Στο σύνολο των ασφαλισμένων η μέση απασχόληση είναι 21,32 ημέρες, στους ασφαλισμένους στις κοινές επιχειρήσεις 21,47 και στους ασφαλισμένους στα οικοδομοτεχνικά έργα 13,22.

πηγη: zougla.gr

Με την αυριανή, τρίτη, νέα περικοπή χιλιάδων επικουρικών συντάξεων ολοκληρώνεται η σφαγή των επικουρικών έως 50%. Το τρίτο και φαρμακερό κτύπημα θα εμφανιστεί στους λογαριασμούς 25.000 συνταξιούχων στις 4 Οκτωβρίου. Το ψαλίδι αυτή τη φορά θα υποστούν:

Σε ανακοίνωσή του αναφέρει ότι ο κίνδυνος και νέων μελλοντικών περικοπών στις συντάξεις είναι σοβαρός αν δεν υπάρξει οικονομική ανάκαμψη και εισροή νέων πόρων στο ασφαλιστικό σύστημα.
Όπως επισημαίνει:

Ο ασφαλισμένος που θα παραμείνει… πιστός στο νέο σύστημα υπολογισμού των συντάξεων, πληρώνοντας ασφαλιστικές εισφορές για 30 ή και 40 χρόνια, προσβλέποντας σε μια καλύτερη σύνταξη, θα πρέπει να είναι προετοιμασμένος για μια εξαιρετικά δυσάρεστη έκπληξη: Μόνο και μόνο προκειμένου να πάρει πίσω τις ασφαλιστικές εισφορές που θα καταβάλλει για να διεκδικήσει την υψηλότερη σύνταξη, θα χρειαστεί να περιμένει ακόμη και μέχρι τα… 111ά γενέθλιά του.

Παρά το γεγονός ότι το νέο σύστημα υπολογισμού των συντάξεων αποτελεί νόμο του κράτους από τον περασμένο Μάιο, το υπουργείο Εργασίας, όπως αναφέρει η εφημερίδα «Καθημερινή», δεν έχει καν συντάξει τις απαραίτητες εγκυκλίους που θα επιτρέψουν στα Ταμεία να εκδώσουν συντάξεις βάσει της νέας φόρμουλας υπολογισμού.

Ωστόσο, οι αρμόδιες υπηρεσίες έχουν προχωρήσει σε ασκήσεις προσομοίωσης και γνωρίζουν πώς ακριβώς επιδρά ο νέος τρόπος υπολογισμού.

Όσο υψηλότερες είναι οι συντάξιμες αποδοχές ενός εργαζόμενου –δηλαδή όσο περισσότερες ασφαλιστικές εισφορές έχει πληρώσει κατά τη διάρκεια του εργασιακού του βίου– τόσο χαμηλότερος είναι ο καθαρός συντελεστής αναπλήρωσης. Ο συντελεστής αυτός υπολογίζει το «κομμάτι» των συντάξιμων αποδοχών που θα απομείνει τελικώς ως καθαρή σύνταξη.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, στα 20 χρόνια ασφάλισης, ο συνταξιούχος με συντάξιμες αποδοχές της τάξεως των 1.000 ευρώ θα έχει συντελεστή αναπλήρωσης 55%, ενώ ο συνταξιούχος με τα ίδια χρόνια ασφάλισης, αλλά τριπλάσιες συντάξιμες αποδοχές (3.000 ευρώ), θα έχει συντελεστή αναπλήρωσης 28%.

Ο πρώτος ασφαλισμένος θα έχει πληρώσει 44.800 ευρώ και ο δεύτερος 134.000 ευρώ, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι εισφορές του εργοδότη.

Πηγή: Καθημερινή

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ ΝΑΤ ΚΑΤΩΤΕΡΩΝ ΠΛΗΡΩΜΑΤΩΝ

30/9/2016

Προς: ΠΕΣ-ΝΑΤ

Θέμα: Απάντηση στην πρόσκληση της ΠΕΣ-ΝΑΤ    

Κατ’ αρχάς σας ευχαριστούμε για την πρόσκληση που λάβαμε από το Δ.Σ ΠΕΣ-ΝΑΤ αναφορικά με την σύσκεψη που διοργανώνει στις 2/10/2016 στα γραφεία της ΠΕΜΕΝ.

Συμφωνούμε απόλυτα με την εκτίμηση που περιλαμβάνεται στην επιστολή – πρόσκληση για την αντιλαϊκή και αντιασφαλιστική πολιτική της κυβέρνησης για το σύνολο των συνταξιούχων μέσα στους οποίους περιλαμβάνονται και οι Ναυτεργάτες.

Αυτήν την πολιτική επανειλημμένα την καταγγείλαμε και την καταδικάσαμε στους αγώνες που αναπτύχθηκαν στην χώρα μας αλλά και στον χώρο της Ναυτεργασίας με την συμμετοχή μας σε αυτούς.

Αναφορικά με την σύσκεψη που συγκαλείται την προσεχή Κυριακή, όπως προκύπτει πρόκειται για προαποφασισμένη κινητοποίηση την οποία έχουν αποφασίσει, σχεδιάσει και οργανώνουν οι συνεργαζόμενες με το ΠΑΜΕ συνταξιουχικές οργανώσεις. Κατά συνέπεια το κάλεσμά σας τόσο για την Κυριακή όσο και για τις 3/10/2016 αφορά κάτι προαποφασισμένο στο οποίο έχει καθορισθεί το πλαίσιο, τα αιτήματα, οι στόχοι, το οργανωτικό πλαίσιο, ο χώρος της συγκέντρωσης, τα συνθήματα κ.λπ. Για τον σκοπό αυτό υπάρχουν και έχουν εκδοθεί ήδη ανακοινώσεις αυτών των οργανώσεων, αφίσες, δελτία τύπου κ.λπ.

Με βάση αυτά τα δεδομένα η παρουσία και συμμετοχή μας τόσο στην σύσκεψη όσο και στην συγκέντρωση, θα έχει χαρακτήρα νεροκουβαλητή σε ότι προαποφασισμένο έχουν καθορίσει οι οργανώσεις που συμμετείχαν και αποφάσισαν την κινητοποίηση…..

Δηλώνουμε ότι είμαστε ανοιχτοί στην ανάγκη ενιαίας πολύμορφης και συντονισμένης πάλης για τα κοινά προβλήματα που μαστίζουν τον Ναυτεργατικό κόσμο με όρους ισοτιμίας και όχι καπελώματος από καμιά δύναμη.

Η αντίληψή μας και η θέση μας είναι σαφής, οφείλουμε να δράσουμε, να συσπειρώσουμε και να κινητοποιήσουμε τους εν ενεργεία και συνταξιούχους Ναυτικούς ενάντια στην αντιλαϊκή κυβερνητική και μνημονιακή πολιτική και να αναπτύξουμε αγώνες σε ένα κοινό συμφωνημένο πλαίσιο που θα ενώνει όλο τον Ναυτεργατικό κόσμο της χώρας μας.

Αντίθετα μας βρίσκει αντίθετους κάθε κίνηση, πρωτοβουλία η οποία κινείται στα πλαίσια μικροπολιτικών – μικροκομματικών και παραταξιακών επιλογών και σκοπιμοτήτων.

Κλείνοντας απευθύνουμε κάλεσμα στα εν ενεργεία Ναυτεργατικά Σωματεία όπως και στις οργανώσεις των Συνταξιούχων σε κοινή σύσκεψη για τον συντονισμό του αγώνα για να μην περάσουν τα μέτρα για την παραπέρα κατεδάφιση των εργασιακών ασφαλιστικών και συνταξιοδοτικών μας δικαιωμάτων.

Με εντολή Διοίκησης

Ο Πρόεδρος                                               Ο Αντιπρόεδρος                      Ο Γεν. Γραμματέας

Καββαδίας Γιώργος                                 Μελέτης Γεράσιμος                   Προβατάς Βασίλης

ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Το εκκλησιαστικό ιερατείο έχει κριθεί. Και για την Κατοχή, τότε που όρκιζε «κυβερνήσεις» δοσίλογων. Και για την επταετία, τότε που «διάβαζε» υπηρετώντας τη χούντα.Κρίνεται από τη μαυρίλα που αποπνέουν εκλεκτοί μητροπολίτες – υμνητές του χρυσαυγιτισμού. Αφού, όμως, ο κ.Ιερώνυμος θέλει να μιλήσουμε πιο συγκεκριμένα για την στάση της ιεραρχίας απέναντι στην Κατοχή και στην χούντα, πολύ ευχαρίστως.

Ξεκαθαρίζουμε εξ αρχής: Τα του Φίλη με τα θρησκευτικά είναι τριτεύουσας αξίας. Όχι γιατί δεν πρέπει να επέλθει η αντικατάσταση του κατηχητικού μαθήματος των θρησκευτικών με το μάθημα της θρησκειολογίας, αλλά γιατί η κυβέρνηση του κ. Φίλη αν ενδιαφερόταν για την ουσία του θέματος – κι αυτό είναι οι σχέσεις μεταξύ Κράτους και Εκκλησίας – θα το είχαμε καταλάβει. Θα το είχαμε καταλάβει και όταν η παρούσα κυβέρνηση υποδεχόταν με τιμές αρχηγού κράτους τα… λείψανα της αγίας Βαρβάρας και κυρίως θα το είχαμε αντιληφθεί με τις θέσεις του κ. Τσίπρα για την αναθεώρηση του Συντάγματος. Αλλά, όπως είδαμε, και εκεί ο ΣΥΡΙΖΑ αναπαράγει το υφιστάμενο καθεστώς, που σημαίνει αναπαραγωγή της σύμφυσης Κράτους – Εκκλησίας.

Ως εκ τούτου η υπόθεση με το μάθημα των θρησκευτικών δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από την προηγούμενη υπόθεση με τις ταυτότητες, όπου εντελώς τριτεύοντα ζητήματα αξιοποιούνται στο πινγκ – πονγκ του ψευδοεκσυγχρονισμού με τον σκοταδισμό για να συγκαλυφθούν τα ουσιώδη, μέσω της συνδαύλισης αντιθέσεων δευτερεύουσας σημασίας που πλασάρονται σαν δήθεν «κυρίαρχες» για να απασχολείται η κατά τα άλλα γονατισμένη και εξανδραποδιζόμενη κοινωνία.

Από εκεί και πέρα, όμως, αφού ο κ. Ιερώνυμος θέλει να μιλήσουμε για την στάση της ιεραρχίας απέναντι στην Κατοχή και στην χούντα, πολύ ευχαρίστως:

Κατοχή

Από τους 7.000 περίπου κληρικούς της εποχής της Κατοχής, πάνω από τους μισούς πήραν ενεργό μέρος στην Εθνική Αντίσταση. Ενώ όμως οι απλοί κληρικοί, ως γνήσια παιδιά του λαού, έδιναν το πατριωτικό «παρών», το ιερατείο όχι απλώς «απουσίαζε», αλλά αποτελούσε και στήριγμα των κατακτητών και της εγχώριας αντίδρασης.

Ο ίδιος ο αρχιεπίσκοπος της εποχής, ο Δαμασκηνός, διορίστηκε στη θέση του από την κατοχική «κυβέρνηση» του Τσολάκογλου. Στις επιστολές του προς την «κυβέρνηση» των προδοτών, ο Δαμασκηνός ευλογούσε τους «Κουίσλιγκ», δηλώνοντας ότι «αποβλέπομεν μετά βαθείας εκτιμήσεως προς την τολμηράν πρωτοβουλίαν την οποίαν αναλάβατε», ενώ χαρακτήριζε τη συνθηκολόγηση με τους κατακτητές σαν «μέτρον ανάγκης»…

Από την πλευρά τους, οι επικεφαλής του Αγίου Όρους έστειλαν μέχρι και επιστολή προς τον Χίτλερ, με την οποία καλούσαν την «Υμετέρα Εξοχότητα»(σ.σ: τον Χίτλερ) να «αναλάβη υπό την υψηλήν προσωπικήν Αυτής προστασίαν και κηδεμονίαν» το Αγιο Ορος…

«Εξοχότατε, οι βαθυσεβάστως υποσημειούμενοι Αντιπρόσωποι των Είκοσιν Ιερών Βασιλικών Πατριαρχικών και Σταυροπηγιακών Μονών του Αγίου Ορους Αθω, λαμβάνομεν την εξαιρετικήν τιμήν ν’ απευθυνθώμεν προς την Υμετέραν Εξοχότητα και παρακαλέσωμεν Αυτήν θερμώς, όπως, ευαρεστημένη, αναλάβη υπό την Υψηλήν προσωπικήν Αυτής προστασίαν και κηδεμονίαν τον Ιερόν τούτον Τόπον (…) Οι μοναχοί του Ορους Αθω οθενδήποτε και αν κατάγονται θα διατηρήσουσιν τα κτήματα και τα πρότερα αυτών δικαιώματα και θ’ απολαύουσιν, άνευ ουδεμιάς εξαιρέσεως, πλήρους ισότητος δικαιωμάτων και προνομίων (…). Την διατήρησιν του καθεστώτος τούτου της αυτονόμου μοναχικής πολιτείας, ικανοποιούντος πλήρως άπαντας τους εν Αγίω Ορειεν ασκουμένους ανεξαρτήτως εθνικότητος Ορθοδόξους μοναχούς και εναρμονιζόμενοι προς τον σκοπόν και την αποστολήν αυτών, παρακαλούμεν και ικετεύομεν θερμώς την Υμετέραν Εξοχότητα όπως αναλάβη υπό την υψηλήν προστασίαν και κηδεμονίαν Αυτής. Τον Βασιλέα των Βασιλευόντων και Κύριον των Κυριευόντων εξ όλης ψυχής και καρδίας ικετεύοντες, όπως επιδαψιλεύση τη Υμετέρα Εξοχότητιυγείαν και μακροημέρευσιν επ’ αγαθώ του ενδόξου Γερμανικού Εθνους. Υποσημειούμε θα βαθυσεβάστως».

Η επιστολή έχει συνταχθεί «Εν Αγίω Ορει τη 13/26 Απριλίου 1941» και απευθύνεται «Προς την Αυτού Εξοχότητα τον Αρχικαγκελλάριον του ενδόξου Γερμανικού Κράτους ΚύριονΑδόλφον Χίτλερ εις Βερολίνον»…

Πρόκειται για την επιστολή που έστειλαν προς τον Χίτλερ – μια μέρα πριν (!) η Βέρμαχτ μπει στην Αθήνα – οι μονές του Αγίου Ορους «ικετεύοντες» να τους θέσει «υπό την υψηλήν προστασίαν και κηδεμονίαν» του!

(σσ: Φοβόμαστε ότι εκτός από «χρυσόβουλα» βυζαντινών αυτοκρατόρων, φιρμάνια Σλάβων φυλάρχων και χοτζέτια σουλτάνων, δεν αποκλείεται οι «Αγιοι Πατέρες» να διαθέτουν και διατάγματα του …Χίτλερ που να «αποδεικνύουν» τα ιδιοκτησιακά τους «δικαιώματα» επί λιμνών, βουνών, θαλασσών και κυρίως οικοδομικών «φιλέτων» της ελληνικής επικράτειας…).

Όσο για Μητροπολίτες, όπως ο Φλωρίνης, ο Εδέσσης, ο Αιτωλοακαρνανίας, ο Φθιώτιδας, υποδέχονταν τα Ες-Ες με δοξολογίες υπέρ «του μεγάλου γερμανικού έθνους» και με κηρύγματα ότι «τάσσεται ο ελληνικός λαός παρά τω πλευρώ των δυνάμεων του Αξονος»…

Φυσικά, υπήρχαν και Μητροπολίτες που τίμησαν το σχήμα τους, όπως ο Κοζάνης Ιωακείμ ή ο Ηλείας Αντώνιος, που στάθηκαν δίπλα στο ΕΑΜ. Μόνο που αυτούς η Ιεραρχία τους κυνήγησε και τους καθαίρεσε…

Ας επιστρέψουμε στον Δαμασκηνό. Αυτός είχε εκδιώξει από το θρόνο τον Χρύσανθο, ο οποίος με τη σειρά του ομολογούσε αργότερα ότι αυτός ήταν που καθοδηγούσε τον Γρίβα και τη φασιστική οργάνωση των Χιτών και αποκαλούσε τα Τάγματα Ασφαλείας σαν «τελευταία εφεδρεία» του Έθνους…

Γνωστός είναι ο ρόλος του Δαμασκηνού ως συνεργάτης των Άγγλων, αφού πρώτα είχε ορκίσει τις «κυβερνήσεις» των γερμανοτσολιάδων, των Λογοθετόπουλου και Ράλλη. Οι Άγγλοι, μετά τη συνάντηση του Δαμασκηνού με τον Τσόρτσιλ στα «Δεκεμβριανά», τον όρισαν έως και αντιβασιλέα της χώρας.

Η εξαργύρωση της στάσης του Δαμασκηνού στο ματοκύλισμα του λαού από τους ιμπεριαλιστές, υπήρξε πλήρης.Αλλά κι αυτός στάθηκε στο «ύψος» του. Υπό την ηγεσία του, το 1946, η έκτακτη σύνοδος της Ιεραρχίας εξέδωσε την ποιμαντορική εγκύκλιο για την καταδίκη της Αριστεράς.

Υπό την καθοδήγησή του, η Ιερά Σύνοδος της 30/5/47 τασσόταν παρά τω πλευρώ του μοναρχοφασιστικούεμφυλιοπολεμικού κράτους και «αφόριζε» σαν«εθνικώς εγκληματικόν κίνημα» (!) τον αγώνα των μαχητών του ΔΣΕ.

Αργότερα, το 1949, δήλωνε «υπερήφανος» για την «εθνικήνκολυμβήθραν» της Μακρονήσου… Εκεί, δε, στη Μακρόνησο, «μεγαλούργησε» σειρά από αρχιμανδρίτες. Δεν είναι τυχαίο ότι αρκετά χρόνια αργότερα, το 1984, το ένα τρίτο περίπου των μελών της Ιεράς Συνόδου είχε προϋπηρεσία στο στρατό κατά την περίοδο του Εμφυλίου…

Ο Δαμασκηνός, επίσης, ήταν εκείνος που το ’48 ευλογούσε τα εκτελεστικά αποσπάσματα των στρατοδικείων, αφού, όπως έλεγε, για τους δολοφονηθέντες δημοκράτες, επρόκειτο για «καταδικασθέντες εις θάνατον κατόπιν νομίμου και δημοσίας διαδικασίας»…

Φυσικά, δεν είναι μόνο το εν Ελλάδι ιερατείο που εκείνη την εποχή διακονούσε τη «μαυρίλα».Το Φανάρι, για παράδειγμα, εξέδωσε το ’49 δήλωση – προειδοποίηση αφορισμού των ομογενών που εμφορούνταν από κομμουνιστικές ιδέες, ενώ το Πατριαρχείο Αλεξάνδρειας έσπευδε να αποστείλει το ’49 συγχαρητήριο τηλεγράφημα στον Παπάγο «επ’ ευκαιρία οριστικής συντριβής των εχθρών της Πατρίδος και της Ανθρωπότητος» (σ.σ: των κομμουνιστών)…

Και βέβαια δεν είναι μόνο το ιερατείο της Ορθοδοξίας.Το 1948 η Καθολική Ιεραρχία της Ελλάδος «καταδίκασε απεριφράστως τον άθεον κομμουνισμόν»,ενώ ήδη από το ’44 ο Πάπας Πίος, συνεργάτης πολλών εγκληματιών ναζί, καταδικάζει τους κομμουνιστές, επειδή αρνούνται το «φυσικόν δικαίωμα της ιδιοκτησίας» και λίγο αργότερα απαγορεύει την ταφή των κομμουνιστών, εάν πριν το θάνατό τους δεν είχαν δώσει «δημοσία απόδειξη μετανοίας»…

Χούντα

Η ηγεσία της Εκκλησίας υπήρξε σταθερός βραχίονας επιβολής της αντιδραστικής πολιτικής του μετεμφυλιακού κράτους. Το επιστέγασμα της κοσμικής «μαυρίλας» που εκπροσωπούσε ήταν η στάση της κατά την περίοδο της χούντας.

Παράλληλα με το επίσημο ιερατείο, καθοριστικός για την εμπέδωση του σκοταδιστικού κηρύγματος στη δημόσια ζωή ήταν ο ρόλος που έπαιξαν τα διάφορα παραθρησκευτικά σωματεία. Το κυριότερο από αυτά, η «Ζωή»,ιδρύθηκε το 1907 και επιφανές της στέλεχος υπήρξε ο Ιερώνυμος, ο πρωθιερέας της Φρειδερίκης και κατοπινά ο εκλεκτός της χούντας των συνταγματαρχών στη θέση του Αρχιεπισκόπου.

Το θεάρεστο έργο της «Ζωής», σε συνεργασία πάντα με τη Φρειδερίκη, ήταν να ηγηθεί στο «πνευματικό μέρος του αντικομμουνιστικού αγώνος». Για το σκοπό αυτό, το μοναρχοφασιστικό κράτος τής διαθέτει ένα πλατύ δίκτυο οργανώσεων και μηχανισμών. Σε αντάλλαγμα «των υπηρεσιών προς το έθνος» που προσφέρουν οι διάφορες χριστιανοφασιστικές οργανώσεις, το κράτος τούς παρέχει κάθε είδους διευκολύνσεις. Είναι ενδεικτικό: Εκείνη την εποχή μόνο τρεις οργανισμοί είχαν απαλλαγεί από το χαρτόσημο: Τα ανάκτορα, η πρεσβεία των ΗΠΑ και η «Ζωή»…Ας σημειωθεί ότι η «Ζωή» είχε στις τάξεις της τις ΧΜΟ, τις «Χριστιανικές Μαθητικές Ομάδες», στους στρατώνες των οποίων οι πνευματικοί καθοδηγητές των στρατωνιζομένων τους εξόπλιζαν με στόχο τον «αγώνα της χριστιανικής Ελλάδας κατά του άθεου κομμουνισμού».

Ο ρόλος αυτών των σωματείων αντανακλάται περίφημα στην πολιτική διαδρομή των ατόμων που απάρτιζαν τα υψηλά τους κλιμάκια.Το «βαρύ πυροβολικό» της «Ζωής» ήταν οι πανεπιστημιακοί Τσιριντάνης και Ράμμος, ο ψυχίατρος Ασπιώτης, ο οικονομολόγος Μερτικόπουλος, οι αρχιμανδρίτες Ξένος και Παρασκευόπουλος, και οι θεολόγοι Παυλίδης και Μουρατίδης.Έχουμε και λέμε λοιπόν:

• Οι Τσιριντάνης και Μερτικόπουλος θα διοριστούν αργότερα μέλη υπηρεσιακών κυβερνήσεων, ενώ ο Τσιριντάνης, ειδικότερα, ήταν υπουργός Δικαιοσύνης της κυβέρνησης Δόβα, που έκανε τις εκλογές βίας και νοθείας, το ’61.
• Οι Παρασκευόπουλος και Ξένος θα ενθρονιστούν μητροπολίτες από τον Αρχιεπίσκοπο της χούντας Ιερώνυμο. Ο Παρασκευόπουλος είναι αυτός που ως μητροπολίτης Θεσσαλονίκης «θα αφήσει εποχή», με την περίφημη προσφώνησή του στη Δέσποινα Παπαδοπούλου, τη γυναίκα του δικτάτορα, που την παρομοίαζε με την Παναγία. Ο Ξένος, δε, θα γίνει αργότερα μητροπολίτης Ενόπλων Δυνάμεων.
• Όσο για τον Μουρατίδη, υπήρξε ο «ιδεολογικός καθοδηγητής» των τριών Κύπριων μητροπολιτών, στην προσπάθειά τους να εκθρονίσουν τον Μακάριο το 1972.

Κάπως έτσι φτάσαμε στη χούντα, όταν δηλαδή «ο Αρχιεπίσκοπος ήταν τότε απορροφημένος στις μελέτες του», όπως δήλωσε για τον μακαριστό Χριστόδουλο ο εκπρόσωπος Τύπου της Ιεράς Συνόδου (4/3/2001).

Εντούτοις, κάθε άλλο παρά «απασχολημένο» με το …διάβασμα ήταν το ιερατείο την επταετία. Γνώριζε πολύ καλά και από πρώτο χέρι τη βαρβαρότητα της δικτατορίας. Το ομολογεί, άλλωστε, ο ίδιος ο Ιερώνυμος, ο αρχιεπίσκοπος της χούντας, ο οποίος στα απομνημονεύματά του κάνει λόγο για τις αναφορές που έφταναν στο γραφείο του για τα βασανιστήρια στο ΕΑΤ – ΕΣΑ (αναφορές που προφανώς περνούσαν από τα χέρια τού τότε αρχιγραμματέα του και κατοπινού αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου…

Το τι έπραξε η ηγεσία της Εκκλησίας είναι γνωστό. Είναι χαμένος κόπος να αναζητήσει κανείς έστω και μια διαφοροποίηση από έστω και ένα υψηλόβαθμο στέλεχος της Εκκλησίας εκείνης της περιόδου απέναντι στους συνταγματάρχες του «Ελλάς – Ελλήνων – Χριστιανών». Δεν το λέμε εμείς. Ήταν 15/7/1999 όταν ο μητροπολίτης Λέρου, μεταξύ των άλλων, ζητώντας συγνώμη γιατί την περίοδο της χούντας η Ιεραρχία της Εκκλησίας δεν στάθηκε στο ύψος της, δηλώνει:«Δεν υπάρχει ούτε ένα κείμενο της Ιεράς Συνόδου που να είναι αντάξιο της αποστολής της».

Μεταπολίτευση

Στα χρόνια της μεταπολίτευσης – και όσο απομακρυνόμαστε χρονικά από την επταετία – η ιεραρχία προσπαθεί να φτιάξει την δική της «ιστορία» για την τακτική την περίοδο της χούντας. Όποιος, όμως, θέλει να διαπιστώσει το βαθμό της «αποχουντοποίησης» του ιερατείου, δεν έχει παρά να ανατρέξει στις φυλλάδες των αμετανόητων της χούντας, όπως ο «Ελεύθερος Κόσμος». Εκεί θα διαπιστώσει ποιοι αρθρογραφούσαν ακόμα και μετά από το 1974. Μέχρι και κατοπινοί αρχιεπίσκοποι…

Η Εκκλησία «τους», λοιπόν, κρίθηκε για την επταετία. Τότε που «διάβαζε» υπηρετώντας τη χούντα. Κρίθηκε όταν το 1/3 των δεσποτάδων ανέβαινε τα σκαλιά της ιεραρχίας με εφόδιο τη θητεία των «Αγίων» στο κολαστήριο της Μακρονήσου. Κρίνεται καθημερινά που η προσφορά των ταπεινών και φτωχών πιστών γίνεται παχυλό παγκάρι στα θησαυροφυλάκια της αμύθητης εκκλησιαστικής περιουσίας. Κρίνεται στις χιλιάδες ιστορίες που σου διηγούνται στα χωριά για τους «πάπαρδους» και τους «Άγιους Πρεβέζης», κρίνεται από τα καραγκιοζιλίκια τύπου «παπαροκάδων» μέχρι τη μαυρίλα που αποπνέουν οι μητροπολίτες υμνητές του χρυσαυγιτισμού.

Ναι, λέει ο νυν Αρχιεπίσκοπος, αλλά ο ρόλος της Εκκλησίας την επταετία ήταν«συνεπής και αδιάβλητος»διότι η χούντα είχε παρέμβει στο εσωτερικό της. Πράγματι: Το ανώμαλο εκκλησιαστικό καθεστώς είχε ξεκινήσει το 1967, όταν ηχούντα κατήργησε τη νόμιμη ιεραρχία και διόρισε οχταμελή Σύνοδο που εξέλεξε ως αρχιεπίσκοπο τον (τότε) Ιερώνυμο. Στη συνέχεια, τοποθετήθηκαν άνθρωποι των παραεκκλησιαστικών οργανώσεων σε πάνω από τριάντα μητροπόλεις. Το 1974, επί χούντας Ιωαννίδη, παραιτείται ο Ιερώνυμος και καλείται η παλιά ιεραρχία για να εκλέξει νέο αρχιεπίσκοπο. Εκλέγεται ο Σεραφείμ και στη συνέχεια απομακρύνονται οι 12 από τους αντικανονικά εκλεγμένους μητροπολίτες, ανάμεσά τους και αυτοί που έκαναν το 1993 την προσφυγή στο ΣτΕ.

Όμως:

• Δεν έχουν περάσει δα και πολλά χρόνια από τις 6/9/1998 όταν οΧριστόδουλος τίμησε τον επί χούντας προκαθήμενο της Εκκλησίας τελώντας στην Τήνο τρισάγιο στον τάφο του Ιερώνυμου. Τι άλλο τίμησε τότε η ιεραρχία αν όχι τον εκλεκτό της χούντας του Παπαδόπουλου, την εποχή του οποίου (Ιερώνυμου)ο Χριστόδουλος διατέλεσε γραμματέας της Ιεράς Συνόδου.
• Ήταν στις 3/2/2002 όταν ο Χριστόδουλος τιμούσε (πάλι) τα έργα και τις ημέρες του χουντικού αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου, μιλώντας για«παρεξηγημένο» αρχιεπίσκοπο και απευθύνοντας ύμνους για «το πνευματικό έργο και τα οράματά του».
• Ήταν2/5/2007 όταν ο μονίμως …αδιάβαστος Χριστόδουλος είχε επισκεφτεί την Κύπρο όπου διέπραξε το «θαύμα» να αποδώσει τιμές και να καταθέσει στεφάνι στον τάφο του Γρίβα… Η’ μήπως ο Γρίβας δεν ήταν συνεργάτης της χούντας,ο ιθύνοντας νους μιας σειράς από απόπειρες δολοφονίας κατά του Μακάριου, ο συνένοχος του φασιστικού πραξικοπήματος που έδωσε το πρόσχημα για την είσοδο του Αττίλα στο νησί, και φυσικά ο ιδρυτής των «Χιτών» επί Κατοχής;…

Είναι, λοιπόν, από το θρόνο στον οποίο βρίσκεται σήμερα ο κ.Ιερώνυμος που μόλις πριν από λίγα χρόνια η παρούσα ιεραρχία τιμούσε την χουντική ιεραρχία από την οποία – πολύ καθυστερημένα – προσπαθεί να πάρει αποστάσεις το σώμα που εκπροσωπεί όχι ως πρόσωπο αλλά ως θεσμός ο νυν αρχιεπίσκοπος.

Και κάτι ακόμα: Ήταν ο προκάτοχος του σημερινού αρχιεπισκόπου, ο Χριστόδουλος, που στη διδακτορική διατριβή του, που την υπέβαλε στη Θεολογική Σχολή Θεσσαλονίκης, η χούντα των συνταγματαρχών εμφανίζεται σαν «Επανάστασις της 21ης Απριλίου». Και φυσικά αυτό έχει την πολυσήμαντη σημασία του καθώς η διατριβή δεν υποβλήθηκε τα χρόνια της χούντας (όταν ο Χριστόδουλος δεν ήξερε τι συνέβαινε γιατί… διάβαζε). Υποβλήθηκε το 1981. Εφτά ολόκληρα χρόνια μετά την κατάρρευση της δικτατορίας.  

Πηγή: thepressproject.gr

Ύστερα από τον εκλογικό θρίαμβο του ΣΥΡΙΖΑ και του Τσίπρα στις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015, πολλοί βιάστηκαν να πουν ότι βαδίζουμε σε μια μνημονιακή σταθεροποίηση με ηγεμόνες τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Τσίπρα.

Όλα τα νερά της Χιλής εκτός από τη θάλασσα, έχουν «κοπεί» σε μερίδια που ονομάζονται «δικαιώματα νερού». Τα «δικαιώματα νερού» είναι τίτλοι ιδιοκτησίας ισόβιοι, ξέχωροι από τη γη και έχουν εμπορική αξία, όπως ακριβώς ένα σπίτι, ή ένα κτήμα. Μπορείς να το νοικιάσεις, να το χρησιμοποιήσεις, ή να το κρατήσεις χωρίς να το κάνεις τίποτα περιμένοντας την κατάλληλη στιγμή, για να το πουλήσεις ακριβά.

Στη χώρα, που θεωρείται πρωτοπόρος στις εφαρμογές του νεοφιλελευθερισμού και των ιδιωτικοποιήσεων, όλα τα νερά πωλούνται. Ποτάμια, λίμνες και υπόγεια ύδατα καταλήγουν σε ιδιώτες, σε επιχειρήσεις και κερδοσκόπους που θεωρούν το νερό επένδυση με σκοπό το κέρδος. Στη Χιλή το νερό δεν θεωρείται πια αναφαίρετο δικαίωμα, αλλά εμπορεύσιμο προϊόν. Με άλλα λόγια αυτό σημαίνει, πως αν είσαι αγρότης δεν μπορείς να ποτίσεις το χωράφι σου ακόμα και αν αυτό βρίσκεται στις όχθες του ποταμού διότι το ποτάμι μπορεί να ανήκει σε άλλους. Αντιστοίχως, δεν μπορείς να πάρεις νερό αν δεν έχεις «δικαίωμα» και συλλαμβάνεσαι αν πιαστείς επ' αυτοφώρω.

Όλα ξεκίνησαν το 1981, κατά τη διάρκεια της δικτατορίας του Πινοσέτ όταν δημιουργήθηκε ο Κώδικας του Νερού (Codigo de Aguas), ένα πακέτο νόμων οι οποίοι θεμελιώνουν ότι το νερό δεν είναι δημόσιο αγαθό, αλλά ιδιωτικό προϊόν.

Δείτε το συγκλονιστικό ρεπορτάζ του «Εξάντα»:

ΠΗΓΗ: ergatikosagwnas.gr