«Ρήτρα απόκλισης» με αποδοχές δύο ταχυτήτων στη σχεδιαζόμενη επαναφορά των κλαδικών συμβάσεων εργασίας, καθορισμό νέου υπο-κατώτατου μισθού, επιτροπή – μεσολαβητής που θα καθορίζει τα όρια αυξήσεων ή μειώσεων στις διαπραγματεύσεις ΓΣΕΕ-εργοδοτών και αυστηρούς όρους για την επέκταση μιας συλλογικής σύμβασης προτείνει η 8μελής επιτροπή εμπειρογνωμόνων στο πόρισμά της για τις αλλαγές στα εργασιακά.

Οι προτάσεις

Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες από το περιεχόμενο του τελικού πορίσματος της επιτροπής που αποκαλύπτει ο Ελεύθερος Τύπος, οι αλλαγές που εισηγούνται οι «8 σοφοί» προβλέπουν:

1 Ρήτρα απόκλισης στη σύναψη κλαδικών συμβάσεων. Σημαίνει να συμφωνούν οι κοινωνικοί εταίροι ότι οι μισθοί σε μια κλαδική δεν θα ισχύουν για τους εργαζόμενους σε επιχειρήσεις που αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα, αλλά θα αποκλίνουν κατά το ποσοστό που θα συμφωνείται εξαρχής με την κλαδική σύμβαση. Η ρήτρα απόκλισης εφαρμόζεται κατά κόρον στη Γαλλία και επιτρέπει μεν στους εργαζόμενους να έχουν κλαδική σύμβαση, αλλά με μικρότερους μισθούς σε επιχειρήσεις που έχουν προβλήματα. Αν υπάρχει αύξηση 2% αυτή δεν θα έχει εφαρμογή σε όλους, αλλά με τη ρήτρα που θα συμφωνούν τα δύο μέρη, οι μισθοί θα παγώνουν ή και θα μειώνονται σε συγκεκριμένους τομείς, και σε διάφορες περιοχές της χώρας.

2 «Επιτροπεία» και μικτό σύστημα στον κατώτατο μισθό, που θα μπορούν μεν να τον διαμορφώνουν ΓΣΕΕ και εργοδότες, αλλά με την εμπλοκή μιας ανεξάρτητης επιτροπής ειδικών. Η επιτροπή αυτή προτείνεται στο πόρισμα (όπως αποκάλυψε ο Ελεύθερος Τύπος της Κυριακής από τις 18/9) για να καθορίζει ανώτατα και κατώτατα όρια διαπραγμάτευσης, ανάλογα με τις συνθήκες της οικονομίας, την ανεργία κ.λπ. Με τον τρόπο αυτό αποφεύγονται οι ακραίες διεκδικήσεις.

3 Επανακαθορισμό του κατώτατου μισθού για τους κάτω των 25 ετών (σήμερα 510 ευρώ) και θέσπιση κριτηρίων εργασιακής εμπειρίας για το ύψος της αμοιβής τους. Η επιτροπή προτείνει να μην υπάρχει ηλικιακό κριτήριο, αλλά να υπάρχει ο «γενικός κατώτατος μισθός» και ο «υπο-γενικός κατώτατος μισθός» που θα ισχύει κυρίως για νεοεισερχόμενους. Ο μισθός μπορεί να είναι υψηλότερος αλλά μπορεί και χαμηλότερος από τα 510 ευρώ για τους ανειδίκευτους με την εισαγωγή των κριτηρίων εργασιακής εμπειρίας. Και αυτό θα είναι αντικείμενο διαπραγμάτευσης των κοινωνικών εταίρων υπό την «επιτροπεία» των ειδικών.

4 Αλλαγές στο ποσοστό εκπροσώπησης των εργοδοτών στις διαπραγματεύσεις. Αυτό που προτείνεται είναι να λαμβάνεται υπόψη και το μέγεθος των εργαζομένων που απασχολούν οι εκπρόσωποι των εργοδοτών, που σημαίνει ότι αν 2.000 εργοδότες απασχολούν το 50% και άνω των εργαζομένων ενός κλάδου, τότε η σύμβαση θα μπορεί να έχει υποχρεωτικό χαρακτήρα και για τις υπόλοιπες ενώ αν οι 2.000 εργοδότες διαθέτουν το 20% του συνόλου των εργαζομένων σε έναν κλάδο, τότε η σύμβαση θα ισχύει μόνον για τα μέλη που την υπογράφουν. Ο όρος αυτός επαναφέρει μεν την επεκτασιμότητα των συμβάσεων αλλά την καθιστά πιο δύσκολη έως ανέφικτη στην πράξη.

ΠΗΓΗ: enikonomia.gr

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ με σπασμένα κυριολεκτικά τα φρένα, συνεχίζει τον ολισθηρό, αντιλαϊκό της κατήφορο.

Μετά το έγκλημα της κύρωσης από τη Βουλή της σύμβασης για την εκχώρηση του «Ελληνικού» στον όμιλο Λάτση, σειρά παίρνουν τα προαπαιτούμενα και οι νέες ανατροπές στις εργασιακές σχέσεις.

Στο υπό κατάρτιση νομοσχέδιο μεταξύ άλλων προβλέπεται:

• Η μεταφορά του δεύτερου πακέτου των ΔΕΚΟ στο νέο Yπερταμείο. Σε αυτές περιλαμβάνονται οι ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ, ΕΥΑΘ, αμυντικές βιομηχανίες (ΕΑΣ, ΕΛΒΟ και ΕΑΒ), Αττικό Μετρό, Κτιριακές Υποδομές και ΑΔΜΗΕ
• ·Η ιδιωτικοποίηση του Εθνικού Εναέριου Χώρου(!!!). Πληροφορίες αναφέρουν, ότι για το σκοπό αυτό, η κυβέρνηση προτίθεται να ιδιωτικοποιήσει την Δημόσια Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας χωρίζοντας την σε Ανώνυμες Εταιρείες, Αεροναυτιλίας, Αεροδρομίων. Μετά το ξεπούλημα των 14 περιφερειακών αεροδρομίων στην γερμανικών συμφερόντων Fraport, σειρά έχει τώρα και ο Εθνικός Εναέριος Χώρος, η διαχείριση του οποίου, περνάει και αυτός σε γερμανικά κατά πάσα πιθανότητα χέρια.
• · Η συγκρότηση του Εποπτικού Συμβουλίου του Υπερταμείου, το οποίο θα διαχειρίζεται τη δημόσια περιουσία της χώρας, για τα επόμενα 99 χρόνια!!!
• ·Η περαιτέρω ιδιωτικοποίηση της αγοράς Φυσικού Αερίου.

Τα πάντα ιδιωτικοποιούνται και περνούν σε ξένα χέρια. Η ηλεκτρική ενέργεια, το νερό, οι αμυντικές βιομηχανίες, κτηριακές υποδομές, τα μέσα σταθερής τροχιάς, ο εθνικός εναέριος χώρος…Αν σε αυτά συμπεριλάβουμε, ότι με το 3^ο μνημόνιο πέρασαν στον έλεγχο των Βρυξελών οι τέσσερις μεγαλύτερες τράπεζες …το γεγονός ότι κρίσιμοι τομείς της Δημόσιας Διοίκησης, όπως το υπουργείο Οικονομικών, η Τράπεζα της Ελλάδας ελέγχονται απ’ ευθείας από τις Βρυξέλες…Αν συνυπολογίσουμε επίσης, ότι με τη συνθήκη του Μάαστριχτ η νομισματική, συναλλαγματική πολιτική και δημοσιονομική πολιτική εκχωρούνται στις Βρυξέλες, τότε σε ένα συμπέρασμα καταλήγουμε: Υπάρχει θέμα κατάλυσης της ΕΘΝΙΚΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ της χώρας. Όχι ότι χθες δεν υπήρχε. Αλλά σήμερα προβάλει με μια απροκάλυπτη, ωμή και κυνική μορφή. Μετά από 6,5 χρόνια σκληρής, βάρβαρης και ανηλεούς λιτότητας, η Ελλάδα κινδυνεύει να μετατραπεί σε ιδιότυπη ευρωπαϊκή - γερμανική αποικία.

Ευθύνες για τις εγκληματικές αυτές επιλογές, έχει το σύνολο του αστικού πολιτικού κόσμου και του επιχειρηματικού κατεστημένου της χώρας, οι πολιτικές και οικονομικές δηλαδή δυνάμεις, που ωθούν τους εργαζόμενους στον οικονομικό και κοινωνικό όλεθρο.

Ο ελληνικός λαός δεν έχει να περιμένει τίποτα το θετικό από τις δυνάμεις αυτές, οι οποίες τα χρόνια της κρίσης, έδειξαν με τον πιο καθαρό τρόπο τις εχθρικές τους διαθέσεις απέναντι στον λαϊκό παράγοντα.

Επιζήμιες για την λαϊκή υπόθεση, είναι επίσης και οι διακηρύξεις περί του μάταιου της οργάνωσης της λαϊκής πάλης στις σημερινές συνθήκες και η καλλιέργεια της προσμονής ως την ωρίμανση των συνθηκών, στο ασαφές και απροσδιόριστο μέλλον.

Η Κίνηση για την Αποδέσμευση της Ελλάδας από την ιμπεριαλιστική Ευρωπαϊκή Ενωση, αποτελεί ό,τι πιο υγειές και ελπιδοφόρο κινείται σήμερα στον πολιτικό αστερισμό της χώρας, από την σκοπιά, την καθαρή, πεντακάθαρη σκοπιά της εξυπηρέτησης των λαϊκών συμφερόντων.

Καλούμε τον ελληνικό λαό να στηρίξει το εγχείρημα της «Διεεξόδου», να πάρει αυτόβουλες πρωτοβουλίες για τη δημιουργία Επιτροπών στις πόλεις, τα χωριά, τις επιχειρήσεις, παντού όπου κινείται και αναπνέει η εργατική τάξη και τα φτωχά μικρομεσαία στρώματα, οι δύο δηλαδή κοινωνικές δυνάμεις οι οποίες, ευελπιστούμε, ότι θα αποτελέσουν τους κινητήριους μοχλούς του κινήματος της αποδέσμευσης της Ελλάδας από τον ιμπεριαλιστικό κλοιό των ευρωπαϊκών μονοπωλίων.

Όλοι στους δρόμους! Να μην περάσουν τα νέα σφαγιαστικά μέτρα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ!

Δυναμώνουμε το Κίνημα της «ΔιΕΕξόδου» από την ΕΕ με την φιλοδοξία τα μηνύματά του να κατακτήσουν την πλειοψηφία του εργαζόμενου λαού.

ΠΗΓΗ: ergatikosagwnas.gr

του Κώστα Ιερίδη

Αντιμέτωποι με αναδρομικό φόρο για αγοραπωλησίες ακινήτων που έχουν γίνει ακόμη και πριν από 15 χρόνια βρίσκονται χιλιάδες φορολογούμενοι.

Την εποχή των «παχιών αγελάδων», όπου ο κατασκευαστικός κλάδος και οι αγοραπωλησίες ακινήτων ήταν η ραχοκοκαλιά της ελληνικής οικονομίας, είχε άτυπα νομιμοποιηθεί η αγορά ενός ακινήτου με «μαύρα»

Ωστόσο, σήμερα στο Υπουργείο Οικονομικών κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι το επιπλέον της αντικειμενικής αξίας ποσό που καταβλήθηκε στον πωλητή αποτελεί αδικαιολόγητη προσαύξηση περιουσίας, γεγονός που επιφέρει επιπτώσεις για τον φορολογούμενο. Έτσι, με το μαζικό άνοιγμα λογαριασμών που γίνεται στο πλαίσιο των ελέγχων για την αδικαιολόγητη προσαύξηση περιουσίας, πολλοί πωλητές ακινήτων -και μάλιστα όχι κατασκευαστές, αλλά απλοί ιδιώτες- έχουν βρεθεί να μην μπορούν να δικαιολογήσουν τα «μαύρα» που έχουν εισπράξει για την πώληση του ακινήτου. Βέβαια, στην τσιμπίδα των ελεγκτών θα βρεθούν και όσοι είχαν κάνει στο παρελθόν επάγγελμα τις αγοραπωλησίες ακινήτων χωρίς να το δηλώσουν στην εφορία.

Στην... τσιμπίδα της εφορίας

Μάλιστα, έχει ήδη δημιουργηθεί λίστα με ονόματα 2.500 φορολογουμένων για τους οποίους υπάρχουν ενδείξεις πως ενώ έκαναν «business» με πωλήσεις ακινήτων, δήλωναν τις πράξεις αυτές ως φυσικά πρόσωπα με στόχο να αποφύγουν τον φόρο. Έτσι, είτε όσοι απλώς πούλησαν ένα σπίτι είτε όσοι είχαν ως επάγγελμα τις πωλήσεις ακινήτων, θα βρεθούν αντιμέτωποι με τον καταλογισμό της απόκρυψης εισοδήματος για τα «μαύρα» που εισέπραξαν.

Κατ’ επέκταση, εάν το σχέδιο του ΥΠΟΙΚ προχωρήσει, θα κληθούν να πληρώσουν φόρο μεταβίβασης αναδρομικά και εκπρόθεσμα για το πέραν της αντικειμενικής αξίας τίμημα. Μάλιστα, παρά το γεγονός ότι ο φόρος μεταβίβασης βαρύνει τον αγοραστή, ο τελευταίος δεν συναινεί στην πληρωμή του φόρου, αφού η εφορία έχει στριμώξει τον πωλητή και, έτσι, ο πωλητής πληρώνει τον φόρο, ύψους σήμερα 3%, για να γλυτώσει από τους τσουχτερούς συντελεστές φορολόγησης του εισοδήματος από αδικαιολόγητη προσαύξηση περιουσίας (φτάνουν συνολικά ακόμα και το 100% μαζί με τις προσαυξήσεις και τα πρόστιμα)…

ΠΗΓΗ: zougla.gr

Με 152 ψήφους της κυβερνητικής πλειοψηφίας ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ ψηφίστηκε το βράδυ της Τρίτης στη Βουλή, επί της αρχής, το νομοσχέδιο με τις επείγουσες ρυθμίσεις για την εφαρμογή της συμφωνίας δημοσιονομικών στόχων και διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων. Να σημειωθεί ότι σύσσωμη η αντιπολίτευση -ΝΔ, Χρυσή Αυγή, Δημοκρατική Συμπαράταξη, ΚΚΕ, Ποτάμι και Ένωση Κεντρώων- καταψήφισε με 141 ψήφους.

Τι περιλαμβάνει το πολυνομοσχέδιο

Το νέο πολυνομοσχέδιο περιλαμβάνει σειρά ρυθμίσεων, οι οποίες ήταν απαραίτητο να θεσπιστούν για να εκταμιευθεί η επόμενη δόση ύψους 2,8 δις ευρώ. Μεταξύ άλλων φέρνει αλλαγές στο ασφαλιστικό και το ενεργειακό τοπίο, προσδιορίζει την ένταξη ΔΕΚΟ στο υπερταμείο και προβλέπει ανακατατάξεις στις διοικήσεις των τραπεζών.

Αναλυτικά, στο υπερταμείο περνούν έξι ΔΕΚΟ:

• ΕΥΑΘ
• Αττικό Μετρό
• Κτιριακές Υποδομές Α.Ε.
• ΕΛΒΟ,
• ΔΕΗ/ΑΔΜΗΕ και
• ΕΥΔΑΠ.

Ειδικά για την ΕΛΒΟ ορίζεται ότι η εν λόγω μεταβίβαση των μετοχών της δεν επηρεάζει την ειδική εκκαθάριση υπό την οποία έχει τεθεί και που συνεχίζεται με τους ίδιους όρους και συμφωνίες έως την περάτωσή της.

Ασφαλιστικό

Την ίδια ώρα, περιλαμβάνονται αλλαγές στο ασφαλιστικό, σύμφωνα με τις οποίες οι ιδιοκτήτες τουριστικών καταλυμάτων σε περιοχές με κάτω από 2.000 κατοίκους θα κληθούν να πληρώσουν για κύρια ασφάλιση και υγεία εισφορές 26,95% επί του καθαρού φορολογητέου εισοδήματός τους.

Το νέο πολυνομοσχέδιο περιλαμβάνει σειρά ρυθμίσεων, που ήταν απαραίτητο να θεσπιστούν για να εκταμιευθεί η επόμενη δόση ύψους 2,8 δις ευρώ​

Αγορά ενέργειας

Όσον αφορά στην αγορά ενέργειας, οι βασικές διατάξεις του νομοσχεδίου προβλέπουν τη δημιουργία νέων αγορών εργασίας που θα επιτρέπουν σε προμηθευτές και παραγωγούς καλύτερο προγραμματισμό και διαχείριση του ρίσκου, με στόχο την ανταγωνιστικότερη λειτουργία του συστήματος και την επίτευξη καλύτερων τιμών για τους καταναλωτές.

Συγκεκριμένα δημιουργούνται:

• Χονδρική Αγορά Προθεσμιακών Προϊόντων Ηλεκτρικής Ενέργειας.
• Αγορά Επόμενης Ημέρας, στην οποία πραγματοποιούνται συναλλαγές αγοράς και πώλησης ηλεκτρικής ενέργειας με υποχρέωση φυσικής παράδοσης την επόμενη ημέρα.
• Ενδοημερήσια Αγορά στην οποία πραγματοποιούνται συναλλαγές αγοράς και πώλησης ηλεκτρικής ενέργειας με υποχρέωση φυσικής παράδοσης, μετά τη λήξη της προθεσμίας υποβολής Εντολών Συναλλαγών στην Αγορά Επόμενης Ημέρας και αφορούν στην Ημέρα Εκπλήρωσης Φυσικής Παράδοσης.
• Αγορά εξισορρόπησης με την οποία εξασφαλίζονται οι απαιτούμενες εφεδρείες ισχύος.

Με άλλες διατάξεις του νομοσχεδίου λαμβάνεται μέριμνα για την προστασία των εργαζομένων στις Εταιρείες Παροχής Αερίου, οι οποίες σύμφωνα με ρυθμίσεις που έχουν ήδη ψηφιστεί πρέπει να διαχωρίσουν τις δραστηριότητες των δικτύων από την εμπορία και προβλέπεται ότι για διάστημα 5 ετών από την ολοκλήρωση της απόσχισης του κλάδου προμήθειας ή διανομής, οι υφιστάμενες ή νέες εταιρείες που θα ιδρυθούν δεν θα μπορούν να απολύσουν προσωπικό που προέρχεται από τις υφιστάμενες ΕΠΑ ή τη ΔΕΠΑ.

Ρυθμίζονται, επίσης, λεπτομέρειες για την απελευθέρωση της αγοράς φυσικού αερίου, ενώ για τα τέλη του ΔΕΣΦΑ ορίζεται ότι η χρονική περίοδος στην οποία θα κατανεμηθεί η είσπραξη της διαφοράς που οφείλεται στην εταιρεία για τα έτη 2006 - 2015 θα καθοριστεί από τη ΡΑΕ (προηγούμενη ρύθμιση που καταργείται προέβλεπε την κατανομή της οφειλής σε 40 χρόνια).


Σιδηροδρομικές μεταφορές

Στο ειδικό κεφάλαιο του Υπουργείου Μεταφορών ορίζεται ότι η ΓΑΙΟΣΕ συνάπτει σύμβαση εκμίσθωσης διάρκειας 10 ετών για τροχαίο υλικό με την ΤΡΑΙΝΟΣΕ.

Τυχόν ληξιπρόθεσμες οφειλές της ΤΡΑΙΝΟΣΕ Α.Ε., από αναλογία μισθωμάτων έτους 2014, μισθώματα 2015 και αναλογία μισθωμάτων του έτους 2016 της προαναφερόμενης σύμβασης εκμίσθωσης με τον ΟΣΕ, των οποίων η καταβολή καθυστερεί πλέον της οριζόμενης προθεσμίας, εισπράττονται, σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία (Κώδικα Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων), με ανάλογη εφαρμογή των προαναφερόμενων διατάξεων.

Το μέρος των μισθωμάτων, τα οποία εισπράττονται κατά τα ανωτέρω από τη ΓΑΙΑΟΣΕ Α.Ε., μετά την αφαίρεση της διαχειριστικής αμοιβής, διατηρείται σε ειδικό αποθεματικό και προορίζεται αποκλειστικά για τη χρηματοδότηση του προγράμματος διαχείρισης τροχαίου υλικού και των εργασιών συντήρησης αυτού.

Τέλος, επιτρέπεται, κατά την εκτέλεση των συμβάσεων παροχής δημόσιας υπηρεσίας επιβατικών σιδηροδρομικών μεταφορών, η εκχώρηση από το Δημόσιο απαιτήσεων των παρόχων από τις συμβάσεις αυτές με τη σύναψη ειδικότερων συμφωνιών μεταξύ των παρόχων, ως εκχωρητών, και του Δημοσίου, του ΟΣΕ Α.Ε. ή της ΓΑΙΑΟΣΕ Α.Ε. ως εκδοχέων, για την εξόφληση οφειλών προς τους ανωτέρω φορείς (μισθώματα από συμβάσεις μίσθωσης μονάδων τροχαίου υλικού, αμοιβές για παροχή υπηρεσιών συντήρησης τροχαίου υλικού κ.λπ.).

ΠΗΓΗ: zougla.gr

«ΣΤΕΡΕΥΟΥΝ» ΤΑ ΤΑΜΕΙΑ – ΔΥΣΚΟΛΗ Η ΕΙΣΠΡΑΞΗ ΤΩΝ ΕΙΣΦΟΡΩΝ

Του Δημήτρη Μπελαντή

Εδώ και πολλούς μήνες μού έχει γίνει σαφές ότι η Λαϊκή Ενότητα κινείται σε απολύτως λάθος πολιτική, στρατηγική  και φυσιογνωμική  κατεύθυνση σε σχέση με τις ανάγκες του μαζικού κινήματος και της συγκρότησης ενός μαρξιστικού, αντικαπιταλιστικού και αντιιμπεριαλιστικού πολιτικού ρεύματος στην Ελλάδα. Ήδη κατά το  τραγικό καλοκαίρι του 2015, η ηγεσία του Αριστερού Ρεύματος ιδίως, η οποία και πρωτοστάτησε στην διαμόρφωση της ΛΑΕ, απέτυχε ή ενδεχομένως δεν θέλησε να αποστοιχηθεί έγκαιρα από τον ΣΥΡΙΖΑ και να μπλοκάρει σε ικανοποιητικό βαθμό την ψήφιση του Τρίτου Μνημονίου.

Στην συνέχεια, η ηγεσία του Αριστερού Ρεύματος και ο ίδιος ο σ. Παναγιώτης Λαφαζάνης προσωπικά διαμόρφωσαν την ΛΑΕ με απολύτως εσφαλμένο τρόπο.

Πολιτικά, «ξαναζέσταναν» το πρόγραμμα του ενιαίου ΣΥΡΙΖΑ πριν από το Μνημόνιο και την «κυβέρνηση της Αριστεράς» χωρίς να συνειδητοποιούν τις μεγάλες καταστροφές  που επέφερε ο κυβερνητισμός, η ανάθεση και η γενικότερη  αποτυχία των καθεστωτικών στρατηγικών της Αριστεράς μέχρι τότε.

Προσέθεσαν –θετικά- το ζήτημα του ευρώ, χωρίς, όμως, να στηρίζουν αυτήν την πρόταση ούτε πολιτικά ούτε επιστημονικά σε όλες της τις συνέπειες-  και μάλιστα στην προεκλογική περίοδο του 9.2015  προς το τέλος θόλωσαν όσο μπορούσαν αυτό το ζήτημα για επικοινωνιακούς λόγους. Η σχετική αμφιθυμία του Αριστερού Ρεύματος ως προς τον καθεστωτικό ευρωπαϊσμό φάνηκε και από το γεγονός ότι στην Πρώτη Συνδιάσκεψη της ΛΑΕ (24-26/6/16) η πλειοψηφία δεν έκανε δεκτές τις προτάσεις για σαφές πρόγραμμα εξόδου από την Ε.Ε.  

Δεν πέτυχαν ως ηγεσία να ενώσουν την ριζοσπαστική αντιμνημονιακή Αριστερά και από την πλευρά τους έκαναν ό,τι μπορούσαν για να μην πετύχει η συνεργασία με την Ανταρσύα στις εκλογές του 9.2015-ανεξάρτητα από τις ξεχωριστές και σημαντικές ευθύνες και της Ανταρσύα για αυτήν την αποτυχία. Απλώς απέσπασαν ένα τμήμα από την Ανταρσύα, το οποίο «κατάφερε» κατά την παρουσία του στην ΛΑΕ να συνενώσει  και να συμπαρουσιάσει όλες τις πολιτικές και φυσιογνωμικές αδυναμίες και παθογένειες της Αριστερής Πλατφόρμας και της Ανταρσύα μαζί (αρχηγισμός, γραφειοκρατισμός, παραγοντισμός, μηχανισμοί, ιδεοληψία κ.π.α.) μην συνεισφέροντας στην διαμόρφωση της ΛΑΕ παρά, ουσιαστικά, πολύ λίγα γόνιμα στοιχεία.

Η σημερινή πολιτική στρατηγική και  φυσιογνωμία της ΛΑΕ συμπυκνώνει την πλήρη αδυναμία ή και απροθυμία για ένα πρόγραμμα αντικαπιταλιστικής, αντινεοφιλελεύθερης και αντιμπεριαλιστικής ρήξης στην ελληνική κοινωνία. Θα αναφέρω, για να αποδείξω την θέση μου, ορισμένα σοβαρά παραδείγματα και ζητήματα:

–    Ισορροπισμός και αντιφατική φυσιογνωμία- από την μια πλευρά λόγω παραχωρήσεων στο Κόκκινο Δίκτυο και στην δική του αντίληψη περί  διεθνισμού  άρνηση ενσωμάτωσης στην πολιτική απόφαση του όρου «πάλη για την εθνική ανεξαρτησία» ( τον οποίο προτείναμε ως μια ομάδα συντρόφων/ισσών  παίρνοντας την πολιτική ευθύνη, και απορρίφθηκε στην Συνδιάσκεψη  από την πλειοψηφία), από  την άλλη παζάρια και σχέσεις με αμιγώς εθνικιστικά, σωβινιστικά  και ξεπερασμένα από την Ιστορία  μορφώματα όπως η Χριστιανική Δημοκρατία και το ΕΠΑΜ. Όλα για την άγρα των ψήφων.

–    Εμμονή στο «αντιμνημόνιο» και στρατηγική ρηχότητα. Είναι απολύτως προφανές ότι η διάκριση Μνημόνιο/Αντιμνημόνιο έχει ξεπεραστεί από τα πράγματα και αποδεικνύεται κιόλας ότι το «αντιμνημονιακό» όταν δεν συνδέεται άμεσα με  το μεταβατικό σοσιαλιστικό πρόγραμμα και με την επικαιρότητα ή και αμεσότητα  της σοσιαλιστικής/αντικαπιταλιστικής ρήξης είναι ένα σχήμα εύπλαστο που  δικαιολογεί κάθε δυνατή  στροφή προς τον νεοφιλελευθερισμό. Σήμερα, το Μνημόνιο στην Ελλάδα είναι η ειδική μορφή ύπαρξης του ελληνικού καπιταλισμού και τίποτε παραπάνω. Δεν είναι μια επιφάνεια που θα την ξύσεις και θα γυρίσεις σε κάποια κανονικότητα όπως αυτή του 2009. Δεν υπάρχει δυνατότητα για έναν μη μνημονιακό καπιταλισμό στην Ελλάδα ή για μίνιμουμ προγράμματα. Το Μνημόνιο  συνεπάγεται  σκληρή λιτότητα, κατάλυση της αστικής  δημοκρατίας και της εθνικής ανεξαρτησίας, συρρίκνωση της ανάπτυξης ή  εναλλακτικά καπιταλιστική ανάπτυξη της «ερήμου». Μόνο ένα θεμελιωμένο αντικαπιταλιστικό και αντιιμπεριαλιστικό πρόγραμμα που δεν θα θέτει για «αύριο» την σοσιαλιστική εξουσία αλλά θα ανοίγει  με σαφήνεια τον δρόμο για αυτήν μεθαύριο, μπορεί να κλονίσει το μνημονιακό καθεστώς. Επίσης,  το όποιο Πολιτικό  Μέτωπο  θέσει ζητήματα που εν μέρει και πολύ άτολμα  θέτει το Πρόγραμμα της ΛΑΕ  (Μονομερής Παύση Πληρωμών και Διαγραφή Χρέους, έξοδος από ευρώ και ΕΕ, κοινωνικοποίηση τραπεζών και στρατηγικών  επιχειρήσεων, ανασυγκρότηση με βάση έναν δημόσιο τομέα υπό εργατικό και κοινωνικό έλεγχο)  θα είναι ένα Μέτωπο του οποίου τα πολιτικά υποκείμενα δεν έχουν ακόμη αναδειχτεί και συγκροτηθεί  και το οποίο θα απευθυνθεί στην κοινωνία και θα την προετοιμάσει για αντικειμενικά  επαναστατικά αιτήματα και επαναστατικές κοινωνικές και πολιτικές διαδικασίες. Αυτή η προοπτική δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί «αντιμνημονιακή» και ούτε καλύπτεται πια από τον  εξευτελισμένο στην συνείδηση του ελληνικού λαού όρο «Κυβέρνηση της Αριστεράς», που φέρει όλα τα στίγματα της καταισχύνης και της πολιτικής και κοινωνικής προδοσίας εκ μέρους του μεγάλου τμήματος της ηγεσίας της  Αριστεράς.   Αυτό δεν σημαίνει ότι η ριζοσπαστική Αριστερά    δεν μπορεί να κάνει και μίνιμουμ αντιμνημονιακές  αποκλειστικά συμμαχίες. Βεβαίως, και μπορεί. Δεν πρέπει, όμως, να είναι αυτό το στρατηγικό της επίκεντρο.

-Αβασάνιστη εμμονή στην έννοια της «Αριστεράς» και αβασάνιστη χρήση της. Αυτό που συνέβη το καλοκαίρι το 2015 ήταν αποτέλεσμα στρατηγικών λαθών και ανεπαρκειών όλης της Αριστεράς  και όχι μόνο μιας «προδοτικής» ηγετικής ομάδας (έλλειψη σχέσης βάθους της πολιτικής Αριστεράς  με τα μαζικά κινήματα, κυβερνητισμός/κρατισμός/ υπερκοινοβουλευτισμός, αδιαφορία για τις κοινωνικές ανάγκες, αδιαφορία για την επαναχάραξη μιας σοσιαλιστικής στρατηγικής, πλήρης αδιαφορία για την θεωρία, αδιαφορία για τις συνέπειες στην ζωή των ανθρώπων, αδιαφορία για νέες πειραματικές κοινωνικές πρακτικές, μη κοινωνικοποίηση της πολιτικής, έμφαση στην μηντιακή προβολή και στην υπηρέτηση του «θεάματος»). Είναι απολύτως λανθασμένο  να υποστηρίζεις  ότι ο μεγάλος όγκος των δυνάμεων της Αριστεράς «πρόδωσε» ή «ξεγελάστηκε» και ουσιαστικά   ότι- αφαιρουμένου του ΚΚΕ, το οποίο μάλλον σωστά δεν αυτοπροσδιορίζεται ως Αριστερά- η Αριστερά στην Ελλάδα είναι μόνο «οι συνεπείς δυνάμεις που ακολουθούν την ΛΑΕ» και ίσως και την Ανταρσύα ή και κάποιοι ανένταχτοι. Είτε χρειαζόμαστε μια έννοια πια συνεκτικότερη από τη Αριστερά- και η γνώμη μου είναι ότι αυτό που χρειαζόμαστε είναι ακριβώς η αναζωογόνηση και αναγέννηση του κομμουνισμού και του κριτικού/ επαναστατικού μαρξισμού, σε γόνιμο διάλογο και με άλλα κριτικά και ανατρεπτικά ρεύματα, εφόσον αυτό καταστεί δυνατό- είτε αποδεχόμαστε την αοριστία και την πλατύτητα της έννοιας «Αριστερά» (που χωράει ως τέτοια αντικειμενικά και την σοσιαλδημοκρατία  καθώς και την λεγόμενη Ευρωαριστερά σε όλη την Ευρώπη, αν δεν είσαι τυφλός) με αποτέλεσμα να είμαστε αντικειμενικά μπερδεμένοι και με μέρος του κόσμου που ακολουθεί το σοσιαλφιλελεύθερο πρόγραμμα με η χωρίς επιφυλάξεις και να προσπαθούμε δύσκολα και σχολαστικά   να καθορίσουμε το στίγμα μας. Δεν μπορούμε, όμως, να κάνουμε ταυτόχρονα και τα δύο. Άλλωστε, η ΛΑΕ έχει επιχειρήσει σειρά άκρως  αντιφατικών πολιτικών πρακτικών. Από την μια «αδιαλλαξία» προς τους προδότες της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ, από την άλλη έμπρακτη συμπαραμονή μέσα στο κράτος και στον συνδικαλισμό με «όχι προδοτικές» Συριζικές δυνάμεις. Σαν αυτό που καταγγέλλεται ως προδοτικό  να αποκτά μια ελκτικότητα, να γίνεται συμπαθέστερο, όσο πλησιάζουμε προς το αστικό κράτος και τους υλικούς μηχανισμούς του.

–    Επιπλέον, δεν μπορεί να υπάρξει κανένα μεταβατικό σοσιαλιστικό πρόγραμμα και κανένα Μέτωπο για την επίτευξή του, αν δεν υπάρχει κάτι αντίστοιχο για την εποχή μας – βεβαίως, όχι το ίδιο με το 1903 και με το κόμμα του Λένιν – με μια οργάνωση της  πολιτικής πρωτοπορίας, οργάνωση με ιδεολογική ενότητα, με εσωκομματικό καθεστώς δημοκρατικό και με αφομοίωση της κοινωνικής/πολιτικής  πραγματικότητας και της σύγχρονης εμπειρίας από τις σύγχρονες καπιταλιστικές κοινωνίες. Τίποτε τέτοιο δεν υπάρχει στην ΛΑΕ, κατά την γνώμη μας, αλλά ούτε και έξω από την ΛΑΕ. Το να υποστηριχθεί ότι το Ρεύμα ή η ΔΕΑ ή οι ΑΡΑΝ/ΑΡΑΣ ή η ΠΚΑ  ή ακόμη και οι νυν οργανώσεις της Ανταρσύα  είναι τέτοιες οργανώσεις της ιδεολογικής και πολιτικής πρωτοπορίας στην ελληνική κοινωνία δεν είναι μια σοβαρή τοποθέτηση, ούτε καν αυτοί που το λένε δεν το πιστεύουν. Είναι μεταβατικά σχήματα προς το καλύτερο ή προς το χειρότερο.  Από την άλλη πλευρά, ο συνδυασμός παλαιοκουκουέδικου σταλινισμού,  εκ των άνω επαγγελματικής πολιτικής με κοινοβουλευτικό πρόσημο βασικά και «δικαιωματικού φιλελευθερισμού» που αποτελεί και συγκροτεί  την ΛΑΕ με βασική την ευθύνη του Αριστερού Ρεύματος είναι  ένα «καθεστώς» που αποκλείει έστω και δυνάμει μια τέτοια δυνατότητα συγκρότησης εντός αυτής μιας οργάνωσης της πρωτοπορίας του 21ου αιώνα. Ιδίως, η περιφρόνηση αυτού του χώρου για μια σύγχρονη θεωρία κοινωνικού μετασχηματισμού είναι χαρακτηριστική για ένα γραφειοκρατικό  στρώμα επαγγελματικής πολιτικής που ηγείται σε αυτόν καθώς  και για ένα επίστρωμα «ακαδημαϊκού αριστερισμού» που έχει προσαρτηθεί στην ΛΑΕ,  καλλιεργώντας με τρόπο επίσης  άγονο, μηχανιστικό  και αβασάνιστο τις δικές του ιδιαίτερες παραδόσεις.

–    Απομάκρυνση από την πολιτική και κοινωνική  πραγματικότητα της χώρας και ψυχική μετάθεση σε έναν εικονικό κόσμο. Εδώ και πολύ καιρό η «Ίσκρα» και άλλα όργανα του Αριστερού Ρεύματος και  της ΛΑΕ  αποδίδουν  την πολιτική αποτυχία της ΛΑΕ  σε απολύτως εξωγενείς παράγοντες , στο χτύπημα του συστήματος, στον αποπροασανατολισμό και την χειραγώγηση των ΜΜΕ, στο σαμποτάζ του μονοπωλιακού κεφαλαίου, για το οποίο η ΛΑΕ αποτελεί «μείζονα κίνδυνο» κλπ.

Πρώτον, τι περίμεναν δηλαδή, ότι θα πετύχαιναν κάτι το ανατρεπτικό και το αντιμνημονιακό  με την βοήθεια ή έστω την ουδετερότητα  των καναλιών και των άλλων  μέσων του συστήματος; Πώς θα γινόταν αυτό;  Αυτό θα ήταν μια καινοφανής αντίληψη για τις ταξικές συγκρούσεις.

Δεύτερον, αυτή ήταν εσαεί η  απολογητική οπτική στην Αριστερά και τις ηγεσίες της που δεν ήθελαν να δουν τις δικές τους ευθύνες για τις μεγάλες και εκκωφαντικές αποτυχίες. Η «αριστερή»  ηγεσία της Συμμαχίας των Πέντε (ένα σχήμα Βαβέλ, που θυμίζει έντονα την σημερινή ΛΑΕ) κατέληξε μετά την μεγάλη πολιτική αποτυχία του Νοεμβρίου 1977  στο συμπέρασμα   ότι «ο λαός μπορεί και να σφάλλει» ( «Αυγή» μετά τις εκλογές ). Ουσιαστικά, κανοναρχώντας το «σύστημα» η ηγεσία της ΛΑΕ αυτό προλέγει  ξανά και ξανά. Ότι λόγω της  καταφανούς δικής της πολιτικής αποτυχίας, ο «παραπλανημένος λαός» θα ξανασφάλει και θα ξανασφάλει. «Θα μας ταράξει στα σφάλματα» και όχι  στην νομιμότητα που έλεγε ο  αείμνηστος Ηλίας Ηλιού.  Επιπλέον, τον τελευταίο καιρό αρθρογράφοι της «Ίσκρα» ανακάλυψαν και την πρωτότυπη  θεωρία ότι μπορεί να είσαι αφηρημένα κατά του καπιταλιστικού συστήματος  χωρίς να στρέφεσαι  κατά των  συγκεκριμένων πρωταγωνιστών της επιχειρηματικής διαπλοκής και του ντόπιου και ξένου επιχειρηματικού κεφαλαίου, ότι μπορείς ακόμη και να είσαι «αντικαπιταλιστής» χωρίς να είσαι καν  «αντιμαρινακιστής» (άρθρο σε Ίσκρα της 19.9.2016). Ενδιαφέρον πάζλ για τον Λένιν και τον λενινισμό, θα ψάξω στα Άπαντα του Λένιν και ίσως και στα «Ζητήματα  Λενινισμού» του μέγιστου Ιωσήφ.

–    Πλήρης γραφειοκρατική και αντιδημοκρατική δόμηση. Η ηγεσία της  ΛΑΕ από τον Σεπτέμβριο του 2015 και μετά όχι  μόνο δεν  ευνόησε την αυτοοργάνωση και την αμεσοδημοκρατική οργάνωση, αλλά αντίθετα, παρέλυσε τη ζωντανή λειτουργία των οργανώσεων και λειτούργησε με ένα ως την Συνδιάσκεψη του Ιουνίου 2016 μη εκλεγμένο/διορισμένο  όργανο, το οποίο κυρίως απαρτίσθηκε εκ των άνω από το Αριστερό Ρεύμα και από τις άλλες ομάδες που συνίδρυσαν την ΛΑΕ. Όποιος ή όποια δεν ανήκε  σε αυτές τις ομάδες και ειδικά στους  ηγετικούς μηχανισμούς τους  ( και εγώ προσωπικά το βίωσα πολύ έντονα μετά την αποχώρησή μου από το Αριστερό Ρεύμα την 31.3.2016), δεν είχε και δεν έχει  ουσιαστικά καμία πιθανότητα αποφασιστικού επηρεασμού της  γραμμής και της φυσιογνωμίας της ΛΑΕ.  Επίσης, ο,τιδήποτε το ρηξικέλευθο ή πειραματικό ή στοιχειωδώς κριτικό κατανοείται ως «διαλυτισμός» (έχει μάλιστα επινοηθεί  αντί του δόκιμου όρου «λικνβινταρισμός» ο  διασκεδαστικός νεολογισμός «διαλυτοποίηση»).

Ακόμη ως προς  το Κείμενο Απολογισμού  της Εμπειρίας ΣΥΡΙΖΑ, το οποίο προτείναμε, 52 μέλη της ΛΑΕ, προς την Συνδιάσκεψη του Ιουνίου για να γίνει απόφαση της ΛΑΕ, έγινε  αρχικά προσπάθεια να  μην δημοσιευθεί, και στην συνέχεια στους διαδρόμους αντιμετωπίσθηκε  λόγω της κριτικής του στο Αριστερό Ρεύμα ως ένα διασπαστικό και «φραξιονιστικό» κείμενο- σε έναν χώρο όπου ο φραξιονισμός της ηγεσίας είναι απόλυτο και νομιμοποιημένο καθεστώς, φραξιονισμός κατά της βάσης και φραξιονισμός κάθε ομάδας έναντι όλων των άλλων. Όπως  έλεγε κάποτε ο μεγάλος γερμανός σκηνοθέτης Βέρνερ Χέρτσογκ «ο καθένας για τον εαυτό του και ο Θεός εναντίον όλων». Είναι σαφές ότι μια τέτοιου βάθους  αντιδημοκρατική και γραφειοκρατική δόμηση μέσα σε μια κοινωνία, όπου η αστική δημοκρατία έχει καταλυθεί και όπου τα δυναμικά  και πληττόμενα τμήματα της κοινωνίας  (εργαζόμενοι, άνεργοι, κατώτερα μικροαστικά στρώματα, λαϊκή  διανόηση κλπ)  διψούν για δημοκρατία,  δεν έχει καμία απολύτως ελπίδα και πολιτική προοπτική. Επίσης, έχοντας δει αυτά που εγώ προσωπικά είδα  στο διάστημα από τον Αύγουστο του 15 ως τον Ιούλιο του 16, δεν είναι δύσκολο να συνειδητοποιήσει κανείς ότι δεν υπάρχει, δυστυχώς, το ελάχιστο δημοκρατικό και συλλογικό πεδίο για μια θετική αναδιάταξη  και μετασχηματισμό της ΛΑΕ.

–    Πολιτική γήρανση, γραφειοκρατισμός  και παρακμή. Δεν θα αμφισβητήσω ότι σημαντικός αριθμός αγωνιστών και αγωνιστριών της ΛΑΕ αναζητά σε αυτό το σχήμα  με καλές προθέσεις μια πολιτική εκπροσώπηση και μια ριζοσπαστική πολιτική προοπτική ή ακόμη και μια   συλλογική κάλυψη μέσα στην κρίση. Είναι κατανοητό και αποδεκτό.  Ούτε θα αμφισβητήσω ότι η ΛΑΕ είναι μια αντιμνημονιακή αριστερή δύναμη, δεν θεωρώ   ότι ανήκει στο αντίπαλο στρατόπεδο, θεωρώ ότι είναι πια μια απολύτως  λαθεμένη επιλογή μέσα στο  δικό μας στρατόπεδο. Είναι ο «δικός μας λάθος παίκτης».  Η διαφορετική  εκτίμηση  των αγωνιστών/τριών της ΛΑΕ που παραμένουν  εκεί  από  την δική μου δεν με καθιστά εχθρικό προς αυτούς τους αγωνιστές και τις αγωνίστριες, παρά μόνο αρνητικό προς την γραφειοκρατική συν-ηγεσία της ΛΑΕ.  Πρέπει, όμως, αν θέλουμε να αποτινάξουμε τον γραφειοκρατικό, αντιδημοκρατικό και «παραδοσιακό» βραχνά στην Αριστερά, να κάνουμε άμεσα μια πολιτική τομή με τα «παραδοσιακά» πολιτικά και φυσιογνωμικά υλικά που μας οδήγησαν στην ήττα . Δεν είναι ιδιώτευση το να διαφοροποιείσαι από μια φθαρμένη, συντηρητική  και παραλυτική πολιτική ηγεσία. Δεν θα την ονομάσω «ρεφορμιστική», γιατί εδώ που είμαστε αυτός ο όρος δεν αντανακλά μια κοινωνική και ταξική γείωση, την οποία είχε κάποτε ο ρεφορμισμός.  Δεν είναι ιδιώτευση το να εγκαταλείπεις πίσω σου τις λογικές που οδήγησαν στην πολλαπλή  ήττα, που συντηρούν την ήττα  και θα ξαναφέρουν με μαθηματική ακρίβεια  την ήττα, καθώς και τους φορείς τους (την μη στροφή της τότε «αριστερής»  αντιπολίτευσης του ΣΥΡΙΖΑ  στα 2012-2015 στην κοινωνία, την τροφοδότηση και από την τότε  αντιπολίτευση του ΣΥΡΙΖΑ των γραφειοκρατιών στο συνδικαλιστικό κίνημα, στον ιδιωτικό και  στον δημόσιο τομέα ακόμη και μετά την διάσπαση, την αντίληψη για την πολιτική  σύγκρουση ως σύγκρουση πάντοτε εντός των μηχανισμών και  των κομματικών σωλήνων ή ακόμη και αυτών των κρατικών μηχανισμών, την άρνηση της σύγκρουσης ως σύγκρουσης μέσα, από  και για τις μάζες).

–    Επίσης, πρακτικές  όπως αυτές του χαρακτηρισμού της Κομμουνιστικής Τάσης ως ουσιαστικά «ασήμαντης», όταν αποχώρησε από την ΛΑΕ, διαφωνώντας με την γραφειοκρατική της συγκρότηση,  ή της αποκοπής «διαφωνούντων»  από τις λίστες επικοινωνίας (αναφέρω την προσωπική μου περίπτωση) αναδεικνύουν μια πολιτική λογική αλαζονική και χωρίς κανένα μέλλον.    

Τα παραπάνω πολύ σοβαρά πολιτικά  ζητήματα και ιδίως το ζήτημα ότι δεν θέλω πια να νομιμοποιώ με την παρουσία μου αυτές τις εσφαλμένες αλλά και φθοροποιές πολιτικές και φυσιογνωμικές επιλογές, επιλογές με μονιμότητα και διάρκεια,  μου επιβάλλουν, για λόγους πολιτικής σοβαρότητας, την αποχώρησή μου από την Λαϊκή  Ενότητα. Αυτό διόλου δεν αναιρεί την δυνατότητα κοινών κινηματικών συμπορεύσεων και πρακτικών τόσο με  δυνάμεις της  ΛΑΕ όσο και με άλλες δυνάμεις και αγωνιστές/τριες   της «ριζοσπαστικής Αριστεράς» και του εργατικού κινήματος απέναντι στα Μνημόνια και στην καπιταλιστική διαχείριση της χώρας.  

Αθήνα, 26-9-2016

ΠΗΓΗ: pandiera.gr

Με «κρυφό» έλλειμμα 3,12 δισ. ευρώ στις συντάξεις και τις παροχές υγείας θα ξεκινήσει τη λειτουργία του, από την 1/1/2017, ο Ενιαίος Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης, σύμφωνα με ρεπορτάζ της εφημερίδας «Ημερησία». Σε αυτό το ύψος φτάνουν τα ταμειακά «ανοίγματα» (έσοδα μείον έξοδα) των ασφαλιστικών ταμείων ΙΚΑ, ΟΑΕΕ, ΕΤΑΑ, ΟΓΑ, ΝΑΤ, ΕΤΑΑ, ΕΤΑΤ, ΕΤΑΠ - ΜΜΕ και ΤΑΥΤΕΚΩ που θα συγχωνευτούν στον ΕΦΚΑ, όπως προκύπτει από τους προϋπολογισμούς του 2017 τους οποίους αποκαλύπτει η «Ημερησία».

Δεν περιλαμβάνουν, αναφέρει επίσης το ρεπορτάζ, όλες τις ληξιπρόθεσμες απαιτήσεις (από απλήρωτες εισφορές προβλέπονται 708 εκατ. ευρώ) ούτε και τις υποχρεώσεις των Ταμείων (απονομή των δεκάδων χιλιάδων συντάξεων που είναι σε καθυστέρηση για δύο ή και τρία χρόνια).

Την ανάγκη εφαρμογής μίας ολοκληρωμένης λύσης όσον αφορά την αιθαλομίχλη που εμφανίζεται στην Ελλάδα, ιδιαίτερα τους χειμερινούς μήνες, εξαιτίας της χρήσης μη φιλικών προς το περιβάλλον πηγών θερμότητας, επισημαίνει, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, η καθηγήτρια Αγνή Βλαβιανού Αρβανίτη, πρόεδρος και ιδρύτρια της Διεθνούς Οργάνωσης Βιοπολιτικής. Παράλληλα, έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου, όχι μόνο για την περιβαλλοντική υποβάθμιση που προκαλείται εξαιτίας του φαινομένου, αλλά και γενικότερα για τις σοβαρές επιπτώσεις στη δημόσια υγεία των πολιτών.

«Είναι απαραίτητο να υπενθυμίσουμε πόσο επικίνδυνη είναι η αιθαλομίχλη που σκεπάζει κάθε χειμώνα την Ελλάδα. Οι ρύποι που προκύπτουν από την καύση ξύλων και άλλων υλικών, με σκοπό τη θέρμανση» αναφέρει, διαπιστώνοντας ότι «η οικονομική κρίση διόγκωσε το πρόβλημα της ατμοσφαιρικής ρύπανσης, καθώς αυξήθηκε η καύση των ξύλων και διαφόρων μορφών pellet σε παραδοσιακά, ενεργειακά τζάκια και ξυλόσομπες, με αποτέλεσμα τα αερομεταφερόμενα σωματίδια να αυξάνονται σημαντικά, ιδιαίτερα κατά τους χειμερινούς μήνες».

Ταυτόχρονα, επισημαίνει ότι «η άνοδος της τιμής των καυσίμων και ο αντίστοιχος φόρος αναγκάζουν τους κατοίκους της Αθήνας και άλλων πόλεων, χρησιμοποιήσουν χαμηλή ποιότητα καυσίμων, όπως κακής ποιότητας ξυλεία και βιομάζα αποβλήτων υλικών. Η κατάσταση αυτή αύξησε τα σωματίδια με υψηλή περιεκτικότητα σε βλαβερά για την ανθρώπινη υγεία υλικά, όπως το κάδμιο, το χρώμιο, ο χαλκός, το νικέλιο και ο μόλυβδος».

Σύμφωνα με την κ. Αρβανίτη, «τα σωματίδια που παράγει η καύση βιομάζας περιέχουν μεγάλα ποσά των καρκινογόνων πολυκυκλικών αρωματικών υδρογονανθράκων (ΠΑΥ), που προκαλούν καρκίνο του πνεύμονα, ένας κίνδυνος, που με βάση τις επιστημονικές μελέτες στην Ελλάδα, είναι σοβαρός για τους κατοίκους των αστικών περιοχών, ενώ υψηλότερος είναι ο κίνδυνος για τα βρέφη και τα παιδιά. Ταυτόχρονα, οι πιθανότητες παιδικής θνησιμότητας αυξάνονται, ενώ παρουσιάζονται μεγαλύτεροι αριθμοί νέων χρόνιων περιπτώσεων βρογχίτιδας, ρινίτιδας αλλά και αύξηση εισαγωγών στο νοσοκομείο λόγω αναπνευστικών και καρδιακών προβλημάτων, άμεσα συνδεόμενων με τα βλαβερά υλικά που περιέχουν τα σωματίδια».

Όπως αναφέρει, «η ατμοσφαιρική ρύπανση συνδέεται στη χώρα μας με την αύξηση του παιδικού άσθματος, των προβλημάτων στεφανιαίας νόσου και των καρδιαγγειακών παθήσεων. Με βάση πρόσφατα στοιχεία εκτιμάται ότι μόνο στην περιοχή της Αττικής, περίπου 9.000 άτομα το χρόνο πεθαίνουν από την ατμοσφαιρική ρύπανση». Προσθέτει δε, ότι «εκτός από τη ρύπανση του εξωτερικού περιβάλλοντος, η καύση ξύλου στα τζάκια είναι ιδιαίτερα επιβαρυντική και για τον αέρα του εσωτερικού χώρου. Αποδεικνύεται, μάλιστα, εξαιρετικά επιβλαβής για τις ευαίσθητες πληθυσμιακές ομάδες, όπως τα μωρά και τα μικρά παιδιά, τα άτομα με άσθμα και ασθενείς με αναπνευστικά προβλήματα».

Όπως λέει, «παρά την όποια βελτίωση έχει υπάρξει τις τελευταίες δύο δεκαετίες σε ό,τι αφορά το ποσοστό των ρύπων και της εφαρμογής της νομοθεσίας, το ζήτημα των προβλημάτων υγείας δεν έχει μειωθεί. Έτσι, παρά το γεγονός ότι η χώρα μας είναι εντός του ευρωπαϊκού στόχου για τις εκπομπές ρύπων ως το 2030, δεν πρέπει να παραγνωρίζουμε ότι κατετάγη μόλις 22^η στις 28 Ευρωπαϊκές χώρες, ως προς τις πολιτικές της για την κλιματική αλλαγή και την εφαρμογή τους».

«Η απουσία επενδύσεων στον τομέα των καθαρών και ανανεώσιμων μορφών ενέργειας, η προσκόλληση στην εκμετάλλευση του λιγνίτη για τις ανάγκες της χώρας σε ηλεκτρισμό και η μη εφαρμογή πολιτικών μείωσης του αποτυπώματος του τομέα των μεταφορών, είναι από τους κεντρικούς λόγους που η ρύπανση παραμένει αξιοπρόσεκτη στη χώρα μας και που διακυβεύεται το αδιαπραγμάτευτο αγαθό της δημόσιας υγείας», αναφέρει.

Καταλήγοντας, η κ. Αρβανίτη αναφέρει ότι η Διεθνής Οργάνωση Βιοπολιτικής - Β.Ι.Ο. προτείνει την ανάγκη εφαρμογής μιας ολοκληρωμένης λύσης στα προαναφερθέντα προβλήματα, που συνδυάζει: Τον σχεδιασμό καθαρών ενεργειακά πόλεων, με την συμβολή και την εναρμόνιση των νέων τεχνολογιών στα ελληνικά αστικά κέντρα και την αντικατάσταση της οικονομίας του άνθρακα με ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, καθώς και την πολιτική περιβαλλοντικών αποτυπωμάτων, αλλά και τις εταιρικής ευθύνης, τόσο για τον δημόσιο όσο και για τον ιδιωτικό τομέα.

Πηγή:ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πτωτική τάση εμφανίζουν διαχρονικά τα επίπεδα του οξυγόνου στην ατμόσφαιρα, τα οποία εκτιμάται ότι έχουν μειωθεί κατά 0,7% μέσα στα τελευταία 800.000 χρόνια, σύμφωνα με μια νέα διεθνή επιστημονική έρευνα.

Πάντως, αυτή η πτωτική τάση δεν δημιουργεί πρόβλημα για τη ζωή στη Γη - όχι ακόμη τουλάχιστον-, καθώς προς το παρόν θεωρείται μάλλον ασήμαντη για τα οικοσυστήματα.

Έως σήμερα υπάρχουν επιστημονικές διαφωνίες κατά πόσο τα επίπεδα οξυγόνου ήταν σταθερά ή εμφάνιζαν διακυμάνσεις προς τα πάνω ή προς τα κάτω κατά το τελευταίο ένα εκατομμύριο έτος.

Η νέα εκτίμηση βασίζεται σε ανάλυση δεδομένων από δείγματα αέρα εγκλωβισμένου σε πυρήνες πάγου της Γροιλανδίας και της Ανταρκτικής, που ανασύρθηκαν στην επιφάνεια από τους επιστήμονες.

Οι ερευνητές από τις ΗΠΑ, την Κίνα και τη Γαλλία, με επικεφαλής τον Ντάνιελ Στόλπερ του Τμήματος Γεωεπιστημών του αμερικανικού Πανεπιστημίου του Πρίνστον, έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Science».

Τα επίπεδα οξυγόνου -που σήμερα αποτελούν σχεδόν το 21% του αέρα σε όγκο, έναντι 78% του αζώτου- έχουν εμφανίσει σημαντικές διακυμάνσεις στην ιστορία των δισεκατομμυρίων ετών του πλανήτη μας, επηρεάζοντας, μεταξύ άλλων, την εμφάνιση της ζωής στη Γη, τις κατά καιρούς μη ανθρωπογενείς κλιματικές αλλαγές κ.ά.

Μια πιθανή αιτία για τη μείωση του οξυγόνου κατά τα τελευταία 800.000 χρόνια θεωρείται η αύξηση στις διαδικασίες διάβρωσης, κυρίως εξαιτίας των παγετώνων που «ξύνουν» τα πετρώματα από κάτω τους. Έτσι, εκτίθενται στην ατμόσφαιρα περισσότερα πυριτικά ορυκτά και οργανικός άνθρακας (απομεινάρια έμβιων όντων), που αντιδρούν χημικά με το οξυγόνο και το αφαιρούν από την ατμόσφαιρα.

Μια δεύτερη πιθανή αιτία είναι ότι, όταν μειώνεται η θερμοκρασία στους ωκεανούς, όπως έχει συμβεί κατά τα τελευταία 15 εκατομμύρια χρόνια, προτού αρχίσει η ανθρωπογενής κλιματική αλλαγή, αυξάνεται η ικανότητα των θαλασσών να απορροφήσουν από την ατμόσφαιρα περισσότερο οξυγόνο, το οποίο στη συνέχεια σε μεγάλο βαθμό καταναλώνουν οι θαλάσσιοι μικροοργανισμοί.

Το τι ακριβώς όμως έχει συμβεί, όσον αφορά στις βασικές γεωχημικές διαδικασίες που καθορίζουν διαχρονικά το επίπεδο του οξυγόνου, παραμένει ασαφές προς το παρόν. Ας ελπίσουμε, πάντως, ότι δεν θα ξεμείνουμε στην πορεία...

ΠΗΓΗ: zougla.gr

ΣΥΡΙΖΑ και εφοπλιστές αναβάλλουν για 6 μήνες τη φορολόγηση στη ναυτιλία - Πήραν παράταση από την Κομισιόν και αναζητούν τρόπους για να μην πληρώσουν – Απίστευτο παρασκήνιο