ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΦΙΛΙΚΟ ΔΙΑΖΥΓΙΟ

Του ΠΕΤΡΟΥ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ*

Δεν είναι μόνο το -πραγματικό για τους μεν, επίπλαστο για τους δε- ενδεχόμενο του Grexit που έχει αναζωπυρώσει, το τελευταίο διάστημα, τους προβληματισμούς για το μέλλον του κοινοί νομίσματος σε διεθνή κλίμακα. Έγκυροι οικονομολόγοι και αναλυτές, ένθεν κακείθεν του Ατλαντικού, διατυπώνουν σε ευρείας επιρροής έντυπα έντονη κριτική στην αρχιτεκτονική της Ευρωζώνης, ενώ οι φωνές αμφισβήτησης επεκτείνονται σε όλες τις αποχρώσεις του πολιτικού φάσματος.

Πρόσφατα το γαλλικό δημόσιο τηλεοπτικό δίκτυο France 5 παρουσίασε στη ζώνη μέγιστης τηλεθέασης ένα ντοκιμαντέρ που έκανε πάταγο με τίτλο ‘’Bye bye l’ euro’’ έναν τίτλο ο οποίος παρέπεμπε στην κινηματογραφική επιτυχία ‘’Good bye Lenin’’ Η ταινία ξεκινούσε με ένα υποθετικό σενάριο – την αποχώρηση πρώτα της Ιταλίας ( όχι της Ελλάδας !) και ύστερα της Γαλλίας από την Ευρωζώνη – για να δώσει στη συνέχεια το λόγο σε σειρά γνωστών προσωπικοτήτων του πολιτικού και ακαδημαϊκού κόσμου, όπως οι Φρανσουά Μπαρουάν, Ζακ Αταλί, Ζακ Σαπίρ, Φιλίπ Ντεσερτίν κ.α. Το αβίαστο συμπέρασμα: Η έξοδος από το ευρώ, αν και παραμένει μειοψηφική άποψη στους κύκλους των γαλλικών ελίτ, δεν αποτελεί πλέον ταμπού και οπωσδήποτε δεν περιορίζεται στο Εθνικό Μέτωπο της Μαρίν Λεπέν.

Αντίστοιχα, στην απέναντι πλευρά του Ρήνου οι φωνές εναντίον του ευρώ δεν ακούγονται μόνο από το ανερχόμενο, όπως έδειξαν οι πρόσφατες εκλογές στο Αμβούργο, ρεύμα του δεξιού κόμματος ‘’ Εναλλακτική για τη Γερμανία’’ (AfD). Την περασμένη Τρίτη, η γαλλική εφημερίδα Le Monde φιλοξενούσε ολοσέλιδη ανάλυση του Βόλφγκανγκ Στρικ, διευθυντή του ινστιτούτου Μαξ Πλανκ στην Κολωνία, υπό τον εύγλωττο τίτλο ‘’Η Ευρώπη οφείλει να εγκαταλείψει το κοινό νόμισμα’’.

‘’Αν το ευρώ αποτύχει, θα αποτύχει η ίδια η Ευρώπη, έλεγε η Άγκελα Μέρκελ. Σήμερα ισχύει το ακριβώς αντίθετο. Το ευρώ καταστρέφει την Ευρώπη. Παρ’ όλα αυτά, η Ευρώπη μπορεί να μην αποτύχει στο τέλος’’ υποστηρίζει ο προοδευτικός κοινωνιολόγος. ‘’Με την άνοδο στην εξουσία του αριστερού κόμματος ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα… το τερατώδες σχέδιο να επιβάλουν ένα κοινό νόμισμα σε χώρες με πολύ διαφορετικές οικονομίες φαίνεται να πλησιάζει στο τέλος που δικαιούται. Είχαν προηγηθεί, βέβαια προσπάθειες διάσωσης. Ξεκίνησαν αντικαθιστώντας εκλεγμένες κυβερνήσεις με τεχνοκράτες από τις χρηματιστικές γραφειοκρατίες, ιδιωτικές και δημόσιες, αλλά οι αχάριστοι λαοί τους έστειλαν σπίτι τους. Η εποχή της υπακοής παρήλθε:: οι δημοκρατικοί θεσμοί απέρριψαν τα εμφυτεύματα των Βρυξελλών. Και έπεται συνέχεια: στην Ισπανία, οι PODEMOS, το αδελφό κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ, θα στείλει στο καναβάτσο το λαϊκό κόμμα’’.

Ο Βόλφγκανγκ Στρικ προειδοποιεί το Βερολίνο πως η θηλιά που βάζει στο λαιμό της Ελλάδας μπορεί να οδηγήσει σε μια ‘’γεωστρατηγική καταστροφή’’, οδηγώντας τη χώρα μας στην αγκαλιά της Ρωσίας. Μια άποψη που συμμερίζεται και ο βρετανικός Economist στην πρόσφατη ανάλυσή του ‘’Ελλάδα ένας ημικατευθυνόμενος πύραυλος’’, στην οποία υπογραμμίζεται το έντονο ενδιαφέρον των ΗΠΑ για το ελληνικό πρόβλημα. Την ίδια στιγμή, ο γνωστός Αμερικανός οικονομολόγος Τζέιμς Γκαλμπρέιθ έγραφε στην Boston Globe ότι ‘’ σε αυτές τις δραματικές ώρες, αν η Ευρώπη αποτύχει, οι ΗΠΑ πρέπει να παρέμβουν και να στηρίξουν την Ελλάδα’’.

Η αλήθεια είναι ότι τα αντιγερμανικά αισθήματα βρίσκουν ολοένα και ευκολότερα το δρόμο τους προς τα πιο έγκυρα αμερικανικά ΜΜΕ. ‘’Ήρθε η ώρα να διώξουμε κλωτσηδόν τη Γερμανία από την Ευρωζώνη’’, ήταν ο προκλητικός τίτλος του άρθρου στην ηλεκτρονική σελίδα του Foreign Policy, ενός εκ των γνωστότερων think για θέματα διεθνούς πολιτικής. Συγγραφέας του ήταν ο καθηγητής του Πανεπιστημίου της Κολούμπια Πάτρικ Τσόβανεκ, ο οποίος έχει διατελέσει σύμβουλος ηγετικών προσωπικοτήτων του Ρεμπουπλικανικού Κόμματος. Η ανάλυσή του ενοχοποιεί τη Γερμανία και τα αστρονομικά πλεονάσματά της για την ύφεση στην Ευρωζώνη και την καταστροφή των περιφερειακών χωρών, εισηγείται δε ‘’φιλικό διαζύγιο’’ και συντεταγμένη επιστροφή της Γερμανίας στο μάρκο.

Σε ανάλογο μήκος κύματος κινείται το άρθρο της εφημερίδας Politico με τίτλο ‘’Είναι οι Γερμανοί έτοιμοι να συντρίψουν την παγκόσμια οικονομία;’’ Ο αρθρογράφος υποστηρίζει ότι με την ανελαστική πολιτική του το Βερολίνο κινδυνεύει να διαλύσει την Ευρωζώνη και τονίζει:’’ Αυτό δεν είναι αποκλειστικά ευρωπαϊκό ζήτημα. Επηρεάζει όλο τον κόσμο και θα μπορούσε να αλλάξει την τροχιά της αμερικανικής οικονομίας’’. Το ευκόλως εννοούμενο συμπέρασμα είναι πως η Ουάσιγκτον έχει σοβαρούς λόγους να παρέμβει στον ευρωπαϊκό κυκεώνα προτού πλέον να είναι πολύ αργά.

ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΦΙΛΙΚΟ ΔΙΑΖΥΓΙΟ

Σε αντίθεση με την ευρέως διαδεδομένη άποψη ότι ενδεχόμενη έξοδος μιας μικρής χώρας, όπως η Ελλάδα, δεν θα είχε σοβαρές επιπτώσεις για την Ευρωζώνη , ο γενικός επίτροπος πολιτικού σχεδιασμού της γαλλικής κυβέρνησης, Ζαν Πιζανί-Φερί, θεωρεί ότι οι κίνδυνοι είναι κάθε άλλο παρά αμελητέοι. Με άρθρο του στο Project Synticate υποστηρίζει πως μια τέτοια εξέλιξη ‘’θα ανατρέψει την υπόρρητη παραδοχή, ότι η συμμετοχή στην Ευρωζώνη είναι μη αναστρέψιμη. Η ιστορία πράγματι διδάσκει ότι τίποτα δεν είναιμη αναστρέψιμο. Σύμφωνα με τον Γενς Νόρνβιγκ, από τις αρχές του 19^ου αιώνα έχουν καταγραφεί 67 διασπάσεις νομισματικών ενώσεων. Αν μια χώρα κάνει την αρχή, οι αγορές θα θεωρήσουν ότι αυξάνονται οι πιθανότητες να ακολουθήσουν και άλλες’’.

Παραπλήσια είναι η ανάλυση του πρώην προέδρου της Γαλλίας Βαλερί Ζισκάρ ντ’ Εστέν, ο οποίος,, με συνέντευξή του στην εφημερίδα Les Echos, τάσσεται υπέρ μιας ‘’φιλικής εξόδου’’ της Ελλάδας από την Ευρωζώνη, σε συμφωνία και όχι σε σύγκρουση με τους εταίρους της. Το σενάριο τοπυ ‘’φιλικού διαζυγίου’’ προκρίνει και ο ανλυτής των ‘’Financial Times Βόλφγκανγκ Μινχάου, προτείνοντας την εισαγωγή παράλληλου νομίσματος για τις εσωτερικές συναλλαγές. Ο αρθρογράφος θεωρεί ως υπόθεση υψηλού ρίσκου ένα συγκρουσιακό Grexit, επιμένει όμως ότι ‘’ακόμη και αυτό θα ήταν προτιμότερο από το στάτους κβο’’.    

ΠΗΓΗ: ''ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ''

σημειώσεις

»Η πουτάνα κάνει ζημιά μόνο στον εαυτό της, αλλά η ρουφιάνα καταστρέφει την κοινωνία ολόκληρη».

Αυτό μας είπε την Πρωτοχρονιά στην Μελβούρνη, με δάκρυα αλλά και χαμόγελο μαζί, μια γερόντισα 85 χρόνων.

Μίλαγε με πίκρα αλλά και με το θάρρος της γνώσης, καθώς βρέθηκε από τα δεκάξι χρόνια της πεταμένη στην Αυστραλία να περιμένει τον μέλλοντα άντρα της να έρθει περίπου ως …δέμα μετά από »συμφωνία γάμου» των δικών τους.

Δε συζητούσαμε για την »κυβέρνηση της αριστεράς», αλλά για το αν η ζωή μπορεί να γίνει καλύτερη για τα κορίτσια και τα αγόρια της σημερινής εποχής.

Στην Αυστραλία διέπρεψε και ο Γιάνης Βαρουφάκης, για ένα διάστημα.

Αυτός όμως δε περπάτησε σε δρόμους που έκαιγαν…

Δεν τον φίλησαν στο στόμα οι ανάγκες.

Έτσι δεν έμαθε ποτέ ότι το πρώτο ζήτούμενο είναι να υπάρχει κοινωνία και συλλογικός πολιτισμός και όχι αλαλλάζουσες, αφηνιασμένες και λοβοτομημένες μονάδες, σε πόλεμο έναντι αλλήλων, υπηρετώντας δείκτες, νούμερα, δανειστές, ευρωκράτες και πορτοφολάδες.

ΠΗΓΗ: pandiera.gr

Γράφει ο Αλέξανδρος Καπακτσής

Σοκάρει η διαφοροποίηση των στοιχείων ενός κρίσιμου μεγέθους, όπως είναι το δημόσιο χρέος, για τις πολιτικές και οικονομικές εξελίξεις. Ψάχνοντας, τι στο καλό χρωστάμε τελικά και τι πρέπει να πληρώσουμε, πέφτουμε σε δύο κρίσιμες αντιφάσεις. Ο προϋπολογισμός του 2015 που ψηφίσθηκε το Νοέμβρη του 2014 δίνει ως υποχρεώσεις (έντοκα γραμμάτια, δάνεια και ομόλογα) για την εξυπηρέτηση του χρέους για όλο το 2015 είκοσι (20) δις «και κάτι ψιλά». Το δελτίο (76) δημόσιου χρέους του Οργανισμού Διαχείρισης Δημόσιου Χρέους του Δεκεμβρίου του 2014 περιγράφει τελείως διαφορετικά στοιχεία για τις δανειακές υποχρεώσεις του 2015. Τα έντοκα γραμμάτια ανέρχονται περίπου στα 14 και δις και μαζί με τα υπόλοιπα ομόλογα και δάνεια από την ευρωζώνη και ΔΝΤ ανέρχονται σε ένα ποσό μεγαλύτερο από τα 39 δις. Για του λόγου το αληθές επισυνάπτονται οι σχετικοί πίνακες που δείχνουν και διαχρονικά τις δανειακές υποχρεώσεις της χώρας όπως τις καθόρισαν οι εγκληματικές σε βάρος του λαού πολιτικές της αστικής τάξης και των εκπροσώπων της. Η διαφορά είναι μεγάλη. Ξεπερνάει τα 15 δις! Υπάρχει και η ενδιάμεση τιμή! Οι Charles Forelle, Pat Minczeski και Elliot Bentley στο Greece’s Debt Due: What Greece Owes When μας δίνουν για το 2015 29.347.246.049 ευρώ.

Παραθέσαμε τα παραπάνω στοιχεία και θα κάνουμε μια προσπάθεια να απαντήσουμε σε ερωτηματικά πολλά και κρίσιμα. Οι εγκληματίες που κυβέρνησαν τη χώρα και τα γνωστά λαμόγια τους είναι φυσικό να μειώνουν το μέγεθος του χρέους σε μια προσπάθεια προεκλογική να πείσουν ότι βγαίνουμε από τα μνημόνια, έπιασαν οι θυσίες, μια ανάσα δρόμος έμεινε, μια τόσο δα μικρή πιστοληπτική γραμμούλα και καθαρίσαμε. Αν και αυτοί έχουν αποδείξει επανειλημμένα ότι δεν έχουν κανένα ενδοιασμό στο μαγείρεμα των στοιχείων για πολιτικούς λόγους τι συμβαίνει με την ηγετική ομάδα του Σύριζα; Δεν μπορεί να μην είχαν διαπιστώσει τις «αντιφάσεις» των στοιχείων. Αν λοιπόν θεωρήσουμε ότι για πολιτικούς λόγους περικόπτονται οι αριθμοί στα στοιχεία του προϋπολογισμού δεν μπορούμε παρά να θεωρήσουμε πιο κοντά στην αλήθεια τα στοιχεία του ΟΔΔΗΧ. Και αν θεωρήσουμε ακόμη ότι τα 14+ δις των έντοκων γραμματίων τα ανακυκλώνουν οι τράπεζες (έχει μπει όριο από τους οικονομικούς δολοφόνους της ΕΚΤ τα 15 δις) απομένουν 25 δις χρέος που πρέπει να πληρωθεί μέσα στο 2015!

Αν σαν συγκριτικό μέγεθος χρησιμοποιήσουμε το ύψος του τακτικού κρατικού προϋπολογισμού που προϋπολογίζει τα έσοδα στα 50,871 δις καταλαβαίνουμε ότι είναι αδύνατο να πληρωθούν αν δεν υπάρξει νέος δανεισμός και μετακύληση τους στο μέλλον. Με δεδομένους τους περιορισμούς από τους γκάνγκστερ της ΕΚΤ στην έκδοση ομολόγων και στο χαμηλό όριο στήριξης από τον ELA στις τράπεζες τα περιθώρια ελιγμών είναι μηδαμινά και στρώνεται ο δρόμος για νέο δανεισμό.

Χρήσιμο είναι να δούμε και διαχρονικά τις μελλοντικές αποπληρωμές. Με μια γρήγορη ματιά γίνεται αντιληπτό ότι η εξυπηρέτηση του χρέους θα στερεί από τη χώρα όλους τους απαραίτητους πόρους που θα μπορούσαν να τη βγάλουν από το τέλμα της βαθιάς καπιταλιστικής κρίσης έστω και με μια άλλου τύπου πολιτική αστικής διαχείρισης όπου οι δημόσιες επενδύσεις θα ήταν ένα από τα πιο σημαντικά εργαλεία.

Όταν λοιπόν ξέρουμε τις ανάγκες εξυπηρέτησης του χρέους που υπάρχουν, καθώς και τις άτεγκτες απαιτήσεις των εταίρων για την κάλυψη τους, πως και με ποια κριτήρια χαράζεται η γραμμή «των καλών παιδιών» που μας κυβερνούν όπως εμφανίζεται στις 29 Γενάρη: «Δεν θα υπάρξει καμία μονομαχία μεταξύ της κυβέρνησής μας και της Ευρώπης. Δεν θα υπάρξουν απειλές, δεν τίθεται θέμα ποιος θα υποχωρήσει πρώτος», δήλωσε ο κ. Βαρουφάκης, ενώ πρόσθεσε ότι στόχος αυτή τη στιγμή είναι «μια νέα συμφωνία “γέφυρα” μεταξύ των προηγούμενων προγραμμάτων και της τελικής συμφωνίας μεταξύ Ελλάδας, ΕΕ, ΕΚΤ και ΔΝΤ». Τι είναι αυτή η γέφυρα πέρα από πιστώσεις, δανεικά δηλαδή, για να καλυφθεί το κενό αφού ταυτόχρονα έχει εγκαταλειφθεί η διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους από τον Α. Τσίπρα που δήλωσε στο πρακτορείο Bloomberg την ίδια μέρα: «σε καμιά περίπτωση δεν περιλαμβάνει τη μη εκπλήρωση των δανειακών μας υποχρεώσεων μας απέναντι στην ΕΚΤ και στο ΔΝΤ.» Αφού ξέρουν από τη μια πλευρά ότι δεν μπορούν να εξοφληθούν οι υποχρεώσεις και από την άλλη δεν έχουν σκοπό την παύση πληρωμών προς τι οι ηρωικές κορώνες ότι δεν χρειαζόμαστε την τελευταία δόση του δανείου; Ποιος ήταν ο τελικός αποδέκτης των θέσεων της μικρής κλειστής ομάδας φίλων, με τους δυο «θείους» από τα παλιά, που αποτελούν το κονκλάβιο που μας κυβερνά αν όχι πρωταρχικά το στελεχικό δυναμικό της κυβέρνησης και του κόμματος και κυρίως ο εργαζόμενος λαός; Το έργο το έχουμε ξαναδεί…

Έχουν πάρει τις αποφάσεις και μεθοδεύουν την αποδοχή τους.

Έτσι μπορούμε να εξηγήσουμε όχι μόνο τις επιστολές και συμφωνίες που υπέγραψαν αλλά και τη μετέπειτα στάση τους. «Νομίζω ότι δεν θα έχουμε πρόβλημα όσον αφορά τη ρευστότητα του δημοσίου, αυτό που θα έχουμε πρόβλημα και είναι δεδομένο ότι θα έχουμε πρόβλημα είναι στην αποπληρωμή των δόσεων του ΔΝΤ βασικά τώρα και της ΕΚΤ τον Ιούλιο» δήλωσε στο ραδιόφωνο του Alpha και ερωτηθείς για το πώς θα αντιμετωπιστεί αυτό ο κ. Βαρουφάκης επισήμανε ότι «από σήμερα ξεκινάμε η διαπραγμάτευση αυτού του ζητήματος». Μια στάση που αμέσως μετεξελίχτηκε σε «στις αποπληρωμές στο ΔΝΤ φυσικά πρόκειται να δώσουμε προτεραιότητα. Δεν πρόκειται να είμαστε η πρώτη χώρα που δεν θα τηρήσει τις υποχρεώσεις της προς το ΔΝΤ. Θα βγάλουμε από τη μύγα ξίγκι αν χρειαστεί να το κάνουμε αυτό μόνοι μας, και θα το κάνουμε».
Για τα χρέη προς την ΕΚΤ είπε πως ανήκουν σε άλλη κατηγορία. «Θα πρέπει να το καθορίσουμε αυτό σε συνεργασία με τους εταίρους μας και τους θεσμούς».

Το σίγουρο είναι ότι αφού εμπεδωθεί καλά το γεγονός ότι παίζουμε μέσα στο πλαίσιο της ΕΕ και του Ευρώ και πληρώνουμε τα «χρέη μας», σαν τη μόνη λύση, θα αρχίσουν την πίεση για να καλυφθεί το χρηματοδοτικό κενό, για να μην χρεοκοπήσουμε, και, ω του θαύματος, θα επαληθευτεί το ΔΝΤ (αλλά και οι Γερμανοί) που από τον Ιούνιο του 2014 εκτιμούσε ότι θα υπάρξει «χρηματοδοτικό κενό 12,6 δισ. ευρώ το 2015 και ότι θα αρχίσει να φαίνεται από τον Μάιο του 2015″ και ακόμη δημοσιονομικό κενό 2 δισ. ευρώ το 2015, 3,7 δισ. ευρώ το 2016 και 1,8 δισ. ευρώ το 2017.»

Έτσι λοιπόν όλη η άμεση πολιτική ζωή θα μπει στον Προκρούστη της λογικής να «κρατήσουμε τη χώρα πάση θυσία ζωντανή», θα αρχίσουν οι σκληρές διαπραγματεύσεις για ένα νέο δάνειο «βοήθεια»(30 δις;) που θα συνοδεύεται από όρους που θα θέτουν οι δανειστές και που δεν θα ονομάζεται ούτε καν πρόγραμμα, πολύ περισσότερο μνημόνιο, αλλά τολμούμε να πούμε αναπτυξιακή διάσταση της νέας συμφωνίας χρηματοδοτικής στήριξης από τους «εταίρους». Οι δανειστές βέβαια δεν είναι κορόιδα. Έχουν μια σειρά στόχων μετά τη διάσωση των τραπεζών τους το 2010-2012.

Ο πρώτος κρίσιμος στόχος να πάρουν πίσω τα λεφτά τους και ο δεύτερος είναι να συνεχισθεί το τιμωρητικό παράδειγμα, για όλη την εργαζόμενη Ευρώπη, «των κακών παιδιών της» μέσω της αέναης λιτότητας για να «εξαγνισθούν» από την κραιπάλη της σπάταλης περιόδου. Ο τρίτος στόχος είναι να κλείσει το ελάχιστο ρήγμα (των ελπίδων για μια άλλη πολιτική που το εκλογικό αποτέλεσμα έφερε, αποτέλεσμα που οι αγώνες του προηγούμενου διαστήματος επέβαλλαν) που οι αντικειμενικές συνθήκες της περιόδου μπορούν να μετατρέψουν σε διεθνείς σεισμούς μέσω της ανάστασης ενός νέου εργατικού κινήματος. Οι κυβερνητικές εξαγγελίες για φιλολαϊκά μέτρα όλο και θα περιορίζονται, θα φθίνουν και θα εξαϋλώνονται, για να καταλήξουμε σε μια διαχείριση της κρίσης με ανθρώπινο πρόσωπο, με χαμόγελο και αισιοδοξία. Άλλωστε οι αστοί οικονομολόγοι επιμένουν ότι η πορεία της οικονομίας έχει να κάνει πρωτίστως με την ψυχολογία! Τόσο επιστημονικά…

Η πολιτική αυτή γραμμή, που αποφεύγει τις ακρότητες της υποτέλειας και διαπραγματεύεται ταυτόχρονα εκ νέου τη θέση του ελληνικού καπιταλισμού με νέους όρους, που δεν θίγει προς το παρόν στο ελάχιστο τους πυλώνες του μεγάλου κεφαλαίου (βλέπε τράπεζες κλπ), έχει την αμέριστη υποστήριξη της αστικής τάξης όπως υποδηλώνει και η σχετική ανακοίνωση του ΣΕΒ: «Η μεταρρυθμιστική ατζέντα της Κυβέρνησης, όπως αυτή καταγράφεται στη λίστα του Υπουργείου Οικονομικών, δημιουργεί προσδοκίες για την πολυπόθητη κοινωνική και οικονομική ανάκαμψη. Άλλωστε εμπεριέχει αρκετά από όσα δεν έγιναν και πολλά από αυτά που πρέπει να γίνουν. Αρκεί να υποστηριχθεί με σθεναρότητα και πίστη από το πολιτικό σύστημα, τους κοινωνικούς εταίρους και τους πολίτες. »

Αν είναι κάθε μέρα και σε περισσότερους φανερή η λογική συνέπεια των χειρισμών της ομάδας περί τον κ. Τσίπρα εκεί που πραγματικά είναι δύσκολα τα πράγματα είναι σε αυτούς που αντικειμενικά έχουν και τη δύναμη και το υλικό συμφέρον να πάνε τα πράγματα αλλιώς.

Θα λέγαμε όχι απλώς δύσκολα αλλά πολύ δύσκολα. Γιατί σε όλη την προηγούμενη περίοδο και μέσα στις μάχες της δε συγκροτήθηκε ένα μειοψηφικό μεν αλλά ευδιάκριτο τμήμα της εργατικής τάξης που με αυτοτέλεια και μέσα από συγκρούσεις θα χάραζε τη συνολική πολιτική της τάξης για τη διέξοδο από την κρίση προς όφελος της τάξης και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων, σε μια πρώτη φάση τουλάχιστον και χωρίς να απεμπολεί το μέλλον. Θα είχε γνώμη και θα δρούσε για όλα. Και για το χρέος και για τις τράπεζες και για το μισθό και για το Ευρώ και για την έξοδο από την ΕΕ, και για το σημερινό και το αυριανό και το μερικό και το συνολικό. Με την πιο πλατιά ενωτική πολιτική και την ταυτόχρονη σύγκρουση του με τον κυβερνητικό και εργοδοτικό συνδικαλισμό. Χωρίς αυτή τη συγκρότηση η ήττα σε αυτή την ιστορική περίοδο θα είναι βέβαια. Όμως δεν είναι αργά για μια τέτοια πορεία συγκρότησης. Είναι η μόνη ελπίδα άλλωστε.

ΠΗΓΗ: ΠΡΙΝ

Σε εκατομμύρια ευρώ αποτιμάται σύμφωνα με πορίσματα ελεγκτών του Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης, η ζημιά του ελληνικού Δημοσίου από τρεις περιπτώσεις φαύλης διαχείρισης των οικονομικών του ΟΛΠ που σχετίζονται με τεχνικά έργα από το 2000 κι ύστερα. Πρόκειται για  έργα τα οποία ανά περίπτωση υπερκοστολογήθηκαν ή για τα οποία τηρήθηκε στάση παράτυπα “ευνοϊκή” προς τον ανάδοχο ενώ στα απωλεσθέντα ποσά πρέπει να συνυπολογιστούν τα έσοδα που χάνονται και θα χαθούν στο μέλλον από την προβληματική κατασκευή των εν λόγω έργων. Ο ΟΛΠ εξέδωσε απάντηση στα δημοσιεύματα που κυκλοφορούν από το πρωί, η οποία ωστόσο είναι παραπλανητικά ψευδής αφού αναφέρεται σε άλλο έργο. Το koutipandoras.gr εξασφάλισε τα πορίσματα των ελεγκτών κι αναλύει τις τρεις περιπτώσεις.

Ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του ΟΛΠ γιώργος Ανωμερίτης με τον πρώην υπουργό Εμπορικής Ναυτιλίας Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη.

Ένα βιοκλιματικό κτίριο που τελικά έγινε συμβατικό

Τα αρμόδια όργανα του ΟΛΠ, προγραμμάτισαν την κατασκευή ενός βιοκλιματικού κτιρίου, προκειμένου να μην επιβαρυνθεί περαιτέρω περιβαλλοντικά η περιοχή, με την κατασκευή ενός ακόμα ενεργοβόρου κτιρίου διοίκησης. Όπως αναφέρουν οι ελεγκτές στο πόρισμά τους, “οι διαδικασίες που ακολουθήθηκαν (εκ μέρους των αρμοδίων οργάνων του Ο.Λ.Π.) και ο εντοπισμός διαφοροποιημένων Τεχνικών Περιγραφών στους φακέλους του έργου, οδήγησαν τελικά στην κατασκευή ενός ενεργειακά συμβατικού κτιρίου" και μάλιστα μεσω τριών σοβαρών παρατυπιών. Αντιγράφουμε από το πόρισμα:

α) η αποπληρωμή του εν λόγω κτιρίου έγινε χωρίς να απομειωθεί το εργολαβικό αντάλλαγμα, κατά τη δαπάνη του Κατ’ Αποκοπήν Τιμήματος που αντιστοιχεί στις ειδικές κατασκευές (σύμμικτη κατασκευή, φρεατοπάσσαλοι) και στα βιοκλιματικά συστήματα (μηχανικών περσίδων σκίασης, των φωτοβολταϊκών πανέλων, σύστηματος κλιματισμού με χρήση υδάτινων πόρων) που δεν κατασκευάστηκαν, 
β) παρασχέθηκε έκπτωση από τον ανάδοχο (1,2%), η οποία αφορούσε έργο "ειδικής φύσης". Η  κατασκευή τελικά ενός συμβατικού κτιρίου δεν δικαιολογεί την ανωτέρω έκπτωση, δεδομένου ότι, η μέση έκπτωση συνήθων κτιριακών έργων την περίοδο εκείνη, ήταν 33,23% (βλέπε πίνακα Παραρτήματος Ι) ενώ, η έκπτωση με την οποία συντάχθηκαν οι Νέες Τιμές του έργου από την Δ.Υ. και τον Ανάδοχο ήταν 30,34%, και 
γ) καθυστέρησε αδικαιολόγητα η έναρξη των εργασιών του έργου (:προσπάθεια κατασκευής υπογείου σε δυσμενείς συνθήκες λόγω υψηλού υδροφόρου ορίζοντα, χωρίς καμία αιτιολόγηση κ.α.) με συνέπεια τη χορήγηση παρατάσεων της προθεσμίας περαίωσης χωρίς τη συνδρομή των νομίμων προϋποθέσεων και την καταβολή αδικαιολόγητης δαπάνης αναθεώρησης.

Μια τριώροφη αποθήκη που ενισχυόταν ενώ πήγαινε για γκρέμισμα

Πρόκειται για τις αποθήκες Γ8-9-10 στο τμήμα του λιμανιού που ονομάζεται “λιμένας Ηρακλέους” για τις οποίες είχε γράψει το HOT DOC ήδη από το Δεκέμβρη του 2012 (τεύχος 17). Οι ελεγκτές του Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης καταγράφουν πως “ότι κατά την διάρκεια μιας δεκαετίας (2000 – 2009) τα αρμόδια όργανα του ΟΛΠ για θέματα μελετών και έργων δηλαδή η Δ/νση Έργων ως Δ/νουσα Υπηρεσία, το Διοικητικό Συμβούλιο ως Προϊσταμένη Αρχή και το Τεχνικό Συμβούλιο του ΟΛΠ διαχειρίστηκαν το θέμα των ζημιών που υπέστη το κτίριο των αποθηκών Γ8-9-10 με μία ατέρμονα εναλλαγή προορισμού του κτιρίου”. 

Κι εξηγούν: “Η αρχική μελέτη ενίσχυσης του κτιρίου μετετράπη στην πορεία σε μελέτη κατεδάφισης και με διατιθέμενη πλέον προμελέτη κατεδάφισης δημοπρατήθηκε στη συνέχεια η ενίσχυση του κτιρίου χωρίς προσδιορισμένο εκτελεστέο αντικείμενο (παρά μόνο με το κείμενο πραγματογνωμοσύνης). Στη συνέχεια η εγκατεστημένη εργολαβία ενίσχυσης του κτιρίου μετετράπη και πάλι σε εργολαβία κατεδάφισης του κτιρίου ενώ, προστέθηκε αυθαίρετα και παράνομα πλήθος άλλων αντικειμένων άσχετων με το συμβατικό, δηλαδή παραβιάστηκαν κατ’ επανάληψη θεμελιώδεις διατάξεις για την ανάθεση και εκτέλεση δημοσίων συμβάσεων και στο στάδιο της εκπόνησης της μελέτης και στο στάδιο της εκτέλεσης του έργου".

Παρακάτω σημειώνουν πως “κατά την φάση εκτέλεσης του έργου της κατεδάφισης (η οποία δεν δημοπρατήθηκε ποτέ με ανταγωνιστικούς όρους) αλλά και των άλλων έργων που προσαρτήθηκαν στο συμβατικό αντικείμενο, διαπιστώθηκαν υπερτιμολογήσεις και διπλοπληρωμές (μέσω των νέων τιμών που καταρτίστηκαν) καθώς και υπερπιστοποιήσεις μεγάλης κλίμακας κατά την επιμέτρηση των εργασιών με συνέπεια να προκληθούν πολλαπλές ζημίες στον ΟΛΠ συνολικού ύψους 1.938.425€ δηλαδή ποσοστό 49% της συνολικής δαπάνης του έργου (3.955.132€)”.

Στο πόρισμά τους οι ελεγκτές διαψεύδουν ανοιχτά τον αναπληρωτή διευθύνοντα σύμβουλο του ΟΛΠ κ. Πετρουλή ο οποίος εμφανίζεται να έχει δηλώσει πως “η σύμβαση αυτή υλοποιήθηκε εντός των ορίων της νομιμότητας και δεν έβλαψε τα συμφέροντα του ΟΛΠ”. Οι ελεγκτές επισημαίνουν πως “τόσο η ίδια η σύμβαση όσο και ο τρόπος διαχείρισής της, κινήθηκαν σε μεγάλο βαθμό εκτός των ορίων της νομιμότητας, επί ζημία του ΟΛΠ με ευθύνη των αρμοδίων οργάνων του, που δεν παρεμπόδισαν καμία από τις παραπάνω διαπιστωθείσες παράνομες ενέργειες ή παραλείψεις οφειλόμενων ενεργειών”. 

Ένας λάθος κρηπιδότοιχος για κρουαζιερόπλοια για τον οποίο πληρώθηκε ο ανάδοχος και ίσως χαθούν 3 εκ. από το ΕΣΠΑ

Το τρίτο πόρισμα των ελεγκτών αφορά στην κατασκευή ενός κρηπιδότοιχου (εγκατάσταση υποδοχής) για μεγάλα σύγχρονα κρουαζιερόπλοια. Ενώ το έργο είχε δημοπρατηθεί για να κατασκευασθεί εντός επτά μηνών, τέσσερα χρόνια μετά την έναρξή του “το έργο να παραμένει ανεκτέλεστο κατά 60% περίπου, να έχει υποστεί ζημία ύψους 296.375,56 ευρώ και να είναι εκτεθειμένο στον κίνδυνο απένταξής του από το πρόγραμμα συγχρηματοδότησης του ΕΣΠΑ, με ενδεχόμενη ζημία, την απώλεια του συνόλου της κοινοτικής συνδρομής ύψους 2.945.739,14 ευρώ”.

Η απάντηση του ΟΛΠ

Έχοντας διαβάσει τα παραπάνω, ο καθένας καταλαβαίνει πως η ανακοίνωση-απάντηση του ΟΛΠ είναι παραπλανητικά ψευδής αφού δεν αναφέρεται σε κανένα από τα τρία έργα αλλά σε αυτό της Προβλήτας 1 στο Σταθμό Εμπορευματοκιβωτίων. Προκαλεί επίσης απορία γιατί δεν την υπογράφει ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του ΟΛΠ Γιώργος Ανωμερίτης αλλά ο διευθυντής διοίκησης Δημήτρης Σπύρου:

 Σύμφωνα με έγκυρη πηγή, οι τρεις αυτές υποθέσεις είναι μόνο η αρχή αφού οι έλεγχοι των ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης συνεχίζονται σε μια σειρά από έργα που εκτελέστηκαν την τελευταία δεκαετία κι υπάρχει η αίσθηση πως η διαχείριση από μέρους των αρχών του ΟΛΠ ήταν παρόμοια με αυτή που διαπιστώνουν στα τρία πορίσματα. Η ίδια πηγή επισημαίνει πως νέα πορίσματα αναμένονται μέσα στο Μάρτιο. Το koutipandoras.gr θα παρακολουθεί το θέμα και θα επανέρχεται όταν υπάρχουν νεότερα.

ΠΗΓΗ: koutipandoras.gr