Νίκος Μπογιόπουλος

H εξαιρετικά… αντιφοροκλεπτική σκέψη του κ.Βαρουφάκη την οποία μετέφερε στους συναδέλφους του στο Eurogroup, να… καλωδιώνονται φοιτητές, οικιακές βοηθοί και τουρίστες, να μπαίνουν στα μαγαζιά και να λειτουργούν σαν φορολογικοί τουριστορουφιάνοι, φοιτητορουφιάνοι και νοικοκυρές-ρουφιάνοι του υπουργείου Οικονομικών, μας θύμισε μια παλιότερη παρεμφερή σκέψη. Είχε διατυπωθεί τον Γενάρη του 2013 στο δελτίο ειδήσεων του «Σκάι» από τον αξιότιμο κύριο Μπάμπη Παπαδημητρίου.

    Παραθέτουμε αυτούσιο το απόσπασμα από εκείνο το σχόλιο του εν λόγω περί της σπουδαιότητας της ύπαρξης καθώς και της ανάγκης παροχής προστασίας προς εκείνο το είδος ανθρώπου που ο ίδιος ο κύριος Μπάμπης το είχε αποκαλέσει... «φορολογικό καρφί»:

    «Καθυστερούμε συνεχώς στα πιο κρίσιμα πράγματα. Θα σου πω ένα. Πρέπει να γίνει το Μάρτη το τελευταίο μνημόνιο και είναι χαρακτηριστικό. Λέει ότι πρέπει να φτιαχτεί νομοθεσία που θα προστατεύει ποιον; Το καρφί. Το φορολογικό καρφί. Γιατί; Γιατί σε όλο τον κόσμο που έχουν προχωρήσει και λένε ότι κάτι καταφέρνουμε με τη φοροδιαφυγή, καλύτερο από εμάς. Τι γίνεται; Ο άνθρωπος που έχει να καταγγείλει είναι προστατευμένος. Και έτσι μπορεί να καταγγείλει τον συνεργάτη του (!), τον φίλο του (!!), τον αδερφό του (!!!) - τα θαυμαστικά, και λίγα είναι, είναι δικά μας - ακόμα και τον εξάδελφό του. Το λέω αυτό για τον Παπακωνσταντίνου. Άρα πρέπει να φτάσουμε σε αυτό το σημείο».

    Αυτή ήταν η άποψη του κυρίου Μπάμπη που δυστυχώς η αποτύπωσή της «χάνει» στο ηλεκτρονικό «χαρτί». Και τούτο γιατί είναι δύσκολο στο γραπτό λόγο να αποδοθεί πάντα όλο το εύρος του πάθους με το οποίο εκφράζεται κανείς στον προφορικό λόγο. Με άλλα λόγια θέλουμε να σημειώσουμε ότι τη στιγμή που ο Παπαδημητρίου έλεγε όσα διαβάσατε είχε ένα απαράμιλλο πάθος. Μια έντονη έξαψη. Ένα ιδιαίτερο λίγωμα. Ειδικά, μάλιστα, όταν αναφερόταν στη λέξη «καρφί»...

    Εκεί δε που η διακύμανση στον τόνο της φωνής του δεν άφηνε κανένα περιθώριο παρερμηνείας για την ιερή του πίστη ότι αν υπάρχει «άνθρωπος - σύμβολο» στην εποχή μας αυτός δεν είναι παρά ο «άνθρωπος - καρφί», ήταν όταν σημείωνε πως «πρέπει» ο «άνθρωπος - καρφί» να προστατεύεται (κάτι σαν την Καρέτα - Καρέτα, δηλαδή), για να επιτελεί, ακριβώς, το θεάρεστο, «πατριωτικό» και νομοταγές έργο του. Δηλαδή... να καρφώνει τον συνεργάτη, τον φίλο, τον αδερφό του...

    Τότε ήταν, λοιπόν, που είχαμε ακούσει στο πλαίσιο του δημόσιου διαλόγου ότι το να καρφώνεις είναι ένα από τα βασικά ηθικά «προτερήματα - χαρίσματα» που πρέπει να διακρίνει κάποιον στο σύστημα που υπηρετεί ο κ. Παπαδημητρίου. Πράγμα που καμία – φυσικά - έκπληξη δε μας είχε προκαλέσει. Να όμως που τώρα η λογική του «φορορουφιάνου» επιστρέφει από τα… «Αριστερά».

    Ως εκ τούτου κι αφούο φορολογικός ρουφιανοτουρισμός αποτελεί πλέον «αριστερή» πρόταση, ας την δώσουμε τη σημασία που της «αξίζει». Τουτέστιν, ας προσπεράσουμε το ιλαρόν και φαιδρόν της συνταγής Βαρουφάκη για την πάταξη της φοροδιαφυγής, κι ας αναρωτηθούμε: Αν αποδεχτούμε ότι μια τέτοια πρακτική είναι «καλή», τότε γιατί να μην την επεκτείνουμε ως ηθικό πρότυπο και πέραν των φορολογικών ζητημάτων. Για παράδειγμα:

    Γιατί να μη μαθαίνουμε εξ απαλών ονύχων τα παιδιά να καρφώνουν τον «κακό» συμμαθητή τους στον διευθυντή; Γιατί να μην εισαχθεί διάταξη στο εργατικό δίκαιο να καρφώνει ο εργαζόμενος τον «κακό» εργαζόμενο στον εργοδότη; Γιατί να μην μπολιάσουμε τη συνείδηση των ανθρώπων με τον κανόνα ο γείτονας να καρφώνει τον «κακό» γείτονα στη δημοτική αστυνομία κ.ο.κ.; Γιατί, δηλαδή, να μπορεί μόνο ο «καλός» φορολογούμενος ή το τσιράκι της φορολογικής Αρχής να καρφώνει τον «κακό» φορολογούμενο και να μην μπορούν όλοι να τους καρφώνουν όλους και για οποιοδήποτε λόγο;!

    Φυσικά, εδώ τίθεται ένα ερώτημα: Ποιος είναι ο «καλός» και ποιος είναι ο «κακός»; Πώς ξέρουμε ότι σε ένα καθεστώς νομιμοποιημένης σπιουνιάς δεν θα έχουμε το φαινόμενο που έλεγε ο Ρασούλης: «Κακοί ντυθήκανε καλοί, κάνουν πως "μπεμπενίζουν"»...

    Σε αυτό το λεπτό ζήτημα, αγαπητοί συνέλληνες, ένας ήταν ανέκαθεν ο κριτής: Η Υπέρτατη Αρχή! Το διαχωρισμό μεταξύ «καλών καρφιών» και «κακών καρφωμένων και ρουφιανεμένων» τον διαφυλάσσει, τον εγγυάται και τον επιτελεί η Υπέρτατη Αρχή. Για παράδειγμα:

    Εφόσον η Υπέρτατη Αρχή είναι ο Μακάρθι, τότε «καλός» είναι ο καταδότης, εκείνος δηλαδή που καταδίδει συναδέλφους ή συνανθρώπους του στα όργανα του Μακαρθισμού (σ.σ.: και μη μας πει κανείς ότι αυτά δεν γίνονται στη Δημοκρατία, διότι Δημοκρατία είχαν στις ΗΠΑ επί Μακάρθι, όπως δημοκρατία είχαμε και εδώ επί Μακρονήσου...).

    Παρομοίως, αν η Υπέρτατη Αρχή είναι ο Παττακός και ο Μακαρέζος τότε «καλός» είναι ο χαφιές της χούντας. Αν η Υπέρτατη Αρχή είναι η Γκεστάπο, τότε «καλό» καρφί είναι ο δοσίλογος και ο κουκουλοφόρος κ.ο.κ.

    Και τώρα – βουνότο δίκιο σας - θα πείτε: Μα τι σχέση έχουν όλα αυτά με την Αριστερά; Που κολλάνε τα περί Μπάμπη, τα περί Μακάρθι, τα περί χούντας κλπ; Ε, λοιπόν, καμία σχέση δεν έχουν! Αυτό ακριβώς λέμε και μείς! Αυτό φωνάζουμε! Ότι δεν έχουν καμία σχέση! Αυτό ακριβώς!

    Κι αυτός είναι ο λόγος που το «χοντρύναμε». Μπας και συνεννοηθούμε ότι υπάρχουν και όρια. Που δεν επιτρέπουν να ακολουθείται παντού η τακτική του «κρέας – ψάρι». Μπας και συνεννοηθούμε ότι:

    Με τέτοιες σαχλαμάρες όχι μόνο δεν πατάσσεται η φοροδιαφυγή, όχι μόνο δεν επέρχεται φορολογική δικαιοσύνη (θέμα στο οποίο θα αναφερθούμε σε επόμενο σημείωμα), αλλά εκείνο που γίνεται είναι να περνάει υποδόρια η λογική πως το κρατικώς επιδοτούμενο ρουφιανιλίκι μπορεί να έχει και «αριστερό» (!) - τάχα - πρόσημο.

    Αλλά, τόσο ο κ.Βαρουφάκης όσο και οι υπόλοιποι με αντίστοιχες «έξυπνες ιδέες» ας φροντίσουν να «ξεκαλωδιωθούν» γρήγορα απ’ αυτές. Οι λόγοι είναι απλοί. Πρώτος λόγος: Το ρουφιανιλίκι δεν είχε, δεν έχει και δεν θα έχει ποτέ (ποτέ!) ουδεμία σχέση με ό,τι είναι καταγεγραμμένο στη συνείδηση του λαού και στην Ιστορία αυτού του τόπου ως Αριστερά. Ου- δε-μί –α! Δεύτερος λόγος: Ουδείς τους έχει επιτρέψει να φορτώσουν τις τέτοιες «έξυπνες ιδέες» τους στην Αριστερά. 

πηγη: enikos.gr 

MΕΓΑΛΟ ΤΟ ΡΕΥΜΑ ΤΗΣ ΡΗΞΗΣ ΑΝΤΙ ΤΗΣ ΥΠΟΤΑΓΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ

Μεγάλο εμφανίζεται το ρεύμα αποδοχής της ρήξης ακόμα και αν χρειαστεί με επιστροφή της χώρας σε εθνικό νόμισμα, σύμφωνα με τις απαντήσεις που δίνουν οι ερωτώμενοι στην Πανελλαδική Πολιτική Ερευνα της Marc, το δεύτερο μέρος της οποίας παρουσιάζει σήμερα η «Εφημερίδα των Συντακτών».

Συγκεριμένα το 27,4% που πιστεύει ότι «πρέπει να οδηγηθούμε σε οριστική ρήξη, έστω και εάν αυτό σημαίνει επιστροφή στη δραχμή»*. Το 3% δεν απαντά. Το 57,8% των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται να επιθυμεί  "έντιμο συμβιβασμό"*, ενώ το 38,9% ρήξη έστω και αν χρειαστεί η επιστροφή σε εθνικό νόμισμα. Τα μεγαλύτερα ποσοστά υπέρ του "έντιμου συμβιβασμού" καταγράφουν οι ψηφοφόροι της Ν.Δ.(94,4%), του ΠΑΣΟΚ (86,2%) και του Ποταμιού (84,4%), ενώ υπέρ της ρήξης εκείνοι της Χρυσής Αυγής (55,6%), του ΚΚΕ (52,1%) και των ΑΝ.ΕΛΛ. (46,3%).

Ο ένας στους δύο συμμετέχοντες (50,4%) εκτιμά ότι «είναι υπαρκτό το ενδεχόμενο χρεοκοπίας της Ελλάδας το επόμενο διάστημα», έναντι 45,5% που έχει αντίθετη άποψη, ενώ το 4,1% δεν απαντά. Υπέρ της πρώτης άποψης τάσσονται με σημαντικό ποσοστό (62,1%) οι νέοι 18-34 ετών, ενώ ως προς την κομματική τους τοποθέτηση «βλέπουν» χρεοκοπία το 77,8% των ψηφοφόρων της Χρυσής Αυγής, το 62,4% Αλλου Κόμματος,το 59,4% του Ποτάμιου, το 51,7% του ΠΑΣΟΚ, το 50% του ΚΚΕ, το 41,5% των ΑΝ. ΕΛΛ. και τo 32,6% του ΣΥΡΙΖΑ.

Στο θέμα της συγκρότησης εξεταστικής επιτροπής για το πώς φτάσαμε στο Μνημόνιο, το 84,2% δηλώνει ότι συμφωνεί, έναντι του 12,9% που διαφωνεί και του 2,9% που δεν εκφράζει άποψη. Τα υψηλότερα ποσοστά αφορούν τους ψηφοφόρους των ΑΝ. ΕΛΛ. (97,6%), του ΣΥΡΙΖΑ (94,1%) και του ΚΚΕ (89,4%).

Στο ερώτημα «πώς κρίνετε τη στάση της Αριστερής Πλατφόρμας του ΣΥΡΙΖΑ να καταψηφίσει στην Κ.Ε. την τετράμηνη παράταση της δανειακής σύμβασης;», το 61% του συνόλου των ψηφοφόρων απαντά «αρνητικά και μάλλον αρνητικά» και το 30,8% «θετικά και μάλλον θετικά». Στους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ τα αντίστοιχα ποσοστά είναι 55,8% και 35.8%.

Σχετικά με το «εάν απειλείται η συνοχή της κυβέρνησης από τις διαφοροποιήσεις των στελεχών της Αριστερής Πλατφόρμας;», το 47,9% απαντά «ναι», το 44,4% «όχι», ενώ το 7,7% δεν εκφράζει άποψη.

Θετική και μάλλον θετική άποψη για τα προτεινόμενα μέτρα για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης έχει το 88,3%, ενώ αρνητική και μάλλον αρνητική το 9,9%. Δεν απαντά το 1,8%.

Στο επίμαχο θέμα της επανασύστασης της ΕΡΤ και της πρόσληψης των απολυμένων, το 52,3% έχει θετική και μάλλον θετική άποψη, ενώ το 43,2% αρνητική και μάλλον αρνητική. Το 4,5% δεν απαντά.

Θετική τοποθέτηση για τη ρύθμιση σχετικά με τις ληξιπρόθεσμες οφειλές έχει το 88,8%, ενώ για την προστασία της πρώτης κατοικίας από κατασχέσεις το 93,5%. Τέλος, σωστή χαρακτηρίζει την απόφαση του πρωθυπουργού να μη διατίθενται δωρεάν αυτοκίνητα στους βουλευτές το 94,7%. Το 4,8% τη βρίσκει λάθος και το 0,5% δεν απαντά.

*Εντός εισαγωγικών εμφανίζονται οι επιλογές για τους ερωτώμενους έτσι όπως παρουσιάζονταν στις ερωτήσεις της έρευνας.

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ

Η έρευνα πραγματοποιήθηκε από την marc Α.Ε. - Αριθμός Μητρώου ΕΣΡ: 1 (ΕΝΑ)

ΕΝΤΟΛΕΑΣ: Εφημερίδα των Συντακτών

ΜΕΓΕΘΟΣ ΔΕΙΓΜΑΤΟΣ: 1.031 νοικοκυριά αντιπροσωπευτικής επιλογής.

ΧΡΟΝΙΚΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ: 03-05 Μαρτίου 2015.

ΠΕΡΙΟΧΗ ΔΙΕΞΑΓΩΓΗΣ: Πανελλαδική κάλυψη

ΜΕΘΟΔΟΣ ΔΕΙΓΜΑΤΟΛΗΨΙΑΣ: Πολυσταδιακή τυχαία δειγματοληψία με χρήση quota ως προς το φύλο, την ηλικία και τη γεωγραφική περιοχή.

ΜΕΘΟΔΟΣ ΣΥΛΛΟΓΗΣ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ: Τηλεφωνικές συνεντεύξεις βάσει ηλεκτρονικού ερωτηματολογίου.

ΣΤΑΘΜΙΣΗ: Έγινε στάθμιση με βάση τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών του 2015. Η marc Α.Ε. είναι μέλος του ΣΕΔΕΑ, της ESOMAR, της WAP0R και τηρεί τον κανονισμό του ΠΕΣΣ και τους διεθνείς κώδικες δεοντολογίας για τη διεξαγωγή και δημοσιοποίηση ερευνών κοινής γνώμης.

ΠΗΓΗ: ISKRA.GR

ΕΡΩΤΗΣΗ : Απλήρωτοι ναυτεργάτες και ναυτιλιακοί υπάλληλοι της ΝΕΛ

04/03/15

Προς τον Υπουργό Οικονομίας, Υποδομών, Ναυτιλίας και Τουρισμού

Οι ναυτεργάτες της ΝΕΛ παραμένουν απλήρωτοι, παρά τις παλιότερες διαβεβαιώσεις της εταιρείας, ότι θα καταβάλλει δεδουλευμένα από τις επιδοτήσεις που παίρνει. Η απληρωσιά στα ακτοπλοϊκά πλοία έχει πάρει εκρηκτικές διαστάσεις. Χαρακτηριστικά, οι 500 περίπου ναυτεργάτες των 12 πλοίων της ΝΕΛ έχουν να δουν μισθό πάνω από μισό χρόνο. Σε αρκετούς η μη καταβολή δεδουλευμένων φτάνει ως και τους 9 μήνες. Στην ίδια κατάσταση βρίσκονται και οι ναυτιλιακοί υπάλληλοι της ΝΕΛ.

Τρία από τα πλοία της ΝΕΛ («ΘΕΟΦΙΛΟΣ», «EUROPEAN EXPRESS» και «ΑΚΟΥΑ ΤΖΟΥΕΛ») βρίσκονται επί μήνες εγκαταλειμμένα στο Νέο Μώλο Δραπετσώνας, με τους ναυτεργάτες απλήρωτους.

Υποτίθεται ότι η καταβολή των δεδουλευμένων θα ήταν από τις πρώτες προτεραιότητες του αναπληρωτή Υπουργού, όπως ο ίδιος είχε δηλώσει με την ανάληψη των καθηκόντων του.

Παρά τις παραπάνω διαβεβαιώσεις, η τραγική κατάσταση που έχουν οδηγηθεί τα πληρώματα της ΝΕΛ, καθώς επίσης και άλλων εταιρειών, από την απλήρωτη εργασία, ως αποτέλεσμα της πολιτικής της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας του κεφαλαίου σε βάρος των δικαιωμάτων των ναυτεργατών, παραμένει. Επιπλέον, όπως καταγγέλλουν τα ναυτεργατικά σωματεία, έπειτα από την τελευταία συνάντηση με τον αναπληρωτή Υπουργό, τους δηλώθηκε ότι «Δεν υπάρχει λύση. Είναι αδιέξοδο» γιατί ο Διευθύνων Σύμβουλος της ΝΕΛ μέχρι τώρα δεν έχει εφαρμόσει τα συμφωνηθέντα, ανάμεσα στα οποία ήταν να προηγηθεί η καταβολή των δεδουλευμένων των ναυτεργατών από τα ποσά των επιδοτήσεων που εισπράττει η εταιρεία.

ΕΡΩΤΩΝΤΑΙ ο κ. Υπουργός:

    Ποια άμεσα μέτρα θα πάρει η κυβέρνηση, ώστε να καταβληθούν τα δεδουλευμένα των απλήρωτων πληρωμάτων της ΝΕΛ.

Οι βουλευτές

Διαμάντω Μανωλάκου

Χρήστος Κατσώτης

Μανώλης Συντυχάκης

Σταύρος Τάσσος

ΤΑΞΙΚΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΝΑΥΤΩΝ