Με συγκαταβατικό πνεύμα, ειρωνικά μειδιάματα και πικρόχολα σχόλια συνοδεύτηκε η εικόνα του Τσίπρα στο Ίδρυμα Μπίλ Κλίντον, σύμφωνα με σχόλια των ξένων και ελληνικών μέσων ενημέρωσης. Ο Αλ. Τσίπρας, μάλλον, αυτογελοιοποιήθηκε, προσπαθώντας άτεχνα και αμήχανα να παρουσιάσει το νέο του πρόσωπο, ως ο κατ' εξοχήν πρωθυπουργός των αμερικανών επενδυτών, που ξέρει καλά τι και πως να το κάνει για να τους προσελκύσει στη χώρα μας. Φυσικά, ούτε που διανοήθηκε ότι σε μια χώρα στην οποία οι επενδύσεις από το δημόσιο και τους έλληνες ιδιώτες έχουν νεκρώσει, δεν υπάρχει καμμιά περίπτωση να υπάρξει ξένη επένδυση, πλην όσων εξαγοράζουν “μπιρ-παρά”, τον ελληνικό δημόσιο πλούτο. Αυτό σημαίνει προτεκτοράτο, το οποίο χαρακτηρίζει ανοησία ο Ν. Βούτσης. Χαιρετίσματα, λοιπόν, στους “πολιτικούς υπαλλήλους” της υπερατλαντικής (πραγματικής) εξουσίας και στην κ. Γιάννα Αγγελοπούλου για τη σωτήρια διαμεσολάβησή της. ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΕΡΓΟΣ Τρίτη 29 Σεπτεμβρίου 2015 ΠΗΓΗ: iskra.gr

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΑΠΟΥΝΑ* 1. Οι εκλογές της 20ης Σεπτέμβρη 2015 πέρασαν στην Ιστορία ως ένα ορόσημο που κλείνει έναν πολιτικό κύκλο και ανοίγει έναν καινούργιο. Επισφράγισαν την μνημονιακή μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και την «επιτυχία» του να εγκλωβίσει εκλογικά την κοινωνία εντός του «μνημονιακού κάδρου». Νίκησε η «μνημονιακή Αριστερά» την «μνημονιακή Δεξιά» σε μια προεκλογική περίοδο όπου η πολιτική συζήτηση αφορούσε σε οτιδήποτε εκτός του ....μνημονίου. Οι εκλο­γές της 20ης Απρί­λη 2015 πέ­ρα­σαν στην Ιστο­ρία ως ένα ορό­ση­μο που κλεί­νει έναν πο­λι­τι­κό κύκλο και ανοί­γει έναν και­νούρ­γιο. Επι­σφρά­γι­σαν την μνη­μο­νια­κή με­τάλ­λα­ξη του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ αλλά και την «επι­τυ­χία» του να εγκλω­βί­σει εκλο­γι­κά την κοι­νω­νία εντός του «μνη­μο­νια­κού κά­δρου». Νί­κη­σε η «μνη­μο­νια­κή Αρι­στε­ρά» την «μνη­μο­νια­κή Δεξιά» σε μια προ­ε­κλο­γι­κή πε­ρί­ο­δο όπου η πο­λι­τι­κή συ­ζή­τη­ση αφο­ρού­σε σε οτι­δή­πο­τε εκτός του ....μνη­μο­νί­ου. Αυτή εξάλ­λου ήταν η σκο­πι­μό­τη­τα του Α. Τσί­πρα όταν έκανε την επι­λο­γή για εκλο­γές αμέ­σως μετά τη ψή­φι­ση του 3ου μνη­μο­νί­ου ανα­τρέ­πο­ντας…

Γράφει ο Σπύρος Κοντομάρης Η Αριστερά για μια ακόμη φορά δεν έπεισε εκλογικά. Παρότι στήριξε τα Κινήματα της προηγούμενης περιόδου, δεν τα εκπροσωπεί. Παρότι δεν ψήφισε το 3ο Μνημόνιο, αυτό δεν επιβραβεύτηκε στην κάλπη. Θα μου πείτε δεν πειράζει, από αύριο όλοι μαζί στο κίνημα. Θα σας απαντήσω ότι η απάντηση αυτή είναι εκτός θέματος και αντιστοιχεί σε κόμματα που δεν κατεβαίνουν στις εκλογές. Εκτός θέματος είναι και οι αναλύσεις των αποτελεσμάτων που αποδίδουν έμμεσα την εκλογική αποτυχία της Αριστεράς στη νοημοσύνη των ψηφοφόρων. Όλων των ψηφοφόρων εκτός από αυτούς μας ψηφίζουν. Αυτοί είναι κατά κανόνα οι μόνοι έξυπνοι. Σήμα κατατεθέν η φράση «ανάχωμα εγκλωβισμού ενός μέρους της αγανάκτησης σε ανώδυνα κανάλια». Προεξέχοντος του ΚΚΕ [1], που βλέπει όλα τα άλλα κόμματα ως αντι-ΚΚΕ κόμματα, με μόνο στόχο να παρασύρουν το λαό στο στραβό το δρόμο, στα κακόφημα στενά των «εδώ και τώρα» διεκδικήσεων. Στο υπερήλικο σύνδρομο εκλογικής καταδίωξης του…

Γράφει ο Π. Μωραΐτης Παρακολουθούμε μια συντονισμένη προσπάθεια από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ, των κυρίαρχων μέσων μαζικής ενημέρωσης και ορισμένων ευρωπαϊκών ηγεσιών να δημιουργήσουν στο λαό την αντίληψη πως η κυβέρνηση προωθεί κάτι νέο και πολύ σημαντικό. Το αντιμετωπίσαμε στο ταξίδι του πρωθυπουργού στις Ηνωμένες Πολιτείες, νωρίτερα στην ΕΕ και φαίνεται ότι το επόμενο διάστημα θα το βρίσκουμε συνεχώς μπροστά μας. Η προσπάθεια αυτή συνίσταται στην προβολή του επιχειρήματος ότι ο Αλέξης Τσίπρας αναδείχθηκε σε «ηγέτη διεθνούς επιπέδου», τουλάχιστο ισότιμου συνομιλητή της ηγεσίας των Ηνωμένων Πολιτειών, των ηγεσιών μεγάλων ευρωπαϊκών δυνάμεων και πολιτικών ρευμάτων και κυρίως της σοσιαλδημοκρατίας και προωθεί συγκεκριμένο σχέδιο δημοκρατικής αναμόρφωσης της Ευρώπης και γενικότερα. H «Αυγή της Κυριακής», στο κύριο άρθρο της με τον τίτλο «Η αρπαγή της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας», γράφει ότι ο στόχος του πρωθυπουργού είναι να τερματίσει την κυριαρχία του νεοφιλελευθερισμού μέσω της απόσπασης της σοσιαλδημοκρατίας από την συνεργασία με τους χριστιανοδημοκράτες, «να ορθώσει…

Οι εκλογές της 20ης Σεπτέμβρη, που προκηρύχθηκαν και διενεργήθηκαν σε λιγότερο από ένα μήνα, είχαν στόχο να παραπλανήσουν και να εγκλωβίσουν το λαό στη λογική του μονόδρομου, να διαμορφώσουν τις προϋποθέσεις υλοποίησης μετεκλογικά της συμφωνίας και περιθωριοποίησης όσο είναι δυνατόν, της εργατικής τάξης και του εργατικού και λαϊκού κινήματος, καθώς επίσης να αντιμετωπίσουν τη διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ. Στις συνθήκες αυτές της απογοήτευσης που δημιούργησε η διάψευση των προσδοκιών του λαού και ιδιαίτερα των νεότερων ηλικιών ύστερα από την ανάταση που έδωσε το συντριπτικό OXIτου δημοψηφίσματος, η αποχή αυξήθηκε κατά 764.133 ψήφους ή κατά 7,06% από τις εκλογές του Γενάρη. Το ποσοστό αυτό είναι το ηχηρό καμπανάκι που χτυπά όλο και πιο δυνατά τα τελευταία χρόνια, για την κομμουνιστική Αριστερά και την αριστερά συνολικότερα, για το εργατικό κίνημα. Ο ΣΥΡΙΖΑ, με τη στήριξη των ισχυρών μέσων μαζικής ενημέρωσης και μηχανισμών εγχώριων και ευρωπαϊκών, επικράτησε με ποσοστό 35,46% της ΝΔ που έλαβε…

Γράφει ο Γιώργος Παυλόπουλος Τα ποσοστά τους μπορεί να ανέβηκαν ή να έμειναν περίπου στάσιμα, αλλά πόσες ψήφους έχασαν τα δύο μεγάλα κόμματα των Μνημονίων; Και τι συνέβη με τους κολαούζους τους; Πού πήγαν όλες αυτές οι ψήφοι αφού και η κοινοβουλευτική Αριστερά δεν κέρδισε; Πόσο ανθεκτική και επικίνδυνη αποδείχθηκε η Χρυσή Αυγή; Οι δημοσκοπήσεις μπορεί να μην λένε σχεδόν ποτέ την αλήθεια, όμως οι αριθμοί των εκλογών είναι απολύτως πραγματικοί και αμείλικτοι. Και η επαναστατική Αριστερά οφείλει να τους μελετά με προσοχή και να βγάζει συμπεράσματα. Έχουμε και λέμε, λοιπόν: Η κυβέρνηση και το μνημονιακό μπλοκ Σε σχέση με τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015, στις 20 Σεπτεμβρίου – δηλαδή οκτώ μήνες αργότερα – ψήφισαν 764.000 λιγότεροι. Το αποτέλεσμα ήταν η αποχή να εκτιναχθεί στο υψηλότερο επίπεδο της μεταπολίτευσης, ήτοι στο 43,4% έναντι 36,4% τον Ιανουάριο. Μάλιστα, η αποχή βαίνει διαρκώς αυξανόμενη στα μνημονιακά χρόνια, έχοντας σχεδόν διπλασιαστεί από…

[Το παρακάτω κείμενο αποτελεί εισήγηση μελών της ΑΝΤΑΡΣΥΑ από την «Ενωτική Πρωτοβουλία Παρέμβασης και Διαλόγου» στην ανοιχτή συζήτηση που καλείται την Παρασκευή 25/9 στα γραφεία της Ταξικής Κίνησης (Σολωμού 13, Εξάρχεια, 4ος όροφος) στις 7μμ. Κατατίθεται για να συζητηθεί εν όψει της 3ης Συνδιάσκεψης. Προτείνεται στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ για να συζητηθεί και να υιοθετηθεί –αυτό ή παραλλαγές του- στο πλαίσιο της μετωπικής λογικής της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Δεν πρόκειται για πρόταση διάλυσης, αλλά μια μεθοδολογία για να χτιστεί το «πλατύ μέτωπο ανατροπής», που προτείνει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, εντός του οποίου και η ίδια θα μπορεί να παρεμβαίνει με αναβαθμισμένο ρόλο και μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα. Πιστεύουμε ότι εντός ενός τέτοιου μετώπου, το αντικαπιταλιστικό μέτωπο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ μπορεί να πρωτοστατήσει και εντός αυτής της διαδικασίας να ενισχυθεί (χωρίς αυτό να έρχεται σε αντιπαράθεση με τη συζήτηση για το μετασχηματισμό της ίδιας της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ώστε να ανταποκριθεί στις νέες συνθήκες, στην οποία επίσης θέλουμε να συμβάλλουμε εν όψει…

1. Συνεδρίασε το Πολιτικό Συμβούλιο της Λαϊκής Ενότητας για μια πρώτη εκτίμηση του εκλογικού αποτελέσματος και για τον προγραμματισμό δράσης μέχρι το τέλος του χρόνου. Το Πολιτικό Συμβούλιο ευχαριστεί θερμά τους 155.000 πολίτες που υποστήριξαν με την ψήφο τους τη Λαϊκή Ενότητα, απορρίπτοντας τον πολιτικό και συναισθηματικό εκβιασμό, ξεπερνώντας την προσπάθεια τρομοκράτησης του εκλογικού σώματος. Χαιρετίζει τα μέλη και τους φίλους της Λαϊκής Ενότητας, που έδωσαν με αυταπάρνηση και ανιδιοτέλεια τον εκλογικό αγώνα. Αυτή η αγωνιστική προσφορά μας επωμίζει ευθύνες και ενισχύει την αποφασιστικότητά μας να συνεχίσουμε τη μεγάλη προσπάθεια που μόλις ξεκινήσαμε. 2. Το εκλογικό αποτέλεσμα αντικατοπτρίζει την απογοήτευση και τη σύγχυση που προκάλεσε σε μεγάλο μέρος των λαϊκών στρωμάτων η επιβολή του τρίτου Μνημονίου. Το γεγονός ότι αυτή η σοβαρή ήττα ήρθε αμέσως μετά τη μεγάλη ανάταση του «ΟΧΙ» και συνομολογήθηκε από μια ηγεσία που μιλάει στο όνομα της Αριστεράς, έδωσε ακόμη μεγαλύτερη δύναμη στη λογική του «δεν…

Η κάλπη της 20ής Σεπτέμβρη έδωσε στον Αλ. Τσίπρα μια καθαρή πολιτική νίκη. Μια νίκη που ο ίδιος ετοιμάζεται να στρέψει με δριμύτητα ενάντια στα εργατικά και λαϊκά στρώματα. Ο σχε­δια­σμός του καλ­πα­σμού προς τις εκλο­γές απέ­βλε­πε στην ανα­νέ­ω­ση της κυ­βερ­νη­τι­κής «νο­μι­μο­ποί­η­σης», πριν η κοι­νω­νι­κή πλειο­ψη­φία απο­κτή­σει –δια της εμπει­ρί­ας– σαφή και πικρή γνώση για το τι είναι το Μνη­μό­νιο 3 που έρ­χε­ται. Όμως, τώρα τα ψέ­μα­τα τε­λεί­ω­σαν. Η κυ­βέρ­νη­ση Τσί­πρα είναι υπο­χρε­ω­μέ­νη να επι­χει­ρή­σει στην πράξη να επι­βά­λει μια πο­λι­τι­κή όχι απλώς συ­νέ­χειας, αλλά κλι­μά­κω­σης της άγριας λι­τό­τη­τας. Ένα με­γά­λο τμήμα των ερ­γα­τι­κών και λαϊ­κών στρω­μά­των ψή­φι­σαν τον Τσί­πρα ελ­πί­ζο­ντας σε μια πιο ήπια εφαρ­μο­γή του μνη­μο­νί­ου, σε μια μνη­μο­νια­κή πο­λι­τι­κή «με αν­θρώ­πι­νο πρό­σω­πο». Όμως και αυτή η ελ­πί­δα είναι κα­τα­δι­κα­σμέ­νη να απο­δει­χθεί αυ­τα­πά­τη. Η υπό­σχε­ση για «ισο­δύ­να­μα» ανα­κου­φι­στι­κά μέτρα ήταν προ­ε­κλο­γι­κή δη­μα­γω­γία. Οι ευ­ρω­η­γε­σί­ες ήδη προ­α­ναγ­γέλ­λουν ότι ο Οκτώ­βρης θα είναι μήνας κα­ται­γί­δας μνη­μο­νια­κών μέ­τρων. Και απέ­να­ντι σε…

1. Οι εκλογές της 20ης Σεπτεμβρίου ανέδειξαν ένα καινούργιο πολιτικό σκηνικό περισσότερο συντηρητικό σε σχέση με το προηγούμενο καθώς σήμερα δεν υπάρχει στη νέα Βουλή πολιτικό κόμμα που να αμφισβητεί την παραμονή της χώρας στο ευρώ ή να αγωνίζεται για άμεση απομάκρυνση από την ευρωζώνη και την ΕΕ. Το σύνολο της νέας Βουλής, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο θεωρεί την παρουσία της χώρας στη ζώνη του ενιαίου ευρωπαϊκού νομίσματος δεδομένη και οποιαδήποτε άλλη επιλογή στην παρούσα φάση καταστροφική για τη χώρα και το λαό της. Οι διαφορές μεταξύ των κοινοβουλευτικών δυνάμεων αφορούν στη διαχείριση της μνημονιακής πολιτικής καθώς χωρίς μνημόνια και δανειακές συμβάσεις η παραμονή μιας χρεοκοπημένης χώρας στην ευρωζώνη είναι αδύνατη. Η διαφοροποίηση του ΚΚΕ δεν αλλάζει τα προαναφερόμενα καθώς η πολιτική της ηγεσίας του δεν αμφισβητεί το στάτους κβο της χώρας όσο υπάρχει καπιταλισμός εναποθέτοντας τα πάντα στη σοσιαλιστική επανάσταση. Οι καθαρές μνημονιακές δυνάμεις (πλην ΚΚΕ…