Η ΔΥΣΗ ΜΕ ΑΙΧΜΗ ΤΗ ΜΕΓ. ΒΡΕΤΑΝΙΑ ΠΑΙΖΕΙ ΒΡΩΜΙΚΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΑΜΕΣΗ Η ΑΝΑΓΚΗ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑΣ ΑΘΗΝΑΣ ΚΑΙ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΓΙΑ ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΗ ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΚΛΙΜΑΚΩΣΗ Όσοι θεωρούν ότι οι Τουρκικές προκλήσεις στην Κυπριακή ΑΟΖ συνιστούν ένα ευκαιριακό και παροδικό «τσαμπουκά» της Τουρκίας, μάλλον αυταπατώνται. Ήδη το Συμβούλιο Ασφαλείας της Τουρκίας με επίσημη ανακοίνωση του συμπεριέλαβε στις περιοχές που θα αναπτύξει θαλάσσιες δραστηριότητες όχι μόνο την Ανατολική Μεσόγειο αλλά και το Αιγαίο. Αν κάποιοι αναλυτές θεωρούν ότι τα πολύπλευρα εξωτερικά προβλήματα της Τουρκίας και ειδικότερα ο «βραχνάς» του Κουρδικού κινήματος, θα εμποδίσουν την Τουρκία να εκδιπλώσει την προκλητική της ενέργεια με πιο δυναμικό τρόπο το επόμενο διάστημα στις θάλασσες δυτικά και νότια, πιθανότατα, θα πέσουν έξω. Αντίθετα, αυτά τα «εσωτερικά» και «εξωτερικά» προβλήματα μπορεί να παρωθήσουν έτι περαιτέρω το καθεστώς της Άγκυρας σε επιθετικότερη διάταξη.   Η ΔΥΣΗ ΠΙΕΖΕΙ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ Την ίδια ώρα η Κύπρος…

Η ΧΩΡΑ ΟΛΟΤΑΧΩΣ ΣΕ ΝΕΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΟΙ ΚΥΡΙΑΡΧΟΙ ΚΥΚΛΟΙ ΑΞΙΟΠΟΙΟΥΝ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΩΣ ΚΑΡΑΜΕΛΑ ΓΙΑ «ΕΘΝΙΚΗ ΣΥΝΕΝΝΟΗΣΗ» Ό,τι ο Β. Σόιμπλε δεν συμφώνησε σε τίποτα απολύτως με τον Γκίκα Χαρδούβελη είναι κάτι παραπάνω από πασιφανές. Αν ο Β. Σόιμπλε ήταν ταυτόχρονα τόσο επιθετικός και προσβλητικός απέναντι στον Έλληνα ΥΠΟΙΚ ("δεν μας ενδιαφέρουν οι εκλογές σας" κ.λπ.), όπως επιμένει μια μερίδα του τύπου, πράγμα που ο τελευταίος το διαψεύδει, είναι προς διευκρίνιση. Το βέβαιον είναι ότι ο Β.Σόιμπλε , παρά το ότι η Γερμανία είναι ο μεγάλος ωφελημένος, μέσα στην αναμπουμπούλα, δεν χάνει την ευκαιρία να συμπεριφέρεται με μια ιδιόμορφη αυταρχική αλαζονεία, ανάλογη με αυτήν του πρώην καγκελάριου Χ. Κόλ, ο οποίος ανακάλυψε εκ των υστέρων ότι η Ελλάδα δεν έπρεπε να έχει μπει πρόωρα στο ευρώ, κάτι, όμως, που «δυστυχώς» ούτε καν ψέλισσε την κατάλληλη στιγμή.  Η ΕΥΡΩΖΩΝΗ ΣΕ ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΦΥΓΗ ΚΕΦΑΛΑΙΩΝ Η ευρωζώνη, λοιπόν, του Χ. Κόλ, είναι…

Η περίπτωση Ντινόπουλου είναι συμβολική αυτού που παλιότερα αποκαλούσαν "φαύλο κράτος της δεξιάς". Η πολιτική και κοινωνική εδραίωση της συντηρητικής παράταξης, μετά τον πόλεμο, στηρίχτηκε ακριβώς σε ένα δίκτυο πελατειακών σχέσεων με εργαλεία τα ρουσφέτια, την εκλαΐκευση της μικροδιαφθοράς και την συστηματική αφαίμαξη του κράτους. Τα "έσοδα" από το τελευταίο, με το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης, περιορίστηκαν αλλά η αφαίμαξη συνεχίζεται, ρουφώντας ότι "λίπος" έχει απομείνει από άλλους φορείς, όπως τα ασφαλιστικά ταμεία.