Του ΝΙΚΟΥ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ* Ο κ.Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ ψεύδονται. Στο όνομα της μη «παλινόρθωσης του παλιού πολιτικού συστήματος» επιδίδονται σε ένα όργιο παλινόρθωσης της δημαγωγίας που μυρίζει όλη τη φορμόλη της καθεστηκυίας πολιτικής εξαπάτησης. Ψέμα πρώτο: Ο ΣΥΡΙΖΑ, λέει ο κ.Τσίπρας, θα φτιάξει ένα «παράλληλο πρόγραμμα» ανεξάρτητα και πέρα από το Μνημόνιο, το οποίο όμως Μνημόνιο θα το εφαρμόζει πιστά και απαρέγκλιτα! Η αλήθεια είναι αυτή που καταγράφεται στο Μνημόνιο Τσίπρα. Ότι δηλαδή: α) Η πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ θα αξιολογείται και θα επικαιροποιείται από την τρόικα σε «τριμηνιαία βάση». β) Ο ΣΥΡΙΖΑ και η κυβέρνησή του θα είναι έτοιμος «να λάβει οποιαδήποτε μέτρα» θα της υποδειχτούν από τους «θεσμούς». γ) Ο ΣΥΡΙΖΑ και η κυβέρνησή του δεν θα κάνει ρούπι από το Μνημόνιο καθώς«δεσμεύεται να διαβουλεύεται και να συμφωνείμε την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο για όλες τις ενέργειες που αφορούν την επίτευξη των…

ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ Δ. ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΑ ΣΤΗΝ ΚΟΚΚΙΝΙΑ ΜΕ ΚΥΡΙΟ ΑΝΤΙΠΑΛΟ ΤΗ “ΛΑΪΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ” ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΟ ΣΤΟΧΟ ΤΟΝ ΠΑΝ. ΛΑΦΑΖΑΝΗ Αν η ηγεσία του Κ.Κ.Ε. σάλπιζε απέναντι στον ενιαίο ΣΥΡΙΖΑ το μήνυμα της αντιμνημονιακής φιλολαϊκής συμπαράταξης μέχρι το τέλος, τότε ο ενιαίος ΣΥΡΙΖΑ, ενταγμένος σε ένα μεγάλο μέτωπο, δύσκολα θα έκανε πίσω για να συνομολογήσει μνημόνιο. Και αν η ηγεσία του επιχειρούσε μια μνημονιακή "κωλοτούμπα", δύσκολα θα μπορούσε να τη φέρει σε πέρας, αφού θα είχε απέναντί της τόσο το Κ.Κ.Ε. όσο και τις ισχυρές δυνάμεις του "ΟΧΙ" εντός του ΣΥΡΙΖΑ. Η ηγεσία, όμως, του Κ.Κ.Ε. στο όνομα της καθαρότητας της υποτιθέμενης σοσιαλιστικής επανάστασης, έχασε αυτήν την ευκαιρία. Αν, όμως, τότε, στην περίπτωση του ενιαίου ΣΥΡΙΖΑ, η ηγεσία του Κ.Κ.Ε. είχε κάποια δικαιολογία για να αρνείται τη συμπαράταξη μαζί του, ποιο μπορεί να είναι τώρα το επιχείρημα ώστε να αναγορεύει εν όψει των κρίσιμων εκλογών της 20ης Σεπτέμβρη, ως κύριο αντίπαλό της…

του Παναγιώτη Μαυροειδή* Η επτάμηνη διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ με την τραγική κατάληξη στο τρίτο πεντακομματικό μνημόνιο και την απόλυτη υποταγή της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛΛ. στα αφεντικά της ευρωζώνης και της Ε.Ε., πήρε τέλος. Ηταν η πέμπτη κυβέρνηση θλιβερής διαχείρισης του σχεδίου εργατικής γενοκτονίας στην Ελλάδα, την οποία κατάπιαν τα μνημόνια. Αλλά ήταν και η πρώτη δήθεν «αριστερή κυβέρνηση», της οποίας ο βασικός κομματικός στυλοβάτης (ΣΥΡΙΖΑ), έσπασε σε χίλια κομμάτια, καιγόμενη όπως της άξιζε, μια και είχε το θράσος να μετατρέψει το περήφανο λαϊκό «OXI» σε ένα ραγιάδικο «NAI». Αποδείχτηκε ότι κατάργηση των μνημονίων μέσα στην Ε.Ε. που τα σχεδιάζει και τα επιβάλλει με το φονικό όπλο του ευρώ δεν μπορεί να υπάρξει. Η αστραπιαία συστράτευση όλου του αστικού κόσμου στην Ελλάδα με τις διαταγές του Γιούνκερ, του Ντράγκι και της Μέρκελ, φανέρωσε ότι το θέμα δεν περιορίζεται σε κάποια μνημόνια που φέρνουν οι ξένοι. Το ζητούμενό τους είναι η καθίζηση της εργατικής…

Παρουσιάστηκε σήμερα (2/9) στην ΕΣΗΕΑ η Προγραμματική Διακήρυξη της Λαϊκής Ενότητας-Ολόκληρο το κείμενο. Αντι­προ­σω­πεία της ΛΑΪ­ΚΗΣ ΕΝΟ­ΤΗ­ΤΑΣ με επι­κε­φα­λής τον Πα­να­γιώ­τη Λα­φα­ζά­νη πα­ρου­σί­α­σε σή­με­ρα σε συ­νέ­ντευ­ξη Τύπου στην Αθήνα την Προ­γραμ­μα­τι­κή της Δια­κή­ρυ­ξη. Στην αντι­προ­σω­πεία με­τεί­χαν ακόμη ο εκ­πρό­σω­πος Τύπου της ΛΑΪ­ΚΗΣ ΕΝΟ­ΤΗ­ΤΑΣ Κώ­στας Ήσυ­χος, ο δη­μο­σιο­γρά­φος – συγ­γρα­φέ­ας Πέ­τρος Πα­πα­κων­στα­ντί­νου και η νο­μι­κός Μα­ριάν­να Τσί­χλη. Στην κα­τά­με­στη από κόσμο αί­θου­σα της ΕΣΗΕΑ, κυ­ρί­ως νε­ο­λαί­ους, πα­ρα­βρέ­θη­καν οι βου­λευ­τές της Λαϊ­κής Ενό­τη­τας Δη­μή­τρης Στρα­τού­λης, Θα­νά­σης Πε­τρά­κος, Στά­θης Λε­ου­τσά­κος, Νά­ντια Βα­λα­βά­νη, Θα­νά­σης Σκού­μας και Ραχήλ Μακρή και πολλά στε­λέ­χη από όλες τις συλ­λο­γι­κό­τη­τες του με­τώ­που. Ο Πα­να­γιώ­της Λα­φα­ζά­νης κατά την ει­σα­γω­γι­κή του ομι­λία, τό­νι­σε τα εξής: “Επι­χει­ρή­σα­με να κά­νου­με μια συ­νέ­ντευ­ξη Τύπου, αλλά βλέπω ότι έχου­με μια πολύ πυκνή συ­γκέ­ντρω­ση. Κι αυτό είναι πάρα πολύ θε­τι­κό μή­νυ­μα. Δεί­χνει σε όλους την απή­χη­ση που έχει η “Λαϊκή Ενό­τη­τα”. Εί­μα­στε το μέ­τω­πο που πρω­τοϊ­δρύ­θη­κε, αλλά απ' ό,τι φαί­νε­ται μέρα με τη μέρα απο­κτά­με μια…

Γράφει ο Π. Μωραΐτης Ο Εργατικός Αγώνας από την πρώτη στιγμή που δρομολογήθηκαν οι πρόσφατες εξελίξεις στο ΣΥΡΙΖΑ θεώρησε τη διάσπαση του θετικό γεγονός. Ήταν ένα κόμμα «παρά φύση», το οποίο προσπαθούσε με ασάφειες και γενικολογίες (και αποφεύγοντας να πάρει συγκεκριμένη θέση σε κρίσιμα ζητήματα) να τροφοδοτήσει την εκλογική επιρροή του από ένα ευρύτατο φάσμα κοινωνικών δυνάμεων. Να εκφράσει ολόκληρο το φάσμα των δυνάμεων και των ιδεών από το νεοφιλελευθερισμό ως την κομμουνιστική αριστερά. Όταν ήρθε η ώρα να μπει το δάκτυλο επί των τύπων των ήλων, να αντιμετωπίσει τις ανάγκες της διακυβέρνησης έκανε εκείνο που περίμενε η μεγάλη πλειοψηφία του λαού. Συμφώνησε με την τρόικα και υπέγραψε νέο μνημόνιο, το πιο επαχθές από όσα μέχρι σήμερα ο λαός έζησε. Είχε τη φυσιολογική πορεία όλων των μικροαστικών κομμάτων αυτού του τύπου σε φάση που ο ταξικός συσχετισμός είναι υπέρ της αστικής τάξης. Συνολικά πλέον το πολιτικό σκηνικό, οι πολιτικές δυνάμεις…

Γράφει ο Π. Μωραΐτης Από τότε που η χώρα μπήκε στην σύντομη προεκλογική περίοδο, ο λαός παρακολουθεί, ακούει, διαβάζει και σκέφτεται, προσπαθεί να συνειδητοποιήσει βαθύτερα και ουσιαστικότερα τις εξελίξεις. Το ερώτημα «ποιο ακριβώς είναι το διακύβευμα των εκλογών της και 20ης/9;» απασχολεί χιλιάδες πολίτες. Κάθε κοινωνική τάξη και κοινωνική ομάδα (και μαζί οι πολιτικές δυνάμεις που τις εκπροσωπούν ανάλογα με τα ιδιαίτερα συμφέροντά τους και με βάση το γενικό ταξικό τους συμφέρον και τις επιδιώξεις τους) δίνουν τις δικές τους απαντήσεις. Η αστική τάξη και οι πολιτικές δυνάμεις που την εκπροσωπούν, σταθερά και χωρίς ταλάντευση, έχουν ως πρώτο στόχο την υπεράσπιση και την υλοποίηση του μνημονίου και τη θέληση των «συμμάχων». Οι κοινωνικές και το σύνολο των αστικών πολιτικών δυνάμεων προσπαθούν στις ιδιαίτερες διεκδικήσεις τους να δώσουν μια καθολικότητα, ένα χαρακτήρα εθνικών στόχων. Όσον αφορά τις πολιτικές δυνάμεις, σημαντικό ρόλο παίζουν τα ιδιαίτερα συμφέροντά και οι επιδιώξεις καθεμιάς, η προσπάθεια…

Γράφει ο Χρήστος Δουλγεράκης Μέρος 1ο Το τελευταίο δίμηνο είχαμε τρεις πολύ σημαντικές πολιτικές εξελίξεις. 1) Το εκκωφαντικό ΟΧΙ στο δημοψήφισμα της 5ης Ιούλη από το 61% του ελληνικού λαού, με συντριπτικά μεγαλύτερα ποσοστά στον κόσμο της εργασίας. 2) Την ταχυδακτυλουργική μετατροπή του ΟΧΙ σε ΝΑΙ από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, τη ντροπιαστική προσχώρησή του στην ανυπόληπτη «εξημερωμένη αριστερά»[2] και την ψήφιση του τρίτου μνημονίου από κοινού με ΝΔ, Ποτάμι, ΠΑΣΟΚ. 3) Τη διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ και τις προεκλογικές διεργασίες στον χώρο της «μη εξημερωμένης αριστεράς». Θα επιχειρήσω μια σύντομη ερμηνεία των εξελίξεων 1 και 3, με ό,τι συνεπάγεται αυτή η ερμηνεία για την παρούσα πολιτική συγκυρία. Όσο για την προσχώρηση του ΣΥΡΙΖΑ στην «εξημερωμένη αριστερά», αυτή θα την αφήσω στη χλεύη του ελληνικού λαού, στη χλεύη ακόμα κι αυτών που προτίθενται να τους ξαναψηφίσουν. Σχετικά με το δημοψήφισμα «Ω του θαύματος» ο ελληνικός λαός – ο μαραζιάρης αλλά και…

ΕΝΑ ΕΠΙΚΑΙΡΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΛΕΝΙΝ, 100 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ-ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: Β. ΜΑΚΡΙΔΗΣ Στις 23 Αυγούστου 2015 κλείνουν ακριβώς 100 χρόνια από την πρώτη δημοσίευση το άρθρου του Βλαντίμιρ Ιλίτς Λένιν (τότε ακόμη υπέγραφε ως «Νικολάι» Λένιν) «Για το σύνθημα Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης», στην εφημερίδα «Σοσιαλ-Δημοκράτης», που τότε ήταν ένα από τα επίσημα όργανα έκφρασης του Ρωσικού Σοσιαλ-Δημοκρατικού Εργατικού Κόμματος, του μετέπειτα Κομμουνιστικού. Ο Λένιν στο συγκεκριμένο άρθρο περιγράφει με ακρίβεια τα αίτια, για τα οποία μία τέτοια ένωση κρατών στον καπιταλισμό δεν θα μπορούσε, παρά να είναι «μια συμφωνία για το μοίρασμα των αποικιών», όποια έννοια και να προσλαμβάνει, ανάλογα με την εποχή, ο όρος «αποικίες». Αφήνοντας στην άκρη τα αριθμητικά στοιχεία που αναφέρονται στο άρθρο και αφορούν στην εποχή που ζούσε ο Λένιν, η επικαιρότητα του άρθρου έγκειται στον ορισμό του καπιταλισμού και του ιμπεριαλισμού, όπως και στην ακριβή περιγραφή του τρόπου κατανομής των κερδών, ο…

Του ΣΤΑΘΗ* 'Oταν πριν από λίγους μήνες το Κομμουνιστικό (κατά συνθήκην) Κόμμα της Κίνας ανακοίνωσε (και η Λαϊκή Εθνοσυνέλευση αποφάσισε) ότι η χώρα αλλάζει αναπτυξιακό μοντέλο, δίνοντας προτεραιότητα στην ανάπτυξη μιας εσωτερικής αγοράς εν σχέσει προς τις εξαγωγές, οι υποψιασμένοι ένιωσαν να τους ζώνουν μαύρα φίδια. Λίγους μήνες μετά, τα εν λόγω μαύρα φίδια έχουν βάλει στη μέση τον κινέζικο δράκο και τον δαγκώνουν ανηλεώς. Δαγκώνοντας ταυτοχρόνως και τις ουρές τους. Κι ύστερα το κεφάλι τους. Διότι αυτά τα φίδια δεν έχουν μυαλό ή μάλλον έχουν τόσο μυαλό όσο ο καπιταλισμός - δηλαδή κουκούτσι. Οι κρίσεις του καπιταλισμού πυκνώνουν. Διότι αν υποθέσουμε ότι το παγκόσμιο ΑΕΠ είναι Χ τρισ., οι χρηματοπιστωτικές δοσοληψίες παγκοσμίως είναι Χ τρισ. επί 100! Ηγουν χάος. Ηγουν ο πόλεμος έρχεται καταπάνω μας με δρασκελιές. Κατά τα άλλα, η Γερμανία κοιτάζει πώς θα προσπορισθεί μερικά ψωροεκατομμύρια απ' το χρέος της Ψωροκώσταινας και οι ΗΠΑ πώς θα πουλάνε…

Του ΚΩΣΤΑ ΛΑΠΑΒΙΤΣΑ Η καθοριστική σύγκρουση στις εκλογές θα γίνει ανάμεσα στην ευρύτατη μνημονιακή συμπολίτευση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ/ΝΔ/Ποτάμι/ΠΑΣΟΚ και στη μόνη πραγματική αντιπολίτευση, τη Λαϊκή Ενότητα. Δύο παράγοντες θα κυριαρχήσουν: πρώτον, η αξιοπιστία και, δεύτερον, το πρόγραμμα κοινωνικής και οικονομικής ανάταξης της χώρας. Η συμπολίτευση αντιμετωπίζει βαθύτατο πρόβλημα αξιοπιστίας γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ αποδείχθηκε παντελώς αναξιόπιστος. Δεν υπάρχει παγκόσμιο προηγούμενο ένα κόμμα της Αριστεράς όχι απλώς να μην εφαρμόζει το πρόγραμμά του, αλλά να υιοθετεί πλήρως το πρόγραμμα του αντιπάλου! Η αξιοπιστία της ΝΔ έχει τραυματιστεί βαρύτατα από τις δεκαετίες διακυβέρνησης και από την πλήρη ανακολουθία του πρώην αρχηγού της, κ. Σαμαρά, στο θέμα των μνημονίων. Το Ποτάμι είναι ένα πολιτικό σύμφυρμα χωρίς αρχή, μέση και τέλος. Όσο για το ΠΑΣΟΚ, εκεί πλέον έχουμε το ναδίρ της αξιοπιστίας, πρώην πρωθυπουργών, υπουργών, στελεχών και διαπλεκομένων. Πρόγραμμα φυσικά έχουν τα πέντε κόμματα της συμπολίτευσης: είναι το νέο μνημόνιο που σχεδίασαν και επέβαλαν οι δανειστές. Δεν…