Νίκος Μπογιόπουλος: Αυτά «παλιά». Αλλά, ως γνωστόν, ο ΣΥΡΙΖΑ τελειώνει με το «παλιό»... Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ ντροπιάζει τον τόπο. Όπως ακριβώς και οι προηγούμενοι. Η διαφορά της με τους προηγούμενους είναι ότι οι σημερινοί νομίζουν ότι μπορούν να προσβάλουν και να μαγαρίζουν και την έννοια «Αριστερά». Εξηγούμαστε: Τα προηγούμενα 5 χρόνια η φορολεηλασία οθωμανικού τύπου, η αρπαγή μισθών και συντάξεων βαφτίστηκαν «πατριωτισμός». Τα χαράτσια βαφτίστηκαν «αλληλεγγύη». Το συμφέρον των πολυεθνικών που χαίρουν φοροασυλίας βαφτίστηκε «εθνικό συμφέρον». Το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου βαφτίστηκε «αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας». Η αιθαλομίχλη της μείωσης του επιδόματος θέρμανσης βαφτίστηκε «σωτηρία». Το πέρασμα από το ένα Μνημόνιο στο άλλο βαφτίστηκε πότε «ευλογία» και πότε «έξοδος από τα Μνημόνια». Τι άλλαξε από όλα αυτά με τον κύριο Τσίπρα και την κυβέρνησή του; Τίποτα δεν άλλαξε. Ούτε καν η ξεφτίλα. Η οποία συνεχίζεται ακάθεκτη. Προσέξτε: Ακριβώς ένα χρόνο πριν, η προηγούμενη κυβέρνηση των Σαμαρά – Βενιζέλου έφτασε στο…

«Ο λαός μας το έχει εμπεδώσει πια και νομίζω ότι πρέπει να το εμπεδώσετε και εσείς: Το μνημόνιο δεν είναι κάτι από το οποίο μπορεί κανείς να μπαινοβγαίνει. Όποιος το υπηρετήσει, δεν βρίσκει εύκολα την πόρτα της εξόδου. Το μνημόνιο είναι καθεστώς, είναι το πλαίσιο νόμων που ρυθμίζουν το σύνολο της οικονομικής δραστηριότητας από την αγορά εργασίας μέχρι την κατάρτιση του προϋπολογισμού, και αυτό το καθεστώς του μνημονίου το φέρατε για να μείνει. Η έξοδος απαιτεί ξήλωμα των μέτρων του καθεστώτος που διαμορφώνουν (…)». Από την ομιλία στη Βουλή του Αλέξη Τσίπρα για τον προϋπολογισμό του 2015, 8 Δεκεμβρίου του 2014 Η εκ­φώ­νη­ση από τον Αλέξη Τσί­πρα των προ­γραμ­μα­τι­κών δη­λώ­σε­ων της κυ­βέρ­νη­σης ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ - ΑΝΕΛ, τη Δευ­τέ­ρα 5 Δε­κεμ­βρί­ου, ήταν μια εντυ­πω­σια­κή πα­ρά­στα­ση πο­λι­τι­κής με­τα­μόρ­φω­σης του ίδιου και του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ σε διά­κο­νους του μνη­μο­νί­ου. Συ­γκρί­νο­ντας αυτή την ομι­λία με την ομι­λία του στις 8 Δε­κεμ­βρί­ου 2014 με αντι­κεί­με­νο τότε τον…

ΟΙ ΔΙΑΚΗΡΥΞΕΙΣ ΠΕΡΙ ΔΙΚΑΙΗΣ ΚΑΤΑΝΟΜΗΣ ΒΑΡΩΝ ΚΑΙ ΟΙ ΑΡΙΘΜΟΙ ΤΗΣ ΑΝΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ ΕΠΙΘΕΣΗΣ ΣΤΟΥΣ ΦΤΩΧΟΥΣ Του ΓΙΑΝΝΗ ΚΙΜΠΟΥΡΟΠΟΥΛΟΥ* «Ακόμη κι αν δεν υπήρχε το μνημόνιο θα έπρεπε να το εφεύρουμε». Η φράση έχει πολλούς «πατέρες», αλλά επικρατέστερος είναι ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος Γιάννης Στουρνάρας, που έτσι περίπου απάντησε στα ερωτήματα της επιτροπής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ερευνούσε στις αρχές του 2014 τη νομιμότητα των μνημονίων. Οσονούπω, η ίδια φράση θα γνωρίσει κι άλλους διεκδικητές ανάμεσα στα στελέχη της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ. Σε κάθε περίπτωση, ήδη το προσχέδιο προϋπολογισμού 2016 που κατατέθηκε τη Δευτέρα στη Βουλή αποτελεί ένα δημοσιονομικό-λογιστικό εγκώμιο στο τρίτο μνημόνιο. Άλλωστε, δεν αποτελεί παρά ακριβή αποτύπωση των βασικών του εντολών, διανθισμένος με μια ατυχέστατη προσπάθεια εξωραϊσμού τους. Στην εισαγωγή του προσχεδίου που συνυπογράφουν οι κ. Τσακαλώτος και Χουλιαράκης, η επιχείρηση εξωραϊσμού του Μνημονίου κινείται στα όρια της γραφικότητας: «Είναι σημαντικό να διαμορφωθεί ένα νέο πρόγραμμα δράσης για την…

Η πρόθεση των ευρωηγεσιών είναι να επεκτείνουν και να μονιμοποιήσουν την πολιτική της σκληρής λιτότητας. Παρότι η παράταση και μεγέθυνση της κρίσης, που ξεκίνησε το 2008, αποδεικνύει ότι ο νεοφιλελευθερισμός έχει οδηγήσει σε πλήρες αδιέξοδο, οι κυρίαρχες τάξεις, και οι διεθνείς θεσμοί στην υπηρεσία τους, δεν γνωρίζουν, ούτε αναζητούν άλλες απαντήσεις. Ο Βάι­ντμαν, επι­κε­φα­λής της Μπού­ντε­σμπανκ, προ­α­ναγ­γέλ­λει, με άρθρο του στη γαλ­λι­κή «Le Monde», μια νέα Συν­θή­κη, για ένα «Μά­α­στριχ plus» που θα ενι­σχύ­σει τη δη­μο­σιο­νο­μι­κή πει­θαρ­χία στην ΕΕ. Τα θέ­μα­τα της οι­κο­νο­μι­κής και κοι­νω­νι­κής πο­λι­τι­κής, λέει, δεν θα μπο­ρούν να είναι πλέον ζη­τή­μα­τα που θα κα­θο­ρί­ζο­νται σε επί­πε­δο κρα­τών-με­λών (όπου επι­βιώ­νουν οι πα­λιο­μο­δί­τι­κες συ­νή­θειες της κοι­νο­βου­λευ­τι­κής δη­μο­κρα­τί­ας), ούτε καν σε επί­πε­δο Κο­μι­σιόν (όπου μπο­ρούν –έστω στρε­βλά– να φτά­νουν οι πιέ­σεις των λαϊ­κών τά­ξε­ων πάνω σε εκλεγ­μέ­νους αξιω­μα­τού­χους): θα πρέ­πει να ανα­τε­θούν σε μια ευ­ρω­παϊ­κή «ανε­ξάρ­τη­τη αρχή» –που θα ορί­ζουν οι τρα­πε­ζί­τες για λο­γα­ρια­σμό του συ­νό­λου των κυ­ρί­αρ­χων τά­ξε­ων– και…

Νίκος Μπογιόπουλος Πόσο αξίζουν οι προγραμματικές δηλώσεις της σημερινής αλλά και κάθε κυβέρνησης από όσες έχουμε γνωρίσει σε αυτό τον τόπο; Αξίζουν όσο ακριβώς αξίζουν οι υποσχέσεις και οι προεκλογικές «δεσμεύσεις» των κυβερνώντων. Αξίζουν, δηλαδή, όσο θα άξιζε μια δεκάρα τσακιστή ή ένα τρύπιο ευρώ, αν προτιμάτε… Βάζουμε δίπλα – δίπλα στον Τσίπρα του λεγόμενου «Προγράμματος της Θεσσαλονίκης», στον Τσίπρα των Προπυλαίων, στον Τσίπρα του «να είστε αισιόδοξοι και χαρούμενοι», τον σημερινό Τσίπρα. Τον Τσίπρα του τρίτου Μνημονίου. Ε, αυτή ακριβώς η κατ’ αντιπαράσταση… εξέταση του κ.Τσίπρα με τον κ.Τσίπρα, θα μας δώσει και την απάντηση για το πόσο αξίζουν όσα είπε χτες ο κ.Τσίπρας. Επιπλέον και εφόσον κάποιος είναι ιδιαίτερα ανθεκτικός, αλλά και… μερακλής όσον αφορά την περιδίνησή του στο αρχιπέλαγος του «αριστερού» πολιτικού ψεύδους, μπορεί να κάνει κάτι ακόμα. Να αντιπαραθέσει τα λόγια του κ.Τσίπρα κατά την εκφώνηση των νέων προγραμματικών δηλώσεων της νέας του κυβέρνησης, με όσα…

ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΕΞΟΔΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΡΩΖΩΝΗ ΜΕ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ, ΟΠΩΣ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ Η ΛΑΕ, Η ΕΛΛΑΔΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ''ΑΙΩΝΙΑ''ΑΙΧΜΑΛΩΤΗ ΣΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ ΚΑΙ ΤΗ ΛΙΤΟΤΗΤΑ Ευτυχώς που νίκησε στις εκλογές η ''Αριστερά'' γράφει περίλαμπρα, υπό τα έκπληκτα μάτια μας, ο Στ. Ψυχάρης στο κύριο άρθρο του Βήματος της Κυριακής (4/10). Οι λόγοι είναι απλοί. Διότι μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ του Τσίπρα θα μπορούσε αφενός να ανανεώσει (έστω πρόσκαιρα) τον κατερειπωμένο ''φιλοαμερικανισμό'' (βλ υποτέλεια) στην Ελλάδα, όπως ανέδειξε το πρωθυπουργικό ταξίδι ''ψέμα, τόλμη και γοητεία'' στις ΗΠΑ και αφετέρου να επιχειρήσει να εφαρμόσει τρίτο απανωτό μνημόνιο, όπου οι φόροι πετάνε στα ύψη, οι μισθοί συν εργασιακά τίθενται στη λαιμητόμο και οι συντάξεις με το ασφαλιστικό στο προκρούστη. Οι εταίροι της βρώμικης Ε.Ε είναι έτοιμοι να προσφέρουν χείρα βοηθείας στον Τσίπρα για να εφαρμόσει την ως άνω λίστα τρόμου των μνημονιακών μέτρων έως το τέλος του 2015. Προβάλλουν για τούτο το δίλημμα τήρηση, εφαρμογή και…

Tου ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΕΛΑΣΤΙΚ* Μα στο Ίδρυμα Κλίντον βρήκε να πάει να μιλήσει ο Αλέξης Τσίπρας! Ξέχασε τι είχε γίνει στην Αθήνα – κόλαση δακρυγόνων! – όταν ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ είχε έρθει στην Ελλάδα, το 1999; Όταν δεκάδες χιλιάδες διαδηλωτές είχαν ορμήσει στα ΜΑΤ στην πλατεία Συντάγματος, προσπαθώντας να κατευθυνθούν στο Μέγαρο Μαξίμου για να εκφράσουν την οργή τους εναντίον της αμερικανικής πολιτικής που ασκούσε απέναντι στην Ελλάδα ο Μπιλ Κλίντον; Ξέχασε ο Τσίπρας την εντελώς αστυνομοκρατούμενη Αθήνα, με χιλιάδες αστυνομικούς παραταγμένους από το Ελληνικό ως το Σύνταγμα; Λησμόνησε ο πρωθυπουργός – που παρά το νεαρό της ηλικίας του, τότε ήταν ήδη 25 χρόνων άντρας – το αμερικανικό προεδρικό αεροπλάνο σταματημένο στο αεροδρόμιο του Ελληνικού, χωρίς επί μισή ώρα να βγαίνει ο Κλίντον, καθώς η ασφάλειά του ήθελε να σηκωθούν και να φύγουν, ματαιώνοντας την επίσκεψη στη φλεγόμενη Αθήνα; Μόνο η παγκόσμια ξεφτίλα του Κλίντον, αν έφευγε ο πρόεδρος…

Νίκος Μπογιόπουλος 30/09/2015 Να πανηγυρίζουν μετά τις εκλογές οι πολιτικοί εκπρόσωποι της καθεστωτικής μνημονιάδας, λογικό και αναμενόμενο. Να συνωθούνται δίπλα στους «Νταισελμπλουμ», σε ρόλο κλακαδόρου, οι εγχώριοι δευτεροκλασάτοι ομοϊδεάτες τους, προβλέψιμο και κοινότοπο. Να θριαμβολογούν οι μεταπολιτευτικοί φορείς της βαρβαρότητας, που με τη μορφή του «μονόδρομου» σαρώνει τα τελευταία 25 χρόνια έννοιες όπως δημοκρατία, ελευθερία, ανεξαρτησία, διεθνές δίκαιο, δικαιώματα, προφανές και πρόδηλο. Καμία έκπληξη. Τίποτα το πρωτότυπο. Ουδέν το απροσδόκητο. Δεν μιλάμε για αυτούς. Μιλάμε για τους «ανανήψαντες». Και δεν εννοούμε, φυσικά, εκείνους που για λόγους πολιτικούς και ιδεολογικούς, διαφώνησαν ακόμα και με τον εαυτό τους. Που μετέβαλαν άποψη. Που αντιλήφθηκαν αλλιώς τα πράγματα και με τους οποίους θα μπορούσες ενδεχομένως να συζητήσεις, να αντιπαρατεθείς, να συγκρουστείς πολιτικά και έντιμα. Μιλάμε για τους άλλους. Για εκείνον τον - εξίσου προβλέψιμο - συρφετό των «μεταλλαγμένων» που ποτέ δεν θα αξιωθούν να τους θεωρήσουμε ταξικούς ή πολιτικούς μας αντίπαλους, αφού πολύ απλά…

Του ΚΩΣΤΑ ΛΑΠΑΒΙΤΣΑ* ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Ο πραγματικός νικητής των πρόσφατων εκλογών ήταν η αποχή. Το επιβεβαιώνει μια γρήγορη ματιά στον παρακάτω πίνακα, που δείχνει τον αριθμό όσων ψήφισαν, καθώς και το ποσοστό τους στους εγγεγραμμένους στα μεγάλα αστικά κέντρα της χώρας: Σεπτέμβριος 2015 Ιανουάριος 2015 Ψήφισαν Αποχή Ψήφισαν Αποχή Επικράτεια 5.431.850 43,43% 6.330.356 36,38% Α’ Αθηνών 253.687 46,72% 290.796 40,24% Β’ Αθηνών 911.296 36,70% 1.047.825 27,18% Α’ Πειραιώς 103.624 47,59% 120.936 39,46% Β’ Πειραιώς 153.562 43,43% 182.666 32,77% Υπόλοιπο Αττικής 296.239 36,14% 346.085 25,40% Α’ Θεσσαλονίκης 309.148 40,10% 356.081 30,75% Β’ Θεσσαλονίκης 185.794 35,09% 210.544 25,96% Αχαΐας 164.320 40,75% 190.463 31,46% Ηρακλείου 158.579 36,89% 181.210 27,77% Λάρισας 153.064 38,85% 173.784 30,66% Με δεδομένη την αποχή, τα ποσοστιαία αποτελέσματα των εκλογών είναι παραπλανητικά. Δεν υφίσταται «θρίαμβος» του ΣΥΡΙΖΑ, παρά την κυριαρχία του στο Κοινοβούλιο. Στην πράξη, όλα τα κόμματα που συμμετείχαν και στις δύο εκλογές του 2015 σημείωσαν απώλειες, και ο…

Του ΓΙΑΝΝΗ ΤΟΛΙΟΥ* ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΚΑΙ ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ Ο εσπευσμένος τρόπος δημιουργίας της «Λαϊκής Ενότητας» δεν έδωσε τον αναγκαίο χρόνο για όσμωση απόψεων μεταξύ διαφόρων συλλογικοτήτων στο χώρο των αντιμνημονιακών δυνάμεων για τη δημιουργία ενός πολιτικού φορέα που θα μπορούσε εν δυνάμει να «στεγάσει» όλες τις αντιμνημονιακές (αριστερές, ριζοσπαστικές, πατριωτικές, δημοκρατικές) δυνάμεις. Ωστόσο κάτω από τη πίεση του χρόνου έγινε ένα μεγάλο βήμα με τη δημιουργία της «Λαϊκής Ενότητας», στην οποία ήδη συμμετέχουν πολλές συλλογικότητες ευρέως φάσματος, ενώ συγκροτήθηκαν ήδη προσωρινά όργανα (Πολιτικό Συμβούλιο και Γραμματεία), καθώς και εκατοντάδες τοπικές και κλαδικές επιτροπές ΛΑΕ σε όλη τη χώρα. Ήλθε λοιπόν η στιγμή και ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα των εκλογών, τα οποία ασφαλώς δημιουργούν πρόσθετες δυσκολίες, να προχωρήσουμε τόσο σε αναλυτική διατύπωση των προγραμματικών θέσεων της ΛΑΕ, όσο και στην αποσαφήνιση του οργανωτικού πλαισίου συγκρότησης και λειτουργίας της. Παρ' ότι στην «Ιδρυτική Διακήρυξη» είναι σαφές ότι πρόκειται για «μετωπικό» σχήμα, απουσιάζει…