Αν πριν από χρόνια έλεγε κάποιος ότι το μικρό χωριό της Ειδομένης θα γινόταν σύνθημα που θα αντηχούσε στους δρόμους της Θεσσαλονίκης, μάλλον θα γελούσαμε. Κι όμως. Έγιναν σύνθημα. Μόνο που από όσες και όσους το φωνάζαμε προχθές, κανένας και καμιά δεν γελούσε. Ήμα­σταν ορ­γι­σμέ­νες και ορ­γι­σμέ­νοι για τον τρόπο με τον οποίο τα βρώ­μι­κα χέρια ενός κρά­τους, που ξέρει μόνο να κα­τα­στέλ­λει, είχαν απλω­θεί ήδη από τα ξη­με­ρώ­μα­τα στην Ει­δο­μέ­νη, πάνω σε αν­θρώ­πους που είχαν περ­πα­τή­σει χι­λιά­δες χι­λιο­μέ­τρων κι είχαν πε­ρά­σει το Αι­γαίο με όποιο μέσο μπό­ρε­σαν. Ελά­χι­στα βή­μα­τα πριν από τον φρά­χτη που τους εμπό­δι­ζε να συ­νε­χί­σουν το τα­ξί­δι της προ­σφυ­γιάς τους, έπρε­πε να εξα­να­γκα­στούν να μπουν σε λε­ω­φο­ρεία για να κα­τα­λή­ξουν –εκα­το­ντά­δες χι­λιό­με­τρα μα­κριά- σε ένα γή­πε­δο ανί­κα­νο να στε­γά­σει αν­θρώ­πους τα­λαι­πω­ρη­μέ­νους. Κι όλα αυτά, αφού είχε φρο­ντί­σει η ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση να απο­μα­κρύ­νει και να προ­σα­γά­γει “εγκαί­ρως” δη­μο­σιο­γρά­φους και φω­το­ρε­πόρ­τερ από την πε­ριο­χή. “Μαύρο” και στην Ει­δο­μέ­νη,…

Η κριτική απέναντι στο ΚΚΕ μπορεί να είναι δημιουργική, να εκκινεί από επαναστατικές θέσεις, να διακατέχεται από ιδεολογική συνοχή κλπ. Αντίθετα μπορεί να αναπαράγει ιστορικά συμπλέγματα, να αγνοεί τα σημερινά ντοκουμέντα του κόμματος, να προβαίνει σε δίκες προθέσεων κ.α. Η κριτική απέναντι στο ΚΚΕ μπορεί και πρέπει να σκιαγραφεί την αναγκαιότητα όσο και τα χαρακτηριστικά του κομμουνιστικού φορέα της εποχής μας. του Βασίλη Τζώτζη Οι προηγούμενες μέρες βρίθουν ιστορικών επετείων και ιδεολογικών αναφορών. Με αφετηρία την 28η Οκτωβρίου, την επέτειο της μεγάλης Οκτωβριανής επανάστασης, το Πολυτεχνείο κ.α., ανοίγει διάπλατα η δυνατότητα για μια συζήτηση εφ’ όλης της ύλης για κορυφαία ζητήματα όπως: η στάση των κομμουνιστών στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, η μετωπική πολιτική, οι νομοτέλειες της επανάστασης κλπ. Σε τελική ανάλυση συζητάμε για την Αριστερά όπως τη θέλουμε να είναι. Η συζήτηση αυτή δεν αφήνει απ’ έξω τον ιστορικό γίγαντα της αριστεράς αυτής της χώρας. Πως θα μπορούσε άλλωστε; Οι σκέψεις…

Eάν ο πρώτος μεγάλος εκβιασμός της Ευρώπης προς την Ελλάδα στήθηκε πάνω στην πιστωτική ασφυξία, ο δεύτερος έρχεται με την ασφυξία διά των προσφυγικών κυμάτων: Η απειλή - νομικά μετέωρη και με εμφανή χροιά τακτικισμού - της «έξωσης» από τη Σένγκεν έφερε την πρώτη υποχώρηση της Αθήνας. Η Frontex καλείται πλέον να συνδράμει με 600 άνδρες στη φύλαξη των χερσαίων συνόρων σφραγίζοντας ουσιαστικά τη μεθόριο με τα Σκόπια και ο κίνδυνος εγκλωβισμού στην Ελλάδα χιλιάδων προσφύγων και μεταναστών, που δεν δικαιούνται μετεγκατάσταση στις χώρες της Ε.Ε., έρχεται πιο κοντά από ποτέ. Οι κοινές περιπολίες και η απειλή έξωσης από τη Σένγκεν Το επόμενο και τελικό βήμα σ’ αυτήν τη νέα «επιχείρηση ασφυξίας» θα είναι η κλιμάκωση της πίεσης για επέκταση των κοινών περιπολιών με τη Frontex και στα θαλάσσια σύνορα – μια κλιμάκωση, που αναμένεται από σήμερα, στο συμβούλιο υπουργών Εσωτερικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και έχει τελικό ορίζοντα τη σύνοδο…

Του ΝΙΚΟΥ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ* Η κυβέρνηση Τσίπρα, σε συνεργασία με τους μνημονιακούς της εταίρους, την ώρα που σε ένα πρωτοφανές ρεσιτάλ θράσους παριστάνουν ότι «τσακώνονται» για τα μάτια των συνταξιούχων, διαπράττουν τα εξής: Πάνε την σύνταξη στα 67 χρόνια. Που σημαίνει βιολογική εξόντωση πριν από την σύνταξη. Μιλάνε για πλήρη σύνταξη μόνο μετά από 40 συναπτά έτη εργασίας. Που σημαίνει με τις σημερινές συνθήκες ανεργίας και ανασφάλιστης εργασίας ότι πρέπει να δουλεύεις δυο ζωές για να λάβεις – στην τρίτη ζωή – κάποιο ψίχουλο που θα το αποκαλούν «σύνταξη». Προχωρούν σε νέα μείωση των κύριων συντάξεων αφού θα τις υπολογίζουν με βάση το μέσο όρο των μισθών όλου του εργάσιμου βίου και όχι σύμφωνα με τον τελευταίο μισθό. Ισοπεδώνουν τις επικουρικές συντάξεις, καταργούν το ΕΚΑΣ, έχουν αποφασίσει νέα μείωση του εφάπαξ. Αποκαλούν «εθνική σύνταξη» το φιλοδώρημα των «τρεις κι εξήντα» και πάνω σ’ αυτή θα προσθέτουν – λένε – μια «αναλογική…

Η Πανελλαδική Σύσκεψη της Λαϊκής Ενότητας θεωρεί ότι το πλαίσιο και η κατεύθυνση που αποτυπώνεται στα εισηγητικά κείμενα όπως και η προγραμματική διακήρυξη ορίζουν το περίγραμμα με το οποίο θα κινηθεί η ΛΑΕ το επόμενο διάστημα μέχρι την πρώτη, την «ιδρυτική», Πανελλαδική Συνδιάσκεψή της, στις αρχές του χρόνου. Ειδικότερα, η Πανελλαδική Σύσκεψη κάνει τις ακόλουθες εκτιμήσεις για τη συγκυρία και τα καθήκοντά μας: 1.Η ΛΑ.Ε. υπογραμμίζει ότι το ξεκίνημα της συγκεκριμένης εφαρμογής του Μνημονίου 3 από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, με την καλυμμένη υποστήριξη από ΝΔ, ΠΑΣΟΚ Ποτάμι και Ένωση Κεντρώων και -κυρίως- την ανοιχτή υποστήριξη από τους δανειστές και τις ευρωηγεσίες, διαμορφώνει καθοριστικά τους όρους της συγκυρίας και διαμορφώνει ένα κλίμα σαφώς διαφορετικό από αυτό των εκλογών της 20/09. 2. Τα πρώτα σκληρά μνημονιακά μέτρα αποδεικνύουν χειροπιαστά και συγκεκριμένα την πραγματικότητα για την πολιτική ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Τερματίζουν τη δημαγωγία για τα διαβόητα «ισοδύναμα», αλλά και βάζουν τέλος στις αυταπάτες περί μνημονιακής…

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΡΟΥΣΗ* Όταν ο Φρανκενστάιν ήλθε αντιμέτωπος με το τέρας που είχε δημιουργήσει από κομμάτια πτωμάτων διαπίστωσε ότι ήταν φρικιαστικό και θέλησε αμέσως να το καταστρέψει. Εκείνο όμως του ξέφυγε και ξεκίνησε την ανεξάρτητη περιπλάνηση του. Οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, Γαλλίας συμπεριλαμβανομένης, παρόλο που κάθε φορά χάνουν τον έλεγχο των τεράτων που δημιουργούν, συνεχίζουν ακατάπαυστα να το πράττουν. Ας θυμηθούμε την ενίσχυση των Ταλιμπάν για την ανατροπή των φιλοσοβιετικών στο Αφγανιστάν, την ενίσχυση αντικαθεστωτικών ορδών κατά του Καντάφι στην Λιβύη, τον ίδιο το Σαντάμ, την ενίσχυση των φασιστών στην Ουκρανία και τον εξοπλισμό μαζί με Τουρκία, το Κατάρ και τη Σαουδική Αραβία των τζιχαντιστών κατά του Ασάντ και των Κούρδων. Αυτές λοιπόν είναι οι δυνάμεις οι οποίες τοποθετώντας πάνω απ’ όλα τα συμφέροντα των μονοπωλίων που εκπροσωπούν, έπλασαν το τέρας του ISIS και γενικότερα του μουσουλμανικού φονταμενταλισμού. Πιο ειδικά ο γαλλικός ιμπεριαλισμός είναι από πολλές σκοπιές ο ηθικός αυτουργός του…

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΠΕΛΑΝΤΗ Η Πανελλαδική Σύσκεψη της Λαϊκής Ενότητας μπορεί να αποτελέσει την αφετηρία για την ενίσχυση της ριζοσπαστικής και αντιμνημονιακής Αριστεράς στην χώρα μας και για την προώθηση της κοινωνικής αντίστασης στις βάρβαρες μνημονιακές πολιτικές του κεφαλαίου και της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ασφαλιστικό, πλειστηριασμοί, ιδιωτικοποιήσεις, λιτότητα κ.α) καθώς και της ενότητας της Αριστεράς. Βρισκόμαστε μπροστά σε μια ιστορική περίοδο, η οποία έχει δυνατότητες και δυσκολίες, αν και οι δυσκολίες φαίνονται αυτήν την στιγμή να είναι περισσότερες από τις δυνατότητες. Η κυβέρνηση υφίσταται μια γενικευμένη πολιτική φθορά λόγω των ακραίων νεοφιλελεύθερων πολιτικών της, χωρίς αυτό να αποκλείει , όμως, την ύπαρξη ακόμη ενός δυναμικού εμπιστοσύνης σε αυτήν-σε συνθήκες απόγνωσης και απελπισίας του λαού αλλά και αποδόμησης των αντιπολιτευτικών συστημικών κομμάτων. Πρέπει να κάνουμε μετά την σημαντική εκλογική ήττα του Σεπτεμβρίου μια καινούρια και αξιόπιστη νέα αρχή. Στην προσπάθειά μας αυτήν, το στοιχείο της αυτοκριτικής και της κατανόησης όσων έχουν ήδη συμβεί…

η νύχτα της 25ης προς 26η Νοέμβρη 1942, 150 αντάρτες του ΕΛΑΣ, με επικεφαλής τον Άρη Βελουχιώτη, 60 αντάρτες του ΕΔΕΣ, με επικεφαλής τον συνταγματάρχη Ζέρβα, και 12 Άγγλοι σαμποτέρ επιτέθηκαν αιφνιδιαστικά κατά της ιταλικής φρουράς της μεγάλης σιδηροδρομικής γέφυρας του Γοργοπόταμου κοντά στη Λαμία, εξουδετέρωσαν την εχθρική δύναμη και ανατίναξαν τη γέφυρα. Σύμφωνα με το σχέδιο επιχείρησης, τμήμα του ΕΛΑΣ με 65 άνδρες ανέλαβε να εξουδετερώσει το νότιο βάθρο της γέφυρας, που φρουρούνταν από 80 Ιταλούς και ήταν αμυντικά οργανωμένο με συρματοπλέγματα, χαρακώματα και πολυβολεία από μπετόν αρμέ. Τμήμα του ΕΔΕΣ με 45 άνδρες ανέλαβε να εξουδετερώσει το βόρειο βάθρο, που φρουρούνταν από 30 άνδρες, χωρίς σημαντική αμυντική οργάνωση (η οργάνωση αυτή είχε μόλις αρχίσει). Δύο τμήματα του ΕΛΑΣ με 15 άνδρες το καθένα και με έναν Βρετανό σαμποτέρ ανέλαβαν να καταλάβουν θέσεις στη σιδηροδρομική γραμμή, σε απόσταση ενός περίπου χιλιομέτρου από τη νότια και βόρεια πλευρά της γέφυρας,…

Του ΝΙΚΟΥ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ* Αυτός που βλέπουμε εδώ είναι ο Τσίπρας. Ήταν λίγη ώρα αφότου είχε ορκιστεί για πρώτη φορά πρωθυπουργός, τον Ιανουάριο, όταν και κάλεσε τις τηλεοπτικές κάμερες και τους φωτογράφους να τον απαθανατίσουν καθώς έσπευσε, σε μια συμβολική – όπως έλεγαν οι επικοινωνιολόγοι του – κίνηση, να καταθέσει λουλούδια στον τόπο μαρτυρίου των κομμουνιστών και όλου του ελληνικού λαού από τον ναζισμό, στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής. Τότε, πολλοί άνθρωποι καλής θέλησης, παρά τις αγεφύρωτες πολιτικές διαφωνίες τους με τον ΣΥΡΙΖΑ, είχαν αποτιμήσει θετικά την κίνηση του πρωθυπουργού. *** Ας έρθουμε τώρα στην θλιβερή όσο και ξεδιάντροπη πραγματικότητα: Πριν από 10 μέρες, στις 17 Νοεμβρίου, η γενική συνέλευση του ΟΗΕ υιοθέτησε ψήφισμα κατά του ναζισμού. Το ψήφισμα περιλαμβάνει μέτρα κατά της ηρωοποίησης του ναζισμού, του νεοναζισμού και των πρακτικών ρατσισμού, φυλετικών διακρίσεων, ξενοφοβίας και μισαλλοδοξίας σχετιζόμενες με αυτόν. Στο ψήφισμα, το οποίο κατατέθηκε με αφορμή την συμπλήρωση 70 χρόνων από…

Δύο μήνες ύστερα από τις εκλογές και τέσσερις περίπου μήνες ύστερα από τη μνημονιακή στροφή του Αλέξη Τσίπρα και της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ, η πρώτη Πανελλαδική Συνάντηση της ΛΑΕ είναι ένας σημαντικός σταθμός, για την ίδια αλλά και για τη Ριζοσπαστική - Αντικαπιταλιστική Αριστερά και το κίνημα αντίστασης. Η πο­λι­τι­κή της προ­σφο­ρά είναι ήδη ση­μα­ντι­κή: Πρω­το­στά­τη­σε στη μάχη ενά­ντια στη μνη­μο­νια­κή στρο­φή του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, καθώς ο βα­σι­κός κορ­μός των δυ­νά­με­ών της συμ­με­τεί­χε στον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ και έδωσε επί μα­κρόν τη μάχη ενά­ντια στην επι­τα­χυ­νό­με­νη δεξιά στρο­φή της ηγε­σί­ας του ιδιαί­τε­ρα ύστε­ρα από το 2012 και ακόμη πιο επι­τα­χυ­νό­με­να ύστε­ρα από το ιδρυ­τι­κό συ­νέ­δριο του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ το 2013. Η μάχη αυτή, η ρήξη και απο­χώ­ρη­ση 25 βου­λευ­τών και βου­λευ­τριών, εκα­το­ντά­δων στε­λε­χών και χι­λιά­δων μελών του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, στη συ­νέ­χεια η συ­νά­ντη­ση με άλλες δυ­νά­μεις της Αρι­στε­ράς που δεν συμ­με­τεί­χαν στον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ και η συ­γκρό­τη­ση της ΛΑΕ, ήταν κα­τα­λυ­τι­κής ση­μα­σί­ας για να απο­φευ­χθεί ο…