του Λεωνίδα Βατικιώτη

Μόνο σάτιρα δεν μπορεί να χαρακτηριστεί η ταινία του Άνταμ Μακκέι Μην κοιτάτε πάνω που προβάλλεται από τις αρχές Δεκεμβρίου στους κινηματογράφους κι από τις 24 Δεκεμβρίου στο Netflix. Όλη η σύγχρονη πολιτική πραγματικότητα περνάει μπροστά από τα μάτια μας, στην πιο επικίνδυνη για το ανθρώπινο είδος και θανατηφόρα της εκδοχή. Ομολογουμένως, η θητεία Τραμπ συνέβαλε ώστε η πολιτική κριτική και η σάτιρα να φτάσουν σε ανυπέρβλητα ύψη. Όλα ωστόσο τα συστατικά του τραμπισμού σε ελαφρώς ηπιότερες δόσεις μπορούν να παρατηρηθούν ακόμη και σήμερα, χωρίς να διανύσουμε μεγάλες αποστάσεις, αρκεί να κοιτάξουμε …δίπλα μας.

Το σενάριο του Άνταμ Μακκέι (στη συγγραφή του οποίου συνεργάστηκε κι ο δημοσιογράφος Ντέιβιντ Σιρότα, που μας είναι γνωστός από τις στήλες του στον Guardian και το Jacobin κι εσχάτως ως λογογράφος του Μπέρνι Σάντερς) στηρίζεται σε ένα ακραίο γεγονός: Τη παρατήρηση ενός καθηγητή αστροφυσικής και μιας υποψήφιας διδακτόρισας ότι ένας τεράστιος κομήτης, στο μέγεθος του όρους Έβερεστ, σε περίπου 60 ημέρες θα συγκρουστεί με τη γη, καταστρέφοντας τον πλανήτη. Η συγκεκριμένη σεναριακή ιδέα, που παραπέμπει στην υπαρξιακή απειλή του πλανήτη λόγω της αύξησης της θερμοκρασίας, είναι το μόνο εξωπραγματικό. Γιατί από κει και πέρα, στην προσπάθεια τους οι δυο επιστήμονες να ενεργοποιήσουν την πολιτική ηγεσία ώστε να αποτρέψει την καταστροφή, όλα τα ξεκαρδιστικά που συμβαίνουν αποτελούν κομμάτι της καθημερινότητάς μας. Αναλογιστείτε:

Μια πολιτική ηγεσία ανίκανη να ξεχωρίσει το σημαντικό από το γελοίο να είναι χαμένη στις μικρότητες της· σεξουαλικά σκάνδαλα, διορισμό κολλητών και κυρίως η εναγώνια προσπάθεια να επανεκλεγεί, στην οποία θυσιάζεται ακόμη και η επιβίωση του πλανήτη.

Τηλεοράσεις μεγάλης θεαματικότητας που καλλιεργούν την ελαφρότητα ενώ οι πρωταγωνιστές της τηλεαστέρες επιπλέουν περιχαρείς στα πελάγη της, μπερδεύοντας την είδηση της πρόσκρουσης ενός κομήτη στη γη με την ανακάλυψη ενός νέου πλανήτη, ενώ η αποστολή τους είναι μία: να διαφυλάξουν πάση θυσία την αποχαύνωση.

Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης και influencers που λειτουργούν ως υπερβολή της μιντιακής πραγματικότητας, αναπαράγουν προσβολές και αναλαμβάνουν εργολαβικά τη δολοφονία χαρακτήρων, δημιουργώντας ένα πολύ βολικό νέφος συγκάλυψης της πραγματικότητας για κάθε εξουσία.

Στρατιωτικοί, απολειφάδια της ψυχροπολεμικής εποχής, εμμονικοί πολεμοκάπηλοι και πολεμοχαρείς που ο ακροδεξιός λόγος τους ξεχειλίζει από ρατσισμό και ομοφοβία, ανίκανοι να εκτελέσουν σωστά την μία και μοναδική δουλειά που έχουν να κάνουν.

Δισεκατομμυριούχοι που έχουν υπό τις διαταγές τους την πολιτική ηγεσία και διαθέτουν την ισχύ ώστε να επιβάλλουν την αντιμετώπιση μιας απειλής ως ευκαιρίας, για να χρησιμοποιήσουμε τη γνωστή ρήση, για επιπλέον πλουτισμό.

Επιστήμονες, γεμάτοι αμετροέπεια, στις υπηρεσίες των υπερπλούσιων που είναι ανά πάσα ώρα και στιγμή έτοιμοι να συναινέσουν στο πιο ριψοκίνδυνο επιχειρηματικό σχέδιο και να εξασφαλίσουν την υλοποίησή του, όταν όχι μόνο οι συνάδελφοί τους επιστήμονες αλλά και η λογική επιμένει για τους κινδύνους.

Η επικαιρότητα της ταινίας υπογραμμίζεται από την πληθώρα πραγματικών χαρακτήρων στην καθημερινή πολιτική ζωή που ξεπερνούν σε γραφικότητα τους ήρωες του Μακκέι, ο οποίος στο παρελθόν έχει υπογράψει τις εξαιρετικές πολιτικές ταινίες Το μεγάλο σορτάρισμα (για τη χρηματοπιστωτική κρίση του 2008) και Vice (για το αντιπρόεδρο του Μπους Ντικ Τσένι). Ας αναλογιστούμε για παράδειγμα:

Την αδιαφορία με την οποία αντιμετωπίζει η κυβέρνηση Μητσοτάκη τους 100 νεκρούς ημερησίως, γιατί όλοι οι υπουργοί ξέρουν ότι οι ίδιοι δεν θα χρειαστεί ποτέ να περιμένουν στη σειρά των νοσοκομείων.

Τη φαιδρότητα των ιδιωτικών και δημόσιων τηλεοράσεων που χρηματοδοτούμενες από τη λίστα Πέτσα μετατρέπουν την ειδησεογραφία σε σόου, χάριν της τηλεθέασης, ενώ κόβουν κάθε ενοχλητική φωνή.

Το πανηγύρι του facebook προς αναζήτηση like, ενώ η πολιτική κριτική απέναντι στην κυβέρνηση κόβεται και τιμωρείται με απαγόρευση αναρτήσεων, αποστολής μηνυμάτων, χρήσης του messenger, κ.λπ.

Την Ελληνική Αστυνομία που κυνηγάει ανύποπτους διαδηλωτές στις πορείες, βαράει περαστικούς στη Νέα Σμύρνη, εισβάλει σε σπίτια πολιτών, την ίδια ώρα που αφήνει το οργανωμένο έγκλημα να απολαμβάνει πλήρη ατιμωρησία δολοφονώντας ακόμη και δημοσιογράφους μέρα μεσημέρι, έξω από το σπίτι τους.

Ζάμπλουτους εφοπλιστές και πετρελαιάδες που χρηματοδοτούν από κυβέρνηση μέχρι δεξιούς και «αριστερούς» δημάρχους για να νομοθετούν κατά παραγγελία τους …νύχτα και μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, αλλά έχουν το θράσος να ενδύονται τη στολή του σωτήρα κι εθνευεργέτη!

Τέλος, ας αναλογιστούμε τους περισσότερους επιστήμονες της Επιτροπής Λοιμωξιολόγων που έχουν περάσει από τις οθόνες μας εδώ και δύο χρόνια, με πρώτον και καλύτερο τον Σωτ. Τσιόδρα δηλώνοντας την μια ότι οι μάσκες είναι περιττές, την άλλη ότι τα παιδιά δεν μεταδίδουν τον ιό λόγω ενός ενζύμου που έχουν στην μύτη, την τρίτη ότι δεν έχουν άποψη για τον συνωστισμό στα λεωφορεία, κ.α.

Όλα τα παραπάνω φαινόμενα υπάρχουν δίπλα μας και όχι πάνω… Η θαυμάσια ταινία Μην κοιτάτε πάνω μας προσέφερε την ευκαιρία να τα δούμε και να τα σχολιάσουμε!

Υγ. Προσοχή: Μην κλείστε την τηλεόραση όταν πέσουν οι τίτλοι τέλους γιατί δεν θα μάθετε ποτέ τι θα γίνουν όλοι όσοι πιστεύουν ότι μπορούν χάρη στα πλούτη τους οι ίδιοι να επιβιώσουν, όταν καταστραφεί ο πλανήτης λόγω υπερθέρμανσης και κλιματικής αλλαγής…

πηγη: kommon.gr

O 35χρονος «αριστερός» αστός πολιτικός Γκαμπριέλ Μπόριτς αναλαμβάνει την πολιτική εκπροσώπηση της χιλιανής κεφαλαιοκρατίας για την ερχόμενη τετραετία. Σύμφωνα με τα τελικά αποτελέσματα, συγκέντρωσε σχεδόν το 56% των ψήφων στον δεύτερο εκλογικό γύρο, καταγράφοντας συντριπτική νίκη ενάντια στον ακροδεξιό φιλοχουντικό Χοσέ Αντόνιο Καστ, που υποστηρίχτηκε από το σύνολο των δυνάμεων της παραδοσιακής Δεξιάς της χώρας.

Ο Μπόριτς, νικώντας τον υποψήφιο του «Κ»Κ Χιλής, πέρασε στο δεύτερο γύρο συσπειρώνοντας υπό την ηγεσία του τις «αριστερές» κοινοβουλευτικές δυνάμεις, συμπεριλαμβανομένου και του «Κ»Κ. Το ποσοστό της αποχής έφτασε το δυσθεώρητο 45%, αν και διάφοροι πολιτικοί αναλυτές ισχυρίζονται ότι η συμμετοχή έφτασε σε επίπεδο ρεκόρ αφότου η ψήφος έπαψε να είναι υποχρεωτική, το 2012. Στον πρώτο γύρο των εκλογών η συμμετοχή δεν ξεπέρασε το 45%.

Παρά το νεαρό της ηλικίας του, ο Μπόριτς έχει αρκετά χρόνια στην αστική πολιτική. Το 2011, νικώντας την υποψήφιο του «Κ»Κ, ανέλαβε την προεδρία της Ομοσπονδίας Φοιτητών της Χιλής, του ανώτατου επίσημου φοιτητικού συνδικαλιστικού οργάνου της χώρας, ενώ το 2013 εκλέχτηκε βουλευτής με την Αυτόνομη Αριστερά. Τρία χρόνια αργότερα, ίδρυσε το Κίνημα των Αυτόνομων με το οποίο εκλέγονταν βουλευτής μέχρι τις τελευταίες εκλογές. Το 2019 καβάλησε το αυθόρμητο ξέσπασμα του λαού της Χιλής (βλ. https://eksegersi.gr/diethni/εικόνες-από-το-μέλλον-μας/) με αιτήματα που αφορούσαν συνταγματικές αλλαγές για τη διασφάλιση και τη βελτίωση του συστήματος δημόσιας υγείας και εκπαίδευσης, την αύξηση των κατώτατων μισθών και το πέρασμα του συνταξιοδοτικού συστήματος στο Δημόσιο, κεφαλοποιώντας το εκλογικά στις πρόσφατες εκλογές.

Μόλις το λαϊκό κίνημα άρχισε να κάνει καμπή, ανέλαβε τη βρώμικη δουλειά να βγάλει τον Πινιέρα από το αδιέξοδο τείνοντάς του χείρα βοηθείας. Χωρίς καν να συμβουλευτεί τους συμμάχους του, προχώρησε σε συμφωνία με το κόμμα του για να εκλεγεί μια Συντακτική Συνέλευση που θα αλλάξει το χουντικό Σύνταγμα, τη στιγμή που ο Πινιέρα ήταν εξαιρετικά στριμωγμένος από το κίνημα που -αν και αποδυναμωμένο και με τα λιγότερο συνειδητά τμήματα του να ταλαντεύονται- βρισκόταν στο δρόμο και διεκδικούσε, αντιμετωπίζοντας στα ίσα τις δολοφονικές ορδές των χιλιανών καραμπινιέρων. Η κίνηση αυτή τον έφερε σε αντιπαράθεση με το «Κ»Κ, ενώ μεγάλα τμήματα των διαδηλωτών τον κατήγγειλαν ως προδότη.

Ο Μπόριτς, ως τυπικός αστός πολιτικάντης, δεν φοβάται να αλλάξει πορεία. Στους σχεδόν επτά μήνες προεκλογικής εκστρατείας μετάλλαξε τη ρητορική του από αυτή του «ριζοσπάστη» που έπαιξε ηγετικό ρόλο στο φοιητικό κίνημα του 2011 ενάντια στην τότε κυβέρνηση Πινιέρα, απαιτώντας «δημόσια εκπαίδευση, ελευθερία και αξιοπρέπεια», σε αυτή ενός μεστωμένου σοσιαλδημοκράτη. Παράλληλα, έπαιξε αποτελεσματικά με τη σημειολογία της δημόσιας εικόνας του, φορώντας κοστούμι χωρίς γραβάτα και σηκώνοντας τα μανίκια ώστε να φαίνονται τα τατουάζ του, ενώ δε δίστασε να δηλώσει δημοσίως ότι πάσχει από ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή κάτι που τον ανάγκασε να νοσηλευτεί σε ψυχιατρική κλινική για να την αντιμετωπίσει. Αντικατέστησε έτσι την εικόνα ενός αποστειρωμένου αστού πολιτικού με αυτή ενός που δεν φοβάται να δείξει τα «τρωτά» του σημεία, με λίγα λόγια ενός καθημερινού ανθρώπου.

Σύμφωνα με τις προεκλογικές του διακηρύξεις, ο ίδιος σκοπεύει να προωθήσει μείζονα φορολογική μεταρρύθμιση, ώστε -όπως υπόσχεται- να συνεισφέρουν αυτό που τους αναλογεί οι πλουσιότεροι Χιλιανοί, το 1% του πληθυσμού που έχει στην κατοχή του το 26,5% του πλούτου, σύμφωνα με τους υπολογισμούς του ΟΗΕ. Εχει εξαγγείλει επίσης καλύτερη πρόσβαση στην υγεία και στην παιδεία και το πέρασμα του συνταξιοδοτικού από τους ιδιώτες καπιταλιστές στο κράτος, κάτι που αποτελούσε κεντρικό αίτημα της εξέγερσης του 2019.

Απευθυνόμενος σε πλήθος δεκάδων χιλιάδων υποστηρικτών του, που πήγαν να ακούσουν την επινίκια ομιλία του, δεσμεύτηκε για περισσότερα κοινωνικά δικαιώματα, σημειώνοντας με νόημα  ότι η κυβέρνηση του θα παραμείνει «δημοσιονομικά υπεύθυνη», και δήλωσε ότι θα εναντιωθεί στο άνοιγμα μεταλλείων που καταστρέφουν το περιβάλλον, ανάμεσά τους το έργο Dominga, αξίας 2,5 δισ. δολαρίων, για την εξόρυξη χαλκού και χρυσού. Η Χιλή είναι πρώτη στην παγκόσμια κατάταξη σε εξόρυξη χαλκού, υλικό που χρησιμοποιείται ως αγωγός ρεύματος σε όλες τις ηλεκτρικές και ηλεκτρονικές συσκευές. Είναι εξαιρετικά αμφίβολο αν το χιλιανό κεφάλαιο θα συναινέσει στο να παύσει ένα τέτοιο έργο μόνο και μόνο για να τηρήσει ο Μπόριτς τις προεκλογικές του δεσμεύσεις. Εξάλλου δεν είναι ο πρώτος φέρελπις σοσιαλδημοκράτης πολιτικός που θα περάσει από τη διαδικασία της βίαιης «ωρίμανσης», έχοντας αναλάβει την πολιτική διαχείριση σε μια χώρα που το ΑΕΠ της ξεπερνά αυτό της Ελλάδας.

Η νίκη του Μπόριτς σκόρπισε χαρά στους ψηφοφόρους του. «Είμαι ευτυχής διότι θα έχουμε πολλές αλλαγές που θα βοηθήσουν το λαό και την εργατική τάξη, τους ξεχασμένους σε αυτή τη χώρα», είπε ο Λουίς Αστόργα, 58 ετών, εργάτης οικοδομών που βγήκε για να πανηγυρίσει. «Αυτός ο αγώνας κρατάει πάρα πολλά χρόνια, τον έδωσαν οι γονείς μας, οι παππούδες μας, και θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε ενάντια σε όλα όσα αντιπροσωπεύει ο Καστ στη Χιλή», είπε η Ντανιέλα, σερβιτόρα, 27 ετών. «Είμαστε εμείς, οι νέοι, που πρέπει να προχωρήσουμε τα πράγματα. Τον πιστεύω, πιστεύω αυτά που λέει», πρόσθεσε, αναφερόμενη στον Μπόριτς. «Τα καταφέραμε!» είπε με δάκρυα στα μάτια η Πάολα Φερνάντες σφίγγοντας στην αγκαλιά της την κόρη της. «Κλαίω από χαρά. Νικήσαμε τον φασισμό, είναι σαν να ξαναγεννήθηκα. Θα γυρίσω στο σπίτι, θα πάρω αγκαλιά τα παιδιά μου και θα πιω», είπε η Τζένι Ενρίκες, 45 χρόνων, εργαζόμενη σε φαρμακείο. «Οι νέοι κατάλαβαν πως τα πράγματα έπρεπε να αλλάξουν και ότι ένας υποψήφιος όπως ο Χοσέ Καστ ήταν πολύ επικίνδυνος. Οι νέοι βγήκαν στον δρόμο και έδειξαν πως έχουν αιτήματα που πρέπει να ικανοποιηθούν», είπε ο Πέδρο Καρμπαγέδα, 19χρονος φοιτητής Νομικής. Η Λουκρέσια Κορνέχο, 72 ετών, εργαζόμενη σε ραφείο, είπε πως θέλει ο Μπόριτς να κάνει πράξη τις δεσμεύσεις του να μειώσει τις ανισότητες στην εκπαίδευση, στην υγεία, στις συντάξεις. «Αυτό που θέλω να δω είναι ισότητα, δικαιοσύνη στην παιδεία, στην υγεία, στους μισθούς, στις συντάξεις. Θέλω αληθινή αλλαγή». 

Αυτός ο κόσμος ήταν που πύκνωσε τα μπλοκ των διαδηλώσεων το 2019. Αποχωρώντας από το δρόμο και εναποθέτοντας τις ελπίδες του στο εκλογικό αποτέλεσμα, το μόνο σίγουρο είναι ότι θα απογοητευτεί διπλά όταν αυτές διαψευστούν, που είναι το μόνο βέβαιο. Παρολαυτά, η Χιλή δεν είναι Βολιβία ή Βενεζουέλα από οικονομική άποψη, ενώ το προλεταριάτο της χώρας είναι πιθανό να μην αρκεστεί σε μια οριακή προνοιακή πολιτική που θα λειάνει κάπως τις πιο κραυγαλέες κοινωνικές ανισότητες.

Ο Μιγκέλ Ανχελ Λόπες, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Χιλής, προειδοποιεί πως ο Μπόριτς έχει μπροστά του μια δύσκολη θητεία και θα χρειαστεί να διαπραγματευτεί με την αντιπολίτευση, καθώς στο Κογκρέσο καμία πλευρά δεν έχει την πλειοψηφία.

Το 2020 ο χιλιανός καπιταλισμός σημείωσε ύφεση, με το ΑΕΠ να συρρικνώνεται κατά 5,8%, ενώ το 2021 αναμένεται να είναι μικρότερο του 2019. Λαμβάνοντας ως δεδομένο ότι η πανδημία θα συνεχιστεί και το 2022, ενώ ο προϋπολογισμός του 2022 θα είναι μειωμένος κατά 22,5% σε σχέση με το 2021, τα περιθώρια για κοινωνικές δαπάνες είναι εξαιρετικά στενά. Συνεπώς, ο Μπόριτς ανέλαβε τη διαχείριση του κράτους σε μια περίοδο που ο χιλιανός καπιταλισμός βρίσκεται σε ύφεση λόγω της πανδημίας. Η κοινωνική πολιτική που διακηρύσσει ότι θα ακολουθήσει και έχει ως στόχο να αποφευχθούν τα χειρότερα για το σύστημα, αν υπάρξει, θα είναι οριακή και υπό το βάρος της λαϊκής εξέγερσης του 2019. Δεν αποκλείεται, μόλις συναντήσει τα δύσκολα τους επόμενους μήνες, να πάει σε εκλογές μέσα στο 2022, με πρόσχημα την ψήφιση του νέου συντάγματος, αν δεν θέλει να πουλήσει φτηνά το πολιτικό του τομάρι.

Τα ΜΜΕ που πρόσκεινται στον ΣΥΡΙΖΑ έσπευσαν να θριαμβολογήσουν για τη νίκη Μπόριτς, ενώ ο Τσίπρας του έστειλε συγχαρητήρια μέσω του επίσημου λογαριασμού του στο Twitter. Φαίνεται ότι βλέπει σε αυτόν κάτι από τον ίδιο. Και δεν πέφτει έξω. Παράλληλα, χαρακτηρίζουν την εκλογή Μπόριτς σαν συντριπτικό πλήγμα στο νεοφιλελευθερισμό, «ξεχνώντας» φυσικά να σημειώσουν ότι ο Μπόριτς δεν είναι ο πρώτος σοσιαλδημοκράτης υποψήφιος που αναλαμβάνει την πολιτική διαχείριση της χώρας. Πριν από τον απελθέντα Πινιέρα και για δυο τετραετίες, την περίοδο 2006-2010 και 2014-2018, τη διακυβέρνηση της χώρας είχε αναλάβει η Μισέλ Μπατσελέ, του Σοσιαλιστικού Κόμματος Χιλής, χωρίς να διαταράξει στο ελάχιστο το νεοφιλελεύθερο μοντέλο διαχείρισης του χιλιανού καπιταλισμού. Αν ο Μπόριτς πράξει διαφορετικά και ικανοποιήσει κάποιες από τις προσδοκίες του χιλιανού λαού, αυτό θα γίνει μόνο υπό το βάρος των διεκδικήσεων του λαϊκού κινήματος της χώρας, από τον φόβο της αστικής τάξης μπροστά στο ενδεχόμενο μια νέας εξέγερσης.

Πηγή: ΚΟΝΤΡΑ - vathikokkino.gr

Στον υγρό τάφο του Αιγαίου έχασαν την ζωή τους δεκάδες πρόσφυγες και μετανάστες τις μέρες των Χριστουγέννων.

Ο τραγικός απολογισμός ξεπέρασε τους 34 νεκρούς!

Τρία ναυάγια δουλεμπορικών σκαφών από κυκλώματα που δρουν ανεξέλεγκτα στην περιοχή, το πρώτο στην Φολέγανδρο όπου έχασαν την ζωή τους 3 άτομα, μια μέρα μετά (24/12) η προσάραξη ιστιοφόρου στα Αντικύθηρα που έχασαν την ζωή τους 11 άτομα και το μέγεθος του δράματος μεγάλωσε με το τρίτο ναυάγιο που έγινε πάλι με ιστιοφόρο, το οποίο αναποδογύρισε με αποτέλεσμα να χάσουν την ζωή τους 19 άτομα!!!

Ε.Ε – Ελλάδα – Τουρκία καταγγέλλουν ως αποκλειστικά υπαίτιους τα κυκλώματα των διακινητών και με τον τρόπο αυτό συγκαλύπτουν και αθωώνουν την εγκληματική τους πολιτική στο προσφυγικό – μεταναστευτικό, την συμφωνία Ε.Ε – Τουρκίας, τον εγκλωβισμό των εκατομμυρίων μεταναστών – προσφύγων σε στρατόπεδα συγκέντρωσης στην γείτονα χώρα, τον κανονισμό του Δουβλίνου και το άθλιο τερατούργημα περί ασφαλούς τρίτης χώρας.

Για να σταματήσει το μακάβριο έγκλημα στην Μεσόγειο και στο Αιγαίο απαιτείται το σταμάτημα των ιμπεριαλιστικών πολέμων, αλλά και να επιτραπεί η ελεύθερη διέλευση και η προώθηση των ξεριζωμένων σε χώρες που αυτοί επιθυμούν.

Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας σε πρόσφυγες και μετανάστες και διαδηλώνουμε την θέλησή μας να συμβάλουμε με τον οργανωμένο αγώνα μας να σταματήσει το Αιγαίο να είναι θάλασσα πνιγμένων μεταναστών και προσφύγων.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

Γιώργος Μιχαηλίδης

Κατά τη διάρκεια μίας φονικής κακοκαιρίας στην Ελλάδα, στις 24 Σεπτέμβρη 2019, είχαν σημειωθεί δύο θάνατοι πολιτών. Ο πρώτος ήταν ένας Πακιστανός εργάτης γης στην Ηλεία και ο δεύτερος ένας Βούλγαρος ρακοσυλλέκτης στην Κυπαρισσία. Αμφότεροι είχαν χτυπηθεί από κεραυνό, στα χωράφια και τη χωματερή αντίστοιχα. 

Η μικρή αυτή είδηση που μάλλον είχε περάσει απαρατήρητη, ήταν ενδεικτική της «προτίμησης» που δείχνουν τα «ακραία» καιρικά φαινόμενα σε εργάτες και φτωχοδιάβολους. Σε μεγαλύτερη κλίμακα, την προηγούμενη εβδομάδα, ένας τυφώνας στις ΗΠΑ σάρωσε μία αποθήκη της Amazon στο Ιλινόις, αφήνοντας πίσω του έξι νεκρούς. Ήταν οι μοναδικοί νεκροί αυτού του τυφώνα. Ωστόσο, όσο θλιβερή και να είναι η ιστορία ενός ρακοσυλλέκτη που αναζητά τα προς το ζην μέσα στην κακοκαιρία, η αμερικάνικη περίπτωση φέρει την ανεξίτηλη στάμπα της εγκληματικής ευθύνης της εργοδοσίας. Και μάλιστα, όχι όποιας κι όποιας, αλλά του πλουσιότερου άνθρωπου στον κόσμο, ο οποίος, μπροστά στο πέρασμα ενός τυφώνα και με όλες τις αρμόδιες κρατικές υπηρεσίες να προειδοποιούν, πίεσε τους εργαζόμενούς του να παραμείνουν στις θέσεις τους. Αποτέλεσμα; Η οροφή μίας μεγάλης αποθήκης κατέρρευσε, προκαλώντας τον θάνατο των έξι εργαζομένων.

Έκτοτε, έρχονται στο φως αρκετές μαρτυρίες συναδέλφων τους που κάνουν λόγο για μη έγκαιρη προειδοποίησή τους, ώστε να βρουν καταφύγιο σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο. Επιπλέον, οι εργαζόμενοι της Amazon υπογραμμίζουν την έλλειψη εκπαίδευσης για την άμεση αντίδραση σε ανάλογους κινδύνους στο εργασιακό περιβάλλον, παρόλο που οι εν λόγω εγκαταστάσεις βρίσκονται σε περιοχή όπου οι τυφώνες χτυπούν συχνά. Στο στόχαστρο των εργαζομένων μπαίνει και η πρακτική της εταιρείας να απαγορεύσει τη χρήση κινητών τηλεφώνων εν ώρα εργασίας από 1 Ιανουαρίου 2022 — τα οποία, όπως επισημαίνουν, είναι απαραίτητο σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. Πράγματι, άλλωστε, κάποιοι από τους εργαζόμενους που σώθηκαν κατέθεσαν ότι ειδοποιήθηκαν τηλεφωνικώς από συγγενικά τους πρόσωπα και όχι από την εταιρεία για το γεγονός της έλευσης του τυφώνα.

Γίνεται προφανές ότι για την Amazon η λειτουργία των αποθηκών έπρεπε να συνεχιστεί πάση θυσία. Η πρακτική της εταιρείας έχει προκαλέσει οργή, ενώ διατάχθηκε έρευνα από τις αρμόδιες υπηρεσίες για τη στατικότητα και τους κανόνες ασφαλείας στην αποθήκη που κατέρρευσε. Ο Τζεφ Μπέζος δήλωσε… συντετριμμένος και έσπευσε να ανακοινώσει ότι δωρίζει 1 εκ. δολάρια στην τοπική κοινότητα. Τα στόματα πρέπει να κλείσουν, ως την επόμενη τραγωδία…

πηγη: prin.gr