Αιμιλία Καραλή

Η χρονιά που μας πέρασε πιθανόν να μείνει στην ιστορία σαν χρονιά με τις πιο ωμές επιθέσεις στην αξιοπρέπεια των ανθρώπων, στις ελευθερίες τους, στη ζωή τους. Ίσως μείνει και γιατί το πείσμα για μια δίκαιη κοινωνία δεν κάμφθηκε, γιατί εξακολουθούν να υπάρχουν θύλακες ανυπακοής.

Τα κάλαντα, ως ευχετικά τραγούδια, έχουν ιστορία χιλιάδων χρόνων στον τόπο μας. Στην αρχαία Ελλάδα ήταν γνωστά ως Πυανόψια (πύανα είναι τα κουκιά) και Πανόψια (γιατί φαίνονται όλοι οι καρποί). Με την περιφορά της ειρεσιώνης (ή ικετηρίας, δηλαδή ικεσίας, παράκλησης), ένα κλαδί ελιάς στολισμένο με κόκκινα και λευκά μάλλινα κορδελάκια, αρτύματα από μέλι, κρασί και λάδι οι άνθρωποι ευχαριστούσαν τον Απόλλωνα για την καλή σοδειά του καλοκαιριού. Τον παρακαλούσαν ταυτόχρονα να τους δώσει μια παρόμοια την επόμενη χρονιά.

Η παράδοση συνεχίστηκε και κατά τα ρωμαϊκά χρόνια -από τα λατινικά η λέξη κάλαντα, που σήμαινε τις πρώτες μέρες κάθε μήνα-, ταυτίστηκε με τα ειδωλολατρικά έθιμα και γι’ αυτό καταδικάστηκε από την στ΄ οικουμενική σύνοδο το 680 μ.Χ. . Οι «άγιοι πατέρες» ζητούσαν από τους πιστούς να διώχνουν τους «μηναγύρτες», (ως απογόνους των πιστών της θεάς Κυβέλης –ή της Ρέας–) που τα Χριστούγεννα, την Πρωτοχρονιά και τα Φώτα γυρνούσαν τα σπίτια ζητώντας κάποια βοήθεια. Τους ταύτιζαν με τους ζητιάνους, τους κλέφτες και τους απατεώνες.

Παρά τις αποφάσεις των «Πατέρων» το έθιμο συνεχίστηκε και εξελίχθηκε αξιοποιώντας τις παραγωγικές ιδιαιτερότητες του τόπου. Γι’ αυτό και παρά την κοινή τους βάση τα τραγούδια εστιάζουν άλλοτε στη γεωργία, άλλοτε στην κτηνοτροφία, άλλοτε στη ναυτοσύνη. Με τα κάλαντα παιδιά και ενήλικες εύχονταν την υγεία, την ομορφιά και την επιθυμητή –ανάλογα με την ασχολία– προκοπή των ενοίκων του σπιτιού, αλλά ζητούσαν ως ανταμοιβή κάποια προσφορά γλυκισμάτων, καρπών ή και χρημάτων. Αν οι καλαντιστές δεν ικανοποιούνταν ή έβρισκαν κλειστή την πόρτα, είχαν εφεδρεία τραγούδια απειλητικά ή και υβριστικά που προοιωνίζονταν την κακοτυχία.

Οι αλλαγές στην κοινωνική δομή και οι πολιτισμικές ανατροπές μετέτρεψαν στην πλειονότητα των περιπτώσεων, κυρίως στα αστικά κέντρα, το έθιμο σε συνήθεια, τη χαρά των τραγουδιών σε πληκτική επανάληψη που προσβλέπει σε οικονομικό αντίκρισμα. Οι μουσικές ευχές δεν ανοίγουν πια τις πόρτες είτε γιατί οι σπιτονοικοκύρηδες δεν έχουν να δώσουν κάτι το «αξιοπρεπές» είτε γιατί δεν μπορούν να ανταποκριθούν στην πληθώρα της προσφοράς. Και μάλλον θα πολλαπλασιάζονται οι «αρές» των αυτοσχέδιων χορωδιών απογοητευμένων από την ακαρπία των προσπαθειών τους.
Το έθιμο όμως το πήραν και το εξέλιξαν και οι «άρχοντες» του τόπου. Μόνο που το διέστρεψαν τελείως. Τα δικά τους κάλαντα αρχίζουν και τελειώνουν με φόβητρα και απειλές, με περιφρόνηση και κυνισμό για τους πολίτες του τόπου. Δεν εύχονται καμιά καλοκαρπία, υγεία, ομορφιά, χαρά. Το δικό τους «καλαμάρι» έγραψε τόσα πολλά για τη μοίρα μας. Μας μοίρασε θυμό, οργή, βία, δάκρυα, αίμα, φτώχια, πυρκαγιές, πλημμύρες, χαλάσματα και θάνατο που προκάλεσαν τα φιρμάνια των πράξεων ή της απραξίας τους. Το καλαμάρι τους πια στόμωσε και ξεράθηκε, δεν μπορεί να γράψει κάτι άλλο, παρά μόνο να χαράζει ξανά και ξανά τα ίδια και τα ίδια.

Τα δικά τους κάλαντα αρχίζουν και τελειώνουν με φόβητρα και απειλές, με περιφρόνηση και κυνισμό για τους πολίτες του τόπου

Έτσι και το χαρτί που πάνω του σύρθηκε η γραφίδα του καλαμαριού τους. Δεν μιλάει πια γιατί δεν έχει τίποτα άλλο να πει. Ίσως και να ντράπηκε γιατί χρησιμοποιήθηκε ως μέσο για να διατυπωθούν με τον πιο ωμό τρόπο λόγια βάναυσα και νόμοι σκληροί που έκαναν τους φτωχούς φτωχότερους και τους πλούσιους πλουσιότερους. Ίσως γιατί δεν έχει άλλη έκταση για να χωρέσουν τα προνόμια για τους λίγους που αφαιρούν τα δικαιώματα των πολλών.
Η χρονιά που μας πέρασε πιθανόν να μείνει στην ιστορία σαν χρονιά με τις πιο ωμές επιθέσεις στην αξιοπρέπεια των ανθρώπων, στις ελευθερίες τους, στη ζωή τους. Ίσως μείνει και γιατί το πείσμα για μια δίκαιη κοινωνία δεν κάμφθηκε, γιατί εξακολουθούν να υπάρχουν θύλακες ανυπακοής σε ό,τι προδιαγράφουν οι εξουσίες για τη ζωή μας. Και τα επόμενα κάλαντα μπορεί να δηλώνουν άλλα με τον στίχο τους: Το καλαμάρι έγραφε και το χαρτί ομίλει…

πηγη: prin.gr

Η εξέλιξη αυτή είναι αποτέλεσμα της φυσικής μείωσης του πληθυσμού που ανήλθε σε 45.902 άτομα

Σε 10.678.632 άτομα (5.196.048 άνδρες και 5.482.584 γυναίκες) εκτιμάται ο μόνιμος πληθυσμός της χώρας την 1η Ιανουαρίου 2021, μειωμένος κατά 0,37% σε σχέση με τον αντίστοιχο πληθυσμό της 1ης Ιανουαρίου 2020 που ήταν 10.718.565 άτομα.

Η εξέλιξη αυτή είναι αποτέλεσμα της φυσικής μείωσης του πληθυσμού που ανήλθε σε 45.902 άτομα (84.767 γεννήσεις έναντι 130.669 θανάτων ατόμων με τόπο συνήθους διαμονής εντός της ελληνικής επικράτειας) και της καθαρής μετανάστευσης που εκτιμάται σε 6.384 άτομα (θετικό ισοζύγιο).

Ο πληθυσμός ηλικίας 0- 14 ετών ανήλθε σε 14,1% του συνολικού πληθυσμού, έναντι 63,3% του πληθυσμού 15- 64 ετών και 22,6% του πληθυσμού 65 ετών και άνω. Ο δείκτης γήρανσης (πληθυσμός ηλικίας 65 ετών και άνω προς τον πληθυσμό ηλικίας 0- 14 ετών) ανήλθε σε 159,4.

Η καθαρή μετανάστευση εκτιμάται σε 6.384 άτομα που αντιστοιχεί στη διαφορά μεταξύ 84.221 εισερχομένων και 77.837 εξερχομένων μεταναστών. Το 2019, η καθαρή μετανάστευση είχε εκτιμηθεί σε 34.439 άτομα (129.459 εισερχόμενοι και 95.020 εξερχόμενοι) μετανάστες. Σημειώνεται ότι στα στοιχεία εισερχόμενης μετανάστευσης περιλαμβάνονται και άτομα που βρίσκονταν στη χώρα μας την 1/1/2021 λόγω της προσφυγικής κρίσης.

Σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, τα στοιχεία αυτά δεν πρέπει να συγχέονται με τη διενεργούμενη απογραφή πληθυσμού- κατοικιών 2021, καθώς ο αναφερόμενος σε αυτά πληθυσμός εκτιμάται και διαβιβάζεται σύμφωνα με τον Κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1260/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τις ευρωπαϊκές δημογραφικές στατιστικές, με βάση την εκτίμηση πληθυσμού της πιο πρόσφατης απογραφής το 2011. Ειδικότερα, ο πληθυσμός εκτιμάται με βάση: α) τα αποτελέσματα των εργασιών αναθεώρησης του πληθυσμού της χώρας για την περίοδο 1991-2014 που στηρίχτηκαν στα αποτελέσματα της απογραφής πληθυσμού 2011, β) τα ετήσια στοιχεία φυσικής κίνησης πληθυσμού του 2020 και γ) τις εκτιμήσεις των ετήσιων μεταναστευτικών ροών 2020 (εισερχόμενη και εξερχόμενη μετανάστευση). 

Με πληροφορίες από ΑΠΕ

πηγη: newsbomb.gr

Στις αρχές του Δεκέμβρη του 2021 πραγματοποιήθηκε το Συνέδριο της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Θεάματος Ακροάματος (ΠΟΘΑ).

Στο Συνέδριο προσχώρησε στην δύναμη της Ομοσπονδίας η Εταιρεία Ελλήνων Σκηνοθετών (ΕΕΣ), ενώ για το θέμα αυτό αναμένεται και έκδοση δικαστικής απόφασης έπειτα από προσφυγή τεσσάρων Σωματείων μελών της ΠΟΘΑ και μελών της ΕΕΣ που εναντιώνονται στην ένταξη αυτή στην Ομοσπονδία.

Δεν θα σταθούμε στην διένεξη που ανέκυψε στο συνέδριο, ούτε εάν η ΕΕΣ είναι πρωτοβάθμιο σωματείο, ούτε στο γεγονός ότι η εγγραφή αυτή δεν συζητήθηκε στο συνέδριο, ούτε στην πλαστογράφηση των πρακτικών που μεθόδευσε το προεδρείο της ΠΟΘΑ.

Εκείνο που έχει ξεχωριστή και βαρύνουσα πολιτική σημασία είναι ότι ανάμεσα στους συνέδρους από την ΕΕΣ υπάρχει μέλος της Ένωσης Παραγωγών Κινηματογράφου και Τηλεόρασης υπάλληλος του Υπουργείου Εξωτερικών και από πίσω ένα ανώτατο στέλεχος των μυστικών υπηρεσιών!!

Ο λόγος γίνεται για τον φερόμενο ως νομικό σύμβουλο της ΕΕΣ Θεόδωρο Δραβίλλα, μηχανικό, ο όποιος έχει διατελέσει διοικητής στην ΕΥΠ από τις 19/7/2010 έως τις 30/1/2015 και σήμερα είναι πρόεδρος του Δ.Σ του Κέντρου Μελετών Ασφάλειας (ΚΕΜΕΑ), οργανισμού εποπτευόμενου από το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη!!!

Σχετικά με την ιδιότητα και τον ρόλο του ανωτέρω προσώπου έχουν σημασία τα παρακάτω:

- Σχετικά με τον Θ. Δραβίλλα, όπως αποδεικνύεται πέραν πάσης αμφιβολίας, ότι η ιδιότητά του ως Νομικού συμβούλου στην ΕΕΣ καταρρίπτεται, αφού ο ίδιος δεν έχει σπουδάσει ούτε κατέχει τίτλο δικηγόρου, αντίθετα έχει σπουδές ηλεκτρολόγου μηχανικού με ειδίκευση στις τηλεπικοινωνίες.

- Είναι συνδικαλιστικά και πολιτικά αδιανόητη η ανάμειξη ενός πρώην διοικητή της ΕΥΠ σε συνδικαλιστική οργάνωση.

- και δεν είναι μόνο ότι ο ίδιος ήταν πρώην ασφαλίτης αλλά και το γεγονός ότι σήμερα είναι πρόεδρος του Δ.Σ του "Κέντρου Μελετών Ασφάλειας", υπηρεσία του ΠΡΟ.ΠΟ!!

Ενδεικτικά σημειώνουμε ότι οι υπηρεσίες που προσφέρει το εν λόγω κέντρο είναι μεταξύ των άλλων η υποστήριξη δράσεων με περιεχόμενο ενάντια στον "βίαιο εξτρεμισμό και την ρίζοσπαστικοποίηση". Το πρόγραμμα αυτό χρηματοδοτείται από το ευρωπαϊκό πρόγραμμα ασφάλειας, τομέας αστυνομικής συνεργασίας.

Εάν το σκεπτικό των συνδικαλιστικών δυνάμεων ΣΥΡΙΖΑ - Ν.Δ ήταν ότι με την ένταξη της ΕΕΣ θα πετύχουν την ισχυροποίηση των δυνάμεων και των συσχετισμών στην ΠΟΘΑ, η παρουσία και η συμμετοχή του πρώην κυπατζή πώς θα μπορούσε να δικαιολογηθεί;

Το πρόβλημα αυτό δεν αφορά μόνο την ΠΟΘΑ αλλά αποτελεί κορυφαίο ζήτημα για την δημοκρατία στα συνδικάτα η απομάκρυνση του πρώην κυπατζή αφορά όλο το συνδικαλιστικό κίνημα.

Η εξαχρείωση, ο ξεπεσμός και η κατρακύλα του εργοδοτικού και αστικοποιημένου συνδικαλισμού δεν έχουν πάτο...

Μετά την δημοσιοποίηση αυτών των καταγγελιών οφείλουν να πάρουν θέση τα συνδικάτα και να επιβάλλουν το αυτονόητο:

Έξω από τα συνδικάτα η ΕΥΠ και οι άνθρωποί της!!!

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ