Μια επίσκεψη ρουτίνας στον οφθαλμίατρο μπορεί να εντοπίσει ασθενείς όχι μόνο με οφθαλμολογικά προβλήματα, αλλά και με υψηλό κίνδυνο καρδιακής προσβολής, σύμφωνα με νεότερη μελέτη.

Σύμφωνα με τους ειδικούς, μια σάρωση των οφθαλμών κατά τη διάρκεια της εξέτασης δίνει την ευκαιρία στους γιατρούς να παρέμβουν έγκαιρα και να περιoρίσουν τον κίνδυνο, μέσω στοχευμένων παρεμβάσεων.

Αυτές οι παρεμβάσεις περιλαμβάνουν συμβουλές για τη διακοπή του καπνίσματος, την ένταξη της άσκησης στο εβδομαδιαίο πρόγραμμα των ασθενών ή τη συνταγογράφησηφαρμάκων για την αντιμετώπιση της χοληστερόλης και της υψηλής αρτηριακής πίεσης.

Το προβλεπτικό μοντέλο των ερευνητών

Ειδικότερα, οι ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου χρησιμοποίησαν τις εξετάσεις των ασθενών για να δημιουργήσουν μια εξατομικευμένη κλίμακα κινδύνου για κάθε ασθενή. Συνδύασαν, δηλαδή, στοιχεία σχετικά με το μοτίβο των αιμοφόρων αγγείων στον αμφιβληστροειδή στο πίσω μέρος του ματιού με κληρονομικά δεδομένα και την ηλικία,το φύλο, την αρτηριακή πίεση και το βάρος του κάθε ασθενούς.

Η ανάλυσή τους βασίστηκε σε δεδομένα από τη βρετανική βάση δεδομένων Biobank, η οποία περιέχει ολοκληρωμένες ιατρικές πληροφορίες για 500.000 άτομα.

Το μοντέλο κατάφερε αποτελεσματικότερα να προβλέψει τον κίνδυνο καρδιακής προσβολής, σε σύγκριση με τις τρέχουσες μεθόδους και οι επιστήμονες θεωρούν ότι ο οφθαλμικός έλεγχος θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως μέθοδος προληπτικού ελέγχου για την καρδιά.

Όπως επισημαίνει η ερευνήτρια Ana Villaplana-Velasco, «Γνωρίζαμε ήδη ότι οι μεταβολές στο αγγειακό σύστημα του αμφιβληστροειδούς μπορούν να παρέχουν πληροφορίες για την υγεία μας. Δεδομένου ότι η απεικόνιση του αμφιβληστροειδούς είναι μια μη επεμβατική τεχνική, αποφασίσαμε να διερευνήσουμε τα οφέλη για την υγεία που θα μπορούσαμε να αποκομίσουμε από αυτές τις απεικονίσεις. Διαπιστώσαμε ότι η χαμηλότερη κλασματική διάσταση – τα απλοποιημένα δηλαδή μοτίβα διακλάδωσης των αγγείων- σχετίζεται με τη στεφανιαία νόσο και συνεπώς με το έμφραγμα του μυοκαρδίου».

Εκτιμάται ότι τα διαφορετικά μοτίβα των αιμοφόρων αγγείων στον αμφιβληστροειδή θα μπορούσαν επίσης να χρησιμοποιηθούν για τον εντοπισμό των ποσοστών διαβήτη και εγκεφαλικού επεισοδίου. Ο μέσος όρος ηλικίας πρόκλησης της καρδιακής προσβολής είναι τα 60 έτη, οπότε ο υπολογισμός ενός προσωπικού δείκτη κινδύνου θα ήταν χρήσιμος από την ηλικία των 50 ετών, σύμφωνα με τη δρ. Ana Villaplana-Velasco.

«Αυτό θα επιτρέψει στους γιατρούς να υποδείξουν στοχευμένες κινήσεις που θα μπορούσαν να μειώσουν τον κίνδυνο, όπως η διακοπή του καπνίσματος και η διατήρηση της χοληστερόλης και της αρτηριακής πίεσης σε φυσιολογικά επίπεδα» προσθέτει.
Τα ευρήματα παρουσιάστηκαν στο ετήσιο συνέδριο της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Ανθρώπινης Γενετικής.

Πηγή: ygeiamou.gr - topontiki.gr

πηγη:  ergasianet.gr/

Λάβαμε την επιστολή που απευθύνατε στα μέλη της ακαδημαϊκής κοινότητας όπου παρουσιάζετε τα «οφέλη» του σχεδίου νόμου για την τριτοβάθμια εκπαίδευση και νιώθουμε βαθιά απογοητευμένοι/ες και προσβεβλημένοι/ες. Οι «δέσμες ρυθμίσεων» στις οποίες αναφέρεστε αφορούν σχεδόν όλες τη δυνατότητά μας για παράλληλες δραστηριότητες, πέραν εκείνων που απαιτεί η ιδιότητα του/της πανεπιστημιακού δασκάλου/ας, δραστηριότητες που θα μας επιτρέψουν να έχουμε πρόσθετα εισοδήματα. Είναι αλήθεια ότι οι μισθοί μας είναι χαμηλοί, ιδιαίτερα μετά την οικονομική κρίση της τελευταίας δεκαετίας. Όπως είναι επίσης αλήθεια ότι έχει μειωθεί δραματικά το διδακτικό προσωπικό των πανεπιστημίων μας και ότι επωμιζόμαστε όλο και περισσότερα διοικητικά και διδακτικά καθήκοντα. Ωστόσο, ασκούμε το λειτούργημά μας με αξιοπρέπεια και αφοσίωση, επειδή νιώθουμε ότι αυτό είναι το χρέος μας απέναντι στους φοιτητές και τις φοιτήτριές μας και την ελληνική κοινωνία στο σύνολό της.

Στα χρόνια της οικονομικής και της υγειονομικής κρίσης, το ελληνικό πανεπιστήμιο όχι μόνο άντεξε αλλά συνέχισε να παράγει υψηλής ποιότητας ερευνητικό έργο και να παρέχει στους φοιτητές και τις φοιτήτριές του επιστημονική γνώση και επαγγελματική κατάρτιση. Είναι πραγματικά εντυπωσιακό το να θεωρείτε ότι σε αυτή την ιστορικά κρίσιμη καμπή αυτό που χρειάζεται το πανεπιστήμιό μας είναι να έχουμε τη δυνατότητα να λείπουμε εκατό μέρες τον χρόνο με άδεια (αντί για εξήντα που ίσχυε μέχρι τώρα) και να κάνουμε έξι ώρες μάθημα την εβδομάδα αλλά μόνο σε προπτυχιακό επίπεδο! Δημόσιο πανεπιστήμιο σημαίνει υποχρέωση της πολιτείας για οικονομική ενίσχυση των ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων και όχι απλώς απελευθέρωση των διαδικασιών απόκτησης πρόσθετου εισοδήματος των μελών ΔΕΠ.

Εφόσον ψηφιστεί ο νέος νόμος, αλλάζει δραματικά το ελληνικό δημόσιο πανεπιστήμιο κλείνοντας τις πόρτες του στα παιδιά εκείνα που δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να σπουδάσουν. Οι φοιτητές και φοιτήτριες δεν θα έχουν πλέον τη δυνατότητα να φοιτήσουν σε δωρεάν μεταπτυχιακά. Οι ρυθμίσεις που «απελευθερώνουν» τις μεταπτυχιακές σπουδές προβλέπουν ότι τα μεταπτυχιακά προγράμματα δεν χρηματοδοτούνται πλέον από το Υπουργείο Παιδείας και το διδακτικό έργο των μελών ΔΕΠ δεν τα περιλαμβάνει. Επομένως θα είναι αδύνατο να είναι βιώσιμα όσα μεταπτυχιακά δεν θα έχουν δίδακτρα.

Δημόσιο πανεπιστήμιο σημαίνει οργάνωση των σπουδών με επιστημονικά κριτήρια και όχι απορρύθμιση και κατακερματισμό της γνώσης με πληθώρα παρεχόμενων τίτλων και σπουδών. Η «ευελιξία» στα προγράμματα σπουδών και τα διδακτορικά σημαίνει ότι θα μειωθεί το μόνιμο προσωπικό των πανεπιστημίων σε όφελος διαφορετικών κατηγοριών διδασκόντων που θα προσλαμβάνονται για βραχεία παρουσία (επισκέπτες/τριες, εντεταλμένοι/ες διδασκαλίας κ.λπ.) ώστε να μην επενδύουν μακροπρόθεσμα στο πανεπιστήμιο.

Αυτό σημαίνει και η επαναφορά ομότιμων και συνταξιούχων σε όλες τις ακαδημαϊκές δραστηριότητες. Αντίθετα, οι νέοι/ες επιστήμονες/ισσες θα δυσκολευτούν να βρουν θέση στο πανεπιστήμιο του «μέλλοντος», εφόσον θα εργάζονται με ελαστικές σχέσεις εργασίας και πενιχρές αμοιβές και θα εξαρτώνται από τους διδάσκοντες και τις διδάσκουσες ανώτερων βαθμίδων, όπως συνέβαινε παλιά όταν ο κάτοχος της «έδρας» ήταν παντοδύναμος.

Θεωρούμε επίσης ότι δεν είναι δυνατόν ένας νόμος να προβλέπει με εξονυχιστικές λεπτομέρειες το αν θα διδάξουμε εξ αποστάσεως ή μέσα στο αμφιθέατρο και με ποιους τρόπους έχουμε δικαίωμα να εξετάσουμε τους φοιτητές και τις φοιτήτριές μας. Όλο το νομοσχέδιο διαπνέεται από βαθιά περιφρόνηση, καχυποψία και απαξίωση για τους Έλληνες και Ελληνίδες πανεπιστημιακούς. Υποθέτουμε ότι αυτός είναι ο λόγος που παύουμε πλέον να έχουμε λόγο στην εκλογή πρυτάνεων/ισσών, κοσμητόρων/ισσών και αντιπρυτάνεων/ισσών ως ανάξιοι/ες αυτοδιοίκησης.

Το δημόσιο πανεπιστήμιο μέχρι σήμερα ταυτιζόταν με την ακαδημαϊκή ελευθερία και το αυτοδιοίκητο. Τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα μέχρι σήμερα αποφάσιζαν για τις δικές τους υποθέσεις με τα δικά τους όργανα. Με όργανα που αναδεικνύονται με καθολική ψηφοφορία αλλά και ευρεία αντιπροσωπευτικότητα και που απαρτίζονται από πρόσωπα επιφορτισμένα με την πραγματοποίηση της εκπαιδευτικής και ερευνητικής αποστολής τους.

Δημόσιο πανεπιστήμιο σημαίνει, σε κάθε περίπτωση, αξίωση των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων για μη επέμβαση του κράτους στον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας τους. Οι πανεπιστημιακοί είναι η μόνη κατηγορία δημοσίων λειτουργών που υπόκειται σε συνεχείς κρίσεις και αξιολογήσεις και το πανεπιστήμιο είναι ένας από τους ελάχιστους θεσμούς της χώρας όπου κυριαρχεί η διαφάνεια και η λογοδοσία. Παρά τη συστηματική προσπάθεια δυσφήμισης, η ελληνική κοινωνία γνωρίζει ότι χάρη στο δημοκρατικό, ανοιχτό σε όλους και όλες πανεπιστήμιο, έχουν τη δυνατότητα τα παιδιά της να διαπρέψουν στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Οι διδάσκουσες και οι διδάσκοντες σήμερα στα ελληνικά πανεπιστήμια έχουν εξαιρετικά βιογραφικά με διεθνείς σπουδές και δημοσιεύσεις και η Ελλάδα παράγει πολύ περισσότερα ερευνητικά αποτελέσματα από όσα αναλογούν στο μέγεθός της.

Το δημόσιο πανεπιστήμιο έχει υπαρκτά προβλήματα που όμως δεν μπορούν να λυθούν ούτε με τον αυταρχισμό και την επιβολή ενός καθεστώτος αστυνόμευσης, ούτε με τη συνεχή συκοφάντηση του θεσμού αλλά και όσων τον υπηρετούν. Και προφανώς δεν μπορούν να λυθούν με τον στραγγαλισμό της δημοσιονομικής βάσης της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης σε όλα τα επίπεδα.

Λυπούμαστε που χάνεται άλλη μία ευκαιρία μεταρρύθμισης της ανώτατης εκπαίδευσης. Δυστυχώς σχεδιάστηκε ερήμην και εναντίον της Ακαδημαϊκής Κοινότητας. Δηλώνουμε ότι θα συνεχίσουμε το έργο μας με αξιοπρέπεια και αίσθημα ευθύνης, υπηρετώντας το δημόσιο πανεπιστήμιο και τις αξίες της δημοκρατικής παιδείας και ζητάμε, έστω την ύστατη στιγμή, να αποσυρθούν όλες οι διατάξεις που υπονομεύουν το μέλλον της ελληνικής τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.

ΠΗΓΗ: kommon.gr

Η κυβερνητική πολιτική βαθαίνει την οικονομική κρίση και τα λαϊκά προβλήματα μεγεθύνονται. Δεν γίνεται να αποσιωπηθούν.

Στοιχεία από πρόσφατες δημοσκοπήσεις κάνουν ευρύτερα γνωστό το μέγεθος του προβλήματος με το οποίο καλείται να αναμετρηθεί η νέο φιλελεύθερη πολιτική της.

Σύμφωνα με δημοσκόπηση της εταιρείας Pulse για τον ΣΚΑΪ (9-6-22) , το 83% (62% πολύ και 21% αρκετά) των ερωτηθέντων απαντούν πως ανησυχούν (…sic έκφραση) για την οικονομία. Αντίθετα το 4% απαντά ότι …ανησυχεί λίγο και ελάχιστα έως καθόλου!

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η δημοσκόπηση της εταιρίας Prorata, (ανακοινώθηκε στις 5 Ιουνίου 2022 στο CNN) διαπιστώνεται ότι οι ερωτώμενοι είναι απογοητευμένοι από κυβέρνηση και αντιπολίτευση.

Στην ερώτηση πόσο ικανοποιημένοι είστε από το κυβερνητικό έργο της ΝΔ, το 66% απαντά «όχι ιδιαίτερα/καθόλου», ενώ το 34% απαντά «απόλυτα/αρκετά».

Στην ίδια έρευνα δήλωσαν πολύ πιο δυσαρεστημένοι από το αντιπολιτευτικό έργο όλων των κομμάτων της αντιπολίτευσης.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μέτρησης, «όχι ιδιαίτερα/καθόλου» ικανοποιημένοι από το αντιπολιτευτικό έργο του ΣΥΡΙΖΑ δήλωσε το 79%, από του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ το 82% και από αυτό του ΚΚΕ το 85%.

Παράλληλα, το 73% των πολιτών απάντησε πως δεν είναι ικανοποιημένοι από τον τρόπο με τον οποίο χειρίζεται η κυβέρνηση το μεγάλο πρόβλημα της ακρίβειας.

Οι διαμορφωτές των θέσεων της αστικής κυβερνητικής διαχείρισης δεν μπορούν να αλλάξουν το περιεχόμενο της πολιτικής τους. Ακολουθούν πιστά οικονομικές δεσμεύσεις απέναντι σε υπερεθνικούς οργανισμούς οι οποίοι καθορίζουν τα εκάστοτε περιθώρια κινήσεων κάθε μέλους τους.

 Η στάση αυτή είναι απόρροια του κεντρικού δόγματος της Ελληνικής αστικής τάξης ότι ανήκουμε εις την Δύση. Ο πρωθυπουργός Κ. Μητσοτάκης μάλιστα το …βελτίωσε με ομιλία του στη Βουλή λέγοντας ότι είμαστε μέρος της Δύσης. Είμαστε δηλαδή Νατοϊκό έδαφος όπως διακήρυξε ο πρόεδρος Μπάιντεν και δεν αντέδρασε κανένα από τα τρία τουλάχιστον κόμματα που διεκδικούν να έχουν άμεσα κυβερνητικό ρόλο στη χώρα.

Η προσπάθεια τώρα πλέον εντοπίζεται να γίνουν αποδεκτά τα αποτελέσματα αυτής της πολιτικής με κάθε τρόπο ως μοιραία.

Αλλαγή μορφής διακυβέρνησης

Αφού δεν μπορούν να αλλάξουν το περιεχόμενο της πολιτικής τους ετοιμάζονται να αλλάξουν τον τρόπο διακυβέρνησης.

 Η αναγκαιότητα να ενισχυθεί ο κυβερνητικός άξονας του αστικού πολιτικού συστήματος της χώρας έχει διαγνωσθεί από τους «αρμόδιους» εξωθεσμικούς και θεσμικούς παράγοντες πολύ νωρίτερα από την τελική πράξη υλοποίησής του.

Έχουν προετοιμαστεί τα τρία κόμματα ( ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ) τα οποία θα αναλάβουν τέτοιου χαρακτήρα κυβερνητικά καθήκοντα.

Έχουν θητεύσει στα στενά όρια της Ευρωενωσιακής και Νατοϊκής πολιτικής και έχουν οργανωτικά εξοπλιστεί για την αντιμετώπιση επικίνδυνων και ανοργάνωτων κοινωνικών αναταράξεων.

Έχουν αρχηγούς εκλεγμένους …απευθείας από το λαό και απεξαρτημένους πολιτικά και οργανωτικά από το βάρος της οποιαδήποτε συλλογικής εσωκομματικής διαδικασίας. Οι απαιτούμενες ιδιαίτερες αποφάσεις θα παίρνονται γρήγορα και σε στενό κύκλο.

Είναι λοιπόν έτοιμοι για διεξαγωγή εκλογικής διαδικασίας ακόμη και πρόωρης, όπως απαιτούν πολλοί, από την οποία θα προκύψει το νέο πολιτικό σχήμα.

Ζητούμενο το ισχυρότερο κυβερνητικό σχήμα

Οι προδιαγραφές του είναι συγκεκριμένες. Στη παρούσα συγκυρία θεωρείται ότι πολιτικές μορφές μονοκομματικών κυβερνήσεων δεν επαρκούν για την ασφαλή αντιμετώπιση της κοινωνικής κατάστασης που διαμορφώνεται.

 Η περίφημη αυτοδυναμία η οποία μέχρι τώρα εξασφάλιζε κυβερνητική σταθερότητα θα εκληφθεί ως… ατύχημα.

Η πολιτική αντιπαράθεση ανάμεσα στα τρία κόμματα περιορίζεται και επικεντρώνεται πλέον στο ποιος θα είναι αρχηγός στο νέο κυβερνητικό σχήμα που θα προκύψει από τις εκλογές.

Ο Κ. Μητσοτάκης και ο Α. Τσίπρας θεωρούν ότι σε κυβέρνηση συνεργασίας, πρωθυπουργός θα είναι ο αρχηγός του πρώτου κόμματος.
Ο Ν. Ανδρουλάκης ο οποίος αντιλαμβάνεται ότι στις επόμενες εκλογές δεν μπορεί να είναι αρχηγός του πρώτου κόμματος διατείνεται ότι πρωθυπουργός σε κυβέρνηση συνεργασίας δεν μπορεί να είναι ούτε ο Μητσοτάκης ούτε ο Τσίπρας.

 Μην ξεχνάμε ότι το ΠΑΣΟΚ έχει πικρή εμπειρία από συγκυβέρνηση με τη Νέα Δημοκρατία και το ΣΥΡΙΖΑ στην αντιπολίτευση.

Ο ΣΥΡΙΖΑ ιδιαίτερα, θα δυσκολευτεί όταν μετά τις δεύτερες εκλογές θα απαιτείται σχήμα συγκυβέρνησης με τη ΝΔ. Θα βρεθεί αντιμέτωπος με την πρόταση της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ για συγκυβέρνηση υπό το κράτος αντικειμενικά μεγάλων οικονομικών προβλημάτων διανθισμένων πιθανότατα με Τουρκικές απειλές, ίσως και πράξεις, στα εθνικά ζητήματα.

 Θα κινδυνέψει να χρεωθεί παρατεταμένη ακυβερνησία αν το ΠΑΣΟΚ έχει την δυνατότητα, και από τα εκλογικά αποτελέσματα, να επιμένει σε σχήμα το οποίο θα συμπεριλάβει με κάποιο τρόπο και τους τρεις σωματοφύλακες του συστήματος.

Θα απειλείται με τη χρέωση τρίτου γύρου εκλογών και με απρόβλεπτα γι’ αυτόν αποτελέσματα. Αλλά όταν πρόσφατα έχεις συγκυβερνήσει με τον Καμένο υπάρχει ο διάδρομος ο οποίος οδηγεί στη λεωφόρο της ολοκληρωτικής συγκυβέρνησης. Άλλωστε πάντα θα υπάρχουν οι …εθνικές ανάγκες.

Αυτές οι εκλογές υπό τους παρόντες συσχετισμούς θα καθορίσουν όχι το είδος της πολιτικής αλλά τον τρόπο που αυτή θα εφαρμοστεί.

Οι κοινωνικές αντοχές και η λαϊκή δραστηριοποίηση θα προσδιορίσουν την παραλλαγή της και την μορφή που αυτή θα εφαρμοστεί.

Για αβάντα στη διαδικασία παραμένουν εν ζωή μικρότερα ή μεγαλύτερα ακροδεξιά σχήματα.

Στην άλλη όχθη

Στην απέναντι όχθη βρίσκεται και θα μεγαλώνει η γενικευμένη λαϊκή δυσφορία για την δική της οικονομική κατάσταση.

 Βρίσκονται και εξελίσσονται, εντός ενός γραφειοκρατικά δομημένου συνδικαλιστικού κινήματος, αγωνιστικές και νικηφόρες εργατικές κινητοποιήσεις, οι οποίες επιβεβαιώνουν τη δυνατότητα να δημιουργηθεί ένα νικηφόρο ανεξάρτητο εργατικό κίνημα ικανό να επηρεάσει και τις πολιτικές εξελίξεις.

Βρίσκεται η επίδραση του πολύμορφου με όλες τις ιδιαιτερότητές του διεθνούς εργατικού κινήματος. Με τις ανατάσεις του και τις ανώμαλες προσγειώσεις του. Με τις νίκες και τις ήττες του. Με την αέναη, επί αιώνες πλέον, ασίγαστη αιματηρή πάλη του με στόχο να πάρει στα δικά του χέρια τη συγγραφή της παγκόσμιας ιστορίας.

Σε αυτή την όχθη βρίσκονται υπαρκτά πολιτικά ρεύματα που ανιχνεύουν, προωθούν και δοκιμάζουν την εργατική πολιτική. Δυνάμεις οι οποίες παλεύουν τα «μικρά ζητήματα» όχι για προσγειωθούν και να ενσωματωθούν σε αυτά, αλλά να συμβάλουν πρώτα απ’ όλα στη λύση τους. Δυνάμεις οι οποίες γνωρίζουν ότι τα καθημερινά προβλήματα είναι μικρογραφίες των μεγάλων ιστορικών ζητημάτων.

 Απέναντι σε αυτή την κατάσταση της κοινωνικής παρακμής που οδηγεί η αστική πολιτική τη χώρα βρίσκεται η πρόταση μια άλλης πολιτικής με απελευθερωτικά λαϊκά χαρακτηριστικά.

Της πολιτικής που θεωρεί ότι η συμμετοχή της χώρας στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ βλάπτει τα εθνικά και λαϊκά συμφέροντα.

 Που προβάλει την ανάγκη να συνταχθεί η χώρα με τις παγκόσμιες δυνάμεις που αγωνίζονται για οικονομική και πολιτική ανεξαρτησία. Με δυνάμεις οι οποίες στην παρούσα στροφή της ιστορίας, εντός μιας εποχής παγκόσμιας καπιταλιστικής κυριαρχίας, αμφισβητούν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο τον ιμπεριαλισμό ως ρυθμιστή των διεθνών σχέσεων.

Στο πυρήνα αυτής της προσπάθειας θα βρίσκεται πάντα η καθαρότητα της κομμουνιστικής πολιτικής. Αυτή που μπορεί να ανατρέψει και να καταργήσει δια παντός την υπάρχουσα καπιταλιστική τάξη πραγμάτων.

Στην παρούσα εκλογική μάχη, σε αυτή τη κλασσική αστική διαδικασία ανανέωσης της αστικής πολιτικής δυναμικής, θα αποτελέσει βήμα πολιτικής ωρίμανσης η ανάληψη πρωτοβουλίας από τις κομμουνιστικές δυνάμεις της χώρας για συνασπισμό όλων των ποικιλόμορφων δυνάμεων που κινούνται εντός της άλλης πολιτικής πρότασης.

Θα είναι μία σημαντική ένδειξη ότι ήρθε η ώρα όπου οι κομμουνιστές στη χώρα μας μπορούν να περάσουν και πάλι σε κάθε χώρο κοινωνικής δραστηριότητας στη φάση της πολιτικής σύνθεσης. Απαραίτητος όρος για τη συγκρότηση λαϊκών φορέων ικανών να αντιμετωπίσουν τη σφοδρότητα των επιθέσεων που δέχεται η μεγάλη πλειοψηφία του Ελληνικού λαού.

Οι προσπάθειες που εξελίσσονται σε αυτή την κατεύθυνση στην περιφέρεια αυτού του κινήματος και βρίσκονται αποσπασματικά στη σκέψη όλων των αγωνιστών μπορούν υπό προϋποθέσεις να αποκτήσουν σχήμα και να παράγουν μια νέα ποιότητα αριστερής πολιτικής.

Η εκλογική συμμετοχή και κοινοβουλευτική εκπροσώπηση, στην παρούσα συγκυρία, μιας νέας αναβαθμισμένης ενωτικής κομμουνιστικής συμπεριφοράς θα είναι σημαντικό πλήγμα στη επιδίωξη ισχυροποίησης του μηχανισμού κυβερνησιμότητας της αστικής πολιτικής.

Οι υλικές δυνάμεις υπάρχουν για να συμβεί αυτό.

Τώρα, εδώ είναι η Ρόδος εδώ και το πήδημα.

ΠΗΓΗ: kommon.gr