«Απεχθάνομαι τον Πούτιν και την “αίσθησή” του περί δημοκρατίας […]. Από εκεί και πέρα δεν είμαι παιδάκι του δημοτικού. Καταλαβαίνω ότι ο αιώνας αυτός θα είναι ο αιώνας των μεγάλων πολέμων για την ενέργεια και χώρες όπως η δική μας θα περάσουν κολάσεις όσο τα νέα γεωπολιτικά παιχνίδια θα διαμορφώνονται, την ίδια στιγμή που οι μεγάλοι θα μας πετούν ανενδοίαστα στην κρεατομηχανή», δηλώνει στο Πριν ο αγαπημένος τραγουδοποιός Φοίβος Δεληβοριάς.

Συνέντευξη στους Φωτεινή Θανασούλα, Στάθη Παϊζη,
φωτογραφία: Ελίνα Γιουνανλή

▶ Ο δίσκος Anime έχει αγκαλιαστεί πλήρως από τον κόσμο και έχει συλλέξει ένα κύμα θετικών σχολίων. Μιλάει για την εποχή που ζούμε και δεν φοβάται να θέσει τα πράγματα όπως είναι, με «ωμό» τρόπο. Πιστεύετε ότι η εποχή έχει επηρεάσει τον τρόπο γραφής;

Εμένα πάντα με επηρέαζε. Όλοι οι δίσκοι μου ήταν και λίγο περίπατοι ενός φωτογράφου σε μια συγκεκριμένη εποχή, μια συγκεκριμένη πενταετία. Ε, αυτή η συγκεκριμένη πενταετία είναι μια πενταετία ωμού εκβιασμού του καθημερινού ανθρώπου. Δεν είναι τυχαίο που ακόμα και οι πιο μέινστριμ εκφράσεις (η τραπ, το χιπ-χοπ, η μέση σειρά στο Netflix) διακρίνονται από μια ωμότητα. Όλοι ανταποκρίνονται ωμά στην ωμότητα με την οποία τους αντιμετωπίζουν. Δεν θα μπορούσα να αποτελώ εξαίρεση. Η δική μου ωμότητα δεν είναι απελπισμένη πάντως. Πιστεύω πως
η δύναμη εξακολουθεί να είναι δική μας.

▶ Κάποιοι έχουν σχολιάσει πως οι στίχοι αυτών των 10 τραγουδιών είναι ένα μικρό διήγημα ξεχωριστό και κάνουν τον ακροατή να δει την πραγματικότητα από άλλη οπτική γωνία. Κάπως έτσι το σκεφτόσασταν όσο γράφατε τα τραγούδια;

Δεν είχα εποπτεία του δίσκου όλου όσο έγραφα. Βουτούσα σε ένα τραγούδι και έμπαινα σε κάθε γωνία του για να δω όλες τις πτυχές που θα μπορούσε να κρύβει. Μετά από κανένα μήνα μου ερχόταν έμπνευση για κάποιο άλλο τραγούδι και βουτούσα σ’ αυτό.

▶ Παρότι κάθε τραγούδι έχει το προσωπικό φίλτρο που βιώνεται –και είναι λογικό– φαίνεται πως εκφράζουν και ακουμπούν ένα ευρύτερο κοινωνικό σύνολο. Πώς το εξηγείτε το γεγονός αυτό;

Είμαι λαϊκός τύπος. Μπορεί να είμαι μοναχικός και νερντ, να διαβάζω και να απομονώνομαι, δεν άλλαξα όμως ποτέ τάξη. Μου αρέσει να ζω στις γειτονιές κοντά στο κέντρο και να υφίσταμαι αυτό που υφίστανται όλοι. Να το γλεντάω μαζί τους, επίσης, όταν έχω αυτή τη διάθεση.

▶ Το δίδυμο των τραγουδιών «Άγρια Ορχιδέα» και «Ελένη Τοπαλούδη» είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος όπου στη μία πλευρά η αρσενική μάτσο επιβολή δικαιώνεται και στην άλλη η θηλυκή σεξουαλικότητα καταδικάζεται;

Μπορείς να το δεις και εντελώς ανάποδα. Στην πρώτη, η ματσίλα είναι καταδικασμένη αιώνια στην «αρχιδίσια ερημιά». Στη δεύτερη, το κορίτσι που λέει «όχι» και της το αρνούνται, γίνεται παντοτινό τραγούδι για έναν «ερχόμενο» άντρα, ευαίσθητο και ειλικρινή.

Τα τραγούδια δημιουργούσαν πάντα συνειδήσεις. Από ‘κει και πέρα, η κοινωνία και οι δυνατοί προχωρούν ερήμην
της τέχνης

▶ Το τραγούδι για την Ελένη Τοπαλούδη, συγκεκριμένα, έχει αγγίξει πολύ κόσμο. Πιστεύετε πως τέτοια τραγούδια μπορούν να κινητοποιήσουν ή/και να ευαισθητοποιήσουν κάποιον/α για να κάνει κάτι για το θέμα των γυναικοκτονιών, για παράδειγμα;

Πιστεύω πως οτιδήποτε αγγίζει έναν ακροατή, τον κάνει και λίγο να βλέπει τον εαυτό του από ψηλά. Να μην είναι έρμαιο των παθών του ή των άλλων. Τα αληθινά τραγούδια δημιουργούσαν πάντα συνειδήσεις. Από κει και πέρα, η κοινωνία και οι δυνατοί προχωρούν ερήμην της τέχνης. Δεν σταμάτησε ως γνωστόν κανένας πόλεμος μετά το «Imagine».

▶ Πώς θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί το θέμα των γυναικοκτονιών; Το metoo θεωρείτε πως επέδρασε καθοριστικά;

Είναι σπουδαία κίνηση το metoo και μου προκαλούν απέχθεια όσοι επικεντρώνουν στις υπερβολές του. Ιδιαίτερα στους επαγγελματικούς χώρους τα πράγματα πρέπει να αλλάξουν οριστικά και ανυποχώρητα εκ μέρους των γυναικών. Στο σπίτι και στον έρωτα είναι πιο δύσκολο να γίνει κάτι τέτοιο, είναι χώροι που η τοξικότητα και οι σχέσεις εξουσίας απλώνονται σαν ιστοί αράχνης, ούτε που το καταλαβαίνεις καμιά φορά. Αυτό δεν σημαίνει πάντως πως «εμείς οι απ’ έξω» δεν μπορούμε να είμαστε καθοριστικοί.

 +

πηγη: prin.gr

Για μετακινήσεις επιβατών στη Γραμμή 1 της ΣΤΑ.ΣΥ (Ηλεκτρικός) εν μέσω καύσωνα με συρμούς χωρίς κλιματισμό, κάνει λόγο σε ανακοίνωσή του το Σωματείο Εργαζομένων ΣΤΑΣΥ.

Όπως αναφέρει το Σωματείο, «το πρόβλημα το επισημάνει και σε πρόσφατο δελτίο τύπου, υπογραμμίζοντας ότι η αιτία βρίσκεται στην αδυναμία αποκατάστασης των βλαβών, στην πλειοψηφία των συρμών της Γραμμής 1, εξαιτίας δραματικών ελλείψεων σε ανταλλακτικά και εξειδικευμένο προσωπικό.

Δυστυχώς, η Διοίκηση της Εταιρείας αντί να φροντίσει να αποκατασταθούν οι ελλείψεις και να επιδιορθωθούν οι βλάβες προχωράει σε εμβαλωματικές λύσεις δρομολογώντας στη Γραμμή 1 συρμούς του Μετρό, που δεν διαθέτουν κλιματισμό!»

ΠΗΓΗ: 902.gr

Τι προβλέπει η διεύρυνση των διατάξεων του Ποινικού Κώδικα (Π.Κ) που ψηφίστηκαν με διαδικασία fast track στην Βουλή.

ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΛΙΒΙΤΣΑΝΟΣ

Ποινικοποιείται ακόμη και η σκέψη… ως τρομοκρατική δράση. Αυτό είναι το ουσιαστικό περιεχόμενο των διατάξεων που διευρύνουν το «περίφημο» άρθρο 187 του Ποινικού Κώδικα που αφορά την «τρομοκρατία». Ψηφίστηκαν σήμερα στη Βουλή – με ταχύτατες διαδικασίες μίας συνεδρίασης- σε νομοσχέδιο του υπουργείου Δικαιοσύνης.

Η κυβέρνηση φρόντισε να «τσουβαλιάσει» αυτές τις διατάξεις με άλλες αλλαγές στον Ποινικό Κώδικα (όπως η αναρτήσεις σεξουαλικού περιεχομένου δίχως συναίνεση) και την ενσωμάτωση δύο κοινωνικών οδηγιών. Παρ’ όλα αυτά έγινε σαφές ότι ένα νομοθετικό εργαλείο, που έχει ήδη αξιοποιηθεί ενάντια σε κινηματικές διαδικασίες με πρόσχημα την τρομοκρατία (με βάση της κατευθύνσεις της Ε.Ε), διευρύνει τα όρια του. Κι αυτό γίνεται με τρόπο απειλητικό για κάθε δημοκρατικό δικαίωμα.

Οι διατάξεις του νομοσχεδίου

Περιγράφοντας τις διατάξεις του νομοσχεδίου που ψηφίστηκε στην Βουλή, από την Νέα Δημοκρατία και το Κίνημα Αλλαγής, ο κυβερνητικός εισηγητής Γιάννης Παππάς είπε ότι με τις διατάξεις του «αντιμετωπίζεται το ζήτημα της υποκίνησης στη διάπραξη ορισμένης τρομοκρατικής ενέργειας υπό τη μορφή οποιασδήποτε συνέργειας ή συμμετοχικής δράσης». Όπως ανέφερε, πιο αναλυτικά, «διευρύνεται το αξιόποινο της απειλής με τέλεση τρομοκρατικής πράξης, διότι λαμβάνει χώρα στο πλαίσιο ιδιωτικής επικοινωνίας». Μάλιστα, υποστήριξε ότι «προβλέπεται η αφαίρεση υλικού από το διαδίκτυο που συνιστά δημόσια υποκίνηση σε τέλεση τρομοκρατικής ενέργειας σε συμμόρφωση με το άρθρο 21 παράγραφος 1 εδάφιο β΄ της Οδηγίας».

Συμπλήρωσε, δε, ότι ότι «η πρόβλεψη για την αφαίρεση του υλικού από το διαδίκτυο αποδεικνύει ότι η νομοθεσία μπορεί να εξελίσσεται και να προσαρμόζεται στην εξέλιξη της τεχνολογίας και στην αλλαγή τάσεων. Με τα συγκεκριμένα άρθρα ο νόμος αγγίζει πλέον και σημεία τα οποία μπορούν να θεωρούνται άβατο και μπορούσαν να υποκινήσουν φαινόμενα βίας». Άφησε να εννοηθεί ότι πρόκειται για διορθωτικές κινήσεις της Ε.Ε και της ελληνικής κυβέρνησης που προκύπτουν από την έως τώρα εμπειρία, αφού «η μεταφορά στην ελληνική νομοθεσία της Οδηγίας 541/2017 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας δημιούργησε τότε ασάφειες, οι οποίες με το παρόν σχέδιο νόμου αντιμετωπίζονται και θεραπεύονται».

Τι πραγματικά προβλέπει

Με τις διατάξεις του νομοσχεδίου του υπουργείου Δικαιοσύνης ουσιαστικά ενισχύεται ακόμη περισσότερο το «περίφημο» άρθρο 187 του Ποινικού Κώδικα που αφορά την τρομοκρατία. Πρόκειται για ένα άρθρο που ήδη έχει αξιοποιηθεί για την «αστυνόμευση» του εργατικού και του φοιτητικού κινήματος ενώ έχει αποτελέσει βάση για τον περιορισμό των δημοκρατικών δικαιωμάτων σε σειρά περιπτώσεων. 

Πιο συγκεκριμένα με το άρθρο 36 του νομοσχεδίου αλλάζει η παράγραφος 4 του άρθρου 187 του Ποινικού Κώδικα. Με την αλλαγή που επέρχεται πλέον οι αρχές δεν χρειάζεται να τεκμηριώσουν ότι κάποιο πρόσωπο εμπλέκεται σε σχεδιασμό τρομοκρατικής ενέργειας ή δημιουργία τρομοκρατικής οργάνωσης. Απαιτείται μόνο η …εκτίμηση ότι ένα η περισσότερα πρόσωπα έχουν υποκινήσει άλλα, για τη συμμετοχή τους σε τρομοκρατικές δραστηριότητες. Ουσιαστικά δηλαδή πρόκειται για διάταξη …προληπτικού χαρακτήρα και ως τέτοια μπορεί να αξιοποιηθεί εν λευκώ.

Αντίστοιχες αλλαγές γίνονται και στην παράγραφο 6 του άρθρου 187 που αφορούσε έως την «δημόσια απειλή για την τέλεση τρομοκρατικής πράξης». Πλέον η «δημόσια απειλή» φεύγει από τα κριτήρια. Έτσι, πλέον αρκεί οι αρχές να έχουν γνώση (πώς άραγε;) ακόμη και μίας ιδιωτικής συζήτησης που να οδηγεί στην εικασία πως εμπίπτει στην συγκεκριμένη κατηγορία. Αυτομάτως τα εμπλεκόμενα πρόσωπα θεωρούνται ύποπτοι για τρομοκρατική ενέργεια και βέβαια μπορεί να ακολουθηθεί η διαδικασία της έρευνας και ποινικής δίωξης.

Στο άρθρο 37 του νομοσχεδίου λαμβάνεται ειδική πρόβλεψη για τη δράση στο διαδίκτυο. Οι νέες διατάξεις ορίζουν ότι εντός 3 ωρών μπορούν με πρωτοβουλία των αρχών να «κατέβουν» αναρτήσεις που κρίνεται ότι προτρέπουν σε τρομοκρατικές πράξεις ή ενέργειες η υποκινούν ανάλογες καταστάσεις.

Συνολικά το άρθρο 187 αποκτά «διευρυμένο κύκλο» και πλέον αφορά το σύνολο της δημόσιας και ιδιωτικής ζωής ενός πολίτη. Μετατρέπεται δηλαδή σε ένα εργαλείο προληπτικής χειραγώγησης για οποιαδήποτε κοινωνική δραστηριότητα κριθεί από τις αρχές ως σχετιζόμενη με την «τρομοκρατία». Αυτά σε ένα ευρωπαϊκό πλαίσιο που είναι γνωστό ότι έχει πλήθος διασταλτικών ερμηνειών του όρου και – κάθε άλλο παρά τυχαία- στα κείμενα της Ε.Ε χρησιμοποιείται ο όρος «ριζοσπαστικοποίηση» ως έννοια ταυτόσημη με την τρομοκρατική δράση ή τον σχεδιασμό της.

Η κυβέρνηση εν μέσω θέρους φροντίζει να «περάσει» αυτό το πλέγμα διατάξεων που, αθροιστικά με όσα είδη προβλέπονται στην αντι-τρομοκρατική νομοθεσία, οδηγεί στη δυνατότητα να «τυλίγονται σε μία κόλλα χαρτί» πρόσωπα ή κοινωνικές – πολιτικές οργανώσεις, ακόμη και διαδικτυακές πρωτοβουλίες.

Το «αντιτρομοκρατικό πακέτο» όμως δεν είναι η μόνη επικίνδυνη διάταξη στον νέο ποινικό κώδικα που εισηγήθηκε ο Κώστας Τσιάρας. Συμπληρώνεται με τις προβλέψεις ευρωπαϊκής οδηγίας σχετικά με το περίφημο «Ευρωπαϊκό Ένταλμα Σύλληψης». Ο «θεσμός» αυτός επεκτείνεται ακόμη περισσότερο και πλέον ορίζει ότι αυτό μπορεί να εκτελείται στην Ελλάδα, ακόμη και σε περιπτώσεις που με βάση το ελληνικό δίκαιο υπάρχει παραγραφή του αδικήματος ή ακόμη και αν η ελληνική δικαιοσύνη κρίνει πως το επίμαχο αδίκημα τελέστηκε πλήρως σε ελληνικό έδαφος. Επίσης πλέον δεν υφίσταται η απαγόρευση εκτέλεσης του ευρωπαϊκού εντάλματος για λόγους που σχετίζονται με ζητήματα φύλου, καταγωγής, σεξουαλικής ταυτότητας αλλά και πολιτικών φρονημάτων.

Κώστας Τσιάρας: Δεν είναι συζητήσιμο για όσους θέλουν την Ε.Ε

Για τα συγκεκριμένα ζητήματα, στην κοινοβουλευτική συζήτηση που πραγματοποιήθηκε, ο υπουργός Δικαιοσύνης, Κώστας Τσιάρας, δεν μπήκε καν στον κόπο να …συζητήσει με τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Επικαλέστηκε την ευρωπαϊκή πραγματικότητα αλλά και την πεποίθηση της πλειοψηφία των κομμάτων της Βουλής σχετικά με τον ευρωπαϊκό προσανατολισμό της χώρας. Όπως δήλωσε «υπάρχει μια επιστολή της Ευρωπαϊκής Επιτροπής η οποία προτρέπει την Ελλάδα με έναν συγκεκριμένο τρόπο να ενσωματώσει συγκεκριμένες διατάξεις, οι οποίες ξέρουμε πολύ καλά ότι αφορούσαν στην Οδηγία 48/2013».

Επίσης ο Κώστας Τσιάρας είπε πως «υπάρχει ένα πραγματικό, ερώτημα, το οποίο πρέπει να απαντήσει κανείς. Για το γεγονός ότι ερχόμαστε να συμπληρώσουμε την Οδηγία 541/2017 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας ξαφνικά ακούω μια κριτική περί του πώς μπορεί να εννοηθεί κάτι ή ποιο μπορεί να είναι το πλαίσιο, εάν είναι αυστηρότερο ή είναι χαμηλότερο. Πραγματικά, δεν καταλαβαίνω πώς μπορεί κάποιος να έρχεται να υπερασπιστεί συμπεριφορές ή, εν πάση περιπτώσει, παραβατικές συμπεριφορές, οι οποίες κατά γενική ομολογία νομίζω ότι καταδικάζονται από όλη την κοινωνία. Και εκεί πρέπει να σταθούμε. Δεν νομίζω ότι υπάρχει συζήτηση πέραν αυτού».

Έτσι, για την ιστορία, στο ίδιο νομοσχέδιο ενισχύονται και οι διατάξεις που προβλέπουν ότι τα τραπεζικά στελέχη μπορούν να διωχθούν για παρανομίες στην διευθέτηση τραπεζικών πράξεων μόνον εάν το θέλουν τα… ίδια τα τραπεζικά ιδρύματα. Σε μία ακραία εκδοχή του πράγματος ακόμη και αν ομολογήσουν στο διαδίκτυο ότι «έφαγαν λεφτά» ή «πήραν μίζα» είναι αμφίβολο αν ένας εισαγγελέας μπορεί να κάνει αυτεπάγγελτη δίωξη…

ΠΗΓΗ: imerodromos.gr

Τι προβλέπει η διεύρυνση των διατάξεων του Ποινικού Κώδικα (Π.Κ) που ψηφίστηκαν με διαδικασία fast track στην Βουλή.

ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΛΙΒΙΤΣΑΝΟΣ

Ποινικοποιείται ακόμη και η σκέψη… ως τρομοκρατική δράση. Αυτό είναι το ουσιαστικό περιεχόμενο των διατάξεων που διευρύνουν το «περίφημο» άρθρο 187 του Ποινικού Κώδικα που αφορά την «τρομοκρατία». Ψηφίστηκαν σήμερα στη Βουλή – με ταχύτατες διαδικασίες μίας συνεδρίασης- σε νομοσχέδιο του υπουργείου Δικαιοσύνης.

Η κυβέρνηση φρόντισε να «τσουβαλιάσει» αυτές τις διατάξεις με άλλες αλλαγές στον Ποινικό Κώδικα (όπως η αναρτήσεις σεξουαλικού περιεχομένου δίχως συναίνεση) και την ενσωμάτωση δύο κοινωνικών οδηγιών. Παρ’ όλα αυτά έγινε σαφές ότι ένα νομοθετικό εργαλείο, που έχει ήδη αξιοποιηθεί ενάντια σε κινηματικές διαδικασίες με πρόσχημα την τρομοκρατία (με βάση της κατευθύνσεις της Ε.Ε), διευρύνει τα όρια του. Κι αυτό γίνεται με τρόπο απειλητικό για κάθε δημοκρατικό δικαίωμα.

Οι διατάξεις του νομοσχεδίου

Περιγράφοντας τις διατάξεις του νομοσχεδίου που ψηφίστηκε στην Βουλή, από την Νέα Δημοκρατία και το Κίνημα Αλλαγής, ο κυβερνητικός εισηγητής Γιάννης Παππάς είπε ότι με τις διατάξεις του «αντιμετωπίζεται το ζήτημα της υποκίνησης στη διάπραξη ορισμένης τρομοκρατικής ενέργειας υπό τη μορφή οποιασδήποτε συνέργειας ή συμμετοχικής δράσης». Όπως ανέφερε, πιο αναλυτικά, «διευρύνεται το αξιόποινο της απειλής με τέλεση τρομοκρατικής πράξης, διότι λαμβάνει χώρα στο πλαίσιο ιδιωτικής επικοινωνίας». Μάλιστα, υποστήριξε ότι «προβλέπεται η αφαίρεση υλικού από το διαδίκτυο που συνιστά δημόσια υποκίνηση σε τέλεση τρομοκρατικής ενέργειας σε συμμόρφωση με το άρθρο 21 παράγραφος 1 εδάφιο β΄ της Οδηγίας».

Συμπλήρωσε, δε, ότι ότι «η πρόβλεψη για την αφαίρεση του υλικού από το διαδίκτυο αποδεικνύει ότι η νομοθεσία μπορεί να εξελίσσεται και να προσαρμόζεται στην εξέλιξη της τεχνολογίας και στην αλλαγή τάσεων. Με τα συγκεκριμένα άρθρα ο νόμος αγγίζει πλέον και σημεία τα οποία μπορούν να θεωρούνται άβατο και μπορούσαν να υποκινήσουν φαινόμενα βίας». Άφησε να εννοηθεί ότι πρόκειται για διορθωτικές κινήσεις της Ε.Ε και της ελληνικής κυβέρνησης που προκύπτουν από την έως τώρα εμπειρία, αφού «η μεταφορά στην ελληνική νομοθεσία της Οδηγίας 541/2017 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας δημιούργησε τότε ασάφειες, οι οποίες με το παρόν σχέδιο νόμου αντιμετωπίζονται και θεραπεύονται».

Τι πραγματικά προβλέπει

Με τις διατάξεις του νομοσχεδίου του υπουργείου Δικαιοσύνης ουσιαστικά ενισχύεται ακόμη περισσότερο το «περίφημο» άρθρο 187 του Ποινικού Κώδικα που αφορά την τρομοκρατία. Πρόκειται για ένα άρθρο που ήδη έχει αξιοποιηθεί για την «αστυνόμευση» του εργατικού και του φοιτητικού κινήματος ενώ έχει αποτελέσει βάση για τον περιορισμό των δημοκρατικών δικαιωμάτων σε σειρά περιπτώσεων. 

Πιο συγκεκριμένα με το άρθρο 36 του νομοσχεδίου αλλάζει η παράγραφος 4 του άρθρου 187 του Ποινικού Κώδικα. Με την αλλαγή που επέρχεται πλέον οι αρχές δεν χρειάζεται να τεκμηριώσουν ότι κάποιο πρόσωπο εμπλέκεται σε σχεδιασμό τρομοκρατικής ενέργειας ή δημιουργία τρομοκρατικής οργάνωσης. Απαιτείται μόνο η …εκτίμηση ότι ένα η περισσότερα πρόσωπα έχουν υποκινήσει άλλα, για τη συμμετοχή τους σε τρομοκρατικές δραστηριότητες. Ουσιαστικά δηλαδή πρόκειται για διάταξη …προληπτικού χαρακτήρα και ως τέτοια μπορεί να αξιοποιηθεί εν λευκώ.

Αντίστοιχες αλλαγές γίνονται και στην παράγραφο 6 του άρθρου 187 που αφορούσε έως την «δημόσια απειλή για την τέλεση τρομοκρατικής πράξης». Πλέον η «δημόσια απειλή» φεύγει από τα κριτήρια. Έτσι, πλέον αρκεί οι αρχές να έχουν γνώση (πώς άραγε;) ακόμη και μίας ιδιωτικής συζήτησης που να οδηγεί στην εικασία πως εμπίπτει στην συγκεκριμένη κατηγορία. Αυτομάτως τα εμπλεκόμενα πρόσωπα θεωρούνται ύποπτοι για τρομοκρατική ενέργεια και βέβαια μπορεί να ακολουθηθεί η διαδικασία της έρευνας και ποινικής δίωξης.

Στο άρθρο 37 του νομοσχεδίου λαμβάνεται ειδική πρόβλεψη για τη δράση στο διαδίκτυο. Οι νέες διατάξεις ορίζουν ότι εντός 3 ωρών μπορούν με πρωτοβουλία των αρχών να «κατέβουν» αναρτήσεις που κρίνεται ότι προτρέπουν σε τρομοκρατικές πράξεις ή ενέργειες η υποκινούν ανάλογες καταστάσεις.

Συνολικά το άρθρο 187 αποκτά «διευρυμένο κύκλο» και πλέον αφορά το σύνολο της δημόσιας και ιδιωτικής ζωής ενός πολίτη. Μετατρέπεται δηλαδή σε ένα εργαλείο προληπτικής χειραγώγησης για οποιαδήποτε κοινωνική δραστηριότητα κριθεί από τις αρχές ως σχετιζόμενη με την «τρομοκρατία». Αυτά σε ένα ευρωπαϊκό πλαίσιο που είναι γνωστό ότι έχει πλήθος διασταλτικών ερμηνειών του όρου και – κάθε άλλο παρά τυχαία- στα κείμενα της Ε.Ε χρησιμοποιείται ο όρος «ριζοσπαστικοποίηση» ως έννοια ταυτόσημη με την τρομοκρατική δράση ή τον σχεδιασμό της.

Η κυβέρνηση εν μέσω θέρους φροντίζει να «περάσει» αυτό το πλέγμα διατάξεων που, αθροιστικά με όσα είδη προβλέπονται στην αντι-τρομοκρατική νομοθεσία, οδηγεί στη δυνατότητα να «τυλίγονται σε μία κόλλα χαρτί» πρόσωπα ή κοινωνικές – πολιτικές οργανώσεις, ακόμη και διαδικτυακές πρωτοβουλίες.

Το «αντιτρομοκρατικό πακέτο» όμως δεν είναι η μόνη επικίνδυνη διάταξη στον νέο ποινικό κώδικα που εισηγήθηκε ο Κώστας Τσιάρας. Συμπληρώνεται με τις προβλέψεις ευρωπαϊκής οδηγίας σχετικά με το περίφημο «Ευρωπαϊκό Ένταλμα Σύλληψης». Ο «θεσμός» αυτός επεκτείνεται ακόμη περισσότερο και πλέον ορίζει ότι αυτό μπορεί να εκτελείται στην Ελλάδα, ακόμη και σε περιπτώσεις που με βάση το ελληνικό δίκαιο υπάρχει παραγραφή του αδικήματος ή ακόμη και αν η ελληνική δικαιοσύνη κρίνει πως το επίμαχο αδίκημα τελέστηκε πλήρως σε ελληνικό έδαφος. Επίσης πλέον δεν υφίσταται η απαγόρευση εκτέλεσης του ευρωπαϊκού εντάλματος για λόγους που σχετίζονται με ζητήματα φύλου, καταγωγής, σεξουαλικής ταυτότητας αλλά και πολιτικών φρονημάτων.

Κώστας Τσιάρας: Δεν είναι συζητήσιμο για όσους θέλουν την Ε.Ε

Για τα συγκεκριμένα ζητήματα, στην κοινοβουλευτική συζήτηση που πραγματοποιήθηκε, ο υπουργός Δικαιοσύνης, Κώστας Τσιάρας, δεν μπήκε καν στον κόπο να …συζητήσει με τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Επικαλέστηκε την ευρωπαϊκή πραγματικότητα αλλά και την πεποίθηση της πλειοψηφία των κομμάτων της Βουλής σχετικά με τον ευρωπαϊκό προσανατολισμό της χώρας. Όπως δήλωσε «υπάρχει μια επιστολή της Ευρωπαϊκής Επιτροπής η οποία προτρέπει την Ελλάδα με έναν συγκεκριμένο τρόπο να ενσωματώσει συγκεκριμένες διατάξεις, οι οποίες ξέρουμε πολύ καλά ότι αφορούσαν στην Οδηγία 48/2013».

Επίσης ο Κώστας Τσιάρας είπε πως «υπάρχει ένα πραγματικό, ερώτημα, το οποίο πρέπει να απαντήσει κανείς. Για το γεγονός ότι ερχόμαστε να συμπληρώσουμε την Οδηγία 541/2017 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας ξαφνικά ακούω μια κριτική περί του πώς μπορεί να εννοηθεί κάτι ή ποιο μπορεί να είναι το πλαίσιο, εάν είναι αυστηρότερο ή είναι χαμηλότερο. Πραγματικά, δεν καταλαβαίνω πώς μπορεί κάποιος να έρχεται να υπερασπιστεί συμπεριφορές ή, εν πάση περιπτώσει, παραβατικές συμπεριφορές, οι οποίες κατά γενική ομολογία νομίζω ότι καταδικάζονται από όλη την κοινωνία. Και εκεί πρέπει να σταθούμε. Δεν νομίζω ότι υπάρχει συζήτηση πέραν αυτού».

Έτσι, για την ιστορία, στο ίδιο νομοσχέδιο ενισχύονται και οι διατάξεις που προβλέπουν ότι τα τραπεζικά στελέχη μπορούν να διωχθούν για παρανομίες στην διευθέτηση τραπεζικών πράξεων μόνον εάν το θέλουν τα… ίδια τα τραπεζικά ιδρύματα. Σε μία ακραία εκδοχή του πράγματος ακόμη και αν ομολογήσουν στο διαδίκτυο ότι «έφαγαν λεφτά» ή «πήραν μίζα» είναι αμφίβολο αν ένας εισαγγελέας μπορεί να κάνει αυτεπάγγελτη δίωξη…

ΠΗΓΗ: imerodromos.gr