Σταμάτα ό,τι έκανες μέχρι σήμερα για να αδυνατίσεις και δώσε βάση σε αυτά που έχουμε να σου πούμε.

Τα πράγματα λοιπόν είναι πολύ πιο απλά απ΄ ότι νομίζεις όσον αφορά στο αδυνάτισμα. Και συγκεκριμένα, όσον αφορά στην καύση του λίπους. Πώς θα καταφέρεις να έχεις άμεσα αποτελέσματα, χωρίς να χρειαστεί να λιώνεις κάθε απόγευμα στο γυμναστήριο και να ράψεις το στόμα σου;

Η απάντηση βρίσκεται στο νερό.

Όσο δεδομένο κι αν το έχεις, η κατανάλωσή του είναι ό,τι πιο θαυματουργό θα μπορούσες να κάνεις για τον οργανισμό και το κορμί σου.

> Γιατί οι άντρες αποθηκεύουν όλο το λίπος στην κοιλιά

Σύμφωνα με πρόσφατες επιστημονικές μελέτες, το να πίνεις καθημερινά μεγάλες ποσότητες νερού συμβάλλει στην απώλεια βάρους και το πιο σημαντικό στη διάλυση του λίπους, που συσσωρεύεται στο σώμα σου.

Ο trainer του AskΜen, Dr. Patrick Owen σου εξηγεί: «Όσο πιο πολύ νερό πίνεις τόσο πιο πολύ βοηθάς το συκώτι σου να κάνει σωστά τη δουλειά του, να μεταβολίζει δηλαδή το λίπος, όπως επίσης και τα νεφρά σου να καθαρίζουν τις τοξίνες από το αίμα».

Λογικό και επόμενο να αναρωτιέσαι τώρα, πόσο νερό πρέπει να πίνεις καθημερινά, ώστε να είναι καλά ενυδατωμένος ο οργανισμός σου και να μπορεί να μεταβολίσει τις θερμίδες που λαμβάνει.

Ο μύθος λέει ότι έχεις ανάγκη οκτώ ποτήρια την ημέρα. Ο Dr. Owen όμως θα σου πει, ότι η ποσότητα νερού που πρέπει να πίνεις είναι πολύ περισσότερη και εξαρτάται φυσικά από το βάρος και το ύψος σου. «Ένα ποτήρι νερό κάθε μία ώρα είναι ό,τι πρέπει για να είσαι σε εγρήγορση, να αποφύγεις τα δυσάρεστα συμπτώματα της κούρασης, όπως είναι ο πονοκέφαλος και να αυξήσεις τον μεταβολισμό σου.

Πάντως, παλαιότερες έρευνες έχουν αποδείξει ότι εφόσον θέλεις να αδυνατίσεις καλό θα ήταν να πίνεις ένα ή δύο λίτρα νερό πριν το φαγητό, όπως επίσης να προτιμάς το κρύο νερό από εκείνο της βρύσης Κι αυτό διότι με τον τρόπο αυτό ωθείς τον οργανισμό σου να καταναλώσει περισσότερη ενέργεια για να ζεστάνει το κορμί σου, να κάψει δηλαδή περισσότερες θερμίδες.

πηγη: gr.askmen.com

Μαριάννα Τζιαντζή

Χιλιάδες νέοι και λιγότερο νέοι αρνούνται να εργαστούν ως ξενοδοχοϋπάλληλοι, ιδίως στους λεγόμενους δημοφιλείς τουριστικούς προορισμούς. Για την ακρίβεια, αρνούνται να εργαστούν με τις απάνθρωπες συνθήκες εργασίας που επικρατούν σε πολλούς νησιωτικούς παραδείσους.

«Η δουλειά δεν είναι ντροπή», λέγαμε μια φορά κι έναν καιρό. Θυμάμαι κάποιο δάσκαλο στο δημοτικό που απειλούσε τους κουμπούρες μαθητές ότι αν δεν μάθουν γράμματα και δεν πάρουν απολυτήριο, «θα καταντήσουν σκουπιδιάρηδες» (και όχι «υπάλληλοι καθαριότητας», ένα επάγγελμα μάλλον περιζήτητο αφού πολλοί τέτοιοι υπάλληλοι προσλαμβάνονται από τους δήμους με εξάμηνη σύμβαση). Να όμως που χιλιάδες νέοι και λιγότεροι νέοι διαπιστώνουν ότι κάποτε η δουλειά γίνεται ντροπή και αρνούνται να εργαστούν ως ξενοδοχοϋπάλληλοι, ιδίως στους λεγόμενους δημοφιλείς τουριστικούς προορισμούς. Για την ακρίβεια, αρνούνται να εργαστούν με τις απάνθρωπες συνθήκες εργασίας που επικρατούν σε πολλούς νησιωτικούς παραδείσους, όπως στη Μύκονο, την Κρήτη, τη Σαντορίνη. Όταν το εργατικό κίνημα (που σε πολλές περιοχές έχει δώσει αγώνες) δεν μπορεί να αλλάξει τις συνθήκες, οι εργαζόμενοι απέχουν — και ποιοι είμαστε εμείς που θα τους καταμαρτυρήσουμε νωθρότητα ή άρνηση αντιμετώπισης της πραγματικότητας;

Ακόμα και οι δούλες, οι υπηρέτριες που βαφτίστηκαν «υπηρεσίες», γύρω στο 1950, συνδικαλίστηκαν, διεκδίκησαν και κατοχύρωσαν το ρεπό της Κυριακής. Συνδικαλίστηκαν και οι Έλληνες ξενοδοχοϋπάλληλοι, αλλά το ρεπό δεν κατοχυρώθηκε ή τουλάχιστον δεν έχει κατοχυρωθεί γι’ αυτούς που εργάζονται στη ζούλα, που προσλαμβάνονται με διαδικασίες φαστ τρακ ύστερα από την αποστολή ενός βιογραφικού, μια σύντομη συνέντευξη και μια εξάωρη ταχύρρυθμη εκπαίδευση. Και στη συνέχεια τους ρίχνουν στα ξενοδοχειακά κάτεργα: 7 μέρες 12ωρης εργασίας την εβδομάδα με μισθό 700 ευρώ. Τους απομένουν 12 «ελεύθερες» ώρες κάθε μέρα για ύπνο, φαγητό, για «λογισμό και όνειρο».

Όμως ο χώρος που τους παραχωρείται από τη διεύθυνση του ξενοδοχείου για ύπνο, λογισμό και όνειρο είναι συνήθως ένα τσιμεντένιο υπόγειο, που δεν αερίζεται επαρκώς, δίχως ψύκτη νερού, ένας διάδρομος που έχει βαφτιστεί δωμάτιο και που αν απλώσεις τα χέρια, όπως λένε χαρακτηριστικά οι εργαζόμενοι, οι παλάμες σου αγγίζουν και τους δύο απέναντι τοίχους.

Πόσο ελπιδοφόρα θα ήταν η απροθυμία εργασίας αν εκδηλωνόταν σε άλλους χώρους…

Μετά το σοκ και την αγανάκτηση που προκάλεσε η απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου των ΗΠΑ για απο-νομιμοποίηση των αμβλώσεων, έπεσε η ιδέα της αποχής από το σεξ ως μέσο άσκησης πίεσης στην πολιτική εξουσία. Η Λυσιστράτη ξαναζεί! Όμως στην εποχή μας, στην Ελλάδα και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, οι ξενοδοχοϋπάλληλοι επιλέγουν την αποχή από την εργασία μπας και δουν άσπρη μέρα. Και δεν απέχουν απλώς, δεν κάνουν απεργία ώστε να επιστρέψουν με πιο ανθρώπινους όρους, ρίχνουν μαύρη πέτρα πίσω τους.

Στην πραγματικότητα, οι μόνιμοι ξενοδοχοϋπάλληλοι, οι πεπειραμένοι και καταρτισμένοι δεν γίνονται ξαφνικά Λυσιστράτες, δεν παραιτούνται μαζικά από τη δουλειά τους. Αυτό που συμβαίνει είναι η απότομη αύξηση της πελατείας λόγω καλοκαιριού και της σπασμωδικής λήξης των μέτρων για τον κορονοϊό και η απροθυμία πολλών νέων να δουλέψουν για ένα τρίμηνο στη γαλέρα. Πρόθυμοι, τελικά, βρίσκονται ανάμεσα σε φοιτητές που γυρεύουν μια εποχιακή δουλειά, σε ανέργους και σε μετανάστες που γυρεύουν μια οποιαδήποτε απασχόληση. Οι απρόθυμοι δεν είναι αυτοί που τους συντηρούν άλλοι, που έχουν ένα μικρό έστω εισόδημα από άλλη πηγή. Είναι οι αηδιασμένοι. Και είναι πολλοί. Και έχουν δίκιο. Από την κόλαση του Αιγαίου προτιμούν τις δουλειές του ποδαριού στην κόλαση της πόλης.

Στην πρόσφατη συζήτηση στη Βουλή σε επίπεδο πολιτικών αρχηγών για τις κοινωνικές πολιτικές της κυβέρνησης, ο Κ. Μητσοτάκης αναφέρθηκε με καμάρι στην αύξηση του κατώτατου μισθού ο οποίος έφτασε στο ιλιγγιώδες ποσό των 713 ευρώ. Πράγματι, για έναν ξενοδοχοϋπάλληλο που τριγυρίζει σαν τη σβούρα ή στέκεται όρθιος 12 ώρες την ημέρα η μηνιαία αύξηση των 50 ευρώ ισοδυναμεί με μισό ζευγάρι παπούτσια. Και τα άτιμα τα παπούτσια έχουν την κακή συνήθεια να φθείρονται.

Πόσο ελπιδοφόρα θα ήταν η απροθυμία εργασία,ς αν εκδηλωνόταν σε άλλους χώρους. Αν οι νέοι απέφευγαν τη φοίτηση στις σχολές της Αστυνομίας, αν αρνούνταν να ψεκάζουν και να ξυλοκοπούν διαδηλωτές, αν αρνούνταν να υπηρετήσουν στην πανεπιστημιακή αστυνομία. Αν οι λιμενεργάτες και οι σιδηροδρομικοί αρνούνταν να φορτώσουν ελληνικής ή αμερικανικής προέλευσης όπλα για την Ουκρανία. Αν οι δεσμοφύλακες αρνούνταν να εργαστούν σε συνωστισμένες φυλακές, όπου ο ένας κρατούμενος είναι πάνω στον άλλο και όλοι μαζί λένε «Ι can’t breathe». Ναι, υπάρχουν περιπτώσεις κατά τις οποίες η δουλειά γίνεται ντροπή.

Λένε πως η φύση απεχθάνεται το κενό. Το ίδιο και η εργασιακή εκμετάλλευση. Ο συλλογικός αγώνας είναι αυτός που αλλάζει τα πράγματα και όχι η απροθυμία εργασίας. Όμως ακόμα και αυτή η απροθυμία –που δεν ξέσπασε απότομα αλλά έχει εκδηλωθεί εδώ και μήνες– κάτι δείχνει. Δείχνει πως η κόλαση και ο παράδεισος μπορεί να συνυπάρχουν στον ίδιο χώρο και πως της γης οι κολασμένοι δεν έχουν ακόμα πει την τελευταία τους λέξη.

πηγη: prin.gr

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ καταγγέλλει με δριμύτητα την πρωτοφανή αθλιότητα του ΥΕΝ το οποίο εδώ και έξι μήνες καταστρατηγεί το δικαίωμα στην εξόφληση δεδουλευμένων μισθών Ναυτεργατών!

Αφορά Ναυτεργάτες που έχουν προσληφθεί ως έκτακτο προσωπικό στην πλοηγική υπηρεσία (ελληνικό δημόσιο – αρμοδιότητας ΥΕΝ) οι οποίοι στελεχώνουν υπηρεσίες σε πλοηγικούς σταθμούς!

Έχουν 8μηνη σύμβαση και σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου και στην ουσία δουλεύουν ως έκτακτο προσωπικό μόνο 8 μήνες τον χρόνο!

Οι τελευταίοι προσληφθέντες Ναυτεργάτες εντάχθηκαν στην πλοηγική 22 Γενάρη 2022 και μέχρι σήμερα παραμένουν απλήρωτοι κατά την στιγμή την οποία το κεφάλαιο της υπηρεσίας είναι απολύτως πλεονασματικό!!!

Το πρόβλημα αφορά 21 Ναυτεργάτες οι οποίοι από τις 22 Γενάρη έως σήμερα παραμένουν απλήρωτοι και βέβαια είναι κατανοητά απόλυτα τα βιοποριστικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν από την πρωτοφανή άθλια έως ελεεινή στάση των αρμόδιων κρατικών αρχών – ΥΕΝ!

Σε μια περίοδο που ο πληθωρισμός και η ακρίβεια εξανεμίζουν τα ελάχιστα εργατικά – λαϊκά εισοδήματα, το κράτος και προσωπικά ο έχων την πολιτική ευθύνη Υπουργός Ε.Ν Γ. Πλακιωτάκης έχει πολύ σοβαρότερες υποθέσεις να ασχοληθεί…. αφήνοντας απλήρωτους και στην απόλυτη φτώχεια – εξαθλίωση τους συμβασιούχους Ναυτεργάτες.

Η ΠΕΝΕΝ απαιτεί εδώ και τώρα την άμεση εξόφληση των δεδουλευμένων αποδοχών των συμβασιούχων Ναυτεργατών.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

Υ.Γ. Καθημερινά αποδεικνύεται ότι το ΥΕΝ τελικά είναι χρήσιμο μόνο για τους εφοπλιστές, αφού τους Ναυτεργάτες, τα προβλήματα και τα δικαιώματά τους τα έχει απαξιωμένα!!