Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Της Δικαιοσύνης αποκαλυπτήρια
του Θανάση Σκαμνάκη
Ίσως ποτέ μια δικαστική απόφαση δεν χλευάστηκε, δεν αποδοκιμάστηκε, δεν λοιδορήθηκε, δεν ποδοπατήθηκε τόσο όσο η απόφαση για την άμεση αποφυλάκιση του Δημ. Λιγνάδη μέχρι να εκδικαστεί η έφεσή του.
Η δικαιοσύνη, δηλαδή το δικαστικό σύστημα, έτσι κι αλλιώς δεν περνάει τις καλύτερες ημέρες του. Εδώ και παγκοσμίως. Η διάβρωση είναι εγγενής και μη αναστρέψιμη. Μερικές φορές διασώζεται χάρη σε κάποιες αποφάσεις οι οποίες απηχούν το λαϊκό αίσθημα. Πέραν τούτου επιστρέφει στα πεπατημένα, στέλνει τους μικροφταίχτες στη φυλακή χωρίς πολλά και κρατάει μια τεράστια και επικίνδυνη επιείκεια για όσους έχουν όνομα ή λεφτά.
Δεν έχει νόημα να απαριθμήσει κανείς τα περιστατικά. Απλώς η περίπτωση Λιγνάδη ξεχείλισε ένα ποτήρι που ήθελε μόνο μια σταγόνα. Και στην προκειμένη περίπτωση δεν ήταν απλώς σταγόνα!
Από μια άποψη καλύτερα έτσι. Να μην κρατάμε μάσκες δικαιοσύνης για μια διαδικασία που δεν έχει πολύ σχέση με την ουσία της λέξης.
Η προκείμενη απόφαση έδωσε την ευκαιρία να ξαναειπωθούν τα γνωστά που λέμε όλοι, που ξέρουμε ή δεν ξέρουμε ακριβώς αλλά υποθέτουμε βάσιμα, περί οικογενειών, οικονομικών και πολιτικών παραγόντων που νέμονται τη διαφθορά των υψηλών κλιμακίων, τις διακινήσεις ουσιών κ.λπ. τα οποία δεν μπορούν να γραφτούν φυσικά, γιατί εκεί η «δικαιοσύνη» είναι άγρυπνη, και δεν σηκώνει αστεία.
Θα κρατήσω κάποια από αυτά που γράφτηκαν.
Εξαιρετικά εύστοχη, όσο ακριβές μπορεί να είναι το καυστικό και βαθύ χιούμορ, είναι η ανάρτηση του Βασίλη Χαραλαμπόπουλου:
«Τώρα που διαπιστώθηκε ότι ήταν βιαστής αφέθηκε ελεύθερος. Δεν ήταν θέμα δικαιοσύνης… Ήταν θέμα περιέργειας».
Το ΣΕΗ στην ανακοίνωσή του γίνεται πολύ αιχμηρό:
«Είμαστε ζώντες και παρόντες σε ένα έγκλημα.
Σε ένα έγκλημα που αποδεικνύει ότι η εξουσία, το χρήμα, οι δημόσιες σχέσεις και οι ισχυροί φίλοι είναι πάνω από την Δικαιοσύνη.
Η Δικαιοσύνη είναι επιλεκτική, προκατειλημμένη και προστατεύει τους δυνατούς αυτής της γης, σκορπώντας με την απόφασή της φόβο σε αυτές και αυτούς που είχαν το θάρρος να μιλήσουν, αλλά και σε όλους και όλες μας…
Δεν ξεχνούμε όμως πως αυτή η καταφανής καταπάτηση όχι μόνο του κοινού περί δικαίου αισθήματος της κοινωνίας, αλλά του ίδιου του θεσμού της Δικαιοσύνης, είναι συνέχεια σε μια σειρά αποφάσεων που τεντώνουν τους νόμους μόνο εκεί που συμφέρει: στους δολοφόνους του Ζακ, τον Ε. Κορκονέα, τον Π. Φιλιππίδη. Έπεται συνέχεια άραγε με τις εφέσεις της Χρυσής Αυγής;
Όμως δεν φοβόμαστε…
Η απελευθέρωση του Δημήτρη Λιγνάδη είναι η πιο τρανταχτή απόδειξη ότι δεν ζούμε πια σε κράτος δικαίου. Είναι η απόδειξη της εκδίκησης της σάπιας αστικής εξουσίας που εκπροσωπεί η κυβέρνηση απέναντι σε όποιον τολμάει να καταγγείλει τα εγκλήματα των δικών της παιδιών. Την ίδια ώρα που αφήνει τον Γιάννη Μιχαηλίδη να αργοπεθαίνει μετά από 52 ημέρες απεργίας πείνας για τους ίδιους ακριβώς εκδικητικούς λόγους, διαχωρίζοντας καταφανώς τους πολίτες σε α’ και β’ κατηγορίας».
Πέρα όμως και πάνω απ’ όλα ηχεί στεντόρεια η συγκλονιστική ανάρτηση της Ιωάννας Παλιοσπύρου, τα κοπέλας που δέχτηκε την επίθεση με το βιτριόλι πριν μερικά χρόνια:
«Θα ήθελα να ευχαριστήσω την τύχη (μέσα) – ποιος να το φανταζόταν – που ο θύτης μου δεν ήταν «γνωστός σκηνοθέτης», «γνωστός ηθοποιός» και αποδόθηκε ορθώς δικαιοσύνη. (Έστω αυτήν που έχουμε τέλος πάντων).
Για τα υπόλοιπα θύματα, συγγνώμη και ντροπή. Οι υπόλοιποι… κλειδώστε τα ανήλικα παιδιά στο σπίτι για να γλιτώσετε.
Η δικαιοσύνη δεν μπορεί.»
Να πάρεις και να αντιγράψεις όσα ευφυή, αστεία και σοβαρά γράφτηκαν, να δώσεις μια εικόνα της Ελλάδας που επιμένει να μην υποκύπτει.
Αυτής που πάει στον Πανιώνιο να τραγουδήσει με τον Λεξ, στο Κατράκειο να τραγουδήσει με τον Θανάση Παπακωνσταντίνου, στο … με τον Αλκίνοο Ιωαννίδη, να διαδηλώσει εναντίον ενός συστήματος που σαπίζει και η βρώμα του διαχέεται στην ατμόσφαιρα.
(Εν τω μεταξύ, ο υφυπουργός Παιδείας στη Βουλή αποφάσισε να απομυθοποιήσει το Πολυτεχνείο. Ο συναρμόδιος που εγκαθιστά τα ΜΑΤ στις πανεπιστημιακές αίθουσες – ούτε η χούντα δεν τους είχε βάλει μέσα).
«Να σου δώσω μια να σπάσεις…» που τραγούδαγε κι ο Καζαντζίδης.
πηγη: kommon.gr
Ρεκόρ 40ετίας στον πληθωρισμό στις ΗΠΑ: Εκτινάχθηκε στο 9,1% τον Ιούνιο
Το κύμα ανατιμήσεων απειλεί με ύφεση την αμερικανική οικονομία – Αύξηση στα καύσιμα κατά 11,2% τον Ιούνιο και 60% κατά το τελευταίο 12μηνο – Το πληθωριστικό πρόβλημα έχει επηρεάσει τους περισσότερους τομείς της οικονομίας
Το κύμα ανατιμήσεων αποτελεί τη μεγαλύτερη απειλή για την πορεία της αμερικανικής οικονομίας, ενώ ήδη ακούγονται σενάρια για ύφεση από το δ’ τρίμηνο του 2022.
Τα καύσιμα, σύμφωνα με την αμερικανική στατιστική υπηρεσία, αυξήθηκαν κατά 11,2% τον Ιούνιο και κατά 60% σε επίπεδο δεδεκαμήνου. Παράλληλα, το κόστος του ηλεκτρικού αυξήθηκε κατά 1,7% τον Ιούνιο και συνολικά σε επίπεδο δωδεκαμήνου στο 13,7%.
Μείωση εμφανίστηκε στα αεροπορικά εισιτήρια, οι τιμές των οποίων υποχώρησαν κατά 1,8% τον Ιούνιο, ωστόσο σε επίπεδο έτους αυξήθηκαν κατά 34,1%. Οριακή υποχώρηση 0,4% κατέγραψαν κρέας, πουλερικά, ψάρια και αβγά για τον μήνα Ιούνιο, ωστόσο σε ετήσια βάση οι τιμές αυξήθηκαν κατά 11,7%,
Πέραν των κλάδων των τροφίμων και της ενέργειας, που αυξήθηκε κατά 41,6%, ο δομικός πληθωρισμός διαμορφώθηκε στο 5,9%, αρκετά υψηλότερα των προβλέψεων των αναλυτών (5,5%).
Σε μηνιαία βάση, δηλαδή σε σύγκριση με τον Μάιο του 2022, ο δείκτης τιμών καταναλωτή ενισχύθηκε στο 1,3% και ο δομικός πληθωρισμός στο 0,7%. Οι ειδικοί περίμεναν άνοδο στο 1,1% και στο 0,5%, αντίστοιχα.
Πιέσεις στην Ομοσπονδιακή Τράπεζα
Τα στοιχεία ασκούν περαιτέρω πίεση στην ομοσπονδιακή τράπεζα (Fed), που καλείται να λάβει πιο επιθετικά μέτρα για την αντιμετώπιση του φαινομένου. Το βασικό επιτόκιο βρίσκεται στο 1,5%. Ωστόσο, θεωρείται πολύ πιθανό να αυξηθεί κατά ακόμη 75 μονάδες βάσης τον Ιούλιο, φθάνοντας στο 2,25%.
Τα υψηλά επιτόκια ναι μεν αντιμετωπίζουν τον πληθωρισμό, αλλά ταυτόχρονα υπονομεύουν την ανάπτυξη και την αγορά εργασίας. Έτσι, οι αναλυτές σπεύδουν να προειδοποιήσουν για τον κίνδυνο επιβράδυνσης ή και ύφεσης της αμερικανικής οικονομίας, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για το παγκόσμιο ΑΕΠ και τις διεθνείς αγορές.
Το ΔΝΤ αναθεώρησε επί τα χείρω τις προβλέψεις
Το ΔΝΤ προσφάτως αναθεώρησε επί τα χείρω τις προβλέψεις για την ανάπτυξη του 2022, κόβοντας κατά 0,6% την εκτιμώμενη μεταβολή του ΑΕΠ σε σχέση με την τελευταία πρόβλεψη του Ιουνίου (από 2,9% σε 2,3%). «Η αύξηση του πληθωρισμού σε ευρεία βάση δρομολογεί συστημικούς κινδύνους τόσο για τις ΗΠΑ όσο και για την παγκόσμια οικονομία».
Ο Άντριου Χοντζ, οικονομολόγος του Ταμείου, επεσήμανε ότι οι αυξήσεις επιτοκίων από τη Fed, αλλά και η μείωση των ομοσπονδιακών δαπανών θα επιβραδύνουν την αύξηση της καταναλωτικής ζήτησης «περίπου στο μηδέν από τις αρχές του επόμενου χρόνου». «Η επιβράδυνση της ζήτησης θα αυξήσει την ανεργία περίπου στο 5% από τα τέλη του 2023, οδηγώντας σε μείωση των μισθών» πρόσθεσε.
Παρότι περιορισμένης εμβέλειας σε σχέση με την αντίστοιχη του 2007 – 2009 ή τις κρίσεις της δεκαετίας του ‘80, οι αναλυτές προβλέπουν μια δύσκολη και μακρά περίοδο συρρίκνωσης, η οποία θα ξεπεράσει σε διάρκεια τις οκτάμηνες υφέσεις του 1990 – 1991 και του 2001.
«Τα καλά νέα είναι πως η ύφεση δε θα είναι τόσο οδυνηρή όσο στο παρελθόν. Τα άσχημα νέα είναι πως ενδέχεται να διαρκέσει για μεγάλο χρονικό διάστημα», ανέφερε ο αναλυτής της Nomura, Ρόμπερτ Ντεντ, ο οποίος προβλέπει ύφεση της τάξης του 2% στις αρχές του δ’ τριμήνου του 2022 με διάρκεια έως και το τέλος του 2023.
Σρι Λάνκα. Είναι απίθανο να είναι η τελευταία
Λαϊκή εξέγερση, κυβερνητική παραίτηση
Αν γράφονται αυτές ο γραμμές για τη Σρι Λάνκα δεν είναι πρωτίστως και κυρίως για τα συνταρακτικά κοινωνικά και πολιτικά γεγονότα που συμβαίνουν στην μακρινή αυτή χώρα της νοτιοανατολικής Ασίας.
Είναι γιατί γεγονότα όπως αυτά είναι βέβαιο πως θα ξεσπάσουν «αύριο» στην Αθήνα, τη Ρώμη, το Παρίσι ή το Λονδίνο, εν ολίγοις είναι γιατί περιγράφουμε το δικό μας μέλλον, είναι επειδή μιλούμε για μας, με τον πλούτο και τις εκπλήξεις που επιφυλάσσουν φυσικά τα κοινωνικά φαινόμενα.
Το Σάββατο 9/7 διαδηλωτές εισέβαλαν στην προεδρική κατοικία της μακρινής χώρας σε μια δραματική κλιμάκωση της λαϊκής οργής για τον πολιτικό χειρισμό της κυβέρνησης σε μια βαθιά οικονομική κρίση. Οι χιλιάδες διαδηλωτές εισέβαλαν στο προεδρικό μέγαρο στην πρωτεύουσα Κολόμπο ζητώντας την παραίτηση του προέδρου Γκοταμπάγια Ραζαπάκσα, καθώς τον θεωρούν υπεύθυνο, τον ίδιο και την οικογένεια του, για τη δεινή οικονομική κατάσταση της χώρας. Οι Γκοταμπάγια και Μαχίντα Ραζαπάκσα είναι της οικογένειας Ραζαπάκσα η οποία κυριαρχεί πολιτικά στη χώρα για το μεγαλύτερο μέρος των δύο τελευταίων δεκαετιών, με τον Mαχίντα να υπηρετεί ως πρόεδρος μεταξύ 2005 και 2015 και στη συνέχεια ως πρωθυπουργός υπό τον αδελφό του Γκοταμπάγια!
Ο εξοργισμένος λαός που καιρό τώρα στενάζει από την πείνα και τις στερήσεις εισέβαλε στο προεδρικό μέγαρο, ορισμένοι έκαναν έφοδο στην κουζίνα, αναζήτησαν τρόφιμα ή έπεσαν ακόμη και μέσα στην πισίνα, σε ένα στιγμιότυπο που έκανε το γύρο του κόσμου
Οι διαδηλώσεις του Σαββάτου ήταν η κορύφωση σε ένα πολύμηνο κίνημα διαμαρτυρίας που πυροδοτήθηκε από την πολιτική διαχείριση μιας άνευ προηγουμένου οικονομικής κρίσης.
Οι διαδηλώσεις στην πρωτεύουσα, και μάλιστα οι νυχτερινές διαδηλώσεις, ξεκίνησαν τον Απρίλιο με τους διαδηλωτές να καλούν τους Ραζαπάκσα να παραιτηθούν, να εγκαταλείψουν την πολιτική.
Το υπουργικό συμβούλιο παραιτήθηκε, αλλά ο Mαχίντα αρνήθηκε να παραιτηθεί.
Ο Γκοταμπάγια όρισε στις 12 Μάη τον Wickremesinghe για να αντικαταστήσει τον αδελφό του ως πρωθυπουργό.
Όμως οι διαδηλώσεις συνεχίστηκαν καθώς η κρίση επιδεινώθηκε.
Η Σρι Λάνκα χρεοκόπησε το Μάιο με τον Wickremesinghe να δηλώνει ότι η οικονομία «αντιμετώπισε μια πλήρη κατάρρευση».
Η Σρι Λάνκα πάλεψε και παλεύει με τη χειρότερη οικονομική της κρίση από το 1948, τότε που ως Κεϋλάνη κέρδισε την ανεξαρτησία της. Στις αρχές του τρέχοντος έτους, τα βασικά τρόφιμα όπως το ρύζι είχαν διπλασιαστεί σε τιμή από πέρυσι. Ο πληθωρισμός έχει προκαλέσει επιδείνωση της πείνας με περίπου το 70% των νοικοκυριών της Σρι Λάνκα (έρευνα Ηνωμένων Εθνών) να έχουν περικόψει την κατανάλωση τροφίμων. Η χώρα μαστίζεται από ελλείψεις βενζίνης και ηλεκτρικής ενέργειας. Τα καύσιμα έχουν σχεδόν εξαντληθεί, οι τιμές τροφίμων και η πείνα έχουν εκτοξευθεί και η χώρα αθέτησε πληρωμή εξωτερικού χρέους.
Με τον εθνικό ενεργειακό κολοσσό Ceylon Petroleum χρεοκοπημένο, χώρες και οργανισμοί που «είχαν»ήταν πλέον απρόθυμοι να στείλουν καύσιμα με συνέπεια γιατροί, δάσκαλοι αλλά και τραπεζίτες στο Κολόμπο να διαμαρτύρονται για την έλλειψη καυσίμων που χρειάζονται για την παροχή βασικών υπηρεσιών.
Η λαϊκή έκρηξη δρομολόγησε πολιτικές εξελίξεις.
Ο πρόεδρος της χώρας συμφώνησε να παραιτηθεί αυτό το μήνα, ανακοίνωσε ο πρόεδρος του κοινοβουλίου της χώρας. Η παραίτηση αναμένεται σήμερα Τετάρτη. Ωστόσο το ζήτημα είναι πιο σύνθετο καθώς ο Ρατζαπάκσα επεχείρησε να φύγει από τη χώρα, οι αξιωματούχοι του αεροδρομίου δεν του το επέτρεψαν και πλέον αναζητά τρόπο και χώρα διαφυγής. Τελικά σήμερα το πρωί εγκατέλειψε την χώρα.
Ο σημερινός Πρωθυπουργός Ρανίλ Βικρεμεσίνγκε δήλωσε επίσης το Σάββατο ότι θα παραιτηθεί από τη θέση του «για να ανοίξει ο δρόμος για μια κυβέρνηση όλων των κομμάτων».
Σε αυτές τις συνθήκες πολλοί κάτοικοι της Σρι Λάνκα επιβιβάστηκαν σε βάρκες για να επιχειρήσουν επικίνδυνες μεταναστευτικές μετακινήσεις προς την Ινδία ή την Αυστραλία.
Η λαϊκή έκρηξη έριξε λοιπόν την πολιτική δυναστεία που κυριάρχησε στη Σρι Λάνκα για σχεδόν δύο δεκαετίες.
Όλο αυτό το διάστημα φτώχεια ακρίβεια, διαφθορά, οικογενειοκρατία, ενεργειακή φτώχεια, έλλειψη τροφίμων, αδιάκοπη έκρηξη τιμών πυροδότησαν και πυροδοτούν τις κοινωνικές αντιδράσεις.
Διεθνές καπιταλιστικό περιβάλλον
Αλλά φτώχεια, ακρίβεια, δυσβάσταχτες τιμές στα καύσιμα, κίνδυνος επισιτιστικής κρίσης και διαφθορά θυμίζουν τις ανεπτυγμένες χώρες της Δύσης οι οποίες έχουν πυροβολήσει τα ίδια τους τα πόδια με τα αμερικανονατοϊκά μέτρα που επέβαλαν στη Ρωσία με αφορμή τον πόλεμο στην Ουκρανία.
Η παγκόσμια άνοδος στις τιμές των τροφίμων και της ενέργειας που προκλήθηκαν από την πολιτική διαχείρισης του πολέμου στην Ουκρανία δεν γέννησαν, επιδείνωσαν την κατάσταση.
Έντεχνα εντούτοις καλλιεργείται η εντύπωση πως για την κατάσταση την αποκλειστική σχεδόν ευθύνη φέρει ο πόλεμος που κήρυξε η Ρωσία σε βάρος της Ουκρανίας. Όμως, τόσο το ΔΝΤ όσο και η «αδελφή» Παγκόσμια Τράπεζα, γνωρίζουν πολύ καλά, πως πρόκειται για κάτι βαθύτερο και γενικότερο.
Ότι η Σρι Λάνκα είναι «το καναρίνι στο ανθρακωρυχείο», ο ευαίσθητος δηλαδή ανιχνευτής επικίνδυνων καταστάσεων, όχι φυσικά στις στοές των ορυχείων, αλλά στην εξέλιξη της οικονομίας των χωρών της σύγχρονης καπιταλιστικής αγοράς.
Η ίδια μάλιστα η Παγκόσμια Τράπεζα, στην πρόσφατη έκθεση της, υπογραμμίζει ότι σχεδόν το 60% των χωρών με τα χαμηλότερα εισοδήματα αντιμετώπιζαν προβλήματα χρέους ή υψηλού οικονομικού κινδύνου πριν από την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία με το κόστος εξυπηρέτησης του δανεισμού να αυξάνεται κατακόρυφα, ιδιαίτερα για εκείνες τις χώρες που έχουν συγκεντρώσει χρέη σε ξένα νομίσματα .
Η δε Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για το Εμπόριο και την Ανάπτυξη (UNCTAD), αναφέρει σε πρόσφατη έκθεση ότι υπάρχουν 107 χώρες που αντιμετωπίζουν τουλάχιστον ένα από τα τρία «σοκ»: αύξηση των τιμών των τροφίμων, αύξηση των τιμών της ενέργειας ή αυστηρότερες οικονομικές συνθήκες. Και τα τρία σοκ «γονατίζουν» 69 χώρες στον κόσμο, 25 στην Αφρική, 25 στην Ασία και στον Ειρηνικό και 19 στη Λατινική Αμερική και τον Ειρηνικό.
Σε όλο τον κόσμο, οι χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος παλεύουν με μια τριπλή κρίση: την πανδημία, το αυξανόμενο κόστος του χρέους τους και την αύξηση στις τιμές των τροφίμων και των καυσίμων που προκλήθηκε από τη διαχείρηση της εισβολής της Ρωσίας στη γειτονική Ουκρανία.
Ο πρόεδρος της Παγκόσμιας Τράπεζας Ντέιβιντ Μάλπας, γνωστοποίησε τις ανησυχίες του στην εαρινή συνεδρίαση του οργανισμού: «Ανησυχώ βαθιά για τις αναπτυσσόμενες χώρες», είπε. «Αντιμετωπίζουν ξαφνικές αυξήσεις τιμών στην ενέργεια, τα λιπάσματα και τα τρόφιμα και την πιθανότητα αύξησης των επιτοκίων. Κάθε μία από αυτές δέχεται μεγάλες πιέσεις».
Ανάλογη δήλωση έκανε την περασμένη Δευτέρα και η πρόεδρος του Δ.Ν.Τ Κρισταλίνα Γκεοργκίεβα.
Ο κατάλογος των χωρών που φαίνονται ευάλωτες είναι μακρύς και ποικίλος.
Το ΔΝΤ έχει ξεκινήσει συνομιλίες «διάσωσης» με την Αίγυπτο και την Τυνησία –μεγάλους εισαγωγείς σιταριού από τη Ρωσία και την Ουκρανία και το Πακιστάν, το οποίο έχει επιβάλει διακοπές ρεύματος λόγω του υψηλού κόστους της εισαγόμενης ενέργειας.
Οι χώρες της Υποσαχάριας Αφρικής που βρίσκονται επίσης στο μικροσκόπιο περιλαμβάνουν τη Γκάνα, την Κένυα, τη Νότια Αφρική και την Αιθιοπία, και κινδυνεύουν χώρες της Λατινικής Αμερικής (Ελ Σαλβαδόρ, Περού κ.α).
Η Σρι Λάνκα είναι η πρώτη χώρα που λύγισε κάτω από τις αυξανόμενες οικονομικές πιέσεις της στομωμένης καπιταλιστικής αγοράς, τις γεωπολιτικές αναταράξεις και τις επιπλέον πιέσεις που προκλήθηκαν από την αμερικανονατοϊκή πολιτική διαχείρηση του πολέμου στην Ουκρανία.
«Είναι απίθανο να είναι η τελευταία», προεξοφλούν οι οικονομικοί αναλυτές.
Ακριβώς γι αυτό γράφονται αυτές οι γραμμές.
Επειδή η Σρι Λάνκα αποκλείεται να είναι η τελευταία και η Ελλάδα δεν γίνεται να λείπει από αυτές. Εξάλλου η πρόσφατη πολιτική μας ιστορία αποκαλύπτει: Το λαϊκό κίνημα εμφανίζεται με τη μορφή της άμπωτης και της πλημμυρίδας. Και η άμπωτη διήρκησε αρκετά….
Γι αυτό λοιπόν, για να είμαστε έτοιμοι πολιτικά (και οργανωτικά), για να είναι τα μαχόμενη τμήματα της Αριστεράς - και δη της κομμουνιστικής - πολιτικά προετοιμασμένα. Γι αυτό, για να γίνουμε ένα με το λαό ως το εργατικό του τμήμα, να εμπνεύσουμε, να ενώσουμε, να προσανατολίσουμε μαθαίνοντας και όχι φυσικά για να του κουνήσουμε το δάχτυλο να στοιχηθεί πίσω μας,
γι αυτό γράφτηκε ό,τι γράφτηκε.
πηγη: kommon.gr
Σε «χαμηλό» τριακονταετίας οι πειρατικές επιθέσεις
Τα περιστατικά πειρατείας και ένοπλης ληστείας βρίσκονται στο χαμηλότερο επίπεδο από το 1994, σύμφωνα με το ICC International Maritime Bureau. Υπήρξαν 58 αναφερόμενα περιστατικά πειρατείας και ένοπλης ληστείας εναντίον πλοίων το πρώτο εξάμηνο του 2022, σε σύγκριση με 68 κατά την ίδια περίοδο του περασμένου έτους, σύμφωνα με την τελευταία έκθεση του IMB. Ο Κόλπος της Γουινέας και τα Στενά της Σιγκαπούρης είναι οι δύο περιοχές που είναι πιο επιρρεπείς στην πειρατεία, αντιπροσωπεύοντας σχεδόν τα μισά από τα 58 περιστατικά που αναφέρθηκαν, ανέφερε το IMB. Αναφέρθηκαν 12 επιθέσεις στον Κόλπο της Γουινέας μεταξύ Ιανουαρίου και Ιουνίου, από 23 την ίδια περίοδο τον περασμένο χρόνο. Το Στενό της Σιγκαπούρης αντιπροσώπευε περισσότερο από το 25% όλων των περιστατικών που αναφέρθηκαν παγκοσμίως από την αρχή του έτους. Δεκαέξι σκάφη επιβιβάστηκαν και χρησιμοποιήθηκαν όπλα σε τουλάχιστον έξι περιστατικά. Έξω από τα στενά της Σιγκαπούρης, το ινδονησιακό αρχιπέλαγος σημείωσε ελαφρά αύξηση των αναφερόμενων περιστατικών για πρώτη φορά από το 2018, με επτά περιστατικά τους πρώτους έξι μήνες σε σύγκριση με πέντε την ίδια περίοδο τον περασμένο χρόνο.
πηγη: theseanation.gr
- Τελευταια
- Δημοφιλή