Η σπουδάζουσα νεολαία συνέχισε να αποδοκιμάζει τις κυβερνητικές διαχειριστικές πολιτικές και να κοιτάει προς τα αριστερά
Κάθε εκλογικό αποτέλεσμα επιδέχεται πολλές και διαφορετικές ερμηνείες, υπάρχουν, ωστόσο, βασικά δεδομένα και στοιχεία που αξίζει να υπογραμμιστούν και να αποτελέσουν βάση οποιασδήποτε παραπέρα συζήτησης.
Πρώτον, η πανελλαδική καταμέτρηση δείχνει σημαντική άνοδο του αριθμού των ψηφισάντων. Μπορεί η αυξημένη συμμετοχή να αποτελεί απότοκο της κεντρικοπολιτικής προεκλογικής περιόδου και του ότι οι κομματικοί μηχανισμοί δούλεψαν στο έπακρον. Παρ’ όλα αυτά και παρά τα έντονα σημάδια ιστορικής αποδυνάμωσης του φοιτητικού συνδικαλισμού, διαφαίνεται μια ξεκάθαρη τάση κατά την οποία δεκάδες χιλιάδες φοιτητές/τριες συνεχίζουν να συμμετέχουν στις μαζικές πολιτικές διαδικασίες. Υπό το πρίσμα αυτό, τόσο οι αντιδραστικές αντιλήψεις που πρόσκαιρα ήλπισαν στο «τέλος των φοιτητικών παρατάξεων» όσο και εκείνες που έσπευσαν να αποκηρύξουν τη σημασία πολιτικής παρέμβασης στις εκλογές ως «κοινωνικά απονομιμοποιημένη διαδικασία», φαίνεται πως βιάστηκαν να προβούν σε συμπεράσματα. Καθώς το φοιτητικό στρώμα αναζητά κατεύθυνση και προοπτική, οι μαζικές διαδικασίες των συλλόγων συνεχίζουν και δίνουν «πάτημα» διάχυσης των πολιτικών προγραμμάτων σε χιλιάδες φοιτητές/τριες, που μάλιστα σε μεγάλο βαθμό έχουν τα «αυτιά τους ανοιχτά».
Δεύτερον, η φοιτητιώσα νεολαία μαύρισε ξανά την αστική πολιτική. Για δεύτερη συνεχή χρονιά, η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, που φέτος έδωσε τη μάχη με ανώτερους και πιο συγκροτημένους όρους απ’ ό,τι πέρυσι, παραμένει στη δεύτερη θέση. Η ΠΑΣΠ βρίσκεται σταθερά στην 4η, με την απόπειρα επανεμφάνισής της στην Πάτρα να μην μπορεί να μεταφραστεί σε πορεία γενικότερης ανασυγκρότησης. Τέλος, το Δίκτυο (πρώην Bloco) του ΣΥΡΙΖΑ κινείται και πάλι σε ιδιαίτερα «χαμηλές πτήσεις». Η καταβαράθρωση των νεολαιών κομμάτων που κυβέρνησαν δεν πρέπει να περνάει στα «ψιλά». Μπορεί η ενασχόληση με την πολιτική να μην αποτελεί ένα από τα «φόρτε» της σημερινής νεολαίας, αλλά η αδυναμία των αστικών δυνάμεων να πρωταγωνιστήσουν στα πανεπιστήμια αποτυπώνει μια έμφυτη τάση αντισυστημικής αντίδρασης στους κόλπους της νέας γενιάς. Φυσικά, μεγάλο μερίδιο της πτώσης των ΔΑΠ και ΠΑΣΠ οφείλεται σε εσωκομματικές επιλογές ή/και προστριβές που υπήρξαν εντός και των δύο μεγάλων πάλαι ποτέ ισχυρών κυβερνητικών νεολαιών. Παρ’ όλα αυτά, το γεγονός πως ιστορικά «κάστρα» αμφότερων έχουν «παραδοθεί» ολοκληρωτικά σε δυνάμεις της Αριστεράς (βλ. ΠΑΠΕΙ, Οδοντιατρική) ή διενεργούνται σε αυτά διπλές εκλογές (βλ. ΑΣΟΕΕ), αποτελεί σημείο τομής στην πορεία του φοιτητικού κινήματος, που αποτυπώνει την κεφαλαιοποιημένη απογοήτευση της νεολαίας απέναντι στη σημερινή αστική πολιτική. Παρότι η τομή αυτή δεν συνεπάγεται αύξηση της κινηματικής μαχητικότητας, αποτελεί ποιοτικό στοιχείο που αποδεικνύει τις ιστορικές δυνατότητες που –υπό προϋποθέσεις– ενυπάρχουν στο νεολαιίστικο κίνημα. Φυσικά, η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ παραμένει ο βασικός ιδεολογικός εκφραστής της επιχειρηματικοποίησης και εν γένει της αστικής πολιτικής στα πανεπιστήμια και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί ούτε πρέπει να υποτιμηθεί.
Ενισχυμένο το ρεύμα της ανεξάρτητης-ανατρεπτικής Αριστεράς, ανώτερες των προσδοκιών πολλές από τις καταγραφές των σχημάτων της ΕΑΑΚ και των νέων αριστερών-αγωνιστικών σχημάτων
Τρίτο, σημαντικό μέρος της σπουδάζουσας νεολαίας «κοιτάζει» προς τα αριστερά. Η αύξηση των ψήφων και των ποσοστών της ΠΚΣ του ΚΚΕ και η επί δεύτερη συνεχή χρονιά κατάληψη της πρώτης θέσης αποτυπώνει πως η νεολαία συγκινείται ακόμα από την ανάγκη για συνέχιση των αγώνων και των κινητοποιήσεων και ψάχνει τρόπους για να διεκδικήσει κάτι καλύτερο, χωρίς ωστόσο να μπορεί να βρει με μια συνέπεια τον τρόπο στην οργή και άρα παραμένει ευάλωτη σε λογικές ανάθεσης και αγώνες «χαμηλών πτήσεων» που καλλιεργεί η ΠΚΣ για το κίνημα. Εάν πέρυσι η πρωτιά της ΠΚΣ οφειλόταν αποκλειστικά στην προεκλογική απουσία της ΔΑΠ, φέτος ξεκαθάρισε πως όντως έχει σημειωθεί μια σημαντική μεταβολή των πολιτικών συσχετισμών εντός της νεολαίας. Πέρα όμως από την πρωτιά της ΠΚΣ, συνολικά οι δυνάμεις που εξέφρασαν τους αγώνες μέσα στα πανεπιστήμια και στήριξαν τις κινητοποιήσεις –παρότι με διαφορετικούς όρους– απέναντι στο αστικό στρατόπεδο (ΟΠΠΙ, Τέμπη, εκπαιδευτικοί νόμοι κ.λπ.) σημείωσαν σημαντική άνοδο, καθώς ενισχυμένα βγήκαν τα ψηφοδέλτια της ΕΑΑΚ, της ΑΡΕΝ και άλλων αριστερών αγωνιστικών σχημάτων.
Τέταρτο, η ανεξάρτητη ανατρεπτική Αριστερά ανέτρεψε τα προγνωστικά και ξεπέρασε τις προσδοκίες. Ως γνωστόν, η αντικαπιταλιστική Αριστερά στα πανεπιστήμια κλήθηκε να πάρει μια δύσκολη απόφαση, που προδιαγράφει ένα ριζικά διαφορετικό μέλλον για την πτέρυγα και τον αντικαπιταλιστικό πόλο. Πολλά σχήματα της ΕΑΑΚ και νέα αριστερά-αγωνιστικά σχήματα ενισχύθηκαν σημαντικά, πετυχαίνοντας μια σειρά από μαζικές καταγραφές, πρωτιές, ακόμα και αυτοδυναμίες πανελλαδικά. Ο απεγκλωβισμός από ξεκάθαρες και άμεσες κοινοβουλευτικές/κυβερνητικές λογικές, που στα πανεπιστήμια πήραν τη μορφή μιας στείρας αντι-δεξιάς παρέμβασης, απελευθέρωσε σημαντικές πολιτικές δυνάμεις. Η σε μεγάλο βαθμό υπέρβαση των αντικειμενικών δυσκολιών και η υψηλή καταγραφή μιας σειράς νεοσύστατων σχημάτων (που σε πολλές περιπτώσεις ξεπέρασε τις προσδοκίες) δείχνει πως υπάρχει εκείνος ο αναγκαίος κοινωνικός χώρος ώστε οι αναλύσεις και οι προτάσεις μιας σύγχρονης αντικαπιταλιστικής Αριστεράς να μπολιάσουν ευρύτερα τμήματα της νεολαίας.
Με τις εκλογές να συνιστούν μια ήσσονος σημασίας διαδικασία στην (ανα-)διαμόρφωση των συνειδήσεων, το μέλλον του φοιτητικού κινήματος θα κριθεί στις μελλοντικές κινηματικές διεργασίες. Ενώπιον αυτών, οι δυνάμεις της ριζοσπαστικής Αριστεράς βρίσκονται μπροστά σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι: Είτε θα «παίξουν τα ρέστα» τους στη συγκρότηση ενός μαζικού, ενωτικού αντικαπιταλιστικού πόλου που θα διέπεται από μια πραγματική πολιτική συμφωνία στη βάση της ριζοσπαστικής πολιτικής και της εξωθεσμικής/αντιθεσμικής πάλης και θα διαπνέεται από μια ριζικά διαφορετική φυσιογνωμία. Είτε θα ρίξει νερό στον μύλο του αναιμικού σχεδίου αντίστασης που προαγγέλλει η ΠΚΣ και η ΚΝΕ ή/και θα συνηγορήσει στο «καπέλωμα» του ιστορικότερου μορφώματος της ριζοσπαστικής Αριστεράς από ένα κοινοβουλευτικό κόμμα με αυταπάτες κυβερνητικής διαχείρισης εντός του αστικού πλαισίου.
Στη στήλη ΕΑΑΚ, αριστερά αγωνιστικά σχήματα, συνεργασίες καταγράφονται πανελλαδικά τα σχήματα και οι συνεργασίες εκείνες που δεν συμφώνησαν στην καταγραφή «ΕΑΑΚ-ΑΡΕΝ». Αναλυτικά τα αποτελέσματα ανά φοιτητικό σύλλογο και πόλη στο ekloges.nka.gr
Το νέο (ρεύμα) που πασχίζει να γεννηθεί!
Οι δυνατότητες που διαφάνηκαν στις φετινές εκλογές με την ενίσχυση των ευρύτερων δυνάμεων της Αριστεράς θα αποτελέσουν «κενό γράμμα», εάν οι πολιτικές πρωτοπορίες δεν εστιάσουν στα αποτελέσματα βαθύτερα. Όπως αναφέρει σε ανακοίνωσή της η νεολαία Κομμουνιστική Απελευθέρωση, «σε δεκάδες συλλόγους σε όλη την Ελλάδα εκφράστηκε μια ισχυρή δυναμική που αναζητά μια άλλη αριστερά, που θέλει να στείλει μήνυμα ανυπακοής και απειθαρχίας απέναντι στο σύστημα και σε όσους πίνουν νερό στο όνομά του, ώστε το κίνημα και η αντικαπιταλιστική αριστερά να είναι πιο δυνατά για τους αγώνες της επόμενης μέρας». Ξεχωρίζοντας ορισμένα πιο ενδεικτικά παραδείγματα (όχι φυσικά σε σύγκριση με άλλα κατεβάσματα) η αντικαπιταλιστική Αριστερά πέτυχε ορισμένες σημαντικές νίκες, τόσο «γοήτρου» όσο και ουσίας, που απεικονίζουν την υπαρκτή προοπτική ανασυγκρότησης της αντικαπιταλιστικής πτέρυγας πρώτα και κύρια στους κοινωνικούς χώρους.
▸ Επιτυχημένες παρεμβάσεις παλιών και νέων σχημάτων σε Αθήνα και περιφέρεια
Αρχικά, στο Βιολογικό Αθήνας, το σχήμα της ΕΑΑΚ σε συνεργασία με αυτό της ΑΡΕΝ κατάφερε να αποκτήσει την αυτοδυναμία στη σχολή του για δεύτερη συνεχή χρονιά. Μετά από μια χρονιά κατά την οποία ο Σύλλογος απέσπασε μέσα από τις γενικές του συνελεύσεις μια σημαντική σειρά νικών, η κινηματική παρακαταθήκη κεφαλαιοποιήθηκε πολιτικά. Η συμμετοχή ανέβηκε και το σχήμα κατάφερε να διατηρήσει τα αυτοδύναμα ποσοστά του (ανεβαίνοντας σε ψήφους), δείχνοντας πως η ριζοσπαστική Αριστερά μπορεί να συνδυάσει την κινηματική κίνηση ενός συλλόγου με την υψηλή εκλογική καταγραφή της πρωτοπορίας, διατηρώντας μάλιστα τη δημοκρατική της φυσιογνωμία.
Σε ένα άλλο Βιολογικό, αυτό της Πάτρας, εκτυλίχθηκε ένα παρόμοιο σκηνικό. Μετά από μια έντονη κινηματική χρονιά, στην οποία το σχήμα της ΕΑΑΚ πρωτοστάτησε στη μάχη διαρκείας του συλλόγου με στόχο την απομάκρυνση του κακοποιητή καθηγητή Γ. Αγγελή, ο οποίος έχει καταγγελθεί για σεξουαλική παρενόχληση και εργοδοτική αυθαιρεσία, κατάφερε να υπερδιπλασιάσει τον αριθμό ψήφων του και να σκαρφαλώσει από την 3η στην 1η θέση. Πρωτιές και αυτοδυναμίες σημειώθηκαν πανελλαδικά ακόμα και στις πιο απόμακρες γωνίες της Ελλάδας (βλ. Φλώρινα).
Ταυτόχρονα, πολλά νεοσύστατα αριστερά-αγωνιστικά σχήματα επέδειξαν ισχυρή παρουσία στις φετινές εκλογές. Παρότι με πολύ λίγο χρόνο ζωής στο ενεργητικό τους, σχήματα όπως στους Ηλεκτρολόγους Μηχανικούς της Αθήνας, την Αρχιτεκτονική Αθήνας, τα Χανιά και την πόλη του Ρεθύμνου απέδειξαν πως το ιστορικό βάθος της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς και η δυνατότητα σκιαγράφησης ενός επίκαιρου προγράμματος πάλης, που θα συνδέει το «μικρό» με το «μεγάλο» και τούμπαλιν, μπορεί να διεισδύσει σε σημαντικά τμήματα του υποκειμένου. Τέλος, ιδιαίτερα θετικό είναι και το αποτέλεσμα στο ΠΑΜΑΚ Θεσσαλονίκης, ένα από τα πλέον κορυφαία «προπύργια» της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, όπου το σχετικά νέο αγωνιστικό σχήμα κατέβηκε για πρώτη φορά στις εκλογές και απέσπασε το 9% των ψήφων, απότοκο των συνελεύσεων και των αγώνων στους οποίους πρωτοστάτησε.
«Σε δεκάδες σχολές εκφράστηκε μια ισχυρή δυναμική, που αναζητά μια άλλη Αριστερά, που θέλει να στείλει μήνυμα ανυπακοής και απειθαρχίας στο σύστημα» τονίζει η νΚΑ
Τα παραπάνω παραδείγματα, σε συνδυασμό με την ευρύτερη επιτυχή προσπάθεια σχημάτων της ΕΑΑΚ και Αριστερών-αγωνιστικών σχημάτων, εκφράζουν ότι υπάρχει όχι μόνο η ανάγκη αλλά και η δυνατότητα για μία Αριστερά που θα είναι μπροστά στους αγώνες για μόρφωση, δουλειά, ζωή, ελευθερίες και ειρήνη. Για την Αριστερά εκείνη που θα συμβάλει στην ανάπτυξη ενός ζωντανού, μαχητικού ανατρεπτικού φοιτητικού
κινήματος, που θα βάζει συνολικό φραγμό στις επιδιώξεις σε όποια κυβέρνηση και αν προκύψει, στις επιταγές ΕΕ-ΟΟΣΑ-ΣΕΒ. Που θα κατακτά νίκες και θα ανοίγει τον δρόμο για την ανατροπή των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων στην εκπαίδευση και τη ζωή μας.
Σχόλια
● Συνεχίζει τον «κατήφορο» η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ. Με προσπάθειες νοθείας των φοιτητικών εκλογών επεδίωξε να «παρέμβει» στις φετινές εκλογές η ΔΑΠ ΝΔΦΚ. Πιο συγκεκριμένα, στην Πάτρα λίγες μόνο ώρες μετά την έναρξη των φοιτητικών εκλογών η κυβερνητική παράταξη των «αρίστων», ξεκίνησε τα γνωστά «κόλπα» στοχεύοντας στη διεξαγωγή εκλογών νοθείας σε μια σειρά φοιτητικούς συλλόγους. Με περίσσιο θράσος, εξωφοιτητικά στελέχη της ΟΝΝΕΔ μπουκάραν μέσα στους χώρους διεξαγωγής των εκλογών και έπαιρναν ψηφοδέλτια της ΔΑΠ με στόχο την εξαγορά ψήφων από φοιτητές. Όπως κατήγγειλαν οικότροφοι της εστίας του πανεπιστημίου Πατρών, από νωρίς είχαν ξεκινήσει τηλέφωνα για εξαγορά ψήφων τάζοντας «πενηντάρια» δεξιά και αριστερά.
● «Τα ΕΑΑΚ-ΑΡΕΝ που υποστηρίχθηκε από το ΜέΡΑ25 – Συμμαχία για τη ρήξη έλαβε 10%. Το Δίκτυο του ΣΥΡΙΖΑ δεν ξεπερνάει το 3%. Κατέρρευσαν οι αυταπάτες» έγραψε στο Twitter πανηγυρίζοντας ο Κρίτων Αρσένης βουλευτής του ΜέΡΑ25. Όπως φάνηκε, το μέτωπο της «ρεαλιστικής ανυπακοής» σαν έτοιμο από… καιρό πανηγύρισε το ποσοστό του ΕΑΑΚ-ΑΡΕΝ (9,67%). Η ιστορία όμως δεν ξεγράφεται εύκολα και πολλές φορές μπορεί να γυρίσει… μπούμερανγκ. Ας το θυμούνται αυτό όσοι από τις κοινοβουλευτικές τους καρέκλες προσπαθούν να οικειοποιηθούν τους αγώνες της ριζοσπαστικής Αριστεράς. Ας το βλέπουν και αυτό όσοι τους έδωσαν αυτή τη δυνατότητα…
Πηγή: prin.gr
