Πληθαίνουν οι «πατεράδες» και οι «μανάδες» του έθνους που έχουν άποψη για το τι σπουδές χρειάζονται «τα παιδιά των άλλων» και, κυρίως, της «Πόλης των εργατών». Για τα δικά τους τα παιδιά έχουν εξασφαλίσει τα «ρετιρέ» της εξουσίας.

Με φρίκη άρθρωνε τις προάλλες τη λέξη «λαγούμια» δημοφιλής τηλεπαρουσιάστρια, που χρόνια τώρα εμπορεύεται την ανθρώπινη εξαθλίωση στις εκπομπές της. Αναφερόταν στην αποκάλυψη του τρόπου και του τόπου ζωής μιας οικογένειας που αυτοπροσδιορίζεται ως «παλαιοχριστιανική»: σε λαγούμια ζούσαν, έτρωγαν, κοιμόντουσαν. Εκεί δίδασκαν και τα παιδιά τους, μια και διαφωνούσαν με το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα. «Μα τι φταίνε τα παιδιά να μην πάνε σχολείο!», σχολίασε με ψυχοπόνια. Ανέλαβε η αστυνομία να μαζέψει τους παρίες. Δεν ασχολήθηκε περαιτέρω. Όπως δεν ασχολήθηκε ούτε αυτή ούτε το υπουργείο Παιδείας με την ανακοίνωση της ΟΙΕΛΕ που αποκάλυψε πως «τουλάχιστον 200-300 παιδιά, κυρίως από εύπορες οικογένειες που σχετίζονται με τον παραθρησκευτικό χώρο, διδάσκονται παράνομα κατ’ οίκον» με την εμπλοκή ιδιωτικών σχολείων στην έκδοση πλαστών τίτλων σπουδών. Στα ρετιρέ (ή τις βίλες τους) πλούσιες οικογένειες της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης μισθώνουν εκπαιδευτικούς για να μυήσουν τα παιδιά τους σε αρχές και αξίες που εκείνες θεωρούν κατάλληλες.

Μόρφωση κατά το ιδεολογικό δοκούν των οικογενειών, λοιπόν. Άλλοτε με κολλυβογράμματα, άλλοτε με επιστημονική σφραγίδα. Δεν πήραν αυτοί οι γονείς τη μόρφωση των παιδιών τους στα χέρια τους προκειμένου να αντισταθούν σε ένα μονοδιάστατο καθεστώς εκπαίδευσης που τα ετοιμάζει να γίνουν «ένα ακόμη τούβλο στον τοίχο» του συστήματος. Διαμορφώνουν το υλικό του δικού τους τοίχου, κληρονόμους και συνεχιστές των δικών τους φοβικών ιδεών, «αμόλυντων» από τις επιδράσεις του κοινωνικού περίγυρου.

Για την πλειονότητα όμως του κοινωνικού περίγυρου ετοιμάζονται τοίχοι, τείχη και λαγούμια. Σαν εκείνα της ταινίας του Φριτς Λανγκ Metropolis (1927). Στις υπόγειες στοές της ανήλιαγης «Πόλης των εργατών» δουλεύουν άνθρωποι σκυφτοί, ομοιόμορφοι, που δεν σκέφτονται· απλώς εκτελούν τις εντολές των πάμπλουτων ιδιοκτητών των μηχανών. Είναι καταδικασμένοι να ζουν με τις οικογένειές τους και τα παιδιά τους στη φτώχεια. Ταΐζουν όμως ακόμη και με τις σάρκες τους έναν τερατώδη μηχανισμό. Από την εργασία τους προέρχεται το συγκρότημα που υψώνεται πάνω από την πόλη τους. Λέγεται «Λέσχη των Υιών», με αίθουσες διδασκαλίας και βιβλιοθήκες, με τα θέατρά της, τα στάδιά της, τις διασκεδάσεις και τους αιώνιους ηλιόλουστους κήπους. Οι «γιοί», απομονωμένοι από τον κόσμο των εργατών, απολαμβάνουν τον καρπό του μόχθου τους. Προετοιμάζονται να γίνουν τα «μυαλά» που θα διατάξουν τα «χέρια» να δουλέψουν για τις ανάγκες τους.

Τον ρόλο ενός τέτοιου «γιου» φαίνεται να ζήλεψε ένας άλλος παρουσιαστής ειδήσεων αυτή τη φορά (νέο …αστέρι), όταν δήλωσε με διδακτικό και πατρικό ύφος πρόσφατα στο τουίτερ: «Είμαστε η χώρα που παρασπουδάζει τα παιδιά της, υποτιμώντας επί χρόνια την τεχνική εκπαίδευση. Αλλά πώς να εξηγήσεις ότι δεν χρειάζεται κάθε κωμόπολη τμήμα ΑΕΙ» (4/2/24). Ο ίδιος, όπως διαβάζουμε στο δημόσια αναρτημένο βιογραφικό του, δεν ασχολήθηκε με κανένα ελληνικό ΑΕΙ, αλλά τελειώνοντας ένα γνωστό ιδιωτικό Λύκειο πήγε κατευθείαν στο εξωτερικό για σπουδές. Πού να βασανίζεται με πανελλήνιες τώρα ο… ευγενής γόνος, πώς να του εξηγήσεις τον χάρτη των ΑΕΙ της χώρας, τι να του πεις για την τεχνική εκπαίδευση! Παρότι άσχετος όμως, «τροχοδρομεί» τις σπουδές των παιδιών της χώρας, σίγουρος για το τι χρειάζονται και τι έχει αυτή ανάγκη.

"Υπάρχουν και οι αγώνες, που αφορούν την αγωνία για μια εκπαίδευση απαλλαγμένη από λαγούμια και ρετιρέ"

Πληθαίνουν οι «πατεράδες» και οι «μανάδες» του έθνους που έχουν άποψη για το τι σπουδές χρειάζονται «τα παιδιά των άλλων» και, κυρίως, της «Πόλης των
εργατών». Για τα δικά τους τα παιδιά έχουν εξασφαλίσει, από τότε που γεννήθηκαν, τα «ρετιρέ» της εξουσίας. Για τους πληβείους προορίζονται τα «τεχνικά» σχολεία, ταυτισμένα στο μυαλό τους με τη χειρωναξία άρα και με την υποβάθμιση. Όσοι θελήσουν κάτι άλλο θα πρέπει να αντιμετωπίσουν τον Προκρούστη των συνεχών εξετάσεων του Γενικού Λυκείου προκειμένου να πάρουν το «Εθνικό απολυτήριο», όπως σχεδιάζει η κυβέρνηση. Κι όσοι αντέξουν. Σαν τη σειρά ταινιών Αγώνες πείνας, όπου μετά από μια αποτυχημένη εξέγερση οι ηττημένοι αναγκάζονται σε αγώνα αλληλοεξόντωσης μέχρι να μείνει μόνο ένας τους ζωντανός. Εκτός από τους «Αγώνες πείνας», υπάρχουν κι άλλοι αγώνες, που αφορούν την αγωνία για μια εκπαίδευση απαλλαγμένη από λαγούμια και ρετιρέ. Αυτοί απαιτούν μετερίζια: θέσεις άμυνας και επίθεσης ταυτόχρονα για μια εκπαίδευση και μια κοινωνία που αλλάζει τους ανθρώπους από «όντα για τους άλλους» σε «όντα για τον εαυτό τους», σε αυτεξούσιους δηλαδή ανθρώπους που παλεύουν για την απελευθέρωσή τους (Π. Φρέιρε).

Πηγή: prin.gr

Η παρουσία του Κασσελάκη ζωντάνεψε τη λέσχη, αφού δήλωσαν συμμετοχή στη συζήτηση διπλάσια μέλη απ’ ό,τι συνήθως

Ακουσα πρόσφατα φίλο να μιλάει για τη «Λέσχη Μπούρδεμπεργκ» στην Ελλάδα και, όπως είναι λογικό, λόγω της έμφυτης περιέργειάς μου ρώτησα τι είναι αυτή η λέσχη. «Α, είναι κάτι σαν Λέσχη Μπίλντερμπεργκ αλλά από τα Lidl».

Καταλαβαίνετε ότι η περιέργειά μου πυροδοτήθηκε ακόμη περισσότερο. Έχουμε εμείς λέσχη, έστω και Β΄ κατηγορίας, και δεν το ξέρω; Και να λοιπόν τι έμαθα. Κάθε Σάββατο στις 12 το μεσημέρι διάφοροι επιφανείς που αυτοπροσδιορίζονται ως οικονομική και πολιτική ελίτ συναντιούνται στο café restaurant Yellow στη Νέα Ερυθραία γι’ αυτό που ονομάζουν brunch. Αλλά επειδή ένα brunch δεν σε κάνει… Λέσχη Κάτι, το συνοδεύουν με διάφορες ομιλίες με αντικείμενο συνήθως τη σωτηρία της χώρας ή κάτι σχετικό.

Η πρωτοβουλία για τις συζητήσεις μετά τον καφέ και το brioche σολομού ανήκει στον κ. Απόστολο Ταμβακάκη (πρώην τραπεζικό στέλεχος και άνθρωπο του ομίλου Λάτση) και τον κ. Πέτρο Ευθυμίου, πρώην υπουργό του ΠΑΣΟΚ.

Συμμετέχουν επιφανείς παράγοντες του σημιτικού ΠΑΣΟΚ. Κάθε φορά είναι και ένας διαφορετικός καλεσμένος που δίνει το έναυσμα για συζήτηση. Με διαβεβαίωσαν ότι συμμετοχή σε αυτές τις συναντήσεις έχουν και άνθρωποι της Αριστεράς.

Οταν ρώτησα ποιοι, μου ανέφεραν τον δημοσιογράφο Νίκο Φελέκη, ο οποίος έχει στενές σχέσεις με τον Γιώργο Παπανδρέου και τον Αντώνη Σαμαρά. Για να καταλάβετε, μου ανέφεραν τον Φελέκη ως άνθρωπο της Αριστεράς, αλλά δεν μου ανέφεραν καν το μέλος του ομίλου συζητήσεων Δημήτρη Λιάκο, πρώην υπουργό της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Μάλλον δεν θα τον θεωρούν Αριστερό.

ΕΝΩΤΙΚΟΣ ΑΠΕΡΓΙΑΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ

ΟΛΕΣ-ΟΙ ΜΑΖΙ ΑΠΕΝΑΝΤΙ στις ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ της ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ
ΟΡΓΑΝΩΣΗ και ΕΝΟΠΟΙΗΣΗ ΑΠΕΡΓΙΑΚΩΝ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΩΝ:

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ και ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗ ΤΩΡΑ!

ΤΑ ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΜΠΡΟΣΤΑ

Η κοινωνική ηρεμία δεν μπορεί να εξασφαλίζεται “για πάντα”. H ταξική αδικία είναι πλέον πασιφανής και ενορχηστρωμένη κυνικά από την κυβέρνηση. Τα κέρδη πάνω από τις ζωές μας, είναι το απαράβατο δόγμα τους! Υπερκέρδη γι’ αυτούς, υπερλιτότητα για εμάς! Όχι άλλο!!!

Και να,  που ήδη η νεολαία δείχνει το δρόμο δυνατά και μαζικά, μέσα από τους αγώνες και τις καταλήψεις στα πανεπιστήμια, τις χιλιάδες που κατέκλυσαν την Αθήνα στο πανελλαδικό συλλαλητήριο, μαζί με τις/τους εργαζόμενες-ους στην εκπαίδευση απέναντι στην επιχείρηση ιδιωτικοποίησης των πανεπιστημίων. Ο αγώνας αυτός είναι αγώνας όλης της κοινωνίας, όλων των εργαζομένων: είναι μάχη για την υπεράσπιση και αναβάθμιση του δημόσιου δωρεάν πανεπιστημίου, μάχη ενάντια στους ταξικούς φραγμούς που υψώνονται για τα λαϊκά στρώματα. Είναι ζήτημα δημοκρατίας να μην αφήσουμε να περάσει η κατάργηση του Συντάγματος (άρθρο 16) μένα νόμο! Γιατί μετά θα έρθουν κι άλλα…

Χαιρετίζουμε τις κινητοποιήσεις των μικρών και μεσαίων αγροτοκτηνοτρόφων , της φτωχοποιημένης αγροτιάς και δηλώνουμε ότι στεκόμαστε αλληλέγγυοι στο πλευρό τους και συμπαραστάτες στον αγώνα τους ενάντια στη συνολική πολιτική έτσι όπως προδιαγράφεται από τις ΚΑΠ της ΕΕ, συμφωνείται, προωθείται, εφαρμόζεται και υλοποιείται από τις κυβερνήσεις (και την σημερινή) και οδηγεί στην εξαφάνιση την μικρή και μεσαία αγροτιά, πριμοδοτεί τους κολοσσούς της ενέργειας και του αγροτοδιατροφικού τομέα και αλλάζει συνολικά τον χάρτη και της οικονομίας και της παραγωγής.

Οι κοινοί αγώνες μας περιμένουν!

Η κατάσταση στα σούπερ μάρκετ, στην ενέργεια, στην υγεία, την παιδεία και τις μεταφορές, στα σπίτια και τη δουλειά των εργαζομένων, δεν δικαιολογεί και δεν αντέχει άλλη αναμονή! Η ακρίβεια στα βασικά είδη λαϊκής κατανάλωσης διαβρώνει με μεγάλη ταχύτητα τον μισθό και τη σύνταξη. Τα υπερκέρδη της απληστίας και τη φοροασυλία των μεγαλοεπιχειρηματιών (βιομηχάνων, τουρισμού, σουπερμαρκετάδων, τραπεζιτών, εφοπλιστών) είναι εξοργιστικά. Την ίδια στιγμή που οι μεγάλες επιχειρήσεις και όμιλοι πανηγυρίζουν για το ρεκόρ στα μερίσματα των μετόχων τους, η κυβέρνηση αντί να υπερφορολογίσει τα υπερκέρδη τους, απλά πανηγυρίζει για την “ανάπτυξη” ενώ τα λαϊκά στρώματα επιβιώνουν με το ζόρι σε συνθήκες ουσιαστικά υπανάπτυκτης χώρας.

Το κεφάλαιο αντλεί θηριώδη κέρδη από τους άθλιους μισθούς που δίνει, την διάλυση του κοινωνικού κράτους, τις ολοένα μειούμενες μη μισθολογικές παροχές (ασφάλιση, πρόνοια) και τα όλο και πιο συρρικνωμένα εργατικά δικαιώματα (άδειες, χρόνος εργασίας, συνδικαλιστικές κατακτήσεις). Η κυβέρνηση νομοθετεί για τα συμφέροντα των εργοδοτών νομοθετούνται: νόμοι Χατζηδάκη, Άδωνι, Βορίδη, Αχτσιόγλου (διπλές και τριπλές δουλειές ακόμα και μετά τη σύνταξη, 14ωρα δουλειάς, διάλυση της Επιθεώρησης Εργασίας, ποινικοποίηση των απεργιών και κρατικές παρεμβάσεις στα σωματεία και πολλά άλλα…).

Οι προτροπές προς την αναμονή για να “τιθασευτεί ο πληθωρισμός” αποδεικνύονται αποπροσανατολιστική δημαγωγία. Τα μέτρα Μητσοτάκη για την αντιμετώπιση της ακρίβειας δεν μπορούν να ξεγελάσουν πια καμία και κανέναν. Πραγματική λύση για τους εργαζόμενους χωρίς αυτόματη τιμαριθμική αναπροσαρμογή και γενναίες αυξήσεις στους μισθούς, χωρίς πλαφόν στα βασικά αγαθά (ρεύμα, ενέργεια, είδη πρώτης ανάγκης), και χωρίς μείωση ΦΠΑ στα είδη λαϊκής κατανάλωσης δεν μπορεί να υπάρξει.

Το νέο Σύμφωνο Σταθερότητας, που αναμένεται να επανενεργοποιηθεί, υπογραμμίζει ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θα μείνει προσηλωμένη στη γραμμή δημοσιονομικής πειθαρχίας και λιτότητας, με τις αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις να θεωρούνται “αρνητικός παράγοντας που ενισχύει τον πληθωρισμό”. Οι ιδιωτικοποιήσεις ακόμα και σε υπηρεσίες του στενού Δημόσιου τομέα, ακόμα και στο νερό και την ψυχική υγεία, τα περίφημα «απογευματινά χειρουργεία» που νομιμοποιούν το φακελάκι και η συνολική κατάρρευση του Δημοσίου ως κοινωνικό στήριγμα των εργαζομένων και των πιο φτωχών, θέτουν επιτακτικά το καθήκον να αντιστραφεί επιτέλους αυτή η κατάσταση και να τεθούν στο επίκεντρο των προτεραιοτήτων αυτής της χώρας οι ανάγκες των πολλών και όχι τα κέρδη των λίγων. Η εξωτερική πολιτική δείχνει ακόμα μια επιλογή ενίσχυσης των καπιταλιστών, αφού το σύνολο του πολιτικού συστημικού φάσματος δεν διστάζει να δηλώνει φωναχτά την απόλυτη ταύτιση με το Ισραήλ και τις ΗΠΑ τόσο στη σφαγή στη Γάζα, όσο και με τον ατελείωτο πόλεμο στην Ουκρανία, ενώ ετοιμάζονται να στείλουν ελληνική φρεγάτα στην Ερυθρά Θάλασσα. Για τους εξοπλισμούς “λεφτά υπάρχουν” θέτοντας πάντοτε σε κίνδυνο την ειρήνη στην περιοχή.

Ένα χρόνο μετά το σιδηροδρομικό έγκλημα στα Τέμπη, όχι μόνο δεν έχει βελτιωθεί το παραμικρό για την εργαζόμενη κοινωνία, αλλά την ώρα που τα ποσοστά κερδών είναι δυσθεώρητα, ακόμα κι όταν οι πωλήσεις μένουν σταθερές ή πέφτουν, οι εργαζόμενες κι οι εργαζόμενοι ζουν και δουλεύουν σε όλο και χειρότερες και πιο επικίνδυνες συνθήκες. Το 2023 182 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και 286 τραυματίστηκαν σοβαρά  σε εργατικά εγκλήματα που βαφτίζονται “ατυχήματα” (δραματική επιδείνωση από το 104 και 140 αντίστοιχα για το 2022) χωρίς στη θλιβερή αυτή στατιστική να περιλαμβάνεται το ζήτημα των επαγγελματικών ασθενειών.

Η ανάγκη για τη δική μας ταξική απάντηση βοά.

Οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες μέσα από τα συνδικάτα μας να οργανώσουμε τις διεκδικήσεις μας, ενωτικά, μαχητικά και δημοκρατικά. Δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτα από την ηγεσία της ΓΣΕΕ που έχει κάνει σημαία το ταξικό συμβιβασμό και την υποταγή στο ΣΕΒ. Κωφεύει επιδεικτικά ενώ η κοινωνία βράζει και προκηρύσσει απεργία τον Απρίλη!

Είναι στα δικά μας χέρια η οργάνωση  και ο συντονισμός του αγώνα με αποφασιστικότητα. Για να ορίσουμε εμείς τη δική μας ατζέντα. Τώρα να μιλήσει η εργατική τάξη και τα δικά μας συμφέροντα. 

Στις 28 Φλεβάρη η ΑΔΕΔΥ και μια σειρά Εργατικά Κέντρα και συνδικάτα έχουν αποφασίσει Απεργία. Είναι η στιγμή να ενώσουμε ξανά τις φωνές μας με τους φοιτητές!

• -Για ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΜΙΣΘΟΥΣ
• -ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
• -ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ 13-14 ΜΙΣΘΟΥ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΤΟΜΕΑ
• -ΜΕΙΩΣΗ ΤΩΝ ΕΤΩΝ ΣΥΝΤΑΞΙΟΔΟΤΗΣΗΣ
• -ΜΕΤΡΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΚΑΙ ΥΓΙΕΙΝΗΣ ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ
• -ΌΧΙ στην ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ της ΤΡΙΤΟΒΑΘΜΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ: ΔΗΜΟΣΙΑ ΣΩΡΕΑΝ ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΜΕΝΗ ΠΑΙΔΕΙΑ
• -ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΕΣΥ: ΔΗΜΟΣΙΟ ΔΩΡΕΑΝ ΚΑΘΟΛΙΚΟ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΥΓΕΙΑΣ

Όλοι και όλες στις απεργιακές συγκεντρώσεις σε όλη την χώρα την Τετάρτη 28/02!

Στην Αθήνα στην πλάτεια Κλαυθμώνος στις 11πμ με προσυγκέντρωση στο Υπ. Εργασίας

ΜΑΧΗ

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΕΝΩΤΙΚΗ ΤΑΞΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ

Πηγή: kommon.gr

Πηγή: aristerorevma.gr

Το Σάββατο 16 Μάρτη 2024, αντιρατσιστικές, αντιφασιστικές οργανώσεις προσφύγων και μεταναστών στην χώρα μας οργανώνουν μεγάλο συλλαλητήριο στο οποίο το επίκεντρο είναι ο διαρκής αγώνας κατά των φυλετικών διακρίσεων, της ξενοφοβίας, του ρατσισμού και του φασισμού.

Τα Σωματεία μας συμμετέχουν για άλλη μια χρονιά στο συλλαλητήριο και ενώνουν την φωνή τους με πρόσφυγες και μετανάστες για τα δικαιώματα τους.

Παλεύουμε:

• -Για την κατάργηση της ρατσιστικής συμφωνίας ΕΕ- Τουρκίας – Ελλάδας.
• -Τις πολιτικές των διακρίσεων σε βάρος προσφύγων – μεταναστών.
• -Τις παράνομες επαναπροωθήσεις στο Αιγαίο που στοιχίζουν εκατοντάδες ανθρώπινες ζωές.
• -Να αναγνωρισθούν και να θεσμοθετηθούν τα δικαιώματα προσφύγων – μεταναστών στην απασχόληση, στην κοινωνική ασφάλιση, στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη κλπ.
• -Απαιτούμε να σταματήσουν οι δολοφονικοί βομβαρδισμοί του Ισραήλ στην μαρτυρική Γάζα.
• -Να τερματισθεί η κατοχή σε όλη την Παλαιστίνη.
• -Να σταματήσει κάθε ανάμειξη και εμπλοκή της χώρας μας στον πόλεμο στην Μέση Ανατολή και την Ερυθρά Θάλασσα.

Καλούμε τα μέλη μας να δώσουν δυναμικά το παρόν τους στο μεγάλο αντιρατσιστικό συλλαλητήριο

Οι Διοικήσεις

Πανελλήνια Ένωση Ναυτών Εμπορικού Ναυτικού (ΠΕΝΕΝ)

Πανελλήνιος Σύλλογος Συνταξιούχων Επικουρικής Ασφάλισης (ΤΕΑΥΝΤΠ)

Πανελλήνιος Σύνδεσμος Συνταξιούχων ΝΑΤ και Κατωτέρων Πληρωμάτων (ΠΣΣ – ΝΑΤ)

Πανελλήνια Ομοσπονδία Συνταξιούχων Επικουρικής Ασφάλισης (ΤΑΝΠΥ)