Από τον Χρήστο Επαμ. Κυργιάκη

Όλα θα ήταν όμορφα, ωραία, γιορτινά, με τους ανθρώπους χαρούμενους κι ευτυχισμένους, έτοιμους να ψωνίσουν, να αγοράσουν, να καταναλώσουν όπως ορίζει η θεά διαφήμιση, όπως θα ήθελα η μαμά εταιρία που έκανε θεά τη διαφήμιση.

Όλα θα ήταν όπως πρέπει, αν δεν υπήρχαν κάτι μυτερά αγκάθια να χαλάνε τη γιορτινή σούπα.

Αλλά βλέπεις, όπου κυριαρχούν οι εταιρίες και όχι οι άνθρωποι όλα μπαίνουν στην άκρη για το κέρδος της εταιρίας.

Τι να σου κάνει η εταιρία που παράγει όπλα και η εταιρία που τα εμπορεύεται; Πώς αλλιώς θα κερδίσουν χωρίς πολέμους; Τα όπλα δεν «καταναλώνονται» αλλιώς. Δεν πας ως χριστουγεννιάτικό δώρο στο φίλο σου μια ρουκέτα, ας πούμε, τυλιγμένη σε χρυσό χαρτί. Ούτε αγοράζεις στον αδερφό σου ένα κουτί σφαίρες αντί για σοκολατάκια.

Μπορείς όμως να τα «δωρίζεις» σε τίποτα κακόμοιρους Ασιάτες ή Αφρικανούς αφού τους βάλεις πρώτα να τσακώνονται μεταξύ τους. Μετά θα σε παρακαλάνε για τα «δώρα» που παράγεις και εμπορεύεσαι.

Είναι, που λέτε, κάτι παράσιτα, ανθρώπους δεν τους λες, που άφησαν τα σπίτια τους που βομβαρδίζονταν μες στο καταχείμωνο και κίνησαν για τους δικούς μας τόπους. Τι θράσος αλήθεια εκ μέρους τους, τι αγένεια!

Ήρθαν και χάλασαν την αποβλάκωσή μας. Κάτι βρεγμένα και πεινασμένα παιδικά κορμάκια γέμισαν τις οθόνες της απραξίας μας την ώρα που όλοι περιμέναμε να δούμε στις οθόνες πόσες μέρες έμειναν ακόμη για τα Χριστούγεννα.

Όμως, ακόμη κι αυτόν τον μέγιστο ανθρώπινο πόνο του ξεριζωμού και της προσφυγιάς, οι εταιρίες, ως γνήσια αρπακτικά και μανούλες στο εμπόριο, έσπευσαν να τον εξαργυρώσουν.

Αν δεν υπήρχαν οι εταιρίες-κανάλια για να δείξουν την «ευαισθησία» των εταιριών, δεν θα υπήρχε κανένας λόγος οι εταιρίες να είναι «ευαίσθητες».

Όμως τέτοιες γιορτινές μέρες οι εταιρίες φροντίζουν για όλους όσους βρίσκονται σε ανέχεια.

Δίνουν «δωρεάν» χρόνο ομιλίας στα κινητά για να μιλάμε, να λέμε άσχετα μέχρι να καταναλώσουμε το χρόνο, να ανταλλάσσουμε ψεύτικες, τις περισσότερες φορές, ευχές, γιατί έτσι είθισται και να μας γίνεται συνείδηση πως το δικαίωμα στο να μιλάμε όσο θέλουμε μας το παραχώρησε η εταιρία η οποία όποτε θέλει, μπορεί να μας το στερήσει, όπως για παράδειγμα, αν δεν πληρώσουμε το λογαριασμό.

Πρέπει να μάθουμε πως οι εταιρίες θα είναι καλές μαζί μας αν κι εμείς είμαστε καλοί καταναλωτές, αλλιώς θα υποστούμε τις συνέπειες.

Χαρίζουν στους καλούς πελάτες εισιτήρια θεαμάτων και δείπνα στη μισή τιμή αρκεί να τους το ζητήσουμε. Οι εταιρίες έχουν φροντίσει πριν από μας για το τι θα μας άρεσε να δούμε και να φάμε. Είμαστε ελεύθεροι να επιλέξουμε αυτό που εκείνες θέλουν.

Οι ιατρικές και ασφαλιστικές εταιρίες φροντίζουν για την υγεία και την ασφάλειά μας. Τα δημόσια νοσοκομεία και οι δομές κοινωνικής ασφάλισης και μέριμνας ισοπεδώθηκαν αφού πρώτα καταληστεύτηκαν, για να επικρατήσει και να αναδειχτεί η ανωτερότητα της ιδιωτικής πρωτοβουλίας.

Με σημαία τους την υγεία με αξιοπρέπεια για όλους ξεχνάνε να συμπληρώσουν: «για όλους όσους έχουν να πληρώσουν».

Τα δημόσια νοσοκομεία, προς το παρόν, χορταίνουν με εξαγγελίες και υποσχέσεις.

Για παράδειγμα, το Σπηλιοπούλειο Ογκολογικό Νοσοκομείο τελικού σταδίου λειτουργεί χωρίς το απαραίτητο προσωπικό. Κοινωνικοί λειτουργοί, φυσικοθεραπευτές, ψυχολόγοι και νοσηλευτές δεν υπάρχουν. Όσο για υλικά, ότι περισσεύει από τα κοινωνικά ιατρεία.

Αυτά παθαίνει όποιος επιθυμεί δημόσια δωρεάν υγεία, καταλήγει να μην έχει ούτε δημόσια ούτε δωρεάν ούτε υγεία. Ενώ, λίγο πιο βόρεια, η εταιρία-νοσοκομείο είναι παράδειγμα προς μίμηση. Ξενοδοχείο σκέτο και με τους καλύτερους γιατρούς, αρκεί να ξεχωρίζεις στη «λεπτομέρεια», να έχεις χρήμα να πληρώσεις.

Τούτες τις μέρες, άγιες τις βαφτίζουν αλλά ποτέ δεν κατάλαβα «γιατί;» και «για ποιους;», οι εταιρείες δείχνουν το «ανθρώπινο» πρόσωπό τους περιμένοντας την «έλευση του Χριστού». Τις υπόλοιπες 364 μέρες του χρόνου δεν νοιάζονται για την ασχήμια του προσώπου τους.

Καμώνονται, τάχα, πως δεν πήραν χαμπάρι ότι ο Χριστός που περιμένουν πνίγηκε κάπου στη Μεσόγειο.

πηγη: pandiera.gr

της Δέσποινας Κουτσούμπα

Η ψήφιση του προϋπολογισμού της Περιφέρειας Αττικής για το 2016 περιβλήθηκε με πολύ λιγότερες επικοινωνιακές «τιμές» από τον αντίστοιχο του 2015. Ο προϋπολογισμός ψηφίστηκε στις 17 Δεκεμβρίου, λίγο πριν τις διακοπές, εκτός «πολιτικού χρόνου». Έξω από κάθε «νόμιμο όριο» που θέτει το Υπουργείο Εσωτερικών και ο Καλλικράτης -τα ίδια όρια που πέρσι είχαν τεθεί ως «ανελαστικά» από την Ρ. Δούρου και την παράταξη του ΣΥΡΙΖΑ για να δικαιολογηθεί η «βιασύνη» τους να ψηφίσουν τον… προϋπολογισμό Σγουρού, γιατί «δεν είχαν χρόνο να τον αναμορφώσουν».

Κι όμως, ο πρώτος προϋπολογισμός που έφτιαξε εξ ολοκλήρου η παράταξη της Ρ. Δούρου είναι κατά 80% ίδιος με τον προϋπολογισμό Σγουρού (780 έργα από τα 860), με το 15% των ίδιων πόρων (δηλ. των χρημάτων της Περιφέρειας) για έργα να μοιράζονται στον Μελισσανίδη (20 εκ), τον Αλαφούζο (7 εκ.) και την ολοκλήρωση του ΧΥΤΑ Γραμματικού (4 εκ). Από τα 13 εκ. για κοινωνική πολιτική που διαφημίστηκαν πέρσι ως «νέα σελίδα στο έργο της Περιφέρειας» δεν ξοδεύτηκε ούτε ένα ευρώ σε όλο του 2015! Για το 2016, στην «κοινωνική πολιτική» (δηλ. αποκλειστικά για συσσίτια, επιδόματα και επιχορηγήσεις σε ιδρύματα) δίνονται μόνο οι μεταβιβαστικές δαπάνες (δηλ. τα κονδύλια που η Περιφέρεια εισπράττει από το Υπουργείο Εργασίας ή το ΤΕΒΑ για να μοιράσει στους δικαιούχους, λειτουργώντας ως «ταμείο») και επιπλέον μόνο 4,8 εκ. ευρώ: 2 εκ. ευρώ για ιδρύματα προστασίας ανηλίκων (ποσό του 2015 που ουδέποτε μοιράστηκε και απλώς μεταφέρεται) και 2,8 εκ. για ενίσχυση νοικοκυριών που δεν έχουν να πληρώσουν τη ΔΕΗ, και η Περιφέρεια ευαρεστείται να τους παράσχει το… ιλιγγιώδες ποσό των 100 ευρώ το έτος, δηλ. 8 και κάτι ευρώ το μήνα!

Το να πούμε ότι ο προϋπολογισμός αυτός είναι μνημονιακός ή προσαρμοσμένος στις ανάγκες του κεφαλαίου και στη νεοφιλελεύθερη λογική των συσσιτίων και της ελάχιστης ανακούφισης της «ακραίας φτώχειας» είναι η μισή αλήθεια. Γιατί η συνολική εικόνα είναι ακόμη χειρότερη και από αυτό: από τον περασμένο Μάρτιο, όταν τα αποθεματικά της Περιφέρειας Αττικής (330 εκ. ευρώ!) μεταφέρθηκαν στην Τράπεζα της Ελλάδος για να μπορέσει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ να πληρώσει τις δόσεις του ΔΝΤ, η Περιφέρεια Αττικής έχει βρεθεί σε διπλό καθεστώς μνημονίου: Από τη μία όλες οι μνημονιακές διατάξεις που απαγορεύουν τις προσλήψεις, τις κοινωνικές δαπάνες (εκτός από συγκεκριμένες), που επιβάλλουν την ιδιωτικοποίηση λειτουργιών και υπηρεσιών, που περιορίζουν σε βαθμό εξαφάνισης τη χρηματοδότηση της Περιφέρειας από τους ΚΑΠ και το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων.

Από την άλλη η προσπάθεια της διοίκησης της Περιφέρειας να μην πειραχτεί το αποθεματικό για να μην φανεί ότι… αυτά τα χρήματα μόνο λογιστικά πλέον υπάρχουν. Κι αυτό είναι το μεγαλύτερο σκάνδαλο του προϋπολογισμού και της Διοίκησης της Δούρου: ενώ κατήγγειλαν το πλεόνασμα του Σγουρού ως «πλεόνασμα απραξίας», το μετέτρεψαν σε «πλεόνασμα ανυπαρξίας»! Ενώ είχαν στα χέρια τους 330 εκ. ευρώ (από τους φόρους όλων μας), αντί να διαθέσουν ποσά για την ικανοποίηση κοινωνικών αναγκών, αντί να διαθέσουν ένα κονδύλι για τους πρόσφυγες και τους μετανάστες, για τη στέγαση αστέγων, για τα νοικοκυριά που δεν έχουν ρεύμα, σε μια Αττική με 1,5 εκ. ανέργους, αστέγους και φτωχούς, τα έδωσαν στην κυβέρνηση να τα ρίξει στη μαύρη τρύπα του «δημόσιου» χρέους. Μαζί με το 3ο Μνημόνιο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ψηφίστηκε και επιπλέον διάταξη, σύμφωνα με την οποία για να σηκώσει η Περιφέρεια χρήματα από το αποθεματικό της, πρέπει να δώσει την άδεια ο Υπουργός Οικονομικών! Έρχεται τώρα η Δύναμη Ζωής και, για να μην παραδεχτεί ότι τα χρήματα αυτά ουσιαστικά τα χάρισε στο ΔΝΤ, φτιάχνει έναν «εικονικό προϋπολογισμό» ύψους 500 εκ. ευρώ, από τον οποίο θα εκτελεστεί μόνο ό,τι αφορά τις μεταβιβαστικές δαπάνες, τις χρηματοδοτήσεις του ΕΣΠΑ και δεσμεύσεις απέναντι σε εργολάβους –όσα γίνονται δηλαδή χωρίς να χρειαστεί να πειραχτεί το αποθεματικό και να μην ενοχληθεί ο Στουρνάρας…

Είναι προφανές ότι κανείς δεν ήθελε και πολλή δημοσιότητα για έναν τέτοιο προϋπολογισμό: ούτε τα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ ούτε εκείνα τα μέλη της ΛΑΕ (6 σύνολο) που παραμένουν στην παράταξη της Δούρου, και όλοι μαζί για μια ακόμη χρονιά ψήφισαν μαζί με τον Σγουρό. Πέντε σύμβουλοι από την παράταξη της Δούρου (οι 3 εκ των οποίων είναι και μέλη της ΛΑΕ) καταψήφισαν τον προϋπολογισμό, δηλώνοντας ότι θα παλέψουν με τα κινήματα για να ανατραπεί η αντιλαϊκή πολιτική που φέρνει μαζί του. Κι αυτό είναι το πιο ελπιδοφόρο μήνυμα από μια, κατά τα άλλα άθλια και εντελώς έξω από τις ανάγκες του πραγματικού κόσμου, διαδικασία της μεγαλύτερης Περιφέρειας της χώρας…

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΠΡΙΝ της 25/12/2015

Γράφει ο Λάμπρος Ντούσικος*

Μέχρι πρότινος η Αριστερά έβλεπε τα ξεπουλήματα να γίνονται κάτω από τη μύτη της και γι’ αυτό δίκαια επαγρυπνούσε. Σήμερα όμως φτάσαμε στο σημείο τα ξεπουλήματα να ξεκινούν από μια κυβέρνηση που επιμένει να επικαλείται την αναφορά της σε… αριστερές αρχές και αξίες. Όσο κι αν η κυβέρνηση προσπαθεί να πείσει ότι «εφαρμόζει με καλύτερους όρους» τα μνημονιακά προγράμματα, τίποτα δεν έχει αλλάξει από παλιά: το ΤΑΙΠΕΔ βγάζει στο σφυρί το δημόσιο πλούτο, τα κοινόχρηστα πράγματα και τις αναπτυξιακές υποδομές της Ελλάδας. Τα κροκοδείλια δάκρυα της κυβέρνησης αρκούν ίσως για να ξεγελάσουν τους αδαείς, δεν αρκούν όμως για να κρύψουν την αλήθεια γύρω από το θέμα των πραξικοπηματικών και επιζήμιων ιδιωτικοποιήσεων.

Ο νυν υπουργός Οικονομικών Ε. Τσακαλώτος (ο «μαρξιστής οικονομολόγος», σύμφωνα με τον ορισμό που ο ίδιος απέδωσε στον εαυτό του σε συνέντευξη στην El Mundo, 23/12/15) μπορεί δημόσια να ισχυρίζεται ότι «υποχρεώνεται» να εφαρμόσει πολιτικές με τις οποίες διαφωνεί, στην πραγματικότητα όμως ο ίδιος πιέζει τις Γραμματείες και τα αρμόδια όργανα του Υπουργείου Οικονομικών να επισπεύσουν τις διαδικασίες του fast track ξεπουλήματος της χώρας. Δεν είναι βέβαια η πρώτη φορά που το κάνει, αν αναλογιστούμε ότι, τον περασμένο Αύγουστο, μέσα σε μόλις 4 μέρες έβαλε την υπογραφή του στην Έγκριση του Επιχειρησιακού Προγράμματος του TAIΠΕΔ (ΦΕΚ 93 Α’ 14/08/15), στο 3ο Μνημόνιο (ΦΕΚ 94 Α΄ 14/08/15) και στην Έγκριση Υπογραφής από το ΤΑΙΠΕΔ της Σύμβασης Παραχώρησης των αεροδρομίων (ΦΕΚ 98 Α’ 17/08/15). Αν πραγματικά δυσφορούσε, φανταζόμαστε επίσης ότι δεν θα επέτρεπε να ψηφιστεί το 3ο Μνημόνιο χωρίς οι τριακόσιοι βουλευτές να μπορέσουν να δουν -έστω οπτικά- τα δυο παρατήματα της Δανειακής Σύμβασης που αφορούσαν το πρόγραμμα των ιδιωτικοποιήσεων.

Ο λόγος, όμως, εδώ γίνεται για κάτι που δεν μοιάζει τόσο με άμεση υποχρέωση ή μέγιστη προτεραιότητα ή εκβιαστική ανάγκη. Στα μέσα του Δεκέμβρη η Γενική Γραμματεία Δημόσιας Περιουσίας απέστειλε ενημερωτικά σημειώματα προς το Κεντρικό Συμβούλιο Διοίκησης για την Αξιοποίηση της Δημόσιας Περιουσίας (ΚΣΔΑΔΠ) με σκοπό την τακτοποίηση διαφόρων «εκκρεμοτήτων», κυρίως εισηγήσεων επί των Ειδικών Σχεδίων Χωρικής Ανάπτυξης Δημοσίων Ακινήτων (ΕΣΧΑΔΑ), προκειμένου να προχωρήσουν οι ιδιωτικοποιήσεις (και οι αντίστοιχες τσιμεντοποιήσεις…).

Το ΚΣΔΑΔΠ συστάθηκε βάσει του άρθρου 16 του ιδρυτικού νόμου του ΤΑΙΠΕΔ (Ν. 3986/2011), υπάγεται στη Γενική Γραμματεία Δημόσιας Περιουσίας του Υπουργείου Οικονομικών και έχει ως έργο την παρακολούθηση της εφαρμογής της νομοθεσίας για την υφαρπαγή της δημόσιας περιουσίας. Οι αρμοδιότητες του εν λόγω Συμβουλίου σχετίζονται άμεσα με τη διαδικασία πολεοδομικής ωρίμανσης στα δημόσια ακίνητα που μεταβιβάζονται στο ΤΑΙΠΕΔ, καθώς και με τη διαδικασία χωροθέτησης συγκεκριμένων επενδυτικών σχεδίων (τα περίφημα ΕΣΧΑΔΑ) μέσα από ένα θεσμικό πλαίσιο «ευέλικτο», «αποτελεσματικό» και «απαλλαγμένο» από τις χρονοβόρες γραφειοκρατικές διαδικασίες, όπως λόγου χάρη η προστασία του φυσικού και του πολιτιστικού περιβάλλοντος. Με απλά λόγια: σκοπός αυτού του Συμβουλίου είναι να επιταχύνει τις διοικητικές διαδικασίες -εισηγήσεις, γνωμοδοτήσεις, εγκυκλίους, νομοθετικές παρεμβάσεις κλπ- ούτως ώστε να μπορεί το ΤΑΙΠΕΔ να προχωρήσει πιο γρήγορα και πιο αποτελεσματικά στο ξεπούλημα της δημόσιας γης και των αναπτυξιακών υποδομών της χώρας. Αν όλα, όπως ισχυρίζεται η κυβέρνηση, θα γίνουν «σύννομα», τότε ποιος ο λόγος να ενεργοποιηθεί ένα Συμβούλιο που βασικό στόχο της ίδρυσής του είχε την… παράκαμψη της νομιμότητας;

Στα ενημερωτικά σημειώματα της Γενικής Γραμματείας, αναφέρεται ρητά η πρόθεση του Υπουργού κ. Ε. Τσακαλώτου για άμεση ενεργοποίηση του ΚΣΔΑΔΠ (συνεδρίασε μόνο μια φορά μέσα στο 2015 γι’ αυτό θα συγκληθεί εκτάκτως την ερχόμενη Τρίτη 29/12/15 στις 12:00), διότι οφείλει να είναι πλήρως λειτουργικό (fully operational) και να τακτοποιήσει επιτέλους τις όποιες εκκρεμότητες.

Οι εκκρεμότητες φυσικά δεν είναι άλλες από: την ΚΥΑ έκδοσης πολεοδομικής μελέτης για τον προστατευόμενο υδροβιότοπο της Κασσιώπης Κέρκυρας και το Ξενία Σκιάθου, τα ΕΣΧΑΔΑ για το Ολυμπιακό Ιππικό Κέντρο Μαρκόπουλου, τη Σαμπάριζα Θερμησίας της Ερμιονίδας, την Ακτή και Camping Ποσειδίου της Κασσάνδρας Χαλκιδικής, το Castello Bibelli της Κέρκυρας, το Ξενία Καρτερού στο Ηράκλειο Κρήτης, το ακίνητο στην Αγία Τριάδα Θεσσαλονίκης και το τροποποιημένο σχέδιο ΠΔ του ακινήτου Αφάντου Ρόδου. Ως «εκκρεμότητα» παρουσιάζεται επίσης η υπόθεση του Αστέρα Βουλιαγμένης στο Μικρό Καβούρι, παρότι το ΣτΕ βάσει της υπ’ αριθ. Δ28/2015/4.3.2015 απόφασής του, δεν ενέκρινε το σχέδιο ΠΔ για την έγκριση του συγκεκριμένου ΕΣΧΑΔΑ.

Θυμίζουμε ότι σε όλες τις παραπάνω περιπτώσεις έχουν αναπτυχθεί κινήματα πολιτών, που παλεύουν για την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος και των κοινόχρηστων -κατά το Σύνταγμα- αναπαλλοτρίωτων πραγμάτων. Κινήματα που παλεύουν μαζί με αυτοδιοικητικούς και παραγωγικούς φορείς για την αποτροπή της εγκληματικής παραχώρησης του φυσικού πλούτου στις κερδοσκοπικές πολυεθνικές. Θυμίζουμε επίσης ότι, για τις περισσότερες από τις παραπάνω υποθέσεις, εκκρεμούν αιτήσεις ακύρωσης στο ΣτΕ.

Όλα αυτά όμως δεν φαίνεται να απασχολούν καθόλου την κυβέρνηση –όπως δεν απασχόλησαν και τις προηγούμενες. Αντιθέτως, η μεθοδευμένη υφαρπαγή της δημόσιας γης από την κυβέρνηση και το ΤΑΙΠΕΔ, βάζει στο παιχνίδι ολόκληρο το σύστημα των υπηρεσιών των Υπουργείων. Με έγγραφο της Γενικής Διεύθυνσης Περιβαλλοντικής Πολιτικής του Υπ. Περιβάλλοντος και Ενέργειας (22-12-15), προωθείται στο ΚΣΔΑΔΠ η εισήγηση έγκρισης περιβαλλοντικών όρων για το «ακίνητο» στην Κασιώπη (οικοσύστημα “Ερημίτη”) της Κέρκυρας. Το μέγεθος του πραξικοπήματος αποκαλύπτεται από το ότι η μοναδική αναφορά στα στοιχεία περιβαλλοντικής ευαισθησίας της εν λόγω περιοχής, είναι ότι βρίσκεται εκτός περιοχών του δικτύου Natura 2000 και μόνο ένα μικρό τμήμα του νότιου μέρους του ακινήτου βρίσκεται εντός των ορίων Τοπίου Ιδιαίτερου Φυσικού Κάλλους.

Μήπως το (αρμόδιο) Υπ. Περιβάλλοντος αγνοεί ότι το οικοσύστημα του “Ερημίτη” είναι μοναδικό στην Ευρώπη για την ανάπτυξη των πληθυσμών της Ενυδρίδας (Βίδρα Lutra Lutra), ένα από τα πλέον προστατευόμενα είδη του κόσμου; Αγνοεί τη γνωμοδότηση του Επιμελητηρίου Περιβάλλοντος και Βιωσιμότητας (24/05/12), αγνοεί τη Συνθήκη της Βέρνης (Ν.1335/1983), η οποία προβλέπει την προστασία της Βίδρας και των λιβαδιών Ποσειδωνίας (Posidonia oceanica) στη θάλασσα; Αγνοεί την Ευρωπαϊκή Οδηγία Οικοτόπων 92/43/CEE της 21/05/1992 και τη μεταγενέστερη προσαρμογή 97/62/ CE της 27/11/1997, που περιλαμβάνουν την προστασία της Posidonia oceanica ως οικοτόπου προτεραιότητας; Αγνοεί τη Σύμβαση του Ρίο για την βιολογική ποικιλότητα (Ν. 2204/1994, ΦΕΚ 59/Α/94), το Ν. 2719/99 (ΦΕΚ 106/Α/99) Κύρωση της Σύμβασης της Βόννης (23/06/1979) για τη διατήρηση των μεταναστευτικών ειδών άγριων ζώων; Αγνοεί ακόμη και το ΠΔ 67/81 (ΦΕΚ 23 Α 1981) «Περί προστασίας της αυτοφυούς Χλωρίδος και Αγρίας πανίδος και καθορισμού διαδικασίας συντονισμού και Ελέγχου της Ερεύνης επ αυτών»;

Αν λοιπόν το Υπ. Περιβάλλοντος αγνοεί όλα τα παραπάνω, τότε μιλάμε για ένα πραξικοπηματικό και παράνομο σχέδιο υποθήκευσης του φυσικού πλούτου της Ελλάδας. Τότε το μόνο που τους απομένει είναι να διακηρύξουν ότι η διαιώνιση της τσιμεντοποίησης των οικοσυστημάτων και η εποχή της αρπαχτής των πολυεθνικών είναι η νέα φάση «επενδυτικής αναγέννησης» και η «ανάκαμψη της οικονομίας της χώρας» που διαφημίζει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Ας διακηρύξουν τότε απροκάλυπτα ότι ο αέρας, το νερό, τα δάση και η θάλασσα είναι προϊόντα εκμετάλλευσης στο βωμό του σύγχρονου κερδοσκοπικού νεοφιλελευθερισμού.

Όλοι μαζί, κυβέρνηση ΤΑΙΠΕΔ και Υπουργεία, χορεύοντας στο ρυθμό των μνημονιακών απαιτήσεων και των ορέξεων των πολυεθνικών, χορεύοντας στο ρυθμό της εγχώριας και ευρωπαϊκής διαπλοκής, παριστάνουν πως δυσφορούν -όπως και ο «μαρξιστής» Ε. Τσακαλώτος- αλλά στην πραγματικότητα υπογράφουν πράξεις με μη αναστρέψιμες συνέπειες για τη χώρα και όλους εμάς.

* Μέλος του Συντονιστικού «Κοινής Πρωτοβουλίας Ενάντια στην Ιδιωτικοποίηση των Αεροδρομίων»

πηγη: pandiera.gr

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΕΛΑΣΤΙΚ*  

Πάνω από έντεκα (!) εκατοστιαίες μονάδες ήταν η διαφορά υπέρ του Βαγγέλη Μεϊμαράκη από τον Κυριάκο Μητσοτάκη στις εκλογές της περασμένης Κυριακής για την ανάδειξη προέδρου της ΝΔ. ''Φούσκα'' που δημιούργησαν τα μέσα ενημέρωσης αποδείχτηκε τελικά ο Απόστολος Τζιτζικώστας, ο οποίος ήρθε τρίτος και καταϊδρωμένος, πάνω από οκτώ μονάδες πίσω από τον Μητσοτάκη, αποκλειόμενος φυσικά από τη διεκδίκηση της αρχηγίας. Εντυπωσιακό – και δεν το λέμε καθόλου ειρωνικά – το ποσοστό του 11,4% που συγκέντρωσε ο Άδωνις Γεωργιάδης.  

Το 39,8% του Βαγγέλη Μεϊμαράκη, ο οποίος είχε την αμέριστη στήριξη του Κώστα Καραμανλή, το 28,5% του ακραίου νεοφιλελεύθερου ''κοινωνικού κανίβαλου'' Κυριάκου Μητσοτάκη, το 20,3% της ''φούσκας'' Τζιτζικώστα και το προαναφερθέν 11,4% του τελευταίου, Γεωργιάδη αποτυπώνουν με σαφήνεια τη σημερινή κατάσταση της ΝΔ. Κυρίαρχος παραμένει ο καραμανλισμός, πράγμα πολύ λογικό, αφού με εξαίρεση την περίοδο 1990-1993, στα μάτια των δεξιών οπαδών και ψηφοφόρων μόνο ο καραμανλισμός τους οδήγησε στη εξουσία στα σαράντα χρόνια της μεταπολίτευσης. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης προσπαθεί εκ των υστέρων να πλασαριστεί ως δήθεν ...''κεντρώος'', αλλά η πραγματικότητα είναι πως ο εξτρεμιστικός νεοφιλελευθερισμός του, τον καθιστά αναμφισβήτητα ως τον πιο ακραίο αντιδραστικό από κοινωνική σκοπιά. Κυριολεκτικά ''στάζει'' ταξικό μίσος απέναντι στους εργαζόμενους και μεσαία στρώματα. Αλίμονο μας αν γινόταν ο άνθρωπος αυτός πρωθυπουργός της Ελλάδας! Θα ξεπερνούσε σε αντιδραστικότητα ακόμη και τον πατέρα του, τον ''πολιτικό βρικόλακα'' Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, τα τριάμισι χρόνια της πρωθυπουργίας του οποίου, ήταν τα πιο μαύρα που έζησε ο ελληνικός λαός τα τελευταία σαράντα χρόνια!  

Πέρα από τη ''φούσκα'' Τζιτζικώστα, με τον οποίος κανένας δεν πρόκειται να ασχοληθεί στο μέλλον, είναι ομολογουμένως εντυπωσιακό το ποσοστό των ακροδεξιών ψηφοφόρων της ΝΔ που ψήφισαν για πρόεδρο των Άδωνη Γεωργιάδη. Δεν είναι εντυπωσιακό το ποσοστό αυτό καθ' αυτό, αλλά το γεγονός ότι νεοδημοκρατική ακροδεξιά ταυτίζεται πλήρως με τη δουλικότητα της επίσημης ηγεσίας της απέναντι στους Γερμανούς και την ΕΕ. Σε άλλες χώρες της ευρωζώνης, η Ακροδεξιά διευρύνει ταχύτατα την πολιτική και εκλογική επιρροή της κάνοντας σημαία της την έξοδο της χώρας της από το ευρώ, εκφράζοντας πρωτίστως τα τμήματα της αστικής τάξης που καταστρέφονται από τη γερμανική πολιτική και στη συνέχεια και εκείνα τα ευρύτατα τμήματα των μεσαίων στρωμάτων και των εργαζομένων και αγροτών που υποφέρουν από την πολιτική αυτή. Οι ακροδεξιοί νεοδημοκράτες όμως παραμένουν ...''ευρώ – στουρνάρια''!  

Εκπληκτικό είναι επίσης το γεγονός πόσο ηλίθιους θεωρούν τους Έλληνες, τα φιλικά προς την ΝΔ μέσα ενημέρωσης, εφημερίδες και τηλεοπτικά κανάλια, όταν ισχυρίζονται ότι η συμμετοχή σε αυτές τις εκλογές για την ανάδειξη προέδρου της ΝΔ ήταν ''πολύ υψηλή'' και ''ξεπέρασε κάθε προσδοκία''. Πως είναι δυνατόν οι 404.078 οπαδοί της ΝΔ (τόσο ανακοίνωσε ότι ψήφισαν το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης στις εκλογές για την ανάδειξη προέδρου την περασμένη Κυριακή) να ''ξεπέρασαν κάθε προσδοκία'', όταν στις ακριβώς προηγούμενες εκλογές που εφαρμόστηκε το ίδιο σύστημα, στις 29 Νοεμβρίου 2009, τότε που βγήκε αρχηγός ο Αντώνης Σαμαράς, είχαν ψηφίσει ...διπλάσιοι (!) για την ακρίβεια 782.136 άτομα; Πως γίνεται δηλαδή όταν έχουν ήδη ψηφίσει στις προηγούμενες εκλογές 800.000 άνθρωποι, οι 400.000 να ''ξεπερνούν κάθε προσδοκία;'' Πρέπει να είναι κανείς ηλίθιος για να το πιστέψει! ''Άλλες εποχές το 2009, άλλες το 2015'' απαντούν οι νεοδημοκράτες, αν τους θίξει κανείς αυτό το θέμα. Σωστά – μόνο που το 2009 ήταν ...χειρότερο για την ΝΔ από το 2015! Και οι δυο εκλογές προέδρου της ΝΔ λαμβάνουν χώρα μετά από δυο εκλογικές συντριβές της ΝΔ. Το 2009 όμως είχε χάσει με σχεδόν 11 μονάδες διαφορά από το ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Παπανδρέου (43,92% το ΠΑΣΟΚ έναντι 33,48% της ΝΔ), ενώ το 2015 έχασε με 7 μονάδες διαφορά από το ΣΥΡΙΖΑ (35,46% του ΣΥΡΙΖΑ έναντι 28,10% της ΝΔ). Επιπροσθέτως, το 2009 η ΝΔ είχε χάσει περίπου 8,5 εκατοστιαίες μονάδες από τις εκλογές του 2007 (είχε πέσει από το 41,84% του 2007 στο 33,4% του 2009), ενώ στις 20 Σεπτεμβρίου 2015 αυξήθηκε οριακά από τις προηγούμενες βουλευτικές εκλογές του Ιανουαρίου 2015 (από 27,81% που είχε πάρει το Γενάρη πήρε 28,10% το Σεπτέμβρη. Άλλο πτώση 8,37 εκατοστιαίων μονάδων, άλλο αύξηση 0,29 μονάδων!  

Σαφώς και ήταν χειρότερα για τη ΝΔ, λοιπόν, το 2009! Μπούρδες μας λένε, λοιπόν, οι νεοδημοκράτες και τα φίλα προσκείμενα προς αυτήν μέσα μαζικής ενημέρωσης. Τη μνημονιακή κωλοτούμπα του Σαμαρά πληρώνει τώρα η ΝΔ και θα την πληρώσει, με πού βαθύτερη κρίση από όσο φαντάζονται οι φίλοι της. Με κρίση υπαρξιακή.  

*Δημοσιεύθηκε στο ''ΠΡΙΝ'' την Παρασκευή 25 Δεκέμβρη 2015