Του ΓΙΑΝΝΗ ΤΟΛΙΟΥ*    

Θα θυμάστε το γνωστό, της παπανδρεϊκής δημαγωγίας, …. «φεύγουν οι βάσεις …που μένουν».!! Αυτές τις πρακτικές φιλοδοξεί να επαναλάβει η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ελπίζοντας να ξεγελάσει τον ελληνικό λαό και να ανακόψει το κύμα δυσαρέσκειας και κατακραυγής που απλώνεται ακόμα και στις γραμμές της. Πρόσφατα ο κ.Τσίπρας και οι συναρμόδιοι υπουργοί (Δραγασάκης, Φλαμπουράρης, Σταθάκης, Κατρούγκαλος), διαβεβαίωσαν σε όλους του τόνους, ότι «οι κύριες συντάξεις δεν θα κοπούν, ενώ δίνεται μάχη να μην κοπούν οι επικουρικές». Μάλιστα κάνουν λόγο για αναζήτηση …«ισοδύναμων», ώστε να τηρηθούν ταυτόχρονα οι δεσμεύσεις του Γ’ Μνημονίου που προβλέπει μείωση συνταξιοδοτικής δαπάνης 1,8 δις το 2016. Όσο για το 2017 ….βλέπουμε.!

ΑΥΞΑΝΟΥΝ ΕΙΣΦΟΡΕΣ, ΜΕΙΩΝΟΥΝ ΜΙΣΘΟΥΣ, ΕΦ' ΑΠΑΞ, ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΕΣ!

Θα θυμάστε επίσης φαντάζομαι την αριθμητική του πρώην πρωθυπουργού κ.Μητσοτάκη: 0+0=14% αυξήσεις στους μισθούς.! Εδώ η συγκυβέρνηση ανακάλυψε πιο προωθημένη «εξίσωση». Διατήρηση κύριων συντάξεων = αύξηση εισφορών – μείωση μισθών – περικοπές εφ’ άπαξ – μείον επικουρικές.! Τελικό αποτέλεσμα: «Μάζεμα» 1,8 δις, οι συνταξιούχοι «ευχαριστημένοι», ενώ δόθηκε και «μάχη» για τις επικουρικές, αλλά λόγω υπέρτερων δυνάμεων δεν κατέστη εφικτή η νίκη.!! Έτσι σύμφωνα με τα σενάρια που επεξεργάζεται η κυβέρνηση (ΚΥΣΟΙΠ), υπολογίζονται πρόσθετα έσοδα 570 εκατ. από την αύξηση της εισφοράς 2% στο κλάδο υγείας από 2,6 εκατ. κύριες συντάξεις. Άλλα 180 εκατ. θα προέλθουν από αύξηση της εισφοράς 6% σε 1,6 εκατ. επικουρικές συντάξεις (κατά τα άλλα οι συντάξεις …δεν κόβονται). Επίσης προβλέπονται έσοδα 350 εκατ. € προς το ΙΚΑ-ΕΤΕΑ, από την αύξηση κατά 2% των ασφαλιστικών εισφορών εργαζόμενων-εργοδοτών (0,5%+1,5%), ενώ θα αποδοθούν 130 εκατ. € στο υπουργείο Εργασίας, από την ειδική εισφορά αλληλεγγύης από επικουρικές συντάξεις. Από την άλλη με τη χρήση της «δαμόκλειας σπάθης» θα προκύψουν 350 εκατ. από περικοπές του ΕΚΑΣ σε 72.000 δικαιούχους και του μερίσματος του Μετοχικού Ταμείου Δημοσίων Υπαλλήλων σε 320.000 συνταξιούχους. Τέλος άλλα 500 εκατ. € θα προκύψουν από μειώσεις επικουρικών συντάξεων, καθώς και από το «τσεκούρι» στα εφ’ άπαξ, των ταμείων πρόνοιας ιδιωτικού και δημόσιου τομέα.

Τέλος καλά, όλα καλά. Παρά τη «σπαζοκεφαλιά» …η εξίσωση λύθηκε.!! Συνολικά …«με τούτα και με τάλλα», η συρρίκνωση του εισοδήματος κυρίως μισθωτών και συνταξιούχων, φθάνει τα 2 δις.! Πρόκειται για «αιματηρό απολογισμό» με την ανακατανομή εισοδήματος εντός των γραμμών της μισθωτής εργασίας. Όμως για να μην κατηγορηθεί η κυβέρνηση για έλλειψη ευαισθησίας, πετάει στον αέρα και την περίπτωση του «φόρου Tobin» προς το …ελληνικότερο. Δηλαδή επιβολή του φόρου στις τραπεζικές συναλλαγές, παρ’ ότι η αρχική ιδέα του φόρου Tobin αναφερόταν στις χρηματιστηριακές συναλλαγές.! Όμως εδώ πλησιάζουμε σε απαγορευμένα χωράφια, διότι παιγνίδι πλέον κάνουν επίσης εκπρόσωποι επίσης του τραπεζικού και γενικότερα του χρηματιστικού κεφαλαίου. Το αν και πως θα εφαρμοστεί ο φόρος «επί των συναλλαγών» δεν είναι γνωστό, αλλά κάτι μας λέει ότι θα κληθούν και πάλι να πληρώσουν οι ….«συνήθεις ύποπτοι».! Όσον αφορά στους τραπεζίτες, είναι ιδιαίτερα ικανοποιημένοι που άρπαξαν τον έλεγχο των τραπεζών μόνο με 5 δις, ενώ το ελληνικό δημόσιο και ο ελληνικός λαός πλήρωσαν για τη «σωτηρία» τους πάνω από 40 δις.!!  

ΤΑ ΚΛΕΜΜΕΝΑ ''ΔΙΣ'' ΚΑΙ ΤΑ ...ΡΕΣΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ''ΠΕΝΗΝΤΑΡΑΚΙ''.!

Παρ’ όλα αυτά ακόμα και κάτω από αυτές τις συνθήκες, η «άσκηση» δεν λύνεται. Σύμφωνα με τον προϋπολογισμό του ΙΚΑ το 2016, θα προκύψει έλλειμμα 2,1 δις. Άρα χρειάζονται νέα «ισοδύναμα».! Από πού θα βρεθούν; Αξίζει να υπενθυμίσουμε ότι οι πόροι των ασφαλιστικών ταμείων έχουν υποστεί διαχρονικά μια απίστευτη λεηλασία από τις κυβερνήσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ και τελευταία από τη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Παλαιότερα είχαμε την κρίση του Χρηματιστηρίου και των «δομημένων» ομολόγων, τα τελευταία χρόνια τη «σωτηρία» των τραπεζών με αλλεπάλληλες ανακεφαλαιοποιήσεις. Πρόκειται για ένα διαχρονικό έγκλημα που αποσιωπάται συστηματικά σε βάρος των Ταμείων. Σήμερα όλα τα «παπαγαλάκια» του κατεστημένου βαράνε τον «ταμπουρά» των υψηλών τάχα συντάξεων. Θυμίζουμε ότι με το γνωστό PSI τα Ταμεία έχασαν 12-13 δις, ενώ με την γ’ ανακεφαλαιοποιήση έχασαν πάνω από 2 δις με «εξαέρωση» της αξίας των τραπεζικών μετοχών που κατείχαν (δηλαδή όσο περίπου το έλλειμμα του ΙΚΑ το 2016). Αυτή είναι η ιστορία των κλεμμένων «δις» και όχι …«τα ρέστα από το πενηνταράκι». Από την άλλη τα «κόκκινα χρέη» επιχειρήσεων προς ασφαλιστικά ταμεία αυξάνουν (εκτιμώνται σε 22 δις από τα οποία μόνο σε 5-6 δις έγινε ρύθμιση). Δυστυχώς η ρύθμιση των 100 δόσεων της πρώτης κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ που έδωσε μια ανάσα αποπληρωμής τους, πάρθηκε πίσω με απαίτηση των «θεσμών».!

ΕΞΩΡΑΪΣΜΟΣ ΛΙΤΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ...''ΠΑΣΗ ΘΥΣΙΑ'' ΕΥΡΩΖΩΝΗ

Το πρόβλημα που συζητάμε έχει και μια άλλη ουσιαστική πτυχή που εκκωφαντικά αποσιωπάται από την κυβέρνηση και όλα τα μνημονιακά κόμματα (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι, «Ένωση Κεντρώων», ΔΗΜΑΡ, κά). Πρόκειται για το γεγονός ότι τα Μνημόνια και η λιτότητα, δεν αποτελούν όχημα εξόδου από την κρίση, αλλά όχημα διαιώνισης του φαύλου κύκλου της ύφεσης, ανεργίας, παραγωγικής παρακμής, φτωχοποίησης του ελληνικού λαού και εξανδραποδισμού της νεολαίας. Ωστόσο το μεγάλο πρόβλημα του χρέους δεν επιλύεται με λιτότητα και μνημονιακές πολιτικές που γιγαντώνουν μεταξύ άλλων και το ιδιωτικό χρέος. Αφετηριακό βήμα για μια βιώσιμη διέξοδο από την κρίση, είναι η αναστολή πληρωμών του δημόσιου χρέους, με στόχο τη βαθιά διαγραφή του και όχι «ευχέλαια» προς τις ελίτ των Βρυξελών και Βερολίνου. Δεν υπάρχει άλλος δρόμος και σε αυτόν το δρόμο πρέπει αποφασιστικά να παραμεριστούν τα ψευτοδιλλήματα της παραμονής ή μη στο ευρώ.

Έχει πλέον αποκαλυφθεί ακόμα και από συστημικούς αναλυτές, ότι η επιλογή ένταξης στην ευρωζώνη ήταν καταστροφική και καταστρεπτικότερη είναι η πολιτική της «πάση θυσία» παραμονή σε αυτήν. Αντίθετα η αναστολή πληρωμής του χρέους, η μετάβαση στο εθνικό νόμισμα, η κατάργηση της λιτότητας, η παραγωγική ανασυγκρότηση κά, αποτελούν τη μόνη βιώσιμη εναλλακτική στρατηγική για προοδευτική έξοδο από την κρίση σε όφελος του ελληνικού λαού και συνολικά της χώρας. Αυτήν την επιλογή εκφράζουν με τον έναν ή άλλον τρόπο, οι δράσεις αντίστασης των κοινωνικών κινημάτων κατά του Γ’ Μνημονίου, τις οποίες στηρίζει δραστήρια και συμμετέχει η «Λαϊκή Ενότητα». Είναι ο μόνος ελπιδοφόρος δρόμος και παρά τις δυσκολίες θα γίνει πραγματικότητα στο εγγύς μέλλον.

*Ο Γιαν. Τόλιος, είναι διδάκτωρ οικονομικών, πρώην Γ.Γ.Βιομηχανίας του υπουργείου «Παραγωγικής Ανασυγκρότησης» και μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου της «Λαϊκής Ενότητας» (ΛΑΕ)

Σάββατο 2 Ιανουαρίου 2016

ΠΗΓΗ: ISKRA.GR

ΑΓΩΝΙΑ ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ ΓΙΑ ΤΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ, ΚΑΘΩΣ ΕΞΑΝΤΛΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΑΝΤΟΧΕΣ  

Tου ΠΕΤΡΟΥ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ  

Το φόβο του τερματοφύλακα πριν από τα πέναλτι μοιράζονται οι κυβερνητικοί συνεταίροι ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ ενόψει του πρώτου, μεγάλου κάβου του 2016, του ασφαλιστικού. Αυτό υποδηλώνουν τα πρωτοχρονιάτικα μηνύματα και οι πρώτες συνεντεύξεις ηγετικών στελεχών της κυβέρνησης ενόψει του καινούργιου χρόνου.

Αφοπλιστικά ειλικρινής, ο Πάνος Καμμένος αναγνώρισε, με σημερινή συνέντευξή του στο MEGA, ότι “δεν χαράζουμε εμείς (δηλαδή, η κυβέρνηση) την πολιτική”, κάτι που προφανώς έχει εκχωρηθεί στους δανειστές, απλώς “παρεμβαίνουμε όπου μπορούμε”! Το “δεξί χέρι” της κυβέρνησης αισθάνθηκε την ανάγκη να υπενθυμίσει στους βουλευτές του, αλλά και στους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, ότι γνώριζαν πολύ καλά τις δεσμεύσεις αυτής της κυβέρνησης προ των εκλογών του Σεπτεμβρίου, επομένως δεν δικαιούνται να διαφοροποιηθούν στο ασφαλιστικό ή σε οποιοδήποτε άλλο “δύσκολο” νομοσχέδιο και οφείλουν, εάν διαφωνούν, να παραιτηθούν προς αποφυγήν “ατυχήματος”.

Από την πλευρά του, ο Πάνος Σκουρλέτης εκτίμησε, με συνέντευξή του στα ΝΕΑ, ότι “αν υπάρξουν ποτέ προβλήματα στη συνοχή της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, αυτά θα είναι αντανάκλαση από τη σχέση του με την ίδια την κοινωνία”, οι αντοχές της οποίας εξαντλούνται με γρήγορους ρυθμούς. Σε μια προσπάθεια να διασκεδάσει τη διάχυτη ανησυχία, ιδίως για το ασφαλιστικό, ο κύριος υπουργός διεμήνυσε ότι η κυβέρνηση “δεν είναι διατεθειμένη να παραδώσει τα όπλα, όπως δεν το έκανε πριν την υπογραφή της συμφωνίας του περασμένου Αυγούστου”! Επιτέλους, ήρθε η καρδιά μας στη θέση της. Αν η κυβέρνηση επιδείξει την ίδια, μαχητική “αποφασιστικότητα” με εκείνη που επέδειξε το περασμένο καλοκαίρι, όταν υπέγραφε το τρίτο μνημόνιο, τότε προφανώς ουδείς έχει λόγο να ανησυχεί για τίποτα σ' αυτόν τον τόπο!

Όσο για τον ίδιο τον Αλέξη Τσίπρα, στο πρωτοχρονιάτικο μήνυμά του μας προειδοποίησε, με τον τρόπο του, ότι η ελπίδα θα χρειαστεί να περιμένει λίγο ακόμη. Ο πρωθυπουργός μας κάλεσε να είμαστε εγκρατείς στις αξιώσεις μας διότι, έστω και μετά από πέντε χρόνια μνημονίων, “οι περισσότεροι Έλληνες είναι στους τυχερούς αυτού του κόσμου”. Ας μην είμαστε αγνώμονες απέναντι στη μοίρα μας, ας σκεφτούμε ότι θα μπορούσαμε να είχαμε γεννηθεί στη Συρία, στη Νιγηρία ή στη Μπουρκίνα Φάσο!

Με την ευρεία αντίληψη του ιστορικού χωροχρόνου που τον διακρίνει, ο Αλέξης Τσίπρας παρουσίασε ένα είδος πεντάχρονου πλάνου “ανασυγκρότησης, τομών και μεταρρυθμίσεων”, που θα μας δώσει μια πιο αξιοπρεπή Ελλάδα το... 2021, τη χρονιά που θα συμπληρώνονται δύο αιώνες από την επανάσταση του 1821! Ωραία έμπνευση, αν και ανησυχούμε μήπως εκληφθεί ως αυθάδης, “μονομερής ενέργεια” από τους δανειστές- μήπως “μονομερής ενέργεια” δεν ήταν και το 1821; Μήπως θα ήταν καλύτερα να περιμένουμε λιγάκι ακόμη, ας πούμε μέχρι το 2027 για να γιορτάσουμε τα 200 χρόνια από τη Ναυμαχία του Ναυαρίνου, ευγνωμονώντας τους μεγάλους συμμάχους και σωτήρες μας; Ή ακόμη καλύτερα το 2032, για να τιμήσουμε, πιο κοντά στο πνεύμα της εποχής μας, τα 200 χρόνια από την έλευση του Όθωνα;

Τέλος πάντων, έχουμε χρόνο να τα σκεφτούμε όλα αυτά. Για την ώρα, μπορούμε να αισθανόμαστε βέβαιοι πως, όποιες δυσκολίες κι αν βρίσκονται μπροστά σ' αυτή την κυβέρνηση, ο Αλέξης Τσίπρας μπορεί να υπολογίζει στη στήριξη του Προκόπη Παυλόπουλου. Αυτού του ογκόλιθου της πολιτικής σταθερότητας, που ευχήθηκε στον πρωθυπουργό “και του χρόνου με γραβάτα” και συνεχάρη τον Νίκο Βούτση που “ξανάφτιαξε τη Βουλή που ξέραμε”. Ναι, αυτή τη Βουλή που όλοι αγαπήσαμε, τη βιομηχανία πράξεων νομοθετικού περιεχομένου και μνημονιακών νόμων, αυτή τη Βουλή που είχαμε χάσει για λίγο καιρό και είχαμε νοσταλγήσει τόσο πολύ. Σε ελάχιστο χρονικό διάστημα, όταν αυτή η ονειρική Βουλή θα κληθεί να ψηφίσει το ασφαλιστικό, το φορολογικό και δεν συμμαζεύεται, θα έχουμε κι εμείς, οι “τυχεροί” Έλληνες, την ευκαιρία να την περιβάλλουμε για άλλη μια φορά, στο Σύνταγμα, με όλη μας την αγάπη. Καλή μας χρονιά!  

Σάββατο 2 Ιανουαρίου 2015

ΠΗΓΗ: ISKRA.GE

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΕΛΑΣΤΙΚ*    

Θυμόσαστε τι έλεγε ο Τσίπρας στις 25 Γενάρη το βράδυ, όταν πανηγύριζε τη νίκη του στα Προπύλαια, έχοντας θριαμβεύσει στις βουλευτικές εκλογές επί της ΝΔ με οκτώμισι εκατοστιαίες μονάδες διαφορά – 36,34% ο ΣΥΡΙΖΑ και μόλις 27,81% η ΝΔ: ''H ψήφος του ελληνικού λαού ακυρώνει σήμερα με τρ'όπο αδιαμφησβήτητο τα μνημόνια της λιτότητας και της καταστροφής! Καθιστά την τρόικα παρελθόν!'' διακήρυσσε μεγαλόστομα. ''Ερχόμαστε μέσα από τις σελίδες της ιστορίας αυτού του λαού και γι' αυτό θα τον υπηρετήσουμε μέχρι τέλους'', πρόσθετε.  

''Παρελθόν'' η τρόικα. ''Ακύρωση των Μνημονίων. Κούφια λόγια του αέρα! Μπούρδες! Πολιτικά φληναφήματα. Πριν περάσουν έξι μήνες, ο δήθεν αριστερός πρωθυπουργός είχε υπογράψει το Μνημόνιο Τσίπρα! Για να ''υπηρετήσει μέχρι τέλους τον ελληνικό λαό'', προφανώς! Εξομοιώθηκε έτσι με τον κατάπτυστο Γιωργάκη Παπανδρέου και τον επονείδιστο ''κωλοτούμπα'' Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος έγινε πρωθυπουργός αφού εγκατέλειψε την αρχική αντιμνημονιακή του στάση. Ο σοσιαλδημοκράτης Παπανδρέου, ο δεξιός Σαμαράς, ο αριστερός Τσίπρας – όλοι τους ακολούθησαν τελικά την ίδια πολιτική. Μόνο που ο Τσίπρας προσπάθησε να προσδώσει μελοδραματικές διαστάσεις στην απόφαση του να μεταπηδήσει στο μνημονιακό στρατόπεδο των Γερμανών. Τι να κάνει ο άνθρωπος, πρέπει να σώσει την εκλογική πελατεία του! ''Αν έφευγα από τη διαπραγμάτευση εκείνο το βράδυ της 12ης Ιουλίου 2015, θα γινόμουν ήρωας για ένα βράδυ, ίσως και για δυο ή τρία, αλλά αυτό θα ήταη καταστροφή όχι μόνο για εμένα, αλλά για τον ελληνικό λαό'', δηλώνει ο Αλέξης Τσίπρας στον Βρετανό δημοσιογράφο Πολ Μέισον, ο οποίος έφτιαξε ένα ντοκιμαντέρ για την ελληνική κρίση με τίτλο ''Αυτό είναι πραξικόπημα!''. '' Το δίλημμα ήταν σκληρό'' συνεχίζει το μελόδραμα ο Τσίπρας:  

''Η καρδιά μου, μου έλεγε να φύγω, αλλά το μυαλό μου, μου έλεγε ότι πρέπει να βρω μια λύση'' προσθέτει. Γι' αυτό και βρήκε την ...''πρωτότυπη'' και πρωτοφανή λύση να αποδεχθεί τις απαιτήσεις των Γερμανών και των υπόλοιπων Ευρωπαίων δανειστών – για να αποφύγει την ''καταστροφή του ελληνικού λαού'', βεβαίως! Μας θεωρεί και ηλίθιους δηλαδή όλους του Έλληνες ώστε να χάψουμε τα παραμύθια του! ''Δεν ήταν τόσο εύκολο να διώξουμε την τρόικα...'' ομολογεί. ''Στο τέλος ξεμείναμε από δυνάμεις και από χρήματα'' προσθέτει. Έτσι, ο ...''πτωχός πλην τίμιος΄΄ Τσίπρας σκηνοθετεί το δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου 2015.  

''Η ελληνική κυβέρνηση δίνει μια μάχη σε συνθήκες πρωτοφανούς οικονομικής ασφυξίας, προκειμένου να εφαρμόσει τη δική σας εντολή της 25ης Γενάρη'', λέει ο Αλέξης Τσίπρας στον ελληνικό λαό στο διάγγελμα του με το οποίο προκηρύσσει το δημοψήφισμα και τον καλεί να ψηφίσει ''Όχι''. Ενδόμυχα ελπίζει να νικήσει το ''Ναι'' για να του λύσει τα προβλήματα υποχώρησης του στη ''λαϊκή βούληση''!

Δεν του βγαίνει όμως το αποτέλεσμα που ήθελε. Ο ελληνικός λαός αίρεται στο ύψος των δραματικών περιστάσεων και παρά την τρομοκρατία των συστημικών μέσων ενημέρωσης ψηφίζει ένα υπερήφανο ''Όχι'' σε ποσοστό 61,31%, παρά το πρωτοφανές γεγονός ότι το δημοψήφισμα διεξάγεται με κλειστές τράπεζες και με ελέγχους στην κίνηση κεφαλαίων! Οι Έλληνες στέκονται στο ύψος τους. Όχι όμως και ο Τσίπρας. Με κατάπτυστο τρόπο ποδοπατά την εκφρασμένη μέσω δημοψηφίσματος βούληση του λαού μας – από την ...ίδια την ημέρα του δημοψηφίσματος! Του δημοψηφίσματος που αποφάσισε ο ίδιος και δεν του επιβλήθηκε από κάποιον άλλο παράγοντα! Το βράδυ της νίκης καλεί σε σύσκεψη πολιτικών αρχηγών με τους ηττημένους του δημοψηφίσματος για να ..αποδεχθεί τους όρους τους! Δεν περνάει παρά μια εβδομάδα (!) και ο Τσίπρας υπογράφει το Μνημόνιο Τσίπρα, ένα κατάπτυστο κείμενο αποδοχής όλων των όρων των Γερμανών! Έχει ήδη μετατρέψει το ''όχι'' του ελληνικού λαού μέσα στην εβδομάδα αυτή , σε ένα άνευ όρων ''Ναι'' στην παράδοση στους οικονομικούς κατακτητές της πατρίδας μας! Έχει όμως την πολιτική εξυπνάδα να μεταθέσει στο λαό την πολιτική ευθύνη για τη φιλομνημονιακή του κωλοτούμπα, προκηρύσσοντας τις εκλογές της 20ης Σεπτεμβρίου, αφού έχει ήδη υπογράψει το Μνημόνιο Τσίπρα. Εύκολα μπορεί κανείς να κατηγορήσει τον Τσίπρα για εξαπάτηση των ψηφοφόρων του κόμματος του στη διάρκεια της πρώτης κυβέρνηση του.

Από τις 20 Σεπτεμβρίου και έπειτα όμως, όταν παρουσίασε στις εκλογές των αμιγώς μνημονιακό ΣΥΙΡΖΑ και μάλιστα εκκαθαρισμένο από όλους του αριστερούληδες ή αριστερούς βουλευτές του, κάθε τέτοια κατηγορία είναι άδικη. Ο λαός σίγουρα δεν είχε εναλλακτική κυβερνητική εκλογή αντιμνημονιακού χαρακτήρα, αλλά δεν είναι φυσικά άμοιρος ευθυνών, όταν αποφασίζει κυρίαρχα να στείλει στη Βουλή τον Βασίλη Λεβέντη και όχι την ΑΝΤΑΡΣΥΑ ή τη ΛΑ.Ε. Θα υποστεί επομένως τις συνέπειες των επιλογών που έκανε, όσο και αν αυτό καθόλου δεν αρέσει στους πραγματικούς αριστερούς.  

*Δημοσιεύθυκε στο ΠΡΙΝ την Κυριακή 3 Ιανουαρίου 2015      

ΟΙ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΕΣ ΥΠΟΧΩΡΗΣΕΙΣ ΑΝΟΙΓΟΥΝ ΤΗΝ ΟΡΕΞΗ ΣΤΟ ΚΟΥΑΡΤΕΤΟ  

Iskra: ΤΑ ΑΜΕΣΑ ΜΕΤΡΑ ΔΙΕΞΟΔΟΥ ΚΑΙ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΠΟΥ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ Η ΧΩΡΑ ΤΟ 2016  

Θα μας πάρουν και τα σώβρακα! Αυτή ήταν η φράση που χρησιμοποίησε ανεξάρτητος παρατηρητής αναφορικά με το τελικό αποτέλεσμα που θα προκύψει από τους δανειστές σε σχέση με το ασφαλιστικό και τις συντάξεις.  

Ο ίδιος παρατηρητής τόνιζε ότι από τη στιγμή που η ελληνική κυβέρνηση σπεύδει με την δική της πρόταση να κάνει απαράδεκτες υποχωρήσεις σε βάρος των συντάξεων, αλείφει στην κυριολεξία βούτυρο στο ψωμί του κουαρτέτου.  

Συγκεκριμένα, το ίδιο έμπειρο στέλεχος στις διαπραγματεύσεις μας έλεγε πως από τη στιγμή που η κυβέρνηση προτείνει αύξηση 1-2% των ασφαλιστικών εισφορών εργοδοτών και εργαζομένων, οδηγώντας και σε μείωση μισθών, τέλος για τις συναλλαγές άνω των 1000 ευρώ, δραστική μείωση στις επικουρικές έως 30%, μεγάλη μείωση στα προνοιακά επιδόματα και στα εφάπαξ, δραστική μείωση 30% στο μέρισμα για τις συντάξεις του δημόσιου, μείωση των λεγόμενων υψηλών κύριων συντάξεων, εθνική σύνταξη 384 (!) ευρώ μετά από 20 έτη ασφάλισης κλπ, τότε ανοίγει η όρεξη των πιστωτών να ζητήσουν ''τη μάνα τους και τον πατέρας τους''. Πολύ περισσότερο, όταν υπάρχει και ένα άνοιγμα 2 δις, που προέρχεται από την υστέρηση εσόδων στον προϋπολογισμό του 2015, το οποίο μπορεί να προκαλέσει και νέα μέτρα.  

Άλλωστε, αυτό έχει δείξει μέχρι τώρα η εμπειρία: To κουαρτέτο (παλιά τρόικα) βάζει την κυβέρνηση να ανοίξει πρώτη τα χαρτιά της, την εκθέτει και τελικά αυτό παίρνει τις αποφάσεις με άλλοθι και κάλυψη τις κυβερνητικές θέσεις!  

Η κυβέρνηση, κάνοντας ποδαρικό στο 2016, με μια νέα μεγάλη μείωση των συντάξεων (βλ. Και άλλα στοιχεία παρακάτω στη στήλη Πολιτική και στο άρθρο του Γιάννη Τόλιου: '' Ένα παλιό τρυκ και δυο ...εκκωφαντικές αποσιωπήσεις'') στην ουσία επιχειρεί ένα διπλό έγκλημα: Πρώτον: κόβει το σωλήνα αναπνοής της ελληνικής κοινωνίας, πράγμα που οδηγεί την τελευταία σε ασφυξία. Δεύτερον: Βουλιάζει ακόμα περισσότερο και βυθίζει την οικονομία σε μεγαλύτερη ύφεση.  

Η μείωση των συντάξεων σε μια οικονομία και κοινωνία που βασίζεται υπερβολικά στο ύψος και την έκταση τους, αποτελεί τελικά ένα μέτρο όχι μόνο ανάλγητο αλλά και άκρως επιβαρυντικό της οικονομικόκοινωνικής κρίσης που διέρχεται η χώρα.

ΑΠΟΛΥΤΗ ΑΝΑΓΚΗ ΕΝΑ ΝΕΟ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ 2016  

Αντί περικοπής των συντάξεων και νέα μέτρα φορολόγησης και λιτότητας, η Ελλάδα χρειάζεται επειγόντως μέσα στο 2016 ένα διαφορετικό ανορθωτικό πρόγραμμα.

Χρειάζεται πρώτα απ' όλα τη στήριξη μισθών και συντάξεων, αν όχι και την άμεση αύξηση τους, με την ταυτόχρονη ''προστασία'' της εγχώριας παραγωγικής βάσης και της αποτροπής εισαγωγών.  

Είναι αναγκαία η εθνικοποίηση του τραπεζικού συστήματος, το οποίο, με μια νέα λαϊκή αντιμνημονιακή κυβέρνηση και με εθνικό νόμισμα, μπορεί να προσφέρει και φθηνή ρευστότητα στην εθνική οικονομία, να ενισχύσει το εγχώριο παραγωγικό δυναμικό και την απασχόληση και να υποβοηθήσει ένα διπλάσιο και παραγωγικά αναπροσανατολισμένο πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων.  

Η εθνικοποίηση των τραπεζών και η διαμόρφωση εθνικού νομίσματος είναι άκρως απαραίτητα, επίσης για να προχωρήσει μια γενναία σεισάχθεια (διαγραφή) στα δάνεια των μικρομεσαίων νοικοκυριών και των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, η οποία είναι απόλυτα αναγκαία όχι μόνο για λόγους δικαιοσύνης αλλά κυρίως για λόγους επανεκκίνησης και ανάπτυξης της οικονομίας.  

Τέλος αλλά όχι έσχατο, το πρώτο μέτρο που χρειάζεται να προχωρήσει μέσα στο 2016 μια λαϊκή αντιμνημονιακή κυβέρνηση είναι να σταματήσει αμέσως την αποπληρωμή του δημοσίου χρέους και με όπλο αυτήν τη διακοπή να διεκδικήσει τη διαγραφή αυτού του χρέους, πράγμα εφικτό και απαραίτητo για μια πολιτική διεξόδου.

Ένα πρόγραμμα που θα έχει ως αφετηρία και συστατικό του μέρος αυτές τις αλληλένδετες και συνεκτικές ριζοσπαστικές τομές και το οποίο βασίζεται στην έξοδο της χώρας από την ευρωζώνη, σε αντίθεση με την τρομοκρατική προπαγάνδα των κύκλων του σημερινού συστήματος, όχι μόνο είναι εφαρμόσιμο και ρεαλιστικό αλλά και αποτελεί τη μόνη διέξοδο για τη χώρα και τον ελληνικό λαό προκειμένου να σταθούν στα πόδια τους και να ανοίξουν νέους ελπιδοφόρους ανορθωτικούς ορίζοντες.  

Αν η κυβέρνηση βάζει ταφόπετρα στην οικονομία, ξεκινώντας το 2016 με περικοπές συντάξεων και άλλα μέτρα ιδιωτικοποιήσεων, παράδοσης της οικονομίας στα ξένα funds και του εθνικού πλούτου στους πιστωτές, το 2016 μπορεί να γίνει αφετηρία αγώνων και συμπαράταξης αριστερών, αντιμνημονιακών, δημοκρατικών, πατριωτικών δυνάμεων για μια μεγάλη, ρεαλιστική και ελπιδοφόρα ανατροπή στη χώρα.

ΑΡΗΣ ΑΡΤΙΝΟΣ

Σάββατο 2 Ιανουαρίου 2016

ΠΗΓΗ: ISKRA.GR