''Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗ ΦΟΥΣΤΑ ΤΗΣ ΜΕΡΚΕΛ''  

ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΑΛ. ΑΛΑΒΑΝΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΙΣΧΥΝΤΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΚΟΡΥΦΗΣ ΤΗΣ  EE        

Η κυβέρνηση Τσίπρα, έχοντας ήδη χάσει ένα ολόκληρο χρόνο με την αδιαφορία της για ένα πρόβλημα που έδειχνε από τις αρχές του 2015 ότι μπορεί να παρασύρει την Ελλάδα σε μια δεύτερη, πρωτοφανή, ανθρωπιστική κρίση ταυτόχρονα με την εξαετή βαριά υφεσιακή κρίση, παρουσιάστηκε στις Βρυξέλλες χωρίς ελληνική θέση. Αυτή θα έπρεπε να είναι από τη μια η ουσιαστική συμβολή της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη λειτουργία κέντρων υποδοχής, προσωρινής αξιοπρεπούς διαμονής, εξέτασης των αιτήσεων ασύλου μέσα στην ίδια τη Συρία όπου εδώ και δέκα ημέρες υπάρχει κατάπαυση του πυρός και στα νότια σύνορα της Τουρκίας. Με αυτό τον τρόπο οι αιτούντες άσυλο θα γνώριζαν ότι δεν χρειάζεται ούτε η Κύρου Ανάβασις μέσω της Τουρκίας ούτε η τα μακάβρια ταξίδια για τα γυναικόπαιδα μέσω των Καβοντόρων του Αιγαίου, αλλά η πόρτα προς την φιλοξενία σε άλλες χώρες, κι όχι μόνον ευρωπαϊκές, είναι ανοικτή στην ίδια τη Συρία ή στα νότια σύνορα της Τουρκίας. Και από την άλλη, το άνοιγμα του βαλκανικού διαδρόμου για να απορροφηθούν οι εγκλωβισμένοι στη Ειδομένη και σε άλλα σημεία της Ελλάδας. Αντί για αυτό, η κυβέρνηση προτίμησε να αναζητήσει προστασία κάτω από την φούστα της Μέρκελ και να εγκρίνει μια συμφωνία που εγκυμονεί μια σειρά βαρύτατα προβλήματα για την Ελλάδα:  

Πρώτο, η συμφωνία αυτοπεριορίζεται θέτοντας ένα ανώτατο αριθμό προσφύγων για τον οποίο θα ισχύσει. Όπως αναφέρει στο άρθρο 2: «Σε περίπτωση που ο αριθμός των επιστροφών υπερβαίνει τους αριθμούς που προβλέπονται παραπάνω, ο μηχανισμός αυτός θα πρέπει να διακόπτεται». Το ζήτημα αυτό οξύνεται περισσότερο από το γεγονός ότι δεν υπάρχει καμία δέσμευση για την κατανομή στις χώρες της ΕΕ, παραπέμπεται σε μια «εθελοντική συμφωνία», ενώ είναι γνωστό ότι όλες οι κεντροανατολικές χώρες της ΕΕ αρνούνται να δεχθούν πρόσφυγες. Είναι εξαιρετικά δυσοίωνο το δεδομένο που αναφέρει η σημερινή Guardian: «Το εύρος του προγράμματος σκιάζεται από τα ήδη υπάρχοντα σχήματα: το σχέδιο για την κατανομή 160.000 προσφύγων από την Ελλάδα και την Ιταλία σε άλλες χώρες της ΕΕ έχει οδηγήσει σε λιγότερους από 1000 πρόσφυγες να αποκτήσουν νέα νόμιμη διαμονή».

Δεύτερο, η εξέλιξη για τα ελληνικά νησιά είναι πιθανό να είναι εφιαλτική. Η Action Aid δήλωσε για τη συμφωνία: «Στην πράξη καθιστά τα ελληνικά νησιά φυλακές, όπου τρομοκρατημένοι άνθρωποι κρατούνται παρά τη θέλησή τους ώστε να προωθηθούν με τη βία στην Τουρκία». Η Διεθνής Αμνηστία: «Αυτή είναι μια μαύρη μέρα για την Ευρώπη, μια μαύρη μέρα για τη Συμφωνία της Γενεύης για τους πρόσφυγες, και μια μαύρη μέρα για την ανθρωπότητα». Η UNCHR, Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες: «Η εφαρμογή μιας τέτοιας συμφωνίας είναι ένα μεγάλο ερωτηματικό».  

Τρίτο, η Ελλάδα γίνεται το προνομιακό πεδίο εφαρμογής της διεστραμμένης αντιανθρωπιστικής, αντιξενικής πολιτικής της ΕΕ απέναντι στους ξένους. Η Συμφωνία ΕΕ - Τουρκίας αναφέρει: «Οι μετανάστες που δεν ζητούν άσυλο ή αυτοί των οποίων η αίτηση έχει βρεθεί αβάσιμη ή απαράδεκτη, σύμφωνα με την εν λόγω οδηγία θα επιστρέφονται στην Τουρκία». Ας φαντασθεί κανείς τον Πακιστανό, τον Αφγανό, τον Ιρακινό που με κίνδυνο τη ζωή του και της οικογένειάς του και με μεγάλο οικονομικό τίμημα έκανε αυτό το περιπετειώδες ταξίδι, αν θα συναινεί ή θα αντιδρά με κάθε τρόπο στην μεταφορά του από μια χώρα της ΕΕ προς τη χώρα που το καθεστώς Ερντογάν δεν εγγυάται κανένα ανθρώπινο δικαίωμα και στο απελπισμένο ταξίδι μιας αποτυχημένης επιστροφής.  

Τέταρτο, σε αντίθεση με την Τουρκία που εξασφάλισε στήριξη με 6 δις ευρώ για τους πρόσφυγες (μια «φιλοξενία» που δεν είναι άσχετη από τις νεοθωμανικές φιλοδοξίες Ερντογάν και τη δημιουργία μιας φιλοτουρκικής τάσης μέσα στη Συρία), την παροχή βίζας και το άνοιγμα του κεφαλαίου του προϋπολογισμού για την ένταξή της στην ΕΕ, παρά την ασάφεια των διατυπώσεων, η Ελλάδα ούτε αυτή την προώθηση των 50.000 μεταναστών που βρίσκονται ήδη στο έδαφός της δεν μπόρεσε να κατοχυρώσει με ένα τρόπο σαφή. Το προηγούμενο σχέδιο Μέρκελ για ένα τέτοια αριθμό στη χώρα μας επί της ουσίας φαίνεται να παραμένει σε ισχύ. Μετά τη λήξη της συνόδου η καγκελάριος της Γερμανίας δήλωσε: «Με την ευκαιρία καλώ τους πρόσφυγες στην Ειδομένη να έχουν εμπιστοσύνη στην Ελληνική κυβέρνηση και να μεταφερθούν σε άλλα καταλύματα όπου οι συνθήκες είναι σημαντικά καλύτερες», αντί η ΕΕ να θέσει σε κίνηση, με την ίδια βιασύνη που το κάνει για τις επιστροφές στην Τουρκία, ένα κατεπείγον σχέδιο για την απορρόφηση των δυστυχισμένων ανθρώπων της Ειδομένης από τις άλλες χώρες της ΕΕ .  

Πέμπτο, δύο γειτονικές χώρες, χωρίς διχόνοιες και αμφισβητήσεις μεταξύ τους, που αντιμετωπίζουν μια επείγουσα κατάσταση στα σύνορα τους, θα μπορούσαν να ανταλλάσσουν αξιωματούχους για την καλύτερη λειτουργία ενός επείγοντος συστήματος επίλυσης. Μια χώρα, ανεξάρτητη, ακμαία, με σεβαστή την αξιοπρέπειά της από τη διεθνή κοινότητα, θα μπορούσε ακίνδυνα να δεχθεί διεθνή βοήθεια σε προσωπικό για την εκτόνωση ενός αιφνιδιαστικού προβλήματος. Δυστυχώς ούτε το πρώτο ισχύει στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, με την Τουρκία να αμφισβητεί τα θαλάσσια κι όχι μόνο ανατολικά σύνορά μας, ούτε το δεύτερο με μια Ελλάδα ταπεινωμένη, με τα στελέχη της ΕΕ και του ΔΝΤ να λύνουν και να δένουν σε όλα τα υπουργεία. Υπάρχει σοβαρός κίνδυνος αυτή η «διεθνής ζώνη» που διαμορφώνεται στα ευαίσθητα ανατολικά θαλάσσια και παραθαλάσσια τμήματα της χώρας μας, να ενισχύσει επικίνδυνα τον χαρακτήρα της «γκρίζας ζώνης» εντός της ελληνικής επικράτειας».

ΠΗΓΗ: ISKRA.GR

Ο ΓΑΠ ΠΡΟΣΚΑΛΕΙ ΟΛΑ ΤΑ ΡΕΤΑΛΙΑ ΤΗΣ ''ΚΕΝΤΡΟΑΡΙΣΤΕΡΑΣ'', ΜΑΖΙ ΚΑΙ ΤΟΝ ΣΥΡΙΖΑ, ΣΕ ΔΙΑΛΟΓΟ!!!  

Ο Β. Λεβέντης ψηφίστηκε, απ' όσους ψηφίστηκε, και μπήκε στη Βουλή, προκειμένου να κάνει μόνο ένα πράγμα: Να ζητάει οικουμενική (μνημονιακή) κυβέρνηση και που και που να κάνει προβλέψεις για το μέλλον του ΣΥΡΙΖΑ.  

Η Φώφη Γεννηματά βλέποντας την ''επιτυχία'' Λεβέντη προσπαθεί να του κλέψει την παράσταση και καθυστερημένα, έστω δεύτερη και καταϊδρωμένη, έχει ''λυσσάξει'' να προτείνει και αυτή οικουμενική κυβέρνηση.  

Η διαφορά είναι ότι η Φώφη Γεννηματά, μαζί με την οικουμενική, επιχειρεί να ανοίξει τις διεργασίες για τη συμπόρευση της λεγόμενης ''Δημοκρατικής Συμπαράταξης'' με το Ποτάμι του Στ. Θεοδωράκη και το ΚΙΔΗΣΟ του Γ. Παπανδρέου.  

Βροχή οι προτάσεις της Γεννηματά προς τους ''συνοδοιπορούντες''. Να ενώσουμε τα ρετάλια μας, είναι το ουσιαστικό σύνθημα της.  

Ο Στ. Θεοδωράκης ακολουθεί τακτική ''τράβα με και ας κλαίω'' στο μίζερο εγχείρημα και θα απαντήσει, όπως λέει, με δική του πρόταση, ενώ ο Γ. Παπανδρέου, με επιστολή του στη Φώφη, βάζει το χέρι του ''επί των τύπων και ήλων''.  

Κρούεις, ανοικτές θύρες, Φώφη, της λέει αλλά ξέχασες μια λεπτομέρεια: στο διάλογο για την ''Κεντροαριστερά'' (βλέπε νεοφιλελεύθερη μνημονιακή δεξιά) πρέπει να κληθεί και ο ΣΥΡΙΖΑ!  

Τα πολιτικά ''ρετάλια'' δεν μπορούν να συνενωθούν χωρίς το μεγαλύτερο ''ρετάλι'' του ΣΥΡΙΖΑ.  

Όλα δείχνουν ότι αυτός ο χώρος της ''νεοφιλελεύθερης μνημονιακής σοσιαλδημοκρατίας'', βρίσκεται σε φάση εντατικών ζυμώσεων.  

Πολλοί διαπιστώνουν το κοινό τους ναυάγιο και επιχειρούν δια της συγκολλήσεως, άλλοι να επιβιώσουν και άλλοι να εμφανίσουν ένα αξιόμαχο πολιτικό σχήμα απέναντι στη ΝΔ του Κυρ. Μητσοτάκη, η οποία ΝΔ μοιάζει αν κάνει ''περίπατο'' έναντι των Κεντροαριστερών ανταγωνιστών της, όχι γιατί έχει να πει κάτι θετικό για το μέλλον του τόπου αλλά γιατί στηρίζεται με τον πλέον ωμό τρόπο από όλα τα κέντρα του συστήματος.  

Η τραγωδία είναι ότι όλοι αυτοί στην λεγόμενη ''Κεντροαριστερά'', από τον Τσίρπα και τον ΓΑΠ, μέχρι τη Γεννηματά και τον Θεοδωράκη αλλά και τον Λεβέντη, αν παραμερίσεις το ύφος και το στυλ του καθενός, μοιάζουν μεταξύ τους πολιτικά ως μια σταγόνα νερό. Και μοιάζουν πολιτικά για τον μνημονιακό τους προσανατολισμό, για την ''ευρωπληξία'' τους, για την παράδοση τους στον ευρωατλαντισμό, για τη διαπλοκή τους και για την επίθεση τους στα εργατικά και λαϊκά συμφέροντα.  

Η ειρωνεία είναι ότι όλοι αυτοί προσομοιάζουν όλο και περισσότερο με τον Κυρ. Μητσοτάκη, ένα πολιτικό ηγέτη, ο οποίος, αν δεν υπήρχε το μνημόνιο, θα το είχε ο ίδιος ανακαλύψει στη νιοστή.  

Πολύ σύντομα οι εξελίξεις στο πολιτικό σκηνικό θα είναι πολύ πυκνές.  

Ο Τσίπρας τρέχει ολοταχώς και προσφέρει γη και ύδωρ στη νεοφιλελεύθερη σοσιαλδημοκρατία, ξεχνώντας τα παλιά περί Ολαντρέου και γλυκοτρίβεται, ταυτόχρονα, με όλο τον χρεοκοπημένο ''ενδιάμεσο'' χώρο, προσβλέποντας απελπισμένα στη διάσωση του. Την ίδια ώρα, κινήσεις στα δεξιά της ΝΔ, με χαρακτηριστικό δείγμα τη συγκέντρωση Κατατζαφέρη στη Θεσσαλονίκη, ίσως προετοιμάσουν γρήγορα ένα νέο πολιτικό σχήμα, κακέκτυπο της ''Χρυσής Αυγής'', ανάμεσα στον Κυρ. Μητσοτάκη και τον Νίκο Μιχαλολιάκο.  

Δεν θα πλήξουμε από τις διεργασίες στις κατεστημένες πολιτικές δυνάμεις, αν και αυτός δεν είναι σοβαρός λόγος να μην τους ανατρέψουμε!      

ΝΙΚΟΣ ΤΕΡΠΗΣ

πηγη: iskra.gr

Ταξική Εργατική Κίνηση

(Συμμετέχουν αντιπρόσωποι από την Αγωνιστική Ταξική Ενότητα, την Αγωνιστική Ενότητα ΔΕΗ και ανεξάρτητοι συνδικαλιστές)

Συνάδελφοι, συναδέλφισσες,
Αντιπρόσωποι στο 36ο Συνέδριο της ΓΣΕΕ

Το 36ο συνέδριο της ΓΣΕΕ που διεξάγεται αυτές τις μέρες στην Ρόδο, τόσο μακριά από τους εργαζόμενους και τους ανέργους, ταιριάζει πλήρως με την πολιτική που εδώ και χρόνια ακολουθούν οι κυρίαρχες δυνάμεις του κυβερνητικού, εργοδοτικού και κομματικού συνδικαλισμού.

Στα τρία χρόνια που μεσολάβησαν από το προηγούμενο συνέδριο, η ηγεσία της ΓΣΕΕ έδειξε τη γύμνια και τη χρεοκοπία της. Ο κυβερνητικός και εργοδοτικός συνδικαλισμός που εκφράζεται από τις δυνάμεις της ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ (σε κάθε εκδοχή), διαπνέεται από την πολιτική της ταξικής συνδιαλλαγής, ορκίζεται στην απρόσκοπτη κερδοφορία του κεφαλαίου, την «ευρωπαϊκή πορεία», την υποταγή στις πολυεθνικές και το μεγάλο κεφάλαιο. Γι΄ αυτό αποτελούν «κοινωνικό εταίρο», συμμετέχουν ως ένας παίκτης μαζί με τους εργοδότες και τις κυβερνήσεις σε κάθε λογής κοινωνικούς διαλόγους, υπογράφουν συμβάσεις ταξικής ειρήνης. Η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι και αποκάλυψε σε ακόμα ευρύτερα τμήματα εργαζομένων το ρόλο της ηγεσίας του συνδικαλιστικού κινήματος, ήταν η στάση της στο πρόσφατο δημοψήφισμα, η ένταξή της στο μπλοκ του ΝΑΙ, η απροκάλυπτη ταύτιση με τον ΣΕΒ και τους δυνάστες δανειστές.

Οι πρόσφατες ομόφωνες αποφάσεις της ΕΕ της ΓΣΕΕ για 48ωρη απεργία εάν και εφόσον το νομοσχέδιο έρθει στην Βουλή, δίνουν πολύτιμο χρόνο στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ να αντεπιτεθεί αποτελούν ένα ακόμα στιγμιότυπο στον μακρύ κατάλογο υπονόμευσης των εργατικών αγώνων.

Η περίοδος που διανύουμε είναι πολύ κρίσιμη για την εργατική τάξη και το λαό.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έχει αναλάβει να υλοποιήσει ένα πρόγραμμα σαρωτικής αντιλαϊκής επιδρομής, να παγιώσει το καθεστώς της μόνιμης επιτροπείας, όπως άλλωστε συμφώνησε με τους οικονομικούς δολοφόνους της ΕΕ και του ΔΝΤ, αμέσως μετά το δημοψήφισμα και την πραξικοπηματική παραβίαση της λαϊκής θέλησης.

Παρά την γενική κατακραυγή, η κυβέρνηση θέλει να φέρει προς ψήφιση το αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο-έκτρωμα, ενώ παράλληλα ετοιμάζεται πυρετωδώς και για τα υπόλοιπα ζητήματα της «πρώτης αξιολόγησης» (φορολογικό, υπερταμείο ξεπουλήματος δημόσιας περιουσίας, κόκκινα δάνεια, ομαδικές απολύσεις, εργασιακά, κλπ).

Η πολιτική αυτή αποτελεί συνέχεια των κυβερνήσεων ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και έχει σαν στόχο, το ξεπέρασμα της κρίσης προς όφελος των κερδών του κεφαλαίου. Παράγει εκατομμύρια ανέργους και στην συνέχεια εμπορεύεται τις ελπίδες τους μέσω των voucher, των πεντάμηνων και των μαθητειών, των συμβάσεων 1 ημέρας ή 4ωρων-6ωρων κλπ, με μισθούς πείνας, χωρίς εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα. Διαλύει τις εργασιακές σχέσεις, συντρίβει τις συλλογικές συμβάσεις, επανέφερε μέχρι και το λοκ άουτ, ισοπεδώνει τις συντάξεις, την υγεία, την παιδεία… Χαρίζει την δημόσια περιουσία στους μονοπωλιακούς ομίλους και καταδικάζει τους εργαζόμενους και το λαό στην φτωχοποίηση και την εξαθλίωση. Μόνοι κερδισμένοι οι βιομήχανοι, οι εφοπλιστές, οι επιχειρηματικοί όμιλοι, οι τράπεζες και οι δανειστές!

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, οι παλιές και νέες πολιτικές δυνάμεις του μνημονιακού μπλοκ, όλοι όσοι ψήφισαν μνημόνια, όσοι κυβέρνησαν μέχρι τώρα, έχουν ακέραια την ευθύνη της κοινωνικής λεηλασίας! Όλοι τους, μας είπαν τα ίδια ψέματα, με τα ίδια ακριβώς λόγια. Ότι θα βγούμε από τα μνημόνια εφαρμόζοντάς τα! Ότι κόβουμε συντάξεις για να τις σώσουμε! Ότι απολύουμε για να έρθουν δουλειές! Ότι εφαρμόζουμε «παράλληλο» πρόγραμμα. Ότι αυτή η χρονιά θα είναι η τελευταία των «θυσιών». Και έχουν περάσει ήδη 6 «μαύρα» χρόνια μνημονιακής βαρβαρότητας.

Παράλληλα η εργατική τάξη και οι λαοί στην Ελλάδα και σε όλο τον κόσμο, βρίσκονται αντιμέτωποι με την βαρβαρότητα του πολέμου που περικυκλώνει επικίνδυνα την γύρω περιοχή και την χώρα μας. Ο ξεριζωμός εκατομμυρίων προσφύγων, οι αποτρόπαιες εικόνες στην Ειδομένη, οι φράχτες, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, οι πνιγμοί στο Αιγαίο είναι ο καθρέφτης του αποκρουστικού πρόσωπου της «πολιτισμένης Δύσης» και της «Ευρώπης φρούριο» – δολοφόνου των λαών.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ είναι συνένοχη στο ευρωπαϊκό έγκλημα κατά των προσφύγων και υπηρέτης των ιμπεριαλιστικών συμφερόντων στην ευρύτερη περιοχή. Ανακοίνωσε την επαναλειτουργία της Αμυγδαλέζας, Ο φράχτης στον Έβρο παραμένει. Η Frontex ενισχύεται από την παρουσία του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο.

Συνάδελφοι, συναδέλφισσες,

Οι πρόσφατοι αγώνες ενάντια στον νόμο διάλυσης της κοινωνικής ασφάλισης δείχνουν ότι μεγάλα κομμάτια των εργαζόμενων και του λαού επιμένουν να υπερασπίζονται τα συμφέροντά τους. Οι πρόσφατες μαζικές απεργιακές συγκεντρώσεις, η αγωνιστική συμπόρευση με τους αυτοαπασχολούμενους και την φτωχομεσαία αγροτιά, έδειξαν δυνατότητες για την αποτροπή του εγκλήματος στο ασφαλιστικό, για να υπάρξει ένα ρήγμα στη βάρβαρη μνημονιακή επίθεση. Επιβεβαίωσαν τον προδοτικό ρόλο του κυρίαρχου εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού, αλλά και τα όρια των δυνάμεων που τον αντιπολιτεύονται και έχουν αναφορά στους αγώνες.

Εξάλλου ήταν οι εκπρόσωποι του ΠΑΜΕ στην ΓΣΕΕ που πρότειναν να μην υπάρξει καμία απεργιακή κλιμάκωση μετά τις 4 Φλεβάρη, αλλά η απεργία να γίνει όταν το νομοσχέδιο θα φτάσει στην Βουλή! Παράλληλα αρνούνται την κοινή δράση των ταξικών δυνάμεων και συνδικαλιστών ακόμα και στα επείγοντα ζητήματα πάλης στο εργατικό κίνημα, ενισχύοντας τον εμφύλιο πόλεμο, χτίζοντας τεχνητά «τείχη» ανάμεσα στις ταξικές δυνάμεις και τους αγωνιστές. Η πολιτική της περιχαράκωσης που ακολουθούν δυσκολεύει το εργατικό κίνημα να αναπτύξει μια δυναμική νικηφόρας αναμέτρησης με την κυρίαρχη πολιτική, οδηγεί στην ηττοπάθεια και την αδράνεια.

Οι εκπρόσωποι του ΜΕΤΑ στη ΓΣΕΕ αλλά και σε ομοσπονδίες και εργατικά κέντρα είναι ενταγμένοι στο όλο σύστημα διαχείρισης του υποταγμένου συνδικαλισμού. Στις γραμμές του συνυπάρχουν συγκατοικούν διάφορες δυνάμεις ως αντιλήψεις ενός αναπαλαιωμένου εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού που η επιδίωξη δεν ήταν και δεν είναι η ανάπτυξη των αγώνων των εργαζομένων για την υπεράσπιση των συμφερόντων τους αλλά η κατάληψη μέσω εκλογικών μηχανισμών θέσεων στα συνδικάτα και η συνέχεια συνοδεύεται με την αδράνεια, την αποξένωση από τους χώρους δουλειάς και τους εργαζόμενους και την περιθωριοποίηση τους από τους κοινωνικούς μαζικούς αγώνες.

Είναι η στιγμή που οι εργαζόμενοι, ο λαός, οι άνεργοι και η νεολαία πρέπει να βγουν επιθετικά στο προσκήνιο και με ένα πολύμορφο αγώνα διαρκείας να εμποδίσουν και να ανατρέψουν τους αντιλαϊκούς σχεδιασμούς.

Είναι η στιγμή που οι ταξικές δυνάμεις και συνδικαλιστές πρέπει να ενεργοποιηθούν άμεσα για την υπέρβαση της σημερινής κατάστασης στο συνδικαλιστικό κίνημα, για την ανασύνταξη και την ταξική του ανασυγκρότηση. Να ρίξουν το βάρος στην ανασυγκρότηση των συνδικάτων, στη συσπείρωση και συμμετοχή των εργαζομένων στα σωματεία, στις αποφάσεις από τους ίδιους στις γενικές συνελεύσεις. Να παλέψουν για την ταξική ενότητα των εργαζομένων πάνω σε ένα πρόγραμμα ενοποίησης της πάλης για την ανατροπή της επίθεσης, και όχι «εξαίρεσης» ή διαμαρτυρίας. Για να μπορέσει το εργατικό κίνημα να επανασχεδιάσει την τακτική και στρατηγική του, να αναπτύξει μεγάλου βεληνεκούς πρωτοβουλίες και δράσεις, να κατακτήσει την μαζικότητα και την αποτελεσματικότητα στους αγώνες, να σηματοδοτήσει την ρήξη με το μεγάλο κεφάλαιο, να συγκρουστεί με τις βάρβαρες πολιτικές της Ε.Ε και της Ευρωζώνης, να απαγκιστρωθεί από τα φθαρμένα μοντέλα του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού, να απορρίψει τον κομματικό συνδικαλισμό και την μετατροπή των συνδικάτων σε μικρό αδερφό της κοινοβουλευτικής διαπάλης.

Λέμε καθαρά: Το εργατικό κίνημα και τα συνδικάτα πρέπει να ανασυγκροτηθούν σε ταξική μαχητική κατεύθυνση

    Να προτάξουν την ενότητα των εργαζομένων αλλά και των ανέργων, να συσπειρώσουν το τεράστιο τμήμα των ασυνδικάλιστων εργαζόμενων, τα νέα τμήματα των ελαστικών εργασιακών σχέσεων.

    Να ξεπεράσουν τα όρια και τα εμπόδια που βάζει ο εργοδοτικός και κυβερνητικός συνδικαλισμός. Με πολύμορφες αγωνιστικές κινητοποιήσεις με σχέδιο και διάρκεια, που να βασίζονται στη δύναμη και την απόφαση των ίδιων των εργαζομένων, στη δημοκρατία του αγώνα και όχι στις κομματικές ντιρεκτίβες.

    Μακριά από λογικές «κοινωνικής ειρήνης», γιατί τα πράγματα τίθενται απλά: στην κρίση, ή θα σωθούν τα κέρδη ή θα σωθούν οι εργαζόμενοι. Οι εργαζόμενοι και τα συνδικάτα, δεν μπορεί να αποδεχθούν την περιστολή των δικαιωμάτων για τη σωτηρία των καπιταλιστικών κερδών. Πρέπει να σωθεί η εργατική τάξη!

    Με ανεξαρτησία από τις κυβερνήσεις, τα κόμματα του κεφαλαίου, τα κέντρα εξουσίας και το κράτος. Με οικονομική, οργανωτική και πολιτική αυτοτέλεια από όλα τα νήματα που το συνδέουν με το κράτος, την εργοδοσία, την ΕΕ, τους κάθε λογής καθεστωτικούς μηχανισμούς.

    Να ξέρουν τους «φίλους» και τους «εχθρούς», να καταδεικνύουν τις αιτίες της επίθεσης και να παλεύουν για την ανατροπή της επίθεσης, χωρίς αυταπάτες για τάχα «φιλολαϊκή διαχείριση» στο πλαίσιο της ίδιας πολιτικής και εντός της φυλακής του ευρωμονόδρομου και των μνημονίων.

Συνάδελφοι, συναδέλφισσες,

Οι αγωνιστές που συσπειρωνόμαστε στην Ταξική Εργατική Κίνηση θέλουμε να συσπειρώσουμε όλους εκείνους –και ξέρουμε ότι είναι πολλοί– που αγωνιούν, αναζητούν δρόμους ταξικής σύγκρουσης και δεν χωρούν στον υποταγμένο συνδικαλισμό, αλλά ούτε στο κομματικό «μέτωπο» του ΠΑΜΕ. Σήμερα μπορούν να υπάρξουν δυνατότητες νίκης των αγώνων με τη συγκρότηση ενός ταξικού μετώπου ρήξης όλων των μαχόμενων σωματείων και συνδικάτων, όλων των ταξικών δυνάμεων που να μπορέσει να μπλοκάρει και να ανατρέψει την κανιβαλική πολιτική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και κάθε κυβέρνησης που εφαρμόζει την ίδια πολιτική. Που θα δώσει ώθηση στην πάλη των εργαζόμενων και ανέργων και στη διαμόρφωση ενός πλαισίου διεκδικήσεων και στόχων πάλης, που θα ενώσουν την εργατική τάξη. Που θα ενισχύσει αποφασιστικά τους αγώνες που θα ξεσπούν, θα βοηθά να αναπτυχθούν πολύμορφοι αγώνες διαρκείας, με χαρακτηριστικά κλιμάκωσης και σύγκρουσης και όχι απλά κινήσεις διαμαρτυρίας.

Την κρίση να πληρώσει το κεφάλαιο!

•    Αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις, επαναφορά των Συλλογικών Συμβάσεων, με άρση όλων των περικοπών που επιβλήθηκαν από το μνημόνια. Κατάργηση όλων των μορφών της ελαστικής εργασίας. Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα. Απαγόρευση των απολύσεων.

•    Απόκρουση κάθε μορφής ιδιωτικοποιήσεων δημόσιων επιχειρήσεων και ΔΕΚΟ. Να καταργηθεί το ΤΑΙΠΕΔ, τα ΣΔΙΤ, να σταματήσει η εργολαβοποίηση. Παλεύουμε ενάντια στην «απελευθέρωση των αγορών» και την εμπορευματοποίηση των βασικών κοινωνικών αγαθών (νερό, ρεύμα, συγκοινωνίες, υγεία, παιδεία, ασφάλιση κ.λπ.). Εθνικοποίηση των στρατηγικών τομέων και επιχειρήσεων, χωρίς αποζημίωση και με λαϊκό-εργατικό έλεγχο.

•    Άμεσα μέτρα κατά της ανεργίας. Επίδομα ανεργίας για όλους τους ανέργους, χωρίς προϋποθέσεις, ίσο με το βασικό μισθό, για όλο το διάστημα της ανεργίας. Πλήρης πρόσβαση των ανέργων στην υγεία, τις συγκοινωνίες, και σε όλες τις κοινωφελείς υπηρεσίες. Ο χρόνος ανεργίας να μετρά στα συντάξιμα έτη. Άμεση μείωση των ωρών εργασίας (35ωρο-5ημερο-7ωρο) και των χρόνων που απαιτούνται για συνταξιοδότηση, για να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας, χωρίς μείωση μισθών.

•    Κατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών νόμων που αυξάνουν τα όρια συνταξιοδότησης και μετακυλύουν το κούρεμα των αποθεματικών στους ασφαλισμένους. Να επιστραφούν όλα τα αποθεματικά που υπεξαίρεσαν οι τράπεζες, οι εργοδότες και το κράτος: τα 70 δις € που λεηλατήθηκαν έως το 2010, τα δεκάδες δις που χάθηκαν με τα δομημένα ομόλογα και το «κούρεμα» του PSI, τα δις που αρπάχτηκαν από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ για τις δόσεις του ΔΝΤ, κι όσα χάθηκαν από την πρόσφατη ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Δημόσια δωρεάν υγεία – πρόνοια, περίθαλψη για όλους τους πολίτες της χώρας. Αποκλειστικά δημόσια, καθολική και υποχρεωτική κοινωνική ασφάλιση. Άμεση μείωση των εισφορών των εργαζόμενων και αύξηση των εργοδοτικών εισφορών.

•    Να διαγραφούν άμεσα τα χρέη προς τις τράπεζες όλων των ανέργων και των φτωχών. Κατάργηση όλων των χαρατσιών, των κεφαλικών φόρων και των φορομπηχτικών νόμων. Να φορολογηθεί άμεσα το κεφάλαιο, οι εφοπλιστές, η εκκλησία. Να αυξηθεί η φορολογία του κεφαλαίου στο 45%.

•    Υπεράσπιση των Λαϊκών Ελευθεριών και Δικαιωμάτων της εποχής μας, ενάντια στην εργοδοτική τρομοκρατία και τη φασιστική βία. Δημοκρατία και ελεύθερος συνδικαλισμός στους χώρους δουλειάς. Όχι στην ποινικοποίηση της συλλογικής δράσης. Να μην περάσουν τα σχέδια για την «αναμόρφωση» των συνδικάτων, την κατάργηση των απεργιών, των διαδηλώσεων κ.λπ.

Όλα τα παραπάνω που αποτελούν ζωτικά συμφέροντα και διεκδικήσεις για να ζήσουμε με αξιοπρέπεια, προσκρούουν στο σύγχρονο τείχος που έχει διάφορα ονόματα: Δημοσιονομικό Σύμφωνο, Μνημόνια, Χρέος, Ανταγωνιστικότητα. Γι αυτό αγωνιζόμαστε για να απαλλαγεί η ζωή μας απ’ ό,τι εμποδίζει την ικανοποίηση των αναγκών μας:

    Από τη μηχανή του χρέους, που καταβροχθίζει τον πλούτο που παράγουμε. Γι’ αυτό απαιτούμε παύση πληρωμών και διαγραφή του χρέους.

    Από τους «ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς», στο βωμό των οποίων θυσιάζονται οι κοινωνικές δαπάνες κι οι λαϊκές ανάγκες. Γι’ αυτό απαιτούμε αύξηση των κοινωνικών δαπανών, να βάλουν βαθιά στο χέρι το κράτος και η εργοδοσία.

    Από το ζουρλομανδύα του ευρώ και της ΕΕ, που βρίσκονται -χρόνια τώρα, αλλά και στην εποχή των μνημονίων- πίσω από κάθε αντεργατικό μέτρο. Γι’ αυτό απαιτούμε: μη εφαρμογή των αντιασφαλιστικών κατευθύνσεων της ΕΕ. Ρήξη με την ευρωζώνη και την ΕΕ.

    Από τα τρία μνημόνια και κάθε κυβέρνηση ή μηχανισμό που τα προωθεί.

πηγη: pandiera.gr

KEEΡΦΑ-ΚΙΝΗΣΗ ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΡΑΤΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗ ΦΑΣΙΤΙΚΗ ΑΠΕΙΛΗ

Χιλιάδες διαδήλωσαν στην Αθήνα και σε πολλές πόλεις κατά της συμφωνίας του αίσχους ΕΕ-Τουρκίας

Χιλιάδες διαδήλωσαν το Σάββατο 19 Μάρτη σε όλη την Ελλάδα στα πλαίσια της διεθνούς μέρας  δράσης κατά του ρατσισμού και του φασισμού σε πάνω από 17 χώρες. Διεθνώς η εικόνα είναι συγκλονιστική,  με το Λονδίνο να πολιορκείται από δεκάδες χιλιάδες διαδηλωτές, αντιστοιχα στη Γλασκώβη,  τη Βιέννη πάνω από δεκαέξι χιλιάδες, μαζικότατη πορεία στη Λευκωσία, στη Ζυρίχη, στη Βαρκελώνη.

Στην Αθήνα, χιλιάδες διαδηλωτές βάδισαν από την Ομόνοια προς τα Γραφεία της ΕΕ, στέλνοντας ένα οργισμένο μήνυμα κατά της συμφωνίας του αίσχους ΕΕ-Τουρκίας. Πρόσφυγες και μετανάστες  από το Αφγανιστάν, την Συρία, το Πακιστάν, την Σενεγάλη, την Γουινέα και  το Μπαγκλαντές έσμιξαν με εργαζόμενους,  φοιτητές, εκπαιδευτικούς  και μαθητές.

Στην κεντρική ομιλία της ΚΕΕΡΦΑ, τονίστηκε ότι το κίνημα αλληλεγγύης στους πρόσφυγες μαζί με το εργατικό και το φοιτητικό κίνημα θα δώσουν την μάχη για να ακυρωθεί στη πράξη η συμφωνία της ντροπής ΕΕ-Τουρκίας. Δεν θα αφήσουμε να ανοίξουν στρατόπεδα συγκέντρωσης και να γίνουν μαζικές απελάσεις προς την Τουρκία.

Στην Ομόνοια είχαν προηγηθεί ομιλίες και καλλιτεχνικά δρώμενα με την Μάνια Παπαδημητρίου, ομάδα ηθοποιών και το μουσικό συγκρότημα κρουστών QUILOMBO, που προπορεύτηκε της πορείας, ενώ έδωσε ξεχωριστό τόνο έξω από τα Γραφεία της ΕΕ.  Χαιρέτησαν η ΚΕΕΡΦΑ, η ΠΕΝΕΝ, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, η Αφγανική Κοινότητα, η Κοινότητα Μπαγκλαντές και Σενεγάλης, ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών Αμαρουσίου,  η Σχολή Καλών Τεχνών, το Δίκτυο φαντάρων Σπάρτακος, πανεπιστημιακοί, μαθητές και γιατροί. Παρευρέθηκαν η δημοτική  κίνηση «Ρήξη και Ανατροπή Ν. Ηρακλείου», η ΟΚΔΕ, το ΕΕΚ,  οι  Οικολόγοι –Πράσινοι, ο Συντονισμός ενάντια στα Μνημόνια, η Ομοσπονδία Υπαλλήλων ΥΠ.ΑΝ., η Γ΄ΕΛΜΕ Αθήνας, το Σωματείο Εργαζομένων στην Ιντρακόμ, Σωματεία εργαζομένων στα νοσοκομεία Γεννηματάς, Άγιος Σάββας, Αγλαΐα Κυριακού, το Σωματείο Εκτάκτων ΥΠΠΟ και Βυζαντινού μουσείου και η Ανατρεπτική Κίνηση Ηθοποιών.

Στην Θεσσαλονίκη, πήραν μέρος πάνω από χίλιοι διαδηλωτές ενώ ξεχώριζε η παρουσία προσφύγων από τον καταυλισμό των Διαβατών.

Στα Χανιά η συγκέντρωση ήταν μαζική με συμμετοχή εκατοντάδων. Εργαζόμενοι από τα σχολεία, την ΕΡΑ, τον Δήμο, μετανάστες διαδήλωσαν μαχητικά.

Στη Μυτιλήνη η καταρρακτώδης βροχή εμπόδισε τη συγκέντρωση με εκατοντάδες κόσμου, που είχαν φτάσει στη Πλατεία Σαπφούς να προσπαθούν να φυλαχτούν.  Ωστόσο μετά τη λήξη της βροχής έγινε πορεία στους κεντρικούς δρόμους προς το Λιμάνι .

Οι κινητοποιήσεις της 19^ης Μάρτη ήταν μόνο η αρχή ενός διεθνούς συντονισμού κατά της ΕΕ των φραχτών και του φασισμού. Στο αμέσως επόμενο διάστημα θα υπάρξει συνέχεια. 

πηγη: antiracismfascism.org