Σαράντος Αλεξανδρής, μέλος του ΔΣ του Σωματείου Ορυχείων – Σταθμών ΔΕΗ Μεγαλόπολης

«Οι εργαζόμενοι δεν προσδοκούν κάτι το νέο για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων τους από τον κυβερνητικό και εργοδοτικό συνδικαλισμό της ΓΣΕΕ» τονίζει ο Σαράντος Αλεξανδρής, μέλος ΔΣ του Σωματείου Ορυχείων – Σταθμών ΔΕΗ Μεγαλόπολης, και αντιπρόσωπος στο 36ο συνέδριο της ΓΣΕΕ, υποψήφιος με το ψηφοδέλτιο Ταξικής Εργατικής Κίνησης. Καλεί δε σε συγκρότηση «ταξικού μετώπου όλων των μαχόμενων συνδικάτων και ταξικών δυνάμεων για την ανατροπή της κυβερνητικής πολιτικής».

Συνέντευξη στο ΠΡΙΝ και στον Δημήτρη Σταμούλη

Το 36ο συνέδριο της ΓΣΕΕ πόσο μακριά ήταν από τις πραγματικές ανάγκες του κόσμου της δουλειάς, αλλά και ενός μαχόμενου ταξικού συνδικαλισμού;

Ήταν ένα συνέδριο που πραγματοποιήθηκε μακριά από τους εργαζόμενους. Η καρδιά του συνδικαλιστικού κινήματος δε χτυπούσε στη Ρόδο, όπως πολύ εύστοχα διατυπώθηκε. Βρέθηκε μακριά από τα προβλήματα και τις αγωνίες των εργαζομένων και με ένα υπέρογκο κόστος πραγματοποίησής του, που αποτελεί πρόκληση για τους εργαζόμενους και την κοινωνία. Εναρμονισμένο με τις μέχρι τώρα πρακτικές και πολιτικές που εδώ και χρόνια ακολουθούν οι κυρίαρχες δυνάμεις του κυβερνητικού, εργοδοτικού και κομματικού συνδικαλισμού, κάτι που δείχνει ότι οι εργαζόμενοι δεν προσδοκούν κάτι το νέο και ελπιδοφόρο για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων τους.

Τι μπορούν να περιμένουν οι εργαζόμενοι από τη ΓΣΕΕ του “Yes EE”, του εταιρισμού και της ταξικής συνδιαλλαγής;

Ο κυβερνητικός και εργοδοτικός συνδικαλισμός που εκφράζεται από τις δυνάμεις των ΠΑΣΚΕ – ΔΑΚΕ δεν μπόρεσε να απαντήσει στα προβλήματα των εργαζομένων και να οργανώσει την αντίστασή τους απέναντι στις μνημονιακές νεοφιλελεύθερες πολιτικές των υπόδουλων κυβερνήσεων. Στο δημοψήφισμα του Ιουλίου αποκάλυψε σε ακόμα ευρύτερα τμήματα εργαζομένων και του ελληνικού λαού ως ηγεσία του συνδικαλιστικού κινήματος το ρόλο της με την ένταξή της στη μαύρη συμμαχία του ΝΑΙ, ταυτιζόμενη με τον ΣΕΒ και τους δανειστές, μην μπορώντας πλέον να αντιπαρατεθεί αγωνιστικά και αποτελεσματικά απέναντι και στις νέες δεσμεύσεις του τρίτου μνημονίου που συνυπέγραψε η μεταλλαγμένη και παραδομένη στους δανειστές κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ.

Γιατί μετά από 6 χρόνια ισοπέδωσης των εργατικών δικαιωμάτων και ήττας του επίσημου συνδικαλισμού, ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ παραμένουν κυρίαρχες σε επίπεδο ΓΣΕΕ;

Παρά τους αγώνες που αναπτύχθηκαν το προηγούμενο διάστημα, η αποστροφή των εργαζομένων για την άσχημη κατάσταση στο συνδικαλιστικό κίνημα και η αποστράτευσή τους από τις οργανωμένες δυνάμεις των συνδικάτων καθώς και η μη ένταξη της μεγάλης πλειοψηφίας των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα -που στην πράξη αποδεικνύεται καταστροφική για τα συμφέροντά τους- διευκόλυνε (παρά τη σημαντική μείωση της ΠΑΣΚΕ τα τελευταία χρόνια) τις παρατάξεις ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ, να ηγεμονεύουν, να ελέγχουν τα συνδικάτα. Επίσης η μη επίτευξη της κοινής δράσης των ταξικών δυνάμεων στο συνδικαλιστικό κίνημα, η απουσία ενοποίησης των επιμέρους με τα γενικά αιτήματα των εργαζομένων διευκολύνοντας συντεχνιακές λογικές σε συνδυασμό με πελατειακές και εκφυλιστικές πρακτικές, έχουν συμβάλλει στο αποτέλεσμα αυτό.

Πώς κρίνετε την τακτική του ΠΑΜΕ αφενός να αρνείται την κοινή δράση με ταξικές δυνάμεις, αφετέρου να συμβάλει με τη ΓΣΕΕ στην αγωνιστική εκτόνωση;

Οι πρόσφατες ομόφωνες αποφάσεις της ΕΕ της ΓΣΕΕ για 48ωρη απεργία εάν και εφόσον το νομοσχέδιο έρθει στην Βουλή, έχουν δώσει πολύτιμο χρόνο στην κυβέρνηση, αποτελούν ένα ακόμα αρνητικό γεγονός για την οργάνωση και κλιμάκωση των αγώνων και αντικειμενικά συμβάλει στην υπονόμευση τους. Η σταθερή άρνηση των δυνάμεων του ΠΑΜΕ για κοινή δράση των ταξικών δυνάμεων σε βασικά ζητήματα πάλης δυσκολεύει το εργατικό κίνημα να αναπτύξει μια δυναμική νικηφόρας αναμέτρησης με την κυρίαρχη πολιτική, οδηγεί στην ηττοπάθεια και την αδράνεια.

Στο ΜΕΤΑ συνωστίστηκαν δυνάμεις από τον κυβερνητικό ΣΥΡΙΖΑ, τον εργοδοτικό συνδικαλισμό, δυνάμεις της πρώην ΠΑΣΚΕ, και συνδικαλιστές της ΛΑΕ. Τι τους ενοποίησε;

Όλες αυτές οι δυνάμεις που συμμετείχαν στο νέο σχήμα της ΕΑΚ βρέθηκαν με όρους εκλογικής σκοπιμότητας. Χαρακτηριστική περίπτωση αποτελεί η συμμετοχή δυνάμεων του νέου κυβερνητικού συνδικαλισμού του ΣΥΡΙΖΑ. Επίσης, η «πρόσκληση» του «ΕΜΕΙΣ» που απεύθυνε, λίγες μέρες πριν το συνέδριο, για κοινή συμπόρευση ριζοσπαστικών και αριστερών δυνάμεων – το οποίο επίσης συμμετείχε στο εν λόγω σχήμα – δεν κινείται με συνεπή στάση και αυτό, γιατί στο χώρο της ΔΕΗ έχει συμμαχήσει προνομιακά με τις δυνάμεις του παλιού και νέου κυβερνητικού συνδικαλισμού, όπως είδαμε στο συνέδριο της ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ετοιμάζεται να σφαγιάσει ασφαλιστικά και εργασιακά δικαιώματα. Μπορεί να υπάρξει εργατική αντεπίθεση;

Οι πρόσφατοι αγώνες ενάντια στον νόμο διάλυσης της κοινωνικής ασφάλισης δείχνουν ότι μεγάλα κομμάτια των εργαζόμενων και του λαού επιμένουν να υπερασπίζονται τα συμφέροντά τους. Είναι η στιγμή που οι εργαζόμενοι, ο λαός, οι άνεργοι και η νεολαία πρέπει να βγουν επιθετικά στο προσκήνιο. Είναι η στιγμή που οι ταξικές δυνάμεις πρέπει να ενεργοποιηθούν με ένα πολύμορφο αγώνα διαρκείας για να εμποδίσουν και να ανατρέψουν τους αντιλαϊκούς σχεδιασμούς. Η υπέρβαση της σημερινής κατάστασης στο συνδικαλιστικό κίνημα, η ανασύνταξη του και η ταξική του ανασυγκρότηση και η κατάκτηση της κοινής δράσης σε όλα τα επίπεδα του συνδικαλιστικού κινήματος όλων των συνεπών ταξικών δυνάμεων μπορεί να δώσει ελπίδα και νικηφόρα προοπτική.

Εντός ΕΕ, τα μνημόνια
αποτελούν μονόδρομο

Ταξική Εργατική Κίνηση ενάντια σε
κυβερνητικό και εργοδοτικό συνδικαλισμό

Πώς μπορεί να συμβάλει η Ταξική Εργατική Κίνηση στην υπέρβαση της σημερινής κατάστασης στο κίνημα, με ανασύνταξη και ταξική ανασυγκρότηση;

Η Ταξική Εργατική Κίνηση επιδιώκει την συσπείρωση όλων όσων αγωνιούν, αναζητούν δρόμους ταξικής σύγκρουσης και δεν χωρούν στον υποταγμένο εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό, για τη συγκρότηση ενός ταξικού μετώπου όλων των μαχόμενων συνδικάτων, όλων των ταξικών δυνάμεων που θα μπορέσει να μπλοκάρει και να ανατρέψει τις μνημονιακές και αντεργατικές πολιτικές της κυβέρνησης. Που θα δώσει ώθηση στην πάλη των εργαζόμενων και ανέργων και στη διαμόρφωση ενός πλαισίου διεκδικήσεων και στόχων πάλης, που θα ενώσουν την εργατική τάξη.

Στη βάση αυτή συμμετέχοντας στην ανάπτυξη των αγώνων το επόμενο διάστημα ενάντια στην κατεδάφιση της Κοινωνικής Ασφάλισης θα επιδιώξουμε πριν το Πάσχα να προχωρήσουμε σε μια πανελλαδική συνάντηση ταξικών κινήσεων, σχημάτων και αγωνιστών για να συζητήσουμε την κατάσταση των προβλημάτων των εργαζομένων και του συνδ. κινήματος και να σχεδιάσουμε και συντονίζουμε την παραπέρα δράση μας.

Το ζήτημα της σύγκρουσης με τον κεντρικό αντεργατικό πυλώνα της ΕΕ και του ευρώ πόσο σημαντικό είναι για ένα νικηφόρο εργατικό κίνημα;

Οι πρόσφατες εξελίξεις στο προσφυγικό, το ασφαλιστικό, το φορολογικό και συνολικά η εφαρμογή των μνημονιακών πολιτικών πιστοποιούν πλέον ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση «των λαών και των δικαιωμάτων» αποτελεί μια αυταπάτη και ότι εντός του πλαισίου αυτού, οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές και τα μνημόνια αποτελούν μονόδρομο. Στη βάση αυτή και η σημερινή κυβέρνηση ολοκληρώνει το καταστροφικό έργο των προηγούμενων κυβερνήσεων, εφαρμόζοντας το τρίτο μνημόνιο μαζί με ό,τι υπολειπόταν των δύο πρώτων.

Το συνδικαλιστικό κίνημα επιβάλλεται να συγκρουστεί με τα μεγάλα συμφέροντα, ντόπια και ξένα, και να προτάξει τα συμφέροντα των εργαζομένων και του ελληνικού λαού, και όχι τα συμφέροντα του κεφαλαίου, της Ε.Ε. και της τρόικας. Να προβάλει τη δική του εναλλακτική διέξοδο. Να διεκδικήσει την ακύρωση των μνημονίων, την έξοδο από την ευρωζώνη, τη ρήξη με τις πολιτικές της ΕΕ, τη στάση πληρωμών του δημοσίου χρέους μέχρι την οριστική διαγραφή του.

Η προσπάθεια συγκρότησης ανεξάρτητων κέντρων αγώνα ταξικών σωματείων και συλλογικοτήτων μπορεί να αλλάξει τα δεδομένα στον εργατικό συνδικαλισμό;

Σε αντιπαράθεση με την γραφειοκρατική στάση της ηγεσίας του συνδικαλιστικού κινήματος, τον εργοδοτικό, κομματικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό επιβάλλεται να υπάρξει ένα ενωτικό, αγωνιστικό μέτωπο ταξικών δυνάμεων απ’ όλη την κλίμακα του κινήματος, να βρεθεί σε σύνδεση με τους εργαζόμενους στους χώρους δουλειάς, να αναζωογονήσει την λειτουργία των συνδικάτων ιδιαίτερα σε πρωτοβάθμιο επίπεδο έτσι ώστε το εργατικό κίνημα απέναντι στην αδράνεια και την αποσπασματικότητα της ηγεσίας του να οργανώνει αποτελεσματικά τους αγώνες, να υπάρξει σχεδιασμός, συντονισμός και να διαμορφώνει ένα πλαίσιο διεκδικήσεων και στόχων πάλης που θα ενώσουν την εργατική τάξη και τον λαό, για την ανατροπή της ασφαλιστικής κατεδάφισης και συνολικά των μνημονιακών πολιτικών.

πηγη: pandiera.gr

Γράφει ο kokkiniotis

Τα χαράματα της Κυριακής 30 Μάρτη 1952, πριν την αυγή, στις 4.10′ το πρωί κάτω από το φως των προβολέων, οι σφαίρες του εκτελεστικού αποσπάσματος της αμερικανοκρατίας εκτελούν τον κομμουνιστή αγωνιστή Νίκο Μπελογιάννη μαζί με τρεις ακόμα από τους συγκατηγορούμενούς του, τους Δημήτρη Μπάτση, Ηλία Αργυριάδη και Νίκο Καλούμενο.

Κατά τη διάρκεια της δίκης, αμέσως μετά την ιστορική απολογία του, η σύντροφός του Έλλη Παππά του δίνει ένα κόκκινο γαρύφαλλο. Το κρατάει με ένα χαμόγελο. Ο φακός του Δήμου Σακελλαρίου αιχμαλωτίζει τη στιγμή, η φωτογραφία κάνει το γύρο του κόσμου.

Παγκόσμια η ευαισθητοποίηση και οι εκκλήσεις για την αποτροπή του εγκλήματος. Ο μεγάλος ζωγράφος Πάμπλο Πικάσο ενώνει τη φωνή του με όσους ζητούν να σωθεί η ζωή του, να μη γίνει αυτή η κρατική δολοφονία. Αφιερώνει μάλιστα στον Νίκο Μπελογιάννη ένα σκίτσο του που σηματοδοτεί πλέον τη διεθνή καμπάνια για να σωθεί «ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο».

Το σκίτσο αυτό, μαζί με τη φωτογραφία, ταξίδεψε στο χώρο και στο χρόνο. Έγινε εξώφυλλο βιβλίων, πίνακας, τραγούδι, ποίημα, ταινία.

Το τραγούδι «Ο Μπελογιάννης ζει», σε στίχους Δημήτρη Ραβάνη – Ρεντή, τραγουδήθηκε έκτοτε σε πολλές εκδοχές. (Στη συγκλονιστικότερη κατά τη γνώμη μας εκτέλεση το ακούγαμε από τον γνωστό ηθοποιό Ηλία Λογοθέτη, στα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης στο αντάρτικο «Λημέρι» του Πάνου Τζαβέλλα που μεσουρανούσε τότε παράλληλα με το «Ταμπούρι».)

Στην πλήρη τους εκδοχή, οι στίχοι είναι οι παρακάτω:

Τον ξέρουνε τα ελάτια, τα πλατάνια,
ίδιος μ’ αυτά περήφανος, στητός
αχούν απ’ τη φωνή του τα ρουμάνια
μπρος για τη νίκη, για το κόμμα εμπρός.

Ο Μπελογιάννης ζει μεσ’ την καρδιά μας,
ο Μπελογιάννης ζει παν στις κορφές,
ο Μπελογιάννης ζει κι είναι κοντά μας
στων τραγουδιών τις λεύτερες στροφές.

Ζει σ’ όλους τους καιρούς, σ’ όλους τους τόπους
το κάθε σπίτι, σπίτι του δικό.
Ζει ο Μπελογιάννης, ζει με τους ανθρώπους
που χτίζουν έναν κόσμο σοσιαλιστικό.

Και στο τραπέζι της χαράς της πρώτης
στης νίκης της ειρήνης τη γιορτή,
ο Μπελογιάννης θάν’ πανηγυριώτης

με κόκκινο γαρούφαλο στ’ αφτί.

Μ’ ένα γαρούφαλο άλικο δικό μας
σαν της γλυκιάς μας άνοιξης δροσιά,
πανώριο ματωμένο κι ακριβό μας
απ’ την τρανή της γης λαοαπλωσιά.

Ο Μπελογιάννης ζει άσβεστη δάδα.
Ο Μπελογιάννης ζει μέσ’ στις καρδιές
στον κόσμο ειρήνη, ειρήνη στην Ελλάδα,
στο μήνυμά του εμπρός κομμουνιστές .

πηγη: pandiera.gr

Επίσκεψη – περιοδεία πραγματοποίησε αντιπροσωπεία της ΠΕΝΕΝ με επικεφαλής τον Ταμία Απόστολο Μπανάσιο έπειτα από διαδοχικές καταγγελίες μελών μας στην Δημόσια Σχολή Εμπορικού Ναυτικού Σωστικών και Πυροσβεστικών μέσων Ασπροπύργου.

Κατά την επίσκεψη το κλιμάκιο της ΠΕΝΕΝ διαπίστωσε τριτοκοσμικές εικόνες όπως είναι οι ουρές από τις 5 π.μ, συνωστισμός, διαμαρτυρίες και απίστευτη ταλαιπωρία των Ναυτικών που υπομένουν προκειμένου να εγγραφούν στους καταλόγους προτεραιότητας και με τον τρόπο αυτό να περάσουν τις εξετάσεις για τα Refreshκαι να ανανεώσουν το πτυχίο - άδεια στο νέο κύκλο εκσυγχρονισμού των γνώσεών τους σχετικά με την χρήση των μέσων ασφάλειας όπως είναι τα σωστικά μέσα, η πυρασφάλεια και τα ταχύπλοα.

Ο κύκλος διαρκεί 3 μέρες για κάθε Ναυτικό και η ανανέωση του σχετικού πτυχίου - άδειας πρέπει να γίνει μέσα στο 2016 αφού από 1/1/2017 είναι υποχρεωτική η απόκτηση του πτυχίου - άδειας για την ναυτολόγηση όλων των Ναυτικών.

Επίσης στο κλιμάκιο της ΠΕΝΕΝ δεκάδες Ναυτεργάτες εξέφρασαν την έντονη οργή τους επειδή όπως κατήγγειλαν μεσολαβούν διάφορα παραμεσιτικά γραφεία και κυκλώματα έναντι αμοιβής για να εξασφαλίσουν προνομιακή μεταχείριση στην άμεση και σύντομη εγγραφή όσων πληρώνουν, ενώ στους υπόλοιπους δίνονται προθεσμίες μετά από 2 έως 3 και παραπάνω μήνες.

Η ανεπίτρεπτη αυτή εικόνα οφείλεται στην έλλειψη σχεδιασμού, οργάνωσης, προσωπικού και χώρων έτσι ώστε να καλυφθούν με επάρκεια οι ανάγκες για τους Ναυτικούς που πρέπει να περάσουν από τον αναβαθμισμένο κύκλο σπουδών και να ανανεώσουν το σχετικό πτυχίο - άδεια.

Η ΠΕΝΕΝ καταγγέλλει τα απαράδεκτα αυτά φαινόμενα που συνιστούν προσβολή για το Ναυτεργατικό επάγγελμα και την αξιοπρέπεια των ελλήνων Ναυτεργατών και απαιτεί την άμεση παρέμβαση των υπηρεσιών του ΥΕΝ και την ουσιαστική αντιμετώπιση των παραπάνω προβλημάτων.

Με εντολή Διοίκησης

   Ο Πρόεδρος                                   Ο Γεν. Γραμματέας

                                                              Νταλακογεώργος Αντ.                   Κροκίδης Νικόλαος

ΟΜΟΦΩΝΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΚΑΤΑΔΙΚΗΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗΣ ΝΑΥΤΙΛΙΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

-

ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΗΣ ΠΕΝΕΝ ΚΑΛΟΥΝ ΤΟΥΣ ΕΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΥΣ ΝΑΥΤΕΡΓΑΤΕΣ ΣΕ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΚΑΙ ΠΟΛΥΜΟΡΦΟ ΑΓΩΝΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΑΝΤΙΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΤΕΡΑΤΟΥΡΓΗΜΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΟΚΟΓΛΥΦΩΝ ΔΑΝΕΙΣΤΩΝ

ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΓΡΑΜΜΗ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ Ο ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ ΚΛΑΔΟΣ ΤΩΝ ΝΑΥΤΩΝ

Μέσα σε κλίμα αγωνιστικής ενότητας και συσπείρωσης και με την μαζική συμμετοχή των μελών πραγματοποιήθηκε η Α΄ ετήσια τακτική Γενική Συνέλευση της ΠΕΝΕΝ στις 30/3/2016.

Στην εισήγηση του Δ.Σ της Ένωσης που παρουσίασε ο Πρόεδρος όσο και οι δεκάδες ομιλίες των μελών που ακολούθησαν εξέφρασαν την κοινή και ομόθυμη θέση του κλάδου αποφασιστικής καταδίκης της ασκούμενης κυβερνητικής ναυτιλιακής πολιτικής η οποία έχει έντονα ταξικά χαρακτηριστικά αφού αυτή αποτελεί συνέχεια του μοντέλου μιας πολιτικής η οποία είναι σταθερά προσανατολισμένη στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων του εφοπλιστικού κεφαλαίου, στην ενίσχυση των προνομίων και της ανταγωνιστικότητάς του.

Ταυτόχρονα αυτή η πολιτική ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ συνεχίζει στα ίδια βήματα, στην ίδια κατεύθυνση, με το ίδιο περιεχόμενο να τσακίζει τα δικαιώματα των Ναυτεργατών, στους τομείς ασφαλιστικό – εργασιακό και κοινωνικό οδηγεί στην βίαιη έξοδο από το Ναυτικό επάγγελμα τους Έλληνες Ναυτεργάτες, διαιωνίζει το καθεστώς της ανασφάλιστης και χαμηλόμισθης μαύρης εργασίας, οδηγεί το ΝΑΤ και τα υπόλοιπα ασφαλιστικά μας Ταμεία στην διάλυση και το λουκέτο, επιδεινώνει καθημερινά τις εργασιακές σχέσεις, αυξάνει δραματικά την ανεργία, διατηρεί αλώβητο το αντιδημοκρατικό και αναχρονιστικό εργασιακό νομοθετικό πλαίσιο, αποδέχεται το βασιλοφασιστικής – χουντικής έμπνευσης καθεστώς στην ΠΝΟ, διευρύνει την φοροασυλία των εφοπλιστών και τελικά ταυτίζεται απόλυτα με τις τυχοδιωκτικές επιχειρηματικές επιλογές τους.

Η Γενική Συνέλευση εκτίμησε ομόφωνα ότι η πολιτική ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ συνιστά την απόλυτη ανατροπή όλων των προεκλογικών δεσμεύσεων προς το Ναυτεργατικό κόσμο και στην πράξη ακυρώνει πλήρως τις προγραμματικές του θέσεις.

Πρόκειται για μια σκληρή ταξική πολιτική που ταυτίζεται με τις πολιτικές των προηγούμενων αστικών και νεοφιλελεύθερων κυβερνήσεων τόσο στην ουσία της όσο και στις μέθοδες και στους τρόπους που ασκείται εξυπηρετεί το εφοπλιστικό κεφάλαιο και επιδιώκει την υποταγή των Ναυτεργατών σε αυτούς.    

Είναι μια πολιτική επιζήμια και καταστροφική τόσο για τους Ναυτεργάτες όσο και για όλους τους εργαζόμενους στον τομέα της Ναυτιλίας με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα το ξεπούλημα του ΟΛΠ το οποίο εγκυμονεί άμεσα τον κίνδυνο κινεζοποίησης των εργασιακών σχέσεων των εργαζομένων στην ευρύτερη περιοχή του ΟΛΠ και όχι μόνο…

Αυτήν την πολιτική η ΠΕΝΕΝ και οι Ναυτεργάτες την αντιπάλεψαν από την πρώτη στιγμή της συγκρότησης της αντιλαϊκής κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ η οποία αποκαλύφθηκε πλήρως μετά την συμφωνία με τα διεθνή τοκογλυφικά και ιμπεριαλιστικά κέντρα και οδηγεί τον λαό και τους εργαζομένους σε πειραματόζωα των ακραίων νεοφιλελεύθερων πολιτικών που πιστά ακολουθεί και εφαρμόζει η κυβέρνηση Τσίπρα.

Η Γενική Συνέλευση ομόφωνα καταδίκασε και αποδοκίμασε την τακτική και στρατηγική που ακολούθησαν οι ηγεσίες στο επίσημο θεσμικό και παραταξιακό κατεστημένο (μετά την μεγαλειώδη Πανελλαδική – Παλλαϊκή απεργία στις 4/2/2016) και η οποία σηματοδότησε την υποχώρηση, την αναμονή, την αδράνεια και τελικά ολοκληρωτική παραλυσία του συνδικαλιστικού κινήματος.

Η τακτική αυτή αποδεικνύεται καθημερινά ότι όχι μόνο ήταν εσφαλμένη και αναποτελεσματική αλλά στην ουσία διευκόλυνε την κυβέρνηση και τους τοκογλύφους δανειστές να κλιμακώσουν την επίθεση με νέα δυσβάστακτα μέτρα που θα ξεπεράσουν τα 5,5 με 6 δις ευρώ.

Η αντίληψη που δρομολόγησε η πρόταση για μια 48ωρη όταν κατατεθεί το νομοσχέδιο στην Βουλή, είναι ηττοπαθής, αποκλιμακώνει την συσπείρωση των εργαζομένων και των άλλων λαϊκών στρωμάτων, οδηγεί το κίνημα στο να γίνει ουραγός και θεατής των δραματικών εξελίξεων που συνομολογούνται και τα αποτελέσματα που θα παράγει θα είναι μόνο αρνητικά για τον λαό και τους εργαζομένους.

Οι ευθύνες των πολιτικών και συνδικαλιστικών δυνάμεων που προώθησαν και επιβάλουν αυτήν την τακτική ήταν και παραμένουν μεγάλες και οι εργαζόμενοι θα τους την καταλογίσουν!!!

Η Γενική Συνέλευση ενέκρινε μια σειρά ψηφίσματα που αφορούν το προσφυγικό, την ανεργία, την διατήρηση του ΝΑΤ και των άλλων ταμείων των Ναυτικών.

Τέλος η Συνέλευση εξουσιοδότησε την Διοίκηση να πάρει μια σειρά πρωτοβουλίες για την ανασύνταξη του συνδικαλιστικού κινήματος, την πιο αποφασιστική παρέμβαση της ΠΕΝΕΝ στο συνδικαλιστικό κίνημα, την διεύρυνση της συντονισμένης δράσης με πρωτοβάθμια Σωματεία και άλλες κινηματικές συλλογικότητες.

ΣΥΜΒΟΛΙΚΗ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΟΥ ΝΑΤ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΝΕΝ

Στην συνέχεια τα μέλη της ΠΕΝΕΝ μετά από πρόταση του Δ.Σ αποφάσισαν να κάνουν παράσταση διαμαρτυρίας και συμβολική κατάληψη του ασφαλιστικού μας Ταμείου (ΝΑΤ – ΚΕΑΝ – Ταμεία Πρόνοιας) με σκοπό να δημοσιοποιήσουν για άλλη μια φορά τις πάγιες θέσεις τους για: την απόσυρση του αντιασφαλιστικού νομοσχεδίου, την αποτροπή ενοποίησης του ΝΑΤ με το ενιαίο Ταμείο Κοινωνικώς Ασφάλισης (ΕΦΚΑ), την άμεση απόδοση των εφάπαξ παροχών προς όλους τους δικαιούχους ναυτικούς χωρίς καμιά περικοπή και τον σεβασμό των συνταξιοδοτικών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων.

Στην πρωτοβουλία αυτή συμμετείχαν και δεκάδες συνταξιούχοι Ναυτεργάτες που πλαισίωσαν την αγωνιστική αυτή παρέμβαση της ΠΕΝΕΝ.

Με εντολή Διοίκησης

Ο Πρόεδρος                                   Ο Γεν. Γραμματέας

Νταλακογεώργος Αντ.                   Κροκίδης Νικόλαος