Νίκος Μπογιόπουλος

Πριν από λίγες μέρες το «Boston Conculting Group» έδωσε στη δημοσιότητα την έκθεση για τον παγκόσμιο πλούτο όπως αυτός διαμορφώθηκε το 2015.

    Για μια ακόμα χρονιά – και σε συνθήκες παρατεταμένης οικονομικής κρίσης που βυθίζει στην ανέχεια και την ανασφάλεια τον πλανήτη – τα στοιχεία είναι κάτι παραπάνω από αποκαλυπτικά:

1)   Ο παγκόσμιος πλούτος αυξήθηκε κατά 5,2% έναντι του 2014, αύξηση που ήρθε να προστεθεί σε εκείνη ύψους 7,5% που καταμετρήθηκε την προηγούμενη χρονιά έναντι του 2013.

2)   Ειδικά στην Ευρώπη, δηλαδή στην ΕΕ των Μνημονίων και της απηνούς λιτότητας και ενώ η αύξηση του ευρωπαϊκού ΑΕΠ περιορίστηκε στο 1,7%, η αύξηση του πλούτου καταμετρήθηκε σχεδόν τριπλάσια και ανήλθε στο 4,3%.

3)   Ο παγκόσμιος πλούτος – πλην ακινήτων - από 148,4 τρισ. δολάρια το 2013 και από 159,5 τρισ. δολάρια το 2014 ανήλθε στα 167,8 τρισ. δολάρια το 2015 ενώ εκτιμάται ότι το 2020 θα έχει αγγίξει τα 225 τρισ. δολάρια.

4)   Οι εκατομμυριούχοι του πλανήτη που δεν ξεπερνούν το 1% του παγκόσμιου πληθυσμού αυξήθηκαν κατά 6% και κατέχουν πλέον το 47% του παγκόσμιου πλούτου ενώ με τα σημερινά οικονομικά και πολιτικά δεδομένα εκτιμάται ότι το 2020 θα κατέχουν πάνω από το 50% του συνολικού παγκόσμιου πλούτου.

5)   Οι πιο… Κροίσοι από αυτούς τους Κροίσους είχαν ακόμα καλύτερες επιδόσεις καθώς είδαν τα πλούτη τους να αυξάνονται με ρυθμό μεγαλύτερο του 10%

     Και κάτι ακόμα: Σύμφωνα με την έκθεση, οι λεγόμενοι φορολογικοί παράδεισοι… χαίρουν άκρας υγείας. Παρά τα θρυλούμενα για τα «μέτρα» που λαμβάνουν κράτη, κυβερνήσεις και οργανισμοί ενάντια στην φοροαποφυγή, την φοροδιαφυγή και τον… εκδημοκρατισμό του χρηματοπιστωτικού συστήματος, τα πλούτη που παραμένουν σταθμευμένα εκεί ανήλθαν στα 10 τρισ. δολάρια και παρουσίασαν αύξηση 3% σε ένα χρόνο.

    Για τα προηγούμενα υπάρχουν δυο εκδοχές:

    Η μια εκδοχή ισχυρίζεται ότι αυτό το φαινόμενο, το 1% του πληθυσμού να κατέχει το 47% του παγκόσμιου πλούτου, εξελίσσεται σε ένα σύστημα που όσοι δεν θέλουν να το αποκαλούν με το όνομά του - καπιταλισμό, το βαφτίζουν σύστημα της «ελευθερίας», της «δημοκρατίας» και των «ευκαιριών», που παρά τις αδικίες που το συνοδεύουν βρίσκεται κοντύτερα από κάθε άλλο στην φύση του ανθρώπου.

    Η άλλη εκδοχή υποστηρίζει ότι πρόκειται για ένα σύστημα ταξικής βαρβαρότητας και κοινωνικού κανιβαλισμού που κανοναρχείται από την αρχή ότι «το κεφάλαιο γεννιέται βουτηγμένο από την κορυφή ως τα νύχια στο αίμα και στη βρωμιά στάζοντας αίμα απ' όλους τους πόρους» (Καρλ Μαρξ «Κεφάλαιο», τόμος Α', σελίδα 785).

    Κατά την πρώτη εκδοχή αυτό το σύστημα - όπου όσο μεγαλώνει η δυστυχία δισεκατομμυρίων ανθρώπων τόσο αυξάνεται η περιουσία μιας χούφτας δισεκατομμυριούχων - μπορεί με κατάλληλες παρεμβάσεις να γίνει… καλύτερο. 

    Κατά τη δεύτερη εκδοχή η μόνη «βελτίωση», η μόνη «καλυτέρευση» και ο μόνος «εξανθρωπισμός» που παίρνει αυτό το σύστημα είναι η ανατροπήτου, η συντριβήτου και η οικοδόμηση ενός άλλου.

    Τι είδους θα είναι και πρέπει να είναι αυτό το «άλλο»; Τέτοιο όπου η χλιδή των λίγων δεν θα προκύπτει από την φτώχεια των πολλών, αλλά που ο πλούτος από τη δουλειά, τη δημιουργικότητα, τα ταλέντα, τις ικανότητες των πολλών θα ακυρώνει και θα καταργεί τη φτώχεια όλων.

    Είναι δυνατόν να συμβεί αυτό; Η’ είμαστε καταδικασμένοι να θεωρούμε «ελευθερία» ένα καθεστώς όπου «το φτωχότερο 50% του παγκόσμιου πληθυσμού κατέχει λιγότερο από το 1% του συνολικού πλούτου» όταν «στον αντίποδα το πλουσιότερο 10% κατέχει το 87% του παγκόσμιου πλούτου» (από την αντίστοιχη έρευνα της «Credit Suisse», 2014);

    «Είναι»,απαντούν οι κομμουνιστές. Με την προϋπόθεση ότι η πολιτική και η οικονομική εξουσία θα περάσει στα χέρια των πολλών.

    Αλλά δεν χρειάζεται να είναι κανείς κομμουνιστής για να το αντιληφθεί αυτό. Τα λόγια του Μπαλζάκ,που δεν ήταν... κομμουνιστής, που γεννήθηκε πολύ πριν από τον Μαρξ και τον Λένιν, παρότι ήταν αριστοκράτης και συντηρητικός, το περιγράφουν περίφημα:«Όταν η μάζα των φτωχών γίνει πιο ισχυρή από τη μάζα των πλουσίων, η κοινωνία- έλεγε -θα χτιστεί σε άλλη βάση».  

ΠΗΓΗ: enikos.gr

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΕΛΑΣΤΙΚ*  

Μουτζώνουν την ΕΕ με χέρια και με πόδια οι λαοί της Ευρώπης, όπως δείχνει μια δημοσκοπική έρευνα του αμερικανικού Ινστιτούτου Πιου (Pew), η οποία διενεργήθηκε σε 10.500 πολίτες κρατών της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε δέκα χώρες από τις αρχές Απριλίου ως τα μέσα Μαΐου του 2016. Οι δημοσκοπήσεις, το έχουμε γράψει πολλές φορές, δεν αποτυπώνουν τίποτα περισσότερο από μια στιγμιαία εικόνα, και τα αποτελέσματα τους μπορεί να αλλάξουν άρδην. Αυτή η εικόνα πάντως της σημερινής ΕΕ παρουσιάζει ομολογουμένως μεγάλο ενδιαφέρον.  

Τη χειρότερη γνώμη για την ΕΕ την έχουν -ποιος άλλος-;- οι Έλληνες. Το 71% του δείγματος που χρησιμοποίησε η Πιού έχει πλέον αρνητική άποψη για την ΕΕ και μόνο το 27% του ελληνικού λαού συνεχίζει να έχει θετική. Με άλλα λόγια, οι τρεις στου τέσσερις Έλληνες έχουν επιτέλους αρνητική εικόνα για την ΕΕ. Χρειάστηκε μια τόσο μακροχρόνια κρίση, η οποία συνεχίζεται ακόμη, και μια βαθύτατα χυδαία και προσβλητική συμπεριφορά των Γερμανών του Τέταρτου Ράιχ που οικοδομείται με βάση το ευρώ για να αρχίσουν να καταλαβαίνουν οι Έλληνες πως μας αντιμετωπίζουν σήμερα οι Ευρωπαίοι. Το ενθαρρυντικό είναι πάντως ότι σε όλες τις χώρες του Ευρωπαϊκού Νότου -και αναφερόμαστε στη Γαλλία, στην Ιταλία, στην Ισπανία και, φυσικά, στην Ελλάδα- σημειώνεται ραγδαία κατάρρευση της δημοφηλίας της ΕΕ., Αυτό είναι ταυτόχρονα παρήγορο φαινόμενο, που, αν συνεχιστεί, θα οδηγήσει αναπόδραστα στη διάλυση της ΕΕ, έστω και αν αυτή επέλθει από τη Δεξιά των μεγάλων χωρών της Ευρώπης και τα αντίστοιχα τμήματα των αστικών τάξεων που βρίσκονται πίσω τους. Εξαιρετικά ενθαρρυντικό είναι επιπροσθέτως το γεγονός ότι δεύτερη μετά την Ελλάδα στις αρνητικές γνώμες κατά της ΕΕ είναι απροσδόκητα η Γαλλία, χώρα ιδιαίτερα ωφελημένη από την εύνοια που επιδεικνύουν οι Γερμανοί απέναντι της.  

Από το 69% όπου βρίσκονταν το έτος 2004 οι θετικές απόψεις για την ΕΕ, τώρα έχουν καταβαραθρωθεί στο ...38%! Ούτε λίγο ούτε πολύ έχασαν 31 εκατοστιαίες μονάδες, πέφτοντας σχεδόν στο μισό. Όσο και αν φαίνεται απίστευτο, ακόμη μεγαλύτερη είναι η κατάρρευση της δημοτικότητας της ΕΕ στην Ισπανία, στην κοινωνία της οποίας είναι ευδιάκριτες οι δεξιές τάσεις. Το έτος 2008, πριν δηλαδή η χώρα αυτή περιδινηθεί σε κρίση, θετική άποψη για την ΕΕ σε προηγούμενη δημοσκόπηση του αμερικάνικου Ινστιτούτου Ερευνών Πίου είχε εκφράσει το εξαιρετικά υψηλό ποσοστό του 80%. Ακόμη και στην Ισπανία όμως κατέρρευσαν τα πάντα. Εκείνο το 80% των Ισπανών έχασε ολόκληρες ...33(!) εκατοστιαίες μονάδες από τότε και μέσα σε οκτώ χρόνια καταποντίστηκε στο 47%. Ξεπέρασε δηλαδή προς τα κάτω το 50%. Αιτία αυτής της εξέλιξης είναι προφανώς και ο δεξιός πρωθυπουργός Ραχόι στη συνέχεια ακολούθησαν καθαρά μνημονιακές πολιτικές.  

Οι Έλληνες πρωτοστατούν και στην καταγγελία της οικονομικής διαχείρισης της κρίσης εκ μέρους της ΕΕ, με ποσοστό αρνητικών απόψεων που φτάνει στο ...92%!!! Είκοσι πέντε ολόκληρες σχεδόν μονάδες πίσω από τη χώρα μας βρίσκεται η-δεύτερη- Ιταλία, με το πολύ υψηλό ποσοστό απόρριψης των χειρισμών της ΕΕ στη διαχείριση της οικονομικής κρίσης του 68%. Αναμενόμενο ίσως το ποσοστό αυτό, θα πει κανείς, σε μια χώρα όπου το δεξιό κόμμα Φόρτσα του Σίλβιο Μπερλουσκόνι και το επίσης δεξιό κόμμα της Λίγκας του Βορρά, μαζί με το κίνημα των Ιταλών ‘’αγανακτισμένων’’ του Μπέπε Γκρίλο έχουν ως κεντρικό σύνθημα το ...’’Έξω η Ιταλία από το Ευρώ!’’, που δεν τολμά πλέον να ξεστομίσει κανένας κυριολεκτικά υπουργός της κυβέρνησης Τσίπρα. Τρίτη είναι η Γαλλία στο ίδιο περίπου ύψος, με τις αρνητικές κρίσεις να φτάνουν στο 66%, και τέταρτη η Ισπανία με ποσοστό 65%. Ακόμη και στην Ολλανδία, οι αρνητικές απόψεις για τους χειρισμούς στην οικονομία της ΕΕ με 49% υπερτερούν των θετικών που είναι στο 42% -και μην ξεχνάμε ότι ο οικονομικής υπεύθυνος της Ευρωζώνης Γερούν Ντάισελμπλουμ είναι Ολλανδός! Μόνο στη Γερμανία, από τα κράτη που χρησιμοποιούν το ευρώ και συμπεριλαμβάνονται στην έρευνα, η οποία είναι και η μόνη χώρα που κερδίζει από τη χρήση του ευρώ, οι πολίτες βλέπουν θετικά σε ποσοστό 47% και αρνητικά σε ποσοστό 38% την οικονομική διαχείριση της κρίσης. Ακόμη πιο σφοδροί επικριτές της ΕΕ είναι όλοι λαοί της Ευρώπης στη διαχείριση του προσφυγικού, Αρνητική άποψη έχει το... 94% (!!!) των Ελλήνων, το 88% των Σουηδών, το 77% των Ιταλών, το 75% των Ισπανών, το 70% των Γάλλων και των Βρετανών. Όσον αφορά δε το στόχο της ‘’όλο και στενότερης ένωσης’’, η απορριπτική διάθεση είναι κυριολεκτικά σαρωτική! Μόνο το ...19% (!) συμφωνεί ότι πρέπει να μεταβιβαστούν περισσότερες εξουσίες στις Βρυξέλλες. Αντίθετα, το 42% ζητεί επιστροφή εξουσιών στα κράτη – μέλη και το 27% αρκείται με το υφιστάμενο καθεστώς.  

*Δημοσιεύθηκε στον Πριν

Η ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΚΑΙ Η ΕΞΑΡΤΗΣΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΑΠΟΘΡΑΣΥΝΟΥΝ ΤΟΥΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟΥΣ ΚΥΚΛΟΥΣ ΣΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΚΕΣ ΧΩΡΕΣ  

Έγκυροι πολιτικοί κύκλοι, με αφορμή και μόνο την ανάρτηση πανό στον αγώνα Ελβετία - Αλβανία, το οποίο κατάγγελνε την υποτιθέμενη ''δολοφονία 100.000 Τσάμηδων'' από την Ελλάδα, σημείωναν με βαθύτατη ανησυχία τις αρνητικές εξελίξεις στον περίγυρο της χώρας μας.  

Οι ίδιοι κύκλοι τόνιζαν ότι όλοι οι βόρειοι γείτονες της Ελλάδας, δυστυχώς, με κάλυψη της ΕΕ και την σιωπή της Αθήνας, έχουν κλείσει θρασύτατα τα σύνορα τους για τη διέλευση προσφύγων από τη χώρα μας, ενώ την ίδια ώρα κλιμακώνονται οι ιταμές προκλήσεις τους και οι προκλήσεις της εξ' Ανατολών Τουρκίας.  

Το Αιγαίο έχει καταστεί κυριολεκτικά ''σουρωτήρι'', έλεγαν στην Iskra στρατιωτικές πηγές, με την Άγκυρα να αμφισβητεί ανοικτά κάθε ίχνος διεθνούς νομιμότητας στο Aιγαίο, ενώ το παιχνίδι του Ερντογάν με την Αγία Σοφιά προκαλεί αλγεινότατες εντυπώσεις.  

Την ίδια ώρα, η προκλητικότητα των αντιδραστικών κύκλων της Αλβανίας, με την ενθάρρυνση της Άγκυρας, παίρνει ιδιαίτερα επαχθείς διαστάσεις.  

Πολιτικοί κύκλοι που ασχολούνται συστηματικά με τις εξελίξεις στην περιοχή, δεν αποκλείουν οι προκλήσεις σε βάρος της Ελλάδας να οδηγήσουν συνειδητά ή από ''ατύχημα'' και σε θερμά επεισόδια εκείνης ή της άλλης μορφής με απρόβλεπτες διαστάσεις.

Δυστυχώς, οι Δυτικές συμμαχίες της χώρας από τη Γερμανική Ευρώπη και το ΝΑΤΟ, ως τις ΗΠΑ, δεν φαίνονται διατεθειμένες να χαλιναγωγήσουν την επιθετικότητα γειτονικών δυνάμεων σε βάρος του τόπου, ενώ ορισμένοι ''σύμμαχοι'' μοιάζουν να ρίχνουν και ''λάδι στη φωτιά''.  

Τα μνημόνια και η μνημονιακή κηδεμονία της χώρας αποτελούν τον μεγαλύτερο κίνδυνο για τα εθνικά μας συμφέροντα, για την ασφάλεια και για την εδαφική ακεραιότητα του τόπου μας, τόνιζαν πολιτικοί και οικονομικοί παράγοντες.  

Τα μνημόνια και η μνημονιακή κατοχή της Ελλάδας, εξωθώντας την ελληνική οικονομία στην κατάρρευση, την ελληνική κοινωνία στην εξαθλίωση και την εξωτερική πολιτική του τόπου στην έσχατη υποτέλεια, αδυνατίζουν εξαιρετικά τη θέση της χώρας, αποθρασσύνουν τις πλέον επιθετικές και αναθεωρητικές δυνάμεις στις γειτονικές χώρες, ενώ καθιστούν ελάχιστα αποτελεσματική, αν όχι πλήρως άσφαιρη, την όποια αντίδραση των εθελόδουλων ελληνικών κυβερνήσεων.  

Όσοι καλόπιστα θεωρούσαν ότι η ευρωζωνική ομπρέλα στη χώρα και η μνημονιακή θηλιά στο λαιμό της, συνιστούσαν αναγκαίο κακό για την εθνική μας ασφάλεια και την αποτροπή εθνικών κινδύνων, διαψεύδονται οικτρά από τις τραγικές εξελίξεις.  

Ο μνημονιακός ζυγός και η εθνική υποτέλεια, έλεφαν έγκυροι κύκλοι, αποτελούν βόμβες μεγατόνων για τα πιο θεμελιώδη και ζωτικά εθνικά μας συμφέροντα και όσο ο μνημονιακός ζυγός και η υποτέλεια παρατείνονται και συνεχίζονται, είναι, σχεδόν, βέβαιον ότι θα προκαλέσουν σε βάρος της χώρας μείζονες εθνικές περιπέτειες.  

Οι ίδιοι κύκλοι έλεγαν, με βαθιά ανησυχία, πως είναι σχεδόν βέβαιοι πως όσο συνεχίζεται η μνημονιακή λεηλασία της χώρας, η Ελλάδα κινδυνεύει με μεγάλες περιπέτειες και εθνικό ακρωτηριασμό.    

Στελέχη της Αριστεράς υπογράμμιζαν με έμφαση πως μόνο μια ανεξάρτητη πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική της χώρας και μια Ελλάδα έξω από το ευρώ, με εθνικό νόμισμα και χωρίς μνημόνια και λιτότητα, μπορεί να ανασυγκροτηθεί και να προκόψει και επομένως να μπορέσει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο να προασπίσει τα νόμιμα συμφέροντα της. Μόνο μια ανεξάρτητη αντιμνημονιακή Ελλάδα μπορεί να καταστήσει την παρουσία της σεβαστή και ισχυρή για ένα ρόλο ειρήνης, σταθερότητας και ευημερίας στην περιοχή μας και στην Ευρώπη, αντί του σημερινού ρόλου του ''σάκου του μποξ'',για όσους στις γειτονικές χώρες επιδιώκουν να παίξουν επιθετικά παιχνίδια ή και παιχνίδια εσωτερικής κατανάλωσης σε βάρος της χώρας μας.

Ν.Ζ

πηγη: iskra.gr