Τη στιγμή που η Τουρκία βαδίζει σταδιακά προς την... αλα Ερντογάν σταθερότητα, με διώξεις, φυλακίσεις και εκτεταμένες εκκαθαρίσεις, βγαίνουν στη δημοσιότητα ιστορίες και διάλογοι από τις δραματικές στιγμές της Παρασκευής, όταν η απόπειρα πραξικοπήματος βρισκόταν σε εξέλιξη.

Η εφημερίδα Guardian έφερε στο φως διαλόγους μεταξύ ανώτερων υπουργών την ώρα που ήταν σε εξέλιξη το πραξικόπημα, αλλά και την αγωνία για τη ζωή τους.

Οι ίδιοι σημειώνουν ότι η απόπειρα ήταν αρκετά καλά προετοιμασμένη και θα μπορούσε να είχε πετύχει.

Γράφει ο Guardian:

Ήταν μεσάνυχτα στην τουρκική πρωτεύουσα μόλις δυόμισι ώρες με το πραξικόπημα σε εξέλιξη και μια ομάδα κορυφαίων υπουργών που είχαν μαζευτεί σε μια αίθουσα συσκέψεων ήταν σίγουροι ότι θα πεθάνουν.

«Πιθανότατα θα πετύχουν και όλοι εμείς θα πεθάνουμε απόψε. Ας είμαστε έτοιμοι να πεθάνουμε, θα γίνουμε μάρτυρες σε αυτόν τον αγώνα» είπε ένας από τους υπουργούς, σύμφωνα με αξιωματούχο που ήταν παρών σε εκείνη τη συνάντηση. 

Έστειλε τον σωματοφύλακά του να φέρει το προσωπικό του όπλο. Οι δυνάμεις ασφαλείας που προστάτευαν την αίθουσα διατάχθηκαν να αποχωρήσουν επειδή οι υπουργοί δεν ήξεραν ποιον να εμπιστευθούν.

Η συνάντησή τους βρισκόταν σε εξέλιξη όταν το κρατικό κανάλι, TRT, κατελήφθη από τους πραξικοπηματίες και η παρουσιάστρια αναγκάστηκε να διαβάσει το μήνυμα για το πραξικόπημα.

Τότε ένας υπουργός αστειεύτηκε για να ελαφρύνει η ατμόσφαιρα «Μην ασχολείστε με το TRT δεν το βλέπω ούτε σε κανονικές συνθήκες. Είναι απλά κρατική τηλεόραση».

Την ημέρα του πραξικοπήματος ο υπουργός Εσωτερικών είχε προσκληθεί, μαζί με άλλους κορυφαίους υπουργούς, σε μια άκρως απόρρητη σύσκεψη σε κτίριο του στρατού η οποία θα πραγματοποιούνταν στις 5 το απόγευμα. Η σύσκεψη αποδείχθηκε τέχνασμα για τον συλλάβουν. Ο υπουργός δεν πήγε στη σύσκεψη γιατί ήταν πολύ απασχολημένος.

Ο ανώτατος αξιωματούχος της αντιτρομοκρατικής, με αρμοδιότητα την οργάνωση της εκστρατείας κατά του Ισλαμικού Κράτους δεν πήγε σε μια «σύσκεψη» στο προεδρικό παλάτι στην Άγκυρα. Λίγο αργότερα βρέθηκε με τα χέρια δεμένα και μια σφαίρα στο λαιμό αναφέρει ανώτερος αξιωματούχος στον Guardian.

Ο Τσεμαλετίν Χασίμι, ένας ανώτερος αξιωματούχος του πρωθυπουργού Γιλντιρίμ παρακολουθούσε τις εξελίξεις ανήσυχος.

Στις 22.24, παρακολουθώντας την πολιορκία στην Άγκυρα, ρώτησε «Συμβαίνει στ΄αλήθεια;». «Ναι αλλά δεν είμαστε σίγουροι εάν είναι από την ηγεσία του στρατού ή μια ομάδα μέσα στις ένοπλες δυνάμεις» ήταν η απάντηση που έλαβε.

Στις 22.37 μίλησαν με τον πρωθυπουργό, ο οποίος ήταν στην Κωνσταντινούπολη, και αποφάσισαν να βγάλουν ανακοίνωση πως πρόκειται για απόπειρα. Επικοινώνησαν με το TRT αλλά το κανάλι ήταν ήδη υπό τον έλεγχο των πραξικοπηματιών, οπότε ήρθαν σε επαφή με το ιδιωτικό δίκτυο NTV.

Την ίδια στιγμή στην Άγκυρα και την Κωνσταντινούπολη εκτυλίσσονται χαοτικές στιγμές.

«Ήταν ένας εφιάλτης» λέει ο Μουράτ Καρακουλουκτσού, αξιωματούχος της αστυνομίας που πέρασε τη νύχτα στα αρχηγεία κατά τη διάρκεια της επίθεσης. «Η πρώτη μας σκέψη ήταν πως θα επιβιώσουμε και μετά αρχίσαμε να πυροβολούμε τα ελικόπτερα».

Στην πρωθυπουργία είχε αρχίσει να επικρατεί απογοήτευση. Είχαν αποφασίσει να δώσουν μια «τελική μάχη» στο Κοινοβούλιο όταν ο Ερντογάν βγήκε μέσω FaceTime, στις 00.37, καλώντας τον κόσμο να βγει στους δρόμους.

«Τι είναι το Facetime; Γιατί εγώ δεν έχω;» αναρωτήθηκε ένας από τους υπουργούς. «Εκείνη ήταν η στιγμή που άλλαξε η ψυχολογία και σκεφτήκαμε ότι θα νικούσαμε» σημειώνει ο Χασίμι.

Οι άνθρωποι είχαν αρχίσει να καταλαμβάνουν τους δρόμους, ωστόσο, το κάλεσμα για να κατέβει ο λαός δεν βρήκε σύμφωνους μερικούς από τους υπουργούς οι οποίοι φοβόντουσαν ότι θα γίνει σφαγή.

Στη διαδρομή για το Κοινοβούλιο ο Χασίμι και οι υπόλοιποι από τους υπουργούς πληροφορήθηκαν ότι η βουλή είχε βομβαρδιστεί. Αυτό ήταν ένα από τα κύρια σημεία της αποτυχίας του πραξικοπήματος σημειώνει.

Η επίθεση στο κοινοβούλιο ήταν η πρώτη από τον στρατό από το 1920 οπότε ήταν μεγάλη πρόκληση.

Στη 1 το βράδυ, αναφέρουν αξιωματούχοι, συνελήφθη ένας αξιωματούχος του στρατού στην Προύσα, ο οποίος είχε μαζί του μια λίστα έξι σελίδων με ονόματα δικαστών και στρατιωτικών οι οποίοι θα διορίζονταν στο καθεστώς μετά το πραξικόπημα. Άλλοι στρατιώτες που υποστήριζαν το πραξικόπημα είχε μαζί τους λίστες με ασφαλή τηλέφωνα για να λαμβάνουν εντολές.

«Ήταν πολύ κρίσιμες στιγμές. Ήταν πραγματικά πολύ καλά οργανωμένο, αλλά οι αιφνιδιαστικές κινήσεις από την ηγεσία και τον λαό άλλαξαν τα σχέδια» σημειώνει ο Χασίμι.

«Θα μπορούσε να είχε πετύχει. Έχασαν από τη στιγμή που ο πρόεδρος και ο πρωθυπουργός βρέθηκαν στον αέρα και όταν υψηλόβαθμοι αξιωματικοί βγήκαν επισήμως και εξέφρασαν την πίστη του στη δημοκρατία» πρόσθεσε.

πηγη: efsyn.gr

Σε μεγάλη απόσταση από την εισαγγελική πρόταση, το δικαστήριο κήρυξε αθώους για την εγκληματική οργάνωση τους περισσότερους από τους κατηγορουμένους στη δίκη του Noor One με αποτέλεσμα να έχουμε μια  εγκληματική οργάνωση χωρίς αρχηγό και με μόλις τέσσερα μέλη.

Ο Αιμίλιος Κοτσώνης είναι ανάμεσα σε αυτούς που αθωώθηκαν για την ένταξη και συγκρότηση της οργάνωσης λόγω αμφιβολιών και κατηγορείται μόνο για απλή συνέργεια στην διαμετακόμιση των ναρκωτικών.

Από τους Έλληνες ένοχοι για την οργάνωση κρίθηκαν οι Γεράσιμος Γιανουσάκης και Γιώργος Μπουρδούβαλης. Από τους υπόλοιπους ένοχοι κρίθηκαν τρεις τουρκικής καταγωγής κρατούμενοι. Αθώοι κρίθηκαν ο πλοιοκτήτης και όλο το πλήρωμα.

Το δικαστήριο διέκοψε για την Τετάρτη ώστε να ανακοινωθεί το ύψος των ποινών.

Παράλληλα, σε αντίθεση με την πρόταση της εισεγγελέως να κρατηθούν όσοι έχουν κριθεί ένοχοι το δικαστήριο αποφάσισε να ισχύσουν οι περιοριστικοί όροι για όσους είναι αποφυλακισμένοι και να μην κρατηθούν.

πηγη: efsyn.gr

Μια νέα ιρανική επιστημονική μελέτη προειδοποιεί ότι τα μέταλλα που περιέχονται σε αυτές τις γόπες, αποτελούν απειλή για το περιβάλλον και μπορεί να εισέρχονται στην τροφική αλυσίδα, με τελική κατάληξη τους ανθρώπους

Σε περίπου πέντε τρισεκατομμύρια υπολογίζονται οι γόπες από τσιγάρα που πετιούνται κάθε χρόνο σε εξωτερικούς χώρους του πλανήτη, στο χώμα, στις θάλασσες και γενικώς οπουδήποτε, εκτός από τα τασάκια.

Μια νέα ιρανική επιστημονική μελέτη προειδοποιεί ότι τα μέταλλα που περιέχονται σε αυτές τις γόπες, αποτελούν απειλή για το περιβάλλον και μπορεί να εισέρχονται στην τροφική αλυσίδα, με τελική κατάληξη τους ανθρώπους.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τη δρα Σίνα Ντομπαρανταράν του Κέντρου Ερευνών Θαλάσσιας Βιοτεχνολογίας του Περσικού Κόλπου στο Πανεπιστήμιο Ιατρικών Επιστημών του Μπουσέρ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο βρετανικό ιατρικό περιοδικό για θέματα ελέγχου του καπνίσματος «Tobacco Control», επισήμαναν ότι οι γόπες αποτελούν τη συχνότερη μορφή θαλάσσιας ρύπανσης διεθνώς.

Οι επιστήμονες, που έκαναν σχετικές μετρήσεις στο βόρειο τμήμα του Περσικού Κόλπου, όπου πετιούνται πολλές γόπες στις παραλίες και στο βυθό, διαπίστωσαν αυξημένα επίπεδα διαφόρων μετάλλων (καδμίου, σιδήρου, αρσενικού, νικελίου, χαλκού, ψευδαργύρου, μαγγανίου).

Η ποσότητα των μετάλλων στα τσιγάρα διαφέρει ανάλογα με την μέθοδο καλλιέργειας του καπνού και τη χρήση παρασιτοκτόνων-ζιζανιοκτόνων. Επιπλέον μέταλλα μπορεί να προστεθούν κατά τη βιομηχανική παραγωγή των τσιγάρων. Σύμφωνα με τους ερευνητές, τα φίλτρα των τσιγάρων δρουν όπως τα πλαστικά, μεταφέροντας τα ρυπογόνα μέταλλα στις θάλασσες.

Οι Ιρανοί επιστήμονες εκφράζουν φόβους ότι τα αυξημένα επίπεδα των μετάλλων μπορεί, μέσω των ψαριών και άλλων θαλάσσιων οργανισμών, να εισέρχονται στην ανθρώπινη τροφική αλυσίδα.

Γι' αυτό, ζητούν να διερευνηθεί περαιτέρω το ζήτημα της ρύπανσης των υδάτων με βαρέα μέταλλα από τις γόπες.

πηγη: protothema.gr

του Βασίλη Λιόση

Πολύς λόγος έγινε τις τελευταίες ημέρες για το σχέδιο που είχε εκπονήσει ο Βαρουφάκης την κρίσιμη περίοδο κατά την οποία υπήρξε υπουργός οικονομικών. Μαζί με τον Γκάλμπρεϊθ παρενέβησαν με άρθρο τους υπό τον τίτλο Ορθολογική Ανυπακοή ή PlanX  παντού. Σε αυτό το κείμενο εξηγεί τι είναι η τακτική της Ορθολογικής Ανυπακοής και γιατί αυτή ήταν η πλέον ενδεδειγμένη λύση. Ας δούμε, λοιπόν, τι διατυπώνεται σε αυτή τη δήθεν ρηξικέλευθη λύση.

Πρώτο, τι ακριβώς σημαίνει ο προσδιορισμός ορθολογική; Η λέξη αυτή υποκρύπτει συντηρητισμό, τη μη διάθεση πραγματικής σύγκρουσης και ρήξης με την ΕΕ και τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς, αλλά και την επικίνδυνη αυταπάτη πως αυτά τα μορφώματα μπορούν να διορθωθούν με δομημένα επιχειρήματα, με σωστούς τακτικούς ελιγμούς και με ικανούς ανθρώπους.

Δεύτερο, επιβεβαίωση της παραπάνω διαπίστωσης αποτελεί και η παραδοχή από την πλευρά των Βαρουφάκη-Γκάλμπρεϊθ πως δε συμφωνούσαν και ούτε συμφωνούν με το Grexit, αφού η απειλή αυτή «δεν μπορούσε να είναι πιστευτή καθώς το κόστος του, τόσο από οικονομική όσο και από πολιτική σκοπιά, είναι απαγορευτικό». Προφανώς οι συγγραφείς εννοούν το κόστος για την Ελλάδα κι έτσι εδώ ανακύπτουν δυο ζητήματα: το ένα έχει να κάνει με το αν αυτό το κόστος είχε να κάνει μόνο με την Ελλάδα. Δεν αφορούσε (αυτό το κόστος) άραγε και τις μεγάλες ιμπεριαλιστικές χώρες της ΕΕ; Θα γινόταν χωρίς κανένα οικονομικό και πολιτικό κόστος για τη Γερμανία, για παράδειγμα; Το δεύτερο έχει να κάνει με την παραγνώριση του γεγονότος ότι το ευρώ υπήρξε αρχιτεκτόνημα του γερμανικού κυρίως ιμπεριαλισμού και λειτούργησε ως ένα είδος σούπερ μάρκου.

Τρίτο, το κείμενο διευκρινίζει ποιοι θα ήταν οι πυλώνες της διαπραγματευτικής στρατηγικής:

«1) Εκπόνηση σοβαρών προτάσεων δημοσιονομικής πολιτικής και πραγματικών μεταρρυθμίσεων (στις οποίες συνεισέφεραν τ. υπουργοί Οικονομικών της Βρετανίας και των ΗΠΑ, η Lazard, γερμανικοί επενδυτικοί οίκοι, πανεπιστημιακοί).

2) Μετριοπαθής αλλά στιβαρή παρουσίαση των προτάσεων αυτών στο Eurogroup, στις πρωτεύουσες της Ε.Ε. και στην Ουάσινγκτον.

3) Προετοιμασία του Σχεδίου Αποτροπής των απειλών της τρόικας».

Και τι ακριβώς περιελάμβανε αυτό το Σχέδιο Αποτροπής;

«Το Σχέδιο Αποτροπής μας σηματοδοτούσε στην τρόικα πως, αν έκλεινε τις τράπεζες, θα προχωρούσαμε σε: αναδιάρθρωση των ελληνικών ομολόγων που κατείχε η ΕΚΤ (αναιρώντας τη δυνατότητα της ΕΚΤ, για νομικούς κατεξοχήν λόγους, να στηρίζει το ευρώ μέσω των προγραμμάτων ΟΜΤ και «ποσοτικής χαλάρωσης»), δημιουργία παράλληλου συστήματος ηλεκτρονικών πληρωμών σε ευρώ και νομοθέτηση της επανάκτησης της εθνικής κυριαρχίας επί της Τράπεζας της Ελλάδος».

Οι αυταπάτες και η αφελής πολιτική σκέψη στο μεγαλείο τους! Η ελληνική κυβέρνηση θα κατάφερνε με αυτό το πακέτο προτάσεων και τους κατάλληλους χειρισμούς, να στριμώξει την ΕΚΤ και να περιορίσει τη δράση της με νομικό τρόπο. Πρόκειται για μία διαπίστωση που ούτε μικρό παιδί θα έκανε, αφού παραγνωρίζει πως το δίκαιο και η εφαρμογή του εντός ενός ιμπεριαλιστικού οργανισμού, δεν είναι αποτέλεσμα μιας δημοκρατικής συζήτησης, αλλά απότοκα συσχετισμών δυνάμεων, εκφράζοντας πάντα το δίκιο του πιο ισχυρού κι εν προκειμένω ο πιο ισχυρός σίγουρα δεν είναι η Ελλάδα.

Τέταρτο, οι ίδιοι οι συγγραφείς δηλώνουν πως «[…] το PlanB σχεδιαζόταν για να μη χρειαστεί η εφαρμογή του». Αυτό το αφήνουμε εντελώς ασχολίαστο.

Πέμπτο, οι Βαρουφάκης-Γκάμπρεϊθ δηλώνουν πως «Όσοι θέλουν να υπάρχει Ευρώπη ώστε να μείνουν σε αυτήν έχουν την υποχρέωση να απορρίψουν το Δόγμα της Υποταγής στις ευρω-αποδομητικές πολιτικές.

» Ήδη, ανερχόμενες δυνάμεις της Δεξιάς και της Αριστεράς ζητούν την εφαρμογή του Plan X παντού. Εμείς εξακολουθούμε να διαφωνούμε. Γι’ αυτό, στο πλαίσιο του κινήματος DiEM25, συστρατευόμαστε με Ευρωπαίους δημοκράτες που πασχίζουν να διατηρήσουν ζωντανή την ιδέα μιας ενωμένης Ευρώπης με τον μοναδικό τρόπο που έχει δυνατότητα επιτυχίας: την πανευρωπαϊκή εφαρμογή της Ορθολογικής Ανυπακοής».

Η παραπάνω διαπίστωση είναι μια παραλλαγή της ευρωλαγνείας. Απαιτεί μια ΕΕ αποκαθαρμένη και καταθέτει για αυτό μια νεοκεϋνσιανή και ταυτόχρονα ουτοπική πρόταση. Δείχνει πως στους κόλπους της ΕΕ διαμορφώνεται μία τάση που αντιλαμβάνεται τα αδιέξοδα της σημερινής πολιτικής που εκπορεύεται από την ΕΕ, αλλά δεν την αμφισβητεί επί της ουσίας. Πουθενά δεν υπάρχει πρόταση για εφαρμογή συλλογικών συμβάσεων, για κατάργηση των ελαστικών μορφών εργασίας, για αύξηση των μισθών, για παιδεία, υγεία και κοινωνική ασφάλιση για όλους και χωρίς την εμπλοκή του ιδιωτικού τομέα κ.λπ.

Έκτο, χρησιμοποιείται η γνωστή ανοησία: αντί της ΕΕ χρησιμοποιείται η λέξη Ευρώπη. Για να είμαστε πιο ακριβείς δεν πρόκειται για ανοησία, αλλά για καλοσχεδιασμένο τέχνασμα. Φεύγοντας από την ΕΕ προφανώς παραμένουμε στην Ευρώπη. Δεν πρόκειται να αλλάξουμε ήπειρο, κάτι που προφανώς το κατανοούν όλοι αυτοί που αντικαθιστούν την ΕΕ με την Ευρώπη. Όμως, ξέρουν ότι προπαγανδιστικά αυτό είναι κάτι που λειτουργεί και δημιουργεί ανασφάλειες και φόβους. Ο Βαρουφάκης, αυτή η τηλεπερσόνα που βγάζει σε δημοπρασία το δερμάτινο μπουφάν του, παίζει το παιχνίδι των πιο αντιδραστικών κύκλων της ΕΕ και στο προπαγανδιστικό τομέα.

Καταληκτικά, θα λέγαμε πως όλη αυτή η φασαρία έγινε για μια σαπουνόφουσκα και ως γνωστό η σαπουνόφουσκα δεν έχει χρηστική αξία. Ή μήπως όχι; Αν η σαπουνόφουσκα είναι πολύχρωμη και μεγάλη, μπορεί και να εντυπωσιάσει τα πλήθη και τότε αποκτά μια κάποια αξία. Όπως και να έχει πάντως, κάποια στιγμή θα σκάσει…

Υ.Γ.: Ο Γιάνης στη βαρυσήμαντή του παρέμβαση, ξέχασε να μας αναλύσει τη ριζοσπαστική και αντισυστημική θέση του, με την οποία έτρεμαν τα επιτελεία των Βρυξελλών, για συμφωνία του με το 70% του μνημονίου. Ή να είσαι ρηξικέλευθος ή να μην είσαι…

πηγη: kordatos.org