Στα 16.613.714.104,63 ευρώ (τρέχον υπόλοιπο) εκτινάχθηκαν οι οφειλές ασφαλιστικών χρεών επιχειρήσεων και εργοδοτών προς τα ταμεία, σύμφωνα με τα στοιχεία της τριμηνιαίας έκθεσης του ΚΕΑΟ για το διάστημα Απριλίου – Ιουνίου 2016.

Όπως επισημαίνεται στη σχετική έκθεση, το τρέχον υπόλοιπο μεταβάλλεται καθημερινά καθώς οι οφειλές, είτε επιβαρύνονται με πρόσθετα τέλη, είτε μειώνονται από τμηματικές καταβολές, είτε εξοφλούνται. Στο τέλος Ιουνίου 2016, το συνολικό ποσό των οφειλών που εντάχθηκαν στο ΚΕΑΟ ανέρχεται στα 13.604.182.364,42 €.

Από τα στοιχεία προκύπτει ότι για τις οφειλές ύψους 16.613.714.105 €:

● το 19,99% (ποσό 3.321.681.127 €) του συνολικού χρέους δημιουργήθηκε από οφειλέτες που ξεκίνησαν να δημιουργούν οφειλές για πρώτη φορά από το 2010 και μετά,

● ενώ το 80,01% (ποσό 13.292.032.979 €) δημιουργήθηκε από οφειλέτες που ξεκίνησαν να δημιουργούν οφειλές για πρώτη φορά από το 2009 ή παλαιότερα.

Από την έναρξη της λειτουργίας του ΚΕΑΟ και μέχρι τον Ιούνιο του 2016 έχουν ενταχθεί στο ΚΕΑΟ:

● συνολικά 125.888 οφειλέτες από το ΙΚΑ-ΕΤΑΜ (περίπου το 25% των οφειλετών του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ).

● από τον ΟΑΕΕ έχουν ενταχθεί οι οφειλέτες με οφειλές από 5.000 έως 15.000 ευρώ και από 40.000 ευρώ και άνω,

● από τον ΟΓΑ και το ΕΤΑΑ έχουν ενταχθεί αντίστοιχα 50.299 και 1.925 οφειλέτες.

Η ακτινογραφία των οφειλετών

Από την έκθεση του δευτέρου τριμήνου προκύπτει ότι υπάρχει συγκέντρωση πλήθους οφειλετών στις χαμηλότερες κλίμακες οφειλών και συγκεκριμένα:

α. 124.091 οφειλέτες (41% των οφειλετών) έχουν οφειλή έως 15.000 € ο καθένας,

β. το 65% των οφειλετών (196.562 οφειλέτες) έχουν οφειλή έως 30.000 € ο καθένας,

γ. το μεγαλύτερο μέρος των οφειλών αφορά 60.307 οφειλέτες που έχουν οφειλή από 50.000 € - 100.000 € (περίπου 25% του τρέχοντος υπολοίπου). Μεγάλο μέρος του υπολοίπου οφειλών αφορά λίγους μεγαλοοφειλέτες (1.087 οφειλέτες που συγκεντρώνουν το 23% του υπόλοιπου οφειλών).

Με πληροφορίες από naftemporiki.gr

Kλαδικές συμβάσεις υπό εξαφάνιση λόγω απορρύθμισης στα εργασιακά - Υπ. Εργασίας: 79 επιχειρησιακές και μόλις έξι κλαδικές συμβάσεις υπεγράφησαν μέσα στο 2016

Οι δομικές αλλαγές που συντελέστηκαν στην αγορά εργασίας αλλά και στην ελληνική οικονομία, από το 2008 μέχρι σήμερα, αποτυπώνονται με ιδιαίτερα αποκαλυπτικό τρόπο στο πεδίο των συλλογικών συμβάσεων εργασίας και στην οργάνωση των εργασιακών σχέσεων.

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, το 2008 ο αριθμός των κλαδικών συμβάσεων εργασίας έφθανε τις 203 και ήταν κατάτι μικρότερος από τον αριθμό των επιχειρησιακών συμβάσεων, οι οποίες ήταν 230. Μέσα σε αυτό το χρονικό διάστημα των οκτώ ετών, δηλαδή στην περίοδο 2008-2016, οι επιπτώσεις της οικονομικής ύφεσης, της έκρηξης της ανεργίας, των ελαστικών μορφών απασχόλησης, της βύθισης των μισθών και κυρίως των μνημονιακών ρυθμίσεων που συρρίκνωσαν δραστικά το πεδίο των ελεύθερων συλλογικών διαπραγματεύσεων είχαν σωρευτικά καταλυτικές επιπτώσεις στον τρόπο και στους όρους οργάνωσης των μορφών εργασίας.

Αξίζει να επισημάνουμε ότι οι πιο δραστικές αλλαγές στην οργάνωση των εργασιακών σχέσεων και των συλλογικών διαπραγματεύσεων έγιναν με την υπογραφή του δεύτερου μνημονίου (ν. 4093/2012, έγκριση μεσοπρόθεσμου πλαισίου δημοσιονομικής στρατηγικής 2013-2016, επείγοντα μέτρα εφαρμογής του ν. 4046/2012 και του μεσοπρόθεσμου πλαισίου δημοσιονομικής στρατηγικής).

Έτσι, η οικονομική κρίση, σε συνδυασμό με τις επιπτώσεις των μνημονιακών νόμων, λειτούργησε σαν επιταχυντής της απορρύθμισης της αγοράς εργασίας. Το αποτέλεσμα είναι, μερικά χρόνια αργότερα, δηλαδή μέσα στο 2016, να έχουμε την υπογραφή μόνο έξι κλαδικών συμβάσεων εργασίας και 79 επιχειρησιακών. Τα αντίστοιχα στοιχεία για το 2015 είναι 23 κλαδικές και 264 επιχειρησιακές συμβάσεις εργασίας, ενώ ανέρχονται σε αρκετές δεκάδες οι συμβάσεις που υπέγραψαν οι «ενώσεις προσώπων».

Μετατροπές συμβάσεων

Εκτός από τους εντυπωσιακά ταχύτατους ρυθμούς περιορισμού των κλαδικών συμβάσεων εργασίας, το δεύτερο κυρίαρχο στοιχείο είναι η αλλαγή των συμβάσεων εργασίας με τις οποίες απασχολούνται εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι στη χώρα μας. Από την ανάλυση της μισθωτής απασχόλησης του συστήματος Εργάνη προκύπτει ότι μέσα στη διετία 2014-2015 έγιναν 3.375.691 αναγγελίες προσλήψεων και ταυτόχρονα μέσα στην ίδια χρονική περίοδο είχαμε 3.176.869 αποχωρήσεις ή καταγγελίες συμβάσεων των εργαζομένων.

Η μεγάλη ρευστότητα που υπάρχει στην αγορά εργασίας προκύπτει και από τον συνεχώς αυξανόμενο ρυθμό μετατροπών των συμβάσεων πλήρους απασχόλησης σε συμβάσεις μερικής απασχόλησης. Από τον Ιούλιο του 2013 μέχρι και τον Ιούνιο του 2016 είχαμε τη μετατροπή 152.636 συμβάσεων πλήρους απασχόλησης σε συμβάσεις μερικής απασχόλησης ή εκ περιτροπής εργασίας. Ο αριθμός των συμβάσεων που μετατράπηκαν μέσα σε 36 μήνες (Ιούλιος 2013 - Ιούνιος 2016) σε συμβάσεις μερικής απασχόλησης, εάν αναχθεί στο σύνολο του αριθμού των μισθωτών που ασφαλίζονται στο ΙΚΑ, δεν είναι αμελητέος, διότι αντιστοιχεί περίπου στο 8%-10% του συνόλου της μισθωτής εργασίας του ιδιωτικού τομέα.

Πηγή: naftemporiki.gr

Στις 2 Αυγούστου, θα εμφανισθούν οι μειώσεις των επικουρικών συντάξεων σε περίπου 15.000 συνταξιούχους και θα ολοκληρωθούν τον Σεπτέμβριο για 200.000 συνταξιούχους που λαμβάνουν κύρια και επικουρική άνω των 1.300 ευρώ μεικτά.

Οι μειώσεις του Αυγούστου εκτιμάται ότι θα κυμανθούν γύρω από το 8%-10% και αφορούν τις εξής κατηγορίες: δημόσιους και δημοτικούς υπαλλήλους, ιδιωτικούς εκπαιδευτικούς, συνταξιούχους ΟΤΕ και μέρος των συνταξιούχων τραπεζοϋπαλλήλων.

Θα ακολουθήσουν τον Σεπτέμβριο οι περικοπές στις συντάξεις των υπολοίπων επικουρικών και αφορούν στους ιδιωτικούς υπαλλήλους και στις υπόλοιπες κατηγορίες συνταξιούχων.

πηγη: ergasianet.gr

Η σημασία των κυρώσεων σε βάρος Ισπανίας και Πορτογαλίας, oι παρενέργειες και η επίδρασή τους στις διεργασίες μετάλλαξης της ΕΕ μετά το Brexit.

Ο θά­λα­μος βα­σα­νι­στη­ρί­ων της Ευ­ρω­ζώ­νης είναι έτοι­μος να υπο­δε­χθεί τους πρώ­τους «πε­λά­τες» του. Δη­λα­δή, τα πρώτα κρά­τη-μέ­λη που θα υπο­στούν κυ­ρώ­σεις για πα­ρα­βί­α­ση του Συμ­φώ­νου Στα­θε­ρό­τη­τας, βάσει του «ποι­νο­λό­γιου» και των κα­νο­νι­σμών (Six pack και two pack) που υιο­θε­τή­θη­καν από το 2011 κι όχι με τη δια­δι­κα­σία «έκτα­κτου στρα­το­δι­κεί­ου» των Μνη­μο­νί­ων.

Είναι η πρώτη φορά που οι κυ­βερ­νή­σεις των χωρών της ΕΕ συ­νει­δη­το­ποιούν τι ση­μαί­νει η νέα ευ­ρω­παϊ­κή «κα­νο­νι­κό­τη­τα» που δια­μόρ­φω­σαν για να υπη­ρε­τή­σουν την «ορ­θο­δο­ξία» των μη­δε­νι­κών ελ­λειμ­μά­των και τε­λι­κά του πα­νευ­ρω­παϊ­κού μνη­μο­νί­ου. Αλλά είναι και η πρώτη φορά που μια κυ­βέρ­νη­ση, όπως αυτή της Πορ­το­γα­λί­ας, η οποία δια­κή­ρυ­ξε την αντι­στρο­φή της λι­τό­τη­τας, αντι­λαμ­βά­νε­ται την ασυμ­βα­τό­τη­τα της με­τριο­πα­θούς δια­κή­ρυ­ξής της με τους δη­μο­σιο­νο­μι­κούς κα­νό­νες της Ευ­ρω­ζώ­νης.

Μέχρι το τέλος του Ιου­λί­ου η Κο­μι­σιόν θα γνω­στο­ποι­ή­σει το ύψος των κυ­ρώ­σε­ων που θα επι­βλη­θούν στην Ισπα­νία και την Πορ­το­γα­λία, επει­δή δεν κα­τά­φε­ραν να πε­ριο­ρί­σουν τα ελ­λείμ­μα­τά τους στα συμ­φω­νη­μέ­να επί­πε­δα, γύρω από το όριο 3% του ΑΕΠ. Οι κυ­ρώ­σεις ξε­κι­νούν από πρό­στι­μα μέχρι  0,2% του ΑΕΠ για κάθε χώρα και μπο­ρούν να επε­κτα­θούν και σε άλλες «ποι­νές», όπως πά­γω­μα κοι­νο­τι­κών χρη­μα­το­δο­τή­σε­ων. Τα πρό­στι­μα αντι­στοι­χούν σε ποσά πε­ρί­που 400 εκατ. για την Πορ­το­γα­λία και 2,5 δισ. για την Ισπα­νία. Σ’ αυτά, όμως, πρέ­πει να αθροι­στεί το ύψος της δη­μο­σιο­νο­μι­κής προ­σαρ­μο­γής που πρέ­πει να πε­τύ­χει κάθε χώρα σε σύ­ντο­μο χρόνο. Για την Ισπα­νία σχε­δόν 10 δισ. ευρώ και για την Πορ­το­γα­λία πάνω από 3 δισ. ευρώ.

Οι πο­λι­τι­κές πα­ρε­νέρ­γειες

Αν και η Κο­μι­σιόν, διά του Επι­τρό­που Μο­σκο­βι­σί, έχει αφή­σει να δια­φα­νεί η πι­θα­νό­τη­τα μη­δε­νι­κών προ­στί­μων, εφό­σον υπάρ­ξει συμ­φω­νία τα­χεί­ας συμ­μόρ­φω­σης με τις δυο χώρες, οι πο­λι­τι­κές πα­ρε­νέρ­γειες της δια­δι­κα­σί­ας είναι πολ­λές.

Πρώ­τον, δια­σύρ­θη­καν οι δια­κη­ρύ­ξεις περί «με­τώ­που αλ­λη­λεγ­γύ­ης του Νότου», που εκ­πο­ρεύ­τη­καν και από την κυ­βέρ­νη­ση ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ- ΑΝΕΛ, ώστε να απο­τρα­πεί η έγκρι­ση των κυ­ρώ­σε­ων στο Ecofin. Οι κυ­ρώ­σεις πέ­ρα­σαν ομό­φω­να, για να απο­κα­λυ­φθεί ότι οι κυ­βερ­νή­σεις της ΕΕ είναι εγκλω­βι­σμέ­νες σε έναν δαι­μό­νιο κα­νο­νι­σμό πλειο­ψη­φί­ας (αντί­στρο­φη ει­δι­κή πλειο­ψη­φία του­λά­χι­στον 15 χωρών, 260 επί των 352 ψήφων των κρα­τών και 62% του πλη­θυ­σμού της ΕΕ), που εξα­σφα­λί­ζει ένα αδια­πέ­ρα­στο βέτο στη γερ­μα­νι­κή ηγε­μο­νία και τους δο­ρυ­φό­ρους της.

Δεύ­τε­ρον, απο­κα­λύ­φθη­κε η αλά καρτ εφαρ­μο­γή των «κα­νό­νων», μια και της τι­μω­ρί­ας Ισπα­νί­ας και Πορ­το­γα­λί­ας είχε προη­γη­θεί η… απαλ­λα­γή λόγω αμ­φι­βο­λιών Γαλ­λί­ας και Ιτα­λί­ας. Η γερ­μα­νι­κή ηγε­σία έχει τον από­λυ­το έλεγ­χο και της εφαρ­μο­γής και της πα­ρέκ­κλι­σης από τους κα­νό­νες.

Τρί­τον, στην πε­ρί­πτω­ση της Πορ­το­γα­λί­ας θα τεθεί σε δο­κι­μα­σία η πο­λι­τι­κή στή­ρι­ξη της κυ­βέρ­νη­σης Κόστα από τα κόμ­μα­τα της Αρι­στε­ράς, αν ανα­λά­βει δέ­σμευ­ση για μέτρα μεί­ω­σης του ελ­λείμ­μα­τος στο συμ­φω­νη­μέ­νο 2,5% του ΑΕΠ. Η υπό­σχε­ση του Πορ­το­γά­λου πρω­θυ­πουρ­γού για επα­να­φο­ρά του ελ­λείμ­μα­τος κάτω από το 3% «χωρίς να προ­σφύ­γει σε ένα σχέ­διο Β ή σε έκτα­κτα μέτρα» μοιά­ζει με τε­τρα­γω­νι­σμό του κύ­κλου.

Τέ­ταρ­τον, ανά­λο­γο πο­λι­τι­κό βρα­χυ­κύ­κλω­μα προ­κα­λεί­ται στην Ισπα­νία, όπου ο Ραχόι πρέ­πει να βρει συμ­μά­χους για το σχη­μα­τι­σμό κυ­βέρ­νη­σης στη βάση δέ­σμευ­σης για νέο πα­κέ­το μέ­τρων μεί­ω­σης δα­πα­νών και αύ­ξη­σης εσό­δων. Ήδη η εξαγ­γε­λία του υπουρ­γού Οι­κο­νο­μι­κών Ντε Γκί­ντος για αύ­ξη­ση φο­ρο­λο­γί­ας των επι­χει­ρή­σε­ων με στόχο επι­πλέ­ον έσοδα 6 δισ. ενι­σχύ­ει την άρ­νη­ση των Σο­σια­λι­στών και των φι­λε­λεύ­θε­ρων Ciudadanos να συμ­με­τά­σχουν σε κυ­βέρ­νη­ση υπό τον Ραχόι.   

Στις πο­λι­τι­κές πα­ρε­νέρ­γειες της εγκαι­νί­α­σης του «θα­λά­μου βα­σα­νι­στη­ρί­ων» της Ευ­ρω­ζώ­νης πρέ­πει να προ­σθέ­σου­με και τις οι­κο­νο­μι­κές, που προ­κύ­πτουν κυ­ρί­ως από την έκ­θε­ση του ισπα­νι­κού και του πορ­το­γα­λι­κού χρέ­ους στις επι­θέ­σεις των αγο­ρών, πράγ­μα που βέ­βαια δεν χα­λά­ει κα­θό­λου το Βε­ρο­λί­νο, εφό­σον στα­θε­ρο­ποιεί το προ­νό­μιό του να δα­νεί­ζε­ται με αρ­νη­τι­κά επι­τό­κια.

Με ποιο βη­μα­τι­σμό ολο­κλή­ρω­σης;

Ωστό­σο, αυτή είναι μόνο η κρού­στα των πραγ­μά­των. Ο πραγ­μα­τι­κός κα­τα­λύ­της των εξε­λί­ξε­ων είναι το Brexit, που έχει δρο­μο­λο­γή­σει βα­θιές διερ­γα­σί­ες με­τα­σχη­μα­τι­σμού της ΕΕ, στις οποί­ες συ­γκρού­ο­νται φυ­γό­κε­ντρες και κε­ντρο­μό­λες δυ­νά­μεις. Η άτυπη σύ­νο­δος της ΕΕ στη Μπρα­τι­σλά­βα, το Σε­πτέμ­βριο, θα απο­τε­λέ­σει το πρώτο forum κα­τα­γρα­φής του νέου συ­σχε­τι­σμού ανά­με­σα σε ακραιφ­νείς φε­ντε­ρα­λι­στές και οπα­δούς μιας επι­λε­κτι­κής ομο­σπον­δο­ποί­η­σης της ΕΕ. Είναι πολύ πι­θα­νό εκεί, ό,τι γνω­ρί­ζου­με μέχρι σή­με­ρα ως στρα­τη­γι­κό σχε­δια­σμό για την ολο­κλή­ρω­ση της Ευ­ρω­ζώ­νης (έκ­θε­ση των πέντε Προ­έ­δρων) να πα­ρα­γκω­νι­στεί υπέρ του γερ­μα­νι­κού σχε­δί­ου μιας επι­λε­κτι­κής ολο­κλή­ρω­σης, χωρίς τις «ακρό­τη­τες» (κατά τη γερ­μα­νι­κή πλευ­ρά) του κοι­νού προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού ή της τρα­πε­ζι­κής ένω­σης, που θέ­λουν δια­κα­ώς Κο­μι­σιόν, Γαλ­λία και Ιτα­λία. Ευ­ελ­πι­στώ­ντας ότι η πρό­τα­ση μιας αλά καρτ ολο­κλή­ρω­σης θα απο­τε­λέ­σει πλαί­σιο συμ­βι­βα­σμού για όσες χώρες θέ­λουν να με­τριά­σουν την εμπλο­κή τους στην ΕΕ, η γερ­μα­νι­κή ηγε­σία θέλει να δια­σφα­λί­σει ότι δεν θα αμ­φι­σβη­τη­θεί το ποι­νο­λό­γιο για τους πα­ρα­βά­τες της λι­τό­τη­τας. Γι’ αυτό και η ενερ­γο­ποί­η­σή του για πρώτη φορά κατά Ισπα­νί­ας και Πορ­το­γα­λί­ας είχε εμ­βλη­μα­τι­κή ση­μα­σία για το Βε­ρο­λί­νο.

πηγή: rproject.gr