Γράφει ο Θανάσης Κανιάρης.

Τα γεγονότα

1) «Οι στρατηγοί του Πενταγώνου των ΗΠΑ εξαπέλυσαν μια επικοινωνιακή βόμβα. Όπως ανέφερε η εφημερίδα The Independent, ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού των ΗΠΑ, στρατηγός Mark Milley, είπε ότι: «Ο επόμενος παγκόσμιος πόλεμος είναι σχεδόν αναπόφευκτος».

Σ’ αυτά τα πολεμικά άσματα προστέθηκε κατά τη διάρκεια της πρόσφατης ετήσιας διάσκεψης του στρατιωτικού συνδέσμου στην Ουάσιγκτον ο υποστράτηγος William Hicks, ο οποίος επιχειρηματολόγησε, ότι λόγω της εκτεταμένης αυτοματοποίησης του οπλικού συστήματος και της ανάπτυξης της τεχνητής νοημοσύνης, κάθε σύγκρουση στην οποία γίνεται χρήση συμβατικών όπλων, κλιμακώνεται πολύ γρήγορα και προκύπτουν πολλές απώλειες. Λίγες μέρες πριν από τη διάσκεψη αυτή, ο επικεφαλής του Πενταγώνου, Ashton Carter, δεν απέκλεισε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να κάνουν χρήση των πυρηνικών όπλων, και άφησε να φανεί ότι ο πιο πιθανός στόχος των αμερικανικών πυρηνικών όπλων θα είναι η Ρωσία».

«Αιτία όλων αυτών των απειλών είναι ο πόλεμος στη Συρία, όπου οι 250.000 νεκροί και οι χιλιάδες τραυματίες όπως φαίνεται δεν είναι ακόμη αρκετοί για να σταματήσουν αυτή τη σφαγή. Το δίκτυο μέσων ενημέρωσης Voltaire έγραψε τις προηγούμενες ημέρες: «Τα γεγονότα γύρω από την συριακή κρίση επιδεινώνουν το ρυθμό της και έτσι αφήνουν να βγει στην επιφάνεια η πραγματική έκταση της διαμάχης μεταξύ του ΝΑΤΟ και του ρωσο-κινεζικού μπλοκ».

Μετά την εξέταση του αυξανόμενου κινδύνου από τη γενική εξάπλωση των συμβατικών όπλων ή, ακόμη και του πυρηνικού πολέμου, ο αναλυτής του Voltaire, που αναφέρθηκε πιο πάνω, Thierry Meyssan, υποστηρίζει την άποψη ότι η Ουάσιγκτον θέτει στα σοβαρά ως σκοπό της, την άμεση στρατιωτική αντιπαράθεση ως τη μοναδική της επιλογή»[*]

2)«Τον Σεπτέμβριο το Γερμανικό φιλοκυβερνητικό think tank “Stiftung Wissenschaft und Politik” (SWP) δημοσίευσε μια μελέτη για τις επιπτώσεις που έχει η πολιτική των ΗΠΑ απέναντι στην Ρωσία και την Ευρωπαϊκή ασφάλεια [1]. Το 28σέλιδο κείμενο απευθύνεται σε επαγγελματικό κοινό, και είναι γραμμένο με στρατιωτική και πολιτική ορολογία, αναφερόμενο στην εξόντωση εκατομμυρίων ανθρώπινων ζωών με όρους τέτοιους ως εάν να επρόκειτο για την λύση σε κάποιο τεχνικής φύσεως πρόβλημα.

Αυτή η πεζή όμως γλώσσα κρύβει ένα εφιαλτικό σενάριο. Η πολιτική της Αμερικής ως προς τους Ρώσους, όπως περιγράφηκε από την μελέτη του SWP, επικεντρώνεται κυρίως στην προετοιμασία για έναν πυρηνικό πόλεμο, ο οποίος θα εμπλέξει μεγάλα τμήματα της Ευρώπης. Εάν τα συμπεράσματα της μελέτης πρόκειται να ληφθούν σοβαρά υπόψη, τότε ο κίνδυνος να πεθάνει η σημερινή γενιά μέσα σε μια βίαιη ατομική θύελλα είναι ανησυχητικά υψηλός»…Ήδη από την αρχή της η μελέτη τονίζει πως ο κίνδυνος πυρηνικού πολέμου δεν είναι αφηρημένος ή και ένας υποθετικός κίνδυνος. «Το πρώτο και πιο σημαντικό δομικό χαρακτηριστικό» των Αμερικανό-ρωσικών σχέσεων, η μελέτη το ονομάζει σαν «την δυνατότητα αμοιβαίου πυρηνικού αφανισμού»…«Σχεδόν 25 χρόνια μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και η Ρωσία, που διαθέτουν από κοινού «σχεδόν το 90% όλων των πυρηνικών όπλων στον κόσμο», διατηρούν τα στρατηγικά πυρηνικά όπλα τους «σε διαρκή ετοιμότητα για μάχη». «Θέλουν να εξασφαλίσουν», λέει η μελέτη, «ότι ακόμα και κάτω από μεγάλη πίεση χρόνου αν χρειαστεί, θα  είναι έτοιμοι να πάρουν την απόφαση να κάνουν χρήση των πυρηνικών τους οπλοστασίων… Αυτό γίνεται για να αποτραπεί ο κίνδυνος να καταστραφούν τα πυρηνικά όπλα του καθενός από ένα πρώτο χτύπημα»…Η μελέτη επικεντρώνει στο πολύ σύντομο χρονικό πλαίσιο για την λήψη απόφασης, σαν κάτι που είναι «κάθε άλλο παρά ευνοϊκό» «για την σταθεροποίηση της κρίσης». Οι ώρες πτήσης των βαλλιστικών πυραύλων μεταξύ των δύο χωρών κυμαίνονται στα «11 λεπτά για τους πυραύλους στην θάλασσα και 30 λεπτά για τους χερσαίους»…Ο κίνδυνος πως μια πολιτική κρίση, θα μπορούσε «κατά λάθος» να καταλήξει σε μια πυρηνική ανταλλαγή οφείλεται σε αυτούς τους πολύ σύντομους χρόνους αντίδρασης, και ως εκ τούτου είναι ιδιαίτερα αυξημένος. Αυτό ο κίνδυνος εντείνεται περεταίρω  από την σκληρότητα με την οποία οι ΗΠΑ και σύμμαχοι του ΝΑΤΟ κλιμακώνουν την σύγκρουση με την Ρωσία στην Ανατολική Ευρώπη και στην Συρία, αλλά και από τον προηγμένο σχεδιασμό για έναν πυρηνικό πόλεμο».[**].

3)«Εντελώς διαφορετικές «διαστάσεις» στα μάτια της Δύσης φαίνεται να λαμβάνει η φετινή πανεθνική άσκηση πολιτικής άμυνας της Ρωσίας καθώς έρχεται σε μια περίοδο μεγάλης έντασης της Μόσχας με τις χώρες του ΝΑΤΟ και κυρίως τις ΗΠΑ.

Πολλά μέσα μάλιστα, ακόμη και τα πιο ψύχραιμα όπως οι Times, φαίνεται κατά κάποιο τρόπο να συνδέουν τη συγκεκριμένη ευρείας κλίμακας άσκηση για την αντιμετώπιση μεγάλης πυρηνικής επίθεσης, με τη ένταση μεταξύ ΗΠΑ-Ρωσίας στο θέμα της Συρίας. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται σε σχετικό ρεπορτάζ «αξιωματούχοι (σ.σ. στη Ρωσία) έχουν ξεκινήσει να προετοιμάζουν τη χώρα για την τρομακτική πιθανότητα ενός πυρηνικού πολέμου με τη Δύση». Και φυσικά γίνεται ειδική αναφορά στην άσκηση που ξεκίνησε την Τρίτη 4 Οκτωβρίου και ολοκληρώνεται την Παρασκευή 8 Οκτωβρίου.

Τόσο στους Τimes όσο όμως και σε άλλα δυτικά ΜΜΕ γίνεται αναφορά και στον τίτλο δημοσιεύματος σε ρεπορτάζ της ηλεκτρονικής έκδοσης του Zvezda που είναι ο τηλεοπτικός σταθμός του Υπουργείου Άμυνας που ήταν «Σχιζοφρενής από τις ΗΠΑ “ακονίζουν” τα πυρηνικά τους όπλα για τη Μόσχα».

Σύμφωνα με το Russia Today, η Ρωσία διεξάγει ευρείας κλίμακας άσκηση που περιλαμβάνει 40.000.000 πολίτες ανά τη χώρα-αντί για 60.000.000 το 2013- ενώ σε αυτή μετέχουν επίσης 200.000 ειδικοί διασώστες και περί τα 50.000 οχήματα. Και στα ρωσικά μέσα ενημέρωσης όμως τονίζεται πως η άσκηση έρχεται τη στιγμή που οι σχέσεις Ουάσιγκτον - Κρεμλίνου βρίσκονται σε κρίσιμη καμπή».[***].

Και τα συμπεράσματα…

Α) το πρώτο συμπέρασμα που προκύπτει από τα γεγονότα που παραθέσαμε, είναι ότι ο δυτικός - αμερικάνικος ιμπεριαλισμός προετοιμάζεται να εξαπολύσει πυρηνική επίθεση κατά της Ρωσίας - Κίνας, με τη Ρωσία να θεωρεί ως δεδομένη μια τέτοια τρομακτική εξέλιξη, να προετοιμάζει ψυχολογικά το λαό της για κάτι που πριν μερικές δεκαετίες θεωρούνταν αδιανόητο και τέλος να δείχνει τα πυρηνικά της δόντια στους επίδοξους εισβολείς.

Αυτή ας πούμε ότι είναι η «ψύχραιμη» ανάλυση των γεγονότων. Δεν είναι όμως έτσι. Θερμοπυρηνικός πόλεμος σήμερα ισοδυναμεί με εξαφάνιση του ανθρώπινου είδους από τον πλανήτη Γη. Οι δύο μεγάλες πυρηνικές δυνάμεις, οι ΗΠΑ και η Ρωσία, οι οποίες κατέχουν το 90% των πυρηνικών όπλων που υπάρχουν σήμερα, είναι σε θέση, αν τα χρησιμοποιήσουν, να καταστρέψουν, όχι μία, αλλά πέντε και δέκα φορές, κάθε ζωικό οργανισμό σε ολόκληρη την οικουμένη.

Το ερώτημα που προκύπτει, είναι, αν υπάρχουν στον κόσμο μας τέτοια αρρωστημένα μυαλά, που με τις πολιτικές τους επιλογές, θα θέσουν στον κίνδυνο του πυρηνικού ολέθρου ολόκληρο τον πλανήτη.

Στο ερώτημα αυτό, θα πρέπει να ανατρέξουμε στον μαρξισμό, ο οποίος δεν εξετάζει προθέσεις, αλλά την ίδια την υλική πραγματικότητα. Από την άποψη αυτή, οδηγούμαστε στο τρομακτικό συμπέρασμα, ότι υπάρχουν σήμερα οι υλικοί όροι, οι υλικές προϋποθέσεις, που αν ενεργοποιηθούν, είναι σε θέση να εξαφανίσουν από την Γη κάθε είδους ζωή.

Αν αυτό συμβεί, ή δεν συμβεί, δεν εξαρτάται από τις - άρρωστες και εγκληματικές - προθέσεις των στρατηγών της Ουάσιγκτον, αλλά από την ίδια την ταξική πάλη και τη δυναμική που αυτή μπορεί να αποκτήσει.

Το γενικό συμπέρασμα πάντως είναι, ότι ο πλανήτης Γη βρίσκεται σήμερα σε θανάσιμο κίνδυνο.

Β) Από τα πάρα πάνω, είναι προφανές, ότι, για το κίνημα της Ελλάδας, αλλά και για ολόκληρο τον κόσμο, αλλάζουν άρδην οι προτεραιότητες.

Τις ώρες που γράφονται αυτές οι γραμμές, ολοκληρώνεται ο πρώτος κύκλος των επαφών της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ με το κουαρτέτο των δανειστών, και όπως έγινε γνωστό, οι τελευταίοι προβάλουν νέες εξωφρενικές απαιτήσεις, εκτός από τις «προγραμματισμένες» ανατροπές στα εργασιακά. Θέτουν εκ νέου θέμα μείωσης των συντάξεων, τις οποίες επιδιώκουν να τις «κατεβάσουν» στα 400 ευρώ!! αλλά ζητούν και μείωση του αφορολόγητου στα 5.000 ευρώ και κατάργηση κάθε μορφής επιδόματος. Εν τω μεταξύ «τρέχουν» οι πλειστηριασμοί κατοικιών, ενώ το μεγάλο κόλπο γκρόσο με τα μη εξυπηρετούμενα επιχειρηματικά, στεγαστικά και καταναλωτικά δάνεια - έχουν ξεπεράσει τα 100 δις. - με βάση τον κυβερνητικό προγραμματισμό πρόκειται να γίνει το 2017 - 18, με την είσοδο των ξένων funsστην ελληνική αγορά. Από την πλευρά της η κυβέρνηση, υποτίθεται ότι «αντιστέκεται» και βάζει νέες «κόκκινες γραμμές», ενώ στην πραγματικότητα επιχειρεί να κερδίσει χρόνο, προκειμένου να περάσει με τον πιο εύπεπτο τρόπο τα νέα σκληρά μέτρα.

Ο ελληνικός λαός έχει υποστεί τα πάνδεινα τα τελευταία 7 χρόνια λόγω της εφαρμογής των σκληρών πολιτικών λιτότητας που εφάρμοσαν οι ποικιλώνυμες αστικές κυβερνήσεις από το 2009 και μετά, κατ΄ εντολή του δυτικού ιμπεριαλισμού, προκειμένου να διασωθεί ο καταρρέον ¨ελληνικός¨ καπιταλισμός και να παραμείνει αλώβητο το οικοδόμημα της ευρωζώνης.

Σήμερα όμως ο καταπονημένος αυτός λαός - όλοι οι λαοί του κόσμου - βρίσκεται αντιμέτωπος με την θανάσιμη πρόκληση του πυρηνικού αφανισμού και το νέο αυτό δεδομένο, σε σύνδεση πάντα με τον αγώνα που διεξάγει για την αποτροπή της οικονομικής και κοινωνικής του εξαθλίωσης, θα πρέπει να αντιμετωπιστεί σαν ζήτημα πρώτης γραμμής από την πλευρά του λαϊκού παράγοντα.

Το πρώτο, το μέγιστο καθήκον που αναδεικνύεται σήμερα για κάθε προοδευτικό και λογικά σκεπτόμενο άνθρωπο, είναι να σηκώσουν τοίχος αντίστασης κατά των μισάνθρωπων αμερικάνων ιμπεριαλιστών, οι οποίοι απειλούν ολόκληρο τον πλανήτη με πυρηνικό αφανισμό. Και αυτό μπορεί να γίνει μέσα από την ανάπτυξη σε κάθε χώρα ισχυρού αντιιμπεριαλιστικού κινήματος Ειρήνης, που, χωρίς περιορισμούς, θα πρέπει να αγκαλιάσει τους πάντες. Ακόμα και αστικές πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις, που διαβλέπουν και διαισθάνονται τον θανάσιμο κίνδυνο που απειλεί την ανθρώπινη ζωή, στην απευκταία προοπτική ενός θερμοπυρηνικού πολέμου.

Ένα τέτοιο παλλαϊκό κίνημα - σε ότι αφορά την χώρα μας - θα πρέπει να θέσει ως άμεσους στόχους πάλης - και πρόκειται για ζήτημα ζωής και θανάτου - α) το «πάγωμα» των σχέσεων της Ελλάδας με το ΝΑΤΟ β) το άμεσο κλείσιμο της βάσης της Σούδας, η οποία, αν παραμείνει ανοικτή, υπάρχει σοβαρότατος κίνδυνος, η ελληνική επικράτεια να αποτελέσει στόχο πυρηνικών αντιποίνων από την πλευρά της Ρωσίας, καθώς θεωρείται σίγουρο, ότι σε μια τέτοια τρομακτική εξέλιξη, οι Αμερικάνοι και το ΝΑΤΟ θα την χρησιμοποιήσουν στις επιχειρήσεις τους κατά των Ρώσων.

Αυτό είναι σήμερα το ύψιστο πατριωτικό, εθνικό και διεθνιστικό καθήκον, στο οποίο καλείται να ανταποκριθεί κάθε πατριώτης, και κάθε λογικός και νουνεχής άνθρωπος.

Θα ήταν παράλειψη στο σημείο αυτό, να μην αναφέρουμε τις τρομακτικές συνέπειες που είχε στη λαϊκή συνείδηση, η διείσδυση της ιμπεριαλιστικής ιδεολογίας στο σύνολο της ελληνικής Αριστεράς, κομμουνιστικής και μη. Πίσω από τις νεόκοπες θεωρίες της «ιμπεριαλιστικής Ελλάδας», της «ιμπεριαλιστικής πυραμίδας» και «του τρίτου σταδίου του ολοκληρωτικού καπιταλισμού», υπάρχει ένας κοινός παρονομαστής. Η εγκατάλειψη της λενινιστικής θεωρίας για την αναγκαιότητα της αντιιμπεριαλιστικής πάλης, σαν το κύριο καθήκον του εργατικού και λαϊκού κινήματος, πρώτα και κύρια κατά του πιο επικίνδυνου εχθρού της ανθρωπότητας, του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού.

Λίγο αν ξύσει κανείς τις «θεωρητικές» αυτές προσεγγίσεις, θα δει, θα διαπιστώσει, ότι από κάτω βρίσκεται ο θανάσιμος αυτός εχθρός, ο δυτικός - με προεξάρχοντα τον αμερικάνικο - ιμπεριαλισμός. Δυστυχώς!

Γ) Δεν μπορούμε τέλος να μην επισημάνουμε, ότι η αντίστροφη μέτρηση για την ανθρωπότητα, ξεκίνησε με την ολοκληρωτική νίκη του καπιταλισμού σε βάρος των σοσιαλιστικών χωρών το 1989 -1990. Συμφωνούμε διαφωνούμε με τις χώρες αυτές, είναι όμως αδιαμφησβήτητο γεγονός ότι η περίοδος 1950 - 1990 υπήρξε ο χρυσός αιώνας της Ευρώπης. Και αυτό οφείλεται στην ύπαρξη της σοσιαλιστικής κοινότητας στην ευρωπαϊκή ήπειρο, πρώτα και κύρια της Σοβιετικής Ένωσης. Και η θετική αυτή εξέλιξη για τους ευρωπαϊκούς λαούς, δεν οφείλονταν απλώς στην ύπαρξη του αντίπαλου δέους, όπως ισχυρίζονται πολλοί σήμερα, οι οποίοι είτε εσκεμμένα, είτε από άγνοια υποβαθμίζουν στον ευεργετικό ρόλο των χωρών αυτών. Πρώτα και κύρια, ήταν τα ποιοτικά στοιχεία των σοσιαλιστικών χωρών που δημιούργησαν τις προϋποθέσεις για την γενικότερη άνοδο της ευημερίας των λαών της γηραιάς ηπείρου. Απόδειξη; Όταν οι χώρες αυτές έφυγαν από την μέση, μας πήρε η κάτω βόλτα. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, σαν έτοιμη από καιρό, στις νέες συνθήκες ολοκληρωτικής επικράτησης του καπιταλισμού στην Ευρώπη, το πρώτο πράγμα που έκανε, ήταν η ψήφιση της συνθήκης του Μάαστριχτ, η οποία έθεσε τα θεμέλια της εφαρμογής των σκληρών πολιτικών λιτότητας που ακολούθησαν τις επόμενες δεκαετίες. Πολιτικές λιτότητας οι οποίες μας έφεραν στα σημερινά τραγικά αδιέξοδα.

Είτε συμφωνεί, είτε διαφωνεί κάποιος με τις απόψεις αυτές, ένα είναι σίγουρο. Ότι ο καπιταλισμός, με τις οξύτατες αντιθέσεις που τον διαπερνούν, αποτελεί σήμερα τον σοβαρότερο κίνδυνο για την εξαφάνιση της ζωής, κάθε ζωής, στον πλανήτη Γη.

Κάτω από τις δραματικές αυτές συνθήκες, το σύνθημα ¨Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα¨, είναι σήμερα τραγικά επίκαιρο.

Τον λόγο πλέον τον έχουν οι λαοί!

Παραπομπές:

* «Μια εξαιρετικά επικίνδυνη αναμέτρηση δυνάμεων». Άρθρο του Elson Concepción Pérez στο δημοσιογραφικό όργανο του ΚΚ Κουβας Granma. Αναδημοσίευση από Kordatosorg

**Avandgarde: «Γερμανικό think tank προειδοποιεί για τον αυξανόμενο κίνδυνο πυρηνικού πολέμου».

*** Huffington Post: «Τρομάζει τη Δύση η ευρείας κλίμακας άσκηση στη Ρωσία για την αντιμετώπιση επίθεσης με πυρηνικά όπλα».

πηγη: ergatikosagwnas.gr

ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΑΝΑΚΗΣ

 Πολλές οι συζητήσεις και οι δημοσιεύσεις που κυμαίνονται μεταξύ άκρατου θαυμασμού για το έργο και δέους για το ύψος της «δωρεάς». Κάτι σαν «το αφεντικό τρελάθηκε»! Αλλά και προβληματισμοί για το πρέπον σε εποχή κρίσης, ακόμη και επιφυλάξεις για την επιλογή της τοποθεσίας και την προσβασιμότητα προς αυτήν. Κάτι ακούστηκε και για… νοσοκομεία, ανέργους κλπ, αλλά θεωρήθηκαν υποβολιμαία, ίσως και κακόβουλα.

Να ‘ναι καλά ο «ευεργέτης»! Η ΕΛΣ¹ και η Εθνική Βιβλιοθήκη απόκτησαν (υπό όρους) σύγχρονη στέγαση, οι περίοικοι και οι επισκέπτες ένα πάρκο για να κόβουν τις βόλτες τους και να «τσιμπάνε» κάτι στα εστιατόρια του χώρου. Από την άλλη, οι επίγονοι του κυρ-Σταύρου και το ομώνυμο Ίδρυμα, έναν αξιοπρεπέστατο και επικερδέστατο τρόπο για να βάλουν χέρι στον πολιτισμό και επί πλέον, να μνημονεύονται οι ίδιοι και ο μακαρίτης.

Θα μου πείτε γιατί το «Ίδρυμα» και τι του ‘ρθε ξαφνικά να ασχοληθεί με τον πολιτισμό και όχι το κράτος, που, έτσι κι αλλιώς, έχει υποχρέωση να εκπολιτίζει τους υπηκόους του. Πάω στοίχημα πως εσείς, είστε από τους… ανόητους που θέλουν δημόσια θεάματα. Για να μην πω και δημόσια Υγεία και Παιδεία…

Το έργο όμως ολοκληρώθηκε κι είναι μεγαλοπρεπές. Παραχωρήθηκαν στο ΙΣΝ², με έδρα τις Βερμούδες, 238 στρέμματα. Και θα εισπράττει ενοίκιο από την ΕΛΣ μόνο (!!!) 48,5 εκατομμύρια ανά έτος. Αυτό σημαίνει πως σε 10 έως 13 χρόνια το κόστος του έργου θα έχει αποσβεστεί από τα έσοδα κι υπολείπεται σχεδόν ένας αιώνας κερδοφόρας προίκας για τον Οργανισμό που θα διαχειρίζεται το Χώρο. Αυτός ο Οργανισμός (ΑΕ) που θα διαχειρίζεται το «Κέντρο Πολιτισμού», άρα και την Εθνική Βιβλιοθήκη και την Εθνική Λυρική Σκηνή, θα είναι ιδιωτικού δικαίου, όπως αναφέρεται στο σχετικό νόμο (3785/09). Θα έχει, δε, λόγο και μάλιστα τελικό το ΙΣΝ, έστω κι αν δεν εκπροσωπείται στο ΔΣ.

Ξέχασα να σας γράψω πως το ΙΣΝ θα έχει τη γενική εμπορική εκμετάλλευση του χώρου, και εμμέσως πλην σαφώς θα ελέγχει τη λειτουργία της Εθνικής Βιβλιοθήκης, της ΕΛΣ, θα αποφαίνεται, τελεσιδίκως, για οποιαδήποτε μεταβολή των χρήσεων, των όρων δόμησης, των υποδομών και λειτουργιών της ευρύτερης περιοχής του Φαλήρου, του Γενικού Πολεοδομικού Σχεδίου Καλλιθέας, ακόμη και των οδικών αξόνων και τεχνικών έργων που περιβάλλουν το «Κέντρο Πολιτισμού». Αλλά είναι το Δημόσιο που δεσμεύεται για την εξασφάλιση χρηματοδότησης, η οποία, σύμφωνα με τη σύμβαση, θα είναι «αντάξια της ποιότητας και της διεθνούς ακτινοβολίας του Κέντρου Πολιτισμού» ³.

Παραδόξως, ο Δήμαρχος θα συνεχίσει να εκλέγεται από τους δημότες Καλλιθέας. Μεταξύ μας, αλλά τέτοια σύμβαση δεν υπέγραψαν ούτε οι αυτόχθονες της Αμερικανικής Ηπείρου, πριν εξαφανιστούν από τους Κονκισταδόρες.

Αλλά κι αυτά τα εκατομμύρια της «Δωρεάς» για τα οποία εκστασιάζονται πολλοί, που τα βρήκε το Ίδρυμα κι ο μέγας «ευεργέτης»;

Αν πάμε πίσω μισό αιώνα και κάτι ψιλά, για την ακρίβεια στο 1939, θα δούμε τον κυρ-Σταύρο να «απαλλοτριώνει» χρήματα των Κουμάνταρων⁴ και να παίρνει τα πλοία που θα αγόραζε γι’ αυτούς στο όνομά του.

Το 1947 καταφέρνει να καρπωθεί 16 Liberties⁵ από τα εκατό που πούλησαν οι ΗΠΑ, σε Έλληνες εφοπλιστές με την εγγύηση του ελληνικού Δημοσίου κι έτσι δεν ξοδεύτηκαν οι τελευταίοι. Επίσης, με τους ίδιους όρους, μικρό αριθμό δεξαμενοπλοίων «Τ2».

Εν τω μεταξύ, έχει αποζημιωθεί με 2.000.000 δολάρια για τα 6 πλοία του που βυθίστηκαν κατά τον Β΄ΠΠ. Αυτό ήταν το κέρδος του Σταύρου από τον πόλεμο.

Αντίστοιχα, για να έχουμε μια πλήρη εικόνα, το κόστος των ναυτεργατών στον ίδιο πόλεμο ήταν 3.000 νεκροί, 150 που παραφρόνησαν κατά την διάρκεια των επιχειρήσεων και άγνωστος αριθμός τραυματιών.

Το ίδιο διάστημα, οι εφοπλιστές ζούσαν στην ασφάλεια και στη χλιδή, στα πολυτελή ξενοδοχεία της Ν. Υόρκης, του Λονδίνου, του Μπουένος Άιρες κλπ αυγατίζοντας τα χρήματά τους με τους ναύλους και τα ναυάγια των σαπιοκάραβών τους.

Ας αφήσουμε όμως τον ίδιο τον Α. Ωνάση⁶ να περιγράψει το αιματοβαμμένο φαγοπότι των μετέπειτα ευεργετών, ώστε να μην κατηγορηθούμε, αδίκως, για… κομμουνιστές:

«…Ιδού μια εικών, ετέρου επιλέκτου μέλους. Ευρισκόμεθα στον Αύγουστον του 1939 με 7.500 λίρας μαζευμένας δυσκολώτερα και από ιστορικός σύλλογος μουσείων, προβαίνομεν εις αγοράν κουρέλας αξίας 15.000 λιρών με δάνειον χάριν της ελληνικής σημαίας και υποθήκης. Μετ’ ολίγας εβδομάδας από της ενάρξεως του πολέμου χάνεται το σκάφος και εισπράττομεν 165.000 λίρας, ήτοι είκοσι δύο φορές το επενδυθέν κεφάλαιο».

Και συμπληρώνει αποτιμώντας τη λοβιτούρα:

«Ωχριά και αυτή η ρουλέτα ακόμη».

Στην ίδια επιστολή ο Ωνάσης σχολιάζει τη χαριστική – με τη βοήθεια του ελληνικού δημοσίου, σύμβαση παραχώρησης των Liberties:

«Μας χαρίζει το ρωμαίικο 100 «Λίμπερτυς» σημερινής αξίας 70 εκατομμυρίων δολαρίων, με εισόδημα 35 εκατομμυρίων δολ. ετησίως και το σύνολον του εισοδήματος των 377 καραβιών υπερβαίνει τα 100 εκατομμύρια διά την περίοδον ανοίξεως 1947 -1948. Πολλά, τα πάντα οφείλετε εις το Έθνος, αυτό δε όχι μόνον δεν σας οφείλει τίποτε, αλλά σας έχει χαρισθεί σκανδαλωδώς. Όχι μόνον σχεδόν δεν σας φορολογεί, σχεδόν δεν σας ζητεί συνάλλαγμα, αλλά ενώ περισσεύουν εις τα ταμεία σας, σήμερα τον δέκατο μήνα της εκμεταλλεύσεως, αρκετά για να εξοφλήσετε πάνω από τα δύο τρίτα του χρέους σας, αυτό θα σας περιμένει 17 χρόνια».

Οι Έλληνες εφοπλιστές εύχονταν την βύθιση των πλοίων τους. Ωνάσης έφη:«… ένα σκαρί αξίας 20.000 λιρών, χρεωμένο κατά 10.000 λίρας. Κηρύσσεται πόλεμος και το ασφαλίζομεν αντί 250.000 λιρών καταβάλλοντες ασφάλιστρον περίπου 10.000 λίρας διά ταξίδιον διάρκειας 60 ημερών… Αντιθέτως, εάν ετορπιλλίζετο το καράβι, επραγματοποιείτο μυθώδες κέρδος και ασύδοτον. Λοιπόν, προ του τελευταίου άθλιου πειρασμού ερωτώ: Τι είναι επόμενον να εύχεται κανείς; Φυσικά και το τερατώδες, τον τορπιλλισμόν βέβαια, ει δυνατόν άνευ απωλείας ψυχών».⁷

Προέτρεπε δε, ο Ωνάσης, στην ίδια επιστολή, σαρκάζοντας τα τεκταινόμενα: «…να ιδρυθή μπροστά στας στήλας του Ολυμπίου Διός ή επάνω στη Σαλαμίνα το μνημείον του αγνώστου Γερμανού τορπιλλοβολητού, (του) Αγγλου ασφαλιστού και προ παντός αγνώστου Ελληνος υπουργού Οικονομικών⁸ που επέτρεψε τέτοια σκανδαλώδη κατάστασι».

Έτσι αυγάτιζε το εφοπλιστικό κεφάλαιο. Το 1996, για παράδειγμα, ο μέσος όρος ηλικίας του ελληνικού στόλου ήταν 23 χρόνια – κατά πολύ μεγαλύτερος από όλες τις ανεπτυγμένες χώρες.⁹ Την ίδια περίοδο περίπου κι από στοιχεία του ΥΕΝ, το 53% του ελληνόκτητου στόλου ήταν από αγορές μεταχειρισμένων πλοίων.

Σ’ αυτό το ασύδοτο πλαίσιο μόνο την τριετία 1993-1996 στάλθηκαν στο βυθό 278 ναυτεργάτες¹⁰.

Ας επιστρέψουμε όμως στον «ευεργέτη» μας. Πνιγμένοι και κουφάρια ναυτικών κι εργατών πίσω κι εκατομμύρια κέρδη μπροστά και «δόξα». Μυθικές αγορές νησιών, πανάκριβες συλλογές έργων τέχνης¹¹, καθελκύσεις ιδιωτικών σκαφών αστρονομικής αξίας, συνθέτουν το εφοπλιστικό «όνειρο».

Από τα μέσα της δεκαετίας του ’50 άρχισε να επενδύει στην Ελλάδα, επωφελούμενος του ευνοϊκού νομοθετικού πλαισίου. Οι δύο σπουδαιότερες επενδύσεις του είναι τα «Ελληνικά Διυλιστήρια» Ασπροπύργου (σήμερα ΕΛΔΕ) και τα «Ελληνικά Ναυπηγεία» στον Σκαραμαγκά, που για μεγάλο διάστημα υπήρξε το μεγαλύτερο ναυπηγείο στη Μεσόγειο. Απ’ τα οποία όταν «κρατικοποιούνται» το 1985, καρπώνεται 14.000.000 δολάρια. Πρόλαβε, βεβαίως, να δηλητηριάσει το περιβάλλον του Θριάσιου Πεδίου.

«Ευεργέτες» χτισμένοι σε θαλασσοδάνεια, πλοία – φέρετρα μιας χρήσης, χιλιάδες πνιγμένους και χαριστικές συμβάσεις.

Το μοτίβο, με τις κάθε λογής «δωρεές» των «ευεργετών», τηρείται απαρέγκλιτα: Αφού δεν άφησαν τίποτα όρθιο, λίγο πριν τα τινάξουν, πρόσφεραν στο κράτος ένα μικρό μέρος από τα αιματοβαμμένα κέρδη τους. Τελευταία ακολουθούν το δρόμο της ίδρυσης «μη κερδοσκοπικών ιδρυμάτων» όπου καταθέτουν το ελάχιστο των κερδών που απομύζησαν από το λαό, το οποίο στην πορεία αυγαταίνει με τη συνδρομή κρατικού χρήματος. Ποιος (και πόσο) αφελής θα εκλάβει ως τυχαία και άδολη, την γενική πρεμούρα μονοπωλίων κι εφοπλιστών για την παραγωγή «ιδρυμάτων πολιτισμού» και μέσω αυτών την παρέμβασή τους στις τέχνες και στον πολιτισμό; Το ενδιαφέρον της αστικής τάξης δεν είναι τυχαίο, όχι μόνο για την αναπαραγωγή των κεφαλαίων της διά μέσου της καλλιτεχνικής δημιουργίας αλλά για την χειραγώγηση του λαού μέσω της διαμόρφωσης συνειδήσεων. Το ΙΣΝ, καθίσταται σαφές πως, δεν θα αποχωρήσει, κατ’ ουσία από την λειτουργία του έργου. Μέσω αυτής της «δωρεάς» κατάφερε να ελέγχει νευραλγικούς τομείς του πολιτισμού με έντονο συμβολισμό και ισχυρή απήχηση στην κοινωνία. Ήδη το «Ίδρυμα» μέσω του Future Library¹² βάζει χέρι σε δημόσιες και δημοτικές βιβλιοθήκες σε όλη τη χώρα.

Ήρθε η ώρα να γευτούν η τέχνη και ο πολιτισμός των ιθαγενών την «ευεργεσία» του Νιάρχου και του ομώνυμου Ιδρύματος.

1 Εθνική Λυρική Σκηνή.

2 Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος.

3 Στουςόρους της σύμβασης, που δείχνουν ότι δεν πρόκειται για «εθνική δωρεά», αλλά για ξεπούλημα, όλα τα παραπάνω, προβλέπονται συγκεκριμένα:

4 Συγγενείς, που τους έφαγε τα λεφτά.

5 “Liberty”: Τύπος φορτηγών πλοίων χωρητικότητας 10.000 τόνων, που ναυπηγήθηκαν στις ΗΠΑ μεταξύ του 1941 και 1945, σε γραμμή παραγωγής για τις ανάγκες του πολέμου. Κατασκευάστηκαν με προοπτική το ένα ταξίδι κι έτσι διέθεταν τον ελάχιστο εξοπλισμό και την ανάλογη αντοχή.

Τα εναπομείναντα περίπου 2400 επωλήθησαν με ευνοϊκούς όρους, μετά το τέλος του πολέμου στους συμμάχους, μεταξύ των οποίων και οι Έλληνες. Κατά το 1946/47 δόθηκε η δυνατότητα σε Έλληνες εφοπλιστές να αγοράσουν 100 πλοία έναντι $650.000 το ένα, με προκαταβολή 25% της τιμής και το υπόλοιπο με έντοκη πίστωση για 17 χρόνια με την εγγύηση της Ελληνικής Κυβέρνησης

6 Επιστολή του Ωνάση το 1947 στον Μανώλη Κουλουκουντή, πρόεδρο της ΕΕΕ. Η επιστολή δημοσιεύθηκε το 1953 στην εφημερίδα «Εθνικός Κήρυξ» και αναδημοσιεύθηκε, σε τρία μέρη, στα τεύχη του Απρίλη, του Μάη, και του Ιούνη της ίδιας χρονιάς, στο περιοδικό «ΕΝΩΣΙΣ» της ΠΕΜΕΝ.

7 Στην ίδια επιστολή

8 Αναφερόμενος στον τότε υπουργό Αβραάμ.

9 Από στοιχεία του Loyd Register (διεθνής ασφαλιστικός οργανισμός). Ο αντίστοιχος μ.ο. για την Λιβερία ήταν τα 12 χρόνια και για την Ιαπωνία τα 10.

10 Εφημ. ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 25/2/96

11 Μόνο η αυτοπροσωπογραφία του Πικάσο τού κόστισε 47.850.000 δολάρια σε τιμές του 1989.

12 Το Future Library είναι αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία – θυγατρική του ΙΣΝ. Γεννήθηκε στη Βέροια το 2011 όταν το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος συνέλαβε την ιδέα να βάλει χέρι (ή πόδι) στις δημόσιες και δημοτικές βιβλιοθήκες της χώρας.

πηγή: imerodromos.gr

Στις 5/11/2016 ο «μακελέψαμε» της Χρυσής Αυγής, νεοφασίστας Βουλευτής Γιάννης Λαγός πρόκειται να εγκαινιάσει τα γραφεία της δολοφονικής οργάνωσης στην Ξάνθη τα οποία θα χρησιμοποιηθούν ως ορμητήριο για τις εγκληματικές επιθέσεις τους.

Ήδη στην περιοχή οι νεοναζί της Χρυσής Αυγής έχουν να επιδείξουν σημαντικό εγκληματικό «έργο» όπως επιθέσεις σε αριστερούς φοιτητές και πολίτες και σε μουσουλμάνους της μειονότητας.

Το 2013 κάτω από το βάρος μαζικών κινητοποιήσεων η ναζιστική οργάνωση έκλεισε τα γραφεία της.

Η επέκταση της δράσης της ξενοφοβικής, ρατσιστικής και νεοφασιστικής οργάνωσης πρέπει να αποκρουστεί από το εργατικό κίνημα, από τις φοιτητικές και νεολαιίστικες οργανώσεις, από τα αντιφασιστικά κινήματα και τις δυνάμεις της αριστεράς.

Η εξέλιξη της δίκης της χρυσαυγίτικης συμμορίας δείχνει και αποδείχνει σε όλους μας ότι έχει διαπράξει σωρεία εγκληματικών πράξεων γι’ αυτό και επιβάλλεται να ολοκληρωθεί η δίκη και να καταδικαστεί η εγκληματική οργάνωση όπως της αξίζει.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ στηρίζει την πρωτοβουλία για το αντιφασιστικό συλλαλητήριο το Σάββατο 5/11/2016 στην κεντρική πλατεία Ξάνθης. Καλεί τα μέλη της να την πλαισιώσουν και να συμμετάσχουν σε αυτή.

Ο λαός, οι εργαζόμενοι, τα συνδικάτα και η νεολαία της Ξάνθης με την μαζική παρουσία τους στο συλλαλητήριο να καταστήσουν σαφές το μήνυμα ότι οι νεοναζιστές είναι ανεπιθύμητοι στην πόλη.

Με εντολή Διοίκησης

Ο Πρόεδρος                                           Ο Γεν. Γραμματέας

Νταλακογεώργος Αντώνης                       Κροκίδης Νικόλαος