ΑΝεξάρτητος Αριστερός Χώρος -ΕΑΑΚ

Οι λαοί ανά τον κόσμο χαρακτηρίζονται από πολλές κοινωνιολογικές – πολιτισμικές – πολιτικές διαφοροποιήσεις. Διαφοροποιήσεις ως προς το τρόπο ζωής, τον τρόπο σκέψης, τον τρόπο διασκέδασης ακόμα ακόμα και τον τρόπο ένδυσης. Παρά τις όποιες διαφορές όμως υπάρχει ένα κοινό σημείο αναφοράς. Ένα σημείο που ενοποιεί, με ιστορικούς όρους, όλους τους λαούς του πλανήτη. Το μίσος και η οργή για την καταδυνάστευσή τους, για τα βάσανα που έχουν υποστεί ανά ιστορικές περιόδους.

Το μίσος και την οργή για τους πολέμους που διεξήχθησαν για τα οικονομικά συμφέροντα μιας χούφτας πολυεθνικών – πολυκλαδικών κολοσσών, το μίσος και την οργή για τις δεκάδες των πραξικοπημάτων που επέβαλλε ένας γέρος με ψηλό καπέλο, ντυμένος στα άσπρα, τα μπλε και τα κόκκινα, ένας γέρος τον οποίο ποτέ δεν γνώρισαν οι λαοί παρά μόνο μέσα από τις βόμβες και τις σφαίρες του πιο μισητού στρατού στην παγκόσμια ιστορία, παρά μόνο μέσα από τα διαγγέλματα μίσους και μισαλλοδοξίας του λευκού οίκου.

Μέχρι τώρα, θα έχει γίνει κατανοητό πως αυτό το κοινό σημείο αναφοράς για κάθε κατατρεγμένο λαό της υφηλίου δεν είναι άλλο από τον ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟ. Γιατί, η εικόνα ενός κοντοκουρεμένου αξιωματικού, με περίσσιο μίσος στα μάτια του, ντυμένο με στρατιωτική στολή στην οποία είναι χαραγμένη με τεράστια μαύρα γράμματα η επιγραφή “U.S. ARMY”, ερεθίζει κάθε άνθρωπο σε όλες τις γωνίες της γης ανεξαιρέτως χρώματος – θρησκείας – φύλου, δημιουργώντας του ένα τεράστιο και αυθόρμητο αίσθημα μίσους και αηδίας. Από την Σόλωνος και την Πατησίων το ‘73, από τα πανεπιστήμια στην Αμερική το ‘60, από τους δρόμους της φωτιάς στο Παρίσι το Μάη του ‘68,  από τα χαλάσματα στη ζώνη του θανάτου στη Γάζα,  από τα υψίπεδα που μάχονται οι Κούρδοι και Κούρδισσες ήρωες στη Ροζάβα και από κάθε άλλη στιγμή στην ιστορία της ταξικής πάλης που ξεπήδησαν αντιιμπεριαλιστικά – λαϊκά κινήματα, το σύνθημα “λευτεριά στο λαό – θάνατος στο φασισμό”, ειπωμένο σε διαφορετικές γλώσσες, αναιρούσε τις χιλιομετρικές και πολιτισμικές αποστάσεις και ενοποιούσε τους λαούς στη βάση των κοινών υλικών τους συμφερόντων.

Η ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΟΜΠΑΜΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΤΡΙΗΜΕΡΟ ΕΠΕΤΕΙΟΥ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ:

Πολλοί ξέχασαν την μαύρη περίοδο της επταετίας…Ή μάλλον την ξέχασαν σκόπιμα. Όλο το αστικό πολιτικό προσωπικό της χώρας τα τελευταία χρόνια αναφέρεται στη χούντα των συνταγματαρχών σαν ένα γεγονός που οφείλεται σε μεμονωμένους φασιστικούς θύλακες, στον τότε Ελληνικό στρατό. Σωρεία αστικών κομμάτων μάλιστα, δεν δίστασαν μετά τη πτώση της χούντας να σπεύσουν να διεκδικήσουν αντιχουντικά παράσημα, όταν καθ ‘όλη τη διάρκεια της επταετίας, οι τότε πολιτικοί τους αρχηγοί βρίσκονταν στα καμπαρέ του Παρισιού και στα πολυτελή ξενοδοχεία της Σουηδίας.

Αυτή η προσπάθεια ξεκάθαρης παραχάραξης της ιστορίας (όμοια με αυτή του εμφυλίου), ίσως και να κρινόταν επιτυχής αν οι μνήμες δεν ήταν τόσο νωπές…Ίσως και να ξεχνούσαμε τι σήμαινε Χούντα, ίσως και να μην μας ενδιέφερε ποιος ιμπεριαλιστικός μηχανισμός βρισκόταν πίσω από αυτήν, ίσως και να μην τιμήσουμε την λαϊκή εξέγερση του πολυτεχνείου.

Αλλά η ιστορία δεν μας επιτρέπει να μιλάμε με ίσως….η ιστορία γράφει και δεν ξεγράφει. Το κτήριο των ΕΑΤ – ΕΣΑ στην οδό Μπουμπουλίνας είναι εκεί, η Μακρόνησος δεν βυθίστηκε στο πάτο της θάλασσας, η πύλη του Πολυτεχνείου, ανορθωμένη πλέον, συνεχίζει να δεσπόζει, οι μαρτυρίες – οι ομολογίες – τα ντοκουμέντα – τα λιγοστά βίντεο υπάρχουν. Και για αυτόν ακριβώς το λόγο ούτε ξεχνάμε ούτε θέλουμε να ξεχάσουμε, άλλωστε “λαός που ξεχνά την ιστορία του είναι αναγκασμένος να τη ξαναζήσει”…

Ξεχνάνε μόνο αυτοί που δίστασαν να πάρουν μέρος στους αγώνες ενάντια στους πραξικοπηματίες, ξεχνάνε αυτοί που συνεργάστηκαν μαζί τους, ξεχνάνε αυτοί που εγκαθιδρύουν τη νέα χούντα – όχι αυτή των τανκς αλλά αυτή των αγορών και του χρέους.. Εμείς από την άλλη δεν ξεχνάμε την ταξική μας μνήμη. Οι φωνές από τα βασανιστήρια στις πολιτικές φυλακές και στους τόπους ανάκρισης αντηχούν ακόμα στα αυτιά της νεολαίας και όχι για να μας τρομοκρατούν και να μας φοβίζουν, αλλά για να μας εμπνέουν και να μας πεισμώνουν.

Έτσι λοιπόν, ας μας επιτρέψει η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, που τολμά ακόμα να μιλά για τις αριστερές της καταβολές, αλλά εμείς δεν δεχόμαστε τον καλεσμένο της. Η Αμερική ήταν αυτή που από κοινού με την ντόπια αστική τάξη έδωσε άδεια στους φασίστες του στρατού να παρελαύνουν στους δρόμους της χώρας, ήταν αυτή που όπλισε τα χέρια τους, ήταν αυτή υπεύθυνη για τα βάσανα του λαού μας κατά τη περίοδο της μαύρης επταετίας. Στόχος των ΗΠΑ και του εδώ κεφαλαίου ήταν να τσακιστεί το ιδιαίτερα ισχυρό εκείνη την περίοδο εργατικό κίνημα, ώστε να αρχίσει η πλήρης αναδιάρθρωση του ελληνικού καπιταλισμού στα πρότυπα που επέβαλλε ο παγκοσμιοποιημένος καπιταλισμός.

ΘΕΛΟΥΝ ΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ ΠΙΟΝΙΑ ΣΤΗ ΣΚΑΚΙΕΡΑ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ – ΝΑ ΤΟΥΣ ΧΑΛΑΣΟΥΜΕ ΤΗ ΓΙΟΡΤΗ:

Η επίσκεψη Ομπάμα στην Ελλάδα μόνο τυχαία δεν είναι. Αφού επιδιώκουν να επιτεθούν στο συναισθηματικό φορτίο που έχει για το κίνημα η επέτειος της Εξέγερσης του Πολυτεχνείου, η εν λόγω επίσκεψη έχει σαφή στόχο τον αστικό επανασχεδιασμό σε μια σειρά από πτυχές.

Αρχικά, η ελληνική αστική μπάντα, προσδοκά την μεσολάβηση του αμερικάνικου παράγοντα, μέσω κυρίως του ΔΝΤ για την μείωση του χρέους.

Προφανώς, μια τέτοια εξέλιξη τον μόνο που θα ωφελούσε είναι τις τράπεζες, ενώ ο λαός θα συνέχιζε να πληρώνει το δημοσιονομικό κόστος ανεξαρτήτου μορφής και ύψους του χρέους. Στην ουσία, μια απομείωση του χρέους θα γινόταν στην τελική ή με ένα 4ο μνημόνιο ή με μια νέα μορφή κουρέματος ομολόγων, με σκοπό ακόμα μια φορά τη μετακύληση του κόστους στο λαό. Συνέχεια της επίσκεψης αποτελεί η πλήρης εγκαθίδρυση των διεθνών συμμαχιών τόσο σε οικονομικό επίπεδο (TTIP-CETA), όσο και σε πολεμικό επίπεδο, με την καθιέρωση του άξονα Ελλάδα-Κύπρος-Ισραήλ-Αίγυπτος σαν τις εγγυήτριες δυνάμεις στην Ανατολική Μεσόγειο. Για την Αμερική, η Ελλάδα έχει σημαντικό γεωστρατηγικό ενδιαφέρον, όπως είχε πάντα με τις βάσεις του ΝΑΤΟ σε Σούδα, Άραξο και Λάρισα και πως η ελληνική αστική τάξη θέλει να το εκμεταλλευτεί για να εξασφαλίσει τα συμφέροντά της στη Μεσόγειο.

Τέλος, η επίσκεψη Ομπάμα σχετίζεται με το μεταναστευτικό και με το ξεπέρασμα της «προσφυγικής κρίσης» για το ελληνικό κράτος. Αυτό που πραγματικά επιδιώκει η Αμερική είναι η κατανομή των προσφύγων και μεταναστών στην ευρωπαϊκή επικράτεια, έτσι ώστε να στελεχώσουν την παραγωγή της Ευρώπης ως φθηνό εργατικό δυναμικό, αλλά και να βρεθεί μια κοινή στρατηγική διαρκούς ελέγχου των περισσευούμενων πληθυσμών που γεννούν οι πόλεμοί τους. Τελικά, μόνο ως μεσσίας δεν μπορεί να ειδωθεί κάποιος σαν τον Ομπάμα. Η νεολαία και ο λαός δεν έχουν να κερδίσουν τίποτα, παρά μόνο μεγαλύτερη εξαθλίωση.    

Η ΥΠΟΔΟΧΗ ΤΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ :

Μπορεί σύσσωμη η πολιτική σκηνή της χώρας να υποδεχτεί τον πρόεδρο των ΗΠΑ ως εθνοπατέρα και εθνοσωτήρα, για το τι θα κάνει η νεολαία όμως είναι μια άλλη υπόθεση. Η νεολαία στο πρόσωπο και το αξίωμα του Ομπάμα βλέπει την προσωποποίηση των ιμπεριαλιστικών πολέμων, των διδακτοριών ανά τον κόσμο, της φτώχειας – της προσφυγιάς, της απάνθρωπης μεταχείρισης των μαύρων μειονοτήτων στα γκέτο των ΗΠΑ (παρότι μαύρος και ο ίδιος) κ.ο.κ..

Έτσι λοιπόν, εμείς δεν πρόκειται να κάτσουμε με σταυρωμένα χέρια την ώρα που θα φωτογραφίζονται στο Μαξίμου Τσίπρας – Ομπάμα. Αν λόγω επετείου η 15η Νοέμβρη (ημέρα της επίσκεψης) σηματοδοτεί μια κατάσταση αφύπνισης και επαγρύπνησης για το νεολαιίστικο κίνημα, τη φετινή χρονιά ειδικότερα, η νεολαία καλείται να υπερασπιστεί τόσο την ιστορία των αγώνων του Ελληνικού λαού ενάντια στη χούντα, όσο και την ίδια της τη ζωή. Η λαομίσητη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, αυτή που υποσχόταν γη και ύδωρ στο λαό και τελικά συνέχισε με τις αντιλαϊκές πολιτικές στο τσάκισμα  των δικαιωμάτων και των συμφερόντων, αυτή που ενώ διακηρυκτικά προασπιζόταν την δημόσια και δωρεάν παιδεία, στην πράξη ενισχύει καθοριστικά στην εμβάθυνση του επιχειρηματικού πανεπιστημίου και την ολοκληρωτική σύνδεση αυτού με την αγορά, παραχαράσσοντας παράλληλα το δικαίωμα πρόσβασης στη τριτοβάθμια εκπαίδευση στα παιδιά των λαϊκών οικογενειών, τώρα επιδιώκει να εξευτελίσει και άλλο τον ελληνικό λαό τολμώντας να φέρει τον πρόεδρο των ΗΠΑ σε μία τόσο σημαντική ημερομηνία.

Για όλους τους παραπάνω λόγους η νεολαία στις 15 Νοέμβρη θα βρίσκεται στου δρόμους. Θέλουν ένα Νοέμβρη της υποταγής, με ησυχία – τάξη και ασφάλεια. Θα τους θυμίσουμε το Νοέμβρη της ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ… Με κλειστές σχολές υπό αγωνιστική κατάληψη, με πορείες και διαδηλώσεις, με απεργίες και με αγωνιστικό αναβρασμό σε κάθε γειτονιά της Ελλάδας.

Η 15η ΝΟΕΜΒΡΗ ΝΑ ΓΙΝΕΙ Η ΜΕΡΑ ΠΟΥ Η ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΘΑ ΧΤΥΠΑ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

Ο ΛΑΟΣ ΔΕΝ ΞΕΧΝΑ:

•    ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΟΜΠΑΜΑ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

•    ΝΑ ΚΛΕΙΣΟΥΝ ΟΛΕΣ ΟΙ ΝΑΤΟΙΚΕΣ ΒΑΣΕΙΣ

•    ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ – ΑΝΟΙΧΤΑ ΣΥΝΟΡΑ ΓΙΑ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 09/11 ΣΤΙΣ 2, ΑΜΦ.ΣΙΔΕΡΗ

ΠΗΓΗ: pandiera.gr

Ακόμη και οι εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα που αμείβονται με μισθούς-πείνας της τάξεως των 360-400 ευρώ το μήνα θα πληρώνουν πλέον φόρο εισοδήματος, αν γίνει δεκτή από την κυβέρνηση η πρόταση-σοκ του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Παγκόσμιας Τράπεζας για περαιτέρω μείωση του αφορολογήτου ορίου εισοδήματος των μισθωτών και των συνταξιούχων στις 5.000 ευρώ από τα επίπεδα των 8.636-9.545 ευρώ που κυμαίνεται σήμερα.

Την υποχρέωση να πληρώνουν φόρο εισοδήματος θα έχουν ακόμη και συνταξιούχοι που λαμβάνουν την κατώτατη σύνταξη του ΟΓΑ των 360 ευρώ το μήνα, παρά το γεγονός ότι το συνολικό ετήσιο πραγματικό εισόδημά τους είναι χαμηλότερο των 5.000 ευρώ, καθώς οι περισσότεροι από αυτούς εμφανίζονται πλέον στην εφορία με τεκμαρτά εισοδήματα μεγαλύτερα των 5.000 ευρώ, λόγω της εφαρμογής των τεκμηρίων διαβίωσης!

Τυχόν εφαρμογή της πρότασης αυτής του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας θα έχει, γενικότερα, ως αποτέλεσμα:

* Περίπου 3.500.000 μισθωτοί και συνταξιούχοι με χαμηλά και μεσαία ετήσια εισοδήματα μέχρι του ποσού των 12.000 ευρώ είτε να επιβαρυνθούν για πρώτη φορά με φόρο εισοδήματος είτε να κληθούν να πληρώσουν φόρους διπλάσιους έως και 60πλάσιους από αυτούς που πληρώνουν σήμερα!

Οι περισσότεροι από αυτούς θα επιβαρυνθούν, είτε για πρώτη φορά είτε επιπροσθέτως, με ποσά φόρου εισοδήματος από 110 έως και 800 ευρώ, με συνέπεια να χάσουν πάνω από ένα μισθό ή μία σύνταξη! Ακόμη και χαμηλόμισθοι και χαμηλοσυνταξιούχοι, σύμφωνα με τον Ελεύθερο Τύπο, με ετήσια εισοδήματα κάτω από 5.000 ευρώ θα κληθούν κι αυτοί να πληρώσουν φόρο εισοδήματος για πρώτη φορά, καθώς ενώ τα πραγματικά τους εισοδήματα είναι χαμηλότερα από τις 5.000 ευρώ τα τελικά φορολογητέα εισοδήματά τους υπερβαίνουν τις 5.000 ευρώ, επειδή καθένας από αυτούς βαρύνεται με τεκμαρτό εισόδημα το οποίο προσδιορίζεται αθροιστικά:

α) από το ελάχιστο τεκμήριο διαβίωσης των 3.000 ευρώ, αν είναι άγαμος ή των 2.500 ευρώ αν είναι έγγαμος και

β) από το τεκμήριο διαβίωσης της κύριας κατοικίας (είτε αυτή είναι ιδιόκτητη είτε ενοικιαζόμενη είτε δωρεάν παραχωρούμενη), το ποσό του οποίου στις περισσότερες των περιπτώσεων ξεπερνά τις 2.000-2.500 ευρώ (υπολογίζεται με 40 ευρώ ανά τ.μ. μέχρι τα πρώτα 80 τ.μ. και με 65 ευρώ ανά τ.μ. για τα επόμενα 40 τ.μ., από 81 έως τα 120 τ.μ. κ.λπ.)

* Περίπου 1.700.000 μισθωτοί και συνταξιούχοι με ετήσια -πραγματικά ή τεκμαρτά- εισοδήματα πάνω από 12.000 ευρώ να υποχρεωθούν να πληρώνουν επιπλέον φόρο εισοδήματος 800 ευρώ το χρόνο.

Μισθωτοί και συνταξιούχοι με πραγματικά ετήσια εισοδήματα πάνω από 5.000 και μέχρι 12.000 ευρώ, δηλαδή κυρίως εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα με μηνιαίες αποδοχές από 360 έως 860 ευρώ, καθώς επίσης και δημόσιοι υπάλληλοι και συνταξιούχοι με μηνιαίες αποδοχές από 420 έως 1.000 ευρώ θα επιβαρυνθούν με φόρο από 20 έως και 800 ευρώ ετησίως.

Γενικά όσο πιο χαμηλό είναι το ετήσιο εισόδημα τόσο πιο μεγάλη θα είναι η ποσοστιαία αύξηση του φόρου και συνακόλουθα η εισοδηματική απώλεια.

ΠΗΓΗ: enikonomia.gr

13/10/2016

Καταγγέλλουμε την ωμή παρέμβαση της κατά τα άλλα ΅τυφλής΅ δικαιοσύνης στο συνδικαλιστικό κίνημα. Συγκεκριμένα καταγγέλλουμε την απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, να ακυρώσει τις αποφάσεις του 29^ου Συνεδρίου του ΕΚΑ, με το σκεπτικό ότι ΅ο έλεγχος του κύρους των κάθε φύσεως εκλογών των οργάνων σωματείων υπόκειται στη δικαιοδοτική κρίση των Δικαστηρίων και όχι των Διοικητικών Συμβουλίων ή Γενικών Συνελεύσεων΅. Απόφαση που αφορά το σωματείο της AlphaBank , που με νοθείες και παρατυπίες προσπάθησε να συμμετάσχει στο συνέδριο με τους αντιπροσώπου του, την ώρα που το σώμα του Συνεδρίου ξεκάθαρα είχε απορρίψει τη συμμετοχή των συγκεκριμένων αντιπροσώπων.

Με άλλα λόγια γίνεται προσπάθεια από την αστική δικαιοσύνη να ακυρώσει στην πράξη τη δυνατότητα των σωματείων και των οργάνων τους, να ελέγχουν και να νομιμοποιούν τους αντιπροσώπους των συνδικαλιστικών τους αρχαιρεσιών, όπως άλλωστε προβλέπουν τα καταστατικά τους.

Καταδικάζουμε την ωμή δικαστική και κυβερνητική παρέμβαση στις εσωτερικές εκλογικές διαδικασίες των συνδικάτων σε μια περίοδο που εντείνονται και μεγεθύνονται τα προβλήματα των εργαζομένων ως αποτέλεσμα της αντιλαϊκής κυβερνητικής πολιτικής. Η συγκεκριμένη δικαστική απόφαση στο μεγαλύτερο εργατικό κέντρο της χώρας μας αποτελεί βούτυρο στο ψωμί της μεγαλοεργοδοσίας και της κυβέρνησης.

Οι εργαζόμενοι δεν πρέπει να τους κάνουμε τη χάρη

Οι αποφάσεις μας να παλέψουμε για έναν καλύτερο μισθό, για μια καλύτερη ζωή δεν θα επιτρέψουμε να παίρνονται στις αίθουσες των δικαστηρίων.

Το εργατικό κίνημα δεν θα μπει σε κανενός το χέρι. Ούτε κυβέρνησης , ούτε εργοδοσίας, ούτε δικαιοσύνης. Πρέπει η προσπάθεια να καταργήσουν κάθε μορφή οργάνωσης των εργατών να πέσει στο κενό.

Δεν θα τους κάνουμε τη χάρη να ζούμε μέσα στη μιζέρια, στη φτώχεια και την ανέχεια. Βαδίζουμε μπροστά με βάση τις δικές μας ανάγκες. Αγωνιζόμαστε για το δικό μας μέλλον εμείς οι ίδιοι και δεν αφήνουμε τις ζωές μας στα χέρια καμίας κυβέρνησης, καμίας δικαιοσύνης.

Η Διοίκηση

Οι δομημένες περιοχές της Γης, όπου έχουν κτισθεί κάθε είδους κτίρια (αστικά, εμπορικά, βιομηχανικά κ.α.) και υποδομές, είναι σήμερα δυόμιση φορές μεγαλύτερες σε σχέση με το 1975. Ενώ ο παγκόσμιος πληθυσμός αυξήθηκε κατά 1,8 φορές μέσα στα τελευταία 40 χρόνια, οι δομημένες εκτάσεις αυξήθηκαν κατά 2,5 φορές στο ίδιο διάστημα.

Οι 7,3 δισεκατομμύρια άνθρωποι -ο παγκόσμιος πληθυσμός- ζουν και εργάζονται σε μια έκταση που συνολικά καταλαμβάνει το 7,6% της ξηράς του πλανήτη, σύμφωνα με νέα στοιχεία του Κοινού Κέντρου Ερευνών (Joint Research Center-JRC) της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η νέα διεθνής βάση δεδομένων με την ονομασία Global Human Settlement Layer (GHSL), που ανέπτυξε το JRC και η οποία καταγράφει την ανθρώπινη παρουσία στη Γη, δείχνει ότι εννέα στα δέκα πιο πολυπληθή αστικά κέντρα του κόσμου βρίσκονται στην Ασία, ενώ πέντε στα δέκα αστικά κέντρα με τη μεγαλύτερη έκταση, βρίσκονται στις ΗΠΑ.

Η διαχρονική αύξηση του παγκόσμιου πληθυσμού παρακολουθείται συνεχώς - στο μέτρο του δυνατού- από τις στατιστικές υπηρεσίες, δεν συμβαίνει όμως το ίδιο με την χωρική εξάπλωση και κατανομή των ανθρώπων. Για πρώτη φορά η βάση δεδομένων GHSL επιχειρεί να καλύψει αυτό το κενό.

Πρόκειται για την πιο ολοκληρωμένη, παγκοσμιοποιημένη και ελεύθερης πρόσβασης βάση δεδομένων σχετικά με τους ανθρώπινους οικισμούς κάθε μεγέθους, από τα μικρότερα χωριά έως τις μεγαλουπόλεις. Η δημιουργία της βάσης κατέστη δυνατή με την αξιοποίηση άνω των 12,4 τρισεκατομμυρίων δορυφορικών φωτογραφιών, οι οποίες συλλέχθηκαν κατά τα τελευταία 40 χρόνια.

Χάρη στη βάση GHSL, μπορεί κανείς να παρακολουθήσει διαχρονικά την ανθρώπινη παρουσία σε όλη την υδρόγειο, να δει πώς οι πόλεις μεγαλώνουν σταδιακά, πόσο πράσινο έχουν, πόσο εκτεθειμένες είναι στις φυσικές καταστροφές κ.α.

Οι πιο δυναμικές εξελίξεις καταγράφονται στον αναπτυσσόμενο κόσμο. Στην Αφρική ο πληθυσμός τριπλασιάστηκε μέσα σε 40 χρόνια, ενώ οι εκτάσεις όπου οι κάτοικοι ζουν και εργάζονται, τετραπλασιάστηκαν. Την ίδια περίοδο, ο πληθυσμός της Ευρώπης έμεινε σταθερός, ενώ οι δομημένες εκτάσεις διπλασιάσθηκαν.

Ο πληθυσμός στις ευάλωτες παράκτιες αστικές εκτάσεις σχεδόν διπλασιάσθηκε μεταξύ 1975-2015, από 45 σε 88 εκατομμύρια ανθρώπους. Σήμερα οι περισσότεροι άνθρωποι της Γης ζουν σε αστικά κέντρα με πυκνότητα άνω των 1.500 κατοίκων ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Σύμφωνα με τη βάση GHSL, υπάρχουν περισσότερα από 13.000 τέτοια αστικά κέντρα.

Τα δέκα αστικά κέντρα με τον μεγαλύτερο πληθυσμό είναι κατά σειρά: Γκουανγκτσού (Κίνα), Κάιρο (Αίγυπτος), Τζακάρτα (Ινδονησία), Τόκιο (Ιαπωνία), Νέο Δελχί (Ινδία), Καλκούτα (Ινδία), Σαγγκάη (Κίνα), Βομβάη (Ινδία) και Μανίλα (Φιλιππίνες). Όπως φαίνεται, στην πρώτη δεκάδα οι εννέα πόλεις είναι ασιατικές, ενώ οι επτά βρίσκονται σε αναπτυσσόμενες χώρες.

Από άποψη έκτασης, το Λος 'Αντζελες κατέχει τα παγκόσμια πρωτεία, καθώς απλώνεται σε πάνω από 4.734 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Ακολουθούν κατά σειρά: Τόκιο, Τζακάρτα, Γκουανγκτσού, Νέα Υόρκη, Σικάγο, Γιοχάνεσμπουργκ, Ντάλας, Μαϊάμι και Οζάκα. Συνεπώς, τα οκτώ στα δέκα αστικά κέντρα με την μεγαλύτερη έκταση βρίσκονται σε ανεπτυγμένες χώρες (με τα πέντε στις ΗΠΑ).

Η δομημένη ανά κεφαλή έκταση είναι τελείως άνισα κατανεμημένη, καθώς είναι σχεδόν δεκαπλάσια στις ΗΠΑ σε σχέση με την Ασία. Όσον αφορά την κάλυψη του πρασίνου, καταγράφεται μια θετική εξέλιξη, καθώς όσο περνάνε τα χρόνια, τα αστικά κέντρα τείνουν να γίνουν πιο πράσινα, με την αύξηση να εκτιμάται σε 38% κατά την τελευταία 25ετία.