Οι θάνατοι προσφύγων και μεταναστών σε όλο τον κόσμο κατέγραψαν πρωτοφανές ρεκόρ το 2016 καθώς 7.495 άνθρωποι έχασαν την ζωή τους, αριθμός κατά το ένα τρίτο υψηλότερος από το 2015, με την μεγαλύτερη πλειοψηφία των θανάτων να καταγράφεται στην Μεσόγειο, ανακοίνωσε χθες ο Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης (ΔΟΜ).

Στη γειτονιά μας δηλαδή στη Συρία  οι Ρώσοι, με τα πιστά στρατεύματα  στον πρόεδρο Άσαντ, με τους Ιρανούς συμμάχους τους  και την φιλοϊρανική Χετζμπολάχ του Λιβάνου, απελευθέρωσαν το Χαλέπι.

Με αυτόν τον τρόπο  επισφραγίζεται μια Ρωσική στρατιωτική, πολιτική και διπλωματική νίκη  χαμηλού οικονομικού κόστους και τεράστιας στρατηγικής σημασίας  για τα εθνικά τους συμφέροντα. 

Όλοι πρέπει να θυμούνται ότι πριν από περίπου πέντε χρόνια μια  αλυσίδα  "χρωματιστών επαναστάσεων" επεκτείνονταν από την Μέση Ανατολή στη Βόρια Αφρική.

Οι βίαιες λαϊκές εξεγέρσεις ξεσπούσαν σχεδόν  ταυτόχρονα  σε Συρία ,Αίγυπτο, Λιβύη και  Τυνήσια με πρόθεση και αίτημα  των εξεγειρόμενων την  ανατροπή των διεφθαρμένων τυραννικών καθεστώτων που τους κυβερνούσαν.

Σε Αίγυπτο, Λιβύη και Τυνησία ο στόχος των εξεγερμένων και των υποστηρικτών τους επέτυχαν τις προσδοκώμενες ανατροπές .Αντίθετα στη Συρία  η αλυσίδα των "χρωματιστών επαναστάσεων" έσπασε.

Τι σημαίνει αυτό το σπάσιμο της αλυσίδας;

Σε παλαιότερο άρθρο  μου είχα αναφερθεί στον αγώνα δρόμου που έχουν επιδοθεί οι υπερδυνάμεις ΗΠΑ και ΡΩΣΙΑ  στον σχεδιασμό, την υλοποίηση  και τον έλεγχο των  μοντέρνων δρόμων μεταφοράς ενέργειας  και τροφοδοσίας  της ΕΥΡΩΠΗΣ με καύσιμα  μέσω των γνωστών σε όλους "αγωγών μεταφοράς φυσικού αερίου και πετρελαίου".

Είναι  αγωγοί  ζωτικής σημασίας για την οικονομία  των ανεπτυγμένων χωρών στις συνθήκες της διαιωνιζόμενης οικονομικής κρίσης και της ανάγκης για βελτίωση της κερδοφορίας των μεγάλων πολυεθνικών επιχειρήσεων.

Σε αυτά τα πλαίσια εντάσσεται και ο αγώνας των υπερδυνάμεων για τον έλεγχο της Συρίας.

Κατά τους αμερικανικούς σχεδιασμούς  η διαφαινόμενη επιδίωξη τους ήταν ο ολικός ή μερικός έλεγχος από αυτούς  των εδαφών  της Συρίας ,όπου, μέσα από μια επιθυμητή από αυτούς  σύσταση ανεξάρτητου Κουρδικού κράτους  με εδάφη που κατέχουν σήμερα το Ιράκ, η Συρία και η Τουρκία  θα τους επέτρεπε την διέλευση  αγωγού μεταφοράς  του Αραβικού πετρελαίου στην Ευρώπη.

Αυτό το σχέδιο θα λειτουργούσε σε συνδυασμό με τον σε φάση  υλοποίησης Αζέρικο αγωγό μεταφοράς φυσικού αερίου, από την περιοχή της Κασπίας μέσω Τουρκίας στην Ευρώπη.

Η υλοποίηση  αυτού  του σχεδιασμού θα απέτρεπε  την σημερινή Ρωσική μονοπωλιακή τροφοδοσία της ΕΕ με φυσικό αέριο και πετρέλαιο.

Ένα μεγαλόπνοο σχέδιο που για την υλοποίηση του υπήρχαν πολλοί αστάθμητοι παράγοντες.

Μεγαλόπνοο διότι με την υλοποίηση του θα περνούσαν  κάτω από τον απόλυτο έλεγχο των ΗΠΑ:

1)  Οι πετρελαϊκές  πηγές ενέργειας  και το δίκτυο αγωγών μεταφοράς και διανομής πετρελαίου  από την Αραβική χερσόνησο στην ΕΕ.

2) Τα κοιτάσματα φυσικού αερίου της Αζαρίας στην Κασπία θάλασσα και ο αγωγός της μεταφοράς του φυσικού της αερίου για τροφοδοσία της αγοράς της  ΕΕ μέσω Τουρκίας.

3)  Η  πετρελαιοπαραγωγός  Λιβύη, με ότι σημαίνει αυτό.

4) Η Αίγυπτος με την τεράστιας στρατηγικής σημασίας  θαλάσσια λεωφόρο της  διώρυγας του Σουέζ. Του θαλάσσιου δηλαδή δρόμου μέσω του οποίου διακινείται σε ετήσια βάση, κολοσσιαίος όγκος εμπορικών και βιομηχανικών  αγαθών από και προς την Ευρώπη .

Αρχικά η εφαρμογή του σχεδίου, απέδωσε σχετικά εύκολα, κάποιους πρώτους καρπούς σε Αίγυπτο, Λιβύη και Τυνησία.

Στη Συρία όμως για κάποια φαινομενικά άσχετα μεταξύ τους γεγονότα, δεν πραγματοποιήθηκε η ποθητή ανατροπή του Άσαντ και αυτό σηματοδότησε την απαρχή των μέχρι σήμερα γνωστών σε όλους εξελίξεων στη Συρία.

Ας προσπαθήσουμε να ιχνηλατήσουμε τα φαινομενικά άσχετα μεταξύ τους γεγονότα.

1.     Η κατάρριψη του Ρωσικού πολεμικού αεροσκάφους από αντίστοιχο Τουρκικό.

2.     Το αποτυχημένο  στρατιωτικό πραξικόπημα στην Τουρκία.

3.     Μπαράζ βομβιστικών επιθέσεων σε διάφορες Τουρκικές πόλεις.

4.     Η δολοφονία του Ρώσου πρέσβη στην Άγκυρα. (19 ΔΕΚ)

5.     Η πραγματοποίηση συνόδου υπουργών εξωτερικών Ρωσίας, Ιράν και Τουρκίας με θέμα την επίλυση του Συριακού.

Κατά την διάρκεια επιθετικής αεροπορικής επιχείρησης επί Συριακού εδάφους και ευρισκόμενο μέσα  στον εναέριο χώρο της Συρίας, ρωσικό βομβαρδιστικό καταρρίπτεται , από Τουρκικό μαχητικό F-16  το οποίο είχε απογειωθεί από το αεροδρόμιο Ιντσιρλίκ.

Το αεροδρόμιο του Ιντσιρλίκ δεν είναι απλά ένα τυχαίο στρατιωτικό αεροδρόμιο αλλά μια τεράστιας σημασίας για την Μ. Ανατολή αεροπορική βάση του ΝΑΤΟ και κατ’ επέκταση των αμερικανών.

 Σε αυτό σταθμεύουν Τουρκικές, Νατοϊκές και αμερικανικές αεροπορικές δυνάμεις και πυρηνικά όπλα, έτοιμα να εμπλακούν ανά πάσα στιγμή σε πολεμικές επιχειρήσεις στη Μ . Ανατολή. Είναι με λίγα λόγια ένα προωθημένο πανίσχυρο νατοϊκό οχυρό στα νοτιανατολικά  σύνορα της Τουρκίας υψηλής αξίας.

Μετά την αποτυχία του Τουρκικού στρατιωτικού πραξικοπήματος και με αφορμή  τον νυχτερινό βομβαρδισμό της προεδρικής κατοικίας στην Άγκυρα, με εντολή Ερντογάν, η αεροπορική βάση του Ιντσιρλίκ τίθεται σε αστυνομική  πολιορκία. Συλλαμβάνεται και φυλακίζεται  αριθμός πραξικοπηματιών μεταξύ των οποίων συμπεριλαμβάνονταν σαν πραξικοπηματίας και ο τούρκος διοικητής της βάσης καθώς και ο πιλότος  του F-16  που κατέρριψε το ρώσικο βομβαρδιστικό.

 Με λίγα λόγια η πανίσχυρη νατοϊκή βάση και η διοίκηση του Ιντσιρλίκ έπαιξε σε δυο σοβαρά  επεισόδια για την Τουρκική εθνική ασφάλεια  κεντρικό και κυρίαρχο  ρόλο. Αξίζει δε να υπογραμμιστεί ότι και στα δυο επεισόδια, τα ίδια πρόσωπα έπαιξαν τους πρωταγωνιστικούς ρόλους.

Έτσι ενώ αρχικά η ρωσική ρητορική έριχνε αποκλειστικά ευθύνες στην τουρκική πλευρά, προϊόντος του χρόνου, άρχισε περιέργως να αποδέχεται τις  τουρκικές δικαιολογίες και σταδιακά να εξομαλύνει τις σχέσεις της με την Τουρκία.

Εδώ απαιτείται μια διευκρινιστική παρένθεση. Η Τουρκία από την αρχή της Συριακής κρίσης εκδήλωνε,  την αντίθεση της και την δυσφορία της , στην αμερικανική πρόθεση δημιουργίας Κουρδικού κράτους στα σύνορα της.

Μια πολιτική θέση, την οποία σε κάθε ευκαιρία τόνιζε και υπογράμμιζε με κάθε τρόπο σε όλους τους  συνομιλητές της, προκαλώντας την δυσφορία της Ουάσινγκτον. Η οποία με τη σειρά της  και με τον τρόπο της  έδειχνε τον "σωστό δρόμο".

 Αντίθετα η Τουρκία αντί να βαδίζει στον υποδεικνυόμενο  “σωστό δρόμο" προσπάθησε μέσα από διπλωματικές προσεγγίσεις να βρει υποστηριχτές σε χώρες της ΕΕ και στη Ρωσία και με αυτόν τον τρόπο να εναντιώνεται στους σχεδιασμούς και κατ’ επέκταση στα εθνικά συμφέροντα των ΗΠΑ.

Ξαφνικά πυκνώνει ένα μπαράζ  αιματηρών βομβιστικών επιθέσεων μέσα στην τουρκική επικράτεια που κατά τις τουρκικές αρχές τις προκαλούν κούρδοι.

Την 19η Δεκεμβρίου ο Ρώσος πρέσβης στην Άγκυρα πέφτει νεκρός από τα πυρά ενός νεαρού αστυνομικού των ειδικών δυνάμεων της αστυνομίας. Ο αστυνομικός μάλιστα είχε λάβει μέρος 8 φόρες σαν προσωπικό αστυνομικής προστασίας του προέδρου Ερντογάν.

Αξιοσημείωτο είναι ότι η δολοφονία του Ρώσου πρέσβη, γίνεται μια ημέρα πριν από την πραγματοποίηση μιας σημαντικής συνόδου, των υπουργών εξωτερικών Ρωσίας, Ιράν και Τουρκίας με θέμα την επίλυση του Συριακού.

Μετά από αυτή την σύντομη παρουσίαση των παραπάνω φαινομενικά άσχετων συμβάντων  γεννιέται ένα  ερώτημα. Τελικά τι συμβαίνει στην Τουρκία του Ερντογάν;

Για να μπορέσουμε να δούμε όσο πιο καθαρά  την  εικόνα της κατάστασης θα πρέπει να αποστασιοποιηθούμε από συνωμοσιολογικές αναφορές.

 Η Τουρκία είναι μέλος του ΝΑΤΟ με μεγάλη στρατηγική σημασία  για αυτό.

Το πάνω χέρι στις αποφάσεις του ΝΑΤΟ το έχουν οι ΗΠΑ με την κατοχή των κλειδιών της συμμαχίας, που δεν είναι άλλο από το μοναδικό τους δικαίωμα, να αποφασίζουν αποκλειστικά και μόνον αυτοί, αν απαιτηθεί, για χρήση πυρηνικών όπλων που διαθέτει η συμμαχία.

Στη σύγκρουση της  Συρίας αντικρουόμενα συμφέροντα είχαν ΗΠΑ και ΡΩΣΙΑ.

Απώλεια και της Σύριας για τους Ρώσους θα ισοδυναμούσε με τον ασφυκτικό αποκλεισμό τους από τα δρώμενα της Μεσογείου και της Μ. Ανατολής.

Απώλεια της Συρίας για τους αμερικάνους   ισοδυναμεί με απώλεια της δυνατότητας να κατασκευάσουν αγωγό μεταφοράς αραβικού πετρελαίου στην Ευρώπη.

Στη Συριακή σύγκρουση η οποία είναι αλληλένδετη με τα γεγονότα της Ουκρανίας και την  προσπάθεια των ΗΠΑ να περιορίσουν τους Ρώσους στα φυσικά τους σύνορα, η Τουρκία του Ερντογάν  πρόβαλε  ισχυρές αντιρρήσεις στον αμερικανικό σχεδιασμό για δημιουργία Κουρδικού κράτους στα σύνορα της.

Προέβαλε δε αυτές τις αντιρρήσεις  λόγω της ύπαρξης ισχυρής κουρδικής πλειοψηφίας στις νοτιοανατολικές της  επαρχίες και του φόβου απόσχισης τους.

Τα προαναφερθέντα φαινομενικά άσχετα μεταξύ τους συμβάντα που έχουν διαδραματιστεί υποδηλώνουν μυστικές προσεγγίσεις Τουρκίας και Ρωσίας και σχεδιαζόμενες συνεργασίες άγνωστου επιπέδου.

Η συμμετοχή όμως του Ιρανικού παράγοντα (στενού σύμμαχου της Ρωσίας και ορκισμένου εχθρού των ΗΠΑ) μας επιτρέπει την βάσιμη υπόθεση ότι υπάρχει πρώιμο στάδιο συνεργασίας και αμοιβαίας κατανόησης μεταξύ των τριών.

Σήμερα μάλιστα ο φιλοκυβερνητικός τύπος στην Τουρκία  προβάλει ως τελεσίδικη μια  συνολική συμφωνία κατάπαυσης του πυρός στην Συρία  η οποία θα επικυρωθεί στην σύσκεψη της πρωτεύουσας του Καζακστάν, Αστάνα.

Η Τουρκία του Ερντογαν, βέβαια,  δεν είναι το Ιράν του Αγιατολαχ Χομεϊνί.

Πρόκειται για μια χώρα βαθιά διχασμένη  οικονομικά, ιδεολογικά και πολιτικά.

Ο Τούρκος πρόεδρος φαίνεται να ισορροπεί κινούμενος χωρίς δίχτυ ασφαλείας. 

Αν, προχωρήσει αυτή η αφύσικη, κατά τους αμερικανούς,  τριμερής  συνεργασία, εκτοπίζονται από την Μ. Ανατολή.

Εκτοπίζονται διότι ο φυσικός γεωγραφικός όγκος Ιράν και Τουρκίας θα τους απομακρύνει από τα πλούσια σε κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου που βρίσκονται σε χώρες της Κασπίας θάλασσας. Δηλαδή από περιοχές πολύ κοντά  στα νότια σύνορα της σημερινής Ρωσίας.

Αν λοιπόν τα πράγματα συνεχίσουν να εξελίσσονται προς αυτή την κατεύθυνση  μπορεί να γίνουμε θεατές και ηθοποιοί ενός αιματηρού έργου.  

Ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ σε λίγες μέρες θα κληθεί να πάρει θέση. Είτε  συνεχίζοντας την  ψυχροπολεμική ρητορική και ακολουθητέα πρακτική Ομπάμα, είτε συμβιβαζόμενος με τους Ρώσους  και αποδεχόμενος μια νέα μοιρασιά.

Η Ειρωνεία της Ιστορίας είναι ότι πριν από μερικές δεκαετίες η Τουρκία και το Ιράν (του Σάχη)  υπό την αμερικανική επιρροή αποτελούσαν το ανάχωμα και το φόβητρο της Ρωσίας.

Αυτό και αν θα είναι ξεκαθάρισμα λογαριασμών.

Lupo di mare

Πηγή: kommon.gr

Π.Μ./Ο τίτλος «κοινωνική πολιτική αλα Μαφία» θα μπορούσε μια χαρά να αποδώσει την ουσία της κυβερνητικής πολιτικής ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ (όπως φυσικά και των προηγούμενων από ΝΔ/ΠΑΣΟΚ).

Ας το δούμε συγκεκριμένα για το 2016.

Η κυβέρνηση, «έδωσε» στους συνταξιούχους ένα μέρος από το αυξημένο πλεόνασμα που προέκυψε από την εκτέλεση του Προϋπολογισμού. «Μία και μόνη φορά», καθώς ο Τσακαλώτος ρητά δήλωσε ότι «δε θα το ξανακάνοουμε». Μίλησαν για συνολικό ποσό ύψους 617 εκατομμύρια.

Που τα βρήκαν αυτά (και ακόμη περισσότερα!) χρήματα;

Πρώτα η γενική εικόνα.

Τα καθαρά έσοδα του κρατικού προϋπολογισμού ανήλθαν κατά το διάστημα Ιαν – Νοε 2016 σε €47,9 δισ. παρουσιάζοντας αύξηση κατά €1,5 δισ.

Κατά το ίδιο διάστημα, οι δαπάνες του κρατικού προϋπολογισμού ανήλθαν στα €45,9 δισ., μειωμένες κατά €2,4 δισ. περίπου έναντι του στόχου (€48,3 δισ.).

Πολύ νοικοκυρεμένο το πράγμα: Εισπράττουμε όλο και περισσότερα, ξοδεύουμε όλο και λιγότερα. Μπράβο στα παιδιά…

Ας σκαλίσουμε την εσωτερική εικόνα της «επιτυχίας».

Πως και από πού εισπράττονται περισσότερα;

Από τον επισυναπτόμενο πίνακα φαίνεται ότι η αύξηση των εσόδων, κατά βάση προκύπτει από την αύξηση του ΦΠΑ (+1,4 δις), το φόρο εισοδήματος (+1,2 δις),  τον ΕΝΦΙΑ (+0,5 δις). Στη συντριπτική πλειοψηφία πρόκειται για μετάγγιση εργατικού λαϊκού εισοδήματος προς το κράτος.

Πως ξοδεύονται λιγότερα;

Από τον ίδιο πίνακα φαίνεται πως η εξοικονόμηση προκύπτει κυρίως από μείωση κόστους μισθοδοσίας δημοσίων υπαλλήλων (-252 εκατ), μείωση συντάξεων (-262 εκατ.) και μείωση δημοσίων επενδύσεων (-220 εκατ.)

Κοντολογίς: Οι κυβερνήσεις πουλάνε κοινωνική πολιτική μοιράζοντας στους πολύ φτωχούς ένα μέρος όσων έκλεψαν από τους φτωχούς.

Δηλαδή:

Και αρπάζουν με τη βία και προσβάλουν με την ελεημοσύνη.

Κάτι σαν την κοινωνική πολιτική της Μαφίας, μέσω της οποίας οικοδομούσε (και οικοδομεί) κοινωνικά δίκτυα υποστήριξης.

Συνεπώς,  η εκάστοτε κυβέρνηση είναι περίπου το ίδιο με τη Μαφία;

Όχι φυσικά!

Η Μαφία δρα παράνομα, με παράνομη άσκηση βίας,  με ρίσκο και κίνδυνο να πάνε κάποιοι φυλακή ή να χάσουν το κεφάλι τους.

Η κυβέρνηση δρα νόμιμα, με νόμιμο και αποκλειστικό δικαίωμα βίας (πχ κατάσχεση λογαριασμών, πλειστηριασμός σπιτιών, καταστολή), χωρίς ρίσκο, με Υψηλή Προστασία από την Πύλη (δηλαδή την ΕΕ). Κίνδυνοι δεν υπάρχουν για κανένα, αντίθετα φτιάχνονται βιογραφικά πολιτικής καριέρας.

πηγή: pandiera.gr

Μια νέα υπόθεση Siemens στο φάρμακο μοιάζει να έρχεται στο προσκήνιο. Οσμή σκανδάλου «αλα Siemens» εκπέμπει όλο και πιο έντονα η υπόθεση Novartis -μια υπόθεση, με βαριές πλέον ενδείξεις για μίζες και δωροδοκίες στην φαρμακευτική αγορά, με εμπλοκή γιατρών και κρατικών λειτουργών, με έρευνες επί ελληνικού εδάφους από πράκτορες του FBI αλλά και με σοβαρά ανοιχτά ερωτήματα για την ποιότητα των κλινικών ερευνών και τις πρακτικές διαμόρφωσης των τιμών του φαρμάκου στη χώρα μας.

Ο φάκελος Novartis, που ερευνάται εδώ και τουλάχιστον δύο χρόνια στις Ηνωμένες Πολιτείες και από τις αρχές Δεκεμβρίου απασχολεί και τις ελληνικές δικαστικές αρχές, ήρθε με ηχηρό τρόπο στη δημοσιότητα με την απόπειρα (;) αυτοκτονίας στελέχους της φαρμακευτικής εταιρίας την Κυριακή της Πρωτοχρονιάς στο Ηilton και παίρνει εκτεταμένες διαστάσεις μετά την αποκάλυψη της εισαγγελικής εφόδου που έγινε στα γραφεία της φαρμακευτικής εταιρίας με εντολή της εισαγγελέως Διαφθοράς Ελένης Ράικου.

Η εισαγγελική έφοδος

Σύμφωνα με πληροφορίες η έφοδος έγινε παραμονές της Πρωτοχρονιάς και οδήγησε στην κατάσχεση μεγάλου όγκου υλικού και στοιχείων που ενδέχεται να συνδέεται με τις καταγγελίες για δωροδοκίες γιατρών, κρατικών αξιωματούχων αλλά και προσώπων που σχετίζονταν με μέσα ενημέρωσης προκειμένου να προωθούνται τα φάρμακα και τα συμφέροντα της Novartis.

Κατά τις ίδιες πηγές, τις εν λόγω καταγγελίες ερευνά και κλιμάκιο του FBI που βρίσκεται εδώ και μήνες στην Ελλάδα, καθώς η υπόθεση ξεκίνησε από τις Ηνωμένες Πολιτείες και αφορά τις πρακτικές της Novartis σε πολλές ακόμη χώρες.

Σε ό,τι αφορά ειδικά την Ελλάδα, στην υπόθεση φέρονται να εμπλέκονται τουλάχιστον 4.000 γιατροί, οι οποίοι στο διάστημα ανάμεσα στο 2006 και το 2014 εμφανίζονται να δωροδοκούνται από τη Novartis προκειμένου να συνταγογραφούν προνομιακά τα φάρμακά της. Παράλληλα, η έρευνα επεκτείνεται και σε κρατικούς λειτουργούς για ενδεχόμενη εμπλοκή τους σε ανάλογες πρακτικές, ενώ δικαστικές πηγές δεν αποκλείουν -χωρίς να στοιχειοθετείται πάντως μέχρι στιγμής- και εμπλοκή πολιτικών προσώπων.

Οι έρευνες του FBIστην Ελλάδα

Οι πληροφορίες, μάλιστα, αναφέρουν ότι το κλιμάκιο του FBΙ που βρίσκεται στην Ελλάδα έχει ήδη έρθει σε επαφή με πρόσωπα του κρατικού και πολιτικού μηχανισμού που ενδέχεται να είχαν γνώση ή εμπλοκή με την υπόθεση, ενώ η αρμόδια εισαγγελία Διαφθοράς έχει καλέσει μέχρι στιγμής, και μόνον μέσα στο τελευταίο δεκαπενθήμερο, 178 μάρτυρες.

Κατά ορισμένες πηγές, οι πράκτορες του FBI είχαν έρθει σε επαφή και με τον 44χρονο χημικό, υψηλόβαθμο στέλεχος της Novartis, που πρωταγωνίστησε στο επεισόδιο του Hilton, προτείνοντάς του συνεργασία και ζητώντας του να δώσει στοιχεία για την υπόθεση με αντάλλαγμα την υπαγωγή του σε καθεστώς προστατευόμενου μάρτυρα.

Η απόπειρα αυτοκτονίας στο Hilton

Ο 44χρονος, ωστόσο, δεν αποδέχθηκε την πρόταση, ζήτησε να έρθει απ’ ευθείας σε επαφή με την εισαγγελέα Διαφθοράς Ελένη Ράικου και ακολούθησε το γνωστό επεισόδιο στο Hilton, όπου απειλούσε να πέσει στο κενό από τον 13ο όροφο.
Το συγκεκριμένο στέλεχος εργάζεται στη Novartis από τα 2010, είχε προϋπηρεσία στη Shell, και τα δύο τελευταία χρόνια έχει μετακινηθεί μετά από προαγωγή στην έδρα του φαρμακευτικού ομίλου στην Βασιλεία της Ελβετίας, όπου εργάζεται και η σύζυγός του.
Η δικαστική έρευνα για την υπόθεση διατάχθηκε από την εισαγγελία του Αρείου Πάγου μετά από σειρά δημοσιευμάτων και καταγγελίες, τις οποίες προσκόμισε ο υπουργός Δικαιοσύνης Σταύρος Κοντονής.

Στο πλαίσιο δε της δικαστικής συνδρομής έχουν ζητηθεί στοιχεία και από τις αμερικανικές αρχές, που ερευνούν ανάλογες καταγγελίες για την εταιρία στις ΗΠΑ.

Οι έλληνες whistleblowers

Σε ό,τι αφορά την Ελλάδα, ο φάκελος της Novartis άνοιξε μετά τα στοιχεία που κατέθεσαν το καλοκαίρι στις αμερικανικές αρχές δύο έλληνες, στελέχη της εταιρίας -στοιχεία, τα οποία φέρονται να αποκαλύπτουν πληρωμές χρηματικών ποσών τόσο σε ιδιώτες γιατρούς όσο και σε γιατρούς του ΕΣΥ, προκειμένου να προωθούν και να συνταγογραφούν φάρμακα του ομίλου.

Παράλληλα, ερευνώνται και καταγγελίες σύμφωνα με τις οποίες αρμόδιοι λειτουργοί έδιναν, με ελλειμματικούς έως και εικονικούς ελέγχους παρενεργειών, πιστοποιητικά έγκρισης στα νέα φάρμακα που δοκιμάζονταν σε κλινικές μελέτες της εταιρίας, ενώ σοβαρά ερωτήματα έχουν προκύψει και για τις τιμολογιακές πρακτικές που ακολουθήθηκαν σε σειρά φαρμάκων.

Ποια είναι η Novartis

Η Νovartis κατατάσσεται -αναλόγως κριτηρίων κεφαλαιοποίησης ή πωλήσεων- στην πρώτη ή την δεύτερη θέση των μεγαλύτερων φαρμακευτικών ομίλων παγκοσμίως.

Είναι πολυεθνική με έδρα τη Βασιλεία της Ελβετίας, αλλά με επενδεδυμένα μεγάλα γερμανικά κεφάλαια, και δημιουργήθηκε το 1996 μέσα από τη συγχώνευση των φαρμακευτικών και αγροχημικών ομίλων Ciba – Geigy και Sandoz.

Τα σκάνδαλα του παρελθόντος

Στο παρελθόν έχει απασχολήσει ξανά την αμερικανική Δικαιοσύνη και έχει βρεθεί κατηγορούμενη για αθέμιτες πρακτικές μάρκετινγκ και δωροδοκίες.

Το 2005 οι δικαστικές αρχές των ΗΠΑ άνοιξαν εκτεταμένη έρευνα μετά από καταγγελίες για αθέμιτες πρακτικές μάρκετινγκ προκειμένου να προωθεί τις συνταγογραφήσεις των φαρμάκων της και το 2010 η Novartis ήρθε σε εξωδικαστικό συμβιβασμό καταβάλλοντας αποζημιώσεις ύψους 422,5 εκατομμυρίων δολαρίων.

Το 2013 η Novartis μηνύθηκε ξανά από τις αμερικανικές ομοσπονδιακές αρχές, αυτή τη φορά με την κατηγορία της δωροδοκίας γιατρών επί μία δεκαετία προκειμένου να συνταγογραφούν τα φάρμακά της στους ασθενείς τους.

Το καλοκαίρι του 2013 επίσης νέο σκάνδαλο ξέσπασε στην Ιαπωνία, μετά τη δημοσιοποίηση στοιχείων που αποκάλυψαν παρατυπίες και εσωτερική χειραγώγηση στις κλινικές δοκιμές ενός από τα πιο γνωστά φάρμακα της εταιρίας. Αμέσως μετά πολλά ιαπωνικά νοσοκομεία σταμάτησαν να χρησιμοποιούν το συγκεκριμένο φάρμακο και έναν χρόνο μετά, το 2014, η εισαγγελία άσκησε δίωξη κατά της Novartis για την υπόθεση.

Βασική πηγή: tvxs.gr